ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ: ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ

ಈಗ ನಾವು ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತೇವೆ: ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯ ಒಂದೇ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ಸಂತರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸುಮ್ಮಾ ಥೆಯೊಲೊಜಿಕಾವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ, ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಅವರು ಸಂತರು (ಮಾನವರು) ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವದೂತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮಹಿಮೆಯ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:

ಆದ್ದರಿಂದ ಅನುಗ್ರಹದ ವರದಿಂದ ಮಾನವರು ದೇವದೂತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗುವಷ್ಟು ಮಹಿಮೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಬಲ್ಲರು; ಮಾನವರನ್ನು ದೇವದೂತರ ಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಇದರ ಅರ್ಥ (I.108.8). 

ಹೀಗೆ, ಮಾನವರು ಮಾನವರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದೇವದೂತರು ದೇವದೂತರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪುಣ್ಯಾರ್ಹತೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ (ಮಾನವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ) ಅಥವಾ ಸ್ವಭಾವದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ (ದೇವದೂತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ) ಮಹಿಮೆಯ ಒಂದೇ ನಿತ್ಯ ತಾರತಮ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪೋಪ್ ಸಂತ ಆರನೆಯ ಪೌಲರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ, ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವು, ಇದೇ ರೀತಿಯ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ:

“ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಮತ್ತು ಮರಿಯರ ಸುತ್ತಲೂ ನೆರೆದಿರುವ ಜನಸಮೂಹವು ಸ್ವರ್ಗದ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿತ್ಯ ಸೌಭಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಅವರು ಇರುವಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಡೆಸುವ ದೈವಿಕ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿವಿಧ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ದೇವದೂತರೊಂದಿಗೆ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ನಮಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುವ ಮೂಲಕವೂ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಮೂಲಕವೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ” (Paul VI, CPG # 29) (CCC #1053).

ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರ

ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ, ಪೋಪ್ ಹದಿನಾರನೆಯ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟರು ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಶನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, “ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು ದೇವದೂತರ ಈ ಶ್ರೇಣಿಗಳನ್ನು ಮಾನವ ಜೀವಿಯು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೆಂದು ಅರ್ಥೈಸುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗೆ, ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ತಲುಪುವ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಮಟ್ಟವು ದೇವದೂತರ ಒಂಬತ್ತು ಗಣಗಳು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಮಹಿಮೆಯ ಮಟ್ಟಗಳಿಗೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರ ಈ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಅವರ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಯಣ ಮತ್ತು ತ್ರಿವಿಧ ಮಾರ್ಗ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ದೇವರ ಕಡೆಗಿನ ಪಯಣವನ್ನು ಬೊನವೆಂತೂರರು ನಿರೂಪಿಸುವ ಹಲವು ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಈ ಪಯಣವು ಒಂದಷ್ಟೇ.

ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಯಣ ಕೃತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಬೋಧನೆ ಏನೆಂದರೆ, ಮನಸ್ಸು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಏರಿಹೋಗಲು ಆರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಅದು ಏಳನೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲಾದ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಈ ಆರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರು ದಿನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ; ಏಳನೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲಾದ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ದಿನವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕುರುಹುಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಮೊದಲ ಎರಡು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ತಲುಪಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಆತ್ಮಗಳೊಳಗೆ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಾನವತ್ವದ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ನೀಡಲಾದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅನುಗ್ರಹದ ಈ ವರವು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ವಿಶ್ವಾಸ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಪತನಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಿಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಾನವತ್ವವು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಒಯ್ಯುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಏಣಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದರಿಂದ ಇದು ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹವು ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ಇದು ನೆರವೇರಿದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಮೂಲಕ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಲು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ತಾರತಮ್ಯ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ. ಯೋವಾನ್ನರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ (21:2) ಕಂಡಂತೆ, ಆ ಯೆರೂಸಲೇಮು ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬಂದ ಹೊರತು ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬರುವುದು ಯಾವಾಗ ಎಂದರೆ, ದೈವಿಕ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಪ್ರತಿರೂಪವು ನವೀಕರಣಗೊಂಡು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಆನಂದಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಭಾವಪರವಶ ಉನ್ನತಿಯ ಮೂಲಕವೂ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ತಾರತಮ್ಯ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಾಗ; ಅಂದರೆ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬೆಳಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ.

