మన ధన్యమాత, దేవదూతలు, పునీతులందరూ అనుభవించే మహిమలో పాలుపంచుకోవాలంటే, ఈ జీవితంలో మనం ఏ ప్రయాణానికి పిలువబడ్డామో అర్థం చేసుకోవాలి. ఆ ప్రయాణం గురించి అనేకమంది పునీతులు వ్రాశారు. ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని మూడు దశలను వివరించే అటువంటి కొన్ని రచనలను ఈ పుస్తకంలో తరువాత చర్చిస్తాము. సంప్రదాయంగా వీటిని శుద్ధీకరణ, ప్రకాశన, ఐక్య మార్గాలు అని పిలుస్తారు. వాటి పేర్లు సూచిస్తున్నట్లుగా, ఈ మూడు మార్గాలు పవిత్రతా శిఖరాల వైపు నిరంతరం పైకి సాగే క్రైస్తవ ప్రయాణాన్ని వివరిస్తాయి. ఘోరపాపాన్ని, పాపపు అలవాట్లను అధిగమించడానికి చేసే ఆధ్యాత్మిక పోరాటంలో ఒక వ్యక్తి పొందే ప్రారంభ శుద్ధీకరణను శుద్ధీకరణ మార్గం వివరిస్తుంది. మన ఇంద్రియాలు, క్రమం తప్పిన వాంఛలు శుద్ధి చేయబడిన తరువాత దేవుని నుండి మనం పొందే అంతరంగ ప్రకాశాన్ని ప్రకాశన మార్గం వివరిస్తుంది. మనం పిలువబడిన దైవైక్యం అనే ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతను చేరుకోవడం వల్ల కలిగే ఫలితాన్ని ఐక్య మార్గం వివరిస్తుంది. తరువాత ఆ రచనలను పరలోకంలోని నిత్య దివ్య తారతమ్య క్రమంతో అనుసంధానిస్తాము. ప్రస్తుతం దేవదూతలు, పునీతులు ఆ క్రమంలో పాలుపంచుకుంటున్నారు; అదే ఎప్పటికీ ఏకైక దేవుని నగరంగా ఉంటుంది. ఈ దివ్య తారతమ్య క్రమాన్ని, అందులోని మహిమకు గల వివిధ స్థాయులను అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా, సాధ్యమైనంత గొప్ప స్థాయిలో నిత్యమహిమలో పాలుపంచుకునేలా అత్యున్నత శిఖరాల కోసం కృషి చేయమనే ఆహ్వానాన్ని మనం అందుకుంటాము.
కాబట్టి, మొదట దేవదూతలను అర్థం చేసుకోవడంతో ప్రారంభిద్దాం. ముందుముందు వివరించబోయే విధంగా, దేవదూతల గణాల సహజ క్రమం మన మానవ ప్రయాణానికి ఒక మార్గపటాన్ని అందిస్తుంది. ఈ దేవదూతలు ఆ ప్రయాణంలో మనకు సహాయం చేయడమే కాకుండా, వారి స్వభావాలు మనకు మార్గాన్ని, అంతిమ లక్ష్యాన్ని కూడా చూపుతాయి.
మన మార్గదర్శిగా పునీత తోమస్ అక్వినాస్
పునీత తోమస్ అక్వినాస్ కతోలిక సభకు అందించిన వరాలలో దేవదూతల స్వభావం, పాత్ర గురించి ఆయన ఇచ్చిన వివరణ ఒకటి. సుమ్మా థియొలాజికా (మొదటి భాగం, ప్రశ్నలు 50–64)లో అక్వినాస్ దేవదూతల తత్త్వసారం, బుద్ధి, సంకల్పం, ఆవిర్భావం గురించి వ్రాశారు. ఇంతకుముందు ప్రస్తావించిన ఐదవ లేదా ఆరవ శతాబ్దపు సిరియా సన్యాసి, సూడో-డయొనీసియస్ ది అరియోపగైట్ వేదాంతాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, పరలోకంలో తొమ్మిది విభిన్న దేవదూతల గణాలు తారతమ్య క్రమంలో ఉన్నాయని అక్వినాస్ పవిత్ర గ్రంథాల సమగ్ర సాక్ష్యం నుండి నిర్ధారించారు. అవి మూడేసి గణాల చొప్పున మూడు సమూహాలుగా విభజించబడి ఉన్నాయి. వీటినే “దివ్య తారతమ్య క్రమం” అని పిలుస్తారు. పునీత తోమస్ మౌలిక తాత్విక సూత్రాలను, పరిభాషను క్షుణ్ణంగా అర్థం చేసుకోకుండా ఆయన బోధనను అర్థం చేసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. మానవ హేతువుపై ఆధారపడిన అరిస్టాటిల్ తాత్విక పరిభాషను, తర్కాన్ని ఆయన స్వీకరించారు. తరువాత, మన మానవ హేతువు పొందగల సహజ జ్ఞానానికి అతీతమైన క్రైస్తవ దైవప్రకటనను వాటితో సమన్వయపరిచి, క్రమబద్ధంగా వేదాంత అంతర్దృష్టులను నిర్ధారించారు. ఇక్కడ, ఆయన ఆ నిర్ధారణకు ఎలా వచ్చారనే దానికంటే, ఆయన ఏమి బోధిస్తున్నారనే దానిపైనే దృష్టి పెడతాము. “పునీత తోమస్ ఆ నిర్ధారణకు ఎలా వచ్చారు?” అని మీకు సందేహం కలిగితే, వివరణ కోసం మీరు సుమ్మా గ్రంథాన్నే ఆశ్రయించవలసి ఉంటుంది.
