Tagalog

Ikalimang Linggo ng Kuwaresma

Tayo na at Mamatay na Kasama Niya

Ikalimang Linggo ng Kuwaresma (Taon A)
(Paalala: Maaari ring gamitin ang Ebanghelyong ito sa mga Taon B & C kapag may mga Skrutinyo)ย 

Kaya sinabi ni Tomas, na tinatawag na Didimo, sa mga kapwa niya alagad, โ€œTayo rin ay pumunta upang mamatay na kasama niya.โ€ย  Juan 11:16

Napakagandang pahayag!ย  Mahalagang maunawaan ang konteksto nito.ย  Sinabi ito ni Tomas matapos sabihin ni Hesus sa Kanyang mga Apostol na pupunta Siya sa Jerusalem sapagkat ang Kanyang kaibigang si Lazaro ay may sakit at malapit nang mamatay.ย  Sa katunayan, habang nagpapatuloy ang salaysay, namatay nga si Lazaro bago dumating si Hesus sa kanyang bahay.ย  Siyempre, alam natin ang wakas ng salaysay: muling binuhay ni Hesus si Lazaro.ย  Ngunit sinikap ng mga Apostol na pigilan si Hesus sa pagpunta sa Jerusalem sapagkat alam nilang marami roon ang labis na napopoot sa Kanya at nagnanais na patayin Siya.ย  Ngunit nagpasiya pa rin si Hesus na pumunta.ย  Sa ganitong kalagayan sinabi ni San Tomas sa iba, โ€œTayo rin ay pumunta at mamatay na kasama niya.โ€ย  Muli, napakagandang pahayag!

Napakaganda ng pahayag na ito sapagkat tila sinabi ito ni Tomas nang may matibay na pasiyang tanggapin ang anumang naghihintay sa kanila sa Jerusalem.ย  Tila alam niyang sasalubungin si Hesus ng pagtutol at pag-uusig.ย  At tila handa rin siyang harapin ang pag-uusig at kamatayang iyon na kasama ni Hesus.ย ย 

Siyempre, kilala si Tomas bilang mapag-alinlangan.ย  Pagkatapos ng kamatayan at Muling Pagkabuhay ni Hesus, tumanggi siyang maniwala na talagang nakita ng ibang mga Apostol si Hesus.ย  Ngunit kahit kilala siya dahil sa kanyang pag-aalinlangan, hindi natin dapat kaligtaan ang tapang at katatagang taglay niya sa sandaling iyon.ย  Sa sandaling iyon, handa siyang sumama kay Hesus upang harapin ang pag-uusig at kamatayang sasapitin Niya.ย  At handa rin siyang harapin maging ang sarili niyang kamatayan.ย  Bagama’t tumakas din siya nang dakpin si Hesus, pinaniniwalaang nagtungo siya kalaunan bilang misyonero sa India, kung saan sa huli ay dumanas siya ng pagkamartir.

Dapat tayong tulungan ng talatang ito na pagnilayan ang sarili nating kahandaang sumama kay Hesus upang harapin ang anumang pag-uusig na maaaring naghihintay sa atin.ย  Nangangailangan ng tapang ang pagiging Kristiyano.ย  Magiging iba tayo sa iba.ย  Hindi tayo makikiayon sa kulturang nakapaligid sa atin.ย  At kapag tumanggi tayong umayon sa takbo ng panahong ating kinabubuhayan, malamang na dumanas tayo ng ilang anyo ng pag-uusig bunga nito.ย  Handa ka ba para roon?ย  Handa ka bang tiisin ito?

Dapat din nating matutuhan kay San Tomas na, kahit mabigo tayo, maaari tayong magsimulang muli.ย  Handa si Tomas, ngunit tumakas siya nang makita ang pag-uusig.ย  Nauwi siya sa pag-aalinlangan, ngunit sa huli ay buong tapang niyang isinabuhay ang kanyang paninindigang sumama at mamatay na kasama ni Hesus.ย  Hindi ang dami ng ating pagkabigo ang higit na mahalaga, kundi kung paano natin tinatapos ang takbuhin.ย ย 

Pagnilayan mo ngayon ang matibay na pasiya sa puso ni San Tomas at gawin itong batayan ng pagninilay sa sarili mong pasiya.ย  Huwag kang mag-alala kung mabigo kang tuparin ang pasiyang ito; maaari kang laging bumangon at sumubok muli.ย  Pagnilayan mo rin ang pangwakas na pasiyang pinanindigan ni San Tomas nang mamatay siya bilang martir.ย  Piliin mong sundin ang kanyang halimbawa at mapapabilang ka rin sa mga banal sa Langit.

Panginoon kong matatag ang kalooban, hangad kong sumunod sa Iyo saan Mo man ako akayin.ย  Pagkalooban Mo ako ng matibay na pasiyang lumakad sa Iyong mga landas at tularan ang tapang ni San Tomas.ย  Kapag ako ay nabigo, tulungan Mo akong bumangong muli at muling magpasiya.ย  Mahal Kita, minamahal kong Panginoon; tulungan Mo akong mahalin Ka sa pamamagitan ng aking buhay.ย  Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Ang Tawag na Mamatay

Ikalimang Linggo ng Kuwaresma, Taon B

โ€œAmen, amen, sinasabi ko sa inyo, malibang mahulog sa lupa ang isang butil ng trigo at mamatay, mananatili lamang itong isang butil ng trigo; ngunit kung ito ay mamatay, mamumunga ito nang sagana.โ€ย  Juan 12:24

Para sa karamihan, hindi naman kaakit-akit pakinggan ang kamatayan.ย  Kaya paano natin dapat tingnan ang kamatayan?

