పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదం క్రైస్తవ దీక్షను సంపూర్ణం చేస్తుంది. జ్ఞానస్నానం ద్వారా రాజరిక యాజకత్వ గౌరవానికి ఎత్తబడినవారు, స్థైర్యలేపనం ద్వారా క్రీస్తుతో మరింత గాఢమైన సారూప్యం పొందినవారు, దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా సమాజమంతటితో కలిసి ప్రభువు అర్పించిన బలిలో పాలుపంచుకుంటారు. (విశ్వాస సంగ్రహం #1322)
ఈ లోకంలో నిజంగా వెలకట్టలేనివి ఎన్నో ఉన్నాయి. పర్వతాల సౌందర్యానికిగానీ, ప్రకృతిలోని ఇతర అద్భుతాలకుగానీ మీరు వెలకట్టలేరు. తల్లిదండ్రుల ప్రేమకు గానీ, వరంగా లభించిన బిడ్డకు గానీ మీరు ఎన్నటికీ వెలకట్టలేరు. నమ్మకమైన స్నేహితునికిగానీ, వీరోచితమైన ప్రేమకార్యానికిగానీ మీరు వెలకట్టలేరు. అలాగే, పరమ పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదమనే వరానికి మీరు వెలకట్టలేరు!
దివ్యసత్ప్రసాదం ఒక అద్భుతమైన విశ్వాస రహస్యం. నిజానికి, అది రహస్యాలన్నిటిలోకీ పరమ రహస్యం. పునీత తోమా అక్వినాస్ తన ప్రసిద్ధ స్తుతిగీతమైన అదోరో తే దేవోతేలో దివ్యసత్ప్రసాద రహస్యాన్ని, మహిమను ఇలా వ్యక్తపరిచారు:
కంటికి కనిపించని దేవా, సాష్టాంగపడి నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను,
ఈ సాధారణ ఛాయల క్రింద నీ మహిమను దాచుకున్న దేవా;
ఇదిగో, నీకు సమర్పితమై, నా హృదయమంతా నీ ముందు తలవంచుతోంది,
మేఘాంతరంలో కొలువై ఉన్న నిన్ను దర్శిస్తూ పరవశిస్తోంది.
రుచి, స్పర్శ, చూపు నిన్ను గుర్తించలేవు;
వినికిడి ద్వారా కలిగే విశ్వాసం ఆ తెరను ఛేదిస్తుంది.
దేవుని కుమారుడు పలికినదంతా నేను విశ్వసిస్తున్నాను;
సత్యస్వరూపుడు పలికినదాన్ని సత్యమని స్వీకరిస్తున్నాను.
పవిత్ర పూజారొట్టె అనే తెర వెనుక దాగి ఉన్న దేవుని దివ్య మహిమ ఎదుట మనం సాష్టాంగపడాలని ఆ స్తుతిగీతంలోని మొదటి రెండు చరణాలు చెబుతున్నాయి. మన ఇంద్రియాలు మోసపోతాయి; అక్కడ ఉన్న వాస్తవికతను మనం గ్రహించలేము. దైవప్రేరితమైన విశ్వాస వరం ద్వారానే మనం ఆ నిజ సాన్నిధ్యాన్ని గుర్తించి విశ్వసించగలం. దేవుని కృప ద్వారానే పరమ పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదపు ఉత్కృష్ట రహస్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభించగలం.
మన పంచేంద్రియాలకు సవాలు విసిరే సారతత్త్వం
సరళంగా చెప్పాలంటే, దివ్యసత్ప్రసాదం దేవుడే. దివ్యసత్ప్రసాదం మన లోకంలో సంపూర్ణంగా సన్నిహితుడై ఉన్న కుమారుడైన దేవుడే. అది సంపూర్ణంగా సన్నిహితుడై ఉన్న దేవుని నిత్య కుమారుడైన యేసే. దివ్యసత్ప్రసాదం ఆయన శరీరం, రక్తం, ఆత్మ, దైవత్వం.
సంకేతాలు, ప్రతీకల ద్వారా దేవుడు ఈ రూపంలో మనకు సన్నిహితుడవుతాడు. అయితే దివ్యసత్ప్రసాదం సంకేతాలు, ప్రతీకల కంటే ఎంతో మించినదని మనం తప్పక విశ్వసించాలి. రొట్టె ఆయన శరీరానికి ప్రతీక అని, ద్రాక్షారసం ఆయన రక్తానికి ప్రతీక అని చెప్పవచ్చు. ఇది నిజమే, కానీ ఇది ఏమాత్రం సంపూర్ణమైన వివరణ కాదు. ఆ మాటతోపాటు, ఆయన శరీరానికి ప్రతీక అయిన రొట్టె నిజంగా ఆయన శరీరంగా మారుతుందని, ఆయన రక్తానికి ప్రతీక అయిన ద్రాక్షారసం నిజంగా ఆయన రక్తంగా మారుతుందని కూడా మనం చెప్పాలి. దీనిని మనం ద్రవ్యసార పరివర్తనం అంటాము. ఇది ఎంతో అర్థాన్ని కలిగి ఉన్న పెద్ద పదం.
“ద్రవ్యసార పరివర్తనం” అంటే ద్రవ్యసారం రూపాంతరం చెందుతుందని అర్థం. అది మారిపోతుంది. అయితే రొట్టె, ద్రాక్షారసం యొక్క బాహ్య లక్షణాలు మాత్రం అలాగే ఉంటాయని కూడా దీని అర్థం. మన చూపుకు, రుచికి, స్పర్శకు, వాసనకు అవి మారవు. అవి అలాగే కనిపిస్తాయి, తాకితే అలాగే అనిపిస్తాయి, రుచి కూడా అలాగే ఉంటుంది. కానీ వాటి సారంలో అవి మునుపటివి కావు.
ఒక రొట్టెముక్కలోనూ, ఒక గ్లాసు ద్రాక్షారసంలోనూ రెండు ప్రధాన అంశాలను ఊహించడానికి ప్రయత్నించండి. అవి బాహ్య లక్షణాలు, సారం. ఇంద్రియాలతో గ్రహించగలిగేవన్నీ బాహ్య లక్షణాలు. కానీ సారాన్ని ఏ విధంగానూ ఇంద్రియాలతో గ్రహించలేము.
దీనిని ఒక పోలికతో చెప్పాలంటే, మీరు కళ్ళు మూసుకుని గులాబీ పరిమళం గల అత్తరును వాసన చూడటంలా ఉండవచ్చు. మీ ముందు గులాబీ ఉందని మీ ముక్కు మీకు చెబుతుంది; కానీ వాస్తవానికి అది తయారుచేసిన సుగంధద్రవ్యం. మీ ముందు ఉన్నదాని సారం విషయంలో మీ ముక్కు మోసపోతుంది. అది నిజమైన గులాబీ కాదు, కేవలం రసాయనాలే. దివ్యసత్ప్రసాదం విషయంలో దీనికి సరిగ్గా విరుద్ధమైనది నిజమవుతుంది. నిజానికి, దివ్యసత్ప్రసాదం విషయంలో ఈ “మోసం” మరింత ఎక్కువగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే మన ఇంద్రియాలు అన్నీ కేవలం రొట్టెను, ద్రాక్షారసాన్నే గుర్తిస్తాయి. మనం రొట్టెను విరిచి, అది విరిగే శబ్దాన్ని వినవచ్చు, దాని రుచి చూడవచ్చు, ఇంకా ఇలాంటివి చేయవచ్చు. ఇది రొట్టె అని మన ఇంద్రియాలు మనకు చెబుతాయి. కానీ దాని సారంలో అది కుమారుడైన యేసు అనే వ్యక్తిలో దేవునిగా పరివర్తనం చెందింది.
దీనిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడానికి, మనకు ఒక విధమైన “ఆరవ ఇంద్రియం” అవసరం. మనకు విశ్వాసమనే ఆధ్యాత్మిక ఇంద్రియం అవసరం. ఇది ఇక రొట్టె కాదని మనం తెలుసుకోవడానికి, అది కూడా నిశ్చయంగా తెలుసుకోవడానికి తోడ్పడే వరమే విశ్వాసం. ఇది రొట్టె కాదు, దేవుడే. ఇది కుమారుడైన దేవుని శరీరం, రక్తం, ఆత్మ, దైవత్వం.
ఎంత అధ్యయనం చేసినా, ఎంత తర్కించినా, ఎంత వాదించినా ఈ సత్యం గురించి మనకు దృఢనిశ్చయం కలగదు. కానీ విశ్వాసం దానిని కలిగిస్తుంది. నిజానికి, విశ్వాసం మనలో ఎంత గాఢమైన నిశ్చయాన్ని కలిగిస్తుందంటే, మన సంపూర్ణ అస్తిత్వంతో దీనిని విశ్వసించగలం. మన పంచేంద్రియాలను లేదా తర్కశక్తిని మాత్రమే ఉపయోగించి ఈ దృఢనిశ్చయాన్ని, ఈ స్థాయి విశ్వాసాన్ని మనం ఎన్నటికీ పొందలేము.