దేవదూతల ఆవిర్భావం
దేవుడు మాత్రమే అనాదిగా ఉన్నాడు; ఆయనే దేవదూతలను సృష్టించాడు. దేవుడు విశ్వాన్ని సృష్టించిన సమయంలోనే, ఒకే నిర్ణయాత్మకమైన దైవిక సృష్టికార్యంలో దేవదూతలు కూడా సృష్టించబడ్డారని అక్వినాస్ అభిప్రాయపడ్డారు. కొందరు దేవదూతలు భౌతిక ప్రపంచాన్ని పరిపాలించడానికి, భూమిపై తాత్కాలికంగా నివసించే మానవులకు పరిచర్య చేయడానికి సృష్టించబడటం ఈ అభిప్రాయానికి ఒక కారణం. “పవిత్ర గ్రంథం సాధారణంగా ‘దేవదూతలు’ అని పిలిచే ఆధ్యాత్మిక, శరీరరహిత జీవుల ఉనికి ఒక విశ్వాస సత్యం. పవిత్ర సంప్రదాయపు ఏకాభిప్రాయం ఎంత స్పష్టమో, పవిత్ర గ్రంథ సాక్ష్యం కూడా అంతే స్పష్టం” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #328).
దేవదూతలు ఎంపైరియన్ పరలోకంలో (అత్యున్నత పరలోకంలో) పరిశుద్ధపరచే అనుగ్రహ స్థితిలో సృష్టించబడ్డారు; అయితే, సృష్టించబడిన క్షణం నుండే వారు ఆనందమయ దివ్యదర్శనాన్ని పొందలేదు. దానికి బదులుగా, దేవుణ్ణి ప్రేమించడం ద్వారా అనుగ్రహానికి స్పందించినవారు వెంటనే ఆనందమయ దివ్యదర్శనాన్ని పొందే అర్హతను సంపాదించారు. ఈ దర్శనం వారి ప్రేమపూర్వక సంకల్పాన్ని దేవుని సంకల్పానికి శాశ్వతంగా అనుగుణపరుస్తుంది. ఇలా అనుగుణపరిచే అనుగ్రహం శాశ్వతమైనది. దేవునిపట్ల వారు చేసిన మొదటి ప్రేమకార్యం ద్వారా, ఆయన పరిపూర్ణ సంకల్పాన్ని అంగీకరించడం ద్వారా ఆ అనుగ్రహాన్ని పొందే అర్హతను వారు సంపాదించవలసి వచ్చింది.
దేవదూతల స్వభావంలో భాగంగా, ప్రతి దేవదూత దేవుని మహిమలో వివిధ స్థాయుల స్పష్టతతో, గాఢతతో పాలుపంచుకునేలా సృష్టించబడ్డారు. అయినప్పటికీ ప్రతి దేవదూత పరిపూర్ణ ఆనందాన్ని, సంపూర్ణ సంతృప్తిని అనుభవిస్తారు. తమ బుద్ధితో దైవసారాన్ని వారు గ్రహించే స్పష్టత, తమ సంకల్పంతో దైవప్రేమలో పాలుపంచుకునే గాఢత—ఇవన్నీ ఆనందమయ దివ్యదర్శనం నుండి ప్రవహిస్తూ, దేవదూతలు పాపం చేయలేని స్థితికి కారణమవుతాయి. వారు నిత్యమూ దేవునిపైనే స్థిరంగా నిలిచి, ఆయనను ఎల్లప్పుడూ ప్రేమిస్తూ, ఆయన సంకల్పానికి సేవ చేస్తారు.
దేవదూతలలో మూడవ వంతు తమ మొదటి ఎంపికలోనే దేవుణ్ణి ప్రేమించడానికి నిరాకరించారు. అందువల్ల వారు ఆనందమయ దివ్యదర్శనాన్ని పొందే అర్హతను ఎన్నడూ సంపాదించలేదు; తమ ఆత్మలలోని పరిశుద్ధపరచే అనుగ్రహమంతటినీ కోల్పోయారు. ఫలితంగా, వారు పరలోకం నుండి వెళ్లగొట్టబడ్డారు. అయినప్పటికీ అనుగ్రహ సహాయం లేకుండానే తమ సహజ శక్తులను ఇంకా కలిగి ఉన్నారు (ప్రకటన గ్రంథం 12 చూడండి). ఈ దయ్యాలు ఇప్పుడు అహంకారం, అసూయ అనే రెండు పాపాలు చేయగల స్థితిలో ఉండి, వాటిలో పూర్తిగా మునిగిపోయి ఉన్నాయి. ఇవి ఆధ్యాత్మిక పాపాలు; వీటిని చేయడానికి శరీరాలు అవసరం లేదు.