Una sa lahat, sa literal na kahulugan, ang kamatayan ay pagpanaw mula sa mundong ito tungo sa kabilang buhay.ย  Kapag dumating ang ating oras alinsunod sa kalooban ng Diyos, dapat natin itong salubungin nang maluwag sa loob at asamin ang ating ganap na pakikibahagi sa buhay ng Diyos.ย ย 

Ngunit ang talatang ito sa Banal na Kasulatan ay tumutukoy sa kamatayan sa ibang antas. Dapat nating makita ang ating sarili sa butil ng trigo na natutupad lamang ang layunin nito kapag nahulog sa lupa at namatay. Sa likas na prosesong iyon, naitatanim ito sa matabang lupa at tumutubo, na nagbubunga nang sagana ng mabuting bunga.

Paano natin dapat makita ang ating sarili sa likas na prosesong ito? Sa pamamagitan ng pagtanggap sa pagkamatay sa sarili upang maitanim tayo sa matabang lupa ng biyaya ng Diyos at magbunga nang sagana ng mabuting bunga.

Ang pagkamatay sa sarili ay nangangahulugang binibitiwan natin ang lahat ng pagkamakasarili sa buhay. Una, dapat nating talikuran ang lahat ng sinasadyang gawang makasarili, ngunit pagkatapos, maging ang di-sinasadyang pagkamakasarili ay dapat ding bitiwan. Ano ang โ€œdi-sinasadyang pagkamakasariliโ€?

Ang di-sinasadyang pagkamakasarili ay tumutukoy sa lahat ng bagay sa buhay na pinanghahawakan at kinakapitan mo dahil lamang nais mo ang mga ito para sa iyong sarili. Maaaring kabilang dito maging ang mabubuting bagay, gaya ng isang ugnayang puno ng pagmamahal. Hindi ibig sabihin na dapat nating alisin ang mabubuting bagay sa buhay, gaya ng mga ugnayang puno ng pagmamahal; sa halip, hindi tayo dapat kumapit sa anuman, maging sa mabubuting bagay, dahil sa makasariling mga hangarin. Ang pag-ibig, kapag ito ay tunay na pag-ibig na kinasihan ng Diyos, ay laging malaya sa pagkakapit at walang pagkamakasarili, na tanging kabutihan ng kapwa ang hinahangad. Ito ang pinakadalisay na pagkamatay sa sarili na maaari nating isabuhay. Kapag isinasabuhay ang ganitong antas ng pag-ibigโ€”ang lubos na pagiging malaya sa pagkakapit at pagkamakasariliโ€”pumapasok ang Diyos sa ating buhay at sa bawat partikular na kalagayan nito, at nagpapasibol ng masaganang mabuting bunga. Ito ay isang kaloob na higit na makapangyarihan kaysa sa anumang magagawa natin sa sarili nating lakas, sapagkat ito ang bunga ng lubos na pagkamatay sa sarili, na binabago ng Diyos tungo sa bagong buhay.

Pagnilayan mo ngayon ang panawagan sa iyong mamatay. Una, pagnilayan ang literal na pagpanaw mula sa mundong ito na daranasin mo balang araw. Huwag mong katakutan ang sandaling iyon; sa halip, tingnan mo ito bilang isang maluwalhating paglipat tungo sa kaganapan ng buhay. Ikalawa, humanap ng mga paraan upang mamatay ka sa iyong sarili, dito at ngayon. Tukuyin ang mga praktikal at kongkretong paraan kung paano ka tinatawag ng Diyos sa ganitong uri ng kamatayan. Alamin mong sa gawaing ito ay naghihintay ang maluwalhating mga kaloob ng bagong buhay.

Panginoon kong nag-alay ng sarili, buong-buo at may pagsasakripisyo kong iniaalay ang aking sarili sa Iyo at sa Iyong banal na kalooban. Pinipili kong mamatay sa sarili upang makapagpasibol Ka ng bagong buhay mula sa gawang ito ng pagsukong walang pagkamakasarili. Tanggapin Mo ako, mahal kong Panginoon, at gawin Mo sa akin ang anumang Iyong naisin. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Ang Karunungang Dala ng Pagtanda

Ikalimang Linggo ng Kuwaresma (Taon C)
(Paalala: Kapag ginamit ang mga pagbasa mula sa Taon A para sa Linggong ito, maaaring gamitin sa Lunes ang sumusunod na Ebanghelyo)

โ€œAng sinuman sa inyo na walang kasalanan ang siyang unang bumato sa kanya.โ€ Muli Siyang yumuko at sumulat sa lupa. Bilang tugon, isa-isa silang umalis, simula sa mga pinakamatatanda. Juan 8:7โ€“9

Ang talatang ito ay mula sa salaysay tungkol sa babaeng nahuling nangangalunya, nang kaladkarin siya sa harap ni Hesus upang malaman kung sasang-ayon Siya sa pagbato sa kanya. Ganap ang Kanyang tugon at, sa huli, naiwan ang babae nang mag-isa upang maranasan ang mapagmahal na awa ni Hesus.

Ngunit may isang linya sa talatang ito na madaling hindi mapansin. Ito ang linyang nagsasabing, โ€œโ€ฆsimula sa mga pinakamatatanda.โ€ Ipinapakita nito ang isang kapansin-pansing katangian ng ugnayan sa loob ng mga pamayanan. Sa pangkalahatan, ang mga nakababata ay malamang na kulang pa sa karunungan at karanasang dala ng pagtanda. Bagaman maaaring mahirap itong aminin ng mga kabataan, ang mga taong matagal nang nabubuhay ay may natatangi at malawak na pananaw sa buhay. Dahil dito, higit silang nagiging maingat at mapanuri sa kanilang mga pasiya at paghatol, lalo na sa mas mabibigat na kalagayan sa buhay.

