తెలుగు

సామాన్య కాలపు పదిహేనవ వారం

దివ్య ఆకర్షణ

సామాన్య కాలపు పదిహేనవ ఆదివారం, సంవత్సరం ఎ

ఆ రోజున యేసు ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్లి సముద్రతీరాన కూర్చున్నారు. అంత పెద్ద జనసమూహాలు ఆయన చుట్టూ గుమికూడటంతో, ఆయన ఒక పడవ ఎక్కి కూర్చున్నారు; జనసమూహమంతా తీరం వెంబడి నిలబడి ఉంది. మత్తయి 13:1-2

ఇది సాధారణంగా కలిగే అనుభవం కాదు. ప్రజలు మన ప్రభువు పట్ల ఎంతటి భక్తిపూర్వక విస్మయంతో నిండిపోయారంటే, పవిత్రమైన, దివ్యమైన ఆకర్షణతో ఆయన వైపు ఆకర్షితులయ్యారని స్పష్టమవుతోంది. జనసమూహాలు యేసును చూసి మైమరచిపోయాయి; ఆయన పలికిన ప్రతి మాటనూ ఎంతో ఆసక్తితో విన్నాయి. ఆయన పట్ల ఎంతగా ఆకర్షితులయ్యారంటే, యేసు పడవ నుండి మాట్లాడుతుండగా వినడానికి వారు తీరం వెంబడి కిక్కిరిసి నిలబడ్డారు.

ఈ సువార్త వృత్తాంతం వ్యక్తిగతంగా మిమ్మల్ని ఒక ప్రశ్న వేసుకునేలా చేయాలి. మీరు కూడా ఇదేవిధంగా యేసు వైపు ఆకర్షితులవుతున్నారా? మనం ఆకర్షితులయ్యే విషయాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. అది ఏదైనా వ్యాపకం కావచ్చు, వ్యక్తిగత ఆసక్తి కావచ్చు, బహుశా మీ ఉద్యోగమో లేదా మీ జీవితంలోని మరేదైనా అంశమో కావచ్చు. అయితే మన ప్రభువు, ఆయన పవిత్ర వాక్యం సంగతేమిటి? మీరు ఆయన వైపు ఎంతగా ఆకర్షితులవుతున్నారు?

నిజానికి, యేసుతో ఉండాలని, ఆయనను తెలుసుకోవాలని, ప్రేమించాలని, మన జీవితాల్లో ఆయన కారుణ్యాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా అనుభవించాలని మన హృదయాల్లో తీవ్రమైన ఆకాంక్షను కనుగొనాలి. యేసు స్వయంగా మన హృదయాల్లో ఉంచిన ఒక అంతరంగ ప్రేరణ మనల్ని ఆయన వైపు లాగుతూ ఉండాలి. ఈ ప్రేరణ దివ్య ఆకర్షణగా మారి, మన జీవితాలను నడిపించే ప్రధాన శక్తిగా నిలుస్తుంది. ఈ ఆకర్షణ వల్ల మనం ఆయనకు స్పందిస్తాము, ఆయన మాట వింటాము, మన జీవితాలను మరింత సంపూర్ణంగా ఆయనకు అర్పిస్తాము. తమ హృదయాలను తెరిచి, వినడానికి, స్పందించడానికి సిద్ధంగా ఉండి, అలా చేయడానికి ఇష్టపడేవారికి అనుగ్రహించబడే కృప ఇది.

మీ ఆత్మ శక్తులన్నిటితో తన వైపు తిరగమని మిమ్మల్ని పిలుస్తున్న మన ప్రభువు కారుణ్య హృదయాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మిమ్మల్ని తనవైపు ఆకర్షించడానికి ఆయనను అనుమతించండి; మీ సమయాన్ని, శ్రద్ధను ఆయనకు అర్పిస్తూ స్పందించండి. అక్కడి నుండి, మీరు ఎక్కడికి వెళ్లాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారో అక్కడికి మిమ్మల్ని నడిపిస్తారు.

విస్మయభరితమైన భక్తిని నాలో రేకెత్తించే నా ప్రభువా, నా జీవితం నీదే. అత్యంత కరుణామయమైన నీ హృదయంలోకి నన్ను ఆకర్షించు. నీ తేజస్సుకు, మంచితనానికి ముగ్ధమవడానికి నాకు సహాయం చేయి. ప్రియమైన ప్రభువా, నా ఆత్మ శక్తులన్నిటినీ నీకు అర్పిస్తున్నాను. నన్ను స్వీకరించి, నీ పరమ పవిత్ర చిత్తానుసారం నడిపించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దైవ పరిపాలనపై ఆధారపడటం

సామాన్య కాలపు పదిహేనవ ఆదివారం, సంవత్సరం బి

ప్రయాణానికి ఒక చేతికర్ర తప్ప మరేమీ తీసుకెళ్లవద్దని ఆయన వారికి ఆదేశించారు—ఆహారమూ వద్దు, సంచీ వద్దు, నడికట్టుల్లో డబ్బూ వద్దు. మార్కు 6:8

మీ జీవితంలోని అతి చిన్న వివరాలను కూడా దేవుడు పట్టించుకుంటారా? మీకు తగిన ఆహారం, నివాసం లభించడం గురించి ఆయన శ్రద్ధ వహిస్తారా? మీకు అవసరమైన భావోద్వేగ, భౌతిక, ఆధ్యాత్మిక తోడ్పాటు అందడం గురించి ఆయన శ్రద్ధ వహిస్తారా? నిశ్చయంగా శ్రద్ధ వహిస్తారు!

దేవుడు మన పట్ల ఎంత సంపూర్ణమైన శ్రద్ధ వహిస్తున్నారో కొన్నిసార్లు మనం గ్రహించలేకపోవచ్చు. రోజువారీ విషయాల గురించిన భయం, ఆందోళన మనల్ని పూర్తిగా ఆవరించే ఉచ్చులో పడవచ్చు. రేపటికి, లేదా ఈ రోజుకే సరిపడినంత మనకు ఉండదేమోనని మనం చింతించవచ్చు. ఈ చింత మన జీవితంలోని అన్ని అంశాలకు సంబంధించినది కావచ్చు—సంబంధాలు, భావోద్వేగాలు, భౌతిక అవసరాలు, ఆధ్యాత్మిక బలం మొదలైనవి.

