Juzuu zote 4 zinapatikana kama vitabu vya jalada laini & vya kielektroniki!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – na kwingineko!
Kristo Mfalme wa Ulimwengu Wote
Sherehe ya Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu (Mwaka A)
“Kisha atawaambia wale walio upande wake wa kushoto, ‘Ondokeni kwangu, ninyi mliolaaniwa, mwende katika moto wa milele ulioandaliwa kwa ajili ya Ibilisi na malaika zake. Kwa maana nilikuwa na njaa, hamkunipa chakula; nilikuwa na kiu, hamkunipa kinywaji; nilikuwa mgeni, hamkunikaribisha; nilikuwa uchi, hamkunivika; nilikuwa mgonjwa na gerezani, hamkunitunza.’” Mathayo 25:41–43
Tarehe 11 Juni 1899, Papa Leo XIII aliweka wakfu kwa taadhima wanadamu wote kwa Moyo Mtakatifu wa Yesu, tukio aliloliona kuwa “tendo kuu” la upapa wake. Kuwekwa wakfu huku kulijikita katika ukweli mtakatifu kwamba, “himaya [ya Kristo] inajumuisha si mataifa ya Kikatoliki tu, wala si watu waliobatizwa tu… bali pia wote walio nje ya imani ya Kikristo; hivi kwamba kwa kweli wanadamu wote wako chini ya mamlaka ya Yesu Kristo” (Annum Sacrum, 3).
Tendo hili la kinabii la kujikabidhi lilifuatiwa na miongo ya machafuko yaliyozidi kuongezeka. Kufikia miaka ya 1920, ulimwengu ulikuwa umetumbukia katika misukosuko ya kisiasa na kijamii. Baada ya Vita vya Kwanza vya Dunia, mtazamo wa kuyaendesha maisha bila kumhusisha Mungu ulienea kwa kasi katika mataifa, huku itikadi za kikomunisti na kifashisti zikitia mizizi na kuwafanya watu wasiohesabika waitilie shaka imani yao na hata kuiacha. Uhusiano wa muda mrefu kati ya imani na utawala wa kiraia, uliokuwa umejikita kwa kina katika maisha ya Ulaya tangu karne ya nne, ulianza kuvunjika. Mamlaka kuu ya Mungu juu ya mataifa hayakutambuliwa tena, na wanadamu walizidi kujitumainia wenyewe.
Katika kukabiliana na kuzorota huku kwa maisha ya kiroho na ya kijamii, Papa Pio XI alitambua hitaji la haraka la kutangaza tena ufalme wa Kristo juu ya ulimwengu wote. Alielewa kwamba mamlaka ya Mungu na sheria yake vinapoondolewa katika maisha ya umma, jamii huelekea katika mkanganyiko wa kimaadili na maangamizi. Ili kukabiliana na hali hii, alianzisha Sikukuu ya Kristo Mfalme mwaka 1925, akikumbusha Kanisa na ulimwengu kwamba kuna Mfalme mmoja tu wa kweli, ambaye si Mfalme wa Wakatoliki na Wakristo tu, bali ni Mfalme wa wanadamu wote, Mfalme wa kila taifa, Mfalme wa Ulimwengu mzima.
Tunapoadhimisha sherehe hii tukufu katika Jumapili ya mwisho ya Mwaka wa Liturujia, tunaalikwa kukumbuka na kukiri upya ufalme wa Kristo juu ya ulimwengu wote. Duniani kote, watu wengi hawamfuati Kristo wala kumtambua kuwa Bwana. Baadhi hufuata dini za uongo, hushikilia itikadi zisizompa Mungu nafasi, au humkataa kabisa Mungu na matendo ya kidini.
Injili ya leo inatukumbusha kwa nguvu kwamba, bila kujali imani ya mtu au kutokuamini kwake, wote watasimama mbele ya Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu, na kuhukumiwa na Yeye peke yake mwishoni mwa maisha yao ya hapa duniani. Haidhuru mtu anakubali au anakataa imani gani, Kristo anabaki kuwa Mfalme wa wote na Hakimu pekee wa wote. Kwa baadhi atasema, “Njooni, ninyi mliobarikiwa na Baba yangu. Urithini ufalme mlioandaliwa tangu kuwekwa misingi ya ulimwengu.” Kwa wengine atatangaza, “Ondokeni kwangu, ninyi mliolaaniwa, mwende katika moto wa milele ulioandaliwa kwa ajili ya Ibilisi na malaika zake.” Hakuna awezaye kuikwepa hukumu ya Kristo. Wale wanaomkataa katika maisha haya hawawezi kusema wanapokufa, “Huna haki ya kunihukumu!” Yesu peke yake ndiye mwenye haki hiyo, naye ataitumia kwa muungano mkamilifu wa haki na huruma ya Mungu, akiona ndani kabisa ya kila nafsi.
Kuelewa kwamba ufalme wa Kristo ni wa wote na kwamba Yeye pekee ndiye Mfalme kutatuchochea kuinjilisha ili kumvuta kila mtu kwake na kufanya kazi kwa bidii kumleta Kristo katika kila nyanja ya maisha ya binadamu, pamoja na utawala. Katika mataifa ambamo kutenganishwa kwa Kanisa na Serikali ni utaratibu wa kawaida, lazima tukumbuke kwamba, ingawa viongozi wa Kanisa kwa haki hujizuia kutumia mamlaka ya kiraia, hii haimaanishi kwamba Yesu Kristo anapaswa kuondolewa katika maisha ya umma. Kinyume chake, lazima abaki kuwa kiini cha utawala wote wa binadamu, kama vile atakavyokuwa mwishoni mwa nyakati, atakapowataka watu wote kutoa hesabu ya maisha yao kulingana na mapenzi yake ya kimungu.
Tafakari leo juu ya hukumu ya Kristo inayokuja. Fikiria kama kweli anatawala kama Mfalme katika kila sehemu ya maisha yako—mawazo yako, maneno, matendo, mahusiano na majukumu yako. Kisha fikiria jinsi unavyoweza kusaidia kuuleta Ufalme wake mioyoni, nyumbani na katika utamaduni wa jamii kwa upana zaidi, ili atakapokuja katika utukufu, upatikane miongoni mwa wale walio upande wake wa kulia.
Bwana Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu, Wewe ndiwe Bwana wa viumbe vyote, Hakimu wa kila nafsi, na Mwokozi pekee wa ulimwengu. Tunainama mbele Yako leo tukikuabudu kwa unyenyekevu, tukikiri mamlaka Yako kuu juu ya maisha yetu, mataifa yetu na ulimwengu wetu. Tawala mioyoni mwetu kwa nguvu ya ukweli Wako, takasa matamanio yetu, na uyafanye maisha yetu yalingane na mapenzi Yako matakatifu kabisa. Kila mtu katika ulimwengu huu akujue na kukuabudu huku akiingojea ile siku kuu na ya mwisho ya Hukumu. Yesu, nakutumainia.