Sa salaysay na ito, dinala ang babae sa harap ni Jesus na may mabigat nang hatol laban sa kanya. Matindi ang damdamin ng mga naroon, at malinaw na pinalalabo nito ang makatuwirang pag-iisip ng mga handang bumato sa kanya. Pinawi ni Jesus ang ganitong kawalan ng katwiran sa pamamagitan ng isang malalim na pahayag. โ€œAng sinuman sa inyo na walang kasalanan ang siyang unang bumato sa kanya.โ€ Marahil, noong una, hindi hinayaang tumimo sa kanilang puso ng mga nakababata o mas nadadala ng damdamin ang mga salita ni Jesus. Malamang na nakatayo sila roon, may hawak na mga bato at naghihintay na magsimulang bumato. Ngunit nagsimulang umalis ang mga nakatatanda. Dito makikita ang bisa ng edad at karunungan. Hindi sila gaanong napangibabawan ng damdaming dulot ng sitwasyon at agad nilang naunawaan ang karunungan ng mga salitang binigkas ng ating Panginoon. Dahil dito, sumunod ang iba.

Pagnilayan mo ngayon ang karunungang hatid ng pagtanda. Kung ikaw ay nakatatanda, pagnilayan mo ang iyong pananagutang tumulong sa paggabay sa nakababatang henerasyon nang may kalinawan, katatagan at pagmamahal. Kung ikaw ay nakababata, huwag mong kaliligtaang umasa sa karunungan ng nakatatandang henerasyon. Bagaman hindi lubos na garantiya ng karunungan ang edad, maaaring higit na mahalaga ang papel nito kaysa sa inaakala mo. Maging bukas sa iyong mga nakatatanda, igalang sila, at matuto mula sa kanilang mga karanasan sa buhay.

Panalangin para sa mga kabataan: Panginoon, pagkalooban Mo ako ng tunay na paggalang sa aking mga nakatatanda. Nagpapasalamat ako sa Iyo para sa kanilang karunungang nagmumula sa marami nilang karanasan sa buhay. Nawaโ€™y maging bukas ako sa kanilang mga payo at magabayan ng kanilang banayad na kamay.

Panalangin para sa mga nakatatanda: Panginoon, nagpapasalamat ako sa Iyo para sa aking buhay at sa marami kong naging karanasan. Nagpapasalamat ako sa Iyo sa pagtuturo Mo sa akin sa pamamagitan ng aking mga paghihirap at pakikibaka, at nagpapasalamat ako sa Iyo para sa mga kagalakan at pagmamahal na naranasan ko sa buhay. Patuloy Mong ibuhos sa akin ang Iyong karunungan upang makatulong ako sa paggabay sa Iyong mga anak. Nawaโ€™y lagi kong hangaring magpakita ng mabuting halimbawa at akayin sila ayon sa Iyong Puso. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Ang โ€œOrasโ€ ni Jesus

Lunes ng Ikalimang Linggo ng Kuwaresma

Ngunit walang dumakip sa kanya, sapagkat hindi pa dumarating ang kanyang oras. John 8:20

Ang maikling pangungusap na ito ay nasa hulihan ng Ebanghelyo ngayong araw, matapos muling tuwirang harapin ni Jesus ang mga Pariseo. Sa pagkakataong ito, hinarap Niya sila sa pamamagitan ng pagpapahayag ng katotohanan tungkol sa Kanyang pakikiisa sa Ama at sa kapangyarihan at awtoridad na taglay Niya dahil sa pakikiisang ito. Tinangka ng mga Pariseo na harapin at hamunin Siya, ngunit malinaw Niyang ipinahayag sa kanila ang katotohanan bilang tugon. Hindi nakatala ang kanilang tugon sa mga salita ni Jesus, ngunit malinaw na hindi nila alam ang sasabihin, at malinaw ding nanatili silang nag-aalinlangan at naghahangad na masilo si Jesus.

Ipinahahayag sa atin ng siping binanggit sa itaas ang malalim na katotohanang hindi magtatagumpay sa huli ang masamang hangarin ng mga Pariseo ni ng sinuman, sapagkat โ€œhindi pa dumarating ang orasโ€ ni Jesus. Ano ang ibig sabihin nito? Narito ang dalawang katotohanang dapat nating matutuhan mula sa pangungusap na ito.

Una, hindi madaraig ng masamang hangarin ang kalooban ng Diyos. Dahil hindi ipinahintulot ng Diyos Ama ang pagdakip kay Jesus sa panahong iyon, walang kapangyarihang gawin iyon ang mga may masamang balak. Malinaw at hayagang nakapagsalita si Jesus, na hinahamon ang mga Pariseo sa pamamagitan ng katotohanan, at wala silang magawa upang pigilan iyon. Bagaman tumimo sa kanilang puso ang Kanyang mga salita, wala silang ibang magawa kundi makinig at lalo pang magalit at magmatigas laban sa ating Panginoon. Ngunit hindi nila Siya magawang saktan. Ipinakikita nito na sa huli ay nasa kapangyarihan ng Diyos maging ang masamang hangarin ng iba, at hahayaan lamang Niyang magmukhang nagtatagumpay ito kapag may nakikita Siyang higit na dakilang layunin sa pagpapahintulot na mangyari iyon.