మన జీవితంలోని ప్రతి చిన్న విషయాన్ని దేవుడు శ్రద్ధగా గమనిస్తున్నాడని మనం సంపూర్ణ నిశ్చయంతో తెలుసుకోవాలి. ఆయనకు అన్నీ తెలుసు; ఆయన మనల్ని ఎంత సంపూర్ణంగా ప్రేమిస్తున్నాడంటే, మనల్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడు. నిండైన, ఫలవంతమైన జీవితాన్ని గడపడానికి మనకు అవసరమైనవి లేకుండా ఉండేందుకు ఆయన ఎన్నడూ అనుమతించడు.

మీరు దానిని నమ్ముతున్నారా? కొన్నిసార్లు నమ్మడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. కొన్నిసార్లు మనం భారంతో కుంగిపోయి, అన్నింటినీ మనమే చూసుకోవాలని అనుకోవచ్చు. దేవుడు మనల్ని ఉపయోగించుకుని, మన ద్వారా పనిచేయడానికి వీలుగా మన శక్తినీ ప్రతిభనూ పూర్తిగా ఆయనకు అర్పించడానికి మనం పిలువబడ్డామన్నది నిజమే. అయితే, అంతిమంగా మనల్ని చూసుకునేది దేవుడేనని, మన ప్రతి అవసరం పట్ల అత్యంత శ్రద్ధ వహించేది ఆయనేనని మనం ఎన్నడూ మరచిపోకూడదు.

దైవ పరిపాలనకు మిమ్మల్ని మీరు ఎంతవరకు అప్పగించుకున్నారో నేడు ధ్యానించండి. క్రింద ఉన్న ప్రార్థనను చేసి, దానిని మీరు ఎంత సంపూర్ణంగా మీ స్వంత ప్రార్థనగా చేసుకోగలరో ధ్యానించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను!

సంపూర్ణ సమర్పణ ప్రార్థన

తండ్రీ,
నన్ను నేను నీ చేతుల్లో పూర్తిగా అప్పగించుకుంటున్నాను;
నీ చిత్తానుసారం నన్ను నడిపించు.
నీవు ఏది చేసినా, నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను:
అన్నిటికీ నేను సిద్ధమే, అన్నిటినీ అంగీకరిస్తున్నాను.

నాలోనూ,
నీ సృష్టిప్రాణులన్నిటిలోనూ నీ చిత్తం మాత్రమే నెరవేరును గాక –
ప్రభువా, ఇంతకుమించి నేను మరేమీ కోరను.

నా ఆత్మను నీ చేతులకు అప్పగిస్తున్నాను:
నా హృదయపూర్వక ప్రేమతో దానిని నీకు అర్పిస్తున్నాను,
ఎందుకంటే ప్రభువా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను; అందువల్ల నన్ను నేను నీకు అర్పించుకోవాలి,
ఏదీ దాచుకోకుండా నన్ను నేను నీ చేతుల్లో సమర్పించుకోవాలి,
అపారమైన నమ్మకంతో అలా చేయాలి,
ఎందుకంటే నీవు నా తండ్రివి.

చార్ల్స్ దె ఫుకో


దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల ప్రేమ

సామాన్య కాలపు పదిహేనవ ఆదివారం, సంవత్సరం సి

“నీ పూర్ణహృదయంతోను, నీ సమస్త అస్తిత్వంతోను, నీ పూర్ణశక్తితోను, నీ పూర్ణమనస్సుతోను నీ దేవుడైన ప్రభువును ప్రేమించాలి; నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లే నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి.” లూకా 10:27

ఈ మాటలను ఒక ధర్మశాస్త్ర పండితుడు యేసుతో పలికాడు. అతడు పాత నిబంధనలోని లేవీయకాండము, ద్వితీయోపదేశకాండముల ధర్మశాస్త్రాన్ని ఉటంకిస్తున్నాడు (లేవీయకాండము 19:18, ద్వితీయోపదేశకాండము 6:5, 10:12). ఈ మాటలు చెప్పినందుకు యేసు అతనిని మెచ్చుకున్నాడు. అయితే ఆ పండితుడు యేసును, “మరి నా పొరుగువారు ఎవరు?” అని అడిగాడు. అందుకు యేసు అతనికి సుపరిచితమైన మంచి సమరయుని కథను చెప్పాడు.

పొరుగువారి పట్ల ప్రేమ గురించి, లేదా ఆ ప్రేమ లేకపోవడం గురించి మనకు అంతగా నచ్చని కొన్ని సత్యాలను గుర్తించేలా మంచి సమరయుని కథ మనల్ని మేల్కొలపాలి. మొదట ఒక యాజకుడు, ఒక లేవీయుడు దెబ్బలు తిని రోడ్డు పక్కన బాధపడుతున్న మనిషిని పట్టించుకోకుండా, రోడ్డుకు అవతలి వైపున వెళ్లిపోయారు. ఆ తరువాత అటుగా వచ్చిన సమరయుడు కనికరంతో నిండిపోయి, ఆ మనిషికి సహాయం చేయడానికి ప్రత్యేకంగా శ్రమ తీసుకున్నాడు.

దీని సారాంశం స్పష్టమే. అవసరంలో ఉన్న ఆ మనిషిపై కరుణ చూపిన మంచి సమరయునిలా మనమూ ఉండాలి. బుద్ధితో ఆలోచించినప్పుడు ఈ నిర్ధారణకు రావడం సులభమే. అయితే ఆచరణలో ఎల్లప్పుడూ అలా జరగదు.

ఈ కథలో దారికి అవతలి వైపున వెళ్లిపోయే మొదటి వ్యక్తిగా యేసు ఒక యాజకుని చూపించడం గమనించదగిన విషయం. ఇది మనకు తెలియజేసే విషయాలలో ఒకటి ఏమిటంటే, నిజమైన “ఆంతరంగిక పవిత్రత” మనలో లేకపోయినా, మనం తరచూ “బాహ్య పవిత్రత” అని పిలిచేదానిని కోరుకుంటాం. పైకి తాము క్రైస్తవులమని చెప్పుకుంటూ, తమ కార్యాలలో పవిత్రతను జీవించనివారికి ఆ యాజకుణ్ణి ఒక ప్రతీకగా చూడవచ్చు. పొరుగువారిపట్ల నిజమైన ప్రేమను ఆచరించకుండా ఉంటే, మనం కపటులమే; మన పవిత్ర పిలుపుకు తగినట్లు జీవించడం లేదు.

