మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!
మీ ఆత్మకు కిటికీలు
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)
యేసు తన శిష్యులకు ఈ ఉపమానం చెప్పారు: “పరలోక రాజ్యం తమ దీపాలను తీసుకొని పెండ్లికుమారుణ్ణి కలుసుకోవడానికి బయలుదేరిన పదిమంది కన్యలను పోలి ఉంటుంది. వారిలో ఐదుగురు అవివేకులు, ఐదుగురు వివేకవంతులు.” మత్తయి 25:1–2
మన పంచేంద్రియాలు మన ఆత్మలకు ఒక కిటికీ వంటివని చెప్పవచ్చు. మన ఇంద్రియాలతో మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని గ్రహించి, దానిని మన మనస్సులోకి, హృదయంలోకి తీసుకుంటాం; మనం తీసుకునే నిర్ణయాలకు అనుగుణంగా దానితో మమేకమవుతాం. నేటి ఉపమానంలోని ఐదుగురు వివేకవంతులైన కన్యలు తమ పంచేంద్రియాలను దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉపయోగించేవారికి ప్రతినిధులని, ఐదుగురు అవివేకులైన కన్యలు పాపజీవితంలో తమ పంచేంద్రియాల కోరికలను తృప్తిపరచుకునేవారికి ప్రతినిధులని పలువురు సభా పితరులు చెబుతారు.
ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, మన పంచేంద్రియాలు నిశ్శబ్దమై, వాటి ద్వారా మనం నేర్చుకున్నదంతా మరుగునపడినప్పుడు దేవునితో అత్యున్నత స్థాయిలో సంభాషణ జరుగుతుందని సిలువ యోహాను పునీతులు బోధిస్తారు. అప్పుడు దేవుడు మనతో ప్రత్యక్షంగా, ఆధ్యాత్మికంగా సంభాషించగలుగుతారు. అయితే, మన ఆత్మ వివిధ రకాల శుద్ధీకరణలను పొందడం ద్వారా సాధించే ఆ ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణత స్థాయికి చేరుకునే వరకు, జ్ఞానానికి, ముఖ్యంగా దేవుని గురించిన జ్ఞానానికి మూలంగా మన ఇంద్రియాలపై ఆధారపడాలి.
మన కళ్లతో సృష్టిలో, ముఖ్యంగా ఇతర వ్యక్తులలో దేవుని సాన్నిధ్య సౌందర్యాన్ని గ్రహించడానికి మనం పిలువబడ్డాం. ప్రకటించబడే దేవుని వాక్యాన్ని మన చెవులతో వింటాం; అది మన అంతరంగంలో ప్రతిధ్వనించి, విశ్వాస వరాన్ని ప్రేరేపిస్తుంది. మన వాసన, రుచి, స్పర్శ ఇంద్రియాలు కూడా వివిధ మార్గాలలో మనకు నేర్పిస్తాయి. అవి మనల్ని దేవుని రాజ్యపు ఆనందాలవైపుగానీ, పతనమైన లోకంలోని భోగలాలసలవైపుగానీ నడిపిస్తాయి.
ఐదుగురు వివేకవంతులైన కన్యలు పంచేంద్రియాలను పవిత్రంగా ఉపయోగించడాన్ని సూచిస్తే, వారికీ వారి దీపాలకు అవసరమైన నూనెకీ మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని మనం గమనించాలి. అనేకమంది సభా పితరులు ఆ నూనెను సత్కార్యాలకు లేదా ప్రేమకు చిహ్నంగా భావిస్తారు. పరలోకాన్ని చేరుకోవడానికి, ఊహించని సమయంలో వచ్చే పెండ్లికుమారుణ్ణి కలుసుకోవడానికి ప్రేమ అవసరం. ప్రేమతో ప్రవర్తించే వ్యక్తి, దేవుడు ఇచ్చిన సహజ వరాలను ఆయన మహిమ కోసం ఉపయోగిస్తారు. వారి పంచేంద్రియాలు దేవుణ్ణి మహిమపరచడానికి, ఆయన పవిత్ర చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి నిరంతరం మార్గాలను వెదుకుతుంటాయి.
పంచేంద్రియాలు మనల్ని స్వార్థంతో శారీరక సుఖాలను వెదకడానికి కూడా సులభంగా నడిపించగలవు. ఇలా జరిగినప్పుడు, మనలో ప్రేమ అనే నూనె ఎండిపోతుంది. అప్పుడు పెండ్లికుమారుడు తిరిగి వచ్చే మన మరణ క్షణానికి మనం సిద్ధంగా ఉండము.
మీ పంచేంద్రియాలను ఎలా ఉపయోగిస్తున్నారో పరిశీలిస్తూ, మీరు ఆ వివేకవంతులైన కన్యకలవంటివారా లేక అవివేకులైన కన్యకలవంటివారా అని ఆలోచించండి. మీ కళ్లతో మీరు తరచుగా ఏమి చూస్తుంటారు? మన లోకంలో దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని వెదుకుతున్నారా? పేదలలో, నిస్సహాయులలో, ఒంటరివారిలో, అవసరంలో ఉన్నవారిలో ఆయనను చూస్తున్నారా? లేక మీ చుట్టూ ఉన్న అనేక చెడులను చూస్తూ, వాటిపట్ల మోహం పెంచుకొని, వాటి ఆచరణలోకి ఆకర్షితులవుతున్నారా?
మీ చెవులతో దేవుని వాక్యాన్ని శ్రద్ధగా వింటున్నారా? లేక పుకార్లు, ఇతరుల దోషాలను బయటపెట్టి వారి ప్రతిష్ఠను దెబ్బతీసే మాటలు, పలకబడే ఇతర పాపపూరిత మాటల వైపు ఆకర్షితులవుతున్నారా? మీ స్పర్శ, వాసన, రుచి ఇంద్రియాలను అతిగా తృప్తిపరుస్తూ, మితిమీరిన సుఖాన్ని ఎంచుకొని, వాటిపట్ల అనుచితమైన మమకారం పెంచుకుంటున్నారా? లేక హానికరమైన, పాపపూరితమైన సుఖాలను నిరాకరిస్తూ, మితత్వం కోసం, ఆత్మనిగ్రహం కోసం కృషి చేస్తున్నారా?
ఈ రోజు మీ ఆత్మకు గల సహజ శక్తులను, ముఖ్యంగా మీ పంచేంద్రియాలనే వరాన్ని గురించి ధ్యానించండి. అలా చేస్తూ, వాటిని మీరు ఎలా ఉపయోగిస్తున్నారో, ఏమి చూస్తున్నారో, ఏమి వింటున్నారో, వేటిలో మునిగిపోతున్నారో పరిశీలించండి. మీ ఇంద్రియాలు మీ ఆత్మకు ఒక కిటికీ వంటివి; వాటి ద్వారానే దేవుడు మొదట మీతో మాట్లాడి, మీ హృదయంలోకి ప్రవేశిస్తారు. మీ ఇంద్రియాలకు కాపలా కాయండి; పరలోకానికి చెందిన మంచి విషయాలను మాత్రమే లోపలికి అనుమతించండి. అలా చేయడం మీలో దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల ప్రేమ అనే నూనెను ఉత్పన్నం చేస్తుంది; మన ప్రభువు రాకడకు ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండేలా మిమ్మల్ని చేస్తుంది.
పరిపూర్ణ ప్రేమగల ప్రభువా, నీవు అనేక విధాలుగా నాతో మాట్లాడాలని, నిన్ను నాకు వెల్లడించుకోవాలని కోరుకుంటున్నావు. నా కళ్లతోను చెవులతోను ఎల్లప్పుడూ నిన్ను గుర్తించగలగాలని, నా పంచేంద్రియాలన్నిటినీ నీ మహిమ కోసం ఉపయోగించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. నిన్ను పూర్తిగా హత్తుకోవడానికి నాకు స్వేచ్ఛ కలిగేలా, అనుచితమైన, హానికరమైన ప్రతి మమకారం నుండి దయచేసి నన్ను విడిపించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మీ జీవనాధారమంతటినీ సమర్పించడం
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)
యేసు కానుకల పెట్టెకు ఎదురుగా కూర్చొని, ప్రజలు అందులో డబ్బు ఎలా వేస్తున్నారో గమనించారు. చాలామంది ధనవంతులు పెద్ద మొత్తాలు వేశారు. ఒక పేద విధవరాలు కూడా వచ్చి, కొన్ని సెంట్ల విలువగల రెండు చిన్న నాణేలు వేసింది. మార్కు 12:41–42
దేవాలయ ఖజానా బాధ్యత మీకు ఉంటే, మీరు దేనిని ఇష్టపడతారు? ధనవంతులు పెద్ద మొత్తాలలో డబ్బు వేయడాన్నా? లేక ఒక పేద వితంతువు రెండు చిన్న నాణేలు వేయడాన్నా? నిజానికి, ఆ ప్రశ్నకు నిజాయితీగా సమాధానం ఇవ్వడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. పెద్ద మొత్తాలలోని డబ్బుతో ఎంతో మేలు చేయవచ్చు, కాదా? కొద్దిపాటి చిల్లర కంటే ఎక్కువ మొత్తాన్ని స్వీకరించడం మంచిది కాదా? ఈ పరిస్థితిలో కలిగే సందిగ్ధత, మన జీవితంలో తరచూ ఎదురయ్యే ఒక అపోహను వెల్లడిస్తుంది. తక్కువ కంటే ఎక్కువ ఉండటం మంచిదా? పేదరికం కంటే సంపద మంచిదా? వైఫల్యం కంటే విజయం మంచిదా? ఇవన్నీ ఆ సందర్భంలోని ఆధ్యాత్మిక వాస్తవికతపై ఆధారపడి ఉంటాయి.