Ikalawa, ipinahahayag nito na may darating na โ€œorasโ€ kung kailan ibibigay si Hesus sa mga kamay ng mga makasalanan. Ngunit sa Ebanghelyo ni Juan, ang oras na ito ay hindi oras ng kahihiyan at kadustaan para kay Hesus; sa halip, ito ay oras ng ganap na tagumpay laban sa kasalanan at kamatayan. Sa pananaw ng mundo, alam nating ang oras ng Kanyang pagdakip, pag-uusig at Pagpapako sa Krus ay tila kakila-kilabot at kahiya-hiya para kay Hesus sa mata ng madla. Tila Siya ang natalo at ang mga Pariseo ang nagwagi. Ngunit sa pananaw ng Diyos, na siyang tanging tunay na pananaw, maluwalhating nagtagumpay si Hesus. Sa katunayan, sa huli ay ipinahintulot ng Ama na ang masamang hangarin ng mga Pariseo ay maging kasangkapan ng pagluwalhati kay Hesus sa pamamagitan ng mga pagdurusang Kanyang tiniis sa oras na ito. Sa pananaw ng Diyos, ang Kanyang oras ay hindi naging oras ng pagkatalo; sa halip, naging oras ito ng ganap na tagumpay.

Pagnilayan mo ngayon ang nalalapit na oras ni Hesus. Hindi magtatagal ay papasok tayo sa kaluwalhatian ng Mahal na Araw at muling pagninilayan na ipinahintulot nga ng Ama na danasin ni Hesus ang pinakamalupit na pagdurusa at kamatayang maiisip. Haharapin natin ang tila iskandalo ng Kanyang pagdakip at ang huwad na tagumpay ng masasamang pinuno noong panahong iyon. Ngunit ang kanilang tagumpay ay isang ilusyon lamang sapagkat may ibang layunin ang kalooban ng Ama sa pagpapahintulot nito. Simulan mo nang maghanda para sa taunang pagdiriwang na ito ng oras ni Hesus at makibahagi rito nang may lubos na pagtitiwala at pananampalataya.

Aking maluwalhating Panginoon, niluluwalhati Kita dahil sa Iyong karunungan at kapangyarihan, at nagagalak ako sa ganap na kalooban ng Ama sa Langit. Isinugo Ka ng Ama sa isang misyon ng pagtubos at pagliligtas at ipinahintulot Niyang sa huli ay magdusa Ka at mamatay. Ngunit sa pamamagitan ng pagdurusang ito, nakamit Niya ang pangwakas na tagumpay laban sa kamatayan at sa lahat ng kasamaan. Bigyan Mo ako ng pananampalatayang malaman at buong-pusong paniwalaan ang katotohanang ito. Pagpalain Mo ang nalalapit na Mahal na Araw, mahal kong Panginoon, at hayaan Mong magalak ako sa Iyong maluwalhating tagumpay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Ang Namamalaging Presensiya ng Diyos

Martes ng Ikalimang Linggo ng Kuwaresma

โ€œAng nagsugo sa akin ay kasama ko. Hindi niya ako iniwang nag-iisa.โ€ Juan 8:29

Karamihan sa maliliit na bata ay matatakot kung maiiwan silang mag-isa sa bahay. Kailangan nilang malaman na naroon lamang ang kanilang mga magulang. Nakakatakot para sa kanila ang isiping mapunta sa isang lugar nang nag-iisa. Gayundin katakot-takot para sa isang bata ang maligaw sa isang tindahan o sa ibang pampublikong lugar. Kailangan nila ang kapanatagang dulot ng pagiging malapit ng isang magulang.

Ganito rin sa buhay-espirituwal. Sa ating kalooban, kung nadarama nating nag-iisa tayo, maaari tayong matakot. Nakakatakot ang isiping tila pinabayaan tayo ng Diyos sa kaibuturan ng ating pagkatao. Ngunit sa kabilang banda, kapag nadarama nating tunay na naroroon at buhay ang Diyos sa ating kalooban, lubos tayong napalalakas upang harapin ang buhay nang may tapang at kagalakan.

Ito ang karanasan ni Hesus sa sipi sa itaas, kung saan marami Siyang sinasabi tungkol sa Kanyang ugnayan sa Ama. Ang Ama ang nagsugo kay Hesus sa mundo para sa Kanyang misyon, at kinikilala ni Hesus na hindi Siya iiwan ng Ama nang nag-iisa. Sinasabi ito ni Hesus, alam Niya ito, at nararanasan Niya ang pagpapala ng ugnayang iyon sa Kanyang pusong pantao at banal.

Masasabi rin ito tungkol sa bawat isa sa atin. Una, dapat nating maunawaan na isinugo tayo ng Ama. Bawat isa sa atin ay may misyon sa buhay. Nauunawaan mo ba iyon? Nauunawaan mo bang mayroon kang isang tiyak na misyon at tawag mula sa Diyos? Oo, maaaring kabilang dito ang mga napakaordinaryong bahagi ng buhay, tulad ng mga gawaing-bahay, ang araw-araw na kayod sa trabaho, ang pagpapatibay ng ugnayan sa iyong pamilya, at iba pa. Puno ang ating pang-araw-araw na buhay ng mga karaniwang gawaing bumubuo sa kalooban ng Diyos.

Maaaring ganap mo nang isinasabuhay ang kalooban ng Diyos para sa iyong buhay. Ngunit maaari ring may higit pang nais ang Diyos mula sa iyo. May plano Siya para sa iyo, at ito ay isang misyong hindi Niya ipinagkatiwala sa iba. Maaaring kailanganin mong humakbang nang may pananampalataya, magpakatapang, lumabas sa iyong nakasanayang katiwasayan, o harapin ang isang kinatatakutan. Ngunit anuman ang kalagayan, may misyon ang Diyos para sa iyo.