ఈ రోజు, బాహ్య పవిత్రతకు, అంతరంగ పవిత్రతకు మధ్య ఉన్న తేడాను ధ్యానించండి. మీ అంతరంగ జీవితం దేవుని పట్ల ప్రేమతో ఎంత సంపూర్ణంగా నిండిపోవాలంటే, ఆ ప్రేమ మీ బాహ్య క్రియలలోకి పొంగిపొర్లాలి. ఇదే ఆదర్శం. దేవుని పట్ల మీ ప్రేమ మీ హృదయపు లోతుల్లో పూర్తిగా సజీవంగా లేకపోతే, వాస్తవానికి మీరు నిజంగా పవిత్రంగా ఉండటం సాధ్యం కాదు.

నిజమైన పవిత్రతకు ప్రభువైన దేవా, నా పూర్ణ హృదయంతో, పూర్ణ మనస్సుతో, పూర్ణ ఆత్మతో, పూర్ణ బలంతో నిన్ను యథార్థంగా ప్రేమించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీ పట్ల నాకున్న ప్రేమ ఇతరుల పట్ల నా ప్రేమలోకి కూడా పొంగిపొర్లేంత నిజాయితీగలదిగా ఉండేందుకు నాకు సహాయం చేయి. నీవు ప్రసాదించే పవిత్రత అనే అమూల్యమైన వరం నా జీవితమంతటా వ్యాపించి, నిన్నూ ఇతరులనూ సంపూర్ణంగా ప్రేమించడానికి నాకు తోడ్పడును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


శాంతియా లేక ఖడ్గమా?

సామాన్య కాలపు పదిహేనవ వారపు సోమవారం

యేసు తన అపొస్తలులతో ఇలా అన్నాడు: “నేను భూమిపై శాంతిని తీసుకురావడానికి వచ్చానని అనుకోకండి. నేను శాంతిని కాదు, ఖడ్గాన్ని తీసుకురావడానికి వచ్చాను. ఎందుకంటే, కుమారుణ్ణి అతని తండ్రికి విరోధిగా, కుమార్తెను ఆమె తల్లికి విరోధిగా, కోడలిని ఆమె అత్తకు విరోధిగా చేయడానికి నేను వచ్చాను; ఒకరి ఇంటివారే వారికి శత్రువులవుతారు.” మత్తయి 10:34-36

ఇది అచ్చుతప్పా? యేసు నిజంగా ఇలా అన్నారా? మనకు కొంత విస్మయాన్నీ అయోమయాన్నీ కలిగించే వాక్యభాగాల్లో ఇది ఒకటి. అయితే యేసు తరచూ ఇలాగే చేస్తుంటారు కాబట్టి మనం ఆశ్చర్యపడకూడదు. మరి యేసు ఉద్దేశం ఏమిటి? శాంతికి బదులుగా “ఖడ్గాన్ని”, విభేదాలను తీసుకురావాలని ఆయన నిజంగా కోరుకుంటున్నారా?

ఈ వాక్యభాగాన్ని చదివేటప్పుడు, యేసు బోధించిన మిగిలిన విషయాలన్నిటి వెలుగులో దీనిని చదవడం ముఖ్యం. ప్రేమ, కరుణ, క్షమాపణ, ఐక్యత మొదలైన వాటి గురించి ఆయన చేసిన బోధనలన్నిటి వెలుగులో మనం దీనిని చదవాలి. అయినప్పటికీ, ఈ వాక్యభాగంలో యేసు దేని గురించి మాట్లాడుతున్నారు?

ప్రధానంగా, సత్యం కలిగించే ప్రభావాల్లో ఒకదాని గురించి ఆయన మాట్లాడుతున్నారు. సువార్తను సత్యవాక్యంగా మనం పూర్తిగా అంగీకరించినప్పుడు, దానిలోని సత్యానికి మనలను దేవునితో గాఢంగా ఏకం చేసే శక్తి ఉంది. అయితే, సత్యంలో దేవునితో ఏకం కావడానికి నిరాకరించేవారి నుండి అది మనలను వేరు చేయడం దాని మరో ప్రభావం. మనం దీనిని ఉద్దేశించడం లేదు; మన సొంత ఇష్టంతో గానీ ఉద్దేశంతో గానీ అలా చేయకూడదు. అయితే, సత్యంలో మనలను మనం పూర్తిగా నిమగ్నం చేసుకోవడం ద్వారా, దేవునినీ ఆయన సత్యాన్నీ వ్యతిరేకించే వారందరికీ మనం కూడా విరోధులమవుతున్నామని అర్థం చేసుకోవాలి.

నేటి మన సంస్కృతి మనం “సాపేక్షవాదం” అని పిలిచేదాన్ని బోధించాలని కోరుకుంటోంది. నాకు మంచిదిగా, సత్యమైనదిగా ఉన్నది మీకు మంచిదిగా, సత్యమైనదిగా ఉండకపోవచ్చనీ, అయినప్పటికీ అందరికీ వేర్వేరు “సత్యాలు” ఉన్నా మనమంతా ఒక సంతోషకరమైన కుటుంబంగా ఉండవచ్చనీ చెప్పే భావన ఇది. కానీ అది సత్యం కాదు!

సత్యం (పరమ సత్యమనే అర్థంలో) ఏమిటంటే, ఏది ఒప్పో ఏది తప్పో దేవుడు స్థిరపరిచారు. మానవజాతి అంతటికీ ఆయన తన నైతిక ధర్మాన్ని నిర్దేశించారు; దానిని రద్దు చేయలేము. ఆయన మన విశ్వాస సత్యాలను కూడా వెల్లడించారు; వాటినీ రద్దు చేయలేము. ఆ ధర్మం మీకూ మరెవరికైనా ఎంత సత్యమో, నాకూ అంతే సత్యం.