దేవుని “వెలుగును మోసేవాడు” అయిన లూసిఫర్, సెరాఫీము వర్గానికి చెందిన దేవదూత అయి ఉండవచ్చు. పతనమైన దేవదూతలలో అత్యున్నత స్థానంలో ఉన్న అతణ్ణి ఇప్పుడు సాతాను అని పిలుస్తారు. ఆ పేరుకు “విరోధి” లేదా “నిందారోపణ చేసేవాడు” అని అర్థం. లూసిఫర్ సృష్టించబడినప్పుడు, తన స్వభావాన్ని మార్చుకోలేడు కాబట్టి తాను దేవుడు కాలేనని అతనికి తెలుసునని అక్వినాస్ అభిప్రాయపడుతున్నారు. అయితే, తన సహజ సామర్థ్యాలతోనే సృష్టించగలిగి, తనంతట తానే అంతిమ పరమానందాన్ని పొంది, దిగువ స్థాయి దేవదూతలను తన సొంత చిత్తానుసారం పాలిస్తూ “దేవునివలె” కావాలని అతడు కోరుకున్నాడు. దేవుణ్ణి తిరస్కరించడం ద్వారా లూసిఫర్ పవిత్రీకరణ వరప్రసాదాన్ని తిరస్కరించాడు. అతని ఉన్నత స్థానం, పాపపూరితమైన మాదిరి, దిగువ స్థాయి దేవదూతలు కూడా అతని నిర్ణయాన్నే అనుసరించేలా ప్రభావితం చేసి ఉండవచ్చు. దేవదూతల స్వభావం ఎటువంటిదంటే, వారు ఒకసారి తమ చిత్తంతో నిర్ణయం తీసుకున్నాక, ఆ నిర్ణయాన్ని వెనక్కి తీసుకోలేరు. దీనికి కారణం వారి ఉన్నతమైన బుద్ధి. అది సంబంధిత జ్ఞానమంతటినీ ఒకేసారి సంపూర్ణ స్పష్టతతో పరిశీలించగలదు. వారు తమ నిర్ణయాలను “మళ్లీ ఆలోచించరు”; అవి తుది నిర్ణయాలు. అందువల్ల వారు అహంకార పాపంలోనే మునిగిపోయి ఉంటారు; అసూయతో మానవుని రక్షణను అడ్డుకోవడానికి తమ సహజ శక్తులను నిరంతరం ఉపయోగిస్తారు. స్వార్థపూరితమైన ఆత్మిక దుఃఖంతోను, తమపై తాము జాలిపడుతూను వారు ఇలా చేస్తారు; ఈ స్థితి నుండి వారెన్నటికీ పశ్చాత్తాపపడి మరలరు.
దేవదూతల తత్త్వస్వరూపం
దేవదూతలు కేవలం ఆత్మలే. అంటే, మానవులవలె వారు శరీరం, ఆత్మల కలయికతో ఏర్పడినవారు కారు. “దేవదూత” అనే పదం వారి స్వభావం కంటే వారి కార్యాన్ని ఎక్కువగా వివరిస్తుంది. బుద్ధి, చిత్తం కలిగిన ఆత్మగా ఉండటమే వారి స్వభావం. దేవుని సందేశవాహకులుగా ఉండటమే వారి కార్యం; “దేవదూత” అనే మాటకు అర్థం ఇదే. దేవదూతల వర్గాలలో అతి దిగువ వర్గానికి చెందిన పాలక దేవదూతలను దేవదూతలు అని పిలవడం అత్యంత సముచితం. ఎందుకంటే సందేశవాహకులుగా ఉండటమే వారి ప్రత్యేక కార్యం. ఉన్నత వర్గాల దేవదూతలు కూడా కొన్నిసార్లు సందేశవాహకులుగా వ్యవహరిస్తారు కాబట్టి వారిని కూడా దేవదూతలని పిలవడం సముచితమే.
దానియేలు ప్రవక్తకు కలిగిన దర్శనంలో, దేవుని సింహాసనం చుట్టూ “వేలకొలది వేలమంది ఆయనకు సేవచేస్తున్నారు, పదివేలకొలది పదివేలమంది ఆయన ఎదుట నిలిచి ఉన్నారు” అని వెల్లడైంది (దానియేలు 7:10). పదివేలు అంటే 10,000. కాబట్టి దానియేలు పదివేల రెట్ల పదివేలకొలది దేవదూతలను చూశాడు. దేవదూతలు “భౌతికమైన సమస్త వస్తువుల సంఖ్యను ఎంతో మించిన, అత్యంత గొప్ప సంఖ్యలో ఉన్నారు” అని అక్వినాస్ పేర్కొంటున్నారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మానవుల కంటే దేవదూతలు ఎంతో ఎక్కువమంది ఉన్నారని ఆయన అభిప్రాయపడుతున్నారు. దీనికి ఒక కారణం ఏమిటంటే, దేవదూతల సంఖ్యపై భౌతిక పరిమితులేవీ లేవు. అందువల్ల దేవుడు తన అపరిమిత సృజనాత్మకతతోను మంచితనంతోను అత్యంత గొప్ప సంఖ్యలో దేవదూతలను సృష్టించి ఉండవచ్చు. అంతేకాక, దేవదూతలు కేవలం ఆత్మస్వరూపులే కాబట్టి, వారు భౌతిక వస్తువుల కంటే ఉన్నతమైన పరిపూర్ణతా స్థాయికి చెందినవారు. ఎందుకంటే వారు నిత్యమైన దైవత్వాన్ని మరింత చక్కగా ప్రతిబింబిస్తారు. ఏదైనా ఎంత ఎక్కువ పరిపూర్ణంగా ఉంటే, దేవుడు దానిని అంత ఎక్కువగా సృష్టిస్తాడు.
మానవజాతిలో, ఆ ఒక్క జాతికి చెందిన అనేక విభిన్న వ్యక్తులు ఉన్నారు. మానవుల భౌతిక స్వభావంలో కనిపించే ప్రత్యేక లక్షణాల వల్ల ఒక వ్యక్తి మరొకరి నుండి వేరుగా ఉంటారు. ప్రతి దేవదూత స్వభావరీత్యా కేవలం ఆత్మస్వరూపి కాబట్టి, ప్రతి దేవదూతా ఒక ప్రత్యేక జాతి; ఆ జాతిలో ఉన్నది ఆ ఒక్క దేవదూత మాత్రమే. అందువల్ల ఎంతమంది దేవదూతలు ఉన్నారో, అన్ని దేవదూతల జాతులు ఉన్నాయి. దేవదూతల ప్రతి జాతి కూడా నాశనరహితమైనది. అంటే, వారు మరణించలేరు, అనారోగ్యానికి గురికాలేరు, ఏ విధమైన క్షయాన్నీ అనుభవించలేరు.
