ഭൂമിയുടെ ഉപ്പായിരിക്കുക
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ, വർഷം A
യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ഉപ്പാണ്. എന്നാൽ ഉപ്പിന് ഉപ്പുരസം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അതിന് എങ്ങനെ വീണ്ടും ഉപ്പുരസം നൽകാനാകും? പുറത്തുകളഞ്ഞ് മനുഷ്യർ ചവിട്ടാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും അത് കൊള്ളുകയില്ല.” മത്തായി 5:13
ഉപ്പുരസം നഷ്ടപ്പെടുന്ന “ഉപ്പ്” ആയിത്തീരരുത്! അത്തരം ഉപ്പിന്റെ അവസാനം പുറത്തുകളയപ്പെടുകയും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. അപ്പോൾ, നമുക്ക് ഉപ്പുരസം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് എങ്ങനെയാണ്?
ആദ്യം, ഉപ്പിന്റെ ഉപയോഗം എന്താണെന്നു നോക്കാം. ഭക്ഷണത്തിന് രുചി പകരുന്ന അത്ഭുതകരമായ ഒരു ചേരുവയാണത്. ഉപ്പ് തനിയെ കഴിച്ചാൽ അത്ര രുചികരമല്ല. എന്നാൽ പലതരം ഭക്ഷണങ്ങളിൽ ചേർക്കുമ്പോൾ, അത് അവയിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ഏറെ രുചി പകരുന്നു.
“ഭൂമിയുടെ ഉപ്പ്” ആയിരിക്കാനാണ് നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഉപ്പിനെപ്പോലെതന്നെ, കേവലം താരമായി തിളങ്ങാനും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാകാനും വേണ്ടിയല്ല നാമും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. നമുക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് അതിനെ സമ്പന്നമാക്കുകയും, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ “രുചി” നിറഞ്ഞ, കൃപയുടെയും കരുണയുടെയും ലോകമായി അതിനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ കടമയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച്, ബന്ധങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തുന്നതിലൂടെയാണ് ഇതു സാധ്യമാകുന്നത്. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ജീവിതത്തെ സ്പർശിക്കാൻ പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, അവരുടെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ക്രിസ്തുവിനോട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ അവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെയാണ് ഇതു നിറവേറുന്നത്. നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്കും നാം കണ്ടുമുട്ടുന്നവരുടെ ജീവിതങ്ങളിലേക്കും നാം കൊണ്ടുവരുന്ന ദൈവസ്നേഹത്തെ, ഭക്ഷണത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് അതിന്റെ രുചി വർധിപ്പിക്കുന്ന ഉപ്പിനോട് ഉപമിക്കാം.
ഇനി നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ ചോദ്യത്തിലേക്കു മടങ്ങാം. നമുക്ക് ഉപ്പുരസം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, “ഭൂമിയുടെ ഉപ്പ്” ആയിരിക്കുന്നതിൽ നാം പരാജയപ്പെടുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് പലരെയും കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടും അവരുടെ ജീവിതത്തെ യഥാർഥത്തിൽ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലെ നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം അവരിൽ നന്മയ്ക്കായി കാര്യമായ ഒരു മാറ്റവും വരുത്താതിരിക്കുകയോ ഒട്ടും മാറ്റം വരുത്താതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികൾ പുറത്തുകളഞ്ഞ് “ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടാൻ” മാത്രം കൊള്ളുന്ന, രുചിയില്ലാത്ത ഉപ്പുപോലെയാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ നമുക്ക് കടമയുണ്ടെന്ന് ഇത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നാം പതിവായി കണ്ടുമുട്ടുന്നവരുടെ നന്മയും വിശ്വാസവും വളർത്താൻ നമുക്ക് കടമയുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ നാം പരാജയപ്പെട്ടാൽ, ആ ബന്ധങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം നാം തിരിച്ചറിയാതെ പോകുകയും ഭൂമിയുടെ ഉപ്പായിരിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ക്രിസ്തു നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ കടമയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന വിളിയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം നിമിത്തം മറ്റുള്ളവർ വിശ്വാസത്തിലും സ്നേഹത്തിലും വളരുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ ഈ കല്പന നിങ്ങൾ നിറവേറ്റുകയാണ്. ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ രുചി നിറഞ്ഞ, കൂടുതൽ നല്ലൊരു ഇടമായി നമ്മുടെ ഈ ലോകം മാറേണ്ടതിന്, ഭൂമിയുടെ ഉപ്പായിരിക്കാൻ സ്വയം സമർപ്പിക്കുക.
സകല നന്മകളുടെയും കർത്താവേ, അങ്ങയെ സേവിക്കുന്നതിനും അങ്ങയുടെ മഹത്ത്വത്തിനുമായി ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ലോകത്തെ ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥലമായും അങ്ങയുടെ നന്മ കുടികൊള്ളുന്ന ഇടമായും രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ അങ്ങ് എന്നെ ഉപകരണമാക്കണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ ഉപകരണമായിത്തീരാനുള്ള ഭാഗ്യത്തിന് ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു; അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതു വിധത്തിലും എന്നെ ഉപയോഗിക്കണമേ എന്നു പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ജീവിതം “വിരസമായ കഠിനാധ്വാനം” ആകുമ്പോൾ
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ, വർഷം B
ജോബ് പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യജീവിതം വിരസമായ കഠിനാധ്വാനമല്ലയോ?
എന്റെ ദിവസങ്ങൾ നെയ്ത്തുകാരന്റെ ഓടത്തെക്കാൾ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകുന്നു; പ്രത്യാശയില്ലാതെ അവ അവസാനിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവൻ കാറ്റുപോലെയാണെന്ന് ഓർക്കണമേ; ഇനിയൊരിക്കലും ഞാൻ സന്തോഷം കാണുകയില്ല. ജോബ് 7:1, 6-7
രസകരമായ കാര്യമെന്തെന്നാൽ, വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ആ വായന അവസാനിച്ചാലുടൻ സമൂഹം മുഴുവനും “ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം!” എന്നു മറുപടി പറയും. ശരിക്കും? ഈ വായന ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാൻ തക്കതാണോ? ഇത്രയധികം വേദന പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാൻ നാം ശരിക്കും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? തീർച്ചയായും നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
നാമെല്ലാവരും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്ന വികാരങ്ങളാണ് ജോബ് ഇവിടെ വ്യക്തമായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്. ഉറക്കമില്ലാത്ത ഒരു രാത്രിയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നു. പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ അനുഭവം. ദുരിതം നിറഞ്ഞ മാസങ്ങൾ. അങ്ങനെ പലതും. ഇത്തരം വികാരങ്ങൾ നിത്യസംഭവങ്ങളല്ലെന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം. എങ്കിലും അവ യാഥാർഥ്യമാണ്; എല്ലാവരും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവ അനുഭവിക്കുന്നുമുണ്ട്.