అన్ని రూపాలలోని సాపేక్షవాదాన్ని తిరస్కరించి, సత్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకోవడం వల్ల, మన కుటుంబ సభ్యులతో కూడా విభేదాలు తలెత్తే ప్రమాదం ఉందనే గంభీరమైన వాస్తవాన్ని పై వాక్యభాగం మన ముందుంచుతుంది. ఇది విచారకరం, బాధాకరం. ఇలా జరిగినప్పుడు మనలను బలపరచడానికే యేసు ప్రత్యేకంగా ఈ మాటలు చెబుతున్నారు. మన పాపం కారణంగా విభేదం కలిగితే, అది మనకు సిగ్గుచేటు. సత్యం కారణంగా (దయతో అందించబడిన సత్యం కారణంగా) అలా జరిగితే, దానిని సువార్త వల్ల కలిగిన ఫలితంగా మనం అంగీకరించాలి. యేసు తిరస్కరించబడ్డారు; మనకూ అలా జరిగితే మనం ఆశ్చర్యపడకూడదు.

పరిణామాలు ఎలా ఉన్నా, సువార్తలోని సంపూర్ణ సత్యాన్ని అంగీకరించడానికి మీరు ఎంతవరకు సిద్ధంగా, సుముఖంగా ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. సంపూర్ణ సత్యం మీకు విముక్తి కలిగిస్తుంది; కొన్నిసార్లు మీకూ దేవుణ్ణి తిరస్కరించినవారికీ మధ్య ఉన్న విభేదాన్ని కూడా వెల్లడిస్తుంది. క్రీస్తులో ఐక్యత కోసం మీరు ప్రార్థించాలి; అయితే తప్పుడు ఐక్యతను సాధించడం కోసం రాజీపడటానికి సిద్ధపడకూడదు.

సత్యస్వరూపుడవైన ప్రభువా, నీవు వెల్లడించినదంతా అంగీకరించడానికి నాకు కావలసిన జ్ఞానాన్ని, ధైర్యాన్ని ప్రసాదించు. అన్నిటికంటే మిన్నగా నిన్ను ప్రేమించడానికీ, నిన్ను అనుసరించడం వల్ల కలిగే పరిణామాలు ఏవైనా వాటిని అంగీకరించడానికీ నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పశ్చాత్తాపపడవలసిన సమయం వచ్చింది!

సామాన్య కాలం పదిహేనవ వారంలోని మంగళవారం

తాను అత్యధికంగా అద్భుత కార్యాలు చేసిన పట్టణాల ప్రజలు పశ్చాత్తాపపడనందున యేసు ఆ పట్టణాలను మందలించడం ప్రారంభించారు. “కొరజీనా, నీకు శ్రమ! బేత్సయిదా, నీకు శ్రమ!” మత్తయి 11:20-21a

యేసు చేసిన ఈ కార్యంలో ఎంతటి దయ, ప్రేమ ఉన్నాయి! కొరజీను, బేత్సయిదా పట్టణాల ప్రజలను ఆయన గద్దిస్తున్నారు. ఎందుకంటే ఆయన వారిని ప్రేమిస్తున్నారు; తాను వారికి సువార్తను అందించి, అనేక అద్భుత కార్యాలు చేసినప్పటికీ, వారు తమ పాప జీవితాలను అంటిపెట్టుకునే ఉన్నారని ఆయన చూస్తున్నారు. వారు మొండితనంతో, పాపపు చిక్కుల్లో చిక్కుకొని, అయోమయంలో ఉండిపోతున్నారు; పశ్చాత్తాపపడటానికీ, తమ నడవడికను మార్చుకోవడానికీ ఇష్టపడటం లేదు. ఈ సందర్భంలో యేసు అద్భుతమైన రీతిలో దయ చూపుతున్నారు. ఆయన వారిని తీవ్రంగా మందలిస్తున్నారు! పై వాక్యభాగం తరువాత ఆయన ఇలా కొనసాగిస్తున్నారు: “నేను మీతో చెబుతున్నాను, తీర్పు దినమున మీకంటే తూరు, సీదోను పట్టణాలకు ఎక్కువ సహనీయంగా ఉంటుంది.”

ఇక్కడ ఒక అద్భుతమైన తేడా ఉంది. దేవుడు కొన్నిసార్లు మనతో ఏమి చెబుతుండవచ్చో వినడానికీ, అలవాటుగా పాపం చేస్తూ మన జీవితాలలో లేదా ఇతరుల జీవితాలలో బాధ కలిగించే మన చుట్టూ ఉన్నవారితో ఎలా వ్యవహరించాలో తెలుసుకోవడానికీ ఇది మనకు తోడ్పడాలి. కొరజీను, బేత్సయిదా ప్రజలను తీవ్రంగా మందలించడానికి యేసును ప్రేరేపించిన ఉద్దేశానికి సంబంధించినదే ఈ తేడా. ఆయన ఎందుకు అలా చేశారు? ఆయన చర్యల వెనుక ఉన్న ప్రేరణ ఏమిటి?

యేసు ప్రేమతోనూ, వారు మారాలనే కోరికతోనూ వారిని తీవ్రంగా మందలిస్తున్నారు. ఆయన వారిని ఆహ్వానించి, తన అద్భుతాల ద్వారా శక్తివంతమైన సాక్ష్యాన్ని ఇచ్చినప్పుడు, వారు వెంటనే తమ పాపం గురించి పశ్చాత్తాపపడలేదు. అందువల్ల ఆయన మరో స్థాయిలో చర్య తీసుకోవలసి వచ్చింది. ఈ కొత్త స్థాయి ఏమిటంటే, ప్రేమతో చేసిన తీవ్రమైన, స్పష్టమైన గద్దింపు.

యేసు చేసిన ఈ పనిని మొదట్లో కోపోద్రేకంగా భావించవచ్చు. అయితే కీలకమైన తేడా ఇక్కడే ఉంది. యేసు కోపంతో అదుపు తప్పి వారిని తీవ్రంగా మందలించలేదు. బదులుగా, వారు మారడానికి ఆ మందలింపు అవసరం కాబట్టే ఆయన వారిని మందలించారు.

