ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರ

ದೈವಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ಭಾನುವಾರ, ವರ್ಷ A

ಆ ದಿನ ಯೇಸು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಸಮುದ್ರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು.  ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹ ಸೇರಿತೆಂದರೆ, ಅವರು ದೋಣಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ಇಡೀ ಜನಸಮೂಹವು ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು.  ಮತ್ತಾಯ 13:1-2

ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನುಭವವಲ್ಲ.  ಜನರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ವಿಸ್ಮಯಭರಿತರಾಗಿದ್ದರೆಂದರೆ, ಒಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ, ದೈವಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.  ಜನಸಮೂಹವು ಯೇಸುವಿನಿಂದ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತನ್ನೂ ತದೇಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಆಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು.  ಅವರು ಯೇಸುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದರೆಂದರೆ, ಯೇಸು ದೋಣಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಡದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಈ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಘಟನೆ ನಿಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡಬೇಕು.  ನೀವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೀರಾ?  ನಾವು ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುವ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿವೆ.  ಅದು ಯಾವುದಾದರೂ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು; ಬಹುಶಃ ನಿಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಅಂಶವಾಗಿರಬಹುದು.  ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಅವರ ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ?  ನೀವು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ?

ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರಲು, ಅವರನ್ನು ಅರಿಯಲು, ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಉರಿಯುವ ಹಂಬಲವನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.  ಯೇಸುವೇ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ ಒಂದು ಸೆಳೆತವಿರಬೇಕು.  ಈ ಸೆಳೆತವು ದೈವಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೇಂದ್ರ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.  ಈ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.  ಇದು ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆದು, ಆಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಸಿದ್ಧರೂ ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿರುವವರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಕರುಣಾಮಯ ಹೃದಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ.  ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಮಯ ಹಾಗೂ ಗಮನವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಪಂದಿಸಿರಿ.  ಅಲ್ಲಿಂದ, ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವರು.

ಪೂಜ್ಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಜೀವನವು ನಿಮ್ಮದೇ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ಕರುಣಾಮಯ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನದಿಂದ ನಾನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನಾಗಲು ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತದಂತೆ ಮುನ್ನಡೆಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ದೈವಪರಿಪಾಲನೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ಭಾನುವಾರ, ವರ್ಷ B

ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೈಕೋಲನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೇನನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದೆಂದು ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು—ಆಹಾರವನ್ನಾಗಲಿ, ಚೀಲವನ್ನಾಗಲಿ, ನಡುಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನಾಗಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದು ಎಂದರು.  ಮಾರ್ಕ 6:8

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತಿಸಣ್ಣ ವಿವರಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ದೇವರು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ?  ನಿಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಸತಿ ದೊರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ?  ನಿಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ, ಭೌತಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಂಬಲ ದೊರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ?  ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ!

ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಅರಿಯದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ದಿನನಿತ್ಯದ ಚಿಂತೆಗಳ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುವ ಬಲೆಗೆ ನಾವು ಬೀಳಬಹುದು. ನಾಳೆಗೆ ಅಥವಾ ಇಂದಿಗೇ ಸಹ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಬಹುದು. ಸಂಬಂಧಗಳು, ಭಾವನೆಗಳು, ಭೌತಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿ ಮುಂತಾದ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಕುರಿತೂ ಈ ಚಿಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಬಹುದು.

ದೇವರು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ವಿವರಕ್ಕೂ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದೆ; ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೈಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣವೂ ಫಲಪ್ರದವೂ ಆದ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸಲು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದವುಗಳ ಕೊರತೆಯಾಗಲು ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ನೀವು ಅದನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀರಾ? ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿದಂತೆ ಅನಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾವೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ದೇವರೇ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಗತ್ಯದ ಕಡೆಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಹರಿಸುವವರು ಅವರೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬಾರದು.

ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಕೆಳಗಿನ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ!

ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

ತಂದೆಯೇ,
ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ;
ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಂತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ.
ನೀವು ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ:
ನಾನು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವೊಂದೇ ನೆರವೇರಲಿ,
ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ –
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾನು ಬೇರೇನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ:
ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ,
ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನೇ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ,
ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ,
ಅಪಾರ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ,
ಏಕೆಂದರೆ ನೀವೇ ನನ್ನ ತಂದೆ.

ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ದೆ ಫುಕೋ

ದೇವರ ಮತ್ತು ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ಭಾನುವಾರ, ವರ್ಷ C

“ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು; ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು.” ಲೂಕ 10:27

ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯೇಸುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಯಾಜಕಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದನು (ಯಾಜಕಕಾಂಡ 19:18, ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 6:5, 10:12). ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು. ಆದರೆ ಆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಯೇಸುವನ್ನು, “ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ನೆರೆಯವನು ಯಾರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ ಸುಪರಿಚಿತವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಾರ್ಯದವನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಾರಿತನ ಕಥೆಯು ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಅಥವಾ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ಅಷ್ಟೇನೂ ಹಿತಕರವಲ್ಲದ ಕೆಲವು ಸತ್ಯಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲು, ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಲೇವಿಯನು ರಸ್ತೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತ ತಿಂದು ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿಯಿಂದ ಬಂದರು; ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ರಸ್ತೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಬದಿಯಿಂದ ಹಾದುಹೋದರು. ನಂತರ ಸಮಾರಿತನೊಬ್ಬನು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಅವನು ಕನಿಕರದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಲು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು.

ಇದರ ತೀರ್ಮಾನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಾರ್ಯದವನಂತೆ ನಾವೂ ಇರಬೇಕು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಿಂದ ದಾಟಿಹೋದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಯೇಸು ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕನನ್ನು ಬಳಸಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ನಾವು ಬಹಳ ಸಲ “ಬಾಹ್ಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಸಲಿಯಾದ “ಆಂತರಿಕ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ” ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ತಾವು ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ತಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಜೀವಿಸದವರ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಆ ಯಾಜಕನನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಜೀವಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ನಾವು ವಂಚಕರಾಗುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಕರೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಂದು, ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಪವಿತ್ರತೆಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಜೀವನವು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿರಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಬಾಹ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯಬೇಕು; ಇದೇ ಆದರ್ಶ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಆಳದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೀವಂತವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರರಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ನಿಜವಾದ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ಇತರರ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವಂತಾಗಲಿ. ಪವಿತ್ರತೆಯೆಂಬ ನಿಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ಕೊಡುಗೆಯು ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿನೀಡಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಶಾಂತಿಯೋ ಅಥವಾ ಖಡ್ಗವೋ?

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತರಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ನಾನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತರಲು ಬಂದಿಲ್ಲ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ತರಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಮಗನನ್ನು ತಂದೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ, ಮಗಳನ್ನು ತಾಯಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ, ಸೊಸೆಯನ್ನು ಅತ್ತೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಅವನ ಮನೆಯವರೇ ಶತ್ರುಗಳಾಗುವರು.” ಮತ್ತಾಯ 10:34-36

ಇದು ಮುದ್ರಣದೋಷವೇ?  ಯೇಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೇ?  ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡುಮಾಡುವ ವಾಕ್ಯಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.  ಆದರೆ ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಆಗಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ.  ಹಾಗಾದರೆ ಯೇಸುವಿನ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವೇನು?  ಶಾಂತಿಯ ಬದಲು “ಖಡ್ಗ” ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ತರಲು ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆಯೇ?

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಓದುವಾಗ, ಯೇಸು ಬೋಧಿಸಿದ ಇತರ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಓದುವುದು ಮುಖ್ಯ.  ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಐಕ್ಯತೆ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಕುರಿತ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಬೋಧನೆಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಇದನ್ನು ಓದಬೇಕು.  ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು?