ഈ വചനഭാഗം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള താക്കോൽ ജോബിന്റെ ജീവിതത്തെ സമഗ്രമായി നോക്കിക്കാണുക എന്നതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ഇങ്ങനെ തോന്നിയെങ്കിലും, ആ തോന്നലല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ നയിച്ചത്. അദ്ദേഹം പൂർണമായ നിരാശയ്ക്കു വഴങ്ങിയില്ല, പിന്മാറിയില്ല, മറിച്ച് സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊണ്ടു. അതിനു ഫലമുണ്ടായി! തനിക്കു പ്രിയപ്പെട്ടതെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ദുരന്തത്തിലുടനീളം അദ്ദേഹം ദൈവത്തോടു വിശ്വസ്തനായി തുടർന്നു; തന്റെ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസവും പ്രത്യാശയും ഒരിക്കലും കൈവിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട വേളയിൽ സുഹൃത്തുക്കൾപോലും അടുത്തുവന്ന്, ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ ശിക്ഷിക്കുകയാണെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് എല്ലാം നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞെന്നും പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം അതു കേൾക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തമായ വാക്കുകൾ ഓർക്കുക: “കർത്താവ് തന്നു, കർത്താവ് എടുത്തു; കർത്താവിന്റെ നാമം വാഴ്ത്തപ്പെടട്ടെ!” ജീവിതത്തിൽ ലഭിച്ച നന്മകൾക്കായി ഇയ്യോബ് ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു. എന്നാൽ അവ എടുത്തുമാറ്റപ്പെട്ടപ്പോഴും അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇയ്യോബിന്റെ ജീവിതം നൽകുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പാഠവും പ്രചോദനവും ഇതാണ്. മുകളിലെ വായനയിൽ പ്രകടമാകുന്ന സ്വന്തം വികാരങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം കീഴടങ്ങിയില്ല. നിരാശയിലേക്കുള്ള പ്രലോഭനം ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതിൽനിന്നും ആരാധിക്കുന്നതിൽനിന്നും തന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം അനുവദിച്ചില്ല. എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു!
ജോബിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ദുരന്തം ഒരു കാരണത്തോടെയാണ് സംഭവിച്ചത്. ജീവിതം നമ്മുടെമേൽ ചുമത്തിയേക്കാവുന്ന കനത്ത ഭാരങ്ങളെ എങ്ങനെ നേരിടണമെന്ന അനിവാര്യമായ പാഠം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കാനായിരുന്നു അത്. കനത്ത ഭാരങ്ങൾ വഹിക്കുന്നവർക്ക് ജോബ് യഥാർഥമായൊരു പ്രചോദനമാണെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം, അവർക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കാൻ കഴിയും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേദന മനസ്സിലാക്കാനും പ്രത്യാശയിൽ അദ്ദേഹം പുലർത്തിയ സ്ഥിരോത്സാഹത്തിൽനിന്നു പഠിക്കാനും അവർക്കു കഴിയും.
ഇന്ന് ജോബിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്കു പ്രചോദനമാകട്ടെ. ജീവിതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ഭാരം നിങ്ങളെ തളർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അപ്പോഴും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാനും ആരാധിക്കാനും ശ്രമിക്കുക. അവിടുത്തെ നാമത്തിന് അർഹമായ മഹത്വം ദൈവത്തിനു നൽകുക; അതിനു കാരണം ആ മഹത്വം അവിടുത്തെ നാമത്തിന് അർഹമാണ് എന്നതുമാത്രമായിരിക്കട്ടെ; അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നതോ തോന്നാത്തതോ ആയിരിക്കരുത്. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ കനത്ത ഭാരം നിങ്ങളെ കൂടുതൽ ശക്തരാക്കുന്നതായി നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. വിശ്വസ്തരായിരിക്കാൻ ഏറെ പ്രയാസമുള്ളപ്പോഴും വിശ്വസ്തത പുലർത്തുന്നതിലൂടെ നിങ്ങൾ കൂടുതൽ വിശ്വസ്തരായിത്തീരും. ജോബ് അങ്ങനെ ചെയ്തു; നിങ്ങൾക്കും അതു കഴിയും!
സകല മഹത്വത്തിനും യോഗ്യനായ കർത്താവേ, ജീവിതം ദുഷ്കരമാകുകയും ഭാരം വലുതാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അങ്ങയിലുള്ള എന്റെ വിശ്വാസവും അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹവും ആഴപ്പെടുത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നല്ലതും ഉചിതവുമാകയാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു; അങ്ങയെ എപ്പോഴും സ്തുതിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു! യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
വിശ്വാസത്തിന്റെ ആഴമേറിയ ജലാശയങ്ങൾ
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ, വർഷം C
“ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലേക്കു നീക്കി, മീൻപിടിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ വലകൾ ഇറക്കുവിൻ.” ലൂക്കാ 5:4
വെള്ളത്തിലേക്കു വള്ളം നീക്കാൻ മാത്രമല്ല യേശു പത്രോസിനോടും അപ്പോസ്തലന്മാരോടും പറഞ്ഞത് എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്; മറിച്ച്, “ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലേക്കു” നീക്കാനാണ് അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞത്. ഇതിനു വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
2000-ലെ മഹാജൂബിലി വർഷത്തിന്റെ സമാപനത്തിൽ, വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ പുതിയ സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ എന്ന അപ്പസ്തോലിക ലേഖനം എഴുതി. ഈ സുവിശേഷഭാഗം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ആ ലേഖനം ആരംഭിച്ചത്. വരാനിരിക്കുന്ന സഹസ്രാബ്ദത്തിനായി ഒരു നവസുവിശേഷവത്കരണത്തിന് ആഹ്വാനം ചെയ്ത ആ ലേഖനത്തിന്റെ ശേഷിച്ച ഭാഗങ്ങൾക്കു മുഴുവൻ ഈ സുവിശേഷഭാഗം ദിശാബോധം നൽകി.