ఇదే సత్యాన్ని మన జీవితాలకూ అన్వయించుకోవచ్చు. కొన్నిసార్లు, కృపను స్వీకరించమని యేసు సున్నితంగా ఇచ్చే ఆహ్వానం వల్ల మనం మన జీవితాలను మార్చుకొని పాపాన్ని జయిస్తాము. అయితే మరికొన్ని సందర్భాలలో, పాపం లోతుగా పాతుకుపోయినప్పుడు, మనకు పవిత్రమైన గద్దింపు అవసరం. అలాంటి సందర్భంలో యేసు పలికిన ఈ మాటలు మనలనే ఉద్దేశించి పలికినట్లుగా మనం వినాలి. మన జీవితాలలో మనకు అవసరమైన నిర్దిష్ట దయాకార్యం ఇదే కావచ్చు.

మనం ఇతరులతో ఎలా మెలగాలో కూడా ఇది మనకు గొప్ప అవగాహనను ఇస్తుంది. ఉదాహరణకు, తల్లిదండ్రులు దీని నుంచి ఎంతో నేర్చుకోవచ్చు. పిల్లలు తరచూ అనేక విధాలుగా దారితప్పుతుంటారు; వారిని సరిదిద్దాల్సి ఉంటుంది. సరైన నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి వారికి సహాయపడేలా సున్నితంగా ప్రోత్సహించడం, వారితో సంభాషించడం ద్వారా మొదలుపెట్టడం తప్పక సముచితమే. అయితే, కొన్నిసార్లు ఇది ఫలించదు; అప్పుడు మరింత కఠినమైన చర్యలు తీసుకోవాల్సి వస్తుంది. ఆ “మరింత కఠినమైన చర్యలు” ఏమిటి? అదుపులేని కోపం, ప్రతీకారంతో కేకలు వేయడం సమాధానం కాదు. బదులుగా, కరుణ, ప్రేమల నుంచి పుట్టే పవిత్రమైన ఆగ్రహం కీలకం కావచ్చు. అది గట్టిగా మందలించడం లేదా శిక్షించడం రూపంలో ఉండవచ్చు. లేదా సత్యాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేసి, కొన్ని చర్యల పర్యవసానాలను తేటతెల్లంగా వివరించే రూపంలో ఉండవచ్చు. ఇది కూడా ప్రేమేనని, యేసు చర్యలను అనుకరించడమేనని గుర్తుంచుకోండి. దీనినే మనం సాధారణంగా “కఠినమైన ప్రేమ” అని పిలుస్తాము.

మీకు యేసు మందలింపు అవసరమా కాదా అని ఈ రోజు ధ్యానించండి. అవసరమైతే, ఈ ప్రేమ సువార్త మీ హృదయంలో లోతుగా నాటుకోనివ్వండి. ఇతరుల తప్పులను సరిదిద్దడంలో మీకున్న బాధ్యత గురించి కూడా ధ్యానించండి. స్పష్టమైన మందలింపు రూపంలో వ్యక్తమయ్యే దైవప్రేమ కార్యాన్ని చేయడానికి భయపడకండి. మీరు ప్రేమించేవారు దేవుణ్ణి మరింతగా ప్రేమించేలా సహాయపడటానికి అదే కీలకం కావచ్చు.

ప్రేమావేశభరితుడవైన నా ప్రభువా, నా పాపం గురించి ప్రతిరోజూ పశ్చాత్తాపపడి నీ వైపు తిరగడానికి నాకు సహాయం చేయి. ఇతరులు పశ్చాత్తాపపడి నీ వైపు తిరగడానికి నేను ఒక సాధనంగా ఉండేలా నాకు సహాయం చేయి. నేను ఎల్లప్పుడూ నీ మాటలను ప్రేమతో స్వీకరించి, అత్యంత ఫలవంతమైన ప్రేమ రూపంలో వాటిని ఇతరులకు అందించుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


చిన్నపిల్లలవలె ఉండటం

సామాన్య కాలపు పదిహేనవ వారంలోని బుధవారం

“తండ్రీ, పరలోక భూలోకాలకు ప్రభువా, నీవు ఈ సంగతులను జ్ఞానులకు, పండితులకు మరుగుపరచి, చిన్నపిల్లలవంటి వారికి బయలుపరచినందుకు నిన్ను స్తుతిస్తున్నాను.” మత్తయి 11:25

జీవితం సంక్లిష్టమైనది. నిజంగా అలాంటిదేనా? అది మంచి ప్రశ్న. కొన్నిసార్లు విషయాలు ఎంతో సంక్లిష్టంగా అనిపించవచ్చు. మనం ఎదుర్కొనే పరిస్థితులు, కుటుంబ సభ్యులతోను స్నేహితులతోను మన సంబంధాలు, మన భవిష్యత్తు, మన గతం మొదలైనవన్నీ కొన్నిసార్లు భారంగా, సంక్లిష్టంగా అనిపించవచ్చు. కానీ నిజానికి అవి అలా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. నిజమేమిటంటే, జీవితంలోని అత్యంత “సంక్లిష్టమైన” ప్రశ్నలకు దేవుడిచ్చే సమాధానాలు తరచూ చిన్నపిల్లలకు కూడా అర్థమయ్యేంత సరళంగా ఉంటాయి.

పైన ఉన్న వాక్యభాగంలో, చిన్నపిల్లలవంటి వారికి తండ్రి తన సమాధానాలను, జ్ఞానాన్ని బయలుపరుస్తాడని యేసు ధృవీకరిస్తున్నాడు. ఆసక్తికరంగా, తండ్రి “ఈ సంగతులను జ్ఞానులకు, పండితులకు మరుగుపరచాడు” అని కూడా ఆయన చెబుతున్నాడు. కాబట్టి ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది… “జ్ఞానులు, పండితులు”గా ఉండటం మంచిదా, లేక “చిన్నపిల్లలవలె” ఉండటం మంచిదా? చిన్నపిల్లలవలె ఉండటమే మంచిదనేది స్పష్టమైన సమాధానం.