Kusimama Mbele ya Mfalme
Sherehe ya Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu (Mwaka B)
Pilato akamwambia Yesu, “Je, Wewe ndiwe Mfalme wa Wayahudi?” Yesu akajibu, “Unasema hivi kwa nafsi yako, au wengine wamekuambia habari zangu?” Pilato akajibu, “Mimi si Myahudi, sivyo? Taifa lako mwenyewe na wakuu wa makuhani wamekukabidhi kwangu. Umefanya nini?” Yesu akajibu, “Ufalme wangu si wa ulimwengu huu…” Yohane 18:33–36
Pilato alikuwa gavana wa Kirumi wa Yudea, mwenye mamlaka ya kidunia na akiungwa mkono na nguvu za dola. Watu wengi waliosimama mbele yake wangetetemeka kwa hofu wakifikiria uwezekano wa kuhukumiwa. Lakini katika tukio hili la Injili ya Yohane, si Yesu aliye mbele ya hukumu kwa kweli—ni Pilato. Ingawa anaonekana kutumia mamlaka juu ya Kristo katika mahakama ya kidunia, ukweli ni kwamba Pilato alisimama uso kwa uso na Hakimu wa wanadamu wote, Mfalme wa milele ambaye Ufalme wake unapita kila utawala wa kidunia.
Yesu angalichagua kufanya hivyo, alipokuwa amesimama mbele ya Pilato, angaliweza kuudhihirisha utukufu Wake wa kimungu ili wote wauone na kuita maelfu kwa maelfu ya malaika wapiganaji waje kumtetea. Badala yake, Yesu alikaa kimya, akijikabidhi kwa mateso na kifo ili kudhihirisha ufalme usiotegemea nguvu, bali ukombozi wa milele. Ufalme Wake ungeanzishwa si kwa jeuri, bali kwa Msalaba na kwa usafi na utakatifu wa Upendo wa Kujitoa Sadaka.
Mwishoni mwa maisha ya Pilato, alisimama tena mbele ya Yesu, lakini safari hii ili yeye mwenyewe ahukumiwe. Wakati huo, Kristo hakusimama tena kimya kwa unyenyekevu, bali alitawala katika utukufu, akitoa hukumu ya kimungu na ya milele. Hatujui hatima ya mwisho ya roho ya Pilato, lakini tunajua kwamba hakuhukumiwa na miungu ya uongo ya Roma—wala Apollo, wala Jupiter, wala sanamu nyingine yoyote—bali na Mungu mmoja wa kweli, Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu.
Wazia wakati wa kifo cha Pilato na hukumu yake binafsi. Kama hadi wakati huo hakuwa ameongoka, angalipatwa na mshtuko mkubwa alipokuwa amesimama mbele ya Yesu aliyetukuzwa. Wakati huo, Pilato angalitambua woga wake katika kumhukumu Mwana wa Mungu. Pia angalistaajabishwa na uwezo wa Mungu wa kugeuza kusulubiwa kuwa njia yenyewe ya uzima wa milele kwa wote wanaojikabidhi chini ya utawala wa Kristo.
Kama vile Pilato alivyosimama mbele ya Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu, kwa hukumu yake binafsi, ndivyo kila mmoja wetu atakavyosimama. Wengine wanaweza kuona wazo la hukumu kuwa kali au la kudhalilisha, lakini kufikiri hivyo ni kosa lenye kusikitisha sana. Sherehe ya leo haitukumbushi tu kwamba Kristo atatawala kama Mfalme milele, bali pia kwamba Yeye ndiye Hakimu wa kweli na wa pekee wa kila roho wakati wa kifo. Hatupaswi kamwe kuukwepa ukweli huo wa kimungu.
Mara nyingi tunapendelea kutafakari wema wa Yesu, furaha Yake, upole Wake na mikono Yake iliyo wazi kutupokea kuliko kutafakari hukumu Yake. Tunazipenda sana taswira za Mchungaji Mwema, Msamaria Mwema na Baba mwenye upendo anayemngoja mwana mpotevu. Tunafarijiwa na picha za Yesu akiwakumbatia watoto, akiwaponya wagonjwa na kuwalisha wenye njaa. Taswira hizi ni za kweli na nzuri. Lakini tukiuona upande huo tu wa Bwana wetu, basi hatumjui kikamilifu. Pia Yeye ni thabiti asiyeyumba na mwenye uamuzi wa mwisho katika haki Yake. Hatasita kuihukumu roho isiyotubu inayodumu katika dhambi nzito. Hasiti kamwe kudai kuongoka, kutakasika na hata ukamilifu. Na tunapotenda kwa kiburi na majivuno, hutunyenyekeza kwa uthabiti, akituita turudi Kwake kwa ukweli na uwazi.
Tafakari leo kuhusu taswira uliyo nayo ya Yesu. Je, unamwona kikamilifu jinsi alivyo, au unapendelea tu taswira zinazofariji zaidi? Jiwazie umesimama mbele ya Mfalme wa Wafalme mwenye utukufu mkuu, aliyeketi katika kiti Chake cha enzi cha haki na neema. Maono hayo yanapaswa kutuchochea kuwa na hofu takatifu ya dhambi, huku yakitujaza matumaini makubwa katika Huruma Yake ya Kimungu. Simama mbele ya Mfalme leo ukiitazamia siku yako ya hukumu. Jiandae kutoa hesabu ya uaminifu ya maisha yako, sikiliza sauti ya Kristo, Hakimu wako, na utubu—leo, kesho na kila siku—ili hukumu ya mwisho itakapofika, iwe siku yenye utukufu mkuu kuliko zote maishani mwako.
Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu, ninakupenda, ninakuabudu na kukusujudia kwa nafsi yangu yote. Wewe ndiwe Mfalme mmoja na wa pekee wa wafalme wote, Bwana wa mabwana wote, na Mwokozi wa wanadamu. Tunapoingia katika juma la mwisho la Mwaka wa Liturujia na kukusherehekea kama Mfalme na Hakimu, tafadhali uninyenyekeze, unifanye nitambue haki na huruma Yako, na uutayarishe moyo wangu kutoa hesabu ya uaminifu ya maisha yangu. Siku hiyo nitakaposimama mbele Yako kwa hukumu na iwe siku ya furaha isiyopimika. Yesu, nakutumainia.