దీనిని విశ్వసించడం కష్టంగా ఉంటే, దివ్యసత్ప్రసాదంపై మీ విశ్వాసాన్ని దేవుడు మరింత గాఢం చేయాలనుకుంటున్నాడనడానికి అది ఒక సూచన. మీ ఆత్మ లోతుల్లో, అక్కడ ఉన్న తన దివ్య సాన్నిధ్యాన్ని మీరు కలుసుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. ఈ అమూల్యమైన వరంలో మీరు ఆయనను తెలుసుకోవాలని, ఆయనను ప్రేమించాలని, ఆయనను ఆరాధించాలని, మీ జీవితాన్ని ఆయనకు సమర్పించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు.
మీరు దివ్యబలిపూజను పూర్తిగా గ్రహించి, పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదపు సంపూర్ణ అర్థాన్ని తెలుసుకోవాలనుకుంటే, అత్యంత అమూల్యమైన ఈ వరాన్ని మూడు దృక్కోణాల నుంచి అర్థం చేసుకోవాలి. ఈ మూడూ కలిసే దివ్యసత్ప్రసాదపు సంపూర్ణ అర్థాన్ని, వాస్తవికతను తెలియజేస్తాయి. ఈ మూడు దృక్కోణాలు: బలి, దివ్యసంస్కారం, ఐక్యం. ముందుగా బలి గురించి చూద్దాం.
ఏకైక నిత్య బలి
మొదట మనం సిలువపై క్రీస్తు అర్పించిన బలిని అర్థం చేసుకోవాలి. దేవుని కుమారుడైన యేసు పతనమైన మన మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించి, మనకోసం ఒక్కసారిగా, శాశ్వతంగా మరణించాడు. తన శ్రమలలోనూ మరణంలోనూ, విజయవంతంగా పునరుత్థానం చెందడం ద్వారా ఆయన మరణాన్నే నాశనం చేశాడు. అయితే ఆయన మరణం నిజమైన మరణం; అది మన పాపాలన్నిటికీ పరిపూర్ణ బలి, ప్రాయశ్చిత్తం.
అందువల్ల, దివ్యబలిపూజకు ఉన్న అనేక పేర్లలో “పవిత్ర బలి” అనేది ఒకటి. అది నిజంగా పవిత్ర బలి కాబట్టే అలా పిలుస్తారు. ఈ విధంగా ఆలోచించండి: సిలువపై యేసు మరణం దాదాపు 2,000 సంవత్సరాల క్రితం జరిగింది. మనం అక్కడ లేము. లేక ఉన్నామా? నిజం ఏమిటంటే, మనం దివ్యబలిపూజలో పాల్గొన్న ప్రతిసారీ కల్వరిలో ఉంటాము. మనం అక్కడ ఉండటమే కాదు, అందులో పాలుపంచుకుంటాము. మనం దివ్యబలిపూజకు హాజరైన ప్రతిసారీ, కాలం ఆగిపోయి, కాలానికి అతీతమైన క్రీస్తు బలి క్షణంలోకి మనం ప్రవేశించినట్లుగా ఉంటుంది. మనం అక్కడ ఉండేది చారిత్రకంగా అని చెప్పడం కంటే, సారభూతంగా, నిజంగా, ఆధ్యాత్మికంగా అని చెప్పాలి. మన ఆత్మ సిలువ బలి సమక్షంలో ఉంటుంది; ఆ బలి ఫలాలలో మనం పాలుపంచుకోగలుగుతాము.
దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, నమ్మడానికి, అనుభవించడానికి విశ్వాసం అవసరమని మరోసారి గుర్తుచేసుకుందాం. అయితే విశ్వాసం అంటే కేవలం నమ్మడమే కాదని గుర్తుంచుకోండి. విశ్వాసం అంటే తెలుసుకోవడం. ఇక్కడ అది జరుగుతున్న దానిలో మనం కూడా పాల్గొనేలా చేసే “తెలుసుకోవడం”. దివ్యబలిపూజ అనే పవిత్ర బలి ద్వారా మన సమక్షంలోకి తీసుకురాబడే క్రీస్తు యొక్క ఏకైక సిలువ బలిలో పాలుపంచుకోవడానికి విశ్వాసం మనకు తోడ్పడుతుంది.
బహుశా ఇది కాస్త లోతైన విషయంగా అనిపించవచ్చు. దివ్యసత్ప్రసాదం ఎంతో లోతైనది! దివ్యబలిపూజలోని బలి మరి దేనితోనూ పోల్చలేని గాఢమైన వాస్తవం. కూర్చొని, ప్రార్థనాపూర్వకంగా దానిని ధ్యానించండి. దానిని అర్థం చేసుకొని, దాని భావాన్ని గ్రహించడానికి దేవుడు మీకు సహాయం చేస్తాడు. అలా అర్థం చేసుకోవడం మొదలైనప్పుడు, ఇంతకుముందెన్నడూ లేనంతగా మీరు దివ్యబలిపూజ విలువను గుర్తించడం ప్రారంభిస్తారు.
మన సమక్షంలో సన్నిహితమయ్యే దివ్యసంస్కారం
చివరి భోజనం సిలువ బలికి ఆరంభ క్రియ. ఆ మొదటి దివ్యబలిపూజలో యేసు రొట్టెను తీసుకొని, “మీరందరూ దీనిని తీసుకొని తినండి. ఇది నా శరీరం” అని చెప్పాడు. తరువాత ఆయన ద్రాక్షారసం ఉన్న అమూల్యమైన పాత్రను తీసుకొని, “ఇది నా రక్తం” అని చెప్పాడు.
మొదటి దివ్యబలిపూజ అయిన ఈ చివరి భోజనం, ఆ పవిత్ర గురువారం సాయంత్రం నుంచి శుక్రవారం సిలువపై వరకు కొనసాగి, ఆదివారం పునరుత్థానంలో పరాకాష్ఠకు చేరిందని గ్రహించడం ముఖ్యం. యేసు జీవితం, మరణం, పునరుత్థానం అనే ఈ సమస్త సంఘటన ఒక్కటిగా ఉన్నదే దివ్యబలిపూజ.
రొట్టె, ద్రాక్షారసపు బాహ్యరూపాల క్రింద ఆయన నిజసాన్నిధ్యం వరంగా లభించడమే దివ్యబలిపూజ ఫలం. ఇదే ఆయన శరీరరక్తాల దివ్యసంస్కారం. ఇక్కడ “దివ్యసంస్కారం” అంటే, పరలోకంలో ఉన్న అదే దేవుడు, అదే నిత్య కుమారుడు, రొట్టె, ద్రాక్షారసపు రూపాల క్రింద మన సమక్షంలో ఉండటం అని మన ఉద్దేశం. అందువల్ల, మనం పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదం ముందు ఒక మోకాలు వంచి నమస్కరించినా, మోకరిల్లినా, స్వయంగా దేవుని ముందే మోకరిల్లుతున్నాము. ఇది అద్భుతమైన వాస్తవం. మనం దేవాలయంలోకి ప్రవేశించి దివ్యసత్ప్రసాద మందసాన్ని చూసిన ప్రతిసారీ, ఇది మనలో భక్తిపూర్వక విస్మయాన్ని కలిగించాలి. ఆయన సాన్నిధ్యంలో మనం ప్రార్థించేందుకు దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని బహిరంగంగా ఉంచే ఆరాధనా మందిరానికి మనలను ఆకర్షించవలసిన అద్భుత వాస్తవం ఇది. ఈ అమూల్యమైన వరంలో దేవుడు నిజంగా మనతో ఉన్నాడు.
పరివర్తన కలిగించే దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ
పైన చెప్పినట్లుగా, దివ్యబలిపూజ ఆచరణ ద్వారా సిలువ బలి మన సమక్షంలోకి తీసుకురాబడుతుంది. రొట్టె, ద్రాక్షారసపు రూపాల క్రింద దాగివున్న మన ప్రభువైన క్రీస్తు యొక్క దివ్యసంస్కారపరమైన నిజసాన్నిధ్యమే ఈ బలి ఫలం. అయితే ఈ రెండు ప్రధాన అంశాలతోనే అంతా ముగిసిపోదు. ఈ అద్భుతమైన వరాన్ని దేవుడు మరో మెట్టు ముందుకు తీసుకువెళ్లాలనుకుంటున్నాడు. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ ద్వారా తనను మనతో ఐక్యం చేసుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. ప్రతి ఆదివారం, విధిగా ఆచరించవలసిన పండుగ దినాలలో మనం దివ్యబలిపూజకు హాజరుకావాలన్నది క్రీస్తు ఆజ్ఞ. అయితే దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని యోగ్యంగా స్వీకరించమని మనలను ఆహ్వానించడం ఆయన ప్రేమచర్య.
దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణే దివ్యసత్ప్రసాదపు అంతిమ లక్ష్యం. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ ద్వారా మనం క్రీస్తును మన ఆత్మలోనే స్వీకరించగలగాలనే ఉద్దేశంతోనే ఆయన సిలువపై తనను తాను బలిగా అర్పించుకొని, తన శరీరరక్తాలలో తనను తాను సమర్పించుకున్నాడు. వీటన్నిటి ఉద్దేశం ఇదే. ఇదే పరాకాష్ఠ! నిజానికి, పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదం మన క్రైస్తవ జీవితానికి మూలమనీ, శిఖరమనీ కూడా చెప్పబడుతుంది. ఎంత గొప్ప కృపావరం!
“కమ్యూనియన్” అంటే “ఒకరితో ఐక్యమవడం.” “ఐక్యం” అంటే ఇద్దరు ఒక్కటిగా మారడం. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ చేసేది ఇదే. మన మానవ స్వభావంలో యేసు తనను మనతో ఐక్యం చేసుకోవడానికి మనం సమ్మతించేలా అది మనకు తోడ్పడుతుంది. ఈ ఐక్యతలో మనం ఆయన మరణంలో మాత్రమే కాదు, మృతులలోనుండి ఆయన పునరుత్థానంలో కూడా పాలుపంచుకుంటాము. ఈ “పాపానికి మరణించడం, నూతన జీవితానికి పునరుత్థానం చెందడం” ఇప్పుడు మన ఉనికిలో భాగమవుతుంది. క్రైస్తవ జీవిత సారాంశం ఇదే. యోహాను సువార్తలో ఈ సత్యాలు స్పష్టంగా వెల్లడవడం మనం చూస్తాము:
యేసు వారితో ఇలా అన్నారు: “ఆమేన్, ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, మీరు మనుష్యకుమారుని శరీరాన్ని తిని, ఆయన రక్తాన్ని త్రాగకపోతే, మీలో జీవం ఉండదు. నా శరీరాన్ని తిని, నా రక్తాన్ని త్రాగేవారికి నిత్యజీవం ఉంటుంది; అంతిమ దినాన నేను వారిని లేపుతాను. ఎందుకంటే నా శరీరం నిజమైన ఆహారం, నా రక్తం నిజమైన పానీయం. నా శరీరాన్ని తిని, నా రక్తాన్ని త్రాగేవారు నాలో ఉంటారు, నేను వారిలో ఉంటాను. (యోహాను 6:53–56)
దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ ఫలితంగా ఏర్పడే ఐక్యతను ముఖ్యంగా చివరి వాక్యం వెల్లడిస్తుంది. యేసు మనలో ఉండటం, మనం ఆయనలో ఉండటమే దివ్యబలిపూజ పరమ ఫలం.
దివ్యబలిపూజ వివరణ
దివ్యబలిపూజ ఒక నిర్దిష్ట ఆరాధనా క్రమాన్ని అనుసరిస్తుంది. ఆ క్రమమే ఎంతో అర్థవంతమైనది. దివ్యబలిపూజలోని ఈ ఆచారక్రియలో ఇమిడి ఉన్న అనేక అర్థాలను మనం సులభంగా గమనించకుండా పోవచ్చు. దివ్యబలిపూజ అంతటినీ క్రమంగా పరిశీలిస్తూ, దాని అర్థాన్ని క్లుప్తంగా తెలుసుకుందాం. మనం ఏమి చేస్తున్నాము, ఎందుకు చేస్తున్నాము, వీటన్నిటి అర్థం ఏమిటి అనేవి గ్రహించడం వల్ల మరింత గాఢమైన విశ్వాసభక్తులతో దివ్యబలిపూజను ఆచరించగలుగుతాము.
ప్రవేశ క్రియలు: దివ్యబలిపూజలోని ఈ ప్రారంభ భాగాన్ని నాలుగు భాగాలుగా విభజించవచ్చు: 1) ప్రవేశ ఊరేగింపు (ప్రవేశ పల్లవితో); 2) పశ్చాత్తాప క్రియ; 3) మహిమ గీతం; 4) ప్రారంభ ప్రార్థన. ఒక్కటిగా సమకూడిన విశ్వాసులు పరస్పర ఐక్యతను ఏర్పరచుకొని, దేవుని వాక్యాన్ని శ్రద్ధగా వినడానికి, దివ్యసత్ప్రసాద వేడుకను యోగ్యంగా ఆచరించడానికి తమను తాము సిద్ధం చేసుకునేలా చేయడమే ఈ క్రియలన్నిటి పరమ ఉద్దేశం. ఈ ప్రవేశ క్రియలలోని ప్రతి భాగాన్ని పరిశీలించి, అందులోని అర్థాన్ని తెలుసుకుందాం.
ప్రవేశ పల్లవి (గీతం): దివ్యబలిపూజ వేడుకను ప్రారంభించడం, అక్కడ ఉన్న వారందరిలో ఐక్యతను పెంపొందించడం, ఆయా ఆరాధనా కాలపు లేదా వేడుకలోని అద్భుత రహస్యం వైపు వారి ఆలోచనలను మళ్లించడం, బలిపూజను సమర్పించే యాజకుడు, ఆయనకు సహాయం చేసే పరిచారకుల ప్రవేశ ఊరేగింపునకు తోడుగా ఉండటం ఈ గానపు ఉద్దేశాలు. గానం అనే అందమైన కార్యం ద్వారా ఇది జరుగుతుంది. అనేక స్వరాలు కలిసి ఒకే మధురమైన విశ్వాస ప్రకటనగా మారుతాయి. ఆ రోజుకు నిర్దేశించిన పల్లవిని పాడటం ఆదర్శం. అయితే, తగిన మరొక గీతాన్ని పాడటానికి కూడా అనుమతి ఉంది. ఇక్కడ ముఖ్యమైనది ఆ గీతం ద్వారా, దానిలోని పదాల ద్వారా ఏర్పడే ఐక్యత.
ప్రవేశ ఊరేగింపు: గీతం పాడుతుండగా ఊరేగింపు జరుగుతుంది. దానికి ముందు సిలువ ఉంటుంది. ఈ లోకంలో పరలోకం వైపు మన ప్రయాణం సిలువ ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమవుతుందని అది సూచిస్తుంది. బలిపీఠ పరిచారకులు, తిరుపట్టం పొందిన పరిచారకులు ఈ ఊరేగింపులో పాల్గొంటారు. పరలోకం వైపు సాగే ఈ ప్రయాణంలో వారు సమష్టిగా విశ్వాసులందరికీ ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు.
అభివందనం: 1) సిలువ గుర్తుతో అభివందనం ప్రారంభమవుతుంది. ఇది శక్తివంతమైన సంజ్ఞ. తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ అనే దేవుని నామాన్ని మనం ఆహ్వానిస్తాము. ప్రార్థన ఎల్లప్పుడూ ఇలాగే ప్రారంభం కావాలి. 2) ఆ తరువాత యాజకుడు, “ప్రభువు మీతో ఉండును గాక” అని అంటారు. దివ్యబలిపూజకు వచ్చే ప్రతి ఒక్కరితో ఉండే విషయంలో దేవుని ప్రేమను, విశ్వసనీయతను ఈ ప్రారంభ అభివందనం పునరుద్ఘాటిస్తుంది. క్రైస్తవులుగా దేవుడు వారికి ఇస్తున్న బాధ్యతను నెరవేర్చేలా వారి జీవితాలలో ఆయన సాన్నిధ్యం ఉంటుందనే వాగ్దానాన్ని కూడా ఇది అందిస్తుంది. 3) అప్పుడు సమకూడిన విశ్వాసులు, “మీ ఆత్మతో కూడ ఉండును గాక” అని ప్రతిస్పందిస్తారు. ఇది కేవలం, “గురువుగారూ, మీకు కూడా అభివందనాలు, దీవెనలు!” అని చెప్పినట్లుగా స్నేహపూర్వకమైన సంజ్ఞ మాత్రమే కాదు. యాజకుని “ఆత్మ” గురించిన ఈ ప్రస్తావన ఆయన పొందిన తిరుపట్టాన్ని సూచిస్తుంది. కాబట్టి, యాజకుడు తన తిరుపట్టం కారణంగా క్రీస్తు వ్యక్తిగా అక్కడ ఉన్నారని విశ్వాసులు అంగీకరించడమే ఇది. అందువల్ల ఆరాధన ప్రారంభమవుతున్నప్పుడు వారు వాస్తవానికి క్రీస్తు సాన్నిధ్యాన్ని అంగీకరిస్తున్నారు. ఆ సమయంలో యాజకుని పాత్ర క్రీస్తుకు సంస్కార పరిచారకునిగా, సాధనంగా ఉండటమేనని కూడా ఇది మనకు గుర్తుచేయాలి. కాబట్టి, అది ఆయన హాస్యంతో అలరించడానికో, తన వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రముఖంగా చూపడానికో సమయం కాదు. బదులుగా, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, యాజకుడు తాను “కనుమరుగవ్వడానికి” కృషి చేయాలి; క్రీస్తు వ్యక్తికి అనుగుణంగా తనను తాను మలచుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి.