మొదట్లో ఇది అయోమయంగా అనిపించవచ్చు. “జ్ఞానులుగా, పండితులుగా” ఉండటం మంచిది కాదని చెప్పడం వింతగా అనిపించవచ్చు. కానీ దాని అర్థం ఏమిటంటే, అన్నీ పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నామని భావించడం మంచిది కాదు. అహంకారంతో, అన్నీ తమకే తెలుసన్నట్లు ఉండటం మంచిది కాదు. అన్ని సమాధానాలూ మన దగ్గరే ఉన్నాయని అనుకునేంత గర్వంతో నిండిపోవడం మంచిది కాదు.

చిన్నపిల్లలకుండే కొన్ని లక్షణాలను కలిగి ఉండటమే ఆదర్శం. ముఖ్యంగా, మనసు తెరచి ఉండటం, తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం కలిగి ఉండటం, నేర్చుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉండటం మంచిది. జీవితాన్ని అత్యంత సరళమైన దృష్టితో చూడటం, మౌలిక విషయాలను అంటిపెట్టుకొని ఉండటం మంచిది. దేవునికి సంబంధించిన విషయాల జ్ఞానవివేకాలలో ఎదగడం నిశ్చయంగా మంచిదే. అయితే నిజమైన జ్ఞానవివేకాలు ఎల్లప్పుడూ ఒక విధమైన అమాయకత్వాన్ని, సరళతను నిలుపుకుంటాయి. అవి మౌలికమైన మంచితనాన్ని, ఏది ఒప్పో ఏది తప్పో అంగీకరించే గుణాన్ని నిలుపుకుంటాయి. జీవితం సంక్లిష్టంగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు; అది ఎంతో సరళంగా మారాలి.

జీవితంలోని అత్యంత కఠినమైన ప్రశ్నలకు సరళమైన, స్పష్టమైన సమాధానాల కోసం దేవుని వైపు తిరగడానికి మీరు ఎంత సంసిద్ధంగా, సుముఖంగా ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ జీవితానికి సంబంధించిన సమాధానాలన్నీ దేవుని వద్ద ఉన్నాయని తెలుసుకొని, నమ్మకంతోను నిరీక్షణతోను ఆయన వైపు తిరగడానికి మీరు ఎంత సుముఖంగా ఉన్నారో ధ్యానించండి.

సమస్త జ్ఞానానికి ప్రభువా, మరోసారి నమ్మకంతో నీవైపు తిరుగుతున్నాను. సమస్త జ్ఞానం నా నుండి కాక నీ నుండే వస్తుందని గ్రహించడానికి నాకు సహాయం చేయి. ఒక చిన్నబిడ్డలా ఎల్లప్పుడూ నీవైపు తిరగడానికి నాకు సహాయం చేయి; నీవు కోరుకున్నట్లుగా నా జీవితం సరళంగా ఉండేలా నాకు తోడ్పడు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మీ భారాలను దించుకోవడం

సామాన్య కాలం పదిహేనవ వారంలోని గురువారం

యేసు ఇలా అన్నాడు: “శ్రమపడుతూ భారాలు మోస్తున్న మీరందరూ నా వద్దకు రండి; నేను మీకు విశ్రాంతినిస్తాను.” మత్తయి 11:28

యేసు ఇస్తున్న ఈ ఆహ్వానాన్ని మనం అనుకునేదానికంటే ఎంతో తరచుగా వినవలసిన అవసరం ఉండవచ్చు. మన రోజువారీ భారాన్ని తేలికపరచడానికి, మన చింతలను, ఒత్తిడిని, ఆందోళనలను, మనల్ని కుంగదీసే సమస్తాన్ని తొలగించడానికి మన ప్రభువును అనుమతించమని ఇచ్చే సున్నితమైన ఆహ్వానమిది. ఇది ప్రేమతోను కరుణతోను ఇచ్చే ఆహ్వానం; దీన్ని మనం ఎల్లప్పుడూ అంగీకరించాలి.

మిమ్మల్ని భారపెడుతున్నది ఏమిటి? మిమ్మల్ని కుంగదీస్తూ, మానసిక కుంగుబాటులోనికి, దుఃఖంలోనికి లేదా నిస్పృహలోనికి కూడా జారిపోయేలా ప్రేరేపిస్తున్నది ఏమిటి? మీరు ఏదైనా విషయం గురించే పదేపదే, విడిచిపెట్టలేనంతగా ఆలోచిస్తుంటారా? ఎంత ప్రయత్నించినా వదిలించుకోలేని ఆందోళన ఏదైనా ఉందా? మీ హృదయాన్ని కలవరపెడుతున్నది ఏదైనా సరే, ఆ భారాన్ని తొలగించాలని యేసు కోరుకుంటున్నాడు.

కొన్నిసార్లు మనం విడిచిపెట్టడానికి భయపడే భారాలను మోస్తూ జీవితాన్ని గడుపుతుంటాం. యేసు దగ్గరకు రావడానికీ, ఆయనను మనలోకి ఆహ్వానించడానికీ మనం భయపడవచ్చు. యేసు దగ్గరకు రావడమంటే, మనపై భారంగా ఉన్నదేదైనా దానిని నిజాయితీతో, దాపరికం లేకుండా ఎదుర్కోవాలి; ఈ భారాలను యేసు సన్నిధిలో ఎదుర్కోవాలి.

అయితే మనం తెలుసుకోవలసిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, యేసు సాత్వికుడు, కరుణామయుడు; క్షమాపణను, కృపను ఉదారంగా అనుగ్రహించేవాడు. మన భారాలు తొలగిపోవాలని మనం ఎంతగా కోరుకుంటామో, అంతకంటే ఎంతో ఎక్కువగా ఆయన వాటిని తొలగించాలని తపిస్తాడు. అనేకమంది ఎదుర్కొంటున్న అణచివేతను ఆయన చూస్తున్నాడు; ఆ అణచివేత తొలగిపోవాలని ఎంతో గాఢంగా కోరుకుంటున్నాడు.

“నా వద్దకు రండి” అనే యేసు సాత్విక ఆహ్వానాన్ని నేడు ధ్యానించండి. భయం లేకుండా, సంకోచం లేకుండా ఆయన వద్దకు రండి. సమస్తాన్ని ఆయనకు అప్పగించి, అన్నిటినీ చక్కదిద్దడానికి ఆయనను అనుమతించండి. మీరు గ్రహించగలిగిన దానికంటే ఎక్కువగా ఆయన మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాడు; మీ అడుగులను సరైన మార్గంలో నడిపిస్తాడు.