ఉదాహరణకు, విజయాన్ని, వైఫల్యాన్ని తీసుకోండి. ఒకరు స్వార్థపూరితమైన, అనైతికమైన వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించి, త్వరలోనే భారీ ఆదాయాన్ని పొందారనుకుందాం. చాలామంది దానిని విజయంగా భావిస్తారు. మరొకరు ప్రార్థనాపూర్వకంగా దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలని కోరుకొని, వేరొక వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించారనుకుందాం. ఎన్నో సంవత్సరాల ప్రయత్నం తరువాత ఆ వ్యాపారం విఫలమై, దివాలా తీసింది. ఈ రెండు పరిస్థితులలో ఏది మెరుగైనది? స్పష్టంగా, దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలని కోరుకున్నవారికే విజయం దక్కింది. ఎందుకు? ఎందుకంటే, లౌకికంగా ఎదురుదెబ్బలు తగిలినా, దేవుని చిత్తానికి నమ్మకంగా ఉండటం వల్ల కలిగిన ఆధ్యాత్మిక ఫలం, భూసంపద కంటే విలువైన నిత్య సంపదను అందించింది.
దేవుడు హృదయాన్ని చూసి తీర్పు తీరుస్తారు, లౌకిక ఫలితాన్ని చూసి కాదు. నిజానికి, కేవలం లౌకిక దృక్కోణం నుండి చూస్తే, యేసు జీవితం పూర్తిగా విఫలమైనదే. ఆయనను అరెస్టు చేశారు, మరణశిక్షకు తగిన నేరాన్ని మోపారు, కొట్టారు, చంపారు. ఆయన అనుచరులలో చాలామంది కోరుకున్న ఆయన భూరాజ్యం ఎన్నడూ స్థాపించబడలేదు. ఆయన చంపబడినప్పుడు వారిలో చాలామంది ఆయనను విడిచిపెట్టారు. ఆయన మృతులలో నుండి పునరుత్థానమైన తరువాత కూడా, భూరాజ్యాన్ని స్థాపించలేదు.
అయితే, ఆధ్యాత్మిక లోకంలో, అంటే నిత్య వాస్తవాలకు చెందిన లోకంలో, యేసు జీవితం అనంతమైన విజయాన్ని సాధించింది. ఆయన మరణం మరణాన్నే నాశనం చేసింది; ఆయన పునరుత్థానం ఆయనను విశ్వసించే వారందరికీ నిత్యజీవంలో పాలుపంచుకునే అవకాశం కల్పించింది. ఆయన ఆధ్యాత్మిక రాజ్యం ఇప్పుడు పూర్తిగా వికసిస్తోంది; ఒక రోజు అది అందరికీ కనిపిస్తుంది.
మన మొదటి ప్రశ్నకు తిరిగి వద్దాం. దేవాలయ ఖజానా బాధ్యత మీకు ఉండి, యేసు చూపించినట్లుగా ధనవంతుల నుండి పెద్ద మొత్తాలలో డబ్బును స్వీకరించడమో, లేక పేద వితంతువు నుండి రెండు నాణేలను స్వీకరించడమో ఎంచుకోవలసి వస్తే, ఆ రెండు నాణేలను స్వీకరించడమే నిశ్చయంగా మెరుగైనది. దీనిని అర్థం చేసుకోవడం కష్టంగా ఉంటే, మీరు దేవుని ఆధ్యాత్మిక రాజ్యపు విలువల కంటే లోకపు విలువల ప్రకారమే ఎక్కువగా జీవిస్తున్నారనడానికి అది ఒక సూచన. ఆ పేద వితంతువు ఇచ్చింది కేవలం రెండు చిన్న నాణేలు మాత్రమే కాదు; తన ఉదారతను, దేవునిపై తనకున్న సంపూర్ణ నమ్మకాన్ని కూడా ఆధ్యాత్మిక కానుకగా ఇచ్చింది. ఆమె తనకు ఉన్నదంతా ఇచ్చి, దేవుడు తనను చూసుకుంటారని, తన కానుకను మేలు కోసం ఉపయోగిస్తారని నమ్మింది. ఎవరైనా తమ దగ్గర మిగులుగా ఉన్న డబ్బును కానుకగా ఇవ్వడం కంటే, దేవుని రాజ్య నిర్మాణానికి ఇది అనంతంగా ఎక్కువ ఫలాన్ని ఇస్తుంది. దేవునికి మన డబ్బు అవసరం లేదు; కానీ మనం దానిని ఇవ్వడం, దానిపట్ల మమకారాన్ని విడిచిపెట్టడం, మనకున్నదంతా, మన సంపూర్ణ అస్తిత్వాన్ని, మన జీవనాధారమంతటినీ దేవునికి ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా, ఇష్టపూర్వకంగా ఉండటం మనకు అవసరం. ఇదే నమ్మకం. లోకంలోని డబ్బంతటి కంటే కూడా, ఆత్మల రక్షణ విషయంలో ఎంతో గొప్ప నిత్య ప్రభావాన్ని కలిగించే ఆధ్యాత్మిక కానుక ఇది.
ఈ పేద విధవరాలిని యేసు మెచ్చుకున్న తీరును గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. “ఆమె తన పేదరికంలోనూ తనకున్నదంతా, తన జీవనాధారమంతా సమర్పించింది.” మీరు మీ జీవనాధారమంతా సమర్పిస్తున్నారా? మీకున్నదంతా, మీ శక్తిసామర్థ్యాలు, వరాలు అన్నిటినీ, మీ సర్వస్వాన్నీ దేవుని మహిమ కొరకు ఆయన సేవకు అంకితం చేస్తున్నారా? మన జీవితంలో కొంత భాగాన్ని మాత్రమే కాకుండా, సమస్తాన్నీ దేవునికి సమర్పించడానికి మనం పిలువబడ్డాము. ఈ పేద విధవరాలిని మీరు ఎంతవరకు అనుకరిస్తున్నారో ధ్యానించి, ఆమె పవిత్ర ఆదర్శాన్ని అనుసరించడానికి కృషి చేయండి.
అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, లోక రక్షణ కొరకు ప్రేమతో నీకున్నదంతా, నీ సర్వస్వాన్నీ ఇచ్చావు. నా జీవితమంతటినీ, నా సర్వస్వాన్నీ, నా జీవనాధారమంతటినీ నీకు అప్పగిస్తూ, సమస్తాన్నీ తిరిగి నీకు సమర్పించడం ద్వారా నీ సంపూర్ణ సమర్పణను అనుకరించడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
కనుగొనడం మరియు విస్మయం
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
మృతుల పునరుత్థానం లేదని చెప్పే సద్దూకయ్యులలో కొందరు ముందుకు వచ్చి యేసును ఇలా ప్రశ్నించారు: “బోధకుడా, మోషే మా కోసం ఇలా వ్రాశాడు: ఒకని సోదరుడు భార్య ఉండి, సంతానం లేకుండానే చనిపోతే, అతడు తన సోదరుని భార్యను వివాహం చేసుకొని, తన సోదరునికి సంతానం కలిగించాలి. ఒకప్పుడు ఏడుగురు సోదరులు ఉండేవారు; మొదటివాడు ఒక స్త్రీని వివాహం చేసుకున్నాడు, కానీ సంతానం లేకుండానే చనిపోయాడు. తరువాత రెండవవాడు, మూడవవాడు ఆమెను వివాహం చేసుకున్నారు. అలాగే ఏడుగురూ సంతానం లేకుండానే చనిపోయారు.” లూకా 20:27–31
సద్దూకయ్యులు యూదులలో కొద్దిమందితో కూడిన, సంపన్నమైన, ప్రత్యేక హక్కులుగల పాలక వర్గం. వారు పాత నిబంధనలోని మొదటి ఐదు గ్రంథాలైన తోరాను మాత్రమే అంగీకరించేవారు. వారు మౌఖిక సంప్రదాయాన్ని తిరస్కరించి, పరిసయ్యులతో నిరంతరం విభేదించేవారు. అయితే యేసు విషయంలో మాత్రం, ఈ రెండు వర్గాలవారూ మన ప్రభువు విశ్వసనీయతను దెబ్బతీయాలనే ప్రయత్నంలో వంతులవారీగా ఆయనను సవాలు చేసేవారు.
