దివ్యబలిపూజలో యాజకుడు మన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణ సారాన్ని సంక్షిప్తంగా తెలిపే అందమైన, అర్థవంతమైన ప్రార్థనను మౌనంగా చేస్తారు. పతనమైన మానవాళికి ప్రతీకగా ఒక నీటిబొట్టును, పాత్రలో ఉన్న ద్రాక్షారసంలో కలుపుతూ ఆయన ఇలా ప్రార్థిస్తారు. ఆ ద్రాక్షారసం తరువాత క్రీస్తు స్వయంగా సంస్కార రూపంలో మారబోతోంది: “ఈ నీటి, ద్రాక్షారసపు రహస్యం ద్వారా, మన మానవత్వంలో పాలుపంచుకోవడానికి తనను తాను తగ్గించుకున్న క్రీస్తు దైవత్వంలో మేము పాలుపొందుదుముగాక.”
దివ్యబలిపూజలోని ఈ క్రియ ప్రభువు ప్రార్థనలోని రహస్యాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది: క్రీస్తులో మనం దేవుని జీవంలోకే ఆకర్షించబడుతున్నాము. అందుకే యేసు దేవుణ్ణి కేవలం “ప్రభువా” లేదా “యజమానీ” అని కాకుండా, “తండ్రీ” అని సంబోధించమని మనకు బోధిస్తారు. ఈ మాటలు దేవుడు మనలను తన దత్తసంతానంగా స్వీకరించే రహస్యాన్ని వ్యక్తపరుస్తాయి: “మనం దేవుడిగా మారగలిగేలా దేవుని కుమారుడు మానవుడయ్యాడు” అనే గంభీరమైన వాస్తవాన్ని అవి తెలియజేస్తాయి (కతోలిక సభ ధర్మోపదేశం #460; మానవావతారంపై, పునీత అథనాసియస్). మనం సారస్వభావరీత్యా దేవుడిగా మారము; కానీ తండ్రి అనుగ్రహం వల్ల, ఆయన మనలను తన దత్తసంతానంగా స్వీకరించడం వల్ల, మనం కుమారుని పోలికలోకి రూపాంతరం చెందుతాము. “తండ్రీ” అనే ఒకే పునాది మాటతో ప్రారంభమయ్యే ప్రభువు ప్రార్థనకు ఈ వాస్తవమే హృదయం. గ్రీకు భాషలో ఆ మాట పాటేర్.
మన మానవత్వాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా దేవుని కుమారుడు సృష్టికర్తకు, సృష్టిప్రాణికి మధ్యనున్న అనంతమైన అగాధాన్ని పూడ్చారు. మనం దేవుని బిడ్డలమై, ఆయన దివ్యజీవంలో పాలుపొందగలిగేలా ఆయన మనలో ఒకరయ్యారు. క్రీస్తు యేసు ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో మాత్రమే మనం దేవుణ్ణి “తండ్రీ” అని పిలవడానికి ధైర్యం చేస్తాము.
ప్రభువు ప్రార్థన ప్రారంభ వాక్యమైన “పరలోకమందున్న మా తండ్రీ” మన ప్రార్థనకూ, నిజానికి మన జీవితమంతటికీ దిశానిర్దేశం చేసే ప్రకటనగా ఉద్దేశించబడింది. మనం ఎలా ఉండాలని, ఏమి చేయాలని పిలువబడుతున్నామో వాటన్నిటినీ—మన ఆశలను, కోరికలను, మన లక్ష్యాలను, ఆకాంక్షలను, మన సంబంధాలను, కార్యాలను—ఈ మాటలు తీర్చిదిద్దుతాయి. దేవుని నిజమైన బిడ్డలుగా జీవించడానికి అవి మనకు మార్గం చూపుతాయి.
ఈ మాటల ప్రాముఖ్యతను ఎంత చెప్పినా తక్కువే. అవి కేవలం ఒక ప్రార్థనను ప్రారంభించవు; మన గుర్తింపునూ, మన జీవిత ఉద్దేశాన్నీ పునర్నిర్వచించే ఒక సంబంధంలోకి మనలను నడిపిస్తాయి. దేవుణ్ణి “తండ్రీ” అని పిలవడమంటే ఆయన అధికారాన్ని, ఆయన ప్రేమను, మన పట్ల ఆయన దైవపోషణను, మన నిత్యశ్రేయస్సు పట్ల ఆయనకున్న ఆకాంక్షను అంగీకరించడమే.
ఈ పవిత్రమైన మాటలను పరిశీలిద్దాం. అవి మన దైనందిన ప్రార్థనకు మూలరాయిగానూ, దేవుని వైపు మన ప్రయాణానికి శిఖరంగానూ ఎలా నిలుస్తాయో తెలుసుకుందాం.
దేవుడు మనకు ఎలా బోధిస్తారు
దేవుణ్ణి “మా తండ్రీ” అని పిలవాలని యేసు మనకు బోధించినప్పటికీ, ఎల్లప్పుడూ అలా జరగలేదు. దేవుడు తనను తాను బయలుపరచుకోవడం శతాబ్దాలపాటు క్రమంగా జరిగింది; యేసులో ఆయన తనను తాను సంపూర్ణంగా బయలుపరచుకోవడంతో అది పరాకాష్ఠకు చేరింది. కతోలిక వేదాంతశాస్త్రంలో దీనిని సాధారణంగా “దైవ బోధనా విధానం” అంటారు. అంటే, దేవుడు తన ప్రజలకు నిరంతరం, సహనంతో బోధిస్తూ, వారిని సత్యపరిపూర్ణత వైపు అంచెలంచెలుగా నడిపించడం. సారాంశంగా, దైవ బోధనా విధానం అంటే “దేవుడు మనకు ఎలా బోధిస్తారు, తనను తాను మనకు ఎలా బయలుపరచుకుంటారు” అని అర్థం.
ఒక పోలికతో చెప్పాలంటే, ఒక బిడ్డకు ఉన్నత గణితాన్ని అర్థమయ్యేలా చేయాలనుకుంటే, మీరు కలనగణితంతో ప్రారంభించరు. ముందుగా ప్రాథమిక అంకగణితాన్ని, తరువాత బీజగణితాన్ని నేర్పి, ఆ తరువాత రేఖాగణితం, త్రికోణమితికి వెళతారు. ప్రతి దశా అంతకుముందటి దశపై ఆధారపడి ఉండేలా చూసుకుంటారు. అదేవిధంగా, దేవుడు తనను తాను క్రమక్రమంగా బయలుపరచుకున్నారు. ప్రతి దశా మునుపటి దశపై నిర్మితమవుతూ, యేసుక్రీస్తులోని సత్యపరిపూర్ణత కోసం ఆయన ప్రజలను సిద్ధపరిచింది.
ఈ దైవ బోధన రక్షణ చరిత్ర అంతటా క్రమంగా వెల్లడైంది. దేవుడు మొదట అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులకు తనను తాను బయలుపరచుకున్నప్పుడు, తాను వారికి దేవుడిగా ఉంటానని, వారి సంతతిని గొప్ప జనాంగంగా చేస్తానని వాగ్దానం చేస్తూ, నిబద్ధతతో కూడిన నిబంధనను స్థాపించారు (చూడండి: ఆదికాండము 17:7). అయితే ఈ దశలో, ఆయన నిజస్వరూపంలోని లోతును గానీ, ఆయన కోరుకున్న సంబంధపు సంపూర్ణతను గానీ ఆయన ప్రజలు ఇంకా అర్థం చేసుకోలేదు.