Ufalme wa Mfalme Aliyesulubiwa
Sherehe ya Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu (Mwaka C)
“Yesu, unikumbuke utakapoingia katika ufalme wako.” Akamjibu, “Amina, nakuambia, leo utakuwa pamoja nami Paradiso.” Luka 22:42–43
Leo, Jumapili ya mwisho ya Mwaka wa Liturujia, inatuelekeza kwenye mambo ya mwisho yenye utukufu yatakayokuja. Wakati fulani ujao, Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu, atarudi katika utukufu na fahari ili kuihukumu kila roho—ya walio hai na ya waliokufa—na kuusimamisha Ufalme Wake unaoonekana na wa kudumu, ambamo kila roho iliyo katika hali ya neema na iliyotakaswa kikamilifu itaingia kama mtoto wa Mungu, ili kuishi milele chini ya utawala wa milele wa Kristo.
Je, huwa unafikiria kuhusu siku hiyo? Inaweza kuonekana kama ndoto, kuwa mbali sana, au hata kuwa wazo la kinadharia zaidi kuliko jambo halisi. Wengine wanaweza kujiuliza kama maelezo ya Biblia kuhusu Ujio wa Pili wa Kristo ni ya kiishara au ya kimafumbo tu.
Lakini ukweli—tunaoukiri kila Jumapili katika Kanuni ya Imani—ni kwamba Yesu atarudi duniani kimwili, atawahukumu walio hai na waliokufa, ataunganisha Mbingu na Dunia katika Ufalme Wake wa milele, atawahukumu watenda dhambi nzito wasiotubu watengane Naye milele, na atawakaribisha watoto Wake waaminifu washiriki katika utukufu Wake wa milele. Hili si jambo la kubuni; ni ukweli. Na Sherehe ya leo inatualika kuutafakari ukweli huu mtakatifu.
Injili ya leo inatukumbusha yale maneno yenye nguvu ya Mfalme Mkuu, aliyomwambia mnyang’anyi mwema wakati wote wawili walipokuwa wakikaribia kufa, kila mmoja akiwa ametundikwa msalabani mwake. Kutoka kwenye msalaba mmoja kulitoka ungamo la unyenyekevu la imani katika Mfalme; kutoka kwenye mwingine, tamko la kimungu la upendo, huruma na wokovu.
Wakati huo, kiti cha enzi cha Bwana wetu hakikuwa cha dhahabu. Hakukuwa na taji la vito, wala majeshi ya waimbaji wakiimba kwa kushangilia. Badala yake, tunamwona mtu aliyepondeka, aliyepigiliwa misumari msalabani kati ya wahalifu wawili, akidhihakiwa na watawala, askari na wapita njia. Lakini ni hapo hasa, mahali hapo pasipotarajiwa kabisa, ambapo fumbo la ufalme wa kimungu linafunuliwa kwa ukamilifu wake.
Juu ya kichwa cha Yesu palikuwa na kibao kilichoandikwa kwa dhihaka, lakini kilichobeba ukweli wenye utukufu na wa kinabii: “Huyu ndiye Mfalme wa Wayahudi.” Hakujiokoa mwenyewe kwa sababu alikuja kutuokoa kwa kifo Chake. Hatawali kwa ukandamizaji na nguvu, bali kwa kujisalimisha, huruma, na upendo hata kufa. Ni kutoka Msalabani anapoanzisha Ufalme Wake, na ni kwa njia ya Msalaba anapowavuta watu wote Kwake.
Katika wakati huo mtakatifu, wahalifu wawili waliokuwa kando Yake wanawakilisha njia mbili za msingi tunazoweza kuitikia ufalme wa Kristo. Mmoja anaungana na wale wanaomdhihaki: “Je, Wewe si Kristo? Jiokoe mwenyewe na sisi pia!” Maneno yake yanaonyesha jinsi ulimwengu unavyouelewa vibaya ufalme kuwa ni kutawala wengine, kujilinda mwenyewe, na kuwa na nguvu za nje. Yule mwingine anakemea kufuru hiyo na, katika uchungu wake, anatambua kutokuwa na hatia na ukuu wa yule anayeteseka kando yake. Kwa imani ya kina, anatoa ombi la unyenyekevu: “Yesu, unikumbuke utakapoingia katika ufalme Wako.”
Hiki ndicho kilio cha kila mwenye dhambi anayetubu, sauti ya kila mtu anayefikia hatua ya kuuona Msalaba si kama kushindwa, bali kama njia ya kuelekea utukufu wa milele. Kutoka Msalabani, Mfalme wa kweli anasema maneno ya huruma yanayosikika katika vizazi vyote: “Leo utakuwa pamoja nami Peponi.” Wakati huo, mnyang’anyi anayekaribia kufa anakuwa wa kwanza kuingia Mbinguni kwa nguvu ya sadaka ya Mfalme Aliyesulubiwa.
Hii ni Injili ya matumaini—si wakati wa kushindwa, bali wa ushindi. Kwa mtazamo wa ulimwengu, Kristo alikuwa amefikia mwisho Wake. Kwa mtazamo wa Mbinguni, alikuwa ametawazwa. Kiti Chake cha enzi ni Msalaba. Taji Lake ni la miiba. Fimbo Yake ya kifalme ni mkono uliotobolewa kwa msumari na kuinuliwa kwa huruma. Je, Yeye ni Mfalme wako? Je, unatamani kuwa mshiriki wa Ufalme Wake mtakatifu?
Tafakari leo juu ya Kristo aliyesulubiwa kama Mfalme wako. Je, unatamani nguvu, faraja, na ushindi tu katika maisha haya? Au uko tayari kuungana na Mfalme katika udhaifu Wake, mateso Yake, na fumbo la Msalaba? Kama yule mnyang’anyi mwema, njoo Kwake kwa toba. Ifanye sala yake iwe yako mwenyewe: “Yesu, unikumbuke…” Na tumaini kwamba Mfalme wetu Aliyesulubiwa atakujibu kwa huruma ya milele.
Yesu Kristo, Mfalme wa Ulimwengu, ninaamini na kukiri kwamba Wewe ni Mfalme wa wafalme, Bwana wa mabwana, na Mwokozi wa ulimwengu. Nisaidie kuupokea utawala Wako katika maisha yangu leo, ili nipate kushiriki katika Ufalme Wako wa milele pamoja na yule mnyang’anyi mwema na wote wanaokiri imani Kwako na kuishi kwa nguvu ya upendo Wako wa kujitoa sadaka. Unikumbuke, Bwana, utakapoingia katika Ufalme Wako. Yesu, nakutumainia.
Kutoa Vyote kwa Hekalu Jipya
Jumatatu ya Juma la Thelathini na Nne la Kipindi cha Kawaida
Yesu alipoinua macho, aliwaona matajiri fulani wakitia sadaka zao katika sanduku la hazina, naye akamwona mjane maskini akitia sarafu mbili ndogo. Akasema, “Kweli nawaambia, mjane huyu maskini ametia zaidi kuliko wengine wote; kwa maana hao wengine wote wametoa sadaka kutokana na ziada ya mali zao, lakini yeye, katika umaskini wake, ametoa yote aliyokuwa nayo kwa ajili ya kuishi.” Luka 21:1–4
Katika juma hili la mwisho la Mwaka wa Liturujia, Kanisa linatuelekeza kutafakari juma la mwisho la huduma ya Yesu hapa duniani. Katika siku hizo takatifu, Yesu alikaa usiku kwenye Mlima wa Mizeituni, na mchana alihubiri katika nyua za Hekalu. Wale waliokuwa wakimsikiliza hawakujua yaliyokuwa karibu kutokea. Lakini Yesu alijua. Kwa hiyo, maneno na matendo Yake katika juma hili la mwisho yana uzito na uharaka wa pekee.