సద్దూకయ్యులు శరీర పునరుత్థానాన్ని, ఆత్మ అమరత్వాన్ని విశ్వసించేవారు కాదు. అందుకే యేసును చిక్కులో పెట్టడానికి పైన పేర్కొన్న పరిస్థితిని కల్పించారు. యేసు వారికి సమాధానమిచ్చాడు. ఆ తరువాత, సద్దూకయ్యులు అంగీకరించే నిర్గమకాండమును ఉపయోగించి, అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులు సజీవులుగా దేవునితో ఉన్నట్లు మోషే చెప్పాడని చూపించాడు. కాబట్టి మోషే ప్రకారం వారి ఆత్మలు అమరమైనవి; ఇది సద్దూకయ్యుల అభిప్రాయం తప్పని నిరూపించింది. యేసును చిక్కులో పెట్టాలనే వారి ప్రయత్నంలో ఇది వారిని తలవంచుకునేలా చేసి, మౌనంగా ఉండిపోయేలా చేసింది.
నిత్య సత్యాల గురించి పరిమితమైన, సంకుచితమైన దృక్పథంలో పడిపోకుండా జాగ్రత్తపడాలని ఈ సంఘటన మనకు నేర్పుతుంది. మనం పరలోకానికి చేరుకొని, దేవుని సత్యపు పరిపూర్ణత మన మనస్సులకు వెల్లడైనప్పుడు, మనం విస్మయం చెందుతాము; భూమిపై ఉన్నప్పుడు మన అవగాహన ఎంత పరిమితంగా ఉండేదో గ్రహిస్తాము. మరింత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోవడానికి మనం ఎల్లప్పుడూ ప్రయత్నిస్తూ, మన విశ్వాసంలోనూ దేవుని సత్యాల గురించిన జ్ఞానంలోనూ ఎదగడానికి కృషి చేయాలి. అదే సమయంలో, ఆ నిత్య సత్యాల గురించి మన అవగాహన నిజంగా ఎంత పరిమితమైనదో గుర్తిస్తూ, వాటిని ఎల్లప్పుడూ వినయంతో సమీపించాలి. మన విశ్వాస ప్రయాణంలో మనం సత్యాలను కనుగొనాలి, అలా కనుగొన్నందుకు విస్మయం చెందాలి, ఆ తరువాత మన విశ్వాసం గురించి మనం కనుగొన్నది నిజంగా ఎంత పరిమితమైనదో వినయంతో అంగీకరించాలి. దీన్ని వినయంతో అంగీకరించడం అంటే మనం కనుగొన్న సత్యాలను నిరాకరించడం కాదు. దానికి బదులుగా, తెలుసుకోవలసింది ఇంకా ఎంతో ఉందని నిరంతరం గ్రహించే మార్గమది.
దేవుని గురించి, ఆయన వెల్లడించిన సమస్తం గురించి మీరు ఎంత బాగా అర్థం చేసుకున్నారు? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. ఈ భూమిపై జీవించిన వేదాంతవేత్తలందరిలో బహుశా అత్యంత జ్ఞానవంతుడైన పునీత తోమస్ అక్వినాస్, విశ్వాసం గురించి అత్యధికంగా రచించినవారిలో ఒకరు. విశ్వాసానికి సంబంధించిన అనేక అంశాలపై ఈ రోజు మనం బోధిస్తున్న విషయాలలో చాలావరకు ఆయన సవివరమైన బోధనల నుండే వచ్చాయి. తన జీవిత చరమదశలో, తన చివరి రచనను పూర్తి చేయకముందు, ఆయనకు మాటల్లో చెప్పలేని ఒక ఆధ్యాత్మిక అనుభవం కలిగింది. ఆ అనుభవం తరువాత, ఆయనకు సహాయం చేస్తున్న డొమినికన్ సభ సభ్యుడు పునీత తోమస్ను తన రచనను పూర్తి చేయమని అడిగాడు. అప్పుడు తోమస్ అతనితో, “రెజినాల్డ్, నేను చేయలేను, ఎందుకంటే నేను వ్రాసినదంతా నాకు గడ్డిపోచలా అనిపిస్తోంది” అని సమాధానమిచ్చినట్లు చెబుతారు. అందువల్ల కతోలిక వేదాంతశాస్త్రంలోని అత్యుత్తమ గ్రంథాలలో ఒకటైన సుమ్మా థియొలాజికా ఎన్నటికీ పూర్తికాలేదు. వేదాంతవేత్తలలో అత్యంత గొప్పవాడైన పునీత తోమస్ అక్వినాస్, తనకు వాస్తవంగా తెలిసింది ఎంత తక్కువో, దేవుని సత్యాలను తాను వ్యక్తపరచిన తీరు ఎంత పరిమితమైనదో గ్రహించి విస్మయం చెందాడు.
మీ మనస్సంతటితో సత్యాన్ని అన్వేషించడానికి మీకు ఇవ్వబడిన ఉన్నత పిలుపును గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ ముఖ్యమైన పనికి మీరు ఎంతగా అంకితమై ఉన్నారో ధ్యానించండి. మనం ఎంత ఎక్కువగా అర్థం చేసుకుంటే, అంత ఎక్కువగా అర్థం చేసుకోవాలని కోరుకుంటాము. అనంతమైన దేవుని మనస్సును మనం ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేమనే వినయాన్ని నేర్పే సత్యాన్ని గురించి కూడా ధ్యానించండి. వినయాన్ని నేర్పే ఈ సత్యం, మరింత లోతుగా సత్యాలను కనుగొంటూ విస్మయం చెందే కార్యంలో మనలను ముందుకు నడిపించాలి.
అనంతుడవైన నా ప్రభువా, నీ జ్ఞానం నా జ్ఞానం కంటే అనంతంగా ఉన్నతమైనది; నీ మార్గాలు నా మార్గాల కంటే ఎంతో ఉన్నతమైనవి. నిన్ను తెలుసుకోవడానికి, నీవు వెల్లడించిన సమస్తాన్నీ అర్థం చేసుకోవడానికి నాకు తపనతో కూడిన కోరికను దయచేయి. ప్రియమైన ప్రభువా, నీ గురించి నేను మరింతగా తెలుసుకుంటున్నప్పుడు, నీ అనంత మహత్త్వాన్ని చూసి నేను ఎల్లప్పుడూ విస్మయం చెందేలా నన్ను వినయంలో నిలిపి ఉంచు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రతి పాపినీ ప్రేమించడం
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని సోమవారం
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “పాపానికి దారితీసే సందర్భాలు తప్పక వస్తాయి. అయితే అవి ఎవరి ద్వారా వస్తాయో వారికి శ్రమ! ఈ చిన్నవారిలో ఒక్కరిని పాపంలో పడవేయడం కంటే, తమ మెడకు తిరుగలిరాయి కట్టబడి సముద్రంలో పడవేయబడటమే వారికి మేలు.” లూకా 17:1–2
మీ మెడకు తిరుగలిరాయి కట్టి, మిమ్మల్ని సముద్రంలో పడవేయడం అనే మాటలు కళ్లకు కట్టినట్లు ఒక దృశ్యాన్ని చూపిస్తాయి. యేసు మనసును బలంగా కదిలించే భాషను ఉపయోగిస్తున్నారు. తిరుగలిరాయి అంటే మధ్యలో రంధ్రం ఉండే పెద్ద గుండ్రటి రాయి. దానిని ఎవరి మెడకైనా కట్టి, వారిని సముద్రంలో పడవేస్తే, వారు తప్పకుండా అడుగుకు మునిగి చనిపోతారు. కాబట్టి, “ఈ చిన్నవారిలో ఒక్కరిని పాపంలో పడవేసే” వారికి పట్టే గతి కంటే ఈ భయంకరమైన గతి నిజానికి మేలైనదని యేసు స్పష్టంగా చెబుతున్నారు.
మొదటిగా, నిజానికి ఎవరూ మన చేత పాపం చేయించలేరని స్పష్టం చేయాలి. పాపం మనం స్వేచ్ఛగా చేసుకునే ఎంపిక. మన పాపానికి మనమే, కేవలం మనమే జవాబుదారులం. ఇక్కడ యేసు ఎత్తిచూపుతున్న ఒక విషయం ఏమిటంటే, ప్రతి ఒక్కరూ తమ చేతలకు, తమ పాపాలకు బాధ్యత వహించవలసి ఉన్నప్పటికీ, మనం ఇతరులను శోధనకు గురిచేసే విధానాలకు కూడా బాధ్యత వహించాలి. మనమందరం పాపులమే. కాబట్టి, మన పాపం ద్వారా మనమందరం ఇతరులను కూడా పాపం చేయడానికి శోధనకు గురిచేస్తాం. కొన్నిసార్లు వారిలో కోపాన్ని రేకెత్తించడం ద్వారా వారిని పాపానికి శోధిస్తాం. మరికొన్నిసార్లు చెడు ఆదర్శాన్ని చూపించడం ద్వారా ఇతరులను పాపానికి శోధిస్తాం. దీనికి విరుద్ధంగా, ప్రజలను సద్గుణాల వైపు “ఆకర్షించే” సామర్థ్యం కూడా మనకు ఉంది. లేదా, మరింత సరిగ్గా చెప్పాలంటే, వారిని ప్రేరేపించి ప్రోత్సహించే సామర్థ్యం మనకు ఉంది.