ಅಂತೆಯೇ, ಆತ್ಮವು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಾಗ ಕೆಳಗಿನ ಒಂಬತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ: ಸಂದೇಶ ಸಾರುವುದು, ಘೋಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು; ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು, ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವುದು; ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕಿಸುವುದು. ಇವು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ದೇವದೂತರ ಒಂಬತ್ತು ಶ್ರೇಣಿಗಳಿಗೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿವೆ. ಹೀಗೆ ಮೊದಲ ಮೂರು ಹಂತಗಳು ಮಾನವ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ, ಮುಂದಿನ ಮೂರು ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ [ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ], ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿವೆ.

ಇವುಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಆತ್ಮವು ತನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವದೂತರ ಶ್ರೇಣಿಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಅವರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ದೇವರನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೆರ್ನಾರ್ಡರು ಯುಜೀನಿಯಸ್ ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ದೇವರು ಸೆರಾಫಿಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆರೂಬಿಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಸಿಂಹಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಸಮತೆಯಾಗಿ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಪ್ರಭುತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯಾಗಿ ಅಧಿಪತ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಅಧಿಪತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆದಿ ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಆಳುತ್ತಾರೆ; ಅಧಿಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ; ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದ್ಗುಣವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಧಾನ ದೇವದೂತರಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೇವದೂತರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಾಗಿ ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ.” (ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರ, ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಯಣ, ಅಧ್ಯಾಯ IV.4)

ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಯಣ, ಕೃತಿಯ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಕ್ರಮದ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಣೆ ನೀಡದಿದ್ದರೂ, ಮುಂದಿನ ವಿವರಣೆಯು ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರ ಒಂಬತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಈವರೆಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೇವದೂತಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ:

“ಸಂದೇಶ ಸಾರುವುದು, ಘೋಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು” ಎಂಬವು ದೇವದೂತರು, ಪ್ರಧಾನ ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳು ಎಂಬ ಮೊದಲ ತ್ರಯಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿವೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಈ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತವು ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಾರಲ್ಪಡುವ ದೈವಿಕ ಕರೆಯಿಂದ ಆತ್ಮವು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಆ ಕರೆಯು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಆತ್ಮವು ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ದೇವರ ಚಿತ್ತದ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

“ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು, ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವುದು” ಎಂಬವು ಅಧಿಕಾರದೂತರು, ಆಧಿಪತ್ಯದೂತರು ಮತ್ತು ಪ್ರಭುತ್ವದೂತರ ಎರಡನೆಯ ತ್ರಯಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿವೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಈ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯದ ಹಂತವು ಆತ್ಮವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಭರಿತವಾದ ಜೀವನದತ್ತ ಸಾಗುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ದೈವಿಕ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಬಯಕೆಗಳನ್ನೂ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ, ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ದೈವಿಕ ನಿಯಮವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತವೆ.

“ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕಿಸುವುದು” ಎಂಬವು ಸಿಂಹಾಸನದೂತರು, ಕೆರೂಬಿಯರು ಮತ್ತು ಸೆರಾಫಿಯರ ಮೂರನೆಯ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯುನ್ನತ ತ್ರಯಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿವೆ. ಇದು ಪರಿಪೂರ್ಣರ ಹಂತವಾಗಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಶುದ್ಧ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೇಲಿನ ಉಲ್ಲೇಖದಲ್ಲಿ, ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗೊರಿಯವರು ಒಂಬತ್ತು ದೇವದೂತಗಣಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ರೀತಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಣಕ್ಕೂ ಒಂದು ಪದಗುಚ್ಛವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು, ಕ್ಲೇರ್ವೋವಿನ ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡರು ಪೋಪ್ ಯುಜೀನಿಯಸ್ II ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ, ಈ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾದ ಪತ್ರದಿಂದಲೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ಲೇರ್ವೋವಿನ ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡರ ಪತ್ರದ ಆ ಭಾಗದ ಪೂರ್ಣ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಅನುಬಂಧದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ತ್ರಿವಿಧ ಮಾರ್ಗ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಶ್ರೇಣಿವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ, ಒಂಬತ್ತು ದೇವದೂತಗಣಗಳಿಗೆ ಅನುರೂಪವಾದ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯ ಒಂಬತ್ತು ಹಂತಗಳ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಳನೋಟವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎರಡು ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೊನವೆಂತೂರರು ಅನುಸರಿಸಿದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ ಹೀಗಿದೆ.