Katika Injili ya leo, Yesu anawatazama kimya watu wakitia sadaka zao katika sanduku la hazina la Hekalu. Baadhi ya matajiri wanatoa kiasi kikubwa cha fedha. Lakini ni mjane maskini, anayetia sarafu mbili ndogo katika mojawapo ya masanduku ya kukusanyia sadaka Hekaluni, anayevuta macho Yake na kupata sifa kutoka Kwake. Sadaka yake ilikuwa ndogo kwa kiasi, lakini kubwa kwa thamani: “Yeye, katika umaskini wake, ametoa yote aliyokuwa nayo kwa ajili ya kuishi.”
Tendo lake linafunua kiini hasa cha ukarimu na kujikabidhi kwa Mungu. Hakutoa tu kile ambacho angeweza kukitoa bila kupungukiwa; alitoa kila kitu. Kwa kujitoa kwake kikamilifu, anatangulia kuonyesha sadaka kamilifu ya Kristo, ambaye muda mfupi baadaye angetoa si kitu fulani tu, bali kila kitu kwa ajili ya wokovu wetu.
Wakati ambao tukio hili linatokea una maana ya pekee. Linatokea muda mfupi tu kabla Yesu hajaanza kujitoa mwenyewe Msalabani. Katika tendo la mjane huyu, Mungu anatupa picha yenye nguvu ya mwelekeo wa moyo anaoutaka ndani ya kila mmoja wetu. Hataki tu sehemu ya rasilimali zetu, muda wetu, au vipaji vyetu. Anataka kila kitu. Kwa nini? Kwa sababu kila tulicho nacho tayari kimetoka Kwake na kinapata lengo lake stahiki la mwisho ndani Yake.
Ukweli huu ni changamoto hasa kwa wale walio na mengi. Tunaposhikamana moyoni na mali zetu, mafanikio yetu, hadhi yetu, starehe zetu, au hata mahusiano yetu, mara nyingi tunasita kuvikabidhi kwa maongozi ya Mungu. Hata hivyo, kung’ang’ania kwetu kunakuwa mzigo wa kiroho unaotuzuia kujitoa wenyewe kikamilifu. “Yeyote asiyeacha vyote alivyo navyo hawezi kuwa mwanafunzi wangu” (Luka 14:33).
Basi, ni nini unachokithamini zaidi katika maisha haya: familia, urafiki, kazi, usalama wa kifedha, makazi, afya, au mambo unayopenda binafsi? Ingawa yote haya yanaweza kuwa mambo mema kweli—hasa familia—lazima daima tuyachukulie katika mwanga wa upendo wa Kristo mwenyewe wa kujivua vyote. Msalaba ndio unaopaswa kuwa kipimo cha jinsi tunavyoshikamana nayo.
Yesu aliipenda familia Yake, marafiki Zake, na wanafunzi Wake. Bila shaka alipata furaha ya maisha, ya kula pamoja na wengine, na ya mambo madogo madogo yanayofurahisha. Hata hivyo, hakuwahi kushikamana na kitu chochote cha duniani kiasi cha kumshawishi kuacha kutimiza mapenzi ya Baba ya kutoa kila kitu Msalabani. Mjane huyo, kwa tendo lake la unyenyekevu, anakuwa kioo cha ukarimu Wake wa kimungu.
Yeye pia ni mfano kwetu. Zawadi yake inaashiria Hekalu jipya na la milele litakalokuja, yaani Mwili wa Fumbo wa Kristo. Tunapomtolea Mungu kila kitu kama yeye alivyofanya—mahusiano yetu, muda wetu, mali zetu, furaha zetu, huzuni zetu, na hata mateso yetu—zawadi hizo huwa sehemu ya hazina ya kiroho inayoutegemeza na kuujenga Mwili wa Kristo. Kwa njia hii, hatumwigi tu Kristo, bali pia tunashiriki katika kazi Yake ya ukombozi.
Tafakari leo kuhusu kile ambacho bado unasita kumtolea Mungu. Unang’ang’ania nini kihisia, kiroho, au katika maisha yako ya kila siku? Mwombe Bwana neema ya kukiachia na kukiweka mikononi mwa Baba. Tumaini kwamba hakuna zawadi inayopotea kamwe inapotolewa kwa upendo, iwe ndogo au kubwa kiasi gani. Kwa ukarimu wa namna hiyo, Mungu hulijenga Hekalu jipya—Kanisa Lake—na kuifanya mioyo yetu kuwa makao ya utukufu Wake.
Bwana wangu unayejitoa sadaka, ulitoa kila kitu kwa upendo Wako kwangu. Nisaidie nami nitoe kila kitu kwa upendo Wangu Kwako. Pokea mali zangu, mahusiano yangu, muda wangu, vipaji vyangu, na hata hofu na majeraha yangu. Nisibakize kitu chochote. Takasa mambo ninayoshikamana nayo, ili niweze kukutolea hayo kama tendo la tumaini na upendo. Maisha yangu yawe sadaka hai, takatifu na yenye kupendeza machoni Pako. Yesu, nakutumainia.
Tunakokwenda Hatimaye
Jumanne ya Juma la Thelathini na Nne la Kipindi cha Mwaka
Watu fulani walipokuwa wakizungumza jinsi hekalu lilivyopambwa kwa mawe ya thamani na matoleo ya nadhiri, Yesu alisema, “Yote mnayoyaona hapa—siku zitakuja ambapo halitabaki jiwe juu ya jiwe ambalo halitabomolewa.” Luka 21:5–6
Kila mtu hupenda likizo. Wazia kwamba umepewa safari ambayo gharama zake zote zimelipiwa, ya kwenda mahali ambapo umetamani daima kutembelea. Changamoto pekee ni kwamba safari hiyo imepangwa kufanyika baada ya mwaka mmoja kuanzia sasa. Katika miezi inayofuata, unajifunza kwa kina kuhusu mahali hapo. Unapitia kila shughuli utakayofanya, unapanga kila siku, na shauku yako inazidi kukua. Hatimaye siku inafika, na unapofika huko, unakuta ni pazuri kuliko ulivyotarajia kwa kila namna. Kwa kweli ni paradiso.