అనేక దేవుళ్ల ఆరాధనలో మునిగిపోయిన లోకం, దైవం పట్ల వారి అవగాహనను మలచింది. ఆ లోకంలో దేవుళ్లను శక్తిమంతమైనవిగా, అయితే వ్యక్తిగత సంబంధం లేని శక్తులుగా భావించేవారు—అవి మారిపోతూ, ఊహించలేనివిగా ఉంటాయని, తరచూ మనుషులు తమకు అనుకూలంగా వాటిని ప్రభావితం చేయగలరని అనుకునేవారు. దీనికి విరుద్ధంగా, సృష్టికి భిన్నమైన ఏకైక దేవునిగా దేవుడు తనను తాను బయలుపరచుకోవడం ఒక కొత్త ప్రకటన. అది అన్యమత ప్రపంచదృక్పథానికి కూడా పూర్తిగా భిన్నమైనది.
దేవుని నామం బయలుపరచబడింది
దేవుడు తన జ్ఞానంతో మోషేకు తన దివ్యనామాన్ని బయలుపరచినప్పుడు, తన నిజస్వరూపాన్ని స్పష్టం చేయడం ప్రారంభించారు: “నేను ఉన్నవాడను” (యాహ్వే) (నిర్గమకాండము 3:14). ఈ ప్రకటన అత్యంత కీలకమైనది. దేవుడు అనేక దేవుళ్లలో అత్యున్నతుడు మాత్రమే కాదనీ, ఏకైక సత్యదేవుడనీ—నిత్యుడు, మార్పులేనివాడు, సమస్తానికి సర్వాధిపతి అనీ—ఇది స్థిరపరిచింది. కట్టుకథలపై, మానవ కల్పనపై ఆధారపడిన అన్యజనుల అబద్ధ దేవుళ్లకు భిన్నంగా, యాహ్వే సృష్టిలో దేనిపైనా ఆధారపడరు. ఉనికిలో ఉన్న సమస్తానికీ ఆయనే కారణం; ఆయనకు మాత్రం మరే కారణమూ లేదు.
అయితే ఈ ప్రకటన కేవలం దేవుని శక్తికి సంబంధించినది మాత్రమే కాదు—ఇది గాఢమైన వ్యక్తిగత సంబంధానికి సంబంధించినది కూడా. యాహ్వే దూరంగా, సంబంధం లేకుండా ఉండే శక్తి కాదు; తన ప్రజలతో వ్యక్తిగత నిబంధనలోకి ప్రవేశించిన దేవుడు. నిబద్ధతతో, ప్రేమతో, కరుణతో ఆయన తనను తాను వారికి కట్టుబరచుకొని, వారిని సన్నిహిత సంబంధంలోకి ఆకర్షించారు.
సన్నాహంగా పాత నిబంధన
మొదట అబ్రాహాము ద్వారా ఇవ్వబడి, తరువాత మోషేతో ధ్రువపరచబడి, మరింత లోతుగా స్థిరపరచబడిన ఈ పాత నిబంధన, దేవుడు వాగ్దానం చేసిన సంబంధం. తనపై నమ్మకం ఉంచాలని, తనను మాత్రమే ఆరాధించాలని, రాబోయే మరింత గొప్ప దైవప్రకటన కోసం తమ హృదయాలను సిద్ధం చేసుకోవాలని దేవుడు తన ప్రజలకు బోధిస్తున్నారు.
పది ఆజ్ఞలు, ధర్మశాస్త్రం ద్వారా ముద్రించబడిన పాత నిబంధన, క్రీస్తులో దేవుని స్వీయ ప్రకటన పరిపూర్ణంగా వెల్లడి కావడానికి అవసరమైన సన్నాహంగా ఉండింది. దేవుడు అబ్రాహాముతో చెప్పినట్లు: “నీకు దేవుడనై, నీ తరువాత వచ్చే నీ సంతానానికి దేవుడనై ఉండటానికి, నాకూ నీకూ, నీ తరువాత తరతరాలుగా వచ్చే నీ సంతానానికీ మధ్య నా నిబంధనను శాశ్వత నిబంధనగా నిలబెడతాను” (ఆదికాండము 17:7).
అయితే ఈ నిబంధన కేవలం ఆరంభం మాత్రమే—ఇంకా గొప్పదానికి ముందస్తు సూచన. తన ప్రజలు తనను ఏకైక ప్రభువుగా, సృష్టికర్తగా మాత్రమే కాక, తండ్రిగా కూడా తెలుసుకునేలా దేవుడు వారిని సిద్ధం చేస్తున్నారు.
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ
దేవుడు మోషేకు తనను యాహ్వేగా వెల్లడించుకున్నప్పటికీ, పాత నిబంధన ఆయనను స్పష్టంగా “తండ్రి” అని తరచుగా సంబోధించదు. అయినప్పటికీ, ఇశ్రాయేలు చరిత్ర అంతటా దేవుని పితృత్వం ముందుగానే సూచించబడింది. దేవుడు ఇశ్రాయేలును “నా కుమారుడు, నా జ్యేష్ఠపుత్రుడు” అని పిలుస్తారు (నిర్గమకాండము 4:22). కీర్తనలు ఇలా ప్రకటిస్తున్నాయి: “తండ్రి తన పిల్లలపై జాలి చూపినట్లే, ప్రభువు తనకు భయపడేవారిపై జాలి చూపుతారు” (కీర్తన 103:13). అయితే దేవుని పితృత్వం యేసు ద్వారా మాత్రమే సంపూర్ణంగా వెల్లడవుతుంది.
దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులను మొదటిసారి తన “జ్యేష్ఠపుత్రుడు” అని పిలిచినప్పుడు వారు పొందిన ఆశ్చర్యాన్ని, భక్తిపూర్వక విస్మయాన్ని ఊహించండి. అలాగే, యాహ్వేను “తండ్రీ” అని సంబోధించాలని యేసు తన శిష్యులకు బోధించినప్పుడు వారు పొందిన అనుభూతిని ఊహించండి. ఈ ప్రకటన కేవలం ఒక కొత్త సంబోధన కాదు—అది వారి అస్తిత్వాన్ని, దేవునితో వారి సంబంధాన్ని మూలాల నుంచే పునర్నిర్మించింది. సర్వశక్తిమంతుడైన సృష్టికర్తను “తండ్రీ” అని సంబోధించడంలోని విప్లవాత్మకత, దేవునితో తనకున్న సంబంధం గురించి మానవాళి అవగాహనను శాశ్వతంగా మార్చివేసింది.
అబ్బా, తండ్రీ
మూల గ్రీకు భాషలో ప్రభువు ప్రార్థన కేవలం “తండ్రీ”—పాతేర్—అనే మాటతో ప్రారంభమవుతుంది. యేసు మాట్లాడిన అరమాయిక్ భాషలో ఆయన బహుశా అబ్బా అనే పదాన్ని ఉపయోగించి ఉండవచ్చు. ఈ పదం గాఢమైన గౌరవాన్ని, సన్నిహితమైన నమ్మకాన్ని రెండింటినీ వ్యక్తపరుస్తుంది. దైవ మహోన్నతత్వానికి చెల్లించవలసిన గౌరవాన్ని పూర్తిగా నిలుపుకుంటూనే, ఇది “నాన్నా” లేదా “నాన్నగారూ” అనే పిలుపులోని ఆప్యాయతను తెలియజేస్తుంది.
ఈ సాన్నిహిత్యాన్ని తెలియజేయడానికి గ్రీకు పదంతోపాటు అరమాయిక్ పదాన్ని కూడా చేర్చి, పునీత పౌలు తన లేఖలలో ఈ రహస్యాన్ని ధృవీకరిస్తున్నారు:
“ఎందుకంటే దేవుని ఆత్మచేత నడిపించబడేవారందరూ దేవుని బిడ్డలు. మళ్లీ భయంలో పడిపోయేలా చేసే బానిసత్వపు ఆత్మను మీరు పొందలేదు; దత్తపుత్రత్వపు ఆత్మను పొందారు. ఆ ఆత్మ ద్వారా మనం ‘అబ్బా, తండ్రీ!’ అని మొరపెడుతున్నాము” (రోమీయులకు 8:14–15).