“ആഴത്തിലേക്കു നീക്കുക!” ഇതിൽനിന്നു നാം എന്താണു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്? യേശു നമ്മോട് എന്തു പറയുന്നതായാണു നാം കേൾക്കേണ്ടത്? മറ്റനേകരെ സുവിശേഷത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നതിനായി തളരാത്ത സമർപ്പണത്തോടെ “നമ്മുടെ വലകൾ ഇറക്കാൻ” അവിടുന്ന് നമ്മെ വിളിക്കുന്നതായി നാം കേൾക്കണം. പത്രോസും അപ്പോസ്തലന്മാരും വള്ളത്തിൽനിന്ന് ഇങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ, അവരുടെ വലകൾ കീറത്തക്കവിധം അത്രയധികം മീനുകൾ ലഭിച്ചു; അവർ അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകളെ ദൂരത്തും സമീപത്തും അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട്, അത്യുത്സാഹത്തോടും തീക്ഷ്ണതയോടുംകൂടെ നാം സുവിശേഷം അറിയിക്കണമെന്ന് നമ്മോടു പറയാൻ നൽകപ്പെട്ട ഒരു പ്രവാചകപ്രവൃത്തിയാണിത്.
നാം ജീവിക്കുന്ന ലോകം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ക്രൂരമായിരിക്കാം. അനേകം ആളുകൾ വഴിതെറ്റിയും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലുമാണ്. പാപം വ്യാപകമാണ്; നിരാശയും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. നമ്മുടെ ലോകത്തിന് ഒരു രക്ഷകനെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായി ആവശ്യമുണ്ട്. വൻതോതിൽ മീൻ പിടിക്കാനും ഏറ്റവും കൂടുതൽ സഹായം ആവശ്യമുള്ളവരെ കണ്ടെത്താനും യേശു ഉപയോഗിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നമ്മെയാണ്. ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുകഴിയുന്ന എണ്ണമറ്റ ആത്മാക്കൾ നമ്മുടെ ലോകത്തിലുണ്ടെന്നു സൂചിപ്പിക്കാനാണ് ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലെ മീനുകളെ പിടിക്കാൻ യേശു അപ്പസ്തോലന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെയും വേദനയുടെയും സമുദ്രത്തിൽ “നീന്തുന്ന” അനേകരുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും ഈ ആളുകളെയാണ് യേശു തന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ കല്പന അനുസരിച്ച് അവരെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തേണ്ടത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
“ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലേക്കു നീക്കുക” എന്ന യേശുവിന്റെ ഈ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഏതു വിധത്തിലാണ് യേശു നിങ്ങളോട് ഇത് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്? നിങ്ങൾക്കു സുഖകരവും സുരക്ഷിതവുമായ പരിധികൾ വിട്ടിറങ്ങി “നിങ്ങളുടെ വലകൾ ഇറക്കാൻ” അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ എങ്ങനെയാണു വിളിക്കുന്നത്? അവിടുന്ന് നിങ്ങളിൽനിന്ന് എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? സുവിശേഷവത്കരണദൗത്യം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? അവിടുത്തെ കല്പന അനുസരിക്കുക; അതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന നല്ല ഫലങ്ങൾ കണ്ട് നിങ്ങളും വിസ്മയിക്കും!
അനന്തകാരുണ്യവാനായ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സേവനത്തിനും മഹത്വത്തിനുമായി എന്നെത്തന്നെ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ സമൃദ്ധമായ കരുണ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവശ്യമുള്ള ആത്മാക്കളെ അന്വേഷിച്ച്, അങ്ങയുടെ കല്പനപ്രകാരം പുറപ്പെടാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ സ്നേഹനിർഭരമായ കരുണ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവശ്യമുള്ളവരിലേക്ക് എത്തേണ്ടതിന്, അങ്ങ് എനിക്കു നൽകിയ വിളിയോടു വിശ്വസ്തനായിരിക്കാൻ ആവശ്യമായ കൃപ എനിക്കു നൽകണമേ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
യേശുവിനുവേണ്ടിയുള്ള “നെട്ടോട്ടം”
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ തിങ്കളാഴ്ച
അവർ വള്ളത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾത്തന്നെ ആളുകൾ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവർ ചുറ്റുമുള്ള നാട്ടിലെല്ലാം ഓടിനടന്ന്, അവൻ ഉണ്ടെന്നു കേട്ട സ്ഥലങ്ങളിലേക്കെല്ലാം രോഗികളെ പായകളിൽ കൊണ്ടുവരാൻ തുടങ്ങി. മർക്കോസ് 6:54-55
യേശു ജനങ്ങളെ “ധൃതിയിൽ പാഞ്ഞടുക്കാൻ” പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പദവും ജനങ്ങളുടെ ഈ പ്രതികരണവും ശ്രദ്ധേയമാണ്. “ധൃതിയിൽ പാഞ്ഞടുക്കുക” എന്നതിന്റെ അർഥമെന്താണ്? അത് ആ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമ്മോട് എന്താണ് പറയുന്നത്?
“ധൃതിയിൽ പാഞ്ഞടുക്കുക” എന്നാൽ ചെറുതും വേഗത്തിലുള്ളതുമായ ചുവടുകൾവച്ച് വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യത്തോടെ അതിവേഗം നീങ്ങുക എന്നാണ്. വളരെ കൃത്യമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വളരെ കൃത്യമായ ഒരു പ്രയോഗമാണിത്. ജനങ്ങൾ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ നീങ്ങുക മാത്രമല്ല, ധൃതിയിൽ പാഞ്ഞടുക്കുകയാണ്.
ഈ ഓട്ടപ്പാച്ചിലിന്റെ ദൃശ്യം മനസ്സിൽ കാണുമ്പോൾ, ആളുകൾ യേശുവിനെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നതിന്റെ തീവ്രത അതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നതായി തോന്നുന്നു. ചെറുതും വേഗത്തിലുള്ളതുമായ ചുവടുകളോടെ അവർ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് തിടുക്കത്തിൽ പോകുന്നതിന്റെ വിവരണം, അവന്റെ അടുത്തെത്താൻ അവർ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തിരുന്നുവെന്നും അതേസമയം മറ്റെന്തോ അവരുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. എന്തായിരുന്നു അവരുടെ മനസ്സിൽ? രോഗസൗഖ്യം. രോഗികൾക്ക് യഥാർഥ സൗഖ്യത്തിന്റെ ഉറവിടമായിരിക്കും യേശുവെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അതിനാൽ, അവൻ എവിടെയായിരുന്നാലും ആളുകൾ ഏറെ ഉത്സാഹത്തോടെ രോഗികളെ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്നു.