ఫాదర్ రెజినాల్డ్ గారిగూ-లగ్రాంజ్, ఓ.పి., తన వాస్తవికత—తోమాసీయ చింతన సమన్వయం అనే గ్రంథంలో ఇలా వివరిస్తున్నారు: “దేవదూతలు కేవలం ఆత్మస్వరూపులే అయితే, వారిలో వ్యక్తిభేదానికి ఆధారమైన ఏ సూత్రమూ, ఒకే జాతిలో అనేకులు ఉండేలా చేయగల ఏ సూత్రమూ మీకు కనిపించదు. ద్రవ్యంలో స్వీకరించబడని రూపం కేవలం ఒక్కటే, అద్వితీయమైనదిగా ఉంటుందని పునీత తోమాసుతో కలిసి వారు అంటారు. ఉదాహరణకు, తెల్లదనాన్ని ఈ తెల్లని వస్తువులోనో ఆ తెల్లని వస్తువులోనో స్వీకరించబడనిదిగా భావిస్తే, అది ఒకే ఒక్కటి, అద్వితీయమైనది అవుతుంది” (అధ్యాయం 23). మరో మాటలో చెప్పాలంటే, కచ్చితంగా చెప్పినప్పుడు “తెల్లనివి” అని పిలవదగిన వస్తువులు ఎన్నో ఉన్నాయని మనం చెప్పవచ్చు. అయితే అభౌతిక భావన అయిన “తెల్లదనం” భౌతిక వస్తువులలో ఉండటం వల్లనే అది సాధ్యమవుతుంది. తెల్లదనం ఉండటానికి భౌతికమైనదేదీ లేనప్పుడు, అభౌతికమైన “తెల్లదనం” ఒక్కటి మాత్రమే ఉండగలదు. దేవదూతల విషయంలోనూ అంతే. వారు కేవలం ఆత్మస్వరూపులే కాబట్టి, వారి “అభౌతిక రూపం” అని పిలువబడేది ఒక దేవదూతలో మాత్రమే ఉండగలదు. అందువల్ల ఆ దేవదూత తన రకానికి చెందిన ఏకైక జాతి అవుతుంది.
దేవదూతలు కొన్నిసార్లు శరీర రూపాన్ని ధరించారని పవిత్ర గ్రంథంలో చదువుతాము. ఈ కార్యం పూర్తిగా వారి దేవదూత శక్తుల వల్లనే జరుగుతుంది. దేవదూత నిజంగా మానవుడిగా మారడు లేదా సజీవ శరీరంగా మారడు; ఆ రూపం వారి కార్యసాధన కోసం తాత్కాలికంగా మాత్రమే ఉంటుంది. పాత నిబంధనలోని దర్శనాలలో, దేవదూతలు అబ్రాహాముకు కనిపించి, ఆ తరువాత సొదొమ, గొమొర్రా నగరాలను నాశనం చేశారు (ఆదికాండము 18). యాకోబు ఒక దేవదూతతో కుస్తీ పట్టాడు (ఆదికాండము 32:22–32). షద్రకు, మేషకు, అబేద్నెగోలను మంటల నుండి కాపాడటానికి ఒక దేవదూత వారితో పాటు అగ్నిగుండంలో కనిపించాడు (దానియేలు 3). క్రొత్త నిబంధనలో, ప్రధాన దేవదూత గబ్రియేలు ధన్య కన్య మరియకు ప్రత్యక్షమయ్యాడు (లూకా 1:26–38). పునీత యోసేపునకు మూడుసార్లు కలలలో దేవదూతలు కనిపించారు (మత్తయి 1:20–24; 2:13, 19–20). యేసు పునరుత్థానం తరువాత ఖాళీ సమాధి వద్ద దేవదూతలు కనిపించారు (మత్తయి 28:1–7; మార్కు 16:1–7; లూకా 24:1–7; యోహాను 20:1–2, 11–13). ఒక దేవదూత పునీత పేతురును చెరసాల నుండి విడిపించాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 12:6–11).
దేవదూతలు భౌతిక పరిమితులకు గాని కాలానికి గాని లోబడని ఆధ్యాత్మిక జీవులైనప్పటికీ, వారు కాలానికి లోబడి భౌతిక ప్రపంచంలో పనిచేయగలరు. దేవదూతలు ఒక నిర్దిష్ట ప్రదేశంలో ఉండగలరు; తమ దేవదూత శక్తులను ఉపయోగించి ఆ ప్రదేశంలో కార్యాలు చేయగలరు. ఈ ఉనికి భౌతిక పదార్థంతో కూడినది కాదు; అది వారి దేవదూత శక్తికి, వారికి అప్పగించిన కార్యానికి సంబంధించినది. అంతేకాక, దేవదూతలు తమ సంకల్పంతో క్షణంలో ఒకచోటి నుంచి మరోచోటికి వెళ్లగలిగినప్పటికీ, భౌతిక ప్రపంచంలో వారు ఒకే సమయంలో అనేక ప్రదేశాలలో ఉండటం, పనిచేయడం సాధ్యం కాదు. వారు ఒక సమయంలో ఒక ప్రదేశంలో మాత్రమే ఉండగలరు, పనిచేయగలరు. ఉదాహరణకు, యోధ దేవదూతలైన ‘శక్తులు’ అనే దేవదూతగణానికి చెందిన ఒక దేవదూత, ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో రష్యాలోని ఒక వ్యక్తి జీవితంలో నేరుగా ఆధ్యాత్మిక పోరాటంలో పాల్గొంటుంటే, సరిగ్గా అదే సమయంలో కెనడాలోని మరొక వ్యక్తి జీవితంలో ఆధ్యాత్మిక పోరాటంలో పాల్గొనలేడు. అందుకే అత్యంత భారీ సంఖ్యలో దేవదూతలు అవసరం.