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅವರು ಸತ್ಯದ ಪರಿಣಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.  ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯವೆಂದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.  ಆದರೆ ಅದರ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವರಿಂದ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.  ಇಂತಹ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ನಾವು ಉದ್ದೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೋ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೋ ಅದನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು.  ಆದರೆ ನಾವು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗುವಾಗ, ದೇವರಿಗೂ ಅವರ ಸತ್ಯಕ್ಕೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ನಾವೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ನಾವು “ಸಾಪೇಕ್ಷತಾವಾದ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸಾರಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ಸತ್ಯವೂ ಆಗಿರುವುದು ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ಸತ್ಯವೂ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ; ಆದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ “ಸತ್ಯಗಳು” ಇದ್ದರೂ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸಂತೋಷದ ಕುಟುಂಬವಾಗಿ ಇರಬಹುದು ಎಂಬುದು ಈ ವಿಚಾರ. ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ!

ಸತ್ಯವೆಂದರೆ (ದೊಡ್ಡ “T” ಅಕ್ಷರದೊಂದಿಗೆ), ಯಾವುದು ಸರಿ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ತಪ್ಪು ಎಂಬುದನ್ನು ದೇವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ನೈತಿಕ ನಿಯಮವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇದನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡಲಾಗದು. ಅವರು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವುಗಳನ್ನೂ ರದ್ದುಮಾಡಲಾಗದು. ಮತ್ತು ಆ ನಿಯಮವು ನಿಮಗಾಗಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾಗಲಿ ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯವೋ ನನಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳ ಸಾಪೇಕ್ಷತಾವಾದವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೂ ವಿಭಜನೆ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮೇಲಿನ ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ದುಃಖಕರವೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವಂಥದ್ದೂ ಆಗಿದೆ. ಹೀಗಾದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲೆಂದೇ ಯೇಸು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವಿಭಜನೆ ಉಂಟಾದರೆ, ಅದು ನಮಗೆ ನಾಚಿಕೆಗೇಡು. ಕರುಣೆಯಿಂದ ತಿಳಿಸಲಾದ ಸತ್ಯದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅದು ಉಂಟಾದರೆ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಪರಿಣಾಮವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಯೇಸುವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು; ನಮಗೂ ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಬಾರದು.

ಪರಿಣಾಮಗಳು ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಮನನಮಾಡಿ.  ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರ ನಡುವೆ ಇರುವ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ.  ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯತೆಗಾಗಿ ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಹುಸಿ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು ರಾಜಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.  

ಸತ್ಯದ ಪ್ರಭುವೇ, ತಾವು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ.  ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲು ಇದು ಸಮಯ!

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ತಮ್ಮ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ನಡೆದಿದ್ದ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಜನರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದಿದ್ದುದರಿಂದ ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. “ಕೊರಜಿನ್, ನಿನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ಬೆತ್ಸಾಯಿದಾ, ನಿನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ!” ಮತ್ತಾಯ 11:20-21a

ಯೇಸುವಿನ ಈ ಕಾರ್ಯವು ಎಂಥ ಕರುಣೆಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯ! ಅವರು ಕೊರಜಿನ್ ಮತ್ತು ಬೆತ್ಸಾಯಿದಾ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಜನರನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವು ಅವರಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಅನೇಕ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಮಯ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹಠಮಾರಿಗಳಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು, ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು, ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ನಡತೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಕರುಣೆಯ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ! ಮೇಲಿನ ವಾಕ್ಯಭಾಗದ ನಂತರ ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗಿಂತ ತೂರ್ ಮತ್ತು ಸಿದೋನ್ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಗತಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಹನೀಯವಾಗಿರುವುದು.”

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇವರು ನಮಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದು ನಮಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲದೆ, ಪದೇಪದೇ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲೋ ಇತರರ ಜೀವನದಲ್ಲೋ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನವರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲೂ ಇದು ನೆರವಾಗಬೇಕು. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕೊರಜಿನ್ ಮತ್ತು ಬೆತ್ಸಾಯಿದಾದ ಜನರನ್ನು ಯೇಸು ತಿದ್ದಿ ಗದರಿಸುವುದರ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇರಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಏಕೆ? ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇರಣೆ ಏನಾಗಿತ್ತು?