ఈ విషయాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని, ఇతరులను, ముఖ్యంగా “చిన్నవారిని,” శోధనకు గురిచేసేవారు అకాల మరణం కంటే తీవ్రమైన పర్యవసానాలను అనుభవిస్తారని యేసు వివరిస్తున్నారు. యేసు చెప్పే చిన్నవారు అంటే విశ్వాసంలో బలహీనులుగా ఉన్నవారు, అతిగా సున్నితమైన మనస్సు గలవారు, తమ జీవితంలోని ఆ సమయంలో ప్రత్యేకంగా దెబ్బతినే స్థితిలో ఉన్నవారు, బయటి ప్రభావాలకు సులభంగా లోనయ్యేవారు అని అర్థం చేసుకోవాలి. వీరు ఒక చిన్నబిడ్డ కావచ్చు; లేదా ప్రస్తుతం నిరాశ, అయోమయం, కోపం లేదా ఏదైనా తీవ్రమైన పాపంలో పడిపోయే అంచున తడబడుతున్న వ్యక్తి కావచ్చు. ఇలాంటి వారిని మీరు కలిసినప్పుడు, వారిపట్ల ఎలా ప్రవర్తిస్తారు? ఈ ప్రజలపట్ల యేసు హృదయం ప్రగాఢమైన కనికరంతో నిండి ఉంది. మనకూ అంతే లోతైన కనికరం ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. కానీ కొన్నిసార్లు మనం విఫలమవుతాం. వారికి అండగా నిలవాలనే మన కర్తవ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయవచ్చు. ఈ నిర్లక్ష్యం కూడా “ఈ చిన్నవారిలో ఒక్కరిని పాపంలో పడవేయడం” అనే దానికి ఒక రూపం కావచ్చు. ఇక మనమే ఉద్దేశపూర్వకంగా వారిని కలవరపెట్టినా, కఠినంగా తీర్పుతీర్చినా, వారిలో కోపాన్ని రేకెత్తించినా, మనం కలిగించే శోధన ద్వారా బలహీనతతోను తప్పుడు ఓదార్పు కోసమూ చేసే ఏదైనా పాపంలోకి వారిని లాగినా, మరింకేదైనా ఇలాంటిది చేసినా, అది మరింత ఘోరం. సాధారణ సత్యం ఏమిటంటే, బలహీనులనూ, సులభంగా దెబ్బతినే స్థితిలో ఉన్నవారినీ, పాపులనూ యేసు ప్రేమిస్తున్నారు. మనం కూడా ఆయన హృదయంతో వారిని ప్రేమించాలని కోరుకుంటున్నారు. మనం అలా చేయడంలో విఫలమైనప్పుడు, వారు కృపాస్థితి నుండి మరింత దిగజారిపోవడానికి యేసు మనల్ని జవాబుదారులుగా నిలబెడతారు.
మీ జీవితంలో ప్రస్తుతం ప్రత్యేకంగా దెబ్బతినే స్థితిలో, పాపంలో, అయోమయంలో, దారితప్పి ఉన్నట్లు కనిపించే వ్యక్తి లేదా వ్యక్తుల గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. కోపంతోనో, వ్యసనంతోనో, ఏదైనా పాపమయ జీవన విధానంతోనో పోరాడుతున్నది ఎవరు? వారిపట్ల మీ వైఖరి గురించి ఆలోచించండి. మీరు వారిపై తీర్పుతీర్చుతున్నారా, ఖండిస్తున్నారా, చులకన చేస్తున్నారా, లేదా అలాంటివేమైనా చేస్తున్నారా? వారు దుర్బల స్థితిలో బలహీనత వల్ల చేసే పాపాల్లో మరింతగా పడిపోయేలా మీరు వారిని శోధనకు గురిచేస్తూ, తద్వారా మరింత పాపంలోకి నడిపిస్తున్నారా? లేదా, ఎంతో పోరాడుతున్న వ్యక్తి మీకు ఎదురైనప్పుడు, ఆ వ్యక్తి మీకు వ్యతిరేకంగా ఎలాంటి పాపాలు చేసినా క్షమించి, మీకు ఎంత కష్టమైనా సరే, ఆ వ్యక్తి అవసరంలో అండగా ఉండటమే లక్ష్యంగా శ్రమిస్తూ, అత్యంత లోతైన కనికరంతో, కరుణతో ఆ వ్యక్తిని సమీపిస్తున్నారా? దేవుని “చిన్నవారి”నందరినీ ప్రగాఢంగా ప్రేమించడానికి మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోండి. వారు ఒకనాడు పరలోకంలో మీతో కలిసి నిత్యానందం పొందేలా, క్రీస్తు హృదయంతో వారికి సేవ చేయడానికి కృషి చేయండి.
అత్యంత కనికరముగల నా ప్రభువా, నీవు పాపులను ప్రేమిస్తున్నావు; వారు తమ అవసరాల్లో నీవైపు తిరగాలని ప్రగాఢంగా కోరుకుంటున్నావు. నీవు వారిని ప్రేమించినట్లే నేను కూడా వారిని స్వేచ్ఛగా ప్రేమించగలిగేలా నీ కనికర హృదయాన్ని నాకు దయచేయి. వారు నీకు మరింత దూరమయ్యేలా శోధనకు దారితీసే సాధనంగా నేను ఎన్నడూ మారకుందును గాక; బదులుగా, ఎన్నడూ విఫలం కాని నీ కరుణకు సాధనంగా మారుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
యజమాని సేవకులు
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని మంగళవారం
యేసు అపొస్తలులతో ఇలా అన్నాడు: “మీలో ఎవరైనా, పొలంలో దున్ని లేదా గొర్రెలను కాచి అప్పుడే ఇంటికి వచ్చిన తన సేవకునితో, ‘వెంటనే ఇక్కడికి వచ్చి భోజనానికి కూర్చో’ అని అంటారా? బదులుగా అతనితో, ‘నాకు తినడానికి ఏదైనా సిద్ధం చేయి. నడుముకు వస్త్రం కట్టుకొని, నేను తిని తాగేవరకు నాకు వడ్డించు. నేను ముగించిన తరువాత నీవు తిని తాగవచ్చు’ అని అనరా? ఆ సేవకుడు ఆజ్ఞాపించినది చేశాడని అతనికి కృతజ్ఞతలు చెబుతారా?” లూకా 17:7–9
నేడు చాలా సంస్కృతుల్లో, తమకు పరిచర్య చేయమని ఆజ్ఞాపించేందుకు ఒక సేవకుణ్ణి కలిగి ఉండాలనే ఆలోచన ఏమాత్రం ఆదర్శప్రాయం కాదు. యేసు ఎవరితో మాట్లాడుతున్నాడో వారికి ఈ దృశ్యం సులభంగా అర్థమయ్యేది కాబట్టి ఆయన దీనిని ఉపయోగించాడు. వారిలో వినయాన్ని కలిగించడానికి ఆయన ఈ ఉదాహరణను ఉపయోగించాడు. ఎందుకంటే, దానిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకుంటే, ఆయన వారిలో ప్రతి ఒక్కరినీ సేవకునిగా గుర్తిస్తున్నాడే గాని యజమానిగా కాదు. దేవుడు మాత్రమే యజమాని.
దేవునికి మనం చేసే సేవ విషయానికి వస్తే, దేవుడు ఇచ్చే ఆజ్ఞలకు పరిమితి లేదు. మొదట ఇది కఠినంగా అనిపించవచ్చు. కానీ అది కఠినం కాదు, ఎందుకంటే దేవుడు మనకు ఇచ్చే ఆజ్ఞలు పరిపూర్ణ ప్రేమ నుండి వచ్చే నిర్దేశాలు. మనకు ఆయన ఆజ్ఞలు అవసరం. ఆయన కల్పించే క్రమం మనకు అవసరం. మనం ఆయనకు పరిపూర్ణ విధేయత చూపాలి. ఆయన మనతో చెప్పే ప్రతిదానినీ విని, దానిని సంపూర్ణంగా పాటించాలి. ఆయన ఎలాంటి యజమానో అర్థం చేసుకోలేనప్పుడు మాత్రమే, దేవుణ్ణి మన యజమానిగా, మనలను ఆయన సేవకులుగా చూడటం కఠినంగా అనిపిస్తుంది.