నన్ను ఆహ్వానించే నా ప్రభువా, నేను నిజంగా నీ దగ్గరకు వస్తున్నాను; నా జీవితాన్నీ ప్రతి భారాన్నీ నీ ముందు ఉంచుతున్నాను. నా జీవితాన్ని, నా ఆశలను, నా భయాలను, నా గతాన్ని, నా భవిష్యత్తును, నన్ను కలవరపెట్టే ప్రతిదానినీ నీకు అర్పిస్తున్నాను. యేసూ, నా సర్వస్వాన్ని నీకు అర్పిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నేను కోరేది కరుణ

సామాన్య కాలము పదిహేనవ వారంలోని శుక్రవారం

“నేను కోరేది కరుణనే గాని బలిని కాదు అనే మాటకు అర్థమేమిటో మీకు తెలిసి ఉంటే, ఈ నిర్దోషులను మీరు ఖండించి ఉండేవారు కాదు.” మత్తయి 12:7

యేసు అపొస్తలులకు ఆకలి వేసింది. వారు దారిలో నడుస్తూ తమ ఆకలి తీర్చుకోవడానికి ధాన్యపు వెన్నులను తుంచుకున్నారు. అందువల్ల, విశ్రాంతి దినాన తాము “ధర్మవిరుద్ధం” అని చెప్పే పనిని చేశారని పరిసయ్యులు అపొస్తలులను ఖండించారు. అలా నడుస్తూ ధాన్యపు వెన్నులను తుంచుకోవడం “పని” కిందకు వస్తుందని, కాబట్టి విశ్రాంతి దినాన విశ్రాంతి తీసుకోవాలనే ధర్మశాసనాన్ని వారు ఉల్లంఘించారని వాదించారు.

నిజంగానా? అపొస్తలులు దారిలో నడుస్తూ తమ ఆకలి తీర్చుకోవడానికి ధాన్యపు వెన్నులను తుంచుకోవడం పాపమని పరిసయ్యులు నిజంగానే అనుకున్నారా? ఈ ఖండన ఎంత అసంబద్ధమైనదో, ఎంత హేతురహితమైనదో గుర్తించడం మనకు కష్టంగా ఉండదని ఆశిద్దాం. అపొస్తలులు ఏ తప్పూ చేయలేదు; అయినా వారు ఖండించబడ్డారు. యేసు స్పష్టం చేసినట్లుగా వారు “నిర్దోషులు”.

పరిసయ్యుల హేతురహిత వైఖరికి సమాధానంగా యేసు, “నేను కోరేది కరుణే గాని బలి కాదు” అనే లేఖన వాక్యాన్ని వారికి గుర్తుచేస్తాడు. పరిసయ్యులు ఈ వాక్యాన్ని, కరుణ చూపాలనే దేవుని ఈ ఆజ్ఞను అర్థం చేసుకోలేదు కాబట్టే అపొస్తలులను అన్యాయంగా ఖండించారని ఆయన స్పష్టం చేస్తాడు.

సబ్బాతు రోజున విశ్రాంతి తీసుకోవాలనే ఆజ్ఞ దేవుని నుండి వచ్చింది. అయితే విశ్రాంతి తీసుకోవాలనే ఆజ్ఞ, కేవలం ఆజ్ఞను పాటించడం కోసమే విధించిన నియమం కాదు. దానిని కచ్చితంగా పాటించినంత మాత్రాన ఏదో విధంగా దేవుణ్ణి ఘనపరిచే చట్టపరమైన నియమం కాదు. మనకు విశ్రాంతి, నూతనోత్సాహం అవసరమని దేవునికి తెలుసు కాబట్టి, సబ్బాతు విశ్రాంతి ప్రధానంగా ఆయన మానవాళికి ఇచ్చిన వరం. ప్రతి వారం పనుల వేగాన్ని తగ్గించుకోవడానికి, దేవునికి ప్రత్యేక ఆరాధన అర్పించడానికి, ఇతరుల సాంగత్యాన్ని ఆస్వాదించడానికి మనకు సమయం అవసరమని ఆయనకు తెలుసు. కానీ పరిసయ్యులు సబ్బాతు విశ్రాంతిని భారంగా మార్చారు. దేవుణ్ణి మహిమపరచడానికిగానీ, మానవ అంతరంగానికి నూతనోత్సాహం కలిగించడానికిగానీ ఏమాత్రం తోడ్పడని కఠినమైన చట్టబద్ధ ఆచరణగా వారు దానిని మార్చివేశారు.

ఈ వాక్యభాగం నుండి మనం నేర్చుకోగల ఒక ముఖ్యమైన సత్యం ఏమిటంటే, తన ధర్మశాసనాన్ని కరుణా దృష్టితో అర్థం చేసుకోవాలని దేవుడు మనల్ని పిలుస్తున్నాడు. కరుణ ఎల్లప్పుడూ మనకు సేదదీర్పునిస్తుంది, మనల్ని పైకి లేపుతుంది, కొత్త శక్తితో నింపుతుంది. అది ఆరాధించడానికి మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది, మనల్ని నిరీక్షణతో నింపుతుంది. కరుణ మనపై కఠినమైన నియమపాలన అనే భారాన్ని మోపదు; బదులుగా, దేవుని కరుణ, ఆయన ధర్మశాసనం కలిసి మనకు పునరుత్తేజాన్ని, సేదదీర్పును ఇస్తాయి.

దేవుని ఆజ్ఞలను, ఆయన ధర్మశాసనాన్ని మీరు ఎలా చూస్తున్నారో నేడు ధ్యానించండి. వాటిని కఠినమైన నియమపాలనగా, భారమైన ఆవశ్యకతగా చూస్తున్నారా? లేక మీ భారాన్ని తేలిక చేయడానికి ఉద్దేశించిన దేవుని కరుణావరంగా చూస్తున్నారా?