Mfano huu rahisi wa maisha ya hapa duniani unaonyesha mtazamo ambao mioyo yetu inapaswa kuwa nao kuhusu Mbingu na ahadi ya Mbingu Mpya na Dunia Mpya. Ni rahisi kuzama katika mahitaji ya haraka ya maisha haya na kusahau yale yaliyo mbele yetu. Lakini ukweli ni kwamba maisha yetu duniani si chochote zaidi ya maandalizi ya umilele. Siku hiyo ya milele itakapofika, haitadumu kwa juma moja wala hata kwa muda wa maisha yote—haitakuwa na mwisho kamwe. Kila tulichopitia kabla ya wakati huo kitaonekana si kitu kikilinganishwa na furaha isiyowazika ya kumwona Mungu uso kwa uso. Na kwa wale watakaoonekana kuwa wanastahili kuingia, kitu pekee tunachobeba ni upendo tuliouishi. Mapendo hayo yanakuwa kwetu hazina ya utukufu wa milele.
Katika juma hili la mwisho la Mwaka wa Liturujia, Kanisa linatualika kuinua macho yetu kuelekea mahali hapo pa mwisho penye utukufu. Tunaitwa kutafakari umilele, kuamsha upya hamu yetu ya Mbingu, na kuishi tukiwa na mwisho huo akilini.
Kifungu cha Injili ya leo kinasisitiza mwito huu wa kuishi mioyo yetu ikiwa imeelekezwa katika yale ya milele. Wanafunzi wa Yesu walipostaajabia fahari ya Hekalu, lililopambwa kwa mawe ya thamani na matoleo ya nadhiri, aliwaonya kwamba halitabaki jiwe juu ya jiwe jingine. Kwa kufanya hivyo, Yesu anatupa changamoto ya kutafakari jinsi utukufu wote wa duniani usivyodumu—hata ule unaoonekana kuwa mtakatifu na wa kudumu. Anatuelekeza kuzingatia ukweli kwamba kila kitu katika ulimwengu huu kitapita, isipokuwa kile kilicho cha Mungu.
Huu si ujumbe wa kukatisha tamaa, bali wa kuweka huru. Tukiishi kama mahujaji katika safari ya kuelekea Mbinguni, tutajifunza kuacha kushikamana kupita kiasi na mambo ya muda na badala yake kuweka mioyo yetu katika yale yanayodumu: imani, matumaini, na zaidi ya yote, mapendo. Kuangamizwa kwa Hekalu kunaashiria kupita kwa nyakati hizi za sasa na kutukumbusha kwamba Hekalu la kweli ni Kristo Mwenyewe na, ndani Yake, Yerusalemu ya mbinguni inayotungojea.
Yesu pia anafundisha kuhusu dhiki zinazokuja—vita, njaa, matetemeko ya nchi, na udanganyifu. Hili linaweka wazi zaidi haja ya kukesha kiroho na kuwa na mizizi katika ukweli. Ishara hizi hazikusudiwi kututia hofu, bali kutuamsha. Zinatukumbusha kwamba ulimwengu unaugua ukingojea kufanywa upya na kubadilishwa (taz. Warumi 8:22). Kama vile uchungu wa kuzaa unavyotangulia uhai mpya, ndivyo majaribu haya yanavyotuandaa kwa utukufu ujao. Hatimaye, Yesu hatoi onyo tu; anatualika kuweka tumaini letu lote katika ahadi za Baba.
Unapoendelea na maisha yako siku, miezi, na miaka inapopita, unaelekeza fikira zako wapi? Je, unajishughulisha kupita kiasi na mambo ya ulimwengu huu ambayo hatimaye yatapita? Ingawa ni lazima tuwe katika ulimwengu huu na kushiriki katika shughuli zake kila siku, kuna tofauti kubwa kati ya kuishi kana kwamba maisha haya ndiyo lengo la mwisho na kuyaishi kama njia ya kulifikia lengo hilo la mwisho. Kila shughuli tunayoshiriki, kila uhusiano tunaoanzisha, kila kazi tunayofanya, na kila sala tunayosali lazima vifanywe macho yetu yakiwa yameelekezwa Mbinguni, tukiiandaa mioyo yetu kwa siku hiyo ya milele.
Tafakari leo kuhusu mwelekeo wa moyo wako. Je, una mizizi katika yale yanayopita, au umesimama imara katika yale ya milele? Tenga muda wa kuinua macho yako kuelekea Mbinguni na kuamsha upya hamu yako ya kufika mahali pa mwisho ambapo Mungu amekuandalia. Hali ya kupita ya ulimwengu huu na iamshe ndani yako shauku ya utukufu ujao usioharibika. Na unaposafiri katika maisha haya, tembea kwa matumaini yenye furaha, ukijiwekea hazina za upendo ambazo hazitapotea kamwe.
Bwana wangu na Mungu wangu, Wewe ndiye ninakokwenda hatimaye. Kuishi ndani Yako na kushiriki katika uhai Wako mwenyewe Mbinguni lazima kuwe msingi wa yote ninayofanya na lengo la kila wazo, neno, na tendo langu. Ujaze moyo wangu shauku yenye furaha ya kuingojea siku ile yenye utukufu mkuu nitakapokuona uso kwa uso na kutazama fahari ya kukuona katika heri ya milele. Yesu, nakutumainia.
Utukufu wa Kifodini
Jumatano ya Juma la Thelathini na Nne la Mwaka
Yesu akauambia umati: “Watawakamata na kuwatesa, watawakabidhi katika masinagogi na magerezani, na watawapeleka mbele ya wafalme na watawala kwa sababu ya jina langu. Hilo litawapa nafasi ya kutoa ushuhuda. Kumbukeni kwamba hampaswi kutayarisha utetezi wenu mapema, kwa maana mimi mwenyewe nitawapa hekima ya kusema ambayo wapinzani wenu wote hawataweza kuipinga wala kuikanusha.” Luka 21:12–15
Yesu hatuahidi maisha ya raha za kidunia. Kwa kweli, anaahidi kinyume chake. Injili ya leo, yenye maneno aliyoyasema katika siku za mwisho za huduma Yake ya hadharani, inawahimiza wanafunzi Wake kujiandaa kwa mateso. Yesu anaeleza nyakati za mwisho, akionya kwamba “Taifa litasimama kupigana na taifa, na ufalme kupigana na ufalme,” na kwamba kutakuwa na “matetemeko makubwa ya ardhi, njaa, na magonjwa ya kuenea… mambo ya kutisha na ishara kuu” (Luka 21:10–11). Kana kwamba hayo hayatoshi kuamsha hofu mioyoni mwa wafuasi Wake, anaongeza kwamba watakamatwa, watafungwa gerezani, na kupelekwa mbele ya wafalme na watawala. Hata hivyo, anawapa hakikisho moja muhimu sana: “Hilo litawapa nafasi ya kutoa ushuhuda.”