Ang nakaaaliw na balita ay hindi lamang tayo isinusugo ng Diyos, kundi nananatili rin Siyang kasama natin. Hindi Niya tayo iniwang mag-isa upang tuparin ang misyong ipinagkatiwala Niya sa atin. Ipinangako Niya ang Kanyang patuloy na tulong sa isang napakahalagang paraan.

Pagnilayan mo ngayon ang misyong ibinigay kay Jesus: ang ialay ang Kanyang buhay bilang sakripisyo. Pagnilayan mo rin kung paano nais ng Diyos na isabuhay mo, kasama ni Cristo, ang misyong ito ng mapagsakripisyong pagmamahal at pagbibigay ng sarili. Maaaring buong puso mo na itong isinasabuhay, o maaaring kailangan mo ng bagong direksiyon. Sabihin mo rito ang iyong โ€œOoโ€ nang may tapang at pagtitiwala, at sasamahan ka ng Diyos sa bawat hakbang.

Panginoon kong nag-alay ng sarili, sinasabi ko ang aking โ€œOoโ€ sa ganap na plano Mo para sa aking buhay. Anuman ito, tinatanggap ko nang walang pag-aatubili, mahal kong Panginoon. Alam kong lagi Kitang kasama at hindi ako kailanman nag-iisa. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Kalayaan Mula sa Kasalanan

Miyerkules ng Ikalimang Linggo ng Kuwaresma

Sumagot si Jesus sa kanila, โ€œAmen, amen, sinasabi Ko sa inyo, ang bawat nagkakasala ay alipin ng kasalanan. Ang alipin ay hindi nananatili sa sambahayan magpakailanman, ngunit ang anak ay laging nananatili. Kaya kung palalayain kayo ng Anak, tunay nga kayong magiging malaya.โ€ John 8:34โ€“36

Nais kang palayain ni Jesus, ngunit nais mo bang mapalaya? Sa antas ng pag-iisip, dapat ay madaling sagutin ang tanong na ito. Siyempre, nais mong maging malaya! Sino ba ang hindi? Ngunit pagdating sa aktuwal na pamumuhay, mas mahirap sagutin ang tanong na ito. Sa katunayan, maraming tao ang lubhang panatag sa pamumuhay sa kasalanan. Nag-aalok ang kasalanan ng mapanlinlang na kasiyahang maaaring mahirap talikuran. Maaari kang โ€œmakaramdamโ€ ng sarap sa sandaling nagkakasala ka, kahit na ang pangmatagalang epekto nito ay ang pag-agaw sa iyong kalayaan at kagalakan. Ngunit madalas, sapat na ang panandaliang โ€œkasiyahangโ€ iyon upang paulit-ulit na bumalik dito ang marami.

Ikaw naman, kumusta? Nais mo bang maging malaya upang mamuhay bilang anak ng Kataas-taasang Diyos? Kung โ€œOoโ€ ang sagot mo, maging handa na magiging masakit ito, ngunit sa paraang may dulot na galak. Ang pagdaig sa kasalanan ay nangangailangan ng paglilinis. Ang proseso ng โ€œpagbitawโ€ sa kasalanan ay nangangailangan ng tunay na sakripisyo at paninindigan. Hinihingi nitong bumaling ka sa Panginoon nang may lubos na pagtitiwala at pagpapaubaya ng sarili. Sa paggawa nito, nararanasan mo ang isang uri ng pagkamatay sa iyong sarili, sa iyong mga pagnanasa, at sa sarili mong makasariling kalooban. Masakit ito, kahit man lamang sa antas ng iyong kalikasang pantao na nahulog sa kasalanan. Ngunit katulad ito ng isang operasyong naglalayong alisin ang kanser o anumang impeksiyon. Maaaring masakit ang mismong operasyon, ngunit ito lamang ang paraan upang mapalaya ka sa sakit na taglay mo. Ang Anak ang Banal na Siruhano, at pinalalaya ka Niya sa pamamagitan ng Kanyang sariling pagdurusa at kamatayan. Ang Pagpapako sa Krus at kamatayan ni Jesus ay naghatid ng buhay sa mundo. Winasak ng Kanyang kamatayan ang sakit ng kasalanan, at ang kusang-loob nating pagtanggap sa lunas na dulot ng Kanyang kamatayan ay nangangahulugang dapat nating hayaan Siyang wasakin ang sakit ng kasalanan sa ating kalooban sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan. Kailangan itong โ€œhiwain palabas,โ€ wika nga, at alisin ng ating Panginoon.

Ang Kuwaresma, higit sa alinmang panahon, ang panahong dapat mong tapat na pagtuunan ng pansin ang iyong kasalanan upang matukoy ang mga bagay na gumagapos sa iyo, nang sa gayon ay maanyayahan mo ang Banal na Manggagamot na pumasok sa iyong mga sugat at pagalingin ka. Huwag mong hayaang lumipas ang Kuwaresma nang hindi tapat at masusing nagsusuri ng iyong budhi at nagsisisi sa iyong mga kasalanan nang buong puso. Nais ng Panginoon na maging malaya ka! Hangarin mo rin ito at pumasok ka sa proseso ng paglilinis upang maginhawahan ka mula sa iyong mabibigat na pasanin.