పశ్చాత్తాప క్రియ: పశ్చాత్తాప క్రియ పూర్తిగా సిద్ధపాటుకు సంబంధించినది. మీ ఇంట్లో ఒక విందు ఏర్పాటు చేస్తే, దానికి మీరు సిద్ధపడతారు. లేదా, ఉద్యోగంలో ఒక ముఖ్యమైన పని ఉంటే, దానికి సిద్ధపడతారు. దివ్యబలిపూజ విషయంలోనూ అంతే. మన పాపాలకు క్షమాపణ ద్వారా దేవుని కరుణను వేడుకోవడమే మనం సిద్ధపడగల ఉత్తమ మార్గం. నిజానికి, దేవుని కరుణను, క్షమాపణను వేడుకోవడం మనం ప్రతిరోజూ, రోజంతా చేయవలసిన పని. అయితే, దివ్యబలిపూజకు కొద్దిసేపటి ముందే మనం పాపసంగీర్తనం చేసి ఉన్నా, బలిపూజకు సన్నిహితంగా చేసే ఈ సిద్ధపాటును ప్రారంభ క్రియలలో చేర్చడం సముచితమే.
ఈ పశ్చాత్తాప క్రియలో ఒక ఎంపికగా పాపస్వీకార ప్రార్థనను (సర్వశక్తిగల దేవునికి నేను నా పాపాలను ఒప్పుకుంటున్నాను…) ప్రార్థించవచ్చు. ఈ ప్రార్థనలో, “నా తప్పిదమే, నా తప్పిదమే, నా ఘోరమైన తప్పిదమే” అని చెబుతూ మన పాపాలను మూడుసార్లు అంగీకరిస్తాము. ఇలా పలుకుతున్నప్పుడు, మన పశ్చాత్తాపానికి గుర్తుగా రొమ్ముపై కొట్టుకోవాలి.
ఈ సమయంలో గ్రీకు భాషలోని కీరియే ప్రార్థనను కూడా పలుకుతాము. ప్రాచీన క్రైస్తవులు మాట్లాడిన భాష గ్రీకు కాబట్టి, దానిని ఉపయోగించడం మనలను వారితో అనుసంధానిస్తుంది. లతీను సంప్రదాయ ఆరాధనా క్రమంలో మనం ఉపయోగించే గ్రీకు పదాలు ఇవి మాత్రమే. మనం కీరియే ఎలెయిసోన్, క్రిస్తే ఎలెయిసోన్, కీరియే ఎలెయిసోన్ (ప్రభువా, కరుణించు; క్రీస్తూ, కరుణించు; ప్రభువా, కరుణించు) అని పలుకుతాము. ఇక్కడ కూడా కరుణ కోసం మూడుసార్లు వేడుకుంటాము. మూడు అనే సంఖ్య పరిపూర్ణతను, సంపూర్ణతను సూచిస్తుంది. అందువల్ల ఇది, “ప్రభువా, నీ కరుణను పరిపూర్ణంగా, సంపూర్ణంగా మాపై కురిపించు” అని వేడుకునే ఒక విధానం.
మహిమగీతం: కీరియే ప్రార్థనకు ప్రతిస్పందనగా మహిమగీతాన్ని పాడుతాము. వంట చేయడం భోజనానికి సిద్ధపరచినట్లే, ఆగమనకాలం క్రిస్మస్కు సిద్ధపరచినట్లే, కరుణ కోసం వేడుకోవడం కూడా దానిని స్వీకరించడానికి మనలను సిద్ధపరుస్తుంది. అందువల్ల, కరుణ కోసం వేడుకున్న వెంటనే, మనం అడిగిన కరుణ మనకు అనుగ్రహించబడిందని అంగీకరిస్తూ మహిమగీతంతో ఆనందిస్తాము.
ప్రారంభ ప్రార్థన: ఆ తరువాత యాజకుడు, “ప్రార్థించుదాం” అని పలుకుతారు లేదా ఆలపిస్తారు. కొద్దిసేపు మౌనం పాటించిన తరువాత, “సంగ్రహ ప్రార్థన” అని పిలిచే ప్రార్థనను చేస్తారు. ఈ ప్రార్థన విశ్వాసుల ప్రార్థనలన్నిటినీ ఒకటిగా సమకూర్చి, తండ్రికి సమర్పిస్తుంది. ఈ ప్రార్థనతో ప్రారంభ ఆచారాలు ముగుస్తాయి.
వాక్యారాధన: వాక్యారాధనలో దివ్యబలిపూజకు చెందిన ఈ క్రింది భాగాలు ఉంటాయి: 1) మొదటి పఠనం; 2) కీర్తన; 3) రెండవ పఠనం (ఆదివారాలు, మహోత్సవాల్లో మాత్రమే); 4) సువార్త; 5) ధర్మోపదేశం; 6) విశ్వాస ప్రకటన (ఆదివారాలు, మహోత్సవాల్లో మాత్రమే); 7) విశ్వాసుల ప్రార్థనలు.
దేవుడు ఈ లోకంలో అనేక విధాలుగా నిజంగా సన్నిహితుడై ఉన్నారు. దేవుడు మనకు తన సాన్నిధ్యాన్ని కలిగించే మార్గాల్లో పవిత్ర గ్రంథం ఒకటి. పవిత్ర గ్రంథ వాక్యాలను ప్రకటించినప్పుడు, క్రీస్తునే ప్రకటిస్తారు; ఆయన సాన్నిధ్యం కలుగుతుంది. అందువల్ల, దేవుని వాక్యాన్ని వినడం ద్వారా వాక్యారాధనలో క్రీస్తు నిజంగా ప్రత్యక్షమవుతారు.
పవిత్ర గ్రంథ ప్రకటనలో క్రీస్తు సాన్నిధ్యాన్ని మనం ఎలా అర్థం చేసుకుంటామో తెలియజేసే ఒక సూక్ష్మమైన అంశం వాక్యారాధనలో ఉంది. అదేమిటంటే, పఠనాలను ప్రకటించిన తరువాత పఠనకర్త, “ఇది ప్రభువు వాక్కు” అని అంటారు. సువార్తను ప్రకటించిన తరువాత యాజకుడు లేదా డీకను, “ఇది ప్రభువు సువార్త” అని అంటారు. ఆ ముగింపు పలుకులు, అప్పుడే మన మధ్య సన్నిహితమైనది కేవలం “దేవుని మాటలు” కాదనీ, “దేవుని వాక్కు” అనీ అంగీకరిస్తాయి. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, పవిత్ర గ్రంథ ప్రకటన నిత్య వాక్కు అయిన యేసును ప్రత్యక్షపరుస్తుంది. పవిత్ర గ్రంథ వాక్యాలు సజీవమైనవి. దేవుని వాక్కు సజీవమైనది. తన వాక్కు ప్రకటించబడుతున్నప్పుడు దేవుడు నిజంగా సన్నిహితులై ఉంటారు. ప్రకటించబడే వాక్కు ఆయనే. వాక్కు పలుకబడక ముందే, వ్రాయబడక ముందే ఒక వ్యక్తిగా ఉన్నారు.
దీనిని అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజ్యాంగం వంటి పత్రాన్ని బహిరంగంగా చదవడంతో పోల్చి చూడండి. ఈ పత్రాన్ని బహిరంగంగా చదవడం వల్ల ఆ దేశ వ్యవస్థాపక పితామహులు నిజంగా మన మధ్యకు రారు; వారి మాటలు, ఆలోచనలు మాత్రమే మన ముందుకు వస్తాయి. కానీ పవిత్ర గ్రంథం దీనికి చాలా భిన్నమైనది. అది సజీవ వాక్కు కావడం వల్ల, యేసు నిజంగా సజీవులుగా ఉన్నారనీ, పవిత్ర గ్రంథాన్ని వినడమంటే క్రీస్తు అనే వ్యక్తి స్వయంగా పలికేది వినడమేననీ మనం అర్థం చేసుకుంటాము. ఆయన అక్కడ ఉన్నారు. వాక్యారాధనలో మనం కేవలం దేవుని గురించో, ఆయన ఆలోచనల గురించో వినడం లేదని ఇది తెలియజేస్తుంది; బదులుగా, మనం దేవుడు పలికేది వింటాము, దేవుణ్ణి కలుసుకుంటాము, మనలను మార్చేది దేవుడు స్వయమే. దేవుని వాక్యాన్ని బహిరంగంగా చదవడంలో ఉన్న గాఢమైన వ్యక్తిగత స్వభావాన్ని కూడా ఇది తెలియజేస్తుంది. అందువల్ల, మీరు ఈసారి దివ్యబలిపూజలో పాల్గొన్నప్పుడు, పవిత్ర గ్రంథ వాక్యాలు ప్రకటించబడుతుండగా యేసు స్వయంగా అక్కడ ఉండి మీతో మాట్లాడుతున్నారని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి.