“మీరు బిడ్డలని రుజువుగా, దేవుడు తన కుమారుని ఆత్మను మన హృదయాలలోకి పంపారు. ఆ ఆత్మ ‘అబ్బా, తండ్రీ!’ అని మొరపెడుతున్నారు. కాబట్టి మీరు ఇక బానిసలు కాదు, బిడ్డలు; బిడ్డలైతే, దేవుని ద్వారా వారసులు కూడా” (గలతీయులకు 4:6–7).
మనం సహజంగా దేవుని బిడ్డలం కాము. ఆదిపాపం ఆ సహజ బంధాన్ని వక్రీకరించింది. కృప ద్వారానే మనం ఆయన దివ్య కుటుంబంలోకి దత్తతగా స్వీకరించబడటానికి ఆహ్వానించబడుతున్నాము. జ్ఞానస్నానం ద్వారా క్రీస్తు పుత్రత్వంలో పాలుపంచుకోవడం వల్ల మనం నిత్యజీవానికి వారసులమవుతున్నాము.
దేవుని కుమారుని ద్వారా విమోచన నెరవేరుతుంది. ఆయన సంపూర్ణంగా దేవుడైనప్పటికీ, మన మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించి, తన వ్యక్తి స్వరూపంలోనే దైవత్వాన్ని, మానవత్వాన్ని ఏకం చేసుకున్నారు. క్రీస్తులోని ఆ ఐక్యతే మనలను తండ్రి వద్దకు చేర్చే వారధి. క్రీస్తులో మాత్రమే మనం దత్త బిడ్డలమవుతాము.
దత్తపుత్రత్వమనే ఈ రహస్యం దివ్యబలిపూజలోని మహా స్తుతి వచనంలో అందంగా ప్రకటించబడుతుంది: “ఆయన ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో, ఓ దేవా, సర్వశక్తిమంతుడవైన తండ్రీ, పవిత్రాత్మ ఐక్యతలో, సమస్త మహిమ, ఘనత నిరంతరము నీకే.”
ఈ మాటలతో ప్రార్థించిన ప్రతిసారీ, క్రీస్తు పుత్రత్వంలో మన భాగస్వామ్యాన్ని పునరుద్ధరించుకుంటాము. యేసు ద్వారా, ఆయనతో, మరియు ఆయనలో మనం ఆయనకు తండ్రితో ఉన్న దివ్య సంబంధంలోకి ప్రవేశించి, ఆయన ప్రార్థనను మన ప్రార్థనగా చేసుకుంటాము. యేసుతో ఐక్యమవడం ద్వారా మాత్రమే మనం “అబ్బా, తండ్రీ” అని మొరపెట్టుకోగలము.
దత్తత ద్వారా మనం దైవ పుత్రత్వాన్ని పొందితే, తండ్రికి నిజమైన బిడ్డలుగా జీవించాలి. మనం దేవుని ప్రతిరూపంలో సృష్టించబడినప్పటికీ, ఆదిపాపం ఆయనతో మనకున్న పోలికను గాయపరిచింది (చూ. ఆదికాండము 1:26). కృప ద్వారా మాత్రమే మనం పునరుద్ధరించబడి, రూపాంతరం చెంది, ఆయన దివ్యజీవితానికి అనుగుణంగా మలచబడగలము.
ఈ రూపాంతరానికి కీలకమైన మార్గాన్ని యేసు స్వయంగా మనకు ఇస్తున్నారు: “ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, మీరు పరివర్తన చెంది పిల్లలవలె మారితే తప్ప పరలోక రాజ్యంలో ప్రవేశించరు” (మత్తయి 18:3). ఇది చిన్నపిల్లల చేష్టలకు పిలుపు కాదు; పిల్లలవంటి వినయానికి, నమ్మకానికి, తండ్రిపై ఆధారపడటానికి పిలుపు. పిల్లల“వలె” కావడమంటే, తండ్రికి ఏకైక కుమారుడైన క్రీస్తువలె కావడమే. పిల్లలు తమ తల్లిదండ్రులను భయం లేకుండా నమ్మి, లెక్కలు వేసుకోకుండా ప్రేమించి, సంకోచం లేకుండా స్వీకరించినట్లే, మనం కూడా దేవుని పరిపాలనకు మనలను పూర్తిగా అప్పగించుకోవాలి.
కాబట్టి, మొదట మనం అడిగిన ప్రశ్నకు—దేవుడు ఎవరు? మనకు ఆయన ఎవరు?—క్రీస్తుతో కలిసి ఇలా సమాధానమిస్తాము: “అబ్బా, తండ్రీ.” ఆయన అనంతుడు, సర్వశక్తిమంతుడు, నిత్యుడైన దేవుడే అయినప్పటికీ, మనపై అత్యంత ప్రేమగలవారు, మనతో వ్యక్తిగత అనుబంధం కలిగిన మన అబ్బా కూడా. యేసుతో కలిసి మనం భయంతో కాక, ప్రేమపూర్వకమైన భరోసాతో, ప్రియమైన కుమారులుగా, కుమార్తెలుగా, పరలోక రాజ్యానికి వారసులుగా ఆయనను సమీపించాలి.
మన నిజమైన అస్తిత్వాన్ని ఎంచుకోవడం
దేవుడు మనలను తన బిడ్డలుగా స్వీకరించడమే మన అత్యంత మౌలికమైన గుర్తింపుకు ఆధారం. పతిత మానవులమైన మనం, అంత ప్రాముఖ్యం లేని వాస్తవాల ద్వారా లేదా అసత్యాల ద్వారా మనల్ని మనం నిర్వచించుకోవాలనే శోధనకు లోనవుతాం—మన విజయాలు లేదా వైఫల్యాలు, మన సామాజిక స్థితి, మన భౌతిక సంపద, మన శారీరక లక్షణాలు, మన సంబంధాలు, మన లైంగిక ఆకర్షణ ధోరణి, మన అభిరుచులు, మన ప్రతిభలు లేదా మన మానసిక సంఘర్షణల ద్వారా. లౌకిక ప్రపంచం, దుష్టాత్మలు ఈ తాత్కాలికమైన, తప్పుడు గుర్తింపులను బలపరచడానికి ప్రయత్నిస్తాయి. మనం చేసే పనుల్లోనో, మనకున్న వాటిలోనో, మనం దేనిపట్ల లేదా ఎవరి పట్ల ఆకర్షితులమవుతున్నామనే దానిలోనో, ఇతరులు మన గురించి ఏమనుకుంటున్నారనే దానిలోనో జీవితానికి అర్థాన్ని వెదకమని అవి మనలను ప్రేరేపిస్తాయి.
అయితే వీటిలో ఏవీ మన అంతరంగంలోని అత్యంత గాఢమైన ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇవ్వలేవు: నేనెవరిని? నేను ఇక్కడ ఎందుకున్నాను? నా జీవితానికి అర్థాన్ని ఇచ్చేది ఏమిటి? ఒకదానితో మరొకటి పోటీపడే ఈ గుర్తింపులు మన ఆత్మలను విభజించి, మనలను అస్థిరతకు, అభద్రతకు గురిచేస్తాయి. ఎందుకంటే అవి శాశ్వత సత్యంలో కాకుండా మారిపోయే పరిస్థితుల్లో వేళ్లూనుకుని ఉన్నాయి.
క్రీస్తులో, “యూదుడని గ్రీకుడని లేదు, బానిస అని స్వతంత్రుడని లేదు, పురుషుడని స్త్రీ అని లేదు; ఎందుకంటే మీరందరూ క్రీస్తు యేసులో ఒక్కటే” (గలతీయులకు 3:28) అని ప్రకటించినప్పుడు పునీత పౌలు ఈ సత్యాన్నే బోధిస్తున్నారు. దీనర్థం మన మధ్యనున్న భేదాలు తొలగిపోతాయని కాదు; బదులుగా, దేవుని బిడ్డలమనే మన ప్రధాన గుర్తింపుకు లోబడి అవి తమకు తగిన స్థానాన్ని పొందుతాయని అర్థం.