ప్రధానదూత గాబ్రియేలు ద్వారా ఆజ్ఞ అందుకున్నప్పుడు మన ధన్యమాత పలికిన అందమైన మాటలను గుర్తుచేసుకోండి. దూత ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: “నీవు నీ గర్భంలో తప్పక గర్భం ధరించి ఒక కుమారుని కంటావు; ఆయనకు యేసు అని నీవు పేరు పెట్టాలి.” ఇది ఆమెను అడిగిన ప్రశ్న కాదు; ప్రేమతో ఇచ్చిన ఆజ్ఞ. మరియ సంకోచించలేదు, నిరాకరించలేదు. ఆమె ఇలా అంది: “ఇదిగో, నేను ప్రభువు దాసిని. నీ మాట ప్రకారం నాకు జరుగును గాక.”
నేటి సువార్త ముగింపులో యేసు ఇంకా ఇలా అన్నాడు: “మీకు ఆజ్ఞాపించినవన్నీ చేసిన తరువాత, ‘మేము ప్రయోజనం లేని సేవకులం; చేయవలసినదే చేశాము’ అని చెప్పండి.” అనేక విధాలుగా చూస్తే, మన ధన్యమాత సరిగ్గా ఇదే చేసింది. ఆమె దేవుని పరిపూర్ణ ఆజ్ఞలకు సేవకురాలిగా ఉండింది; దేవునిపై తనకున్న ప్రేమ, ఆయన చిత్తాన్ని అనుసరించవలసిన బాధ్యతను తనపై ఉంచుతుందని ఆమెకు తెలుసు.
దేవుని చిత్తానికి మీరు చేసే సేవ గురించి ఆలోచించినప్పుడు, మీరు దేవునికి ఏదో ఉపకారం చేస్తున్నట్లుగా భావిస్తున్నారా? దేవుని నిర్దేశాలకు విధేయత చూపడాన్ని మీ ఔదార్యంగా, ఆ నిర్దేశాలకు సహకరించడాన్ని మీ సహజ కర్తవ్యాలకు మించిన పనిగా చూస్తున్నారా? అలా భావించడం లేదని ఆశిస్తున్నాము. మన ధన్యమాతలాగే మీరు కూడా అందరికీ ఏకైక సత్య యజమాని అయిన దేవుని సేవలో ఉన్నారని అర్థం చేసుకుంటున్నారని ఆశిస్తున్నాము. దేవుని ఆజ్ఞలు సంపూర్ణ సార్థకతగల జీవితానికి దారిచూపే పటమని కూడా మీరు గుర్తిస్తున్నారని ఆశిస్తున్నాము. ఆ యజమాని ఎవరో మనం అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, సేవకులుగా ఉండటానికి గాని, దాస్యాన్ని స్వీకరించడానికి గాని ఎన్నడూ సంకోచించము. సంపూర్ణమైన, చలించని విధేయతతో ఆయన చిత్తానికి మనలను మనం స్వేచ్ఛగా సమర్పించుకోవడానికి వెనుకాడము. మనకు ఏది అత్యుత్తమమో దేవునికి మాత్రమే తెలుసు; మన జీవితాలపై ఆయనకు పూర్తి అధికారం ఇవ్వాలి.
ఈ రోజు, ఒక యజమాని, ఒక బానిస ఉన్న దృశ్యాన్ని గురించి ధ్యానించండి. అలా చేసేటప్పుడు, కఠినత్వం, క్రూరత్వం, ఆధిపత్యం, అదుపులో ఉంచుకోవడం వంటి అంశాలతో కూడిన మీ ముందస్తు భావనలన్నిటినీ విడిచిపెట్టడానికి ప్రయత్నించండి. బదులుగా, సేవకుని మేలు మాత్రమే కోరే దివ్య యజమాని రూపాన్ని చూడటానికి ప్రయత్నించండి. సేవకుణ్ణి పరిపూర్ణంగా ప్రేమించే యజమానిని చూడటానికి ప్రయత్నించండి. మీ జీవితంలో అలాంటి యజమాని మీకు ఎంత అవసరమో ధ్యానించండి. దేవుడు మీ కోసం సిద్ధపరచి ఉంచిన మహిమాన్వితమైన విషయాల వైపు మీ జీవితాన్ని నడిపించేలా, అన్ని విషయాల్లోనూ పూర్తి అధికారాన్ని ఆయనకు అప్పగించగలగాలని ప్రార్థించండి.
నా ప్రభువా, నా యజమానీ, పరిపూర్ణ ప్రేమతో కూడిన నీ ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపాలని నన్నూ, నీ సేవకులందరినీ నీవు ఆజ్ఞాపించావు. నీ చిత్తం మాత్రమే మా జీవితాలకు అత్యుత్తమమైనది; నీ నిర్దేశాలు మా జీవితాలకు సార్థకతను, లక్ష్యాన్ని అందిస్తాయి. నీ ధన్యమాతతో కలిసి నేను ఎల్లప్పుడూ అన్ని విషయాల్లోనూ నీకు విధేయత చూపుదును గాక; ఎందుకంటే, ప్రియ ప్రభువా, నేను నీ సేవలో ఉన్నాను. నేను చేయవలసినదాన్ని ఆనందంగా చేయుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నా ప్రభువా, నీకు కృతజ్ఞతలు
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని బుధవారం
యేసు ఇలా బదులిచ్చారు: “పదిమంది శుద్ధి పొందారు కదా? మిగిలిన తొమ్మిదిమంది ఎక్కడ? ఈ పరదేశి తప్ప మరెవరూ దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలపడానికి తిరిగి రాలేదా?” అప్పుడు ఆయన అతనితో, “లేచి వెళ్లు; నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది” అన్నారు. లూకా 17:17–19
యేసుకు కృతజ్ఞతలు తెలపడానికి తిరిగి వచ్చిన ఆ ఒక్క కుష్ఠరోగికి మన ప్రభువు ఈ విధంగా బదులిచ్చారు. పదిమంది కుష్ఠరోగులు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, దూరంగా నిలబడి, “యేసూ, బోధకుడా! మాపై జాలిచూపు!” అని కేకలు వేశారు. అప్పుడు యేసు వారందరినీ స్వస్థపరిచారు. అయితే ఈ స్వస్థతా సంఘటనలో ప్రధానమైనది స్వస్థత కంటే, ఆ పదిమందిలో ఒక్కరు మాత్రమే వ్యక్తం చేసిన కృతజ్ఞతే.
తన కృతజ్ఞతను గాఢంగా వ్యక్తం చేయడానికి ఈ ఒక్క కుష్ఠరోగి ఐదు పనులు చేశాడని ఈ సువార్త మనకు తెలియజేస్తుంది. అతడు తిరిగి వచ్చాడు, దేవుణ్ణి మహిమపరిచాడు, బిగ్గరగా అలా చేశాడు, యేసు పాదాలపై పడ్డాడు, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలిపాడు. మనందరికీ ఎంత అద్భుతమైన సాక్ష్యం!
ఒక పోలికగా చూస్తే, పిల్లలు తరచూ తమ తల్లిదండ్రుల ప్రేమపూర్వకమైన సంరక్షణను తమకు సహజంగానే లభించాల్సినదిగా భావిస్తారు. అందుకే చాలామంది మంచి తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు “కృతజ్ఞతలు” చెప్పాలని క్రమం తప్పకుండా గుర్తుచేస్తుంటారు. దేవునితో మనకున్న సంబంధంలో కూడా, దేవుడు మన రక్షణ కోసం చేసే కార్యాలను మనకు సహజంగానే లభించాల్సినవిగా సులభంగా భావించవచ్చు. మనం పొందే కృప అంతటినీ అపారమైన కారుణ్యంతో ఇచ్చిన వరంగా కాకుండా, మనకు అర్హత వల్ల లభించినదిగా సులభంగా చూడవచ్చు. అలా జరిగినప్పుడు, యేసుకు తమ కృతజ్ఞతను తగిన విధంగా వ్యక్తం చేయని మిగిలిన తొమ్మిదిమందిలా మనమూ మారిపోతాము.
మొదటిగా, దేవునికి ఈ ప్రశంసలు అవసరం కాబట్టి మనం ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలపడం లేదని గమనించాలి. తన విలువను నిర్ధారించుకోవడానికి ఆయన మన కృతజ్ఞతపై ఆధారపడరు. ఇది స్పష్టమే. దేవుడు దేవుడే; ఆయనకు మన స్తుతి ఏ విధంగానూ అవసరం లేదు. అయినప్పటికీ, దేవునికి హృదయపూర్వకమైన స్తుతి మహిమలు చెల్లించడం అత్యవసరం. దేవుని నుండి మనం పొందేదంతా మనం సంపాదించుకోని వరమేనని ప్రతిరోజూ గుర్తుచేసుకోవడానికి ఈ కృతజ్ఞత అనే సద్గుణం మనకు అవసరం కాబట్టి అది అత్యవసరం. ఆయన ప్రేమను, కృపను మనం సంపాదించుకోలేము. వాటిని పొందడానికి మనకు అర్హత లేదు. అయినప్పటికీ, ఆయన తన కారుణ్యంతో వాటిని మనకు ప్రసాదించాలని నిర్ణయించుకుంటారు. కారుణ్యానికి తగిన ఏకైక స్పందన కృతజ్ఞతే. గాఢమైన కృతజ్ఞత.