ഒരർഥത്തിൽ, നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിൽ യേശുവിനോടുള്ള നമ്മുടെ സമീപനവും ഇതായിരിക്കണം. എല്ലാ സൗഖ്യത്തിന്റെയും, പ്രത്യേകിച്ച് ആത്മീയസൗഖ്യത്തിന്റെ, ഉറവിടമായി നാം അവനെ തിരിച്ചറിയണം. ദിവ്യവൈദ്യനായ അവനിൽ നമ്മുടെ മനസ്സ് കേന്ദ്രീകരിച്ചു നിർത്തുകയും വേണം. അവനുവേണ്ടിയുള്ള നമ്മുടെ വാഞ്ഛയും അവനെ അന്വേഷിക്കുന്നതിലെ തീക്ഷ്ണതയും നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും കവർന്നെടുക്കണം.
ഈ വിശുദ്ധ തിരുവചനങ്ങളിൽ നമുക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശ്രദ്ധേയമായ ഈ ദൃശ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. യേശുവിനോടൊപ്പമായിരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹത്തിൽ കൂടുതൽ ദൃഢനിശ്ചയവും തീക്ഷ്ണതയും ആവശ്യമുണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, സുവിശേഷത്തിലെ ഈ രംഗത്തിൽ നിങ്ങളെത്തന്നെ സങ്കൽപ്പിച്ചുനോക്കുക. എല്ലാ കൃപയുടെയും കരുണയുടെയും ഉറവിടമാണ് അവിടുന്ന്. നിങ്ങളുടെ ഓരോ ആവശ്യവുമായും നിങ്ങൾ തന്റെ അടുക്കൽ വരാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ദിവ്യവൈദ്യനാണ് അവിടുന്ന്. അവിടുത്തെ അടുക്കലേക്ക് ധൃതിയിൽ പാഞ്ഞടുക്കുക; തന്റെ കൃപ ചൊരിയാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക.
എനിക്കു സൗഖ്യം നൽകുന്ന കർത്താവേ, അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ വാഞ്ഛയും അങ്ങയോടൊത്തായിരിക്കാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹവും വർധിപ്പിക്കണമേ. എന്റെ ആത്മാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദിവ്യവൈദ്യൻ അങ്ങാണെന്ന് അറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളുടെയും അഭിലാഷങ്ങളുടെയും പൂർത്തീകരണത്തിനായി അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വന്നുകൊണ്ട്, എപ്പോഴും അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
കപടനാട്യത്തിന്റെ അപകടം
ആണ്ടുവട്ടക്കാലം അഞ്ചാം വാരത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച
“കപടനാട്യക്കാരായ നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഏശയ്യാ നന്നായി പ്രവചിച്ചു. ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:
ഈ ജനം അധരങ്ങൾകൊണ്ട് എന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ എന്നിൽനിന്ന് അകലെയാണ്; മനുഷ്യരുടെ കൽപ്പനകളെ പ്രബോധനങ്ങളായി പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ വ്യർഥമായി എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.” മർക്കോസ് 7:6-8
ഫരിസേയർ കേൾക്കേണ്ടിയിരുന്ന കഠിനമായ സത്യം യേശു ഒരിക്കൽക്കൂടി പറഞ്ഞു. അവർ കപടനാട്യക്കാരാണെന്നും ഉദ്ധരിച്ച ഭാഗത്ത് ഏശയ്യാ സംസാരിച്ചത് അവരെക്കുറിച്ചാണെന്നും അവിടുന്ന് നേരിട്ട് അവരോടു പറഞ്ഞു. തീർച്ചയായും സംഘർഷഭരിതമായ ഒരു രംഗമായിരുന്നു അത്.
ആ കൂടിക്കാഴ്ചയിലെ നാടകീയത മാറ്റിവച്ച്, ഏശയ്യായിൽനിന്നുള്ള ഉദ്ധരണി എന്താണു പറയുന്നതെന്ന് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നോക്കാം. അത് നാലു കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നു:
- ഈ ജനം അധരങ്ങളാൽ എന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു.
2. അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ എന്നിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കുന്നു.
3. അവർ വ്യർഥമായി ആരാധിക്കുന്നു.
4. തങ്ങളുടെതന്നെ മാനുഷിക നിയമങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെന്നപോലെ അവർ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
കപടനാട്യം നിറഞ്ഞ ഈ തെറ്റുകളിൽനിന്നുള്ള ആദർശപരമായ പരിവർത്തനം എങ്ങനെയായിരിക്കും? ഫരിസേയർ പൂർണമായി മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ, യേശു അവരെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുമായിരുന്നു? ഒരുപക്ഷേ അവിടുന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുമായിരുന്നിരിക്കാം:
1. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്റെ ദൈവികഹിതം നിങ്ങൾ യഥാർഥമായി സ്വീകരിക്കുന്നതിനാൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നത് വിശുദ്ധമാണ്.
അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ അധരങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ എനിക്കു നൽകുന്ന ബഹുമാനം വിശ്വാസവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ നിങ്ങളുടെ നിർമലഹൃദയത്തിൽനിന്ന് ഒഴുകിവരുന്നു.
അപ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനായി ഇതിൽനിന്ന് നാം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട പ്രധാന സന്ദേശം എന്താണ്? ലളിതമായ രണ്ടു വസ്തുതകളാണ് നാം ഇതിൽനിന്ന് ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടത്. ഒന്നാമതായി, ദൈവത്തിന്റെ തിരുവിഷ്ടം നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നയിക്കുകയും എല്ലാറ്റിന്റെയും അടിസ്ഥാനവും അടിത്തറയുമായിത്തീരുകയും വേണം. അവിടുത്തെ തിരുവിഷ്ടവും നിയമവും കല്പനകളുമാണ് നമ്മുടെ പാറപോലെ ഉറച്ച അടിത്തറ. ദൈവം തന്റെ സത്യത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ നിയമം വിനയത്തോടെ സ്വീകരിക്കാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം.
വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലും സഭയിലും കാണപ്പെടുന്ന, പൊതുവെളിപാടിലൂടെ നൽകപ്പെട്ട നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രബോധനങ്ങളും അവിടുത്തെ നിയമത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ ദൈവം നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നതായി നാം കേൾക്കുന്നവയെല്ലാം അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വിനയത്തിന്റെ അഭാവംമൂലം ഫരിസേയർക്ക് ഈ സത്യങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പകരം, തങ്ങളുടെതായ ആശയങ്ങളിലും ബോധ്യങ്ങളിലും മാത്രമാണ് അവർ മുറുകെപ്പിടിച്ചത്. ഇതിന്റെ പേരിൽ സ്നേഹത്താൽ ദൈവം അവരെ കഠിനമായി ശാസിച്ചു.