ಮೊದಲನೆಯ ತ್ರಯ: ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ದುಃಖ

ದೇವದೂತರು (ತಿಳಿಸುವುದು): ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪವಾಗಿರುವ ರಕ್ಷಕ ದೂತರು ತಮ್ಮ ಪಾಲನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾದ ಮಾನವರಿಗೆ ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ಮವು ದೇವದೂತರ ವಿನಯವನ್ನೂ ದೀನತೆಯನ್ನೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ, ತನ್ನ ಪಾಪಗಳ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತದೆ, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಮುಂದೆ ನಡುಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕರುಣೆಯತ್ತ ತಿರುಗುವ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಹಾದೂತರು (ಘೋಷಿಸುವುದು): ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾದ ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಮಹಾದೂತರ ಮೂಲಕ ನೀಡಲಾಗುವ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟನೆಯು, ಆತ್ಮವು ಪಾಪದ ಮೂಲಕ ತನಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೂ ಇತರರಿಗೂ ಉಂಟುಮಾಡಿರುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕುರಿತು ಆಲೋಚಿಸುವುದು, ತನ್ನ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಅಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರು ನೀಡುವ ಕ್ಷಮೆ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದತ್ತ ತಿರುಗುವುದರ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ.

ಶಕ್ತಿದೂತರು (ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು): ಶಕ್ತಿದೂತರು ನೀಡುವ ಬಲವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಆತ್ಮವು ಪಾಪದ ಸೆಳೆತಗಳಿಗೂ ದುಷ್ಟನಿಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತದೆ. ಪಾಪವನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ ಬಲಪಡಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಕಷ್ಟಸಹನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಫಲದ ನಿಮಿತ್ತ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯ ತ್ರಯ: ಜ್ಞಾನೋದಯ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆ

ಅಧಿಕಾರದೂತರು (ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು): ದೈವಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ ಆತ್ಮವು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವ ಅವರ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಯೇಸು ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ್ಮವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಅನುಕಂಪಕ್ಕೂ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗೂ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟದ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವದ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಅಧಿಕಾರದೂತರು, ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮಾನವರಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆಯೂ, ಆ ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ನೀಡಲಾಗುವ ಮಹತ್ತರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವಂತೆಯೂ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ಆಧಿಪತ್ಯದೂತರು (ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದು): ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಎಷ್ಟು ಮಹಾನ್ ಮತ್ತು ಅವರು ಏಕೆ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ್ಮವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ರಕ್ಷಣೆಯ ವರಕ್ಕಾಗಿ ಭರವಸೆಗೂ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೂ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಈ ಭರವಸೆಯು ಆಧಿಪತ್ಯದೂತರ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸುವ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯತ್ತ ನಡೆಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಭುತ್ವದೂತರು (ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವುದು): ಆತ್ಮವು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯ ರೀತಿಯನ್ನೂ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿರೀಕ್ಷೆಗೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಬದ್ಧತೆಗೂ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಕೆಳಗಿನ ದೇವದೂತಗಣಗಳನ್ನು ಆಳುವ ಪ್ರಭುತ್ವದೂತರು, ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅನುಗುಣವಾಗುವುದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮೂರನೆಯ ತ್ರಯ: ಐಕ್ಯ ಮತ್ತು ಅನುಸರಣೆಯ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ 

ಸಿಂಹಾಸನದೂತರು (ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು): ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಸನ್ನಿಹಿತ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಗಮನಶೀಲತೆಗೂ ಜಾಗರೂಕತೆಗೂ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಸಾಮೀಪ್ಯವು ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಿಂಹಾಸನದೂತರು ದೇವರಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅರಿತಿರುವುದು, ಆತ್ಮವು ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಕೆರೂಬಿಯರು (ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು): ಹಂಬಲವು ಆತ್ಮವನ್ನು ಉರಿಸಿ, ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದತ್ತ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ತನ್ನನ್ನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ ಆನಂದಪರವಶತೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕೆರೂಬಿಯರು, ಲೌಕಿಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನೂ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನೂ ಮೀರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದೈವಿಕ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಮೇಲೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸೆರಾಫಿಯರು (ಅಭಿಷೇಕಿಸುವುದು): ಅಂತಿಮ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಸಾಮೀಪ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇವರ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿನ ಆನಂದವು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಆತ್ಮಗಳು ಸೆರಾಫಿಯರೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವ “ಉರಿಯುವವರು” ಆಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅವು ಹೀಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತವೆ: “ನಾನು ಹುಡುಕುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ, ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮತ್ತ ನಾನು ಏರುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾನು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿಮಗೇ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ” (ತ್ರಿವಿಧ ಮಾರ್ಗ, ಅಧ್ಯಾಯ 3.8).