కృతజ్ఞత అత్యవసరం, ఎందుకంటే అది సత్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. మన ప్రభువు మనకు కృపను ప్రసాదించిన తరువాత మనం ఎల్లప్పుడూ ఆయన వద్దకు తిరిగి రావాలి. మనసారా ఆయనకు మొరపెడుతూ, ఎంతో భక్తితత్పరతతో ఆయనను మహిమపరచాలి. మనం నిజంగానూ, అంతరంగంలోనూ ఆయన ఎదుట, ఆయన పాదాల చెంత సాష్టాంగపడి, మళ్లీ మళ్లీ ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలపాలి. అలా చేయడం వల్ల మనకున్నదంతా, మన ఉనికి అంతా దేవుని వరమే అనే సత్యాన్ని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోగలుగుతాము. అది మనం సంపాదించుకోని, మనకు అర్హత లేకపోయినా లభించిన కృపావరం.
ఈ రోజు, మీ హృదయంలోని కృతజ్ఞత ఎంత లోతైనదో ధ్యానించండి. మీరు తరచూ గారాబంతో చెడిపోయిన స్వార్థపూరితమైన బిడ్డలా ప్రవర్తిస్తున్నారా, లేక దేవుని కృపాపూర్ణమైన ఔదార్యాన్ని క్రమం తప్పకుండా గుర్తిస్తున్నారా? ఈ సంపూర్ణమైన కృతజ్ఞత మీలో ఏ విధంగానైనా లోపిస్తే, ఈ ఒక్క కుష్ఠరోగిని గురించి ఆలోచించండి. అతడు ఎంతో ఆవేశపూర్వకంగా వ్యక్తం చేసిన కృతజ్ఞతే ఈ కథలో అత్యంత ముఖ్యమైన భాగం. చివరికి, మిగిలిన తొమ్మిదిమందికంటే అతడు ఎంతో ఎక్కువ కృపను పొందాడు. ఎందుకంటే అతనికి కలిగిన స్వస్థత విశ్వాసానికి దారితీసింది; ఆ విశ్వాసమే అతని శరీరాన్నే కాకుండా అతని ఆత్మను కూడా రక్షించింది. స్వస్థత పొందిన ఈ ఒక్క పవిత్ర కుష్ఠరోగి విశ్వాసాన్ని అనుకరిస్తూ, మీ ఆత్మ రక్షణ కోసం కృషి చేయండి.
కృపామయుడవైన నా ప్రభువా, నీవు నీ కరుణను నాపై సమృద్ధిగా కురిపిస్తున్నావు. యేసూ, నీవు లేక నాకు ఏమీ లేదు; కానీ నీతో ఉంటే నాకు సమస్తమూ లభిస్తుంది. నీ కృప నాకు ఎంత అవసరమో నేను ఎల్లప్పుడూ తెలుసుకొని అర్థం చేసుకునేలా చేయుము. ఆ కృపను వరంగా పొందినప్పుడు, ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో స్పందిస్తూ, విశ్వాసం ద్వారా నా ఆత్మను రక్షించుకునేలా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దేవుని రాజ్యాన్ని గుర్తించడం
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని గురువారం
దేవుని రాజ్యం ఎప్పుడు వస్తుందని పరిసయ్యులు అడిగినప్పుడు యేసు ఇలా సమాధానమిచ్చారు: “దేవుని రాజ్యం రావడాన్ని గమనించడం సాధ్యం కాదు. ‘చూడండి, అది ఇక్కడ ఉంది’ అనిగానీ, ‘అది అక్కడ ఉంది’ అనిగానీ ఎవరూ ప్రకటించరు. ఇదిగో, దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది.” లూకా 17:20–21
పరిసయ్యులు యేసును ఈ ప్రశ్న ఎందుకు అడిగారు? దేవుని రాజ్యం ఎప్పుడు వస్తుందో వారు ఎందుకు తెలుసుకోవాలనుకున్నారు? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఇవ్వాలంటే, యేసుకు, పరిసయ్యులకు మధ్య జరిగిన వివిధ సంభాషణల పూర్తి సందర్భాన్ని మనం ముందుగా పరిశీలించాలి. అలా చేసి, పరిసయ్యులు యేసును మాటల్లో చిక్కించడానికి చేసిన అనేక ప్రయత్నాలను, మన ప్రభువు పరిసయ్యులను గట్టిగా మందలించిన సందర్భాలను చూసినప్పుడు, వారు అమాయకంగా, విశాల హృదయంతో యేసును ఈ ప్రశ్న అడగలేదని స్పష్టమవుతుంది. బదులుగా, వారు మరోసారి ఆయనను చిక్కుల్లో పడవేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. దేవుని రాజ్యం రాబోతోందన్న యేసు బోధలను తాము నమ్ముతున్నట్లు కనిపించేలా వారు ఒక ప్రశ్న వేశారు. అయితే వారు విశ్వాసంతో కాకుండా, ఎగతాళితోనూ, యేసు ఇచ్చే సమాధానంలోనే ఆయనను మాట తప్పేలా చేయాలనే ఉద్దేశంతోనూ ఆ ప్రశ్న అడిగారు.
యేసు ఇచ్చిన సమాధానం రహస్యభరితమైనది. ఆయన మాటలనే ఆయనకు వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించడానికి అది పరిసయ్యులకు దాదాపు ఎలాంటి అవకాశం ఇవ్వదు. రాజ్యం త్వరలో వస్తుందని, లేదా వచ్చే నెలలో వస్తుందని, లేదా ఏడాదిలోపు వస్తుందని యేసు చెబుతారని పరిసయ్యులు ఆశించి ఉండవచ్చు. కానీ “దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది” అనే ఈ రహస్యం ఎదుట యేసు సమాధానం వారిని అయోమయంలో పడేస్తుంది.
యేసు చెప్పే అనేక విషయాలను విశ్వాసం ద్వారానే పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలం. ఆయన తరచూ ఉద్దేశపూర్వకంగానే నిగూఢమైన భాషలో మాట్లాడతారు. ఎందుకంటే ఆ తెరను తొలగించి ఆయన బోధల అర్థాన్ని గ్రహించడానికి ఏకైక మార్గం దైవప్రేరితమైన విశ్వాస వరంపై ఆధారపడటమే. దేవుని రహస్యాల గుట్టును తెరిచే తాళంచెవి వంటిది విశ్వాసం. మన ప్రభువు బోధించిన ప్రతి ఉపమానాన్ని, ప్రతి అలంకారప్రయోగాన్ని, ప్రతి రహస్యాన్ని అర్థం చేసుకునేందుకు విశ్వాసం ఒక దృష్టిసాధనంగా మారుతుంది. కానీ ఈ దైవప్రేరితమైన విశ్వాస వరం లేకుండా, యేసు బోధలు రహస్యభరితంగానూ అర్థంకానివిగానూ మిగిలిపోతాయి.
“దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది” అనే ఈ మాటలను ధ్యానించినప్పుడు, మీకు ఏమి అర్థమవుతుంది? ఈ పవిత్ర బోధలోని అర్థాన్ని గ్రహించడానికి మీరు విశ్వాసమనే వరాన్ని ఉపయోగించగలుగుతున్నారా? ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, యేసు నిగూఢంగా పలికిన మాటలను చదవడం మన విశ్వాసాన్ని మనమే పరీక్షించుకునే అవకాశాన్ని ఇస్తుంది. ఈ మాటలను చదివిన తరువాత కూడా మనం అయోమయంలో ఉంటే, విశ్వాసమనే వరం కోసం ప్రార్థించి, దానిని స్వీకరించడానికి మన హృదయాలను తెరవవలసిన అవసరం ఉందనడానికి అది స్పష్టమైన సూచన. అయితే, యేసు చెప్పిన నిగూఢమైన బోధలను చదివినప్పుడు వాటిని అర్థం చేసుకునే వెలుగు మనకు ప్రసాదించబడితే, అది ఆనందించడానికి స్పష్టమైన కారణం. ఎందుకంటే, ఈ అవగాహన విశ్వాసమనే వరం ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది.
“దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది” అనే మన ప్రభువు ఈ పవిత్ర బోధనను నేడు ధ్యానించండి. ఆ మాటలను మననం చేసి, వాటి అంతరార్థాన్ని గ్రహించి అర్థం చేసుకోగల వరం కోసం ప్రార్థించండి. యేసు మాటలు సత్యమైనవి. ఆయన రాజ్యం నిజంగా ప్రతిచోటా, మన చుట్టూ, మన అంతరంగంలో ఉంది. అది సజీవంగా, శక్తివంతంగా ఉంది. మీరు దానిని చూస్తున్నారా? దానిని గుర్తిస్తున్నారా? దానిని నిర్మించడంలో మీ పాత్రను గుర్తిస్తున్నారా? మీ విశ్వాసం ఏ స్థాయిలో ఉందో పరీక్షించుకోవడానికి ఈ ప్రశ్నలను ఉపయోగించండి. దేవుని కృపతో మాత్రమే గ్రహించగల ఈ రహస్యాలను ఆయన మీకు వెల్లడించాలనుకుంటున్నారని తెలుసుకోండి.