രണ്ടാമതായി, ദൈവികനിയമവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവിടുത്തെ സവിശേഷ ഹിതവും നാം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, നാം ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവരാകുമെന്നും ബാഹ്യമായ പ്രകടനങ്ങളിലൂടെ അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ സ്വതന്ത്രരാകുമെന്നും തിരിച്ചറിയണം. നാം ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് അവിടുത്തെ ആരാധിക്കും; അത് നമ്മുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും ഒഴുകിവരും. എന്നാൽ അവിടുത്തെ ദൈവികനിയമത്തിൽനിന്ന് നാം ആരംഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇത് ഒരിക്കലും സംഭവിക്കുകയില്ല.
ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയ എല്ലാ സത്യങ്ങളും വിനയപൂർവം സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണോ എന്നും, അവയെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറയാക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ എന്നും ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ, മറ്റെല്ലാം സ്നേഹമായും ആരാധനയായും ഒഴുകിവരും.
സകല സത്യത്തിന്റെയും നാഥാ, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധവും ദൈവികവുമായ നിയമത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അതു സ്വീകരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയിലും യുഗങ്ങളിലൂടെ അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്ത എല്ലാറ്റിലും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അങ്ങ് എന്റെ ഹൃദയത്തോടു പറയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ തിരുവിഷ്ടം സ്വീകരിക്കാനും, അങ്ങനെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ആന്തരികമായും ബാഹ്യമായും രൂപാന്തരപ്പെടാനും എനിക്കു കൃപ നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
നാം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ചെയ്യുന്നത്?
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ച
“പുറത്തുനിന്ന് ഒരാളുടെ ഉള്ളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്ന ഒന്നിനും അയാളെ അശുദ്ധനാക്കാൻ കഴിയില്ല; എന്നാൽ ഉള്ളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നവയാണ് അയാളെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത്.” മർക്കോസ് 7:15
മറിച്ചുപറഞ്ഞാൽ, ഉള്ളിൽനിന്നു വരുന്നതാണ് ഒരാളെ വിശുദ്ധനാക്കുന്നതും!
പലപ്പോഴും, ഉള്ളിലുള്ളതിനെക്കാൾ പുറത്തുള്ളതിനെക്കുറിച്ചാണ് നാം കൂടുതൽ ചിന്തിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ എങ്ങനെ കാണുന്നു, നമ്മുടെ ബാഹ്യരൂപം എങ്ങനെയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ ലോകത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ നമുക്കുള്ള സൽപ്പേര് എന്താണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം പലപ്പോഴും അമിതമായി ആകുലപ്പെടുന്നു. ചില ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിക്കുന്നത് ഒരാളെ അശുദ്ധനാക്കുന്നു എന്ന ഫരിസേയരുടെ ആരോപണത്തെയാണ് ഈ സുവിശേഷഭാഗം പ്രത്യേകമായി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. ഈശോ അത് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അവിടുന്ന് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എന്താണുള്ളത്? ഹൃദയത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നത് എന്താണ്? ഇതാണ് നാം ആരാണെന്നു നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.
ചില ഭക്ഷണങ്ങൾ അശുദ്ധമാക്കുമെന്ന ആശങ്കകളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ഭാഗം പറയുന്നതെങ്കിലും, അതിലും ഏറെ കാര്യങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൈവനിയമം വെറും ബാഹ്യമായി മാത്രം അനുഷ്ഠിക്കാനുള്ള പ്രവണതയെ ഇത് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ, മറ്റുള്ളവർ തങ്ങളെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അമിതമായി ആകുലപ്പെടുന്ന ഫരിസേയരുടെ പ്രവണതയെയും ഇത് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. മറ്റുള്ളവർ തങ്ങളെക്കുറിച്ച് എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു, എന്തു പറയുന്നു എന്നതിൽ അവർ അമിതമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നുവെന്ന കാര്യം അവരുടെ ബാഹ്യമായ നിയമാനുഷ്ഠാനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. വിശുദ്ധരായി കാണപ്പെടാനാണ് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും ചെറിയ അനുചിതമായ പ്രവൃത്തിപോലും തങ്ങളിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകില്ലെന്നു തോന്നിപ്പിക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതെല്ലാം വെറും പുറംമോടിയാണ്, യാഥാർഥ്യമല്ല.
അതുകൊണ്ടാണ് ഈശോ ആന്തരികമായ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുള്ളത് ദൈവം കാണുന്നു. മറ്റാരും അതു കാണുന്നില്ലെങ്കിലും, ദൈവം എല്ലാം കാണുന്നു എന്ന സത്യം നാം ഒരിക്കലും മറക്കരുത്. അതുമാത്രമാണ് പ്രധാനം. നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുള്ളത് നമുക്കു വലിയ ദോഷമോ വലിയ നന്മയോ വരുത്താം. പൊതുജനങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീർത്തും തെറ്റായ വഴിയിലാണെന്നു തോന്നുന്ന ചിലരുണ്ട്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവർ തികച്ചും ശരിയായ വഴിയിലാണ്. നേരെമറിച്ച്, പൊതുജനാഭിപ്രായത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന താരങ്ങളായി കരുതപ്പെടുന്ന ചിലർ ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തീർത്തും തെറ്റായ വഴിയിലാണ്. ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ് പ്രധാനം: ദൈവം എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു?
നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിലുള്ളതിനെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. നിങ്ങളുടെ പ്രേരണകൾ പരിശോധിക്കാനും ഈ ആത്മപരിശോധന നിങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കണം. നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ചെയ്യുന്നത്? നിങ്ങൾ എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് എടുക്കുന്നത്? സത്യസന്ധവും ആത്മാർഥവുമായ ഹൃദയത്തിൽനിന്നു വരുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളാണോ അവ? അതോ മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ കാണും എന്നതിനെ കൂടുതൽ ആശ്രയിച്ചുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളാണോ അവ? നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ ശുദ്ധമാണെന്നു പ്രത്യാശിക്കാം. ആ ശുദ്ധമായ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഹൃദയത്തോടു ഗാഢമായി ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നതാണെന്നും പ്രത്യാശിക്കാം.
സകല വിശുദ്ധിയുടെയും നാഥാ, എന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെ നിർമലമാക്കണമേ. നിർമലമായ ഹൃദയത്തിൽനിന്നുള്ള പ്രേരണയാൽ മാത്രം ജീവിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. വിശുദ്ധി കണ്ടെത്താനാകുന്നത് അങ്ങയെ സേവിക്കുന്നതിൽ മാത്രമാണെന്നും, മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ എനിക്കുള്ള പ്രതിച്ഛായ നിലനിർത്തുന്നതിലല്ലെന്നും എപ്പോഴും തിരിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു!
വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു പ്രകടനം
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച
അശുദ്ധാത്മാവു ബാധിച്ച ഒരു മകളുണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീ താമസിയാതെ അവനെക്കുറിച്ചു കേട്ടു. അവൾ വന്ന് അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. അവൾ ഒരു യവനസ്ത്രീയും ജന്മംകൊണ്ട് സിറോഫിനീഷ്യക്കാരിയുമായിരുന്നു. തന്റെ മകളിൽനിന്നു പിശാചിനെ പുറത്താക്കണമെന്ന് അവൾ അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു. അവൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: “ആദ്യം മക്കൾ ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരാകട്ടെ. മക്കളുടെ ഭക്ഷണമെടുത്ത് നായ്ക്കൾക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതു ശരിയല്ലല്ലോ.” മർക്കോസ് 7:25-27
എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു ആ സ്ത്രീയോട് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചത്? ഒരുപക്ഷേ ഭയവിറയലോടെ അവൾ അവിടുത്തെ സമീപിച്ച്, പാദങ്ങളിൽ വീണ്, തന്റെ മകളെ സഹായിക്കണമെന്നു യാചിക്കുന്നു. യേശു സൗമ്യതയോടും അനുകമ്പയോടുംകൂടെ അവളെ സമീപിച്ച്, മകളെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചിട്ട്, “തീർച്ചയായും ഞാൻ നിന്റെ മകളെ സഹായിക്കാം. എന്നെ അവളുടെ അടുക്കലേക്കു കൊണ്ടുപോകൂ” എന്ന് അവളോടു പറയുമെന്നാണ് ആദ്യം നാം പ്രതീക്ഷിക്കുക. എന്നാൽ അവിടുന്ന് പറയുന്നത് അതല്ല. “മക്കളുടെ അപ്പമെടുത്ത് നായ്ക്കൾക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത് ശരിയല്ല” എന്നാണ് അവിടുന്ന് അവളോടു പറയുന്നത്. ഹൊ! ശരിക്കും? അവിടുന്ന് ശരിക്കും അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ? എന്തിനാണ് അവിടുന്ന് അങ്ങനെയൊരു കാര്യം പറയുന്നത്?
ആദ്യമായി, ഈശോ പറയുന്നതെന്തും സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് നാം അറിഞ്ഞിരിക്കണം. അതു പരമമായ ദയയുടെയും കരുണയുടെയും പ്രവൃത്തിയാണ്. നമുക്കിത് അറിയാം; കാരണം, ഈശോ ആരാണോ അതുതന്നെയാണ് ഇത്. അവിടുന്ന് സ്നേഹവും കരുണയും തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ, പ്രത്യക്ഷത്തിൽ കാണുന്ന ഈ വൈരുദ്ധ്യത്തെ നാം എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുത്തും?
ഈ സംഭാഷണം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള താക്കോൽ അതിന്റെ അന്തിമഫലത്തിലേക്കു നോക്കുന്നതാണ്. ഈ സ്ത്രീ യേശുവിനോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചുവെന്നും സംഭാഷണം എങ്ങനെ അവസാനിച്ചുവെന്നും നാം ശ്രദ്ധിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, അസാധാരണമായ എളിമയോടും വിശ്വാസത്തോടുംകൂടിയാണ് ആ സ്ത്രീ പ്രതികരിക്കുന്നതെന്നു നാം കാണുന്നു. യേശു പറയുന്നത് സത്യമാണ്. ഒരർഥത്തിൽ, അവിടുത്തെ കൃപയ്ക്കും കരുണയ്ക്കും ആരും അവകാശികളല്ല എന്നാണ് അവിടുത്തെ വാക്കുകളെ നമുക്കു മനസ്സിലാക്കാനാകുന്നത്. അവളും അവളുടെ മകളും ഉൾപ്പെടെ ആരും, ദൈവം തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ “അർഹരല്ല.” യേശുവിന് ഇതറിയാം. ഈ വാക്കുകൾ പറയുന്നതിലൂടെ, തന്റെ ആഴമായ വിശ്വാസം എല്ലാവരും കാൺകെ പ്രകടമാക്കാനുള്ള അത്ഭുതകരമായ ഒരവസരം അവിടുന്ന് ഈ സ്ത്രീക്കു നൽകുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രത്യാശയുടെയും ശരണത്തിന്റെയും ദീപമായി പ്രകാശിക്കാൻ അവിടുത്തെ വാക്കുകൾ അവളെ സഹായിക്കുന്നു. ഇതാണ് യേശുവിന്റെ ലക്ഷ്യം; അത് ഫലമണിഞ്ഞു. കാരണം, അവൾ തന്റെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾത്തന്നെ, അവൾക്ക് യഥാർഥത്തിൽ ആഴമായ വിശ്വാസമുണ്ടെന്ന് അവിടുന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നു. എളിമയോടും ശരണത്തോടുംകൂടി അവൾ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് അവിടുത്തേക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു. അതിനാൽ അവളുടെ വിശ്വാസവും എളിമയും വെളിപ്പെടുന്നതിനു സാക്ഷികളാകാൻ നമുക്കു കഴിയുന്നു.
ഈ വിനീതയായ സ്ത്രീയുടെ മനോഹരമായ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. അവളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിങ്ങളെത്തന്നെ സങ്കല്പിച്ച്, യേശു ഇതേ വാക്കുകൾ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതു കേൾക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും? കോപത്തോടെയോ അസ്വസ്ഥതയോടെയോ പ്രതികരിക്കുമോ? നിങ്ങളുടെ അഹന്തയ്ക്ക് മുറിവേൽക്കുമോ? അതോ, ദൈവം നൽകുന്നതെല്ലാം നമുക്ക് അവകാശപ്പെടാനാകാത്ത ദാനമാണെന്ന വസ്തുത അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്, കൂടുതൽ ആഴമായ വിനയത്തോടെ പ്രതികരിക്കുമോ? ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നതായിരിക്കാം നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരിൽനിന്നും ദൈവം കാത്തിരിക്കുന്ന വിശ്വാസപ്രവൃത്തി. നമുക്ക് ഏറെ ആവശ്യമായ അവിടുത്തെ കരുണയുടെ സമൃദ്ധമായ വർഷത്തിലേക്കുള്ള താക്കോലും ഇതുതന്നെയാണ്.