ಇತರ ಸಂತರು ಮತ್ತು ಅನುಭಾವಿಗಳು

ಧನ್ಯ ಆನ್ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಎಮೆರಿಕ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಾದ ಅಗಸ್ಟಿನಿಯನ್ ಧರ್ಮಭಗಿನಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು 1774ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ, 1824ರಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು. ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ತಮ್ಮ ಪ್ರೌಢ ಜೀವನದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಅವರು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದರು. ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರಿಗೆ ಅಲೌಕಿಕ ದರ್ಶನಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಮತ್ತು ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನ ಜೀವನದ ವಿವರವಾದ ವರ್ಣನೆಗಳೂ ಸೇರಿದ್ದವು; ಇವುಗಳನ್ನು ಕವಿ ಕ್ಲೆಮೆನ್ಸ್ ಬ್ರೆಂಟಾನೊ ನಂತರ ಸಂಕಲಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಅವರು ಅಪಾರವಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಗಳಾದ ಪವಿತ್ರ ಗಾಯಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಬಳಲಿದರು. ಪೋಪ್ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ ಅವರು 2004ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 3ರಂದು ಆನ್ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಅವರನ್ನು ಧನ್ಯರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಳನೋಟಗಳು ಹಾಗೂ ಗಾಢ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ಮಾದರಿಗಾಗಿ ಅವರು ಗೌರವಾನ್ವಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಉಲ್ಲೇಖವು ಕ್ಲೆಮೆನ್ಸ್ ಬ್ರೆಂಟಾನೊ ಅವರ ದಿನಚರಿಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಆನ್ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಎಮೆರಿಕ್ ಅವರ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜೀವನ ಎಂಬ ಕೃತಿಯ ಸಂಪುಟ 1ರ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಪತನ ಎಂಬ ಭಾಗದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ:

ಪತನಗೊಂಡ ದೇವದೂತರ ವೃಂದಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತುಂಬಲು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು. ಆದಾಮನ ಪತನವಾಗದಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಪತನಗೊಂಡ ದೇವದೂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾನವಕುಲವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು; ಅನಂತರ ಲೋಕವು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆದಾಮ ಮತ್ತು ಹವ್ವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪಾಪರಹಿತ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನಾದರೂ ನೋಡುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಬಾಳಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪತನಗೊಂಡ ದೇವದೂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಭರ್ತಿಯಾಗುವವರೆಗೆ, ಹೊಟ್ಟಿನಿಂದ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಕೊಯ್ಯುವವರೆಗೆ ಲೋಕವು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ.

ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಉಪಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಹ್ಯಾಕೆಬೋರ್ನಿನ ಸಂತ ಮತಿಲ್ದಾ ಅವರಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಅವರು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವರು, ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಗೆರ್ಟ್ರೂಡ್ ಅವರ ಸಮಕಾಲೀನರು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಒಂಬತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿದ್ದ ಚಿನ್ನದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಒಂಬತ್ತು ದೇವದೂತ ವೃಂದಗಳು ನಿಂತಿರುವ ದರ್ಶನವು ಅವರಿಗೆ ಆಯಿತು. ಆ ಒಂಬತ್ತು ವೃಂದಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದ್ದ ಒಂಬತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ಮಾನವರ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯ ಒಂಬತ್ತು ಹಂತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವರು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಈ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಅವರ ದೇವದೂತ ವೃಂದಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹದ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಸ್ತಕ I, ಅಧ್ಯಾಯ 16ರಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ದರ್ಶನವನ್ನು ಅನುಬಂಧದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಕೆಳಗೆ, ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಸಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವದೂತ ವೃಂದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲ ಹಂತ—ರಕ್ಷಕ ದೇವದೂತರು: ದೇವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ, ದೀನತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವವರು; ಅವರ ನಿಮಿತ್ತ ಅಶಕ್ತರಿಗೆ, ಯಾತ್ರಿಕರಿಗೆ, ಬಡವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನೆರವಾಗುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರು.