ಯೇಸು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರು ಬದಲಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ನೀಡಿ, ತಮ್ಮ ಅದ್ಭುತಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಬಲ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗಲೂ ಅವರು ಕೂಡಲೇ ತಮ್ಮ ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಹೊಸ ಕ್ರಮವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದ ಬಲವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಗದರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಯೇಸುವಿನ ಈ ಕಾರ್ಯವು ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಕೋಪದ ಭಾವೋದ್ರೇಕದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು.  ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.  ಯೇಸು ಕೋಪಗೊಂಡು ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಗದರಿಸಲಿಲ್ಲ.  ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಬದಲಾಗಲು ಆ ಗದರಿಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಗದರಿಸಿದರು.  

ಇದೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯೇಸು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀಡುವ ಸೌಮ್ಯ ಆಹ್ವಾನದ ಫಲವಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಪವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಪಾಪವು ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವಾಗ, ನಮಗೆ ಪವಿತ್ರವಾದ ಗದರಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬಂತೆ ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿರಬಹುದು.

ನಾವು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇದು ನಮಗೆ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.  ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹೆತ್ತವರು ಇದರಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಯಬಹುದು.  ಮಕ್ಕಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ದಾರಿತಪ್ಪುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.  ಸರಿಯಾದ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮೃದುವಾದ ಕರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆರಂಭಿಸುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.  ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದು ಫಲಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.  ಆ “ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳು” ಯಾವುವು?  ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಸೇಡಿನ ಭಾವದಿಂದ ಕೂಗಾಡುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಲ್ಲ.  ಬದಲಾಗಿ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಪವಿತ್ರ ಕೋಪವು ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಬಹುದು.  ಇದು ತೀವ್ರವಾದ ಗದರಿಕೆ ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದು.  ಅಥವಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಕೆಲವು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಬರಬಹುದು.  ಇದೂ ಸಹ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಕಾರ್ಯಗಳ ಅನುಕರಣೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ.  ಇದನ್ನೇ ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ಕಠಿಣ ಪ್ರೀತಿ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ನಿಮಗೆ ಯೇಸುವಿನಿಂದ ಗದರಿಕೆ ಬೇಕಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಮನನಮಾಡಿ.  ಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ಸುವಾರ್ತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲಿ.  ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದುವ ನಿಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಮನನಮಾಡಿ.  ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಗದರಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೆದರಬೇಡಿ.  ನೀವು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ದೇವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನೆರವಾಗುವ ಕೀಲಿಕೈ ಅದೇ ಆಗಿರಬಹುದು.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉತ್ಕಟರಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ.  ಇತರರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಸಾಧನವಾಗಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ.  ನಾನು ಸದಾ ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗೆ ನೀಡುವಂತಾಗಲಿ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಮಗುವಿನಂತೆ ಇರುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

“ಪಿತನೇ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಭೂಮಿಗೂ ಒಡೆಯನೇ, ನೀವು ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೂ ಮರೆಮಾಡಿ, ಮಗುವಿನಂತಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.”  ಮತ್ತಾಯ 11:25

ಜೀವನ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ.  ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾಗಿದೆಯೇ?  ಅದೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.  ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಷಯಗಳು ಬಹಳ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿ ತೋರಬಹುದು.  ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು, ಕುಟುಂಬದವರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು, ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯ, ನಮ್ಮ ಗತಕಾಲ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೊರೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿ ತೋರಬಹುದು.  ಆದರೆ ಅವು ಹಾಗಿರಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಸತ್ಯ.  ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ “ಸಂಕೀರ್ಣ” ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ದೇವರು ನೀಡುವ ಉತ್ತರಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಗುವಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದೇ ಸತ್ಯ.