Pagnilayan mo ngayon ang iyong saloobin sa sarili mong mga kasalanan. Una, kaya mo bang buong kababaang-loob na aminin ang iyong kasalanan? Huwag mong bigyang-katwiran ang mga ito o isisi sa iba. Harapin mo ang mga ito at tanggaping ikaw ang nagkasala. Ikalawa, ikumpisal mo ang iyong mga kasalanan. Pagnilayan mo ang iyong saloobin sa Sakramento ng Pakikipagkasundo. Ito ang Sakramento ng kalayaan. Napakadali lamang nito. Pumasok ka lamang sa kumpisalan, aminin ang lahat ng iyong kasalanan, magpahayag ng pagsisisi, at mapalaya. Kung nahihirapan kang gawin ito, mas nagtitiwala ka sa sarili mong takot kaysa sa katotohanan. Ikatlo, magalak ka sa kalayaang iniaalok sa iyo ng Anak ng Diyos. Isa itong kaloob na higit pa sa anumang nararapat nating tanggapin. Pagnilayan mo ang tatlong bagay na ito ngayon at sa natitirang panahon ng Kuwaresma, at ang iyong Pasko ng Pagkabuhay ay magiging tunay na pagdiriwang ng pasasalamat!

Panginoon, tunay kong ninanais na mapalaya sa lahat ng kasalanan upang mamuhay ako sa kalayaan bilang Iyong anak. Tulungan Mo ako, mahal kong Panginoon, na harapin ang aking kasalanan nang may katapatan at bukas na kalooban. Ipagkaloob Mo sa akin ang tapang na kailangan ko upang aminin ang aking kasalanan sa Sakramento ng Pakikipagkasundo, nang magalak ako sa lahat ng ipinagkaloob Mo sa akin sa pamamagitan ng Iyong pagpapakasakit at kamatayan. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Ang Kapangyarihan ng Mapanirang Pananalita

Huwebes ng Ikalimang Linggo ng Kuwaresma

Sinabi ni Hesus sa mga Judio: โ€œAmen, amen, sinasabi Ko sa inyo, ang sinumang tumutupad sa Aking salita ay hindi kailanman makakakita ng kamatayan.โ€ Kaya sinabi nila sa Kanya, โ€œNgayon ay tiyak na naming Ikaw ay sinasapian.โ€ Juan 8:51โ€“52

Mahirap isipin kung may masasabi pa tungkol kay Hesus na mas masahol pa rito. Talaga bang inakala nilang sinasapian Siya ng masama? Mukhang ganoon nga. Napakalungkot at kakatwa ng ganitong pananalita tungkol sa Anak ng Diyos. Narito ang Diyos mismo, sa katauhan ni Hesus, na nag-aalok ng pangako ng buhay na walang hanggan. Inihahayag Niya ang banal na Katotohanan na ang pagsunod sa Kanyang Salita ang landas tungo sa walang hanggang kaligayahan, at na kailangang malaman at isabuhay ng bawat isa ang Katotohanang ito. Malaya at hayagang sinasabi ito ni Hesus, ngunit ang tugon ng ilan sa mga nakarinig ng mensaheng ito ay lubhang nakalulungkot, mapanirang-puri, at puno ng masamang hangarin.

Mahirap malaman kung ano ang tumatakbo sa kanilang isipan kaya nila nasabi ang gayong bagay. Marahil ay naiinggit sila kay Hesus, o marahil ay lubhang nalilito lamang sila. Anuman ang dahilan, nagsalita sila ng isang bagay na lubhang nakapipinsala.

Ang gayong pahayag ay hindi gaanong nakapinsala kay Hesus; sa halip, nakapinsala ito sa kanila mismo at sa mga nasa paligid Niya. Kayang harapin ni Hesus mismo ang anumang sabihin tungkol sa Kanya, ngunit hindi iyon kaya ng iba. Mahalagang maunawaan na ang sarili nating mga salita ay maaaring magdulot ng malaking pinsala sa ating sarili at sa iba.

Una sa lahat, nakapinsala sa kanila mismo ang kanilang mga salita. Sa pagsasabi ng gayong maling pahayag sa publiko, nagsisimula silang tumahak sa landas ng pagmamatigas. Kailangan ang malaking kababaang-loob upang bawiin ang gayong pahayag sa hinaharap. Ganoon din sa atin. Kapag may binigkas tayong nakapipinsala sa kapwa, mahirap itong bawiin. Mahirap humingi ng tawad sa bandang huli at hilumin ang sugat na idinulot natin. Pangunahing napipinsala ang sarili nating puso dahil mahirap talikuran ang ating kamalian at magpatuloy nang may kababaang-loob. Ngunit kailangan itong gawin kung nais nating maitama ang pinsalang nagawa.

Ikalawa, nakapinsala rin ang pahayag na ito sa mga nakikinig. Maaaring tinanggihan ng ilan ang mapanirang pahayag na ito, ngunit maaaring pinag-isipan ito ng iba at nagsimulang magtanong kung talagang sinasapian si Hesus. Sa gayon, naihasik ang mga binhi ng pag-aalinlangan. Dapat nating maunawaang lahat na may epekto sa iba ang ating mga salita, at dapat tayong magsikap na magsalita nang may lubos na pag-iingat at pag-ibig sa kapwa.

Pagnilayan mo ngayon ang sarili mong pananalita. May mga nasabi ka ba sa iba na napagtatanto mo ngayong mali o mapanligaw? Kung gayon, sinikap mo bang itama ang pinsalang nagawa sa pamamagitan ng pagbawi sa iyong mga salita at paghingi ng tawad? Pagnilayan mo rin kung gaano kadaling mahila sa mapanirang usapan ng iba. Hinayaan mo bang maimpluwensiyahan ka ng gayong mga usapan? Kung gayon, magpasiya kang huwag makinig sa gayong mga kamalian at humanap ng mga paraan upang sabihin ang katotohanan.

