Nakatayo sa tabi ng krus ni Jesus ang Kanyang ina at ang kapatid ng Kanyang ina, si Maria na asawa ni Cleopas, at si Maria Magdalena. John 19:25
Karamihan sa mga taong dumaranas ng ganitong pag-uusig ay magkakaroon ng mga kaisipang puno ng pagkalito, galit at pagtanggi. Napakahirap unawain ang ganitong mga karanasan, at magiging matindi ang tuksong mag-isip nang hindi makatuwiran at magulo. Kaya ano ang nasa isip ng ating Mahal na Ina?
Hindi lamang Kalinis-linisang Puso ang taglay ni Inang Maria; taglay rin niya ang isang isip na pinatalas ng kaganapan ng pananampalataya. Sa kanyang pananampalataya, maaaring hindi pa niya taglay noon ang kaalaman at pag-unawang taglay niya ngayon sa Langit, ngunit gayon na lamang ang kanyang pananampalataya na alam niyang ang kakila-kilabot na pangyayaring ito ay pinahintulutan ayon sa kalooban ng Ama. Mauunawaan ng kanyang isip ang pinakamalalim na katotohanan na tinutupad ng kanyang Anak ang Kanyang banal na misyon. Malalaman niyang ang trahedyang ito ay hindi pala isang trahedya; sa halip, ito ang pinakadakilang gawa ng pag-ibig na nakilala kailanman.
Ang pananampalataya ni Inang Maria ay mahahalo sa sakit na nadama niya sa sandaling iyon. Ang kanyang pananampalataya ay magiging bukal ng matinding pagtitiwala habang tinutukso siyang mawalan ng pag-asa. Babaguhin ng kanyang pananampalataya ang lahat ng tukso upang maging kalinawan at matibay na paninindigan. Sa huli, mapagtatagumpayan niya ang kanyang mga tukso sa pamamagitan ng katotohanang inihayag sa kanya mula sa isip ng Diyos.
Sa ating sariling buhay, ang pagdurusa ay nag-iiwan sa atin ng kalituhan at pag-aalinlangan. Tinutukso tayo nitong mawalan ng pananampalataya at pagdudahan ang ganap na kalooban ng Ama sa Langit. Dapat tayong matuto mula sa patotoo ng ating Mahal na Ina, na hinayaang gabayan ng katotohanan ang kanyang pag-iisip habang hinaharap niya ang pagdurusa ng kanyang Anak. Tanging ang katotohanan ang makapagpapalaya sa kanya upang makaunawa at mapawi ang bawat tuksong pagdudahan ang karunungan ng Diyos.
Pagnilayan ngayon ang ganap na pananampalataya ng ating Mahal na Ina. Ang kanyang pananampalataya ay isang lubos na tiyak na pagkaalam na nasa kamay ng Diyos ang lahat at na natutupad ang kalooban ng Ama sa harap mismo ng kanyang mga mata. Naiwan sa makamundong karunungan ang imposibleng gawaing unawain ang gayong kalupitan. Ngunit nangibabaw ang makalangit na karunungan nang pumayag siya sa kamatayan ng kanyang Anak para sa kaligtasan ng sanlibutan.
Mahal na Ina, napakaraming pagkakataon sa buhay na natutukso akong pagdudahan ang mga pamamaraan ng Diyos. Ang sarili kong mga krus, at ang mga krus ng aking mga mahal sa buhay, ay maaaring magdulot sa akin ng kalituhan. Ipanalangin mo ako upang magkaroon ako ng ganap na pananampalatayang tulad ng sa iyo habang naglalakbay ako sa mundong ito ng pagdurusa at sakit. Nawa ay hindi ako kailanman mahadlangan ng mga tuksong nagmumula lamang sa makamundong karunungan, kundi hayaan kong puspusin ng katotohanan ng makalangit na karunungan ang aking isipan at gabayan ang aking buhay.
Minamahal kong Hesus, hinayaan Mong masaksihan ng Iyong Kalinis-linisang Ina ang napakatinding sakit ng Iyong Krus. Ngunit pinagkalooban Mo rin siya ng makalangit na pag-unawa at kaalaman upang makatulong na magbigay-linaw sa kanyang isipan. Ibuhos Mo ang kaalamang ito sa akin at sa buong sangkatauhan. Tulungan Mo kaming makilala Ka at malaman ang Iyong ganap na kalooban sa lahat ng bagay.
Inang Maria, ipanalangin mo kami. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ikaapat na Araw – Espirituwal na Pagkakaibigan
Mabibili bilang eBook & Paperback!