నిగూఢమైన నా ప్రభువా, నీ రాజ్యం ప్రతిచోటా, మా చుట్టూ, మా అంతరంగంలో ఉంది. నేను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నాను. నీవు కార్యసాధన చేస్తున్న తీరును నిరంతరం గుర్తించేలా నాకు విశ్వాస నేత్రాలను దయచేయుము. నీవు నాకు వెల్లడించదలచిన వాటన్నిటినీ ఎల్లప్పుడూ శ్రద్ధగా ఆలకిస్తూ, నీవు వెల్లడించే రహస్యాల లోతైన అర్థాన్ని స్వీకరించడానికి నా హృదయాన్ని తెరిచి ఉంచేలా చేయుము. ప్రియ ప్రభువా, నేను నిన్ను తెలుసుకొని, నీ మహిమగల రాజ్య నిర్మాణంలో పాలుపంచుకునేలా నా విశ్వాసాన్ని పెంపొందించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రస్తుత క్షణాన్ని స్వీకరించడం
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని శుక్రవారం
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “నోవహు దినాలలో జరిగినట్లే మనుష్యకుమారుని దినాలలోనూ జరుగుతుంది; నోవహు ఓడలో ప్రవేశించిన రోజు వరకు ప్రజలు తింటూ, తాగుతూ, వివాహాలు చేసుకుంటూ, వివాహాలు జరిపిస్తూ ఉన్నారు. అప్పుడు జలప్రళయం వచ్చి వారందరినీ నాశనం చేసింది.” లూకా 17:26–27
ఆరాధనా సంవత్సరపు చివరి వారాలలోకి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, క్రీస్తు అంతిమ రాకడ వైపు మన దృష్టిని మళ్లించడం ప్రారంభిస్తాము. నేటి సువార్తలో యేసు మనకు నోవహు, లోతుల ఉదాహరణను ఇస్తున్నారు. వారిద్దరి వృత్తాంతాలలోనూ ప్రజలు తింటూ, తాగుతూ, వివాహాలు చేసుకుంటూ, కొంటూ, అమ్ముతూ, నాటుతూ, కట్టుకుంటూ ఉన్నారు. నోవహు కాలంలో భూమిని నాశనం చేయడానికి జలప్రళయం వచ్చిన రోజు వరకు, లోతు కాలంలో ఆకాశం నుండి అగ్నివర్షం కురిసిన రోజు వరకు వారు అలాగే ఉన్నారు. నోవహు, లోతు ఇద్దరూ రక్షించబడ్డారు. అయితే ఆ కాలంలో జీవించి ఉన్న అనేకమంది ఇతరులు హఠాత్తుగా, అనుకోకుండా నాశనమయ్యారు.
“మనుష్యకుమారుని దినాలు” గతంలోని ఈ రెండు సంఘటనలవలె ఉంటాయని యేసు చెబుతున్నారు. ఊహించని సమయంలో యేసు భూమికి తిరిగి వస్తారు; అప్పుడు అంతిమ తీర్పు జరుగుతుంది. కాబట్టి ఆయన సందేశం స్పష్టంగా ఉంది: అన్ని వేళలా సిద్ధంగా ఉండండి.
సువార్తలలో అనేకసార్లు, వివిధ రీతులలో చెప్పబడిన మన ప్రభువు ఈ బోధన మనకు తెలిసినదే అయినప్పటికీ, చాలామంది ఈ సందేశాన్ని పట్టించుకోరు. మారడానికి రేపు ఎప్పుడూ ఉంటుందని నమ్మడం సులభం; అందువల్ల మీరు నేడు శోధనకు లొంగిపోతారు. ఆ తర్వాత రేపు వచ్చినప్పుడు, మరుసటి రోజు దానిని అధిగమించడానికి ప్రయత్నిస్తామనే ఆలోచనతో మళ్లీ శోధనకు లొంగిపోతారు. ఇలా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. రేపు మారాలనే మంచి ఉద్దేశం మనలో నిరంతరం ఉన్నప్పటికీ, మన పాపాలను కొనసాగిస్తూ, శోధనలకు లొంగిపోతూ సులభంగా జీవించవచ్చు. రెండు కారణాల వల్ల ఇది పొరపాటు.
మొదటిగా, మన ప్రభువు నిజంగానే నేడు రావచ్చనీ, నేడే నిజంగా లోకాంతం కావచ్చనీ ఎప్పుడూ ఒక అవకాశం ఉంది. లేదా, మీ జీవితం నేడే హఠాత్తుగా, అనుకోకుండా ముగిసిపోయే అవకాశం కూడా ఎప్పుడూ ఉంది. అలా జరిగితే, క్రీస్తు న్యాయపీఠం ముందు నిలబడటానికి మీరు పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉంటారా? చాలామంది సిద్ధంగా ఉండరు; కనీసం పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉండరు. అందువల్ల, ఇప్పుడూ, ఇకముందు ప్రతి క్షణమూ సిద్ధంగా ఉండేందుకు నేడు అలసట లేకుండా కృషి చేయడానికి ఇదే తగినంత ప్రేరణ కావాలి.
అయితే, మన ప్రభువు చెప్పిన ఈ ప్రవచనం ప్రతిరోజూ ప్రతి ప్రస్తుత క్షణానికీ వర్తిస్తుందని కూడా మనం గ్రహించాలి. యేసు ఎల్లప్పుడూ అకస్మాత్తుగా, ముందస్తు హెచ్చరిక లేకుండా మన వద్దకు వస్తూ, తన కృప ద్వారా తనకు సేవ చేయమని మనలను ఆహ్వానిస్తున్నాడు. ఈ సువార్త వాక్యభాగం ఇలా చెబుతోంది: “తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలని ప్రయత్నించేవారు దానిని కోల్పోతారు; కానీ దానిని కోల్పోయేవారు దానిని రక్షించుకుంటారు.” ఇది మన జీవితాల ముగింపునకూ, లోకాంతానికీ వర్తిస్తుంది; అలాగే ప్రతిరోజూ ప్రతి ప్రస్తుత క్షణానికీ వర్తిస్తుంది. మనం నిరంతరం మన జీవితాలను కోల్పోవడానికి ప్రయత్నిస్తే, అంటే ప్రతిరోజూ మనలను ప్రలోభపెట్టే తాత్కాలిక భూలోక భోగాలకు బదులుగా పరలోక వాస్తవాలను ఎంచుకుంటే, అప్పుడు మన జీవితాల్లో ప్రతి ప్రస్తుత క్షణంలోనూ, ఇక్కడే, ఇప్పుడే, ప్రతిరోజూ రక్షణ కృపను అనుభవిస్తాము.
దేవుని రాజ్యం కోసం మీ ప్రాణాన్ని పోగొట్టుకోవడానికి మీరు క్రమంగా సిద్ధపడుతున్నారా లేదా అనే విషయాన్ని నేడు ధ్యానించండి. మీ జీవితంలోని ప్రతి రోజూ, ప్రతి క్షణమూ కృపను, కరుణను, పరలోకాన్ని, విధేయతను, ప్రేమను, ఆత్మత్యాగాన్ని, సానుభూతిని, క్షమాపణను, ఇలాంటి వాటిని మీరు నిరంతరం ఎంచుకుంటున్నారా? అలా అయితే, మన ప్రభువు ఇక్కడే, ఇప్పుడే తన రక్షణ కృప అనే వరాన్ని మీపై నిరంతరం కురిపిస్తూ, తీర్పు యొక్క అంతిమ క్షణం కోసం మిమ్మల్ని సిద్ధం చేస్తారు. అలా కాకపోతే, నోవహు, లోతుల కాలంలో తాము ఏమాత్రం ఊహించని సమయంలో హఠాత్తుగా నాశనమైన ప్రజలవలె మీరు ఉంటారు. ఇప్పుడే, ఈ రోజే, ఈ క్షణమే దేవుని కోసం జీవించండి. అలా చేసినందుకు మీరు శాశ్వతంగా కృతజ్ఞులై ఉంటారు.