దేవదూతల బుద్ధి
దేవదూతలకు ఉన్న జ్ఞానం మానవ జ్ఞానానికి భిన్నమైనది. మానవులు భౌతిక ప్రపంచంతో సంబంధం కలిగి ఉంటూ పంచేంద్రియాల ద్వారా [చూపు, వినికిడి, రుచి, వాసన, స్పర్శ] నేర్చుకుంటారు. తాము నేర్చుకున్న వాటి నుంచి సాధారణ భావనలను గ్రహించి, వాటిని గురించి ఆలోచించి, తర్క ప్రక్రియ ద్వారా తమ ఆలోచనలను క్రమబద్ధం చేసుకుంటారు. దీనికి శ్రమ, సమయం అవసరమవుతాయి. ఉదాహరణకు, మానవులు తమ కళ్లతో ఎన్నో చెట్లను చూసి, వాటిని తాకారు కాబట్టి చెట్టు అంటే ఏమిటో తెలుసుకుంటారు. ఆ తరువాత తాము చూసే ప్రతి చెట్టు గురించి మనస్సులో ఒక అమూర్త భావనను రూపొందించుకొని, దానిని తమ జ్ఞాపకంలో నిలుపుకుంటారు. మరో చెట్టును చూసినప్పుడు, తాము గ్రహించిన ‘చెట్టు’ అనే సాధారణ భావనను ఆ నిర్దిష్ట చెట్టుకు అన్వయించి, ఇది కూడా ఒక చెట్టేనని నిర్ధారించుకుంటారు.
దేవదూతలు నేర్చుకోరు; దానికి బదులుగా, వారు సృష్టించబడిన క్షణంలోనే తమ జ్ఞానమంతటినీ నేరుగా దేవుని నుంచి పొందుతారు. అందువల్ల వారు తర్క ప్రక్రియ ద్వారా తెలుసుకోరు. వారికి తెలిసినది నేరుగా తెలుసు; దాని ప్రకారమే పనిచేస్తారు. ఇంద్రియానుభూతి లేకపోవడం వల్ల, వారు మానవులవలె భౌతిక ప్రపంచాన్ని తెలుసుకోరు. అయితే, నేరుగా దేవుని నుంచి, మానవ కార్యకలాపాలను గమనించడం ద్వారా వారు భౌతిక ప్రపంచాన్ని గురించిన ప్రత్యక్ష అంతర్దృష్టిని పొందుతారు.
దేవుడు ఏది ఇవ్వాలని ఎంచుకుంటారో, ప్రతి దేవదూతకు అప్పగించిన కార్యాన్ని నెరవేర్చడానికి ఏది అవసరమో, ప్రతి దేవదూతకు సరిగ్గా అదే లభిస్తుంది. ఉన్నత స్థాయిలోని దేవదూతలు దేవునికి మరింత సన్నిహితంగా ఉండటం వల్ల, దిగువ స్థాయిలోని దేవదూతల కంటే దైవసత్యాలను మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంటారు. వారు ఎక్కువ సత్యాలను పొందరు. బదులుగా, వారి జ్ఞానం పరిమాణంలో ఎక్కువైనది కాదు, గుణంలో ఉన్నతమైనది.
దేవదూతలు తమ దేవదూత స్వభావంలో తాము ఎవరో స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంటారు; ఆ అవగాహన ఆధారంగా ఇతర దేవదూతలందరినీ తెలుసుకుంటారు. వారు దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడ్డారు కాబట్టి, ఈ స్వీయజ్ఞానం వారికి దైవత్వాన్ని గురించిన సహజజ్ఞానాన్ని కూడా అందిస్తుంది. దేవుడు ప్రతి దేవదూతకు తమ దైవత్వాన్ని గురించిన జ్ఞానాన్ని కూడా నేరుగా ప్రసాదిస్తారు. ఈ విధంగా కృప ద్వారా, దైవ రహస్యాలను, దేవుని చిత్తాన్ని గురించిన ఆ దేవదూత జ్ఞానాన్ని ఎక్కువ లేదా తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నతపరుస్తారు.
దేవదూతలకు భవిష్యత్తు తెలియదు; మన ఇష్టానికి విరుద్ధంగా మన మనస్సుల్లోని ఆలోచనలను కూడా వారు చదవలేరు. అయితే, మనం ఒక ఉద్దేశాన్ని ఏర్పరచుకొని, మన సంకల్పాన్ని ఉపయోగించి, ప్రార్థన ద్వారా కావాలనే వారికి తెలియజేయవచ్చు. కానీ తమ ఉన్నతమైన బుద్ధితో, దేవదూతలు తాము గమనించినవాటి ఆధారంగా మన చర్యలను ముందుగా ఊహించగలరు. ఒక భార్య తన భర్త అలవాట్లను తెలుసుకొని, ఒక నిర్దిష్ట పరిస్థితిలో అతడు ఎలా ప్రవర్తిస్తాడో ముందుగా ఊహించినట్లే, దేవదూతలకు ఈ సామర్థ్యం ఎంతో ఉన్నతమైన స్థాయిలో ఉంటుంది. అయితే, సమస్తమూ తెలిసినవారు దేవుడు మాత్రమే; ఒక దేవదూతకు భవిష్యత్తును వెల్లడించాలని దేవుడు ఎంచుకుంటే, అలా వెల్లడించగలిగేది కూడా ఆయన మాత్రమే.