ಮೇಲಿನ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಪಿತನು ತನ್ನ ಉತ್ತರಗಳನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಮಗುವಿನಂತಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಯೇಸು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಕುತೂಹಲಕರವಾಗಿ, ಪಿತನು “ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೂ ಮರೆಮಾಡಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದೂ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ… “ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ” ಆಗಿರುವುದು ಉತ್ತಮವೇ ಅಥವಾ “ಮಗುವಿನಂತೆ” ಇರುವುದು ಉತ್ತಮವೇ?  ಮಗುವಿನಂತೆ ಇರುವುದೇ ಉತ್ತಮ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉತ್ತರ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಇದು ಗೊಂದಲವನ್ನುಂಟುಮಾಡಬಹುದು.  “ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ” ಆಗಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ತೋರಬಹುದು.  ಆದರೆ ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ತನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.  ಅಹಂಕಾರಿಯಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ತನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.  ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಎಲ್ಲ ಉತ್ತರಗಳೂ ಇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.

ಮಗುವಿನ ಕೆಲವು ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದೇ ಆದರ್ಶವಾಗಿದೆ.  ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಕುತೂಹಲವುಳ್ಳವರಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಲಿಯಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಇರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.  ಜೀವನವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತವಾದ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.  ದೇವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯದು.  ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮುಗ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸರಳತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.  ಅವು ಮೂಲಭೂತವಾದ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನೂ, ಸರಿ ಯಾವುದು ತಪ್ಪು ಯಾವುದು ಎಂಬುದರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.  ಜೀವನ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾಗಬೇಕು.

ಇಂದು, ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಳವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸಿದ್ಧರೂ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ.  ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ದೇವರ ಬಳಿ ಉತ್ತರಗಳಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ.

ಸಕಲ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭುವೇ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭರವಸೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತೇನೆ.  ಸಕಲ ಜ್ಞಾನವು ನನ್ನಿಂದಲ್ಲ, ತಮ್ಮಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ.  ಮಗುವಿನಂತೆ ಸದಾ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ; ತಾವು ಬಯಸುವಂತೆ ನನ್ನ ಜೀವನವು ಸರಳವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ನೆರವಾಗಿರಿ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ನಿಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಿಡುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

ಯೇಸು ಹೇಳಿದರು: “ಶ್ರಮಪಡುವವರೇ, ಹೊರೆ ಹೊತ್ತವರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.”  ಮತ್ತಾಯ 11:28

ಯೇಸುವಿನ ಈ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ನಾವು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿರಬಹುದು.  ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು, ಒತ್ತಡವನ್ನು, ಕಳವಳಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸಲು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಅವಕಾಶಕೊಡುವ ಮೃದುವಾದ ಆಹ್ವಾನವಿದು.  ಇದು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ನಿಮಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿರುವುದು ಯಾವುದು?  ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಖಿನ್ನತೆ, ದುಃಖ ಅಥವಾ ಹತಾಶೆಗೆ ಜಾರುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಯಾವುದು?  ನೀವು ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬಿಡದೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೀರಾ?  ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರಮಾಡಲಾಗದ ಯಾವುದಾದರೂ ಚಿಂತೆ ಇದೆಯೇ?  ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಯೇಸು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಹೆದರುವ ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೇ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬಹುದು.  ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಬರಲು ಬಿಡಲು ನಾವು ಹೆದರಬಹುದು.  ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದೆಂದರೆ, ನಮಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎದುರಿಸಬೇಕು; ಈ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಬೇಕು.  