Neno la Kigiriki linalomaanisha “ushuhuda” ni martyrion, ambalo ndilo asili ya neno linalomaanisha shahidi wa imani. Yesu alikuwa akifundisha kwamba mateso, ingawa yanaumiza, huwa nafasi ya kuishuhudia Injili. Ushuhuda huu si suala la kusema tu maneno yanayofaa; ni kuidhihirisha imani kikamilifu kwa matendo, ustahimilivu, na mara nyingi kwa kuteseka. Ni wito wa uaminifu wenye ujasiri, mwaliko wa kusimama imara katika ukweli wakati ulimwengu unapoupinga.
Yesu hawapi wafuasi Wake matarajio ya uongo kwamba hawatapatwa na taabu. Kinyume chake, anawaonya kuhusu kusalitiwa, kuchukiwa, na hata kuuawa. Lakini ndani ya unabii huu mzito mna ahadi yenye kung’aa: “Hata unywele mmoja wa vichwa vyenu hautaangamia” (Luka 21:18). Hii ina maana kwamba hakuna mateso tunayovumilia kwa ajili ya Kristo yanayokuwa bure kamwe. Ulimwengu unaweza kuudhuru mwili, lakini hauwezi kuigusa roho iliyounganika na Kristo. Mwanafunzi mwaminifu anaweza kukataliwa na wenye mamlaka au hata na wapendwa wake, lakini Mungu hamwachi kamwe. Kila jaribu linaloruhusiwa na maongozi ya Mungu huwa wakati uliojaa neema wa kutoa ushuhuda—sadaka takatifu ambayo mwangwi wake utadumu milele.
Mtakatifu Stefano, shahidi wa kwanza wa Kanisa, ni mfano kamili wa jambo hili (taz. Matendo ya Mitume 6–7). Aliposhtakiwa na kuburutwa mbele ya Baraza Kuu, aliutangaza kwa ujasiri ukweli kuhusu Yesu. Ingawa ushuhuda wake ulimgharimu maisha yake, ulikuwa mbegu ya imani kwa Kanisa na utukufu ambao hautafifia kamwe Mbinguni.
Wengi wetu hatutakabiliwa na kifo cha kishahidi kwa namna hiyo yenye matukio makubwa, lakini kila Mkristo anaitwa kutoa ushuhuda katika maisha ya kila siku. Katika sehemu fulani za ulimwengu, waamini bado hufungwa gerezani au kuuawa kwa kulibeba jina la Kristo. Katika sehemu nyingine, mateso huja kwa namna ya dhihaka, kutengwa katika jamii, shinikizo kazini, au mvutano katika familia. Huenda majaribu haya yasionekane katika vichwa vya habari, lakini hilo halipunguzi uhalisi wake. Nayo pia ni nafasi za kuishuhudia Injili kwa upendo, ujasiri, na matumaini yasiyotetereka.
Ili kuwaandaa wanafunzi Wake—na sisi pia—kwa mateso tutakayopata, Yesu anawaambia wasitayarishe utetezi mapema. Huu ni wito wa kumtumainia na kumtegemea kabisa. Katika nyakati hizo, Yeye mwenyewe ndiye atakayewapa maneno ya kusema, na hekima atakayowapa haitaweza kukanushwa. Hata hivyo, ni vigumu kufanya hivyo. Tunapokabiliwa na upinzani wa aina fulani, tunaweza kwa urahisi kutawaliwa na mawazo yanayojirudiarudia, tukiwazia akilini hali mbalimbali na yale tutakayosema na kufanya. Huu ni mzigo mzito.
Tukiyatumainia na kuyafuata maneno ya Yesu, tutapata uhuru na hekima. Maongozi Yake ni makuu sana kiasi kwamba wanaomtumainia daima husaidiwa wakati wanapohitaji msaada zaidi, wakimshuhudia Kristo kwa njia ambazo hatukuwahi kufikiri kuwa zinawezekana. Hili halihusu mateso tu, bali kila jaribu tunalovumilia kwa upendo na imani katika Kristo.
Tafakari leo kama uko tayari au la kutoa ushuhuda kwa maisha yako—si lazima mbele ya wafalme na watawala, bali mbele ya majirani, wafanyakazi wenzako, na hata wapendwa wako. Je, unaogopa yale ambayo wengine wanaweza kufikiri au kusema ukilitaja jina la Yesu au kuutetea ukweli? Njia ya ufuasi mara nyingi huwa na majaribu ya aina nyingi. Tumaini kwamba Bwana wetu atakuwa pamoja nawe, atakupa hekima Yake, na hatimaye atakuleta kwenye uzima wa milele ikiwa utadumu.
Bwana wangu uliyejitoa sadaka, mateso uliyovumilia kwa hiari hayawezi kueleweka kikamilifu, lakini uliyapokea ukiwa na tumaini kamili katika mapenzi ya Baba. Nijalie neema ya kuishi ndani Yako na kuiga ujasiri na hekima Yako, ili kila jaribu ninalovumilia liwe nafasi ya kukushuhudia kwa maisha yangu yote. Yesu, nakutumainia.
Ukombozi Wenu Umekaribia
Alhamisi ya Juma la Thelathini na Nne la Mwaka
“Watu watakufa kwa hofu wakitazamia mambo yatakayoupata ulimwengu, kwa maana nguvu za mbingu zitatikiswa. Ndipo watakapomwona Mwana wa Mtu akija katika wingu kwa nguvu na utukufu mkuu. Lakini ishara hizi zitakapoanza kutokea, simameni wima na kuinua vichwa vyenu, kwa sababu ukombozi wenu umekaribia.” Luka 21:26–28
Injili ya leo inatuletea unabii wa Bwana wetu ulio wazi na wenye kutia wasiwasi. Anatabiri kuangamizwa kwa Yerusalemu na mateso ya kutisha yatakayowapata wakazi wake. Anazungumza kuhusu majeshi yanayouzunguka mji, watu wanaokimbia ili kujiokoa, na wakati wa hukumu na adhabu. Lakini basi, katikati ya maono haya ya matukio ya mwisho, Yesu anawaelekeza wanafunzi Wake kutazama juu kwa maneno haya ya matumaini: “Simameni wima na kuinua vichwa vyenu, kwa sababu ukombozi wenu umekaribia.”
Sehemu ya mwanzo ya hotuba hii mara nyingi hueleweka kuwa unabii wa kuangamizwa kwa Yerusalemu mwaka 70 B.K.—tukio la maafa makubwa kwa Wayahudi. Hata hivyo, maneno haya hayahusu tu wakati huo wa historia. Pia yanaelekeza kwenye hukumu ya ulimwengu na Ujio wa Pili wa Kristo. Yesu hawaonyi wafuasi Wake tu kuhusu majanga ya muda hapa duniani; anatutayarisha kwa ufunuo wa mwisho wa utukufu Wake na utimilifu wa Ufalme wa Mungu, mwishoni mwa nyakati na pia leo tunapoendelea na safari ya maisha.