ಎರಡನೇ ಹಂತ—ಪ್ರಧಾನ ದೇವದೂತರು: ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಆಪ್ತ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವವರು.

ಮೂರನೇ ಹಂತ—ಸದ್ಗುಣಗಳ ವೃಂದ: ತಾಳ್ಮೆ, ವಿಧೇಯತೆ, ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಡತನ ಮತ್ತು ದೀನತೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಆಚರಿಸುವವರು.

ನಾಲ್ಕನೇ ಹಂತ—ಅಧಿಕಾರಗಳ ವೃಂದ: ತಮ್ಮ ದುರ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಮಾಭಿಲಾಷೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಮಿಸುವವರು ಹಾಗೂ ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ತುಚ್ಛವಾಗಿ ಕಾಣುವವರು.

ಐದನೇ ಹಂತ—ಅಧಿಪತಿಗಳ ವೃಂದ: ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಇತರರ ಮೇಲೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊಂದಿರುವವರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾದ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ, ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹಗಲಿರುಳು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರುವವರು.

ಆರನೇ ಹಂತ—ಪ್ರಭುತ್ವಗಳ ವೃಂದ: ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ದೀನತೆಯಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಹಾಗೂ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಇತರರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವವರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರಿಸಿ, ಶಾರೀರಿಕ ಬಯಕೆಗಳಿಗಿಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ವಿಷಯಗಳ ಚಿಂತನೆಗೆ ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಏಳನೇ ಹಂತ—ಸಿಂಹಾಸನಗಳ ವೃಂದ: ಹೃದಯದ ನಿರ್ಮಲತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡುವವರು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನೆಲೆಸುವ ಪ್ರಶಾಂತ ಪವಿತ್ರಾಲಯಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು.

ಎಂಟನೇ ಹಂತ—ಕೆರೂಬಿಗಳು: ಬೆಳಕು ಪಡೆದ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಧನ್ಯತೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವವರು ಮತ್ತು ತಾವು ಪಡೆದ ಬೆಳಕನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಅವರನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರಜ್ಞಾನದೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯುವವರು.

ಒಂಬತ್ತನೇ ಹಂತ—ಸೆರಾಫಿಗಳು: ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸು, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿತ್ಯಜ್ವಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವವರು; ಹೀಗೆ ದೇವರಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿತರಾಗಿ, ಅವರ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವವರು.

ಸಭೆಯ ಧರ್ಮಪಂಡಿತರೂ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೂ ಆದ ಹಿಪ್ಪೊದ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇವರ ನಗರ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವದೂತರ ಮತ್ತು ಸಂತರ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಶ್ರೇಣಿವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಅವರು ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವನ ನಗರವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತವೂ ಆದ ದೇವರ ನಗರದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸಂತರು ಮತ್ತು ದೇವದೂತರು ಅನುಗ್ರಹದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ, ಒಂದೇ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ನಗರವಾಗಿ—ಹೊಸ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಭೂಮಿಯಾಗಿ—ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಮಾನಂದದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವಾಗ ದೇವರ ನಗರವು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುವುದು. ಪುಸ್ತಕ 12, ಅಧ್ಯಾಯ 9ರಲ್ಲಿ, ದೇವದೂತರು ದೇವದೂತರಾಗಿಯೇ ಮತ್ತು ಸಂತರು ಸಂತರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವರು; ಆದರೆ “ಪವಿತ್ರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವ”ದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರು “ದೇವರ ಒಂದೇ ನಗರವನ್ನು ರೂಪಿಸುವರು” ಎಂದು ಅಗಸ್ಟಿನ್ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಸ್ತುತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು: ಪವಿತ್ರ ಮಾನವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪವಿತ್ರ ದೇವದೂತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯು ಅವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 5:5 ಹಾಗೆಯೇ, ಬರೆದಿರುವಂತೆ, ದೇವರಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂಬುದು ಮಾನವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ದೇವದೂತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಒಳಿತಿನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲು ಹೊಂದಿರುವವರು, ತಾವು ಸಮೀಪಿಸುವ ದೇವರೊಂದಿಗೂ ಪರಸ್ಪರರೊಂದಿಗೂ ಪವಿತ್ರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಒಂದೇ ನಗರವನ್ನು—ಅವರ ಜೀವಂತ ಬಲಿಯನ್ನೂ ಅವರ ಜೀವಂತ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ—ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ಯಾವ ಕೆಡುಕಿನಿಂದಲೂ ಕಳಂಕಿತವಾಗದ, ಯಾವ ಒಳಿತಿನ ಕೊರತೆಯೂ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿರುವ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಬಿಡುವು ನೀಡುವ ಆ ಪರಮಾನಂದವು [ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವು] ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾಗಿರುವುದು!