ಆದರೆ ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಸೌಮ್ಯರೂ ಕರುಣಾಮಯರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಉದಾರವಾಗಿ ನೀಡುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.  ನಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳು ದೂರವಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಹಂಬಲಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಅವರು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಅನೇಕರು ಅನುಭವಿಸುವ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದು ತೊಲಗಿಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಆಳವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

“ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ” ಎಂಬ ಯೇಸುವಿನ ಆ ಸೌಮ್ಯ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ.  ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ.  ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ.  ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ನನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊರೆಯನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.  ನನ್ನ ಜೀವನ, ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು, ನನ್ನ ಭಯಗಳು, ನನ್ನ ಗತಕಾಲ, ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಚಿಂತೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ನಾನು ಬಯಸುವುದು ಕರುಣೆಯನ್ನು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

“ನಾನು ಬಯಸುವುದು ಕರುಣೆಯನ್ನೇ ಹೊರತು ಬಲಿಯನ್ನಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಈ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.”  ಮತ್ತಾಯ 12:7

ಯೇಸುವಿನ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು; ಅವರು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಧಾನ್ಯದ ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತರು.  ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು “ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಲ್ಲದ” ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆಂದು ಫರಿಸಾಯರು ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು.  ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಧಾನ್ಯದ ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕೀಳುವುದು “ಕೆಲಸ”ವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅವರು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಫರಿಸಾಯರು ವಾದಿಸಿದರು.

ನಿಜವಾಗಿಯೂ?  ಅಪೊಸ್ತಲರು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ತಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಧಾನ್ಯದ ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತದ್ದು ಪಾಪವೆಂದು ಫರಿಸಾಯರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾವಿಸಿದ್ದರೇ?  ಈ ಖಂಡನೆಯ ಅಸಂಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಅವಿವೇಕವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಲಾರದು ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ಅಪೊಸ್ತಲರು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿಸಲಾಯಿತು.  ಯೇಸು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಅವರು “ನಿರ್ದೋಷಿಗಳು” ಆಗಿದ್ದರು.

“ನಾನು ಬಯಸುವುದು ಕರುಣೆಯನ್ನೇ ಹೊರತು ಯಜ್ಞಬಲಿಯನ್ನಲ್ಲ” ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಫರಿಸಾಯರ ಅವಿವೇಕಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನೂ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಬೇಕೆಂಬ ದೇವರ ಈ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಫರಿಸಾಯರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಕಾರಣ ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಅವರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿತ್ತು.  ಆದರೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯು ಕೇವಲ ಪಾಲನೆಗಾಗಿಯೇ ನೀಡಿದ ನಿಯಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.  ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಹೇಗೋ ದೇವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವಂಥ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕಟ್ಟುಪಾಡು ಅದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.  ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ದೇವರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ನವಚೈತನ್ಯ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ದೇವರು ತಿಳಿದಿದ್ದರು.  ಪ್ರತಿ ವಾರವೂ ನಮ್ಮ ಓಟವನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಿ, ದೇವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಆರಾಧನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಇತರರ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಮಯ ಬೇಕೆಂದು ಅವರು ತಿಳಿದಿದ್ದರು.  ಆದರೆ ಫರಿಸಾಯರು ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಹೊರೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.  ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮಾನವನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನವಚೈತನ್ಯ ನೀಡುವುದಕ್ಕೂ ನೆರವಾಗದ, ಕಾನೂನಿಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಆಚರಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದರು.  

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬಹುದಾದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ನಿಯಮವನ್ನು ಕರುಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.  ಕರುಣೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಗೆ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ.  ಅದು ಆರಾಧನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ.  ಕರುಣೆಯು ಕೇವಲ ನಿಯಮಪಾಲನೆಯ ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಮಗೆ ನವಜೀವವನ್ನೂ ಚೈತನ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ನಿಯಮವನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ.  ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ನಿಯಮಪಾಲನೆಯ, ಹೊರೆಯಾಗಿರುವ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂದು ನೋಡುತ್ತೀರಾ?  ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಲು ನೀಡಲಾದ ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದು ನೋಡುತ್ತೀರಾ?