దేవదూతలకు మూడు రకాల జ్ఞానం ఉంటుంది: సహజజ్ఞానం, దేవుడు నేరుగా ప్రసాదించే జ్ఞానం, ధన్యదర్శన జ్ఞానం. వారి సహజజ్ఞానం వారి దేవదూత స్వభావం నుంచి ఉద్భవిస్తుంది; అది సృష్టించబడిన వస్తువుల సారస్వభావాలను, మూలసూత్రాలను అర్థం చేసుకోవడానికి మాత్రమే పరిమితమవుతుంది. ఈ జ్ఞానాన్ని ఉపయోగిస్తున్నప్పుడు, వారు ఒకే అంశానికి సంబంధించిన అనేక సత్యాలను ఏకీకృతమైన సమగ్ర రూపంలో ఒకేసారి గ్రహించగలరు. మానవులవలె తార్కికంగా నిర్ధారణలకు వచ్చే ప్రక్రియ అవసరం లేకుండానే, వారు సంపూర్ణ చిత్రాన్ని క్షణంలో గ్రహిస్తారు. క్రమానుగతంగా తర్కించే మానవులకు భిన్నంగా, దేవదూతలు ఒకే బుద్ధిక్రియలో మూలసూత్రాలను, నిర్ధారణలను రెండింటినీ గ్రహిస్తారు. అందుకే వారు ఎన్నడూ తమ అభిప్రాయాలను మార్చుకోరు.
రెండవదిగా, దేవుడు దేవదూతల బుద్ధిలో నేరుగా జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించి, దైవ రహస్యాలపై వారికి మరింత లోతైన అంతర్దృష్టిని అనుగ్రహిస్తారు. ఈ జ్ఞానం సృష్టిని గురించిన వారి సహజ అవగాహనను మించినది. అయితే, దేవునికి తమ దివ్య సారస్వభావం గురించి లేదా భవిష్యత్తు గురించి ఉన్న సంపూర్ణ అవగాహన ఇందులో ఉండదు. దేవదూతలు నేరుగా ప్రసాదించబడిన ఈ జ్ఞానాన్ని తక్షణమే, సంపూర్ణంగా ఉపయోగించుకొని, దాని ప్రకారం పనిచేయగలరు.
మూడవదిగా, ధన్యదర్శన జ్ఞానం అనేది సహజజ్ఞానాన్ని, దేవుడు నేరుగా ప్రసాదించే జ్ఞానాన్ని రెండింటినీ మించి, దేవుని సారస్వభావాన్ని ప్రత్యక్షంగా, నిరంతరంగా, అనుభవపూర్వకంగా దర్శించడం. ఈ అతీతమైన జ్ఞానం కేవలం బుద్ధితో సమాచారాన్ని పొందడం మాత్రమే కాదు; అది దైవజీవితంలో గాఢమైన భాగస్వామ్యం. దేవదూతల వివిధ గణాల స్వభావాలను బట్టి, ఈ భాగస్వామ్యం యొక్క స్పష్టత, గాఢత వేర్వేరుగా ఉంటాయి. ధన్యదర్శనమే వారి నిత్యానందానికి, దేవునితో వారి ఐక్యతకు మూలం. వారి అస్తిత్వానికి పరమ పరిపూర్ణతగా అది వారికి అనుగ్రహించబడుతుంది.
దేవదూతల సంకల్పం
దేవదూతలకు బుద్ధిశక్తి ఉంది కాబట్టి, వారికి సంకల్పశక్తి కూడా ఉంది. బుద్ధిశక్తి ఉన్నప్పుడు సంకల్పశక్తి కూడా తప్పనిసరిగా ఉంటుంది; అయితే బుద్ధిశక్తి, సంకల్పశక్తి ఒకదానికొకటి భిన్నమైనవి. బుద్ధి ఏది మేలో వివేచించి, దానిని ఎంచుకోవడానికి సంకల్పశక్తి ముందు ఉంచుతుంది. మానవులలో స్వేచ్ఛాసంకల్పంతో తీసుకునే నిర్ణయాలను కోరికలు లేదా భావోద్వేగాలు తరచుగా ప్రభావితం చేస్తాయి. ఏది మంచిదో, ఏది చెడ్డదో తెలియక మానవులు అయోమయానికి లోనుకావచ్చు; అందువల్ల వారు తర్కించి, వివేచించే ప్రక్రియ ద్వారా సాగాలి. దేవదూతలకు అలా వివేచించవలసిన అవసరం లేదు. ఏది మంచిదో, ఏది చెడ్డదో వారికి స్పష్టంగా తెలుసు; వారు తక్షణమే మంచిని ఎంచుకుంటారు.
స్వేచ్ఛాసంకల్పం ప్రేమించడానికి లేదా ద్వేషించడానికి వీలు కల్పిస్తుంది. సహజసృష్టిలోని ప్రతి జీవి తనకు అత్యున్నతమైన మేలును కోరుకుంటూ తనను తాను ప్రేమిస్తుంది. మానవులలో లోపభూయిష్టమైన ఆలోచనలు మనస్సును అయోమయానికి గురిచేసినప్పుడు, క్రమం తప్పిన స్వీయప్రేమ మనకు మేలు చేయనిదాన్ని ఎంచుకుంటుంది. అయితే మంచి దేవదూతల ఆలోచనలో ఎలాంటి లోపమూ ఉండదు. వారు తమను తాము, ఇతర దేవదూతలందరినీ పరిపూర్ణంగా ప్రేమిస్తారు; దేవుని పరిపూర్ణతను దర్శిస్తూ మంచిని మాత్రమే చేస్తారు. వారు తమ కోసం ఎంచుకునే మేలు స్వార్థపూరితమైన ఎంపిక కాదు; దానికి బదులుగా, వారు అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుణ్ణి, ఆయన చిత్తాన్ని ఎంచుకుంటారు, ఎందుకంటే అదే వారు ఎంచుకోగల అత్యున్నతమైన మేలు. పతనమైన దేవదూతలు, అంటే దయ్యాలు, దైవజ్ఞానం నుండి పూర్తిగా వేరైపోయారు. కాబట్టి వారి ఎంపికలు వారి గర్వం, అసూయల నుండి పుట్టే లోపభూయిష్టమైన ఆలోచనలపై ఆధారపడి ఉంటాయి.
దేవదూతలు ఒకరిపై ఒకరు ఎలా ప్రభావం చూపుతారు
ఉన్నత దేవదూతగణాలు దైవసత్యాలను మరింత స్పష్టంగా, మరింత గాఢంగా గ్రహిస్తాయి కాబట్టి, అవి మరింత గాఢమైన ప్రేమతో కూడా నిండి ఉంటాయి. ఆ గాఢమైన ప్రేమ ఫలితంగా, తమకు తెలిసిన విషయాలను దిగువ స్థాయి దేవదూతలకు తెలియజేయడం ద్వారా, దైవసత్యాన్ని గురించిన తమ మరింత స్పష్టమైన జ్ఞానాన్ని వారితో పంచుకుంటాయి. దిగువ స్థాయి దేవదూతలు ఈ జ్ఞానాన్ని స్వీకరిస్తారు. అయితే, ఒక వ్యక్తి తన జ్ఞానమంతటినీ మరొకరికి పూర్తిగా అందించలేనట్లే, తమ తక్కువ స్థాయి స్వభావం కారణంగా వారు తమకు తెలియజేయబడినదాన్ని సంపూర్ణంగా స్వీకరించలేరు. అయినప్పటికీ, దిగువ స్థాయి దేవదూతలు తమ స్వభావానికి అనుకూలమైనదంతటినీ స్వీకరిస్తారు; తాము స్వీకరించిన దానిలో సంపూర్ణ తృప్తిని, ఆనందాన్ని పొందుతారు. ఈ జ్ఞానాన్ని అందించడం వల్ల దిగువ స్థాయి దేవదూత సంకల్పం మారదు. ఒక చిన్న కొవ్వొత్తి తేజోవంతమైన సూర్యుని ప్రకాశాన్ని పెంచలేనట్లే, దిగువ స్థాయి దేవదూతలు ఉన్నత దేవదూతలకు జ్ఞానప్రకాశాన్ని అందించలేరు.
ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, దేవదూతలు ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకుంటారు; అయితే మానవులవలె మాటలు పలకడం ద్వారా కాదు. వారి “మాట” ఒక బుద్ధి నుండి మరొక బుద్ధికి నేరుగా జరిగే భావప్రసారం. దేవదూతలు దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తూ, ఆయన చిత్తాన్ని తెలుసుకోవడానికి ఆయనతో మాట్లాడతారు. దేవదూతల భావప్రసారమంతా పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికమైనది కాబట్టి, స్థలకాలాల అడ్డంకి ఏదీ లేకుండా తక్షణమే జరుగుతుంది. దేవదూతలు కేవలం ఉద్దేశించి, సంకల్పించడం ద్వారానే ఒకే దేవదూతతోనైనా, పలువురితోనైనా, అందరితోనైనా మాట్లాడాలని ఎంచుకోగలరు; అయితే వారు ఒకరి మనస్సులోని ఆలోచనలను మరొకరు చదవలేరు.
దేవదూతలు మానవులపై, సృష్టిపై ఎలా ప్రభావం చూపుతారు
దేవదూతలు పూర్తిగా ఆధ్యాత్మిక జీవులు కాబట్టి, సృష్టి క్రమంలో దేవునికి మరింత సమీపంగా ఉంటారు. శరీరం, ఆత్మల కలయిక అయిన మానవులకంటే ఉన్నత స్థానంలో ఉంటారు. అక్వినాస్ ప్రకారం, దేవదూతలు చెందిన అదృశ్య ఆధ్యాత్మిక లోకం, కనిపించే భౌతిక లోకంకంటే ఉన్నతమైనది, మరింత పరిపూర్ణమైనది. తమ ఉన్నత స్వభావం కారణంగా, మంచి దేవదూతలు ఈ లోకాన్ని పాలిస్తారు; దయ్యాలు దానిని నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాయి. దేవుడు సంకల్పించకుండా భౌతిక లోకంలో ఏదీ జరగదు; దేవదూతలు దేవుని చిత్తానికి సాధనాలుగా పనిచేస్తారు. ఉదాహరణకు, ఋతువుల సహజ మార్పులు దేవదూతల నిర్దేశంలో జరుగుతాయి. దేవదూతలు అద్భుతాలు చేయలేరు, ఎందుకంటే అది వారి సహజ శక్తులకు మించినది. అయితే ఒక అద్భుతం జరగాలని దేవుడు ఆజ్ఞాపిస్తే, ఆయన దేవదూతలను సాధనాలుగా ఉపయోగించుకొని ఆ అద్భుతాన్ని చేస్తాడు. అక్వినాస్ ప్రకారం, ప్రకృతి లోక పాలన బాధ్యతను అప్పగించిన విర్ట్యూస్ దేవదూతగణం ద్వారా ఇది జరుగుతుంది.
దేవదూతలు మానవ సంకల్పంపై నేరుగా ప్రభావం చూపలేరు; అయితే అవసరమైన సత్యాలను తెలియజేయడం ద్వారా మానవ బుద్ధిపై ప్రభావం చూపగలరు. వారు మానవ ఊహాశక్తిలో ఆలోచనలను నాటగలరు, వాంఛలను, కోరికలను ప్రభావితం చేయగలరు, ఉద్వేగాలను, భావోద్వేగాలను రేకెత్తించగలరు. మంచి దేవదూతలు, దయ్యాలు ఇద్దరూ ఇలా చేయగలరు. భావప్రసారం చేసే ఒక మార్గంగా, వారు ప్రతిరూపాలు కనిపించేలా కూడా చేయగలరు లేదా మానవుల ఇతర ఇంద్రియాలపై ప్రభావం చూపగలరు.