 ಈ ಹೊಸ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ನಗರದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಿರುವವು ಎಂದು ಅವರು ಮುಂದುವರಿದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:

ಆದರೆ ಪುಣ್ಯದ ವಿವಿಧ ಮಟ್ಟಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯಾವ ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಗಳು ದೊರೆಯುವವು ಎಂಬುದನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದಿರಲಿ, ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೂ ಯಾರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಿರುವವು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಆ ಧನ್ಯ ನಗರದಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾ ಆಶೀರ್ವಾದವಿರುವುದು: ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಯಾರೂ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕಂಡು ಅಸೂಯೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಈಗ ದೇವದೂತರು ಪ್ರಧಾನ ದೇವದೂತರನ್ನು ಕಂಡು ಅಸೂಯೆಪಡದಿರುವಂತೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಯಾರೂ ತಮಗೆ ದೊರೆಯದಿರುವುದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಪಡೆದವರೊಡನೆ ಅತ್ಯಂತ ಗಾಢವಾದ ಸಾಮರಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬೆರಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣು ಎರಡೂ ದೇಹದ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದ ಒಂದಾಗಿದ್ದರೂ, ಬೆರಳು ಕಣ್ಣಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲವೇ. ಹೀಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮಗೆ ದೊರೆಯುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಕೊಡುಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ತಮಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬಯಸದಿರುವ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಈ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವರು.

ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಬೇರೊಬ್ಬರು ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅವು ಲೌಕಿಕವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿರಲಿ, ನಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಸೂಯೆಯ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ಅಸೂಯೆ ಬಹಳ ಹೊರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಂತರು ಮತ್ತು ದೇವದೂತರು ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮಗೆ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ತಾವು ಯಾರಾಗಿದ್ದಾರೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ದೊರೆಯುವ ಮಹಿಮೆಯ ಹಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿಯಿಂದಿರುವರು; ತಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವರು. ಈ ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಕೊಡುಗೆಯು ಎಲ್ಲ ಸಂತರು ಮತ್ತು ದೇವದೂತರ ನಡುವೆ ಮಹಿಮಾಮಯ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನೆರವಾಗುವುದು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುವೆವು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ದೊರೆತಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವೆವು.

ಸೆರಾಫಿಮರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಸಂತರು

ಹದಿಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರ ಮರಣದ ಕೆಲವೇ ದಶಕಗಳೊಳಗೆ, ಅವರ ಜೀವನದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಯಿತು. ಅವುಗಳನ್ನು ಅಸ್ಸೀಸಿ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ (1244–1266) ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಇಟಲಿಯ ಬೊವಾರಾದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತ ಪೇತ್ರರ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಹೋದರ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕೊ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಹೋದರ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕೊ ಅವರಿಗೆ ಉಂಟಾದ ದರ್ಶನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದರು. ಸಹೋದರ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕೊ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸಹೋದರ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕೊ ಪರವಶ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಿಂಹಾಸನಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. ಒಂದು ಸಿಂಹಾಸನವು ಉಳಿದವುಗಳಿಗಿಂತ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಮೆಯಿಂದಲೂ ಇತ್ತು; ಸಕಲ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದು ಯಾರ ಸಿಂಹಾಸನವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗುಡುಗಿನಂಥ ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಕೇಳಿಸಿತು: “ಇದು ಲೂಸಿಫರನ ಸಿಂಹಾಸನವಾಗಿತ್ತು; ಧನ್ಯ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ಅವನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವರು.”

