Nakatayo sa tabi ng krus ni Jesus ang Kanyang ina at ang kapatid ng Kanyang ina, si Maria na asawa ni Cleopas, at si Maria Magdalena. John 19:25
Muli, sa araw na ito, pagnilayan natin ang kabanal-banalang tagpong ito ng Ina ni Jesus na nakatayo sa paanan ng Krus. Pansinin na sinasabi ng Ebanghelyo ni Juan na siya ay “nakatayo.”
Halos walang pag-aalinlangan na napakatindi ng damdaming naranasan ni Inang Maria bilang tao. Nadurog at nasugatan ang kanyang puso habang minamasdan ang kanyang minamahal na Anak na nakabayubay sa Krus. Ngunit habang minamasdan niya Siya, nanatili siyang nakatayo.
Mahalaga ang katotohanang siya ay nakatayo. Isa itong maliit at banayad na paraan ng paglalarawan ng talatang ito ng Ebanghelyo sa kanyang katatagan sa gitna ng matinding personal na sakit. Wala nang higit pang makadudurog sa kanya kaysa sa masaksihan ang gayong kalupitan sa minamahal niya nang buong puso. Gayunman, sa gitna ng napakatinding sakit na ito, hindi siya nagpadala sa kanyang pagdadalamhati ni nahulog sa kawalan ng pag-asa. Nanatili siyang nakatayo, taglay ang sukdulang katatagan, at tapat na isinabuhay ang pagmamahal ng isang ina hanggang sa wakas.
Ang katatagan ng ating Mahal na Ina sa paanan ng Krus ay nag-uugat sa isang pusong kalinis-linisan sa lahat ng paraan. Ang kanyang puso ay walang bahid sa pag-ibig, ganap na matatag, ganap na tapat, hindi natitinag sa pagpapasiya, at puspos ng hindi nagmamaliw na pag-asa sa gitna ng kaguluhan sa daigdig. Sa pananaw ng mundo, ang pinakamatinding trahedyang maaaring mangyari ay sumasapit sa kanyang Anak. Ngunit sa pananaw ng Langit, sa sandaling iyon ay inaanyayahan din siyang ipamalas ang dalisay na pag-ibig ng kanyang Kalinis-linisang Puso.
Tanging isang pusong nagmamahal nang ganap ang maaaring maging gayon katatag. Ang pag-asang tiyak na buhay sa kanyang puso, higit sa lahat, ay kahanga-hanga at maluwalhati. Paano magkakaroon ang isang tao ng ganitong pag-asa at katatagan sa harap ng gayong sakit? Iisa lamang ang paraan, at ito ang landas ng pag-ibig. Ganap ang dalisay at banal na pag-ibig sa Kalinis-linisang Puso ng ating Mahal na Ina.
Pagnilayan ngayon ang katatagan ng puso ng ating Mahal na Ina. Masdan ang pag-ibig niya sa kanyang Anak at hayaan ang iyong sarili na mapuspos ng pagkamangha sa dalisay at banal na pag-ibig na ito. Kapag ang sakit sa iyong buhay ay naging matindi at tila hindi makayanan, alalahanin ang pag-ibig sa Puso ng inang ito. Ipanalangin na ang kanyang puso ay maging inspirasyon ng iyong puso at ang kanyang katatagan ay maging iyong katatagan habang sinisikap mong harapin ang mga krus at paghihirap sa buhay.
Aking pinakamamahal na Ina, ilapit mo ako sa kadalisayan at katatagan ng iyong puso. Nakatayo ka sa paanan ng Krus, minamasdan ang iyong Anak habang Siya ay pinakikitunguhan nang buong kalupitan. Anyayahan mo akong pumasok sa iyong pusong ganap na nagmamahal, upang ikaw ay maging inspirasyon ko at mapalakas ako ng iyong maluwalhating patotoo.
Mahal kong Ina, nang tumayo ka sa paanan ng Krus, nagpakita ka ng halimbawa para sa lahat ng tao. Wala nang mas mabuting lugar na maparoroonan kaysa sa paanan ng Krus. Tulungan mo akong huwag kailanman tumalikod sa Krus at magtago dahil sa takot, sakit, o kawalan ng pag-asa. Palayain mo ako sa aking kahinaan at ipanalangin mo ako upang matularan ko ang katatagan ng pag-ibig ng iyong puso.
Pinakamamahal na Panginoon, habang nakabayubay Ka sa Krus, hinayaan Mong makiisa ang pag-ibig ng Iyong Puso sa puso ng Iyong ina. Anyayahan Mo akong makibahagi sa pag-ibig na ito, upang makaisa rin Kita sa Iyong sakit at pagdurusa. Nawa’y hindi ko kailanman alisin ang aking paningin sa Iyo, mahal na Panginoon.
Inang Maria, ipanalangin mo kami. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ikatlong Araw – Ang mga Iniisip ng Ina ng Diyos
Mabibili bilang eBook & Paperback!