ఒక నిర్దిష్ట కార్యాన్ని నెరవేర్చడానికి ఒక దేవదూత పంపబడినప్పుడు, ఆ ఆజ్ఞకు మూలం, ఆరంభం దేవుడే. ఇలా “పంపబడిన” దేవదూతలు, తమకు అప్పగించిన బాధ్యతను నెరవేరుస్తూ, ఈ లోకంలోని ఒక వ్యక్తిపై లేదా ప్రదేశంపై, లేదా ఒక దయ్యానికి వ్యతిరేకంగా కార్యాచరణ చేస్తారు. దేవదూతల తొమ్మిది గణాలు ఒక క్రమశ్రేణిగా ఏర్పడి ఉన్నాయి. ఆ తొమ్మిది గణాల పేర్లు పవిత్ర గ్రంథం నుంచి వచ్చాయి. అరియోపగీతుడైన సూడో-డయోనీసియస్ ఆ తొమ్మిది గణాలను ఈ క్రమంలో అమర్చాడు; అక్వినాస్ కూడా అదే క్రమాన్ని అనుసరించాడు: సెరాఫీములు, కెరూబీములు, సింహాసనులు, ఆధిపత్యులు, సద్గుణులు, శక్తులు, ప్రధానులు, ప్రధానదూతలు, సంరక్షక దేవదూతలు. ఈ తొమ్మిది గణాలలో దేవుడు దిగువనున్న ఐదు గణాలను మాత్రమే కార్యభారంతో పంపుతాడని అక్వినాస్ అభిప్రాయపడుతున్నాడు. అత్యున్నతమైన మూడు గణాలు—సెరాఫీములు, కెరూబీములు, సింహాసనులు—మనుషులతోగానీ లోకంతోగానీ నేరుగా వ్యవహరించవు. అవి పూర్తిగా దేవుని ధ్యానంలో నిమగ్నమై ఉంటాయి; అయితే కార్యభారంతో పంపబడిన దేవదూతలకు సహాయపడేందుకు తమ జ్ఞానాన్ని వారికి అందిస్తాయి. ఆధిపత్యులు కూడా నేరుగా పంపబడరు. ఎందుకంటే వారు దిగువనున్న ఐదు గణాలను పరిపాలిస్తూ, వాటి కార్యభారాలను సమన్వయపరుస్తారు. సైన్యంలోని ఒక సేనాని సర్వసైన్యాధిపతి సంకల్పాన్ని అమలు చేస్తూ తన కిందివారికి ఆజ్ఞలు ఇచ్చే విధంగానే వారు వ్యవహరిస్తారు.
దేవదూతల సంరక్షణ, దయ్యాల దాడి
ప్రతి వ్యక్తి భూలోక జీవితంలో రక్షణను, మార్గదర్శకత్వాన్ని పొంది, క్రమంగా దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా నడిచేలా, పుట్టిన క్షణం నుంచే ఒక సంరక్షక దేవదూతను దేవుడు నియమిస్తాడని అక్వినాస్ విశ్వసిస్తున్నాడు. ఈ కార్యభారాన్ని నెరవేర్చడంలో సంరక్షక దేవదూతలు ఎన్నడూ చలించరు. తల్లి గర్భంలో ఉన్న శిశువును కూడా తల్లి సంరక్షక దేవదూత కాపాడుతుంది.
ఆధ్యాత్మికంగా ఎదగడానికి, తన పరిపాలనా సంరక్షణపై మరింతగా ఆధారపడటానికి అవకాశాలుగా ఉండే పరీక్షలను, కష్టాలను మనుషులు ఎదుర్కొనేందుకు దేవుడు అనుమతిస్తాడు. శోధనలు దయ్యాల నుంచి ఉద్భవించే ప్రేరేపణలు, ప్రలోభాల రూపంలో వస్తాయి. దేవుడు ఇటువంటి దయ్యాల శోధనలను అనుమతిస్తాడు; అయితే వాటిని ఎదిరించడానికి అవసరమైన కృపను కూడా ప్రసాదిస్తాడు. తద్వారా మనుషులు పుణ్యాన్ని, ఆధ్యాత్మిక బలాన్ని సంపాదించుకోగలుగుతారు. కాబట్టి, శోధనలను జయించినప్పుడు, చివరికి అవి మన మేలుకే తోడ్పడగలవు.
పతనమైన దేవదూతలలో అత్యున్నతుడైన సాతాను, తన అసూయతో ఈ దయ్యాల శోధనలలో అనేకమైనవాటిని పన్నుతాడు. ఆదాము, హవ్వలను శోధించినప్పుడు మానవాళిలోకి పాపాన్ని ప్రవేశపెట్టడంలో అతడు ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించినప్పటికీ, ప్రతి వ్యక్తి చేసే పాపాలు స్వేచ్ఛగా తీసుకునే నిర్ణయాల ఫలితాలే. అంతేకాక, మానవులు ఆదిపాప స్థితిలో ఉన్నందున, కొన్నిసార్లు మనం చేసే పాపాలు కేవలం దయ్యాల ప్రభావం వల్లనే కాకుండా, మరింత ప్రత్యక్షంగా మన సొంత పతన స్వభావం వల్ల కూడా కలుగుతాయి. దయ్యాలు మనలను శోధించడంలో పట్టుదలగా ఉంటాయి; అయితే సద్గుణాన్ని అలవరచుకోవడం ద్వారా, కాలక్రమేణా ఈ శోధనలను ఎదిరించి జయించేందుకు దైవకృప బలాన్ని ఇస్తుంది.
తరువాత: నాలుగవ అధ్యాయం—పరలోక క్రమశ్రేణి

మెత్తని అట్టతో పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – గూగుల్ ప్లే – యాపిల్ బుక్స్ – మరెన్నో!