వాక్యారాధనలోని వివిధ అంశాలను మరింత వివరంగా పరిశీలిద్దాం:
ఆదివారపు పఠనాలు: ఆదివారపు పఠనాలు మూడు సంవత్సరాల చక్రాన్ని అనుసరిస్తాయి. అంటే, మూడు సంవత్సరాల వ్యవధిలో మనం బైబిలు అంతటినీ వింటాము. నిజానికి ఈ మూడు సంవత్సరాల్లో బైబిలులోని ప్రతి వచనాన్నీ చదవము, కానీ దానిలో అధిక భాగాన్ని చదువుతాము.
మొదటి పఠనం, సువార్త చాలా సందర్భాల్లో ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానమై ఉంటాయి. సువార్తలో నెరవేరే విషయాన్ని ముందుగానే సూచించే లేదా దాని నెరవేర్పు వైపు చూపించే పాత నిబంధన వచనాన్ని మొదటి పఠనంలో మనం తరచుగా వింటాము. ఉదాహరణకు, ఇశ్రాయేలీయులు నలభై సంవత్సరాలు ఎడారిలో సంచరించిన వృత్తాంతం నుంచి, ఎడారిలో లభించిన మన్నాను గురించి మొదటి పఠనంలో చదవవచ్చు. ఆ తరువాత సువార్తలో నూతన మన్నా అయిన దివ్యసత్ప్రసాదం గురించి వినవచ్చు. ఎక్కువ సందర్భాల్లో ఈ సంబంధం ఉంటుంది. కాబట్టి పాత నిబంధనకు నూతన నిబంధనతో ఉన్న ఐక్యతను అర్థం చేసుకోవడానికి, ఆ సంబంధాన్ని గుర్తించేలా శ్రద్ధగా వినడానికి ప్రయత్నించడం మంచిది.
కీర్తన ఒక స్తుతిగీతం. దీనిని తరచుగా ప్రతిస్పందన పద్ధతిలో చదువుతారు (పాటలోని ప్రతి చరణం తరువాత పల్లవిని మళ్లీ పాడినట్లుగా).
రెండవ పఠనం నూతన నిబంధన నుండి తీసుకోబడుతుంది; అది తరచుగా ఒక ప్రబోధంగా ఉంటుంది. ఇది నూతన నిబంధనలోని ఒక లేఖ నుండి గానీ, అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథం నుండి గానీ, ప్రకటన గ్రంథం నుండి గానీ తీసుకోబడుతుంది. ఈ పఠనానికి దానికంటూ ఒక ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. ప్రత్యేక పండుగలలో తప్ప, దీనిని సువార్తతో లేదా పాత నిబంధన పఠనంతో ఉద్దేశపూర్వకంగా అనుసంధానించరు.
సువార్త వాక్యారాధనకు పరాకాష్ఠ. దానికి చూపే భక్తిగౌరవాల వల్ల అది ప్రత్యేకంగా నిలుస్తుంది. మనం నిలబడి, అల్లెలూయా పాడుతాము; సువార్త గ్రంథంతో ఊరేగింపు జరుగుతుంది; ధూపం, కొవ్వొత్తులను కూడా ఉపయోగించవచ్చు. సువార్తను యాజకుడు లేదా ఉపయాజకుడు మాత్రమే చదువుతారు. సువార్త కేవలం క్రీస్తు పలికిన మాటలను, చేసిన కార్యాలను తెలియజేయడం మాత్రమే కాదు; దేవుని వాక్కు అయిన క్రీస్తునే ప్రకటించడం కూడా. ఈ ప్రకటన దైవప్రత్యక్షత యొక్క పరిపూర్ణతను మన ముందుంచుతుంది.
ప్రసంగం: ప్రసంగం కేవలం ఒక ఉపన్యాసమో, పవిత్ర గ్రంథాల వివరణో కాదు. వాస్తవానికి ప్రసంగం ఆరాధనా క్రమంలోనే ఒక భాగం. అందువల్ల అది ఒక ప్రార్థన. ప్రార్థనగా అది దేవునికీ ఆయన ప్రజలకూ మధ్య జరిగే హృదయపూర్వక సంభాషణ. నిజమే, ప్రతి ప్రసంగమూ మనకు అలా అనుభవంలోకి రాకపోవచ్చు. కానీ మన హృదయాలను తెరిస్తే, దేవుడు మనతో మాట్లాడతారని మనం తెలుసుకుంటాము. యాజకుడు లేదా ఉపయాజకుడు తన వ్యక్తిగత పవిత్రత ద్వారా నిజంగా క్రీస్తులో లీనమై ఉన్నప్పుడు ఇది మరింతగా జరుగుతుంది. అయితే ప్రసంగించే వ్యక్తి ప్రత్యేకంగా పవిత్రమైన జీవితం గడపకపోయినా ఇది జరగవచ్చు. తాను ఉపయోగించుకునే సాధనం ఎలా ఉన్నా దేవుడు మాట్లాడతారు; మనం వినాలి.
వినేవారు విశ్వాసంతో వింటున్నారనే భావన కూడా ప్రసంగానికి ఆధారంగా ఉంటుంది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, అది తప్పనిసరిగా తొలిసారి చేసే సువార్త ప్రకటనగానీ, విశ్వాస బోధనగానీ కాదు. ఇప్పటికే విశ్వసిస్తున్న విశ్వాసుల హృదయాలను ఉద్దేశించి యేసు హృదయం నుండి అది పలుకబడుతుంది. అయితే ఈ అనుభవం కూడా, సువార్త ప్రకటన అత్యంత అవసరమైనవారికి దానిని అందించడంలో తోడ్పడుతుంది.
విశ్వాస ప్రమాణం: విశ్వాస ప్రమాణం మన విశ్వాసాన్ని బహిరంగంగా ప్రకటించడం. మనం విశ్వసించే సమస్త విషయాలనూ అతి సంక్షిప్తంగా పొందుపరిచిన సారాంశం అది. ఈ గ్రంథమాలికలోని మొదటి పుస్తకం నా కతోలిక విశ్వాసం!లో విశ్వాస ప్రమాణం సంక్షిప్తంగా వివరించబడింది. కాబట్టి, ఆ పుస్తకాన్ని చదివే అవకాశం మీకు ఇంకా కలగకపోతే, దానిని చదవడం ద్వారా ప్రతి వారం ఆదివారపు ఆరాధనలో మీరు చేసే విశ్వాస ప్రమాణ ప్రకటన మరింత అర్థవంతమవుతుంది.
దైవప్రత్యక్షతకు ప్రతిస్పందనగా “విశ్వసించడం” విశ్వాస వరాన్ని కలిగిస్తుందని గుర్తుంచుకోండి. విశ్వాస ప్రమాణాన్ని ప్రకటించేటప్పుడు జరగవలసినది ఇదే. విశ్వాస ప్రమాణాన్ని ప్రకటించడం అంటే, ఇతర కారణాల వల్ల మనం నమ్మాలని ఎంచుకున్న విషయాలను కేవలం ప్రకటించడం కాకూడదు. అది మన ఆత్మలలోని విశ్వాస వరానికి ఫలంగా ఉండాలి. దేవుడు మనతో మాట్లాడి, తనను తాను మనకు బయలుపరచుకున్నప్పుడు, మనం ఆ దైవప్రత్యక్షతకు సమ్మతించడం వల్ల కలిగే ఫలంగా అది ఉండాలి.
2011 ఆగమనకాలం నుండి ఆంగ్లం మాట్లాడే ప్రపంచం దివ్యబలిపూజకు సంబంధించిన కొత్త అనువాదాన్ని ఉపయోగించడం ప్రారంభించింది. ఆ కొత్త అనువాదంలో నైసియా విశ్వాస ప్రమాణానికి కొత్త అనువాదం కూడా ఉంది. అందులో గమనించదగిన ఒక మార్పు, “మేము విశ్వసిస్తున్నాము” అనే మాటలను “నేను విశ్వసిస్తున్నాను” అని మార్చడం. మూల లాటిన్ పాఠానికి మరింత నమ్మకంగా ఉండేందుకు ఈ మార్పు చేశారు. అయితే మన విశ్వాస ప్రకటన ఎంత వ్యక్తిగతమైనదో కూడా ఇది సూచిస్తుంది. విశ్వాసం వ్యక్తిగతమైనదిగా ఉండాలి. అది “నా” విశ్వాసంగా ఉండాలి. మీ విశ్వాస ప్రకటన నిజంగా అలా ఉండేలా కృషి చేయండి.