ఎల్లప్పుడూ సన్నిహితంగా ఉండే నా ప్రభువా, నీవు ఎల్లప్పుడూ అకస్మాత్తుగా, అనుకోకుండా నా వద్దకు వస్తున్నావు. అయినా ఎన్నోసార్లు నేను నీ స్వరాన్ని వినడం లేదు, నీ సన్నిధిని గుర్తించడం లేదు. తాత్కాలిక భోగాలకు బదులుగా పరలోక వాస్తవాలను ఎంచుకుంటూ, నిరంతరం నీ కోసమే, నీ కృపతోనే జీవించడానికి దయచేసి నాకు సహాయపడుము. నా జీవితంలోని ప్రతి క్షణంలో నిన్ను కలుసుకుంటూ, తీర్పు సమయంలో నీతో జరిగే ఆ మహిమగల చివరి కలయిక కోసం ఎదురుచూస్తూ, ఎల్లప్పుడూ ఈ విధంగా జీవించేలా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దేవుని చిత్తం కోసం ప్రార్థించడం
సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని శనివారం
ప్రభువు ఇలా అన్నారు: “అన్యాయస్థుడైన ఆ న్యాయాధిపతి చెప్పేది గమనించండి. అలాంటప్పుడు, రేయింబవళ్లు తనకు మొరపెట్టుకునే తాను ఎన్నుకున్నవారి హక్కులను దేవుడు కాపాడరా? వారికి జవాబివ్వడంలో ఆయన ఆలస్యం చేస్తారా? నేను మీతో చెబుతున్నాను, వారికి త్వరగా న్యాయం జరిగేలా ఆయన చూస్తారు.” లూకా 18:6–8
దేవునికి ప్రార్థించడం, న్యాయం కోసం రేయింబవళ్లు ఆయనకు మొరపెట్టుకోవడం ఎంత ముఖ్యమో వివరించడానికి యేసు అన్యాయస్థుడైన ఒక న్యాయాధిపతిని ఉదాహరణగా తీసుకోవడం ఆసక్తికరం. ఉపమానంలో చెప్పినట్లుగా, తన పట్టణంలోని ఒక వితంతువు తనకు న్యాయమైన తీర్పు ఇవ్వమని పదేపదే అతని దగ్గరకు వచ్చేది. కానీ ఆ న్యాయాధిపతి ఆమెను ఏమాత్రం పట్టించుకునేవాడు కాదు. ఆమె తనను నిరంతరం విసిగిస్తోందని అతనికి అనిపించింది. ఆమె అంత పట్టుదలగా ఉండటంతో, ఆ న్యాయాధిపతి తనలో తాను ఇలా అనుకున్నాడు: “…ఈ వితంతువు నన్ను పదేపదే విసిగిస్తోంది కాబట్టి, చివరికి ఆమె వచ్చి నన్ను కొట్టకుండా ఉండేందుకు ఆమెకు న్యాయమైన తీర్పు ఇస్తాను.” ఈ ఉపమానం నుండి యేసు చెప్పిన ముగింపు పైన ఉటంకించబడింది.
ఈ ఉపమానం నుండి మనం నేర్చుకోవలసిన సరళమైన పాఠం ఏమిటంటే, ప్రార్థనలో మనం పట్టుదలతో ఉండాలి. దేవుడు మన ప్రార్థనలకు ఎల్లప్పుడూ జవాబిస్తూ, త్వరగా “న్యాయం జరిగేలా” చూస్తారు. అయితే చాలామంది ఏదో ఒక పరిస్థితి గురించి మళ్లీ మళ్లీ ప్రార్థించారు; న్యాయం కోసం కూడా ప్రార్థించారు. అయినప్పటికీ, దేవుడు వారి ప్రార్థనకు జవాబివ్వనట్లుగా అనిపించింది. అందువల్ల, పట్టుదలతో చేసే ప్రార్థనకు ఎల్లప్పుడూ జవాబు లభిస్తుందనీ, న్యాయం ఎల్లప్పుడూ జరుగుతుందనీ యేసు చేసిన వాగ్దానాన్ని కొందరు ప్రశ్నించవచ్చు.
మీ అనుభవం ఇలాగే ఉంటే, మీరు రెండు విషయాలను గుర్తుచేసుకోవడం ఎంతో అవసరం. మొదటిది, యేసు మాటలు సత్యమైనవి. మనం పట్టుదలతో ప్రార్థిస్తూ దేవునిపై నమ్మకం ఉంచినప్పుడు, ఆయన మన ప్రార్థనను విని జవాబిస్తారు. ఇది మన ప్రభువు ఇచ్చిన తిరుగులేని వాగ్దానం. అయితే రెండవది, దేవుడు చేసే “న్యాయం” తరచూ మనం ఆశించే న్యాయానికి భిన్నంగా ఉండవచ్చు. మనకు అన్యాయం చేసినవారు దానికి తగిన ప్రతిఫలం అనుభవించాలని మనం కోరుకోవచ్చు. కానీ మనం ఎంతో ఆసక్తితో ప్రార్థించిన తరువాత కూడా మన ప్రభువు మనం ఆశించినట్లు చేయకపోవచ్చు. అందుకే, మనం చేసే ప్రతి ప్రార్థనకు దేవుడు జవాబిస్తారని, అయితే తన పరిపూర్ణ చిత్తానికి, జ్ఞానానికి అనుగుణంగానే జవాబిస్తారని తెలుసుకోవడం ఎంతో అవసరం. కాబట్టి, కొన్నిసార్లు న్యాయం గురించిన దేవుని దృక్పథం మన దృక్పథానికి ఎంతో భిన్నంగా ఉండవచ్చు. కొన్నిసార్లు, సమృద్ధిగా కనికరం చూపమని ఆయన మనల్ని ఆహ్వానించడం ద్వారానే ఆయన న్యాయం నెరవేరుతుంది. నిజమైన కనికరం ఎల్లప్పుడూ న్యాయాన్ని నెరవేరుస్తుంది.
ఉదాహరణకు, ఎవరైనా మీతో అమర్యాదగా మాట్లాడిన సందర్భాన్ని తీసుకోండి. మీరు ఆ పరిస్థితిని మన ప్రభువుకు సమర్పిస్తే, ఆయన అందులో జోక్యం చేసుకుని, తన చిత్తానికి అనుగుణంగా దానిని ఎదుర్కొనేందుకు మీకు తన కృపను అనుగ్రహిస్తారు. బహుశా ఆ వ్యక్తి క్షమాపణ అడిగేలా ఆయన వారి హృదయాన్ని మెత్తబరచవచ్చు. లేదా వారు క్షమాపణ అడగకపోయినా, వారి హృదయం మెత్తబడకపోయినా, వారు పశ్చాత్తాపపడకున్నా మీరు వారిని ప్రేమించగలిగేలా వినయమనే కృపను అనుగ్రహించడమే మీ ప్రార్థనకు దేవుని జవాబు కావచ్చు. మన ప్రభువు ఏ విధంగా జోక్యం చేసుకున్నా, ఆయన తప్పక జోక్యం చేసుకుని, తన పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని నెరవేర్చే సామర్థ్యాన్ని మీకు ఇస్తారనేది వాస్తవం. అయితే, ఆ వ్యక్తిని బాధ్యులుగా నిలబెట్టి దోషిగా తీర్పు ఇవ్వాలని మీరు ప్రార్థిస్తే, దేవుడు ఏమి చేయాలో మీరు ఆయనకు చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్లే. ఆయన మీ విన్నపాన్ని అంగీకరించరు. మన ప్రార్థనలన్నీ చివరికి దేవుని జ్ఞానానికి అనుగుణంగా ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తం నెరవేరడం కోసమే ఉండాలి.
దేవునిపై మీరు ఎంత సంపూర్ణంగా నమ్మకం ఉంచుతున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన దివ్య చిత్తానికి అనుగుణంగా, విశ్వాసంతో మీరు చేసే ప్రతి హృదయపూర్వక ప్రార్థనకు ఆయన జవాబిస్తారని మీకు నిశ్చయంగా తెలుసా? దీనిని నమ్మడం మీకు స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది; ఆయనతో ఐక్యంలో మరింత సంపూర్ణంగా జీవించేందుకు తోడ్పడుతుంది. ఇప్పుడు మీరు ఏదైనా సమస్యతో పోరాడుతుంటే, అది అన్యాయంగా కనిపించే విషయమైనా సరే, దానిని పగలూ రాత్రీ ఎడతెగకుండా మన ప్రభువుకు అప్పగించండి. ఆయన తన చిత్తానికి అనుగుణంగా మీకు జవాబిస్తూ, తన కృపతో మిమ్మల్ని నడిపిస్తారని తెలుసుకోండి.
సర్వజ్ఞానమయుడవైన నా ప్రభువా, నీ చిత్తం అన్ని విషయాల్లోనూ పరిపూర్ణమైనది. నేను ఎడతెగకుండా ప్రార్థించినప్పుడు నీవు ఎల్లప్పుడూ నీ కృపను నాకు ప్రసాదిస్తావు. ప్రియ ప్రభువా, నీ చిత్తానికి అనుగుణంగా నీవు నా ప్రార్థనలకు ఎల్లప్పుడూ జవాబిస్తావనే నా నిరీక్షణలో ఎన్నడూ చలించకుండా ఉండేలా, దయచేసి నాకు నీపై నమ్మకం ఉంచే హృదయాన్ని దయచేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!
అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్