യഥാർത്ഥ വിനയത്തിന്റെ നാഥാ, എന്നെ വിനയാന്വിതനാക്കണമേ. എന്റെ അഹന്ത നീക്കിക്കളയണമേ. അങ്ങയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീഴാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹത്താൽ, അങ്ങയുടെ കൃപയുടെ കലവറ തുറന്ന് എന്റെമേൽ അതു വർഷിക്കാൻ അങ്ങ് നിർബന്ധിതനാകുമാറ്, അത്ര ആഴത്തിൽ അങ്ങിൽ ആശ്രയിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ അധികാരം
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം വാരത്തിലെ വെള്ളിയാഴ്ച
“എഫ്ഫാത്താ!” (അതായത്, “തുറക്കപ്പെടട്ടെ!”) ഉടനെ ആ മനുഷ്യന്റെ ചെവികൾ തുറന്നു. മർക്കോസ് 7:34-35
യേശു നിങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എത്രയോ തവണ നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു? “എഫ്ഫാത്താ! തുറക്കപ്പെടട്ടെ!” അല്ലെങ്കിൽ, ഇത്രയും അധികാരത്തോടെ അവിടുന്ന് നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നത് എത്രയോ തവണ നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു?
ഈ മനുഷ്യൻ ശാരീരികമായി ബധിരനായിരുന്നതിനാലും അവനെ ശാരീരികമായി സുഖപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചതിനാലും മാത്രമാണോ യേശു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്? അതോ ഇതിന് കൂടുതൽ ആഴമായ അർഥമുണ്ടോ? ബാഹ്യശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ സുഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, നമുക്കുവേണ്ടി താൻ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് യേശു ചിലതു വെളിപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. ഈ സൗഖ്യദാനത്തിലൂടെ യേശു നമുക്ക് വ്യക്തവും കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതുമായ ഒരു സന്ദേശം നൽകുന്നു. തീർച്ചയായും ഈ ഭാഗത്തുനിന്ന് നമുക്കു സ്വീകരിക്കാവുന്ന അനേകം സന്ദേശങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ ഒന്നു നമുക്കു പരിശോധിക്കാം.
“തുറക്കപ്പെടുക!” എന്ന യേശുവിന്റെ കൽപ്പനയിലാണ് ആ സന്ദേശം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. പ്രവർത്തനം ആജ്ഞാപിക്കുന്ന ശക്തമായ വാക്കുകളാണിവ. വേണമെങ്കിൽ അനുസരിക്കാവുന്ന വാക്കുകളല്ല അവ. അവ വ്യക്തവും നിർണായകവുമാണ്. “തുറക്കപ്പെടുക” എന്നത് ഒരു ചോദ്യമോ ക്ഷണമോ അല്ല; അതൊരു കൽപ്പനയാണ്. ഇത് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്!
പ്രവർത്തിക്കാൻ യേശു തീരുമാനിച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന വസ്തുത ഈ രണ്ടു ചെറിയ വാക്കുകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ തീരുമാനത്തിൽ അവിടുത്തേക്ക് ഒട്ടും മടിയില്ലെന്ന് അവ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവിടുന്ന് തീരുമാനമെടുക്കുകയും തന്റെ ഹിതം പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഈ പ്രവൃത്തിയാണ് മാറ്റമുണ്ടാക്കുന്നത്. ദൈവം സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് തീരുമാനമില്ലാതെ നിൽക്കുന്നില്ലെന്ന് ഈ രണ്ടു ചെറിയ വാക്കുകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവിടുന്ന് മടിച്ചുനിൽക്കുകയോ അനിശ്ചിതത്വത്തിലായിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അവിടുന്ന് ഉറച്ചതും വ്യക്തവുമായ നിലപാടുള്ളവനാണ്.
ഈ തിരിച്ചറിവ് നമുക്കു വലിയ ആശ്വാസം നൽകണം. തന്റെ സർവശക്തമായ അധികാരം പ്രയോഗിക്കാൻ യേശു സന്നദ്ധനും ഒരുക്കമുള്ളവനുമാണ് എന്നതാണ് ആ ആശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. അവിടുത്തേക്ക് എല്ലാ ശക്തിയുമുണ്ട്; താൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ ഈ അധികാരം പ്രയോഗിക്കാൻ അവിടുന്ന് ഭയപ്പെടുന്നില്ല. ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ നന്മ ഉളവാക്കുമ്പോൾ തന്റെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സർവശക്തനായ ഈ ദൈവം തീർച്ചയായും സർവശക്തനാണെന്നും എല്ലാം അവിടുത്തെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തന്നെയാണെന്നും നമുക്കു വിശ്വസിക്കാം എന്നത് വലിയ ആശ്വാസം നൽകേണ്ടതാണ്. പ്രകൃതിലോകംപോലും (ശാരീരികമായ കേൾവിശക്തി) അവിടുത്തെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെങ്കിൽ, ആത്മീയലോകവും തീർച്ചയായും അവിടുത്തെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. നന്മയായതെല്ലാം ചെയ്യാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും.
സർവശക്തൻ മാത്രമല്ല, സ്നേഹവും കരുണയും നിറഞ്ഞവനുമായ ഒരുവന്റെ സന്നിധിയിലാണ് നാമെന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, വലിയ ആശ്വാസത്തോടെ നെടുവീർപ്പിട്ട് അവിടുത്തെമേൽ പൂർണ്ണമായും ആശ്രയിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയണം. എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും; അതിന് അവിടുന്ന് പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സന്നദ്ധനുമാണ്.
ഈ രണ്ടു ചെറിയ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. യേശുവിന്റെ ഈ പരിശുദ്ധവും ദൈവികവുമായ അധികാരം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കട്ടെ. നിങ്ങളോടു കൽപ്പിക്കാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക. അവിടുത്തെ കൽപ്പനകൾ പരിപൂർണമായ സ്നേഹവും കരുണയുമാണ്. നിങ്ങളുടെ പരമമായ നന്മയിലേക്കു നിങ്ങളെ നയിക്കുന്ന വാക്കുകളാണവ. സർവശക്തനായ ഈ ദൈവം നിങ്ങളുടെ പൂർണവിശ്വാസത്തിനും അർഹനാണ്.
സർവശക്തനായ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു; അങ്ങേക്ക് എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ പൂർണ്ണമായ അധികാരം വഹിക്കാൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു. എന്റെ ജീവിതം പൂർണ്ണമായും അങ്ങയെ ഏല്പിക്കാനും, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും നയിക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനും കഴിയുമാറ് അങ്ങിൽ ആശ്രയിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ പൂർണ്ണമായും അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു!
യേശുവിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു, മറ്റുള്ളവരോടു കരുണ കാണിക്കാൻ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ ശനിയാഴ്ച
“ഈ ജനക്കൂട്ടത്തോട് എനിക്ക് അനുകമ്പ തോന്നുന്നു. അവർ ഇപ്പോൾ മൂന്നു ദിവസമായി എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്; അവർക്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല. അവരെ വിശപ്പോടെ വീട്ടിലേക്ക് അയച്ചാൽ വഴിയിൽ അവർ തളർന്നുവീഴും. അവരിൽ ചിലർ വളരെ ദൂരെനിന്നു വന്നവരാണ്.” മർക്കോസ് 8:2-3
ധ്യാനിക്കേണ്ട ശ്രദ്ധേയമായ ചില കാര്യങ്ങൾ ഈ വചനഭാഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവയിൽ മൂന്നെണ്ണം നമുക്ക് ചുരുക്കമായി നോക്കാം.
ഒന്നാമതായി, ജനക്കൂട്ടം യേശുവിലേക്ക് എത്രമാത്രം ആകർഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ഭക്ഷണമില്ലാതിരുന്നിട്ടും, വിജനമായ ഒരിടത്ത് അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടുകൊണ്ട് മൂന്നു ദിവസം അവനോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കാൻ അവർ തയ്യാറായിരുന്നു. ഭക്ഷണത്തെക്കാളും സ്വന്തം വീടുകളിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളെക്കാളും അവർ യേശുവിനും അവന്റെ പ്രബോധനത്തിനും മുൻഗണന നൽകി. യേശുവിലും അവന്റെ പ്രബോധനത്തിലും ജനങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്ന അചഞ്ചലമായ താത്പര്യം ഇതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവർ അവനിലേക്ക് എത്രമാത്രം ആകർഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. മറ്റൊന്നും അവർക്ക് പ്രധാനമല്ലാതിരുന്നതുപോലെ. യേശുവിനോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക എന്നതുമാത്രമായിരുന്നു അവരുടെ ആഗ്രഹം.
രണ്ടാമതായി, ഈ ഭാഗം ജനങ്ങളോടുള്ള യേശുവിന്റെ ആഴമായ കരുതൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവരോടുള്ള അനുകമ്പയാൽ അവിടുത്തെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു. അവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവിടുന്ന് നന്ദിയുള്ളവനായിരുന്നു. എന്നാൽ അവരുടെ ശാരീരികക്ഷേമത്തെക്കുറിച്ച് അവർക്കുണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ കരുതൽ അവിടുത്തേക്കുണ്ടായിരുന്നു.
മൂന്നാമതായി, വളരെ സൂക്ഷ്മവും എന്നാൽ അഗാധവുമായ മറ്റൊരു കാര്യവും ഇതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ജനങ്ങൾ ഇത്രയും നാളായി ഭക്ഷണമില്ലാതെ കഴിയുകയാണെന്ന പ്രശ്നം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊണ്ട്, ആ പ്രശ്നം കാണാൻ യേശു അപ്പസ്തോലന്മാരെ ക്ഷണിക്കുന്നു. അവൻ ഉടനടി പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുന്നില്ലെന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അവൻ ഉടനെ അവരോടു പറയുന്നില്ല. പകരം, പ്രശ്നം വിവരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. എന്തുകൊണ്ടാണത്?
ജനങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹവും കരുതലും അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വളർത്താൻ യേശു ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു എന്നതാകാം ഒരു കാരണം. ഒരുപക്ഷേ, ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ അവരെ പരിശീലിപ്പിക്കുകയും പരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു നിമിഷമായിരുന്നിരിക്കാം അത്. ആദ്യം ആ ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുക മാത്രം ചെയ്തതിലൂടെ, ജനങ്ങളോടുള്ള ഹൃദയപൂർവമായ അനുകമ്പയിൽ അപ്പസ്തോലന്മാർക്കും വളരാൻ കഴിയേണ്ടതിന് ആ ജനങ്ങൾ അവരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്കു മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. തന്റെ ഹൃദയംപോലെ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളും “ജനക്കൂട്ടത്തോടുള്ള അനുകമ്പയാൽ നിറയണം” എന്ന് യേശു ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കാം.
ഇന്ന് മൂന്നു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക. ഒന്നാമതായി, യേശു നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിത്തീരത്തക്കവിധം അത്ര തീവ്രമായി നിങ്ങൾ അവനിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അവനുവേണ്ടിയുള്ള അഭിലാഷം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം നിറയ്ക്കുകയും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ മുഴുവനായി ആവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? രണ്ടാമതായി, യേശുവിന് നിങ്ങളോടുള്ള ആഴമായ കരുതലിനെക്കുറിച്ചു നിങ്ങൾ ബോധവാനാണോ? ഓരോ ദിവസവും അവന്റെ ഹൃദയം നിങ്ങളോടുള്ള “അനുകമ്പയാൽ നിറയുന്നു” എന്നു നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? മൂന്നാമതായി, യേശു നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന സ്നേഹവും അനുകമ്പയും നിങ്ങളിലൂടെ മറ്റുള്ളവർക്കും ലഭിക്കാൻ നിങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ? മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന “വിഷമാവസ്ഥ” കാണാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ? ഈ ആവശ്യങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, അവരുടെ ആവശ്യനേരത്ത് അവർക്കു തുണയാകാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ? ഈ മൂന്നു പ്രബോധനങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു ജീവിക്കാൻ സ്വയം സമർപ്പിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അവന്റെ ശിഷ്യരിൽ ഒരാളെന്നു വിളിക്കപ്പെടാൻ നിങ്ങളും യോഗ്യരാകും.
എന്റെ അസ്തിത്വത്തെ മുഴുവൻ സ്വന്തമാക്കുന്ന കർത്താവേ, തീവ്രമായ ആഗ്രഹത്തോടും ആകാംക്ഷയോടുംകൂടെ അങ്ങയിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും എനിക്കാവശ്യമുള്ളതുമായ എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉറവിടമായി അങ്ങയെ കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും അങ്ങ് തൃപ്തിപ്പെടുത്തുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, മറ്റെല്ലാറ്റിനുമുപരി ഞാൻ അങ്ങയെ തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ. തീവ്രതയോടെ ഞാൻ അങ്ങയിലേക്കു തിരിയുമ്പോൾ, എല്ലാവരോടുമുള്ള സമൃദ്ധമായ കരുണകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം നിറയ്ക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
പേപ്പർബാക്ക് പതിപ്പായും & ഇ-പുസ്തകമായും കൂടി ലഭ്യമാണ്