Panginoon ng buong Katotohanan, pagkalooban Mo ako ng biyayang magsalita ng mga banal na salitang laging nagbibigay sa Iyo ng kaluwalhatian at sumasalamin sa mga walang hanggang Katotohanang buhay sa Iyong Puso. Tulungan Mo rin akong maging mapagmatyag sa mga kasinungalingang nakapaligid sa akin sa mundong ito ng kasalanan. Nawaโ€™y salain ng Iyong Puso ang mga kamalian at hayaang mga binhi lamang ng Katotohanan ang maitanim sa aking isip at puso. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Nalalapit na ang Pagpapako sa Krus

Biyernes ng Ikalimang Linggo ng Kuwaresma

Dumampot ng mga bato ang mga Judio upang batuhin si Hesus. Sinabi sa kanila ni Hesus, โ€œMarami na Akong ipinakitang mabubuting gawa sa inyo mula sa Aking Ama. Alin sa mga ito ang dahilan kung bakit ninyo Ako gustong batuhin?โ€ Juan 10:31โ€“32

Habang papalapit tayo sa Semana Santa at sa Biyernes Santo, nagsisimula nating makita na tumitindi ang pagkamuhi kay Hesus. Gaya ng nakita natin sa pagninilay kahapon, wala itong katwiran. Ang kamuhian si Hesus at hangaring batuhin Siya hanggang mamatay ay isang sukdulang kawalan ng katwiran. Ngunit ito ang nangyari. Unti-unting lumakas ang loob ng mga kumakalaban kay Hesus hanggang sa dumating ang sukdulang araw na iyon nang ialay Niya ang Kanyang buhay para sa atin at kusang yakapin ang Kanyang kamatayan.

Sa susunod na dalawang linggo, makabubuting tuwiran nating harapin ang kawalang-katwiran at pag-uusig na ito. Makabubuting makita ang pagkamuhi ng napakarami at tawagin ito sa kung ano talaga ito. Hindi ito kaaya-ayang isipin, ngunit ito ang realidad. Ito ang mundong ating ginagalawan. At ito ay isang realidad na haharapin nating lahat sa ating buhay.

Kapag humaharap sa kasamaan at pag-uusig, dapat nating tularan si Hesus. Hinarap Niya ito nang walang takot. Hinarap Niya ito nang may katotohanan at hindi Niya kailanman tinanggap ang mga kasinungalingan at paninirang-puri na ibinato sa Kanya ng napakarami.

Ang totoo, habang lalo tayong napapalapit sa Diyos, lalo ring titindi ang pag-uusig at pagkamuhi na mararanasan natin. Muli, maaaring hindi natin ito maunawaan. Madaling isipin na kung malapit tayo sa Diyos at nagsisikap na magpakabanal, mamahalin at pupurihin tayo ng lahat. Ngunit hindi ganoon ang nangyari kay Hesus, at hindi rin magiging ganoon para sa atin.

Isang susi sa kabanalan ang paninindigan natin sa katotohanan sa gitna ng pag-uusig, pagdurusa, kahirapan, at kalungkutan. Lagi tayong natutuksong isipin na tiyak na may ginagawa tayong mali kapag hindi nangyayari ang mga bagay ayon sa ating inaasahan. Madali tayong malito sa mga kasinungalingan at paninirang-puring ibinabato sa atin ng mundo kapag sinisikap nating manindigan para sa kabutihan at katotohanan. Isang bagay na nais ng Diyos sa atin, sa gitna ng ating sariling mga krus, ay dalisayin ang ating pananampalataya at magpasiyang manindigan nang matatag sa Kanyang Salita at Katotohanan.

Kapag humaharap tayo sa isang krus o pag-uusig, maaari itong maging tulad ng pagkakatama sa ulo. Maaaring pakiramdam natin ay tulala tayo at maaari tayong magpadala sa pagkataranta at takot. Ngunit sa mga sandaling ito, higit kailanman, kailangan nating manatiling matatag. Kailangan nating manatiling mapagpakumbaba ngunit may malalim na paninindigan tungkol sa lahat ng sinabi at ipinahayag sa atin ng Diyos. Pinalalalim nito ang kakayahan nating magtiwala sa Diyos sa lahat ng bagay. Madaling sabihing nagtitiwala tayo sa Diyos kapag maginhawa ang buhay; mahirap magtiwala sa Kanya kapag napakabigat ng krus na ating hinaharap.

Pagnilayan ngayon ang katotohanang anuman ang iyong krus, ito ay kaloob ng Diyos sapagkat nais Niyang palakasin ka para sa isang mas dakilang layunin. Gaya ng paulit-ulit na sinabi ni San Juan Pablo na Dakila sa panahon ng kanyang pagiging Papa, โ€œHuwag kayong matakot!โ€ Harapin mo ang iyong mga takot at hayaang baguhin ka ng Diyos sa gitna ng mga ito. Kung gagawin mo ito, matutuklasan mong ang pinakamabibigat mong pakikibaka sa buhay ay siya palang magiging pinakamalalaking pagpapala sa iyo.