ಕರುಣಾಮಯರಾದ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ತಮ್ಮ ನಿಯಮವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ.  ತಮ್ಮ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾಣಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ.  ತಾವು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ನನಗೆ ನವಚೈತನ್ಯ ದೊರೆಯಲಿ; ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನಾನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಡುವಂತಾಗಲಿ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಇತರರ ದುರುದ್ದೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

ಫರಿಸಾಯರು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದರು.  ಮತ್ತಾಯ 12:14

ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕುಳಿತು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಇದು ಆಘಾತಕರವೂ ದುಃಖಕರವೂ ಆಗಿದೆ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೂ ಚ್ಯುತಿ ತರಬಲ್ಲ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.  ಇಲ್ಲಿ, ಅಂದಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರು ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ, ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಿಂದ ಸಂಚು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.  ಯಾರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತೋ, ಯಾರಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಾಯಬೇಕಿತ್ತೋ, ಅವರೇ ಆ ನಾಯಕರ ದುರುದ್ದೇಶಕ್ಕೆ, ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಗೆ ಗುರಿಯಾದರು.

ಇದು ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನಾವು ಆಳವಾಗಿ ದುಃಖಿಸಬೇಕು.  ಆದರೆ ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವುದೆಂದರೆ ನಾವು ವಿವೇಚನಾರಹಿತ ಕೋಪ, ಹತಾಶೆ ಅಥವಾ ಸೇಡಿನ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕೆಂದಲ್ಲ.  ಫರಿಸಾಯರ ದುರುದ್ದೇಶಪೂರಿತ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವುದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದು ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಆಳವಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವುದು ಅವರನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.  

ನಿಜ, ಇದು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯಿತು; ಇಷ್ಟು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಿಂದ ಮತ್ತು ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದ ಆ ಫರಿಸಾಯರು ಈಗ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಯೇಸು ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲಿಯೂ, ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಇಂತಹ ಹಿಂಸೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಲು ನಡೆದ ಒಳಸಂಚು ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಭವದೊಂದಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಯೇಸು ಅನುಭವಿಸಿದಷ್ಟೇ ತೀವ್ರವಾದ ದುರುದ್ದೇಶವನ್ನು ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಬಹುದು.

ದುಃಖಕರವಾಗಿ, ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೂ ಅವರ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ದುಷ್ಟನ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ.  ನಮ್ಮನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕಾದವರಿಂದಲೇ ದುಷ್ಟನ ಬಾಣಗಳು ನಮ್ಮತ್ತ ಬರುವ ಅನುಭವ ನಮಗೆ ಬಹಳ ಬಾರಿ ಆಗುತ್ತದೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವೂ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಇದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಚ್ಯುತಿ ಬರದಿರಲಿ ಅಥವಾ ನೀವು ಅತಿಯಾಗಿ ತಲ್ಲಣಗೊಳ್ಳದಿರಿ.  ಇದರಿಂದ ದುಃಖವಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ, ಆದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿರಿ.  ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ.  ಯೇಸುವಿಗೆ ಹೀಗಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೂ ಹೀಗಾಗಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಇತರರು ಉಂಟುಮಾಡುವ ನೋವು ಮತ್ತು ಅವರ ದುರುದ್ದೇಶವನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ.  ಅವರನ್ನು ತೀರ್ಪುಮಾಡುವ ಅಥವಾ ಖಂಡಿಸುವ ಹಕ್ಕು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಯೇಸು ಅನುಭವಿಸಿದ ಅದೇ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನೀವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ.  ಈ ದುಃಖವು ಅಷ್ಟಭಾಗ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಪವಿತ್ರ ದುಃಖವಾಗಿದೆ.  ನೀವು ಎದುರಿಸುವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಸಹನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ಈ ದುಃಖವು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.  

ದುಃಖಭರಿತ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ಇತರರು ನನ್ನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಥವಾ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನನಗನಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರಿ.  ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಮತ್ತು ನೀವು ನನಗೆ ನೀಡಿರುವ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಪವಿತ್ರ ದುಃಖವು ನನ್ನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರಿ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾರನೆಯ ವಾರ

ಪರಿವಿಡಿ

ಕಾಗದದ ರಟ್ಟಿನ ಮುದ್ರಿತ ಪುಸ್ತಕ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