కరుణామయుడవైన నా ప్రభువా, నీ ధర్మశాసనాన్ని ప్రేమించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీ కరుణ, కృపల వెలుగులో దానిని నిజంగా చూడటానికి నాకు సహాయం చేయి. నీవు ఆజ్ఞాపించే వాటన్నిటి ద్వారా నాకు నూతనోత్సాహం కలుగును గాక; నీ చిత్తం నన్ను ఉన్నత స్థితికి నడిపించును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఇతరుల దురుద్దేశాన్ని ఎదుర్కోవడం

సామాన్య కాలము పదిహేనవ వారంలోని శనివారం

పరిసయ్యులు బయటకు వెళ్లి, యేసును చంపడానికి ఆయనకు వ్యతిరేకంగా మంతనాలు జరిపారు. మత్తయి 12:14

మీరు నిజంగా కూర్చుని దీని గురించి ఆలోచిస్తే, ఇది దిగ్భ్రాంతిని, విచారాన్ని, చివరికి విశ్వాసులకు అభ్యంతరాన్ని కూడా కలిగిస్తుంది. ఇక్కడ, ఆనాటి మతనాయకులు లోకరక్షకుణ్ణి చంపడానికి చురుకుగా, ఉద్దేశపూర్వకంగా, పక్కా ప్రణాళికతో కుట్ర పన్నుతున్నారు. ఎవరి రాక కోసం వారు సిద్ధపడుతూ నిరీక్షిస్తూ ఉండాలో, ఆ వ్యక్తే వారి దురుద్దేశానికి, ద్వేషానికి, చివరికి హింసకు గురయ్యాడు.

ఇది దిగ్భ్రాంతి కలిగించే విషయం. కాబట్టి వారి చర్యలను చూసి మనం గాఢంగా దుఃఖించాలి.  అయితే వారి చర్యలను చూసి దుఃఖించడమంటే మనం విచక్షణలేని కోపంలోనో, నిరాశలోనో, ప్రతీకార మనస్తత్వంలోనో పడిపోవాలని కాదు.  పరిసయ్యుల దురుద్దేశపూరిత చర్యలను చూసి దుఃఖించడం నిజానికి వారిపట్ల ప్రేమకు ఒక రూపం. ఎందుకంటే వారి చర్యలను చూసి గాఢంగా దుఃఖించడం, పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగమని వారిని పిలిచే ఒక మార్గం.  

నిజమే, ఇది ఎన్నో సంవత్సరాల క్రితం జరిగింది. ఇలా పథకం ప్రకారం దురుద్దేశంతో ప్రవర్తించిన ఆ పరిసయ్యులు ఇప్పుడు మన మధ్య లేరు. అయినప్పటికీ, యేసు అనేక విధాలుగా ఇప్పటికీ హింసకు గురవుతూనే ఉన్నారు. కొన్నిసార్లు క్రైస్తవులమని చెప్పుకునేవారి మధ్య, మన కతోలిక సభలోనూ ప్రపంచంలోనూ నాయకత్వం వహించేవారి మధ్య కూడా ఈ హింస కనిపిస్తుంది.

ఆచరణాత్మకంగా చూస్తే, యేసును హింసించడానికి చేసిన కుట్రలు, పన్నాగాలకు సంబంధించిన అనుభవంతో మనమందరం ఏదో ఒక విధంగా మన అనుభవాలను పోల్చుకోగలం. యేసు ఎదుర్కొన్నంతటి దురుద్దేశాన్ని మనం ఎదుర్కొనే అవకాశం చాలా తక్కువ. అయినా, మనమందరం ఏదో ఒక స్థాయిలో దానిని అనుభవించి ఉండవచ్చు.

విచారకరంగా, మనం క్రీస్తుకు, ఆయన అప్పగించిన కార్యానికి మనల్ని మనం సంపూర్ణంగా అంకితం చేసుకున్నప్పుడు, తరచుగా దుష్టునికి లక్ష్యంగా మారుతాము.  అంతేకాక, మనకు అత్యంత అండగా నిలవాల్సిన వారి ద్వారానే దుష్టుని బాణాల దెబ్బలను చాలా తరచుగా అనుభవిస్తాము.  కాబట్టి మీకు ఏదో ఒక విధంగా ఇలాంటి అనుభవం ఎదురైతే, తడబడకండి లేదా అతిగా కలవరపడకండి.  దానివల్ల దుఃఖించడం సముచితమే, కానీ దాని ఫలితంగా విచక్షణను కోల్పోకండి.  హింసలను ఎదుర్కోవడం క్రీస్తును అనుసరించడంలో ఒక భాగం.  యేసుకు అది ఎదురైంది. కాబట్టి మనకూ ఎదురవుతుందని మనం ఆశించాలి.

ఇతరులు కలిగించే బాధను, వారి దురుద్దేశాన్ని మీరు ఎలా ఎదుర్కొంటున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి.  వారిపై తీర్పు తీర్చే లేదా వారిని దోషులుగా నిర్ధారించే అధికారం మీకు ఇవ్వబడలేదు.  అయితే యేసు అనుభవించిన అదే దుఃఖాన్ని అనుభవించడానికి మీరు పిలువబడ్డారు.  ఈ దుఃఖం అష్టభాగ్యాలలో చెప్పబడిన పవిత్రమైన దుఃఖం.  మీరు ఎదుర్కొనే తప్పులను తిరస్కరించడానికి, సహనంలోనూ ఓర్పులోనూ ఎదగడానికి ఈ దుఃఖం మీకు తోడ్పడుతుంది.  

దుఃఖభరితుడవైన నా ప్రభువా, ఇతరులు నన్ను ఎగతాళి చేస్తున్నట్లు లేదా హింసిస్తున్నట్లు నాకు అనిపించినప్పుడు, నా విశ్వాసంలోనూ, ముఖ్యంగా నా ప్రేమలోనూ దృఢంగా నిలవడానికి నాకు సహాయం చేయి.  ఆశ కలిగి ఉండటానికి, నీవు నాకు అప్పగించిన కార్యంలో ముందుకు సాగడానికి పవిత్రమైన దుఃఖం నన్ను బలపరచేలా దానికి చోటివ్వడానికి నాకు సహాయం చేయి.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

సామాన్య కాలపు పదహారవ వారం

విషయ సూచిక


మృదుబంధ పుస్తకం & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో కూడా లభ్యం