Aking magiting na Panginoon, habang papalapit kami sa paggunita sa Iyong sariling pagdurusa at kamatayan, tulungan Mo akong iugnay ang aking mga krus sa Iyong Krus. Tulungan Mo akong makita sa aking pang-araw-araw na pakikibaka ang Iyong presensya at lakas. Tulungan Mo akong makita ang layunin Mo para sa akin sa gitna ng mga pagsubok na ito. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


Dapat Mamatay ang Isang Tao

Sabado ng Ikalimang Linggo ng Kuwaresma

Ngunit ang isa sa kanila, si Caifas, na siyang pinakapunong pari nang taong iyon, ay nagsabi sa kanila, โ€œWala kayong nalalaman, ni hindi ninyo isinasaalang-alang na mas mabuti para sa inyo na mamatay ang isang tao sa halip na ang bayan, upang hindi mapahamak ang buong bansa.โ€ Juan 11:49โ€“50

Tulad sa pagninilay noong nakaraang araw, mahalagang simulan nating ituon ang ating pansin sa pagdurusa at kamatayan ni Hesus. Magsisimula ang Mahal na Araw ngayong Linggo, kaya ito ang panahon ng taon na nais ng Diyos na pagmasdan nating mabuti ang Kanyang Krus. Mahalagang tingnan ito mula sa lahat ng anggulo upang sikaping maunawaan ang mga nangyayari, ang nararanasan ni Hesus, ang nararanasan ng mga alagad, at maging ang nararanasan ng mga Pariseo at mga punong saserdote.

Sa Ebanghelyo ngayong araw na sinipi sa itaas, makikita natin ang pag-iisip ni Caifas, ang pinakapunong saserdote. Kapansin-pansin ang kanyang mga salita sapagkat ang mga ito ay kapwa malungkot at makahula. Siya, kasama ng iba pang mga punong saserdote at mga Pariseo, ay nagsisimula nang magplano at magsabwatan upang patayin si Hesus. Ngunit ang nagbibigay sa atin ng mahalagang pananaw ay ang tila nag-uudyok kay Caifas at sa iba pa.

Lalong nakikilala si Hesus at natatakot silang magdulot ito ng kaguluhan sa mga Romano. Naiinggit din sila dahil napakaraming tao ang nahikayat ni Hesus. Kaya inilahad ni Caifas ang baluktot na pangangatwirang mas mabuti pang mamatay ang isang tao kaysa ang buong bayan. Sa madaling salita, tila iniisip niya na dahil lalong nakikilala si Hesus, at mas nakikinig ang mga tao kay Hesus kaysa sa mga punong saserdote at mga Pariseo, mas mabuting alisin ang โ€œproblemaโ€ upang maibalik ang lahat sa dati.

Ipinakikita nito na mas pinahahalagahan ng mga Pariseo ang kanilang sarili at katayuan kaysa sa Katotohanan. Nakapagtataka na isa sa mga puna nila kay Hesus ay ang paggawa Niya ng napakaraming tanda at kababalaghan. Kay-kakatwa. Kung tunay na hinahangad ng mga punong saserdote at mga Pariseo ang Katotohanan, nakita rin sana nila ang kaluwalhatian at banal na awtoridad ni Hesus, at sumampalataya at sumunod sa Kanya. Ngunit hindi nila magawang lunukin ang kanilang kapalaluan at tanggapin ang tawag na sumunod sa iba sa halip na sa kanilang sarili. Hindi nila mabitawan ang kanilang posisyon ng kapangyarihan.

Madalas nating makita ang ganitong karanasan sa ating pang-araw-araw na buhay. Nais nating tayo ang sentro ng pansin. At madalas, kapag nakikita nating nagtatagumpay o pinupuri ang iba, maaari tayong makaramdam ng selos. At ang ating selos ay madalas na nauuwi sa pagkainggit. Ang pagkainggit ay ang pagkagalit at pagkalungkot dahil sa kabutihan ng iba. Maaari natin itong kimkimin at naising makita silang mabigo.

Ang nararapat ay maging isa sa matatapat na tagasunod ni Hesus. Lalo itong mahalagang pagnilayan sa darating na linggo habang nasasaksihan mo ang tumitinding pagkapoot sa ating Panginoon. Ano ang gagawin mo kung naroon ka? Patuloy ka bang maninindigan kasama ni Hesus sa kabila ng mga pag-atake ng iba? Habang tumitindi ang pagkapoot kay Hesus, lalayo ka ba sa Kanya o lalo kang lalapit sa Kanya nang may pagmamahal at katapatan?

Pagnilayan mo ngayon ang nalalapit na paggunita sa pag-uusig sa ating Panginoon. Simulan mong pag-isipan ang maraming naging tugon at karanasan ng mga tao noong unang Mahal na Araw. Ilagay mo ang iyong sarili sa kanilang kalagayan at sikaping danasin iyon kasama ni Hesus. Ang layunin ay matagpuan natin ang ating sarili roon sa paanan ng Krus kasama Niya sa Biyernes Santo, nang may pagmamahal at tapang, nananatili sa Kanyang tabi at nagmamahal sa Kanya sa bawat hakbang ng daan.

Aking Panginoong inuusig, nawaโ€™y sumunod ako sa Iyo ngayong darating na Mahal na Araw. Nawaโ€™y taglayin ko ang pagmamahal na kailangan ko upang mahalin Ka kahit sa gitna ng pagtatakwil sa Iyo at ng Iyong pagdurusa. Tulungan Mo akong iwaksi ang lahat ng pagkainggit at pagkamakasarili, at makita Ka lalo na sa mga pagdurusa ng iba at sa kanilang kabutihan. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Mahal na Araw

Talaan ng mga Nilalaman


Makukuha Rin sa Paperback & eBook

Amazon.comย โ€“ย Google Playย โ€“ย iTunesย โ€“ย Barnes and Noble

Ibahagi ang Pahinang Ito: