குருத்துவ அருளடையாளத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு மிக முக்கியமான திறவுகோல்களில் ஒன்று, முதலில் கிறிஸ்துவின் பணியைப் புரிந்துகொள்வதாகும். இயேசு தமது பணியைத் திருத்தூதர்களிடமும் இறைமக்கள் அனைவரிடமும், ஒவ்வொருவருக்கும் உரிய தனித்துவமான முறையில் எவ்வாறு ஒப்படைத்தார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, குருத்துவ அருளடையாளத்தைப் பற்றிய நமது அறிவை ஆழப்படுத்த உதவும்.
கிறிஸ்துவின் பணி
சில கேள்விகளுடன் தொடங்குவோம். கிறிஸ்துவின் பணி என்ன? அவர் இவ்வுலகில் எதைச் செய்ய வந்தார்? இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதற்கான சிறந்த வழி, பழைய ஏற்பாட்டில் அவருடைய வருகையைச் சுட்டிக்காட்டிய அனைத்தையும் ஆராய்வதாகும். அங்கே, கிறிஸ்துவின் “முன்னடையாளங்கள்” என்று நாம் அழைப்பவற்றைக் காண்கிறோம். இவை, கடவுள் தமது பணியை நிறைவேற்றுவதற்காக இவ்வுலகிற்கு வருவதற்கு ஆயத்தம் செய்த மனிதர்கள், சொற்கள், செயல்கள் ஆகியவையாகும். குறிப்பாக, பழைய ஏற்பாட்டில் கடவுள் வழங்கிய மூன்று முன்னடையாளங்களைக் குறிப்பிடலாம். அவை கிறிஸ்துவின் பணியில் நிறைவுபெறுகின்றன: 1) லேவியக் குருக்கள்; 2) இறைவாக்கினர்கள்; 3) அரசர்கள்.
லேவியக் குருக்கள்: தொடக்கக் காலத்திலேயே, ஆதாமும் ஏவாளும் பாவத்தில் வீழ்ந்த பிறகு, பாவத்திற்குப் பரிகாரம் செய்யும் வழியில் அடியெடுத்து வைக்கக் கடவுள் மனிதகுலத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தார். கடவுளுக்கு விலங்குகளைப் பலியாகக் கொண்டுவந்த முதல் மனிதர்கள் காயினும் ஆபேலும் ஆவர் (தொநூ 4:3–5). ஆபேலின் பலி அவருடைய மந்தையின் தலையீற்றாக இருந்ததால், அது கடவுளுக்கு ஏற்புடையதாக இருந்தது. அதன்பின் நோவா கடவுளுக்குப் பலி செலுத்தினார் (தொநூ 8:20–21). ஆபிரகாமின் பலியை யாரால் மறக்க முடியும் (தொநூ 22)? கடவுள் அவருடைய தலைமகனான ஈசாக்கைப் பலியாகச் செலுத்த அழைத்தார்; ஆனால் பலியிடுவதற்குச் சற்று முன்பு அவரைத் தடுத்து, அதற்குப் பதிலாக ஓர் ஆட்டுக்கிடாயைப் பலியிட அனுமதித்தார்.
காலப்போக்கில், கடவுள் இஸ்ரயேல் மக்களை உருவாக்கி, மோசே மற்றும் ஆரோன் வழியாக எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து அவர்களை வெளியே அழைத்துச் சென்றார். எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை என்னும் கொடை, முதல் பாஸ்காவின் வழியாக நிறுவப்பட்டது. கடவுள் மோசே மற்றும் ஆரோன் வழியாக மக்களுக்கு இவ்வாறு அறிவுறுத்தினார்:
இஸ்ரயேல் சமூகம் முழுவதற்கும் கூறுங்கள்: இந்த மாதத்தின் பத்தாம் நாளில் ஒவ்வொரு குடும்பமும் தனக்கென ஓர் ஆட்டுக்குட்டியைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் ஒன்று இருக்க வேண்டும். ஓர் ஆட்டுக்குட்டியை உண்பதற்கு ஒரு வீட்டிலுள்ளவர்கள் மிகவும் குறைவாக இருந்தால், அவர்கள் தங்களுக்கு மிக அருகிலுள்ள வீட்டாருடன் சேர்ந்து ஒன்றைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு வீட்டாரும் உண்ணும் அளவுக்கு ஏற்ப, ஆள்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ற விகிதத்தில் ஆட்டுக்குட்டியின் செலவைப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும். உங்கள் ஆட்டுக்குட்டி ஒரு வயதுடைய, குறையற்ற ஆணாக இருக்க வேண்டும். அதைச் செம்மறியாடுகளிலிருந்தோ வெள்ளாடுகளிலிருந்தோ எடுத்துக்கொள்ளலாம். இந்த மாதத்தின் பதினான்காம் நாள்வரை அதை வைத்திருக்க வேண்டும். பின்னர் இஸ்ரயேல் சமூகம் முழுவதும் ஒன்றுகூடியிருக்க, மாலை அந்திவேளையில் அது கொல்லப்பட வேண்டும். அவர்கள் அதன் இரத்தத்தில் சிறிது எடுத்து, அதை உண்ணும் வீடுகளின் இரு நிலைக்கால்களிலும் மேல்சட்டத்திலும் பூச வேண்டும். (விப 12:3–7).
ஒவ்வொரு வீட்டாரும் ஒரு விலங்கைப் பலியிட்டு, கதவு நிலைக்காலில் இரத்தத்தைத் தெளித்து, விடுதலை பெற ஆயத்தமானார்கள். பின்னர், பல ஆண்டுகள் கழித்து, வாக்களிக்கப்பட்ட புதிய நாடாகிய இஸ்ரயேலில் அவர்கள் குடியேறியதும், கடவுள் ஆரோனின் வழித்தோன்றல்களிலிருந்து லேவியக் குருத்துவத்தை உருவாக்கினார். பலி செலுத்தும் கடமையில் லேவியக் குருக்களுக்கு வழிகாட்டும் பல்வேறு அறிவுறுத்தல்களைக் கடவுள் வகுத்தளித்தார். இவை விடுதலைப் பயண நூலிலும், குறிப்பாக லேவியர் நூலிலும் காணப்படுகின்றன. பலி செலுத்துவதற்கென அர்ப்பணிக்கப்பட்ட முதல் கோவிலைச் சாலமோன் கட்டினார். கிறிஸ்துவின் காலத்திற்குப் பிறகும் விலங்குகளைப் பலியிடுவது தொடர்ந்தது. கி.பி. 70-இல் இரண்டாம் கோவில் அழிக்கப்பட்டபோதுதான் அது முடிவுக்கு வந்தது; அந்தக் கோவில் அதன் பின் மீண்டும் கட்டப்படவே இல்லை.
லேவியக் குருத்துவத்தைப் பற்றி விரிவான ஆய்வுக்குள் செல்லாமல், இதை மட்டும் கூறினால் போதும்: இந்தக் குருக்களும், இவர்களுக்கு முன்பு கடவுளுக்குப் பலி செலுத்திய அனைவரும், ஒரே தலைமைக் குருவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் முன்னடையாளங்களாக இருந்தனர். உலகின் பாவங்களுக்குப் பரிகாரம் செய்வதற்காக அவர் தம்மையே முழுமையான, மாசற்ற இறைவனின் செம்மறியாகவும் தலைமகனாகவும் ஒப்புக்கொடுத்தார். இறுதியான, நிறைவான குருவாகிய இயேசு, தம்மையே இறுதியான, நிறைவான பலியாக ஒப்புக்கொடுத்தார்.
இறைவாக்கினர்கள்: பழைய ஏற்பாட்டில் கிறிஸ்துவின் பிற முன்னடையாளங்களாக இருந்தவர்கள் இறைவாக்கினர்கள். கடவுளின் செய்தியை எடுத்துரைப்பதற்காக அவர்கள் கடவுளால் அழைக்கப்பட்டு, தூய ஆவியால் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்டனர். பொதுவாக அது மனவருத்தத்திற்கும் மனமாற்றத்திற்கும் அழைப்பு விடுக்கும் செய்தியாக இருந்தது. அதன் வழியாகக் கடவுள், வழிதவறிச் சென்ற தம் மக்களைத் தம்மிடம் திரும்பிவருமாறு தொடர்ந்து அழைத்தார். இறைவாக்கினர்கள் கடவுளின் மனிதர்களாகவும் (1 சாமுவேல் 2:27), ஆண்டவரின் பணியாளர்களாகவும் தூதர்களாகவும் (எசாயா 42:19), திருக்காட்சியாளர்களாகவும் (எசாயா 30:10), ஆவியால் நிறைந்தவர்களாகவும் (ஓசேயா 9:7), மக்களுக்குக் காவலர்களாகவும் இருந்தனர் (எசேக்கியேல் 3:17).
கடவுளால் முறையாக நியமிக்கப்பட்டு, அந்தப் பணிக்காகத் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்ட இறைவாக்கினர்கள் இருந்தனர். அந்தப் பட்டம் முறையாக வழங்கப்படாவிட்டாலும், கடவுளின் தூதர்களாகச் செயல்பட்டவர்களும் இருந்தனர். தொடக்க நூல் 20:7-இல் ஆபிரகாமைக் கடவுள் ஓர் இறைவாக்கினர், அதாவது தம் சார்பில் பேசுபவர், என்று அழைத்தார். விடுதலைப் பயணம் 7:1-இல், கடவுளின் தூதராகிய மோசேயின் சார்பில் பேசுபவராக ஆரோன் இருந்தார்.
முறையாக நியமிக்கப்பட்ட இறைவாக்கினர்களில் மிகவும் நன்கு அறியப்பட்டவர்கள் எசாயா, எரேமியா, எசேக்கியேல், தானியேல் ஆகியோர். ஏனெனில் இவர்களைப் பற்றி நிறைய எழுதப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் பெரிய இறைவாக்கினர்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். பன்னிரு சிறிய இறைவாக்கினர்களும் உள்ளனர்: ஓசேயா, ஆமோஸ், மீக்கா, செப்பனியா, ஆகாய், செக்கரியா, யோவேல், ஒபதியா, யோனா, நாகூம், அபக்கூக்கு, மலாக்கி. மேலும், யோசுவாவும் சாமுவேலும் இறைவாக்கினர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டனர். மோசேக்குப் பின் தலைமைப் பொறுப்பேற்ற யோசுவா, வாக்களிக்கப்பட்ட நாட்டிற்குள் மக்களை வழிநடத்திச் சென்றார். நீதித் தலைவர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டவர்களில் கடைசியானவர் சாமுவேல்.
மேலே குருத்துவத்தைப் பற்றிய பகுதியில் செய்ததுபோலவே, பழைய ஏற்பாட்டு இறைவாக்கினர்கள், அவர்களுடைய பணிகள், அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வாழ்ந்த சூழல்களின் தனித்தன்மை ஆகியவற்றைப் பற்றி நாம் மிக விரிவாகப் பேசலாம். ஆனால், இந்த அத்தியாயத்தின் நோக்கம் அதுவல்ல. மாறாக, கிறிஸ்துவுக்கு முன்னர் இறைவாக்கினர்கள் முக்கியப் பங்காற்றினார்கள் என்பதையும், மெசியாவின் வருகைக்காகப் பல்வேறு வழிகளில் மக்களைத் தயாரித்தார்கள் என்பதையும் விளக்குவதே இதன் நோக்கம். குறிப்பாக, அவர்கள் தொடர்ந்து கடவுளின் சார்பாகப் பேசி, மக்கள் தங்கள் தீய வழிகளை விட்டுக் கடவுளிடம் திரும்புமாறு அழைத்தார்கள். அவர்கள் கடவுளின் உண்மைகளை எடுத்துரைத்தார்கள்; அவ்வாறு செய்யக் கடவுளால் தூண்டப்பட்டார்கள்.
பழைய ஏற்பாட்டு இறைவாக்கினர்களுள் மிகப் பெரியவரை உண்மையில் புதிய ஏற்பாட்டில்தான் காண்கிறோம். திருமுழுக்கு யோவான் கிறிஸ்துவுக்கு நேரடியாக முன்னோடியாக வந்ததால், அவரே பழைய ஏற்பாட்டு இறைவாக்கினர்களுள் மிகப் பெரியவரும் இறுதியானவரும் ஆவார். உடனடியாக நிகழவிருந்த கிறிஸ்துவின் வருகைக்கு அவர் வழியைத் தயாரித்தார்.
இயேசு உண்மையாகவே வந்து, இறைவாக்கினர்களுக்கெல்லாம் இறைவாக்கினராகத் திகழும் இந்தப் புதிய பொறுப்பை ஏற்கிறார். அவரே உண்மையும் வழியும் வாழ்வும் ஆவார். அவரே கடவுளின் வார்த்தையின் முழுமை. எல்லா உண்மையையும் வெளிப்படுத்தும் கடவுளின் உறுதியான, இறுதியான “கூற்று” அவரே. இறைவாக்கினர்கள் அனைவரின் நிறைவும் இயேசுவே.
அரசர்: இன்றைய காலத்தில், நாம் அரசின் நிர்வாகத்தைத் திருஅவையிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்க முனைகிறோம். “திருஅவையும் அரசும் தனித்தனியாக இருத்தல்” என்று சொல்கிறோம். இதன் விளைவாக, கடவுளையும் அரசின் நிர்வாகத்தையும் பிரிப்பதே இதன் பொருள் என்று எண்ணும் தவற்றில் நாம் விழக்கூடும். ஆனால், கடவுள் விரும்பியது இதைத்தானா? எப்போதும் இப்படித்தான் இருந்ததா? இனியும் எப்போதும் இப்படித்தான் இருக்குமா? இந்த மூன்று கேள்விகளுக்குமே பதில் இல்லை என்பதுதான். உலகைப் படைத்தபோது, அதன் நிர்வாகத்தில் மையமான இடம் வகிக்கவே கடவுள் விரும்பினார். புதிய விண்ணையும் புதிய மண்ணையும் அவர் நிறுவும்போது, நித்தியத்தில் அதையே செய்வார்.
பழைய ஏற்பாட்டில், ஆட்சி செய்வதற்காகக் கடவுள் தலைவர்களை எழுப்புவதை நாம் காண்கிறோம். நோவா, ஆபிரகாம், மோசே ஆகியோர் ஆட்சி அதிகாரத்துடன் தங்கள் மக்களை வழிநடத்தினார்கள். சவுல், தாவீது, சாலமோன் ஆகியோர் வலிமைமிக்க அரசர்களாக அறியப்பட்டார்கள். மேலும், தம் மக்களை ஆள்வதற்காகக் கடவுளால் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்டு, அதிகாரம் அளிக்கப்பட்ட வேறு பல அரசர்களும் இருந்தார்கள்.
கடவுளின் சட்டத்தை உயர்ந்த சட்டமாக மதித்து நடைமுறைப்படுத்தி, உண்மையோடும் நீதியோடும் ஆட்சி செய்வதே ஓர் அரசரின் தலையாய பணி. குறிப்பாக, தாவீது அரசர் ஓர் ஆயனின் இதயத்தோடு ஆட்சி செய்த நல்ல அரசராகக் கருதப்பட்டார். அவர் குறையற்றவராக இல்லாவிட்டாலும், கடவுளின் மக்களுக்கு நிலைத்தன்மையையும் அமைதியையும் கொண்டுவந்தார்.
பழைய ஏற்பாடு முழுவதிலும், நல்ல தலைவர்கள் வழியாகக் கடவுள் தம் மக்களை ஓர் ஆயனாக வழிநடத்துவதை நாம் காண்கிறோம். ஆனால், வழிதவறிச் சென்று சமூகத்தில் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தும் தலைவர்களையும் காண்கிறோம்.
ஆனால், இந்தத் தலைவர்கள் அனைவரும் வரவிருந்த ஒப்பற்ற மாபெரும் தலைவரும் ஆயனும் ஆட்சியாளருமான ஒருவரின் முன்னடையாளங்களே. அவர் அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசரான இயேசுவே என்பது தெளிவு. அரசரான இயேசு, அனைவருக்கும் நிறைவான ஆயனாக இருக்க வந்தார். அவரது அரசாட்சி இப்போது ஆன்மிக உலகை ஆள்கிறது; காலத்தின் முடிவில், அவர் பொருள் உலகை நிறைவான நீதியுடன் ஆள்வார். நாம் அவருக்கு இடமளிக்கும்போது அவர் நம் ஆன்மாக்களை ஆள்கிறார்; நிறைவான ஒழுங்கையும் அமைதியையும் கொண்டுவர விரும்புகிறார். அவரே நிறைவான அரசர்.
எனவே, கிறிஸ்துவின் பணியை விளக்குவதே இப்பகுதியின் நோக்கமாக இருந்தது. குருவாகவும் இறைவாக்கினராகவும் அரசராகவும் இருப்பதற்காகத் தந்தையால் அவர் உலகிற்கு அனுப்பப்பட்டார். உண்மையில், இந்தப் பொறுப்புகள் ஒவ்வொன்றின் நிறைவான நிறைவேற்றமாக அவர் திகழ்ந்தார். இவை அனைத்தும் சேர்ந்து அவரது முழுப் பணியையும் சுருக்கமாக எடுத்துரைக்கின்றன.
இதிலிருந்து, இயேசு எவ்வாறு தம் பணியைத் திருத்தூதர்களிடமும், தமது முழு உடலாகிய திருஅவையிடமும் ஒப்படைத்தார் என்பதைப் பார்ப்போம்.
பணியை ஒப்படைத்தல்
இயேசு இப்போது இவ்வுலகில் இல்லை; அல்லது இருக்கிறாரா? பாவசங்கீர்த்தனத்தைப் பற்றிய அத்தியாயத்தில் குறிப்பிட்டதுபோல, இயேசு உயிர்த்தெழுந்தபின், மேல்மாடி அறையில் கதவுகளைப் பூட்டிக்கொண்டு இருந்த திருத்தூதர்களுக்குத் தோன்றினார்:
[இயேசு] மீண்டும் அவர்களிடம், “உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக! தந்தை என்னை அனுப்பியதுபோல நானும் உங்களை அனுப்புகிறேன்” என்றார். இதைச் சொன்னபின், அவர் அவர்கள்மேல் ஊதி, “தூய ஆவியாரைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்” என்றார். (யோவா 20:21–22)
இந்தப் பகுதியில் முக்கியமான இரண்டு கூறுகள் உள்ளன. முதலாவதாக, “தந்தை என்னை அனுப்பியதுபோல நானும் உங்களை அனுப்புகிறேன்” என்று இயேசு கூறினார். இனிமேல் திருத்தூதர்கள் கிறிஸ்துவின் அதே பணியில் பங்குகொள்ள வேண்டும் என்பதை இது காட்டுவதால், இது முக்கியமானது. நிறைவேற்றும்படி தந்தை இயேசுவை அனுப்பிய அந்தப் பணியில் அவர்களும் பங்குகொள்ள வேண்டியிருந்தது. யோவான் நற்செய்தியில் இயேசுவே முன்னர் கூறியதுபோல, அவர் செய்தவற்றைவிட இன்னும் பெரிய செயல்களைச் செய்ய அவர்கள் அனுப்பப்பட்டார்கள் (காண்க யோவான் 14:12–14). எனவே, குருவாகவும் இறைவாக்கினராகவும் அரசராகவும் இருக்கும் இயேசுவின் பணி, அவர் விண்ணேற்றம் அடைந்ததோடு முடிந்துவிடவில்லை என்பதை இது நமக்குத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது. உண்மையில், அவரது மண்ணுலக வாழ்வு சில வகைகளில் அவரது பணியின் தொடக்கமாகவே இருந்தது.
இந்தப் பகுதியில் இரண்டாவது முக்கியக் கூறு தூய ஆவியாரின் கொடையாகும்: “இதைச் சொன்னபின், அவர் அவர்கள்மேல் ஊதி, ‘தூய ஆவியாரைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்’ என்றார்.” தூய ஆவியாரின் தனித்துவமான கொடையான குருத்துவ அருளடையாளத் திருப்பொழிவின் வழியாகவே, குருவாகவும் இறைவாக்கினராகவும் அரசராகவும் இருக்கும் இயேசுவின் பணியைத் திருத்தூதர்கள் இப்போது நிறைவேற்ற முடிகிறது. தங்கள் சொந்த முயற்சியாலோ வல்லமையாலோ அவர்கள் இப்பணியை நிறைவேற்றுவதில்லை.
நிச்சயமாக, கிறிஸ்துவின் பணி திருத்தூதர்களிடம் மட்டுமே ஒப்படைக்கப்படவில்லை. திருமுழுக்கு, உறுதிப்பூசுதல் ஆகிய அருளடையாளங்களின் வழியாக, இறைமக்கள் அனைவரிடமும், அதாவது கிறிஸ்துவின் உடல் முழுவதிடமும், கிறிஸ்துவின் இந்த முப்பணி ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. “அரச குருத்துவம்” எனப்படும் பங்கேற்பின் வழியாகக் கிறிஸ்துவின் பணியில் பங்குகொள்ளும் பொதுநிலையினரிடமிருந்து வேறுபட்ட, தனித்துவமான முறையில் அருள்பொழிவு பெற்ற திருப்பணியாளர்கள் இந்த முப்பணியை நிறைவேற்றுகின்றனர்.
பொதுநிலையினர் கிறிஸ்துவின் முப்பணியை எவ்வாறு நிறைவேற்றுகின்றனர் என்பதற்குச் சில எடுத்துக்காட்டுகள்:
குருத்துவப் பணி:
தங்கள் வாழ்வை உயிருள்ள பலியாகக் கிறிஸ்துவுக்கு ஒப்புக்கொடுத்தல்
கிறிஸ்து தங்கள் அன்றாட வேலையைப் புனிதப்படுத்தும்படி அதை அவருக்கு ஒப்புக்கொடுத்தல்
கிறிஸ்து உலகைப் புனிதப்படுத்தும்படி அவரிடம் செபங்களை ஒப்புக்கொடுத்தல்
பிறர்மீதுள்ள அன்பின் பலியாகத் தங்கள் பிறரன்புச் செயல்களைக் கிறிஸ்துவுக்கு ஒப்புக்கொடுத்தல்
இறைவாக்குப் பணி:
இறைவார்த்தையை உலகில் பரப்புதல்
நற்பண்புகள் நிறைந்த வாழ்வின் வழியாக இறைவாக்குச் சான்று பகர்தல்
திருஅவையில் மறைக்கல்வி கற்பிக்கும் பணிகளை ஆற்றுதல்
பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நம்பிக்கையைக் கற்பித்தல்
அரசப் பணி:
தங்கள் ஆன்மா இறையாட்சியில் வாழும்படி, கிறிஸ்து அதை ஆள அனுமதித்தல்
அனைத்துச் சட்டங்களையும் இறைச்சட்டத்திற்கு இசைவானவையாக ஆக்கும்படி குடிமைச் சமூகத்தை ஒழுங்குபடுத்துதல்
பண்பாடு கடவுளின் உண்மைகளைப் பிரதிபலிக்கும்படி அதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துதல்
பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளை வழிநடத்தி, கிறிஸ்துவின் வாழ்வுக்கு இசைவாக அவர்கள் வாழ உதவுவதன் வழியாக இப்பணியை நிறைவேற்றுதல்
கிறிஸ்துவின் பணியை நிறைவேற்றுவதில் பொதுநிலையினரின் பங்கு குறித்த இந்த அடிப்படைப் புரிதலுடன், அருள்பொழிவு பெற்றவர்கள் தங்களுக்கே உரிய தனித்துவமான முறையில் இப்பணியை எவ்வாறு நிறைவேற்றுகின்றனர் என்பதில் இப்போது கவனம் செலுத்துவோம். இதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள, முதலில் திருப்பணி அருள்பொழிவின் மூன்று நிலைகளான ஆயர், குரு, திருத்தொண்டர் ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
திருப்பொழிவின் படிநிலைகள்
ஆயர் நிலை (ஆயர்கள்): ஆயர்கள் திருத்தூதர்களின் வழித்தோன்றல்கள். ஒவ்வோர் ஆயரும் தமது அருள்பொழிவின் வழிமரபைத் திருத்தூதர்கள் வரை பின்னோக்கிக் கண்டறிய முடியும் என்பது பலரும் அறியாத ஓர் உண்மை. நிச்சயமாக, நடைமுறையில் பெரும்பாலான ஆயர்களுக்கு இவ்வாறு கண்டறிவது இயலாததாக இருக்கலாம்; ஏனெனில், அத்தனை காலத்திற்கும் பின்னோக்கிச் சென்று அருள்பொழிவு குறித்த வரலாற்றுப் பதிவுகளைக் கண்டுபிடிப்பது கடினமாக இருக்கும். இருந்தாலும், ஒவ்வோர் ஆயரும் திருத்தூதர்களின் நேரடி வழிமரபில் வருபவர் என்பது உண்மை. அந்த மேலறையில் கிறிஸ்துவால் அருள்பொழிவு பெற்ற திருத்தூதர்கள், பின்னர் உலகிற்கு நற்செய்தி அறிவிக்கவும் அதை ஆளவும் புறப்பட்டுச் சென்றனர். அவர்கள் ஒரு புதிய கிறிஸ்தவச் சமூகத்தை நிறுவியபோது, அந்தப் புதிய திருஅவையைப் பராமரிக்க ஒரு திருத்தூதர் புதிய ஆயர் ஒருவரை அருள்பொழிவு செய்வார். அந்தப் புதிய ஆயர்களும் அவ்வாறே செய்தனர்; இவ்வாறு இன்றுவரை தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது. அருள்பொழிவின் இந்த இடையறாத தொடர்ச்சி, ஓர் ஆயரின் அருள்பொழிவு செல்லத்தக்கதாக இருப்பதற்கு இன்றியமையாதது. இது இல்லையெனில், ஆயர் நிலையும், அதனுடன் குருத்துவமும் திருத்தொண்டர் நிலையும் முற்றிலுமாக இல்லாமற்போய்விடும்.
திருத்தூதர்களின் நேரடி வழிமரபில் வருபவர்களாகிய ஆயர்கள், குருத்துவத்தின் முழுமையில் பங்குகொள்கின்றனர். புதிய குருக்களையும் திருத்தொண்டர்களையும் அருள்பொழிவு செய்யும் அதிகாரம் அவர்களுக்கு மட்டுமே உண்டு. உரோமையில் உள்ள திருத்தந்தையும் ஓர் ஆயரே. புனித பேதுருவின் வழித்தோன்றலாக இருப்பதால், அவர் திருஅவை முழுவதன்மீதும் தனித்துவமான ஆன்மிக அதிகாரத்தைச் செலுத்துகிறார். ஆனால், அவர் பெற்ற அருள்பொழிவைப் பொறுத்தவரை, மற்ற ஒவ்வோர் ஆயரையும் போலவே திருத்தந்தையும் ஓர் ஆயர்தான்; ஆயர் நிலையில் அவர் மற்றவர்களைவிட உயர்ந்தவரோ தாழ்ந்தவரோ அல்ல.
மூப்பர்கள் (குருக்கள்): ஆயர்களைப் போலவே, மூப்பர்களும் கிறிஸ்துவின் குருத்துவத்தில் பங்குகொள்கின்றனர். திருப்பலி நிறைவேற்றவும், பாவங்களை மன்னிக்கவும், குணமளிக்கவும், அதிகாரத்துடன் போதிக்கவும், ஆன்மாக்களை மேய்க்கவும் அதே ஆன்மிக வல்லமையைப் பயன்படுத்துகின்றனர். வேறுபாடு என்னவெனில், குருக்கள் ஓர் ஆயருடன் இணைந்திருப்பவர்கள். கிறிஸ்துவின் திருப்பணியில் அவர்கள் ஆயரின் உடன் உழைப்பாளர்கள். உண்மையில், ஒவ்வொரு குருவும் தமது பணியை ஆற்ற ஓர் ஆயரின் கீழ் இருக்க வேண்டும். துறவறச் சபைகளில் இருப்பவர்களும்கூட, உள்ளூர் ஆயருடனோ அல்லது திருத்தந்தையையே தங்கள் ஆயராகக் கொண்டோ இணைந்திருக்க வேண்டும்.
திருத்தொண்டர்கள்: திருத்தொண்டர்கள் குருத்துவத்திற்காக அருள்பொழிவு செய்யப்படுவதில்லை; மாறாக, அவர்கள் “திருப்பணிக்காக” அருள்பொழிவு செய்யப்படுகின்றனர். இது திருஅவையில் தொண்டாற்றும் பணியாகும். குருக்களும் ஆயர்களும் மேய்ப்பர்களாகப் பணியாற்றும் அதே முறையில் இவர்கள் அப்பணியை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை; ஆனால், அதிகாரத்துடன் போதிக்கும் பொறுப்பு இவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. இவர்களும் ஓர் ஆயருடன் இணைந்திருக்க வேண்டும்; திருஅவையின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப, தங்களுக்கே உரிய தனித்துவமான முறையில் திருஅவையில் தொண்டர்களாகச் செயல்பட வேண்டும்.
திருப்பொழிவின் வழியாகக் கிறிஸ்துவின் பணியை நிறைவேற்றுதல்
குரு, இறைவாக்கினர், அரசர் என்னும் கிறிஸ்துவின் முப்பணி, அருள்பொழிவு பெற்ற திருப்பணியாளரில் எவ்வாறு நிறைவேறுகிறது என்பதை இப்போது பார்ப்போம். அரச குருத்துவத்தின் வழியாகப் பொதுநிலையினரிடம் இப்பணிகள் எவ்வாறு நிறைவேறுகின்றன என்பதை ஏற்கெனவே பார்த்தோம். எனவே, அருள்பொழிவு பெற்றவர்களின் திருப்பணி வழியாக இவை எவ்வாறு நிறைவேறுகின்றன என்பதை இப்போது புரிந்துகொள்வது முக்கியம்.
குருத்துவப் பணி: ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி, குருக்களும் ஆயர்களும் தாங்கள் பெற்ற அருள்பொழிவின் வழியாகக் கிறிஸ்துவின் குருத்துவத்தில் தனித்துவமான முறையில் பங்குகொள்கின்றனர். இந்தத் தனித்துவமான பங்கேற்பு, பொதுநிலையினர் மற்றும் திருத்தொண்டர்களின் பங்கேற்பிலிருந்து அளவில் மட்டுமல்ல, சாராம்சத்திலும் வேறுபடுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், குருக்களும் ஆயர்களும் கூடுதல் ஆற்றல் பெற்றவர்களைப்போல இப்பணியை இன்னும் அதிகமான அளவில் நிறைவேற்றுகிறார்கள் என்பதல்ல; மாறாக, முற்றிலும் வேறுபட்ட முறையில் இப்பணியை நிறைவேற்றுகிறார்கள்.
குருக்களும் ஆயர்களும் நற்கருணைப் பலியை ஒப்புக்கொடுப்பதன் வழியாக, சிலுவையின் ஒரே நித்தியப் பலியை உண்மையாகவே தொடர்ந்து நிகழச் செய்து, கிறிஸ்துவின் குருத்துவப் பணியை நிறைவேற்றுகின்றனர். குரு திருப்பலியை ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, கிறிஸ்துவே அங்கே பிரசன்னமாயிருந்து, அந்த ஒரே நித்தியப் பலியை ஒப்புக்கொடுக்கிறார். குரு in Persona Christi, அதாவது, “கிறிஸ்துவின் ஆளாக” செயல்படுகிறார் என்று நாம் சொல்கிறோம். ஆகவே, திருப்பலியை ஒப்புக்கொடுப்பவர் குரு தாமே அல்ல; மாறாக, குருவில் வாழ்ந்து, அவரோடு ஒன்றித்திருக்கும் கிறிஸ்துவே அதை ஒப்புக்கொடுக்கிறார். குரு பெற்ற திருப்பொழிவின் வல்லமையால், ஒவ்வொரு திருப்பலியையும் ஒப்புக்கொடுப்பவர் கிறிஸ்துவே.
குருக்களும் ஆயர்களும் பாவசங்கீர்த்தனத்தில் பாவமன்னிப்பு வழங்கும் ஒவ்வொரு முறையும், நோயில்பூசுதல் அருளடையாளத்தில் ஒருவருக்கு நோயாளர் எண்ணெயால் திருப்பூசுதல் செய்யும் ஒவ்வொரு முறையும் in Persona Christi என்ற முறையில், கிறிஸ்துவின் ஆளாகச் செயல்படுகின்றனர்.
கிறிஸ்துவின் பணியில் இவ்வாறு பங்குபெறுவது “குருத்துவப் பணி” ஆகும். ஏனெனில், இயேசுவின் நிறைவான குருத்துவச் செயலாகிய சிலுவையின் ஒரே நிறைவான பலியிலிருந்து வரும் அருளே இதன் ஊற்றாக உள்ளது.
இறைவாக்கினர் பணி: தங்கள் சொற்களாலும் செயல்களாலும் இறைவார்த்தையைப் பகிர்ந்துகொள்ள அனைவரும் அழைக்கப்படுகின்றனர். குருக்கள், பொதுநிலையினர், துறவறத்தார் ஆகிய அனைவரும் இதில் அடங்குவர். ஆனால் ஒவ்வொருவரும் தமக்கே உரிய தனித்துவமான முறையில் இதைச் செய்கின்றனர். திருப்பொழிவு பெற்ற திருப்பணியில் பங்குபெறுவோர், கிறிஸ்துவின் இறைவாக்கினர் பணியில் வல்லமையுள்ள விதத்தில் பங்குபெறுகின்றனர்.
இக்கருத்தை விளக்க உதவும் ஓர் அன்றாட எடுத்துக்காட்டைப் பார்ப்போம். பொதுநிலையினரான ஒருவர், உள்ளூர்ப் பங்கில் யோவான் நற்செய்தியைப் பற்றி வகுப்பு நடத்துகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவர் பகிர்ந்துகொள்வது நல்லதாகவும் உண்மையாகவும் ஆழ்ந்த புரிதலைத் தருவதாகவும் இருக்கிறது. இப்போது அதே உரையைப் பங்குக் குரு வழங்குவதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். உள்ளடக்கம் ஒன்றுதான், சொற்களும் ஒன்றுதான்; ஆனால் இறைவாக்குச் செய்தியும் ஒன்றுதானா? இதற்கான பதில் இதுதான்: சொல்லப்படுவது ஒன்றாக இருந்தாலும், அந்தச் செய்தியைக் குரு வழங்குகிறார் என்பது முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அவர் பெற்ற திருப்பொழிவின் வல்லமையால், அவர் உரைக்கும் செய்தி கூடுதலான அதிகாரத்தைப் பெறுகிறது. கடவுள் குருவின் சொற்கள் வழியாக மட்டுமல்ல, அவரது புனிதத் திருப்பணி வழியாகவும் பேசுகிறார். கற்பிக்கப்படுவது தவறாக இருந்தாலும் இதே நிலை பொருந்தும் என்பது உண்மை. அத்தகைய சூழலில், திருப்பொழிவு பெறாத ஒருவர் கற்பிக்கும் தவறைவிட, திருப்பொழிவு பெற்ற ஒருவர் கற்பிக்கும் தவறு திருஅவைக்கு அதிகத் தீங்கு விளைவிக்கிறது.
திருப்பொழிவு பெற்ற திருப்பணியின் வழியாகக் கடவுள் தமது வார்த்தையைத் தனித்துவமிக்க, வல்லமையுள்ள விதத்தில் உரைக்கிறார் என்பதைக் காட்டுவதே இந்த எடுத்துக்காட்டின் நோக்கம். இறைவார்த்தை வெறும் சொற்கள் அல்ல; மாறாக, கடவுள் தம்மையே வெளிப்படுத்திப் பகிர்ந்துகொள்வதே அவரது வார்த்தை.
புனிதத் திருவழிபாட்டில் இது சிறப்பான விதத்தில் உண்மையாகிறது. திருவழிபாடு என்பது கிறிஸ்துவும் திருஅவையும் இணைந்து ஆற்றும் புனிதச் செயலாகும். இயேசு அருளடையாள முறையில் பிரசன்னமாகிறார்; அதோடு, பறைசாற்றப்படும் வார்த்தையாகவும் அவர் பிரசன்னமாகிறார். அதனால்தான், திருவழிபாட்டின்போது மறையுரை வழங்கத் திருப்பொழிவு பெற்ற திருப்பணியாளர் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறார். இந்த மறையுரை, கடவுளுக்கும் அவரது மக்களுக்கும் இடையே இதயத்தோடு இதயம் பேசும் உரையாடலாக இருக்க வேண்டும்; கடவுளின் சிந்தனையையும் இதயத்தையும் அவரையே வெளிப்படுத்துவதாக இருக்க வேண்டும். திருப்பொழிவு பெற்ற திருப்பணியாளர், பிற மனிதர்களைப் போலவே ஒரு பாவியாக இருந்தாலும், அவர் வழியாகக் கடவுள் தம்மை இவ்வாறு வெளிப்படுத்த முடியும் என்பதே மாட்சிமிக்க உண்மை. வலுவற்ற கருவிகளைக் கொண்டும்கூட கடவுளால் வியத்தகு செயல்களைச் செய்ய முடியும்.
இதை ஓர் ஒப்புமையால் விளக்க வேண்டுமானால், இசையில் தேர்ச்சி பெற்ற ஒருவர் விலை குறைந்த ஒரு வயலினை எடுத்து இனிய இசையை எழுப்புவதைப் போன்றது எனலாம். நிச்சயமாக, இசைக்கருவி சிறப்பாக இருக்கும்போது அதன் ஒலியும் சிறப்பாக இருக்கும். ஆனால் நல்ல இசைக்கருவியைவிட முக்கியமானவர் இசைக்கலைஞரே. கடவுளே அந்த இசைக்கலைஞர்; நாமோ அவரது கருவி. அவர் நம்மைப் பயன்படுத்துகிறார்; திருவழிபாட்டிலோ, தமது மாட்சிமிக்க வார்த்தையை வெளிப்படுத்தும் கருவியாகத் திருப்பொழிவு பெற்ற திருப்பணியாளரைப் பயன்படுத்துகிறார்.
இறைவார்த்தையைப் பறைசாற்றும் பணியின் முழுமை ஆயர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது; குறிப்பாக, இந்த நூல் வரிசையின் முதல் நூலில் விளக்கப்பட்டுள்ளபடி, திருத்தந்தையிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆயர்களின் உடன் உழைப்பாளர்களாகக் குருக்களும் இந்த இறைவார்த்தைப் பணியில் பங்குபெறுகின்றனர். திருத்தொண்டர்களும் தாங்கள் பெற்ற திருப்பொழிவின் வல்லமையால் இறைவார்த்தையைப் பறைசாற்றும் பொறுப்பைப் பெறுகின்றனர்; அந்த வார்த்தையை அதிகாரத்தோடு போதிப்பதற்கான சிறப்பு அருட்கொடையும் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.
அரசப் பணி: “அரசராக” இருப்பது அல்லது ஆளும் அதிகாரத்துடன் செயல்படுவது என்றால் என்ன என்பதை நாம் அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறோம். வரலாறு முழுவதும் பலர் தங்கள் ஆட்சியதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தியிருப்பதே இப்பணியைப் பற்றிய நமது பொதுவான தவறான புரிதலுக்குக் காரணமாகத் தோன்றுகிறது. காலங்காலமாக உலகியல் ஆட்சியில் காணப்படும் பல்வேறு வகையான அதிகாரத் துஷ்பிரயோகங்களில் இதைக் காணலாம். திருஅவைக்குள்ளேயே நிகழும் அதிகாரத் துஷ்பிரயோகங்களிலும் இது காணப்படுகிறது. இங்கே ஒரு பழைய கூற்று நினைவுக்கு வருகிறது: “வரம்பற்ற அதிகாரம் முற்றிலும் சீரழிக்கிறது.” இது எப்போதும் உண்மையாக இல்லாவிட்டாலும், வீழ்ச்சியுற்ற நமது மனித இயல்பின் காரணமாக இது ஒரு பொதுவான போக்காக உள்ளது. மக்களை ஆளும் அதிகாரத்துடன், அந்த அதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தவும், கடுமையோடும் தன்னலத்தோடும் ஆளவும் தூண்டும் சோதனைகளும் வருகின்றன.
இயேசுவின் அரசாட்சி மிக உயர்ந்தது; எல்லா ஆட்சிமுறைகளுக்கும் அது நிறைவான முன்மாதிரியாக விளங்குகிறது. அவர் ஒரு மேய்ப்பரைப் போல ஆட்சி செய்தார்; தம் ஆடுகளைத் தாழ்மையுடன் வழிநடத்தி, அவற்றைப் பாதுகாத்து, அவற்றுக்கு உணவளித்தார். ஆடுகளின் அன்றாட வாழ்வில் மேய்ப்பர் நெருக்கமாகப் பங்கேற்கிறார். அவர் அவற்றோடு ஆட்டுத் தொழுவத்தில் இருக்கிறார். ஆடுகள் மேய்ப்பரை அறிந்திருக்கின்றன; அவரது குரலைக் கேட்டு அவரைப் பின்தொடர்கின்றன.
குருக்களும் ஆயர்களும் தாங்கள் பெற்ற திருப்பொழிவின் வழியாக, கிறிஸ்துவின் பெயரிலும் அவருடைய ஆளுமையிலும் இறைமக்களின் மேய்ப்பர்களாகச் செயல்பட அதிகாரம் பெறுகின்றனர். இந்தக் குருத்துவ ஆளும் பணி (“திருஆட்சியமைப்பு” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது: hieros=குருத்துவம் சார்ந்த; arch=ஆளுகை) இரண்டு முக்கிய வழிகளில் வெளிப்படுகிறது. முதலாவதாக, திருஅவையின் வெளிப்புற நிர்வாகத்தில் அது வெளிப்படுகிறது; இரண்டாவதாக, தனிப்பட்ட ஆன்மாக்களை இன்னும் நெருக்கமாக வழிநடத்தும் மேய்ப்புப் பணியில் அது வெளிப்படுகிறது.
திருஅவையின் குருத்துவ ஆளும் பணி பல்வேறு நிலைகளில் செயல்படுத்தப்படுகிறது. மண்ணுலகிலுள்ள திருஅவை முழுவதையும் ஆளும் உலகளாவிய பொறுப்பு திருத்தந்தையிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வோர் ஆயரிடமும் அவரது தலத் திருஅவையை (மறைமாவட்டத்தை) ஆளும் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. குருக்களுக்குப் பங்குத்தந்தையாகப் பணியாற்றும் பொறுப்பு வழங்கப்படும்போது, அவர்களது பங்கை ஆளும் பொறுப்பும் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. இந்த ஆளும் பணியோடு பல்வேறு உரிமைகளும் பொறுப்புகளும் இணைந்துள்ளன; அது கிறிஸ்துவின் இதயத்தோடு செயல்படுத்தப்படுவதே அதன் இலட்சியம்.
இன்னும் தனிப்பட்ட முறையில், ஒருவரோடு ஒருவர் கொள்ளும் உறவின் நிலையில், எல்லாக் குருக்களிடமும் ஆயர்களிடமும் ஆன்மாக்களைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது; தங்கள் மேய்ப்புப் பணியின் வழியாக மக்களை வழிநடத்த அவர்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். மக்களுக்கு அருளடையாளங்களை வழங்குவதும் இறைவார்த்தையைப் போதிப்பதும் நிச்சயமாக இதில் அடங்கும்; அத்துடன், ஆன்மிக வழிகாட்டுதலின் வழியாக ஒவ்வொருவரையும் தனிப்பட்ட முறையில் வழிநடத்துவதும் இதில் அடங்கும். இறைமக்களுக்கும் குருக்களுக்கும் இடையிலான இந்த நெருக்கமான சந்திப்பு, மேய்ப்புப் பணியின் தனிப்பட்ட இயல்பை வெளிப்படுத்துகிறது. மேய்ப்புப் பணி (ஆளும் பணி) என்பது குரு வெறுமனே “பொறுப்பில் இருப்பது” பற்றியது அல்ல; மாறாக, குருவோ ஆயரோ இறைமக்களைக் கிறிஸ்துவிடம் வழிநடத்துவதே அதன் முதன்மையான நோக்கம்.
நடைமுறையில் கருத்தில்கொள்ள வேண்டிய சில அம்சங்கள்
இந்த இயலின் முந்தைய பக்கங்கள் குருத்துவ அருளடையாளம், பழைய ஏற்பாட்டில் அதன் தொடக்கம், கிறிஸ்துவில் அதன் நிறைவு, கிறிஸ்து அந்தப் பணியைத் திருஅவையிடம் ஒப்படைத்தமை ஆகியவற்றைப் பற்றிய பொதுவான புரிதலைத் தருகின்றன. குருத்துவ அருளடையாளத்தைப் பற்றிய இந்தப் பொதுக் கண்ணோட்டத்தோடு, அடிக்கடி எழும் சில நடைமுறை அம்சங்களையும் கேள்விகளையும் நாம் ஆராய்வது முக்கியம். குருத்துவ அருளடையாளம் ஏன் ஆண்களுக்கு மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது, மணத்துறவு, துறவறக் குருக்களுக்கும் மறைமாவட்டக் குருக்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு, திருப்பொழிவு எவ்வாறு நடைபெறுகிறது ஆகியவற்றைப் பார்ப்போம்.
ஆண்களுக்குத் திருப்பொழிவு வழங்குதல்: ஆயர்களாகவும் குருக்களாகவும் திருத்தொண்டர்களாகவும் திருப்பொழிவு பெறுவது ஆண்களுக்கு மட்டுமே உரியது. ஏன் இவ்வாறு உள்ளது? இது ஒரு வகையான பாகுபாடா? கடந்த காலத்திலிருந்து இன்னும் நீடித்திருக்கும் ஒரு நடைமுறையா? இது எப்போதாவது மாறுமா? இவை சரியாகப் புரிந்துகொண்டு பதிலளிக்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்விகள்.
இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில் மிகவும் எளிமையானது. இயேசு செய்ததையே நாம் செய்கிறோம் என்பதால்தான் ஆண்களுக்கு மட்டுமே திருப்பொழிவு வழங்கப்படுகிறது. இயேசு ஓர் ஆண். இறைமகன் ஓர் ஆணாக மனித உடலை ஏற்றார். இயேசு பன்னிரண்டு ஆண்களைத் தம் திருத்தூதர்களாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்; அவர்களே அவருடைய முதல் ஆயர்கள் ஆனார்கள். மேலும், அக்காலம் முதல் திருத்தூதர்கள் தங்கள் வழித்தோன்றல்களாகவும் உடன் பணியாளர்களாகவும் தேர்ந்தெடுத்தவர்களும் ஆண்களாகவே இருந்தனர். ஆகவே, இயேசுவும் திருத்தூதர்களும் செய்ததையே திருஅவை தொடர்ந்து செய்கிறது.
திருத்தொண்டர் பணிக்கும் இதுவே பொருந்தும். திருத்தூதர் பணிகள் 6-இல் திருத்தொண்டர் பணி நிறுவப்பட்டதைக் காண்கிறோம். திருத்தூதர்களுக்கு உதவி தேவைப்பட்டது; எனவே, திருத்தொண்டர்களாகத் திருப்பொழிவு பெற ஏழு ஆண்களை அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்தனர். பின்னர் இந்த நடைமுறை நூற்றாண்டுகள் நெடுகிலும் தொடர்ந்தது.
இங்கு நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான உண்மை என்னவென்றால், எல்லா அருளடையாளங்களிலும் இயேசு செய்ததையே நாம் செய்கிறோம் என்பதுதான். எடுத்துக்காட்டாக, இயேசு தண்ணீரால் திருமுழுக்குப் பெற்றதால் நாமும் தண்ணீரால் திருமுழுக்கு வழங்குகிறோம். இயேசு அப்படிச் செய்ததால் நாமும் திருப்பலிக்கு அப்பத்தையும் திராட்சை இரசத்தையும் பயன்படுத்துகிறோம். இயேசு அப்படிச் செய்ததால் நாமும் ஆண்களுக்குத் திருப்பொழிவு வழங்குகிறோம்.
இதைக் கேள்விக்குட்படுத்தி, இயேசு தம் முதல் ஆயர்களாக ஆண்களை மட்டுமே ஏன் தேர்ந்தெடுத்தார் என்று வியப்பது எளிது. அது வெறுமனே அக்காலப் பண்பாட்டின் தாக்கத்தால் நிகழ்ந்ததா? இயேசுவே அந்தப் பண்பாட்டின் அழுத்தத்திற்கு ஆளானாரா? இல்லை, நிச்சயமாக இல்லை. இயேசு பல வேளைகளில் அக்காலப் பண்பாட்டுப் போக்கிற்கு எதிராகச் செயல்பட்டார்; அக்காலத்தின் தவறான நடைமுறைகளை எதிர்த்து நிற்க அவர் அஞ்சவில்லை. ஆகவே, அவர் தாம் சுதந்திரமாக விரும்பியதையே செய்தார் என்ற முடிவுக்கு நாம் வர வேண்டும்.
திருப்பொழிவை ஆண்களுக்கு மட்டுமே வழங்குவதால், இயேசுவோ திருஅவையோ பாரபட்சம் காட்டுவதாகப் பொருள்படுமா என்ற மற்றொரு கேள்வியும் எழலாம். மீண்டும் சொல்கிறோம்: நிச்சயமாக இல்லை. திருப்பொழிவுக்காக ஆண்களை மட்டுமே தேர்ந்தெடுப்பதில் தவறேதும் இல்லை. உண்மையில், இயேசு ஏன் இவ்வாறு செய்தார் என்பதை நாம் விண்ணகத்தை அடையும்போதுதான் முழுமையாக அறிந்துகொள்வோம். அப்போது நாம் அவரிடமே கேட்க வேண்டும். ஆனால் இயேசு பாரபட்சம் காட்டவில்லை என்பதை நாம் அறிந்து நம்ப வேண்டும். உண்மையில், பெண்களை மிகுந்த மரியாதையுடனும் மாண்புடனும் நடத்தியதில் அவர் மிகுந்த அக்கறை காட்டினார்; அக்காலப் பண்பாட்டுப் போக்கிற்கு எதிராகவும் செயல்பட்டார். ஆயினும், ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காகக் குருத்துவ அருளடையாளத்திற்கு அவர் ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார். நம் காலத்தில், மாண்பில் சமத்துவம் என்பது பணிகளும் பொறுப்புகளும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்று நாம் நினைக்க முனைகிறோம். ஆனால் அது உண்மையா? ஆண்களும் பெண்களும் மாண்பில் 100% சமமானவர்கள்; ஆனால் உலகிலும் குடும்பத்திலும் திருஅவையிலும் அவர்களுடைய பணிகள் வேறுபடுகின்றன என்பதே உண்மை. “வேறுபட்டவர்களாக” இருப்பது “மேலானவர்களாக” அல்லது “தாழ்ந்தவர்களாக” இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்று எண்ணும் வலையில் சிக்காமல் இருக்க நாம் மிகுந்த கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும். அது அவ்வாறு பொருள்படாது. மாண்பில் முழுமையான சமத்துவத்தைப் பேணிக்கொண்டே, கடவுளின் திட்டத்திற்கேற்ப ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை ஏற்றுக்கொள்ள நாம் அஞ்சக்கூடாது.
ஆண்களை மட்டுமே திருநிலைப்படுத்தும் இந்த நடைமுறை எப்போதாவது மாற முடியுமா? முடியாது. திருப்பலிக்கு அப்பமும் திராட்சை இரசமும் பயன்படுத்துவதையோ, திருமுழுக்குக்குத் தண்ணீர் பயன்படுத்துவதையோ திருஅவை மாற்ற முடியாதது போலவே, இதையும் மாற்ற முடியாது. எனவே, இந்த நடைமுறை காலத்தின் முடிவுவரை நீடிக்கும்.
திருமணத்துறவு: மேற்கத்தியத் திருஅவையில், திருமணத்துறவு மேற்கொண்டவர்களை மட்டுமே குருக்களாகவும் ஆயர்களாகவும் திருநிலைப்படுத்துவது வழக்கமாக உள்ளது. திருமணமான ஓர் ஆண் திருத்தொண்டராகத் திருநிலைப்படுத்தப்படலாம். ஆனால், அவர் உயிரோடு இருக்கும்போதே அவருடைய மனைவி இறந்துவிட்டால், அவர் மறுமணம் செய்துகொள்ள முடியாது.
கீழைத்திருஅவையில், குருக்கள் திருமணத்துறவு வாழ்வைத் தேர்ந்துகொள்ளலாம்; அது கட்டாயமல்ல. எனவே, திருமணமான ஆண்கள் குருக்களாகத் திருநிலைப்படுத்தப்படலாம். எனினும், திருமணத்துறவு வாழ்வைத் தேர்ந்துகொள்ளும் குருக்களிலிருந்து மட்டுமே ஆயர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்.
மேற்கத்தியத் திருஅவையில் திருமணத்துறவு ஏன் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது? இதற்குப் பல்வேறு கண்ணோட்டங்களிலிருந்து பதிலளிக்கலாம். விவிலிய அடிப்படையில் பார்த்தால், விண்ணரசின் பொருட்டுத் திருமணத்துறவு வாழ்வை மேற்கொள்வோரைப் பற்றி இயேசுவே பேசியுள்ளார் (Mt 19:12). இயேசுவும் திருமணத்துறவு வாழ்வு வாழ்ந்தார் என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. புனித பவுல், 1 கொரிந்தியர் 7-இல் திருமணத்துறவை ஓர் இலட்சியமாகக் குறிப்பிடுகிறார். மேலும், திருத்தூதர்கள் புதிய ஊர்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் நற்செய்தியை அறிவிக்கச் சென்றபோது, தங்கள் பணிகளை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தங்கள் குடும்பங்களை விட்டுச் சென்றனர்.
திருமணத்துறவு «ஏன்» கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது என்பதைப் பொறுத்தவரை, அதன் விவிலிய அடிப்படைக்கும், திருமணத்துறவு வாழ்வு வாழ்ந்த கிறிஸ்துவின் சாட்சியத்திற்கும் அப்பால், நடைமுறை சார்ந்த காரணங்களும், திருப்பணி சார்ந்த காரணங்களும், அடையாளப் பொருள் சார்ந்த காரணங்களும் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.
நடைமுறையில் பார்த்தால், திருமணத்துறவு ஒரு குரு தனது குருத்துவப் பணிக்குத் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணிக்க உதவுகிறது. ஒரு குருவுக்கு இதுவே இலட்சியமாகும். ஒரு குரு திருமணமாகிக் குழந்தைகளுடன் இருந்தால், அவருடைய குருத்துவப் பணியைவிட அவரது மனைவிக்கும் குழந்தைகளுக்கும் முன்னுரிமை அளிப்பதே முறையாக இருக்கும். எனினும், ஒரு குரு எல்லா வகையிலும் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்ற முயல வேண்டும். இலட்சிய நிலையில், குருக்கள் தங்கள் குருத்துவப் பணியையே தங்கள் வாழ்வின் மையமாகக் கொள்ள வேண்டும். இதனால், திருமணமான குருக்கள், தங்கள் திருப்பணி, தங்கள் குடும்பம் ஆகிய மிக நல்ல இரண்டிற்கும் இடையே ஒருவித முரண்பாட்டை இன்னும் எளிதாக எதிர்கொள்ளக்கூடும். இது தீர்க்க முடியாத முரண்பாடாகவோ, எதிர்மறையான முரண்பாடாகவோ இருக்கும் என்பதல்ல. எதற்கு முன்னுரிமை அளிப்பது என்பதில் ஏற்படும் முரண்பாடாகவே அது இருக்கும். எனவே, குருக்கள் தங்கள் திருப்பணியில் மட்டுமே முழுக் கவனம் செலுத்துவதற்காக மேற்கத்தியத் திருஅவை திருமணத்துறவைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வருகிறது.
திருமணத்துறவு நடைமுறை எப்போதாவது மாற முடியுமா? இறையியல் அடிப்படையில் பார்த்தால், ஆம், மாற முடியும். இது திருஅவையின் ஒழுங்குமுறையே அன்றி, குருத்துவப் பணியின் இன்றியமையாத பகுதி அல்ல என்பதால், இதை மாற்றும் அதிகாரம் திருத்தந்தைக்கு உண்டு. உண்மையில், திருத்தூதர்களில் சிலர் திருமணமானவர்களாக இருந்தனர்; கீழைத்திருஅவையில் குருக்கள் திருமணமானவர்களாக இருக்கலாம்; மேற்கத்தியத் திருஅவையிலும்கூட, மிகவும் விதிவிலக்கான சில சூழ்நிலைகளில் குருக்கள் திருமணமானவர்களாக இருக்கலாம். (திருமணமான ஓர் ஆங்கிலிக்கன் குரு கத்தோலிக்கத் திருஅவையில் இணைந்தால், திருமண வாழ்வில் நீடித்தபடியே கத்தோலிக்கக் குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்படுவதற்கு அவர் அனுமதி பெறலாம்.) எனினும், கொள்கையளவில் திருமணத்துறவு நடைமுறை மாறக்கூடும் என்றாலும், அது மாறாது என்றே பெரும்பாலானோர் நம்புகின்றனர். பல நூற்றாண்டுகளாக இது நடைமுறையில் உள்ளது; திருஅவையின் மறைத்தூதுப் பணி ஆர்வத்திற்கு அடிப்படையான காரணங்களில் ஒன்றாகவும் இருந்துள்ளது. பெரும்பாலும் இதுவே திருஅவையின் நடைமுறையாகத் தொடரும்.
துறவறச் சபைக் குருக்களும் மறைமாவட்டக் குருக்களும்: துறவறச் சபைக் குருக்களுக்கும் மறைமாவட்டக் குருக்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் பற்றிப் பேசும்போது, முதலில் சொல்ல வேண்டியது, ஒரு குரு குருவே என்பதுதான். குருத்துவத்தில் இரண்டு வடிவங்கள் இல்லை. எல்லாக் குருக்களும் குருக்களே; எல்லாத் திருத்தொண்டர்களும் திருத்தொண்டர்களே; எல்லா ஆயர்களும் ஆயர்களே. இருப்பினும், குருக்கள் தங்கள் குருத்துவப் பணியை வாழ்வில் நிறைவேற்றும் முறைகள் வேறுபடுகின்றன. அவர்கள் துறவறச் சபைக் குருக்களா அல்லது மறைமாவட்டக் குருக்களா என்பது முக்கியமான வேறுபாடுகளில் ஒன்றாகும்.
ஒருவர் முதலில் பிரான்சிஸ்கன் அல்லது தோமினிக்கன் சபை போன்ற ஒரு துறவறச் சபையில் உறுப்பினராகி, பின்னர் அந்தச் சபையின் தலைவர்களின் ஒப்புதலுடன் குருவாகவும் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டால், அவர் துறவறச் சபைக் குரு ஆவார். ஒரு துறவி குருவாகவும் திருநிலைப்படுத்தப்படுவதற்கான முதன்மைக் காரணம், அந்தச் சபையின் மறைப்பணியை நிறைவேற்ற உதவுவதே ஆகும். இந்தக் குருக்கள் துறவறச் சகோதரர்களாகவோ மடத்துறவிகளாகவோ தொடர்ந்து இருந்து, தங்கள் சபைத் தலைவர்களின் வழிகாட்டுதலுக்கேற்பக் குருத்துவப் பணியையோ திருத்தொண்டர் பணியையோ ஆற்றுகின்றனர். துறவறச் சபைக் குருக்கள் தங்கள் சபையின் நடைமுறைக்கேற்ப வார்த்தைப்பாடுகளை அளிக்கின்றனர். எனினும், ஏறக்குறைய எல்லாச் சபைகளிலும் திருமணத்துறவு, கீழ்ப்படிதல், கற்பு ஆகிய வார்த்தைப்பாடுகள் அளிக்கப்படுகின்றன.
மறைமாவட்டக் குருக்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆயரின்கீழ், ஒரு குறிப்பிட்ட மறைமாவட்டத்தின் தேவைகளுக்குப் பணியாற்றுவதற்காகத் திருநிலைப்படுத்தப்படுகின்றனர். மறைமாவட்டக் குருக்கள் கீழ்ப்படிதலையும் திருமணத்துறவையும் கடைப்பிடிப்பதாகப் புனிதமான வாக்குறுதிகளை அளிக்கின்றனர். கீழ்ப்படிதல் என்பது, முதன்மையாக, ஒரு குரு தமது ஆயர் தமக்கு ஒப்படைக்கும் திருப்பணிப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றுவதைக் குறிக்கிறது. திருமணத்துறவின் பொருள் நேரடியானது: குருத்துவப் பணிக்கு மட்டுமே முழுமையாகத் தம்மை அர்ப்பணிப்பதற்காக, ஒரு மறைமாவட்டக் குரு திருமணம் மற்றும் குடும்ப வாழ்வு என்னும் நன்மைகளைத் தியாகம் செய்கிறார்.
திருநிலைப்படுத்தும் சடங்கு: அழகும் பெருமிதமும் நிறைந்த திருநிலைப்படுத்தும் சடங்கில் பங்கேற்க உங்களுக்கு எப்போதாவது வாய்ப்புக் கிடைத்தால், அதில் பங்கேற்பது பயனுள்ளது. மறைமாவட்டக் குருவாகப் போகிறவர், மேல்நிலைப் பள்ளிப் படிப்புக்குப் பிறகு எட்டு ஆண்டுகள் கல்வி கற்று, திருநிலைப்படுத்தப்படுவதற்குத் தயாராகிறார். பொதுவாக, இதில் மெய்யியலில் இளநிலைப் பட்டமும் இறையியலில் முதுநிலைப் பட்டமும் அடங்கும். குருத்துவப் பயிற்சிக் காலத்தில், குருமாணவர் பல்வேறு திருத்தூதுப் பணிகளிலும் ஈடுபடுகிறார்; ஆன்மிக வழிகாட்டுதலையும், தமது மனித ஆளுமையை வளர்ப்பதற்கான பயிற்சியையும் பெறுகிறார். ஒரு துறவியும் பொதுவாகக் குறைந்தது எட்டு ஆண்டுகள் கல்வி கற்கிறார்; சில சமயங்களில் அதைவிட அதிகமாகவும் கற்கிறார்.
ஓர் ஆயர் மட்டுமே ஓர் ஆணைத் திருத்தொண்டராகவோ குருவாகவோ திருநிலைப்படுத்த முடியும். ஆயர்கள் மற்ற ஆயர்களால் திருநிலைப்படுத்தப்படுகின்றனர். வழக்கமாக, குறைந்தது மூன்று ஆயர்கள் முன்னிலையில் இது நடைபெறுகிறது.
இந்தச் சடங்கில், குருக்களுக்கும் திருத்தொண்டர்களுக்கும் உரிய வாக்குறுதிகளைப் பொதுவில் அளித்தலும், கைகளை விரித்துவைத்தலும் இடம்பெறுகின்றன; குருக்களின் கைகளில் திருத்தைலம் பூசப்படுவதும் இதில் அடங்கும். இச்சடங்கின்போது, அவர்களுக்குப் புதிய திருவழிபாட்டு உடைகள் அணிவிக்கப்படுகின்றன; அங்கு கூடியிருக்கும் மற்ற குருக்கள் அல்லது திருத்தொண்டர்கள் அவர்களை வரவேற்கின்றனர். இது உண்மையிலேயே மாட்சிமைமிக்க ஒரு சடங்கு.
திருப்பட்டம் பற்றிக் குறிப்பிட வேண்டிய இறுதிக் கருத்து இதுதான்: திருமுழுக்கு, உறுதிப்பூசுதல் ஆகியவற்றைப் போலவே, குருத்துவ அருளடையாளமும் திருப்பட்டம் பெறுபவரின் ஆன்மாவில் ஓர் “அழியாத முத்திரையை” பதிக்கிறது. இதன் பொருள், ஒருவர் ஒருமுறை திருப்பட்டம் பெற்றுவிட்டால், அவர் என்றென்றும் திருப்பட்டம் பெற்றவராகவே இருக்கிறார் என்பதாகும். இந்தப் புனிதக் கொடையை எவ்விதத்திலும் பறித்துவிட முடியாது. அவர் செயற்பாட்டுப் பணிவாழ்விலிருந்து விலகினாலும் அல்லது நீக்கப்பட்டாலும், திருப்பட்டத்தின் ஆன்மிக முத்திரை அழிந்துவிடாது. ஒருமுறை ஆயராகவோ, குருவாகவோ, திருத்தொண்டராகவோ ஆனவர், எப்போதும் ஆயராகவோ, குருவாகவோ, திருத்தொண்டராகவோ இருப்பார்.
குருத்துவ அருளடையாளத்தைப் பற்றி நாம் இதுவரை மிகச் சிறிதளவே பார்த்துள்ளோம். இருப்பினும், இந்த அருளடையாளத்தைப் பற்றிய இந்த அடிப்படை அறிமுகம், நம் ஆயர்கள், குருக்கள், திருத்தொண்டர்கள் என்னும் கொடையை நீங்கள் மேலும் ஆழமாக மதித்துப் போற்ற உதவும் என்று நம்புகிறோம். அவர்கள் திருஅவைக்குப் பணிபுரிவதற்காக இருக்கிறார்கள்; பொதுநிலையினரின் செபங்களையும் ஆதரவையும் பெரிதும் சார்ந்திருக்கிறார்கள்.
அடுத்து: அத்தியாயம் 9 – திருமண அருளடையாளம்
மின்னூல் & மென் அட்டை நூல் வடிவங்களிலும் கிடைக்கிறது
Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