విశ్వాసుల ప్రార్థనలు: విశ్వాసుల ప్రార్థనలతో వాక్యారాధన ముగుస్తుంది. ఇవి సమస్త కతోలిక సభ కొరకు, సమస్త కతోలిక సభ చేసే “సామూహిక” ప్రార్థనలుగా ఉద్దేశించబడ్డాయి. ఈ సామూహిక ప్రార్థనలలో మనం ప్రత్యేకంగా ప్రార్థించేది: కతోలిక సభ కొరకు, పౌర పాలకుల కొరకు, సమస్త లోక రక్షణ కొరకు, ఏ విధమైన కష్టం వల్లనైనా భారాన్ని మోస్తున్నవారి కొరకు (బాధలు, అనారోగ్యం, వేదన, దుష్టత్వం), స్థానిక అవసరాల కొరకు, మరణించినవారి కొరకు.
ఈ విధంగా వాక్యారాధన ముగిసి, దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధనకు దారి ఇస్తుంది. దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధనలో మరింత సంపూర్ణంగా పాల్గొనేందుకు మనలను సిద్ధపరచడమే వాక్యారాధన యొక్క అంతిమ లక్ష్యం. అది మనలో మరింత లోతైన విశ్వాసాన్ని రగిలించాలి. సిలువపై క్రీస్తు అర్పించిన బలిని ఆచరించడంలోకి, ఆయన పవిత్ర శరీరరక్తాల ప్రత్యక్షతలోకి, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణలో ఆయనతో ఐక్యమవడంలోకి ప్రవేశించాలనే బలమైన కోరికను మనలో కలిగించాలి.
దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధన: దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధన దివ్యబలిపూజలో శిఖరాగ్రం. అది మన సమస్త విశ్వాసానికీ ఆరాధనకూ కూడా పరాకాష్ఠ. దివ్యసత్ప్రసాద బలిని ఆచరించడంలో పాల్గొని, ఆయన దివ్య సాన్నిధ్యాన్ని ఆరాధించి, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణలో ఆయనను స్వీకరించడం కంటే పరిపూర్ణంగా దేవుణ్ణి ఆరాధించే మార్గం మరొకటి లేదు.
దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధనలో ఈ భాగాలు ఉంటాయి: 1) కానుకల సిద్ధపాటు; 2) దివ్యసత్ప్రసాద ప్రార్థన; 3) దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ క్రమం. ఈ మూడు భాగాలలో ప్రతి దానిలోనూ ఎంతో ప్రాముఖ్యమున్న వివిధ ప్రార్థనలు, అంగచేష్టలు ఉన్నాయి. ఒక్కొక్కదానిని పరిశీలిద్దాం.
కానుకల సిద్ధపాటు: దివ్యబలిపూజలోని ఈ భాగంలో బలిపీఠాన్ని సిద్ధం చేయడం, రొట్టె ద్రాక్షారసాల కానుకలను సమర్పించడం, యాజకుడు ఉపయాజకుడు కలిసి బలిపీఠం వద్ద ఆ కానుకలను సిద్ధం చేయడం ఉంటాయి. ఈ కార్యాన్ని “అర్పణ” అని కూడా అంటారు. ఈ పేరు ఆ కార్యానికి ఉన్న బలియాగ సంబంధమైన స్వభావాన్ని మరింత స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
పానపాత్ర, దివ్యబలిపూజ గ్రంథం, వస్త్రాలు మొదలైనవాటితో బలిపీఠాన్ని సిద్ధం చేసిన తరువాత, ప్రధాన కానుకలను సమర్పిస్తారు: రొట్టె, ద్రాక్షారసం. కొన్ని సంస్కృతుల్లో వీటిని కూడా సమర్పిస్తారు: మైనం (కొవ్వొత్తుల కోసం), పువ్వులు, పండ్లు, ఉన్ని (పూజావస్త్రాల కోసం), తేనె, నూనె, డబ్బు. చాలావరకు రొట్టె, ద్రాక్షారసం మాత్రమే ముందుకు తీసుకువస్తారు; అయితే ఈ కానుకల్లో దేనినైనా సమర్పించవచ్చు. అంతేకాక, కొన్ని సంస్కృతుల్లో యాజకుని పోషణ కోసం పండ్లు, తేనె, నూనె వంటి కానుకలను ముందుకు తీసుకువస్తారు. ఈ కానుకలు మన చేతుల కష్టార్జితం నుంచి రావాలి; శ్రమత్యాగం ద్వారా మన వ్యక్తిగత భాగస్వామ్యాన్ని అవి సూచిస్తాయి. కానుకలను మొదట దేవునికి సమర్పించేటప్పుడు యాజకుడు చేసే ప్రార్థనలో ఈ విషయాన్ని గుర్తిస్తాడు. అవి “భూమి ఫలం, మానవ చేతుల పని (దేవుడు, ఆయన ప్రజలు కలిసి అందించే కానుక)” అని చెబుతాడు.
ప్రాచీన ప్రపంచంలో రొట్టె ప్రాథమిక జీవనాధారానికి ప్రతీకగా ఉండేది (కేవలం భోజనంలో ఒక అదనపు పదార్థంగా కాదు); ద్రాక్షారసం సమృద్ధికి మించిన వరానికి ప్రతీకగా ఉండేది. దేవునికి మన కానుకలు అవసరం లేదు. అయితే మనం ఇవ్వవలసిన అవసరం ఉంది కాబట్టి, ఆయన తన అర్పణలో పాలుపంచుకోమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తాడు. అంతేకాక, ఈ అర్పణలో మన జీవితాలు, మన వ్యక్తిగత త్యాగాలు దేవునికి సమర్పించబడుతున్నట్లు మనం చూడాలి. ద్రాక్షారసపు కానుకను సిద్ధం చేసేటప్పుడు యాజకుడు ఇలా అంటాడు: “ఈ నీరు, ద్రాక్షారసపు మర్మం ద్వారా, మన మానవత్వంలో పాలుపంచుకోవడానికి తనను తాను తగ్గించుకున్న క్రీస్తు దైవత్వంలో మేము పాలుపంచుకొనగలుగుదుము గాక.” ఇలా చెబుతూ అతడు పానపాత్రలో ఒక నీటిచుక్కను కలుపుతాడు; ఇది దైవత్వంలో మానవత్వం లీనమవడాన్ని సూచిస్తుంది. ఆ ఒక్క చుక్క మనమే; మనం క్రీస్తు రక్తంలోనూ ఆయన దైవత్వంలోనూ పూర్తిగా లీనమవాలి.
తరువాత యాజకుడు తన చేతులు కడుక్కుంటాడు. ఇది “అతి పరిశుద్ధ స్థలం”లో ప్రవేశించే ముందు తనను తాను శుద్ధి చేసుకోవడానికి సూచన. ఆ తరువాత అతడు సమాజాన్ని ఉద్దేశించి ఇలా అంటాడు: “సహోదరీ సహోదరులారా, నా బలి, మీ బలి… కావాలని ప్రార్థించండి.” ఇది ముఖ్యమైనది; ఎందుకంటే రెండు బలులు ఏకమై ఒకటిగా అర్పించబడుతున్నాయని ఇది సూచిస్తుంది. మొదటిది, యాజకుడు అర్పించే బలి; అది క్రీస్తు అర్పించిన ఏకైక బలి. రెండవది, ప్రజలు అర్పించే బలి; అది క్రీస్తు బలితో ఐక్యమైన వారి సొంత వ్యక్తిగత బలి. బలుల ఈ ఐక్యత వల్ల మనం తీసుకువచ్చే బలులను, అవి కుమారుడైన క్రీస్తు నుంచే వచ్చినట్లుగా తండ్రి స్వీకరిస్తాడు.
దివ్యసత్ప్రసాద ప్రార్థన: దివ్యసత్ప్రసాద ప్రార్థనను పది వేర్వేరు భాగాలుగా విభజించవచ్చు. ఈ ప్రార్థన అర్థాన్ని, ఫలితాన్ని మరింత లోతుగా గ్రహించడానికి, ఈ భాగాల్లో ఒక్కొక్కదానిని క్లుప్తంగా పరిశీలిద్దాం.
ఈ ప్రస్తావన “ప్రభువు మీతో ఉండును గాక” అనే మాటలతో ప్రారంభమవుతుంది. విశ్వాస ప్రకటనల పరస్పర సంభాషణతో ఇది కొనసాగుతుంది; ఆ తరువాత యాజకుడు కృతజ్ఞతా ప్రార్థనను ఆరంభిస్తాడు. దేవదూతలు, పునీతులు ఆలపించే స్తుతిగీతంలో మనమూ వారితో కలుస్తున్నామని అంగీకరిస్తూ ఈ ప్రార్థన ముగుస్తుంది.