Tofauti kati ya hisia hizi inavutia sana: “Watu watakufa kwa hofu” na “Simameni wima na kuinua vichwa vyenu.” Si lazima kauli hizi zipingane. Wale wanaokufa kwa hofu huenda wakawa wale wanaoshindwa na hofu ya kidunia na kutikiswa hadi ndani kabisa na kukata tamaa. Lakini hofu hiyo inaweza pia kuashiria hofu takatifu, kutetemeka kwa uchaji ambako ndiko kunakowawezesha waamini kuinua macho yao kuelekea Mbinguni katikati ya majaribu makubwa zaidi ya maisha.
Ingawa Yesu hakika atarudi kwa fahari na utukufu mwishoni mwa nyakati, anaendelea kutujia hata sasa kwa njia ya neema. Kwa hiyo, huu si mwito wa kinabii tu wa kuwa na ujasiri na kukesha kwa kutazamia hukumu ya mwisho; pia ni mwaliko wa kila siku wa kubaki imara tunapokabili changamoto na hali zisizo na uhakika maishani.
Migogoro, majanga ya asili, hofu na kuchanganyikiwa ni sehemu ya safari yetu ya hapa duniani. Hatuwezi kuepukana navyo mpaka tufike Mbinguni kwa huruma ya Mungu. Lakini hatuhitaji kuviogopa kwa namna inayodhuru afya yetu ya kihisia ikiwa tunavipokea kwa msaada wa karama ya kiroho ya Kumcha Bwana.
Hofu hii takatifu hutugusa kwa njia mbili. Kwanza, hutuwezesha kuona matokeo ya dhambi na kuiepuka kwa kuogopa haki ya Mungu. Lakini katika namna yake ya juu zaidi, hutuleta karibu zaidi na Mungu kwa njia ya upendo. Hutuwezesha kuona huzuni tunayosababisha katika Moyo Mtakatifu wa Yesu. Upendo wetu Kwake hutusukuma kuepuka dhambi, si kwa kuogopa adhabu, bali kwa kutamani kutomjeruhi kamwe Yule tunayempenda. Macho yetu yakiwa yameelekezwa Mbinguni, tunatamani kufanya yale tu yanayoufariji Moyo wa Bwana wetu.
Ni pale tu tunapoelewa jinsi ulimwengu huu ulivyo dhaifu na jinsi uaminifu wa Mungu usivyotikisika ndipo tutakapokuwa na ujasiri wa kustahimili mambo yote kwa matumaini na imani katika Kristo, tukiyafanya maisha yetu kuwa daima zawadi ya upendo wa kujitoa sadaka. Hatupaswi kamwe kujikita sana katika ulimwengu huu unaopita kiasi cha kusahau kwamba sisi ni raia wa Mbinguni kwanza kabisa. Majanga ya duniani, hata yawe ya kutisha kiasi gani, si sababu za kukata tamaa. Kwa wale wanaomtumainia Kristo, hayo ni fursa za kujikabidhi kikamilifu zaidi kwa Mungu na kutumainia kwa undani zaidi utunzaji Wake wenye maongozi.
Tafakari leo juu ya hisia zako majaribu yanapokukumba au hofu inapotishia amani yako. Je, unajikunyata kwa hofu ya kidunia, au unainua kichwa chako kwa ujasiri mtakatifu, ukijua kwamba ukombozi wako umekaribia? Kila mmoja wetu hukabili majaribu tofauti maishani, lakini sote hukabili majaribu. Je, unayaona majaribu yako kama maovu ya kuepukwa au kama fursa za neema? Mwombe Bwana aikuze ndani yako karama ya Kumcha Bwana ili, macho yako yakiwa yameelekezwa kwenye ujio wa Mwana wa Mtu, uweze kubaki daima macho, daima mwaminifu, na daima tayari kufurahia ujio Wake.
Bwana mwenye nguvu na utukufu mkuu, ulistahimili majaribu makubwa zaidi katika maisha haya, na sasa unatutazama kwa upendo na uelewa mkamilifu tunapokabili majaribu yetu wenyewe. Nipe matumaini katikati ya kila dhiki, na unisaidie kuona kila jaribu si kama mzigo, bali kama fursa ya kuinua macho yangu Kwako kwa ujasiri, kwa uthabiti, na kwa kutumaini kwamba Wewe uko karibu daima, ukinivuta karibu zaidi na zaidi na Moyo Wako. Yesu, nakutumainia.
Ukaribu wa Ufalme wa Mungu
Ijumaa ya Juma la Thelathini na Nne la Kipindi cha Mwaka
Yesu aliwaambia wanafunzi Wake mfano. “Utazameni mtini na miti mingine yote. Machipukizi yake yanapofunguka, mnajionea wenyewe na kujua kwamba majira ya joto yamekaribia; vivyo hivyo, mnapoyaona mambo haya yakitokea, jueni kwamba Ufalme wa Mungu umekaribia.” Luka 21:29–31
Yesu anapoikaribia mwisho wa hotuba Yake ya mwisho katika Injili ya Luka, anatoa mfano unaogusa urahisi wa maisha ya kila siku na pia kina cha mambo ya milele. Kwa watu waliokuwa wakisikiliza mahubiri hayo, ilikuwa taswira waliyoifahamu: mtini ambao machipukizi yake yalikuwa yanaanza kufunguka, ukiashiria kwamba majira ya joto yalikuwa yamekaribia. Mfano huu unaonyesha namna ya kutambua mambo kwa kuzitazama kwa utulivu na kwa makini ishara za uhai na mabadiliko, na namna Mungu anavyoingilia kati.
Yesu anatualika kuzisoma “majira” za historia ya wokovu katika ulimwengu mzima na pia katika maisha yetu wenyewe, kama vile tunavyozisoma ishara za asili katika ulimwengu unaotuzunguka. Kama vile kuchipuka kwa miti kunavyoashiria kuwadia kwa majira mapya, ndivyo pia matukio ya ulimwengu—na misukumo ndani ya moyo wa mwanadamu—yanavyoashiria mpango wa Mungu unavyoendelea kufunuliwa. “Jueni kwamba Ufalme wa Mungu umekaribia.” Hii ni kauli kuhusu nyakati za mwisho na pia tangazo la ukaribu wa Mungu wa daima na wa kimya katika kila wakati wa historia, kutia ndani wakati wetu wenyewe.
Kisha Yesu anatoa tangazo la kushangaza: “Mbingu na dunia zitapita, lakini maneno Yangu hayatapita.” Kwa maneno hayo machache, anaonyesha tofauti kati ya udhaifu wa uumbaji na udumifu wa ukweli wa Mungu. Kila kitu katika ulimwengu huu—ulimwengu mzima—kinapita. Lakini Neno Lake linadumu hadi mwisho wa nyakati na hata baada ya hapo. Neno Lake ndilo nanga, msingi na mwamba usiotikisika katika ulimwengu unaobadilika daima.
