“Ipinahahayag ng aking kaluluwa ang kadakilaan ng Panginoon; nagagalak ang aking espiritu sa Diyos na aking tagapagligtas. Sapagkat nilingap Niya ang kaabaan ng Kanyang lingkod; narito, mula ngayon ay tatawagin akong mapalad ng lahat ng salinlahi.” Luke 1:46-48
Habang nakatayo ang ating Mahal na Ina sa harap ng Krus ng kanyang Anak, tatawagin kaya ng “lahat ng salinlahi” ang sandaling iyon na “pinagpala”? Pinagpala ba siya, gaya ng sinasabi niya sa kanyang awit ng papuri, sa pagkasaksi sa malupit at marahas na pagkamatay ng kanyang Anak?
Bagaman ang kanyang karanasan sa paanan ng Krus ay puspos ng di-pangkaraniwang sakit, dalamhati, at sakripisyo, iyon din ay isang sandali ng pambihirang pagpapala. Ang sandaling iyon, habang buong pagmamahal niyang pinagmamasdan ang kanyang Anak na nakapako sa krus, ay isang sandali ng pambihirang biyaya. Iyon ay isang sandali kung saan tinubos ang sanlibutan sa pamamagitan ng pagdurusa. At pinili niyang masaksihan ng sarili niyang mga mata ang ganap na sakripisyong ito ng pag-ibig at pagnilayan ito sa sarili niyang puso. Pinili niyang magalak sa isang Diyos na kayang magbunga ng napakaraming kabutihan mula sa napakatinding sakit.
Sa ating sariling buhay, kapag nahaharap tayo sa mga pagsubok at pagdurusa, madali tayong matuksong magkulong sa ating sarili dahil sa sakit at kawalan ng pag-asa. Madali nating hindi mapansin ang mga pagpapalang ipinagkaloob sa atin sa buhay. Hindi ipinataw ng Ama ang sakit at pagdurusa sa Kanyang Anak at sa ating Mahal na Ina, ngunit kalooban Niyang harapin nila ang sandaling ito ng matinding pag-uusig. Hinarap ni Jesus ang sandaling ito upang baguhin ito at tubusin ang lahat ng pagdurusa. Pinili ng ating Mahal na Ina na harapin ang sandaling ito upang maging una at pinakadakilang saksi sa pag-ibig at kapangyarihan ng Diyos na buhay sa kanyang Anak. Araw-araw din tayong inaanyayahan ng Ama na magalak kasama ng ating Mahal na Ina habang inaanyayahan tayong tumayo at harapin ang Krus.
Bagaman ang sipi sa Banal na Kasulatan na binanggit sa itaas ay nagpapaalala sa mga salitang sinabi ng ating Mahal na Ina noong dinadala pa niya sa kanyang sinapupunan si Jesus at pumunta siya upang dalawin si Isabel, ang mga salitang iyon ay tiyak na palaging nasa kanyang mga labi. Tiyak na ipinahayag niya ang kadakilaan ng Panginoon, nagalak sa Diyos na kanyang Tagapagligtas, at paulit-ulit na ninamnam ang napakaraming pagpapala sa kanyang buhay. Tiyak na ginawa niya ito sa mga sandaling tulad ng Pagdalaw kay Isabel, at sa mga sandaling tulad ng Pagpapako sa Krus.
Pagnilayan ngayon ang mga salita at ang puso ng ating Mahal na Ina. Sambitin ang mga salitang ito sa iyong sariling panalangin ngayon. Sabihin ang mga ito sa konteksto ng anumang pinagdaraanan mo sa buhay. Hayaan mong maging bukal ang mga ito sa araw-araw ng iyong pananampalataya at pag-asa sa Diyos. Ipahayag ang kadakilaan ng Panginoon, magalak sa Diyos na iyong Tagapagligtas, at alaming sagana ang mga pagpapala ng Diyos sa bawat araw anuman ang iyong nararanasan sa buhay. Kapag may kaaliwan sa buhay, makita mo sana ang pagpapala rito. Kapag masakit ang buhay, makita mo sana ang pagpapala rito. Hayaang magbigay-inspirasyon sa iyo ang patotoo ng Ina ng Diyos sa bawat araw ng iyong buhay.
Pinakamamahal na Ina, ang iyong mga salitang binigkas sa Pagdalaw kay Isabel, na nagpapahayag ng kadakilaan ng Diyos, ay mga salitang umaagos mula sa dakilang kagalakan ng Pagkakatawang-tao. Ang kagalakan mong ito ay umaabot sa malayo at pumuspos sa iyo ng lakas nang kalaunan ay nakatayo kang pinagmamasdan ang iyong Anak na mamatay sa marahas na paraan. Ang kagalakan ng iyong pagdadalang-tao ay muling umantig sa iyo sa sandaling ito ng pinakamatinding dalamhati.
Pinakamamahal na Ina, tulungan mo akong tularan ang iyong awit ng papuri sa sarili kong buhay. Tulungan mo akong makita ang mga pagpapala ng Diyos sa bawat aspeto ng buhay. Akayin mo akong makiisa sa iyong mapagmahal na pagtanaw upang makita ang kaluwalhatian ng sakripisyo ng iyong sariling minamahal na Anak.
Pinakamamahal kong Panginoong Jesus, Ikaw ang pinakadakilang pagpapala sa mundong ito. Ikaw ang lahat ng pagpapala! Lahat ng mabuti ay nagmumula sa Iyo. Tulungan Mo akong ituon ang aking mga mata sa Iyo sa bawat araw at lubos na mamulat sa kapangyarihan ng Iyong Sakripisyo ng Pag-ibig. Nawa’y magalak ako sa kaloob na ito at laging ipahayag ang Iyong kadakilaan.
Inang Maria, ipanalangin mo ako. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ikawalong Araw – Katapatan sa Lahat ng Bagay
Mabibili bilang eBook & Paperback!