దేవదూతలతోను పునీతులతోను కలిసి మనం ప్రార్థించే స్తుతిగీతమే సాంక్తుస్. సాంక్తుస్ అంటే “పరిశుద్ధుడు” అని అర్థం. దేవుడు ముమ్మారు పరిశుద్ధుడని—అంటే అందరికంటే అత్యంత పరిశుద్ధుడని—చాటడానికి దీనిని మూడుసార్లు పలుకుతారు. “పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు…” అని మనం బిగ్గరగా స్తుతిస్తాం. ప్రకటన గ్రంథం 4:8లో కనిపించే విధంగా, మనం పరలోక ఆరాధనతో ఐక్యమై ఉన్నామని కూడా ఇది చూపిస్తుంది.
ఎపిక్లెసిస్: మూడవ దివ్యసత్ప్రసాద ప్రార్థనలో ఎపిక్లెసిస్ కోసం ఈ మాటలను ఉపయోగిస్తారు: “కాబట్టి, నీ ఆత్మను మంచు కురిసినట్లు ఈ కానుకలపై పంపి, వీటిని పవిత్రపరచుమని మేము ప్రార్థిస్తున్నాము.” సాధారణ రొట్టె, ద్రాక్షారసం క్రీస్తు శరీరరక్తాలుగా మారడాన్ని ప్రారంభించడానికి, ఈ కానుకలపైకి పవిత్రాత్మను దిగి రమ్మని ఆహ్వానించే ప్రార్థన ఇది.
ప్రతిష్ఠాపన వచనాలు: ఆ తరువాత, చివరి భోజన సమయంలో యేసు దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్థాపించినప్పుడు పలికిన మాటలనే తిరిగి పలుకుతూ, యాజకుడు దివ్యసత్ప్రసాద ప్రార్థనకు హృదయంగా, కేంద్రంగా ఉన్న భాగంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. “ఇది నా శరీరం… ఇది నా రక్తం” అని అతడు అంటాడు. ఈ మాటలను ప్రకటించడంతో, రొట్టె, ద్రాక్షారసం యేసుక్రీస్తు శరీరం, రక్తం, ఆత్మ, దైవత్వంగా మారుతాయి.
మిస్తేరియుం ఫిదేయి: యాజకుడు “విశ్వాస మర్మము” అని ప్రకటిస్తాడు. ప్రతిష్ఠాపన ఫలంగా బలిపీఠంపై క్రీస్తు దివ్యసంస్కార రూపంలో సన్నిహితుడై ఉన్నాడని ఇది అంగీకరిస్తుంది. ఇది విశ్వాస ప్రకటన; మన ముందున్న అద్భుతమైన మర్మాన్ని చూసి కలిగే గాఢమైన ఆశ్చర్యాన్ని, భక్తిపూర్వక విస్మయాన్ని వ్యక్తపరుస్తూ, ప్రజలు విశ్వాస జయఘోషతో ప్రతిస్పందిస్తారు. ఉదాహరణకు: “లోక రక్షకుడా, మమ్మల్ని రక్షించు; ఎందుకంటే నీ సిలువ ద్వారా, పునరుత్థానం ద్వారా నీవు మాకు విముక్తిని కలిగించావు.”
అనామ్నెసిస్: ఈ ప్రార్థనలో, మనం దేనిలో పాలుపంచుకుంటున్నామో దేవునికి చెప్పవలసిన మన అవసరాన్ని యాజకుడు వ్యక్తపరుస్తాడు—అది ఆయన కుమారుణ్ణి ఆయనకే అర్పించడం! ఉదాహరణకు: “కాబట్టి, ఓ ప్రభూ, నీ కుమారుని రక్షణదాయకమైన శ్రమలను, ఆయన అద్భుతమైన పునరుత్థానాన్ని, పరలోకానికి ఆయన ఆరోహణాన్ని స్మరించుకుంటూ ఈ ఆచరణను జరుపుకుంటున్నాము…” పునరుత్థానంలో పాలుపంచుకోవడానికి, ఇప్పుడు ఆయన శ్రమమరణాల స్మారక ఆచరణను జరుపుకుంటున్నామని ఈ ప్రార్థనలో మనం జ్ఞాపకం చేసుకుంటాం. ఈ అమూల్యమైన వరంలో పాలుపంచుకోగల ఆనందాన్ని ప్రసాదించినందుకు కూడా ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతాం.
అర్పణ: యాజకుడు ఇప్పుడు తనను తాను, కతోలిక సభను అర్పిస్తూ, తండ్రికి అర్పించబడిన క్రీస్తు ఏకైక బలితో మనందరినీ ఐక్యం చేస్తాడు. క్రీస్తు బలితో ఐక్యమైన తరువాత, ఆయన తండ్రికి అర్పించబడుతున్నట్లే, మనమూ క్రీస్తులో మనల్ని మనం తండ్రికి అర్పించుకుంటాం.
మధ్యస్థ ప్రార్థనలు: ఆ తరువాత యాజకుడు దివ్యబలిపూజలో ఉన్నవారి కోసం, అనుగ్రహ స్థితిలో ఉన్న వారందరి కోసం (సభ అంతటి కోసం), మరణించి ఈ దివ్యబలిపూజ ద్వారా అనుగ్రహాన్ని పొందుతున్న వారందరి కోసం ప్రార్థిస్తారు.
మహిమాస్తుతి: “ఆయన ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో…” క్రీస్తు శరీరరక్తాలను పైకెత్తుతూ యాజకుడు చేసే ఈ ప్రార్థన, సమస్తమూ దేవునిలో, దేవునితో, దేవుని ద్వారా ఆయన మహిమ కొరకే జరుగుతాయనే పునీత పౌలు మాటలను ప్రతిధ్వనిస్తుంది (ఎఫెసీయులకు 1 చూడండి). ఆ తరువాత దేవుని ప్రజలు ఘనమైన ఆమేన్తో ఈ మహిమాస్తుతిని ధ్రువీకరిస్తారు!
దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ విధి: ఈ అమూల్యమైన వరాన్ని స్వీకరించడానికి మనలను తక్షణమే సిద్ధం చేసే ప్రార్థనలు, క్రియలన్నీ దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ విధిలో ఉంటాయి. అవి: 1) పరలోక ప్రార్థన; 2) సమాధాన సూచన; 3) విరుచుట; 4) “ఇదిగో అని చూపుట;” 5) దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ; 6) దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ పల్లవి; 7) ముగింపు ప్రార్థన; 8) ఆశీర్వాదం. ఈ క్రియలలో ప్రతిదానినీ మరింత వివరంగా చూద్దాం.
పరలోక ప్రార్థన: ఈ ప్రార్థన గురించి పదకొండవ అధ్యాయంలో మరింత వివరంగా చర్చిస్తాము. అయితే ఇక్కడ కూడా దాని గురించి కొన్ని మాటలు చెప్పాలి. యేసుతో మనకున్న “ఐక్యత” వలన మనం కూడా తండ్రి బిడ్డలమనే సత్యాన్ని “పరలోక ప్రార్థన” స్థిరపరుస్తుంది. మనం క్రీస్తుకు సోదరసోదరీమణులం; అందువల్ల ఆయన తండ్రికి కూడా బిడ్డలం. యేసుతో ఐక్యత ద్వారా మనం తండ్రితో మరింత గాఢమైన సాన్నిహిత్యంలోకి నిరంతరం ప్రవేశిస్తుండటాన్ని కూడా ఈ ప్రార్థన వెల్లడిస్తుంది, ప్రకటిస్తుంది.
సమాధాన సూచన: దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ దేవునితో మరింత గాఢమైన ఐక్యతను నెలకొల్పడమే కాక, ఒకరితో ఒకరికి మరింత గాఢమైన ఐక్యతను, సాన్నిహిత్యాన్ని కూడా నెలకొల్పుతుంది. అందువల్ల, మనకు ఒకరితో ఒకరికి ఉన్న సహవాసాన్ని వ్యక్తపరిచే ప్రతీకాత్మక విధానమే సమాధాన సూచన.