మనం దేవుణ్ణి “అబ్బా, తండ్రీ” అని సమీపించినప్పుడు, మన ఈ నిజమైన గుర్తింపును తిరిగి పొందుతాం. వృత్తినిపుణులు, దాంపత్య భాగస్వాములు, పౌరులు లేదా మరే ఇతర పాత్రలో ఉన్నా—వీటన్నిటికంటే ముందుగా మనం తండ్రికి ప్రియమైన బిడ్డలమని, కుమారుని ద్వారా విమోచింపబడి, పవిత్రాత్మ ద్వారా పవిత్రపరచబడ్డామని గుర్తిస్తాం. ఈ గుర్తింపు మాత్రమే శాశ్వతమైనది, మార్పులేనిది; మనం ఎవరికో చెందినవారమనే అనుబంధం కోసం, జీవిత పరమార్థం కోసం మన అంతరంగంలో ఉన్న అత్యంత గాఢమైన తపనను తీర్చగలది.
దేవుని బిడ్డలమనే మన గుర్తింపును స్వీకరించడం, తక్కువ స్థాయి గుర్తింపుల నిరంకుశ ఆధిపత్యం నుంచి మనలను విముక్తులను చేస్తుంది. ఇక విజయం మనలను గర్వంతో ఉప్పొంగనివ్వదు; వైఫల్యం మనలను నిరాశతో కుంగదీయదు. మన విలువను నిర్ణయించే శక్తిని ఇతరుల అభిప్రాయాలు కోల్పోతాయి. మన అనుభవాలలోని అంశాలు—మన లైంగిక ఆకర్షణలు, వ్యక్తిగత సంఘర్షణలు లేదా ప్రత్యేక ప్రతిభలతో సహా—మన అత్యంత మౌలికమైన గుర్తింపును రూపొందించవని మనం గుర్తిస్తాం. ఈ అంశాల ద్వారానే మనల్ని మనం అర్థం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టినప్పుడు—ముఖ్యంగా అవే మనల్ని మనం చూసుకునే ప్రధాన దృక్కోణంగా మారితే—క్రీస్తులో మనమెవరమనే మహిమాన్విత సత్యాన్ని అవి అనివార్యంగా మరుగుపరుస్తాయి. ఈ తప్పుడు లేదా తక్కువ స్థాయి గుర్తింపులను వదిలించుకోవడం ద్వారా, క్రీస్తు తండ్రికి ప్రియమైనట్లే మనం కూడా తండ్రికి ప్రియమైనవారమనే అవగాహన అనే పునాదిరాతిపై నిలబడే స్వేచ్ఛను పొందుతాం. “నాకు ప్రతిభ ఉంది…నేను విజయం సాధించాను లేదా విఫలమయ్యాను…నాకు సంపద ఉంది లేదా పేదరికంలో ఉన్నాను…నేను రసాయన శాస్త్రవేత్తను…నేను మధ్యతరగతికి చెందిన వ్యక్తిని…నేను రిపబ్లికన్ లేదా డెమొక్రాట్ను…నాది ఈ లేదా ఆ లైంగిక ఆకర్షణ ధోరణి…” వంటి ప్రకటనలతో ఇక మనల్ని మనం నిర్వచించుకోం. బదులుగా, “నేను దేవుని బిడ్డను!” అనేదే మన ఏకైక ప్రకటన అవుతుంది.
దేవుని పితృత్వం
ఒక సత్యాన్ని మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి అత్యంత ప్రభావవంతమైన మార్గాలలో ఒకటి, దానికి వ్యతిరేకమైన దానితో దాన్ని పోల్చి చూడటం. చీకటి మధ్యలో కొవ్వొత్తి అత్యంత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అలాగే, అసత్యం నేపథ్యంలో ఉంచినప్పుడు సత్యం అత్యంత స్పష్టంగా ప్రకాశిస్తుంది.
దేవుణ్ణి అబ్బా, తండ్రిగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ సూత్రం ప్రత్యేకంగా వర్తిస్తుంది. ఆయన బిడ్డలుగా ఉండటమంటే ఏమిటో మనం పూర్తిగా గ్రహించాలంటే, దానికి బదులుగా ఉన్న భయంకరమైన ప్రత్యామ్నాయాన్ని కూడా గుర్తించాలి—ఆయనను తిరస్కరించి, “తండ్రి” అని పిలవబడే మరొకని, అంటే అపవాది ప్రభావంలో పడటమంటే ఏమిటో గుర్తించాలి.
యోహాను సువార్తలో యేసు ఈ వ్యత్యాసాన్ని శక్తిమంతంగా చూపిస్తున్నారు. తన తండ్రి గురించి, కుమారునిగా తన సొంత గుర్తింపు గురించి మాట్లాడిన తర్వాత, “నీ తండ్రి ఎక్కడ?” (యోహాను 8:19) అని అడుగుతూ పరిసయ్యులు యేసును నిలదీస్తారు. వారి ప్రశ్న వారి ఆధ్యాత్మిక అంధత్వాన్ని మాత్రమే కాకుండా, దేవుని నుంచి వారు ఎంతగా దూరమయ్యారో కూడా వెల్లడిస్తుంది. యేసు ఇలా సమాధానమిస్తున్నారు: “మీకు నేనూ తెలియదు, నా తండ్రీ తెలియదు. మీరు నన్ను ఎరిగి ఉంటే, నా తండ్రిని కూడా ఎరిగి ఉండేవారు.” (యోహాను 8:19). ఆయన ఇంకా ముందుకు వెళ్లి, తన దైవిక గుర్తింపు గురించి అసాధారణమైన ప్రకటన చేస్తున్నారు: “ఎందుకంటే నేను ఉన్నవాడనని మీరు విశ్వసించకపోతే, మీరు మీ పాపాలలోనే మరణిస్తారు” (యోహాను 8:24).
ఈ ఘర్షణ తీవ్రమవుతుండగా, మనం దైవపుత్రత్వంలో పాలుపొందడానికి బదులుగా ఉన్న భయంకరమైన ప్రత్యామ్నాయాన్ని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు:
“మీరు మీ తండ్రియైన అపవాదికి చెందినవారు; మీ తండ్రి కోరికలను మీరు ఇష్టపూర్వకంగా నెరవేరుస్తున్నారు. అతడు మొదటి నుంచీ హంతకుడు; అతనిలో సత్యం లేదు కాబట్టి అతడు సత్యంలో నిలవడు. అతడు అబద్ధం చెప్పినప్పుడు తన స్వభావానికి అనుగుణంగానే మాట్లాడతాడు; ఎందుకంటే అతడు అబద్ధికుడు, అబద్ధాలకు తండ్రి” (యోహాను 8:44).
ఇది దిగ్భ్రాంతిని కలిగించే ప్రకటన. తండ్రిని వెల్లడించడానికి పంపబడిన నిత్యకుమారుడైన యేసు, పరిసయ్యులు తండ్రియైన దేవునితో కాకుండా, ఒక నకిలీ తండ్రితో—అబద్ధాలకు తండ్రియైన అపవాదితో—చేతులు కలిపారని వారికి చెబుతున్నారు. వారు సాతానును తమ తండ్రిగా తెలిసే ఎన్నుకొని ఉండకపోవచ్చు. కానీ క్రీస్తును తిరస్కరించడం ద్వారా, క్రీస్తు దైవపుత్రత్వంలో పాలుపొందడాన్ని తిరస్కరించి, అనుకోకుండానే అబద్ధాల తండ్రి పక్షాన చేరారు. పునీత యోహాను తన లేఖలలో ఒకదానిలో దీన్ని మరింత వివరిస్తున్నారు:
“అబద్ధికుడు ఎవరు? యేసే క్రీస్తు అని నిరాకరించే ప్రతివాడే. తండ్రిని, కుమారుని నిరాకరించేవాడే క్రీస్తు విరోధి. కుమారుని నిరాకరించే ఎవరికీ తండ్రి లేడు; కానీ కుమారుని బహిరంగంగా అంగీకరించే ప్రతివానికి తండ్రి కూడా ఉన్నాడు” (1 యోహాను 2:22–23).