ಸಹೋದರ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕೊ ತಮ್ಮ ಪರವಶ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ, ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ಆಗಲೇ ಸ್ವರ್ಗದ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲಿರುವವರೋ ಎಂಬಂತೆ ಅವರ ಮುಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವಾಗಿ ಬಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು ಭಯಪಟ್ಟು, ಅವರು ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರನ್ನು, “ಸಹೋದರರೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಏನು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ತಕ್ಷಣವೇ, “ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ನಾನು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸಹೋದರ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕೊ ಅವರ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಸಿದವು: “ನೀನು ಕಂಡ ದರ್ಶನವು ಸತ್ಯವೆಂದು ಇದರಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಲೂಸಿಫರನು ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಾಗಿ ಆ ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ, ಧನ್ಯ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ತಮ್ಮ ವಿನಯದಿಂದಾಗಿ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುವರು.”

ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರ ಮರಣದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ ಅಸ್ಸೀಸಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರ ಬಸಿಲಿಕಾವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದಾಗ, ಕಲಾವಿದ ಜಿಯೊಟ್ಟೊ ದಿ ಬೊಂಡೋನೆ ಅವರು ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರ ಜೀವನದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಹಸಿಗಾರೆ ಭಿತ್ತಿಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಆ ಭಿತ್ತಿಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಸಹೋದರ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕೊ ಅವರಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಸಿಂಹಾಸನಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸೆರಾಫಿಕ ಪಿತಾಮಹ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಇದೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅವರ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸೆರಾಫ್ ದೇವದೂತನಿಂದ ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು; ಇದು ಅವರ ಮಹಿಮೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

ಸಿಯೆನಾದ ಸಂತ ಕ್ಯಾಥರೀನ್ ಅವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸೆರಾಫಿಕ ಸಂತೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅವರನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ “ಸೆರಾಫಿಕ ಕನ್ಯೆ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ತೀವ್ರವಾದ, ಉರಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ; ಅದು ಸೆರಾಫಿಮರ ದೇವದೂತಗಣದಲ್ಲಿರುವ ತೀವ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು. ಅವರಿಗೂ ಅನೇಕ ದರ್ಶನಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ತಪಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಸಂವಾದ ಎಂಬ ಅವರ ಬರಹಗಳು ದೇವರು ಮತ್ತು ಸಂತ ಕ್ಯಾಥರೀನ್ ಅವರ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದೈವಪರಿಪಾಲನೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವು ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅವರೊಡನೆ ಅನುಭಾವಿಕ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಮಾರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಸೆರಾಫಿಮರು ಅನುಭವಿಸುವ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಅಂದರೆ ಸೆರಾಫಿಮರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿರಬೇಕು. ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯ ಈ ಉನ್ನತ ಹಂತವು ಆಂತರಿಕ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನೇರಿ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪುವವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಈ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯ ಅಥವಾ ಅನುಭಾವಿಕ ವಿವಾಹ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತೇವೆ: ಪವಿತ್ರತೆಯ ಈ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪುವವರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ನಿತ್ಯ ಪ್ರತಿಫಲವಾದ ಸೆರಾಫಿಮರ ಮಹಿಮೆಯೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ!

ಸಾರಾಂಶ

ಸಂತರು ಮತ್ತು ಕಥೋಲಿಕ ಪರಂಪರೆ ಬೋಧಿಸುವಂತೆ, ಮಾನವ ಆತ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಶ್ರೇಣಿವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಸ್ಮಯಭರಿತ ಭಯಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಬೋಧಿಸಿದಂತೆ, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ದೇವದೂತರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದರೂ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯ ಒಂದೇ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಫಲದ ಮೂಲಕ, ಮಾನವರು ದೇವದೂತರ ಗಣಗಳ ಸ್ವಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಶ್ರೇಣಿವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದೇವದೂತರ ಒಂಬತ್ತು ಗಣಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಏರಿಕೆಯ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಆರಂಭದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಪರಮ ಐಕ್ಯದವರೆಗೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಸಂತ ಬೊನವೆಂಚರ್ ಅವರ ಬೋಧನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಒಳನೋಟವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಅನುಭಾವಿಗಳ ಅನುಭವಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಮಹಿಮೆಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟಗಳಾದ ಸೆರಾಫಿಮರ ಮಹಿಮೆಯತ್ತ ಸಾಗುವ ಪಯಣವು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವು ಆಳವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರ ದೈವಿಕ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅನುಗುಣವಾಗುವುದರಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಮುಂದೆ: ಆರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ—ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಅನುಭಾವಿಕ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರ

ಪರಿವಿಡಿ

ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ – Kindle ಇ-ಪುಸ್ತಕ – Google Play – Apple Books – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!