విరుచుట: ఈ క్రియలో యాజకుడు దివ్యసత్ప్రసాద అప్పాన్ని రెండు భాగాలుగా విరిచి, తరువాత ఒక చిన్న ముక్కను అమూల్య రక్తంతో నిండిన పాత్రలో వేస్తారు. ఇక్కడ రెండు అర్థాలను గమనించాలి: 1) ఇది పోపుగారితో ఉన్న బంధాన్ని వెల్లడిస్తుంది. పోపుగారి దివ్యబలిపూజ నుండి ఒక చిన్న ముక్కను ఇతర దేవాలయాలకు తీసుకువచ్చి, ప్రతి దేవాలయంలోని పాత్రలలో వేసే ఆచారం తొలినాళ్లలో ఉండేది. పరిశుద్ధ పిత ఆధ్వర్యంలో ఐక్యమైన విశ్వాసులందరి మధ్య ఉన్న ఐక్యతను చూపడానికి ఇలా చేసేవారు. 2) దివ్యసత్ప్రసాద ప్రార్థనలో శరీరానికి, రక్తానికి విడివిడిగా ప్రతిష్ఠాపన జరుగుతుంది. వాటిని విడివిడిగా ప్రతిష్ఠించడం క్రీస్తు మరణాన్ని సూచిస్తుంది (ఆయన రక్తం చిందింపబడటం ద్వారా క్రీస్తు శరీరం, రక్తం వేరుకావడాన్ని). అయితే ఈ విధిలో ఆ రెండూ కలుస్తాయి. శరీరం, రక్తం ఇప్పుడు మళ్లీ ఒకటిగా కలుస్తున్నందున ఈ కలయిక పునరుత్థానాన్ని సూచిస్తుంది.
“ఇదిగో అని చూపుట:” ఆ తరువాత యాజకుడు దివ్యసత్ప్రసాద అప్పాన్ని పైకెత్తి, “ఇదిగో దేవుని గొర్రెపిల్ల, ఇదిగో లోక పాపాలను తొలగించేవాడు. గొర్రెపిల్ల విందుకు పిలువబడినవారు ధన్యులు” అని ప్రకటిస్తారు. జ్ఞానస్నానం పొందడానికి యేసు తనవైపు నడిచి వస్తున్నప్పుడు పునీత స్నాపక యోహాను పలికిన మాటలు కూడా వీటిలో ఉన్నాయి (యోహాను 1:29 చూడండి). యేసును “దేవుని గొర్రెపిల్ల” అని పిలవడం ద్వారా ఈ మాటలు దివ్యబలిపూజలోని బలి స్వభావాన్ని వెల్లడిస్తాయి. మన పాపాల కొరకు బలిగా అర్పించబడిన గొర్రెపిల్ల ఆయనే.
గొర్రెపిల్లను దర్శించిన తరువాత మనం ప్రతిస్పందిస్తూ, “ప్రభూ, నీవు నా ఇంటి కప్పు క్రిందకు వచ్చేందుకు నాకు యోగ్యత లేదు; నీవు ఒక్క మాట పలికితే చాలు, నా ఆత్మ స్వస్థత పొందుతుంది” అని అంటాము. ఇది వినయానికి, విశ్వాసానికి వ్యక్తీకరణ. తన సేవకుని స్వస్థపరచడానికి యేసు తన ఇంటికి వచ్చేంత యోగ్యత తనకు లేదని భావించినప్పుడు రోమా శతాధిపతి పలికిన మాటల నుండి ఇది తీసుకోబడింది (మత్తయి 8:8 చూడండి).
దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ: యేసు తన ప్రాణాన్ని బలిగా అర్పించి, దివ్యబలిపూజలో దానిని స్మారకంగా స్థాపించిన అంతిమ ఉద్దేశానికి ఇప్పుడు వస్తున్నాము. అదేమిటంటే, దివ్యసత్ప్రసాదంలో మనం ఆయనను స్వీకరించగలగడం. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణకు మనలో ఉండవలసిన సరైన అంతరంగ సంసిద్ధతను పునీత లిసియెకు చెందిన తెరేస్ తన ఆత్మకథ ఒక ఆత్మ కథలో వెల్లడిస్తుంది. తన మొదటి దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ గురించి ఆమె ఇలా చెబుతుంది:
నా హృదయంలో యేసు ఇచ్చిన ఆ తొలి ముద్దు ఎంత మధురమైనది—అది నిజంగా ప్రేమతో కూడిన ముద్దు. యేసు నన్ను ప్రేమిస్తున్నాడని నాకు తెలుసు. “నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నన్ను నీకు శాశ్వతంగా సమర్పించుకుంటున్నాను” అని అన్నాను. యేసు ఏమీ అడగలేదు, ఏ త్యాగమూ కోరలేదు. దానికి ఎంతో ముందే ఆయన, చిన్న తెరేస్ ఒకరినొకరు చూసుకొని, బాగా అర్థం చేసుకున్నారు. అయితే ఆ రోజు జరిగినది కేవలం కలుసుకోవడం కంటే గొప్పది—అది సంపూర్ణమైన ఐక్యం. మేము ఇక ఇద్దరం కాదు; ఎందుకంటే మహాసముద్రంలో కలిసిపోయిన నీటి బొట్టులా తెరేస్ కనుమరుగైపోయింది. యజమానీ రాజూ అయిన యేసు మాత్రమే మిగిలాడు.
దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ మనకు ఎంతో వ్యక్తిగతమైన, ఎంతో సన్నిహితమైన అనుభవంగా మారాలి. పునీత తెరేస్ చెప్పిన ఆ దైవిక “ఐక్యం”గా అది మారాలి. ఈ పవిత్ర సంస్కారాన్ని స్వీకరించేటప్పుడు, మనం క్రీస్తును మనలోకి రానిస్తే, మన హృదయాలు, ఆత్మలు ఆయనతో ఏకమవుతాయి. కీలకమైన విషయం అదే. మనం ఆయనను మనలోకి రానివ్వాలి.
దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ దానంతట అదే జరిగిపోయేది కాదు. మనం దివ్యసత్ప్రసాదం స్వీకరించేవారి వరుసలో ముందుకు వెళ్లి ఆయనను స్వీకరించినంత మాత్రాన, మనం నిజంగా ఆయనను స్వీకరించామని అర్థం కాదు. మన హృదయాలను సంసిద్ధం చేసుకోవాలి, మనల్ని మనం సిద్ధపరచుకోవాలి; ఆయన మన దగ్గరకు వచ్చి, మనతో తాను కోరుకునే ఐక్యతలోకి మనల్ని ఆకర్షించడానికి అనుమతించాలి. తనతో దైవిక ఐక్యతకు ఆయన ఇచ్చే ఆహ్వానానికి మనసు తెరచి, ఉదారంగా స్పందించడం మన బాధ్యత.
దివ్యసత్ప్రసాద శ్లోకం: కీర్తన రూపంలో కూడా ఉండగల ఈ దివ్యసత్ప్రసాద శ్లోకం, దివ్యసత్ప్రసాదం స్వీకరించే వారందరినీ ఐక్యం చేస్తుంది. ఇది దివ్యబలిపూజలోని ప్రధానాంశం, ఆ రోజు పవిత్ర గ్రంథ పఠనం లేదా ఆరాధనా కాలం గురించి ధ్యానించడానికి కూడా తోడ్పడుతుంది.
ముగింపు ప్రార్థన: మనం ఇప్పుడే స్వీకరించిన దివ్యవరాన్ని గుర్తించి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ, మన దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ సమృద్ధిగా ఫలించాలని వేడుకునే ముగింపు ప్రార్థనతో దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ క్రమం ముగుస్తుంది.
ఆశీర్వాదం: తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ నామమున ఆశీర్వదిస్తూ గురువు దివ్యబలిపూజను ముగిస్తారు; ఆ తరువాత ఉపయాజకుడు పంపుదల వచనాలను ప్రకటిస్తారు. ఈ పంపుదల వచనాలకు ఉన్న ఎంపికలలో రెండు: “వెళ్లి ప్రభువు సువార్తను ప్రకటించండి”, “మీ జీవితంతో ప్రభువును మహిమపరుస్తూ సమాధానంతో వెళ్లండి.” ఈ పంపుదల వచనాలు క్రీస్తును లోకానికి అందించాలనే స్పష్టమైన బాధ్యతను మనకు అప్పగిస్తాయి. దేవునితో మనకున్న ఐక్యత పొంగిపొరలి మన దైనందిన జీవితంలోకి ప్రవహించాలి. భూమి అంచుల వరకు మనం సువార్తను ప్రకటించాలి!
దివ్యబలిపూజలోని వివిధ భాగాల గురించిన ఈ సంక్షిప్త వివరణ, మీరు పాల్గొనే ప్రతిసారీ వ్యక్తిగత నిబద్ధతతో ఆరాధనలో మరింత లోతుగా ప్రవేశించడానికి మీకు తోడ్పడుతుందని ఆశిస్తున్నాం. దివ్యబలిపూజ భూమిపై జరిగే అత్యంత గొప్ప కార్యం; మనం పాల్గొనే ప్రతిసారీ భక్తిపూర్వక విస్మయంతో నిండిపోవాలి!
తరువాత: అధ్యాయం 6: పశ్చాత్తాప సంస్కారం
ఈ-పుస్తకం & పేపర్బ్యాక్ రూపాల్లో కూడా లభ్యం
Amazon.com – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్