పరిసయ్యులతో యేసు పలికిన మాటలు, ఎన్నుకోబడిన ప్రజలలో సాధారణంగా అంగీకరించబడిన ఒక తీవ్రమైన వేదాంతపరమైన అపోహను మరింతగా బహిర్గతం చేస్తున్నాయి: నిజమైన పుత్రత్వం కేవలం వంశపారంపర్యానికి సంబంధించినది కాదు; సత్యానికి అనుగుణంగా జీవించడానికి సంబంధించినది. తాము అబ్రాహాము బిడ్డలమని పరిసయ్యులు గర్వించేవారు (యోహాను 8:39). కానీ యేసు వారిని ఇలా గద్దిస్తున్నాడు:
“మీరు అబ్రాహాము బిడ్డలైతే, అబ్రాహాము చేసిన కార్యాలనే చేస్తూ ఉండేవారు. కానీ దేవుని నుండి విన్న సత్యాన్ని మీకు చెప్పిన నన్ను, ఒక మనిషిని, ఇప్పుడు మీరు చంపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు” (యోహాను 8:39–40).
ఆధ్యాత్మికంగా పోలికను కలిగి ఉండి, దానికి అనుగుణంగా జీవించకపోతే, రక్తసంబంధమైన వంశపారంపర్యానికి అర్థమే లేదు. దేవుని నిజమైన బిడ్డలు దేవుని సత్యంలో పాలుపంచుకున్నట్లే, అబ్రాహాము నిజమైన పుత్రులు అబ్రాహాము విశ్వాసంలో పాలుపంచుకుంటారు (చూడండి: రోమీయులకు 4:16). క్రీస్తును తిరస్కరించడం ద్వారా, తాము అబ్రాహాము పుత్రులుగానీ, దేవుని పుత్రులుగానీ ప్రవర్తించడం లేదని, మరొకని బిడ్డలుగా—“ఆదినుండి హంతకుడైన” వాని బిడ్డలుగా—ప్రవర్తిస్తున్నామని పరిసయ్యులు వెల్లడించారు (యోహాను 8:44).
మనకు దీని అర్థం ఏమిటి? మనం సత్యంలో—నిత్యవాక్కులో—జీవించే మేరకే తండ్రి బిడ్డలమవుతామని దీని అర్థం. మనం సహజంగానే దేవుని బిడ్డలమైపోము; సత్యమైన కుమారునిలో జీవిస్తూ, శత్రువు అబద్ధాలను తిరస్కరించడం ద్వారా మనం ఆయన దత్తపుత్రులమవుతాము.
దేవుణ్ణి “అబ్బా, తండ్రీ” అని పిలవడం కేవలం ఆయనను సంబోధించడం మాత్రమే కాదు; నమ్మకంతో, విధేయతతో, ప్రేమతో ఆయనకు మనలను మనం సమర్పించుకోవడం. దేవుణ్ణి “అబ్బా, తండ్రీ” అని పిలిచేటప్పుడు, మనం ఒక నిర్ణయం తీసుకుంటున్నాము—అబద్ధాలకు తండ్రి అయిన వానికి కాకుండా సత్యానికి తండ్రి అయిన దేవునికి చెందినవారమై ఉండాలని, చీకటిలో కాకుండా వెలుగైన ఆయన కాంతిలో నడవాలని, క్రీస్తులో నిజమైన పుత్రత్వమనే మహిమాన్వితమైన వరాన్ని స్వీకరించాలని నిర్ణయించుకుంటున్నాము.
మన తండ్రి
ప్రభువు ప్రార్థన “తండ్రీ” అనే మాటతో ప్రారంభమైనప్పటికీ, అది వెంటనే మన వ్యక్తిగత సంబంధాన్ని మరింత విశాలమైన సందర్భంలో ఉంచుతుంది: పాతేర్ హేమోన్. “మన” అనే పదం—గ్రీకు భాషలో హేమోన్—మన ప్రార్థనను క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక శరీరమైన సభ అనే వాస్తవంలో స్థిరంగా నెలకొల్పుతుంది. సువార్తలలో యేసు ప్రత్యేకమైన రీతిలో దేవుణ్ణి “నా తండ్రి” అని సంబోధిస్తాడు. ఆయన శరీరానికి చెందిన మనమైతే, తండ్రితో ఆయనకున్న పుత్రసంబంధంలో కలిసి పాలుపంచుకుంటాము. ఈ విధంగా, యేసు స్వయంగా చేసే ప్రార్థనలోనూ, తండ్రితో ఆయనకున్న సంబంధంలోనూ ఐక్యమవడం ద్వారానే మనం కలిసికట్టుగా దేవుని బిడ్డలమవుతాము.
క్రీస్తు శరీరంలోని సభ్యులమైన మనలో, మనలను రూపాంతరం చేసే రెండు వాస్తవాలు చోటుచేసుకుంటాయి. మొదటిది, దేవుడు నిజంగా మన అబ్బా అవుతాడు. రెండవది, క్రీస్తు శరీరంలో చేర్చబడిన మిగిలిన వారందరికీ మనం ఆధ్యాత్మిక సహోదర సహోదరీలమవుతాము. అంటే, తండ్రితో మనకు ఇతరులతో సంబంధం లేని లేదా మనకే ప్రత్యేకమైన సంబంధం ఉందని చెప్పుకోలేము; బదులుగా, ఆయన కుమారులు, కుమార్తెలందరితో పాటు మనమూ దత్తపుత్రత్వంలో పాలుపంచుకుంటాము. క్రీస్తులో ఈ దత్తస్వీకారం అత్యంత సంపూర్ణంగా వ్యక్తమైనప్పుడు, దేవుణ్ణి పాతేర్ హేమోన్—“మా తండ్రీ” అని, లేదా మరింత అక్షరార్థంగా అనువదిస్తే “మాకు తండ్రి” అని అంగీకరించేలా మనలను నడిపిస్తుంది.
అంతేకాకుండా, ఈ ప్రార్థన పునీతుల సమస్త సహవాసానికీ విస్తరిస్తుంది: పరలోక మహిమను పొందిన విశ్వాసులు, ఉత్తరించే స్థలంలో శుద్ధి పొందుతున్నవారు, ఇంకా ఈ భూమిపై యాత్ర సాగిస్తున్న విశ్వాసులు అందరూ ఇందులో ఉన్నారు. మనం “మా” అని ప్రార్థించినప్పుడు, విజయోత్సవంలో ఉన్న, బాధలనుభవిస్తున్న, పోరాటం సాగిస్తున్న సమస్త సభతో ఆధ్యాత్మికంగా ఐక్యమవుతాము.
“మా” అనే పదం దైవాతీత నిరీక్షణ అనే సద్గుణాన్ని కూడా ప్రతిబింబిస్తుంది. దేవుడు తన కృపచేత మనలను “తన” సొంత ప్రజలుగా ఎన్నుకున్నాడు. ఆయన బిడ్డలుగా, దేవుని రాజ్యం అంతిమంగా పరిపూర్ణమవుతుందనీ, ఆయన మనకు వాగ్దానం చేసిన నిత్యజీవాన్ని పొందుతామనీ మనం ధైర్యంగా ఎదురుచూస్తున్నాము. ఈ వాగ్దానం పరలోకంలో పూర్తిగా నెరవేరే వరకు మన నిరీక్షణ స్థిరంగా నిలిచి ఉంటుంది. ఈ నిరీక్షణను మనసులో ఉంచుకొని ప్రభువు ప్రార్థనను చేయడం, దాని ఉద్దేశం నెరవేరడానికి పునాది వంటిది.
మనం తండ్రికి ప్రార్థించేటప్పుడు, ప్రత్యేకంగా మొదటి వ్యక్తిని సంబోధిస్తున్నప్పటికీ, సమస్త త్రిత్వంతో సంబంధంలోకి ప్రవేశిస్తున్నాము. తండ్రికి చేసే ప్రార్థన ఎన్నడూ కుమారుని నుండి, పవిత్రాత్మ నుండి వేరుపడదు. ఎందుకంటే, దైవవ్యక్తులు తమ పరస్పర సంబంధాలలో ప్రత్యేకంగా ఉంటూనే, తమ సారంలో నిత్యమూ ఐక్యంగా ఉంటారు. దేవుణ్ణి అబ్బా, తండ్రీ అని పిలవడం మనలను త్రిత్వ జీవంలోనే భాగస్థులుగా చేస్తుంది. కుమారునిలో, పవిత్రాత్మ శక్తి ద్వారా మాత్రమే మనం దేవుణ్ణి తండ్రిగా సంబోధించగలము. ఈ విధంగా, త్రియేక దేవునితో మన సహవాసాన్ని మన ప్రార్థన ధ్రువీకరిస్తుంది; ఈ సహవాసం ద్వారా మనం త్రిత్వ సంబంధాలలో పాలుపంచుకుంటాము. ధ్యానించి ప్రకటించడానికి ఇది ఎంత అందమైన, ఓదార్పునిచ్చే సత్యం! మన ఏకైక దేవుడు దైవప్రేమ సంబంధమై ఉన్నాడు; కృప మనలను ఆ ప్రేమపూర్వక సంబంధంలో భాగస్థులుగా చేస్తుంది.
చివరిగా, క్రైస్తవుల మధ్య విభేదాలు ఉన్నప్పటికీ, ఈ ప్రార్థన ఐక్యతకు ఆహ్వానంగా నిలుస్తుంది; బప్తిస్మం పొందిన వారందరినీ క్రీస్తు ప్రార్థనలో చేరమని పిలుస్తుంది. క్రీస్తు శరీరంలోని సభ్యులుగా, మనం వ్యక్తివాదాన్ని పక్కనపెట్టి, అందరినీ చేర్చుకునే ప్రేమను స్వీకరించి, విభేదాలను తొలగించడానికి కృషి చేస్తాము. దేవుడు తన బిడ్డలందరినీ ఒక్కటిగా సమకూర్చాలని, ఇంకా క్రీస్తును ఎరుగనివారితో సహా అందరి కోసం మధ్యస్థ ప్రార్థన చేస్తాము. ఈ విధంగా, ప్రభువు ప్రార్థన విశ్వవ్యాప్త ప్రేమకు పిలుపుగా మారుతుంది. తండ్రి ప్రేమను సమస్త సృష్టికీ అందిస్తూ, మానవాళి అంతటి రక్షణ కోసం, నిత్య శ్రేయస్సు కోసం చురుకుగా కృషి చేయమని మనలను సవాలు చేస్తుంది.
పరలోకములలో ఉన్నవాడు
గ్రీకు మూలానికి సుపరిచితమైన ఆంగ్ల అనువాదం “పరలోకంలో ఉన్న మా తండ్రీ” అని ఉన్నప్పటికీ, మూల గ్రీకును మరింత నిష్ఠగా అనువదిస్తే “పరలోకాలలో ఉన్న మా తండ్రీ” లేదా “మా అందరి తండ్రీ, పరలోకాలలో నివసించువాడా” అని వస్తుంది. “పరలోకాలు” అనే అర్థమిచ్చే గ్రీకు పదం బహువచనంలో ఉంది. దీన్నిబట్టి, తండ్రి ఏదో దూరప్రాంతంలో—“పరలోకం” అనే ఒకే ప్రదేశంలో—ఉన్నాడని యేసు చెప్పడం లేదని తెలుస్తుంది. బదులుగా, తండ్రి స్థలకాలాలకు అతీతంగా, ఆధ్యాత్మికమైన, పరలోక సంబంధమైన సమస్త లోకాలలో సన్నిహితంగా ఉన్నాడని ఆయన సూచిస్తున్నాడు.
పరలోకం కేవలం ఒక ప్రదేశం మాత్రమే కాదని, అది పవిత్రతా స్థితి అని పునీత అగుస్తీను వివరిస్తారు. దేవుడు తన అతీతత్వంలో సృష్టికి పైన నివసిస్తూనే, తన అంతర్వ్యాప్తిలో నీతిమంతుల ఆత్మలలో నివసిస్తాడు: “దేవుడు తన ఆలయంలో నివసిస్తే, పునీతులే ఆయన ఆలయమైతే, ‘పరలోకంలో ఉన్న’ అంటే ‘పునీతులలో ఉన్న’ అని అర్థం” (కొండమీది ప్రసంగంపై IV.17). కాబట్టి, ఈ విన్నపాన్ని ప్రార్థించడం ద్వారా మన ఆత్మలలోనూ, పరలోకంలోని పునీతుల ఆత్మలలోనూ, శుద్ధిలోకంలో ఉన్నవారి ఆత్మలలోనూ దేవుని సన్నిహిత సాన్నిధ్యాన్ని మనం అంగీకరిస్తున్నాము.
భూసంబంధమైన ఆందోళనలకు అతీతంగా మన హృదయాలను పైకెత్తమని యేసు మనలను పిలుస్తున్నాడు. దేవుడు అనంతంగా అన్నిటికీ అతీతుడైనప్పటికీ, మన ఆత్మలతో సహా సమస్తాన్ని ఉనికిలో నిలిపి ఉంచుతూ సన్నిహితంగా కూడా ఉన్నాడని గుర్తించమని ఆయన పిలుస్తున్నాడు. దేవుడు ఎక్కడ నివసిస్తాడో, అక్కడ పరలోకం ఉంటుంది.
నాలుగవ విన్నపమైన—మా అనుదిన ఆహారాన్ని ఈ రోజు మాకు దయచేయి—అనే మాటలను ధ్యానించేటప్పుడు, మన ఆధ్యాత్మిక పోషణ కోసం ప్రాకృతిక సారానికి అతీతమైన రొట్టెగా ఉన్న దివ్యసత్ప్రసాద వాస్తవికతను మనం మననం చేస్తాము. ఇక్కడ మనం కేవలం ఈ విషయాన్ని సూచిస్తున్నాము: రొట్టె, ద్రాక్షారసాల రూపాల చాటున దాగి, దేవుడు దివ్యసత్ప్రసాదంలో సంపూర్ణంగా, సారరూపంలో నివసిస్తున్నాడు కాబట్టి, దివ్యసత్ప్రసాదం కూడా పరలోకాలే: “దివ్యసత్ప్రసాదం నిజంగా భూమిపై కనిపించే పరలోకపు ఒక దర్శనం. అది మన చరిత్రలోని మేఘాలను ఛేదించి, మన ప్రయాణాన్ని వెలిగించే పరలోక యెరూషలేము యొక్క మహిమాన్వితమైన కిరణం” (పోప్ రెండవ జాన్ పాల్, ఎక్లేసియా దె యూకరిస్టియా, #19).
దేవుడు తన బిడ్డల ఆత్మలలో నివసిస్తూ, వారిని తన పరలోక నివాసంలో భాగంగా చేసుకుంటూ, మనలో సన్నిహితంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆయన అతీతత్వాన్ని కూడా మనం గుర్తించాలి. ఈ భూలోక జీవితంలో దేవుణ్ణి మనం పూర్తిగా గ్రహించలేము, మన పరిమితుల్లో ఇముడ్చుకోలేము. అందువల్ల, “పరలోకాలలో” ఉన్న మన తండ్రికి ప్రార్థించడం, మనలో నివసించే దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని అంగీకరించడం మాత్రమే కాదు; నిత్యత్వంలో మనకోసం ఎదురుచూస్తున్న ఆయన సాన్నిధ్యపు పరిపూర్ణ అనుభూతి కోసం—అంటే పరమానందకరమైన దైవదర్శనం కోసం—నిరీక్షణతో నిండిన మన ఎదురుచూపును కూడా వ్యక్తపరుస్తుంది.
మన కోరికలను అనుగుణంగా మలచుకోవడం
ప్రార్థన మన కోరికలను వ్యక్తపరచడమే కాకుండా వాటికి రూపునిస్తుంది కూడా. కాబట్టి, పరలోకాలలో నివసించే దేవుణ్ణి మన తండ్రిగా పదేపదే ప్రకటించడం ద్వారా, మన కోరికలు క్రమంగా దేవుని నిజమైన బిడ్డలుగా మనకున్న గుర్తింపుకు అనుగుణంగా మారతాయి. కాలక్రమేణా, మన హృదయాలు ఈ తండ్రీబిడ్డల బంధానికీ, దాని సమష్టి స్వభావానికీ అనుగుణంగా మారి, మన కోరికలను మన పట్ల దేవుని చిత్తానికి మరింత పూర్తిగా అనుసంధానిస్తాయి. కృప మన స్వభావాన్ని శుద్ధి చేయడానికి మాత్రమే కాకుండా, దానిని ఉన్నతస్థాయికి తీసుకెళ్లి పరిపూర్ణం చేయడానికి కూడా పనిచేస్తూ, మన పరలోక తండ్రికి నిజమైన కుమారులుగా, కుమార్తెలుగా మనలను రూపాంతరం చేస్తుంది.
మనం ధ్యానించిన విషయాలు మీ వ్యక్తిగత జీవితంలో ఆచరణకు ఆధారంగా మారేలా, ఇప్పుడు వాటిని మననం చేయండి.
అబ్బా, తండ్రీ
ప్రభువు ప్రార్థనలో వెల్లడైన మొదటి సత్యాన్ని—దేవుడు మన తండ్రి అనే సత్యాన్ని—మీరు మీ బుద్ధితో పూర్తిగా అర్థం చేసుకొని, ఆ తరువాత మీ సంకల్పంతో హృదయపూర్వకంగా స్వీకరిస్తున్నారా? ప్రభువు ప్రార్థనను క్రమం తప్పకుండా ప్రార్థించడం ద్వారా దేవుని పితృత్వ సత్యం మన అవగాహనను శుద్ధి చేస్తుంది. ఆయన నిజ స్వభావాన్నీ, తండ్రిగా ఆయన ప్రేమనూ మరుగుపరిచే వక్రీకృత భావనల నుంచి లేదా పరిమిత అనుభవాల నుంచి అది మనలను విముక్తులను చేస్తుంది.
ఈ అందమైన ప్రార్థనను మననం చేస్తున్నప్పుడు, దేవునితో మీకున్న వ్యక్తిగత బంధం గురించి శ్రద్ధగా ధ్యానించండి. క్రీస్తులో మీరు దత్తపుత్రత్వం పొందిన వాస్తవాన్ని మీ కోరికలు ఇంకా పూర్తిగా ప్రతిబింబించకపోతే, కృప మీ అంతరంగంలో లోతుగా పనిచేయడానికి వీలిస్తూ, ఈ సత్యాన్ని ప్రకటిస్తూ ఉండండి.
- దేవుడు మీ అబ్బా, మిమ్మల్ని ప్రేమించే మీ తండ్రిగా ఉన్నాడా?
- మీరు మీ సర్వస్వంతో ఈ బంధాన్ని స్వీకరించి, ప్రకటిస్తూ, దీనికి అనుగుణంగా జీవిస్తున్నారా?
- దేవుని బిడ్డగా ఉండటాన్నే మీరు మీ ఏకైక గుర్తింపుగా స్వీకరిస్తున్నారా?
ప్రార్థన ద్వారా జీవితాంతం కొనసాగే రూపాంతర ప్రయాణానికి ఈ పునాది సత్యం కేవలం ఆరంభం మాత్రమే. ప్రస్తుతం మీరు మీ గుర్తింపును దేనిలో వెతుకుతున్నారో ధ్యానించండి—విజయంలోనా లేదా అపజయంలోనా, సంపదలోనా లేదా పేదరికంలోనా, శారీరక రూపంలోనా, లైంగిక ఆకర్షణ ధోరణిలోనా, బంధాలలోనా, వృత్తిపరమైన విజయాలలోనా, సామాజిక హోదాలోనా, అభిరుచులలోనా, ప్రతిభలలోనా, లేదా మన వ్యక్తిత్వంలోని వివిధ అంశాలలోనా? ఈ పరిమితమైన గుర్తింపులు మారిపోతుండే పునాదులపై ఆధారపడి ఉంటాయి కాబట్టి అవి ఆధ్యాత్మిక అస్థిరతకు దారితీస్తాయి. జీవిత అర్థం, ప్రయోజనం కోసం మనలో ఉన్న అత్యంత లోతైన ఆకాంక్ష భారాన్ని అవి మోయలేవు.
క్రీస్తు విమోచన కార్యం ద్వారా స్థిరపరచబడిన దేవుని ప్రియమైన బిడ్డ అనే మీ గుర్తింపు మాత్రమే మీ ఆత్మకు అవసరమైన కదలని పునాదిని అందిస్తుంది. మీరు ఈ సత్యాన్ని స్వీకరించినప్పుడు, మీ జీవితంలోని మిగతా ప్రతి అంశానికీ తగిన స్థానం, దృక్పథం లభిస్తాయి. మీ విజయాలు గర్వానికి కాకుండా కృతజ్ఞతకు అవకాశాలవుతాయి; మీ అపజయాలు నిరాశకు కాకుండా ఎదుగుదలకు సందర్భాలవుతాయి.
ఈ గుర్తింపుతో పోటీపడే ఏ ఇతర గుర్తింపులను మీరు పట్టుకొని ఉన్నారో పరిశీలించండి. ప్రార్థనలో వాటిని ఒక్కొక్కటిగా పేర్కొని, ఒక్కోదానినీ ఉద్దేశపూర్వకంగా తండ్రికి విడిచిపెడుతూ, వాటికి బదులుగా ఇలా ధృవీకరించండి: “నేను నీ బిడ్డను. ఇదొక్కటే నా గుర్తింపును నిర్వచిస్తుంది.”
“మా” తండ్రి
మీరు ప్రభువు ప్రార్థనను ప్రార్థించేటప్పుడు, “మా” అనే మాట దగ్గర ఉద్దేశపూర్వకంగా కాసేపు ఆగి, దానిలో ఇమిడి ఉన్న లోతైన అర్థాలను పరిశీలించండి. ఈ దైవిక కుటుంబానికి మీరు చెందినవారనే విషయాన్ని “మా” అనే మాట ధృవీకరిస్తుంది. దేవుడు మిమ్మల్ని సంపూర్ణంగా ప్రేమిస్తున్నాడు, సంపూర్ణంగా స్వీకరిస్తున్నాడు. ఆయన ఎన్నుకున్న ప్రజలలో మీరు ఉంటే, మీరు నిజంగా ఆయన బిడ్డే. ఈ మాట మీ ప్రార్థనను వ్యక్తిగత ఆందోళనలకు మించి విస్తరింపజేసి, క్రీస్తు శరీరమంతటినీ అక్కున చేర్చుకునేలా కూడా చేస్తుంది.
- క్రీస్తు ఏక శరీరంలో మీరు కూడా భాగమని గుర్తించి, మీకూ క్రీస్తుకు చెందిన వారందరికీ వాగ్దానం చేయబడిన నిత్యమహిమ కోసం ఆనందంగా ఎదురుచూస్తున్నారా?
- మీకు సన్నిహితులైనవారిని, మీకు భిన్నంగా ఉన్నవారిని, మనఃపరివర్తన అత్యంత అవసరమైనవారిని సైతం—దేవుని బిడ్డలందరినీ—మీ ప్రార్థనలో చేర్చుకుంటున్నారా?
- వ్యక్తివాదం, స్వార్థం, ద్వేషం లేదా విభేదం మీ హృదయంలో ఇంకా మిగిలి ఉన్నాయా?
ఈ ఆత్మపరిశీలన మీ ఉద్దేశాలను మృదువుగా శుద్ధిచేసి, క్రీస్తు శరీరమంతటిపట్ల మీ ప్రేమను మరింత గాఢం చేయనివ్వండి.
“పరలోకమందున్న”
చివరగా, “పరలోకములలో” అనే పదబంధం సూచించే దేవుని సాన్నిధ్యపు రెండు పార్శ్వాలను ధ్యానించండి—సృష్టికి అతీతంగా ఉండటం, సృష్టిలో అంతర్యామిగా ఉండటం. తన పరలోక ఆలయంలో వలె మీ ఆత్మలో నివసించాలని కోరుకునే దేవుని ఆంతరంగిక సాన్నిధ్యాన్ని గుర్తించండి. ఈ దైవిక నివాసం మిగతా కోరికలన్నిటినీ మించిన మీ పరమ కోరికగా మారేలా, ఆయన చిత్తానికి మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా అర్పించుకోండి.
మీరు ఈ వాస్తవాన్ని కోరుకునే కొద్దీ, దేవునితో సంపూర్ణ ఐక్యతకు ఆటంకం కలిగించే ఇతర కోరికలను మీ ప్రార్థన వెల్లడిస్తూ, మిమ్మల్ని మరింతగా శుద్ధిచేస్తుంది.
- నాలో నివసించమని దేవుణ్ణి ఆహ్వానించకుండా నన్ను అడ్డుకుంటున్నది ఏమిటి?
- నా జీవితంలో దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని తొలగించే ఏ ఇతర కోరికలను నేను పట్టుకుని ఉన్నాను?
- దేవునితో నిత్య సహవాసమే నిజంగా నా అత్యున్నత ఆకాంక్షగా ఉందా?
- పరలోకంలో నిజమైన భాగస్వామ్యమూ, దాని ముందస్తు ఆస్వాదనా అయిన దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే ప్రతిసారీ, అందులో ఆయనను స్వీకరించడం ద్వారా దేవుని సాన్నిధ్యం నా ఆత్మలోకి వస్తోందని నేను గుర్తిస్తున్నానా?
దేవుడు మీలో సంపూర్ణంగా నివసించాలనే ఈ కోరిక మీ నిరీక్షణను గాఢం చేసి, దివ్యానంద దర్శనం కోసం—దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని పరిపూర్ణంగా, నిత్యంగా అనుభవించడం కోసం—మీలోని తపనను బలపరచనివ్వండి.
మీ హృదయాన్ని క్రమం తప్పకుండా పరిశీలించుకోండి. ప్రభువు ప్రార్థనలోని ప్రారంభ పదాలైన “పరలోకమందున్న మా తండ్రీ” మీ మనఃపరివర్తనకు నిరంతర మూలంగా మారనివ్వండి. ఈ అత్యున్నత మేలును మళ్లీ మళ్లీ ఎంచుకుంటూ, స్వీకరిస్తూ ఉండండి; అది మీ అస్తిత్వమంతటినీ రూపాంతరం చెందించనివ్వండి.
మనం ప్రార్థిద్దాం:
అతిపవిత్ర తండ్రీ, నీ బిడ్డలందరికీ తండ్రివైన నీవు, నీ నామం “నేను ఉన్నవాడను” అని ప్రకటిస్తూ మా పూర్వపితరుడైన మోషేకు మొదటిసారి నిన్ను నీవు వెల్లడించుకున్నావు. తండ్రీ, నీ నిత్య కుమారుడు యుగాలన్నిటికీ ముందే నీ నుండి జన్మించినవాడు, వెలుగు నుండి వెలుగు, నిజదేవుని నుండి నిజదేవుడు. నీ కుమారునితోను పవిత్రాత్మతోను కలిసి, నీవు నిత్యుడవూ మార్పులేని సత్తావూ, పూర్వమున్నవాడవూ ఇప్పుడున్నవాడవూ రానున్నవాడవూ అయిన దేవుడవు. అనాదినుండి, సమస్తమూ నీ కుమారుని ద్వారా ఉనికిలోకి వచ్చింది; సృష్టించబడిన వాటిలో ఏదీ ఆయన లేకుండా సృష్టించబడలేదు. నీవే ఆదియు అంతమూ, సమస్త జీవానికి మూలమూ.
పవిత్రాత్మ శక్తివలన ధన్య కన్య మరియ గర్భంలో గర్భధారణ కావడానికి నీవు నీ కుమారుణ్ణి లోకంలోకి పంపినప్పుడు, ఆయన దైవత్వం మానవత్వంతో ఐక్యమై, పాపం కలిగించిన అంతరాన్ని తొలగించింది. నీ దైవిక కుమారుని ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో, కృపవలన మేము నీ దత్తపుత్రులమూ దత్తపుత్రికలమూ అవుతున్నాము; నీవే మా అబ్బా, తండ్రీ అని మొరపెడుతున్నాము!
శతాబ్దాలుగా, నిన్ను సృష్టికర్తగా, ప్రభువుగా మాత్రమే కాక, తమను ప్రేమించే తండ్రిగా కూడా తెలుసుకునేలా నీ ప్రజలను క్రమక్రమంగా సిద్ధపరిచావు. నిబంధనల ద్వారా, ఆజ్ఞల ద్వారా, క్రీస్తు యేసులో నీ దైవవెల్లడి పరిపూర్ణతను స్వీకరించడానికి మమ్మల్ని తీర్చిదిద్దావు.
ఇప్పుడు మేము కేవలం మాకే చెందినవారము కాదనీ, క్రీస్తు శరీరమంతటికీ—ప్రపంచమంతటా, పరలోకంలో, ఉత్తరించే స్థలంలో ఉన్న మా సహోదర సహోదరీలందరికీ—చెందినవారమనీ అంగీకరిస్తూ, నిన్ను “మా తండ్రీ” అని పిలిచే సాహసం చేస్తున్నాము. నిన్ను ఇంకా తెలుసుకోని వారితో సహా నీ బిడ్డలందరి కోసం నేను ప్రార్థించేలా, వ్యక్తివాదం నుండి, విభేదాల నుండి నన్ను విముక్తి చేయి.
పరలోకములలో ఉన్న మా తండ్రీ, నీవు సృష్టికి అతీతమైన మహిమలోనూ, నీ విశ్వాసుల హృదయాలలోనూ నివసిస్తున్నావు. ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ ద్వారా నీ కుమారునితో పవిత్ర సహవాసంలోకి నేను ప్రవేశించేటప్పుడు, నా ఆత్మను నీ పరలోక నివాసంగా చేసుకో. నీకు ప్రీతికరమైనదాన్ని మాత్రమే కోరుకునేలా నా కోరికలను రూపాంతరం చేయి; అప్పుడు నేను అర్పించే ప్రతి విన్నపమూ నీ హృదయానికి అనుగుణంగా మారిన హృదయాల తపనను నిజంగా వ్యక్తపరచగలుగుతుంది.
చిన్నబిడ్డవంటి నమ్మకంతో, నీపై ఆధారపడుతూ, నీ దైవపరిపాలనకు నన్ను నేను అప్పగించుకుని నీ చెంతకు రావడానికి నాకు సహాయం చేయి. “పరలోకమందున్న మా తండ్రీ” అనే మాటలు నా పెదవులపై నుండి ఊరికే వెలువడేవిగా కాక, నీ ప్రియమైన బిడ్డగా నా అస్తిత్వాన్నే మళ్లీ మలచేవిగా ఉండునుగాక. నేనూ నీ బిడ్డలందరమూ నీ దివ్యానంద దర్శన పరిపూర్ణతలో నిన్ను ముఖాముఖిగా చూసే రోజు కోసం తపించేలా చేయునుగాక. కృపలో నా సహోదర సహోదరీలందరితో ఐక్యమై, మా ప్రభువైన క్రీస్తు ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో ఈ ప్రార్థన చేస్తున్నాను. ఆమెన్.
మూడవ అధ్యాయం “నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక”

కాగితపు అట్ట పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – ఆడిబుల్ – గూగుల్ ప్లే – ఆపిల్ బుక్స్ – ఇంకా మరిన్ని!