Mabadiliko yanaweza kuleta wasiwasi. Mtu mzee anapotazama maisha yake yaliyopita huona miaka iliyojaa furaha na baraka, na pia miaka iliyogubikwa na shida na mapambano. Ndivyo ilivyo pia kwa vijana wanaotazama maisha yaliyo mbele yao, labda wakiogopa majaribu yajayo lakini wakiwa na matumaini ya baraka ambazo bado hawajaziona.
Tunapokabili changamoto za mabadiliko, zenye furaha na zenye maumivu, tunaalikwa kufanya hivyo huku tukishikamana na msingi imara kama mwamba wa Neno la Mungu. Yote ambayo Yesu alifundisha katika huduma Yake yote ya hadharani, yaliyoandikwa katika kanoni ya Maandiko Matakatifu, hutupatia kile tunachohitaji ili kutusaidia kustahimili kila kipindi cha maisha.
Kwa kutumia mfano, kila kifungu cha Maandiko Matakatifu ni kama chipukizi kwenye mti. Nyakati fulani, “chipukizi” hilo litakuwa mwito wa kuongoka tunaponaswa katika dhambi. Nyakati nyingine, litachanua likiwa neno la faraja wakati wa huzuni au mapambano. Kila tunachohitaji katika maisha haya, ili tuweze kuingia katika “kipindi” kinachofuata, kinapatikana katika Neno la Mungu. Ni Neno lililo hai linaloangaza akili zetu, kuimarisha utashi wetu, kuelekeza tamaa zetu ipasavyo, na kutujalia amani ya ndani tunayohitaji katika safari ya kwenda Mbinguni.
Mara nyingi sana tunaweka tumaini letu katika vitu vinavyopita: mali, afya, kukubalika na watu, au taasisi za kidunia. Badala yake, Yesu anatuita tuyatie maisha yetu nanga katika Neno Lake. Kwa Neno hilo ulimwengu uliumbwa, na kwa Neno hilo hilo ulimwengu utahukumiwa na kukombolewa. Kwa hiyo, tunapaswa kuongozwa na Neno la Mungu—tulilokabidhiwa katika Maandiko Matakatifu na Mapokeo hai ya Kanisa—katika siku na miaka ya maisha yetu, ili tufike salama kwenye makao ya milele tunakoitwa.
Tafakari leo kuhusu “machipukizi” katika maisha yako mwenyewe. Ni ishara zipi hizo tulivu zinazokuonyesha kuwa Mungu yuko karibu, anazungumza nawe na kukuongoza? Je, unazitambua kwa makini? Je, unaliona Neno la Mungu kama Sauti iliyo hai, inayoingia katika siku yako ikikuletea mwongozo na matumaini? Lifungulie moyo wako Neno Lake leo, na uliruhusu likuongoze kwenye kumtumainia zaidi, matumaini ya kudumu, na utayari wenye furaha wa kuja kwa Ufalme Wake.
Neno la milele la Baba, Wewe ndiwe Mwamba usiobomoka kamwe, Mwanga usiofifia kamwe, na Ukweli usiopita kamwe. Nisaidie kutambua ishara za uwepo Wako katika maisha yangu na kushikamana daima na Neno Lako kwa tumaini na upendo. Mabadiliko yanapokuja na ulimwengu unaonizunguka unapobadilika, uwe msingi wangu na amani yangu. Nisiweke kamwe matumaini yangu katika kile kinachopita, bali nibaki daima nikiwa nimetia nanga ndani Yako. Yesu, nakutumainia.
Kesheni na Mwe Tayari
Jumamosi ya Juma la Thelathini na Nne la Mwaka
Yesu aliwaambia wanafunzi wake: “Jihadharini mioyo yenu isije ikalemewa na karamu za kupita kiasi, ulevi na mahangaiko ya maisha ya kila siku, na siku ile ikawajia ghafla kama mtego. Kwa maana siku hiyo itawavamia wote wanaoishi juu ya uso wa dunia. Kesheni kila wakati na kusali ili mpate nguvu za kuyaepuka madhiki yaliyo karibu kutokea na kusimama mbele ya Mwana wa Mtu.” Luka 21:34–36
Mwaka wa Liturujia unapokaribia mwisho, Yesu anahitimisha hotuba Yake ya mwisho ya hadharani kabla ya Mateso Yake kwa mwito wa haraka: Endeleeni kukesha kiroho. Haya ndiyo mahubiri Yake ya mwisho kabla ya Msalaba. Baada ya haya, atahubiri si kwa maneno, bali kwa kumwaga Damu Yake.
Baada ya kuzungumza kuhusu ishara mbinguni, mateso kwa ajili ya imani, dhiki, na kurudi Kwake kwa utukufu, sasa Yesu anaelekeza mawazo kwenye hali ya moyo: “Jihadharini mioyo yenu isije ikalemewa.” Moyo uliolemewa ni ule uliopoteza umakini kwa sababu ya mambo yanayouvuruga, anasa, hofu, au mazoea, na hivyo kuridhika na hali yake na kupoteza bidii ya kiroho.
Anaonya dhidi ya hatari mbili: “karamu za kupita kiasi na ulevi,” na “mahangaiko ya maisha ya kila siku.” Mwanzoni, mambo haya yanaweza kuonekana kuwa kinyume, la kwanza likitokana na kupita kiasi kwa dhambi na la pili likitokana na mizigo ya maisha. Lakini yote mawili yana matokeo yaleyale: nafsi iliyovurugika na kusinzia kiroho. Iwe kwa kujifurahisha kupita kiasi au kwa mahangaiko, tunaacha kuuelekezea umilele mawazo yetu na kuanza kuishi kana kwamba ulimwengu huu unaopita ndio makao yetu ya mwisho.
Yesu anaonya kwamba “siku ile itawajia ghafla kama mtego.” Iwe anazungumzia mwisho wa nyakati au hukumu ya kila mmoja wetu, ujumbe Wake uko wazi: Wakati huo utakuja ghafla na hautaepukika. Hasemi haya ili kututisha, bali ili kutuamsha—kutuita tuishi kila siku tukiwa tayari, ili atakapokuja, tuweze kusimama mbele Yake kwa ujasiri.
Leo, siku ya mwisho ya Mwaka wa Liturujia, yenyewe ni ishara ya kiroho—mwito wa kuamka, wa kufanya upya bidii ya kukesha, na wa kuinua macho yetu kuelekea Mbinguni, makao yetu ya kweli. Mzunguko wa mwaka wa Kanisa unaakisi vipindi vingi vya maisha: nyakati za kuzaliwa na kufanywa upya, kujifunza na kutafakari, kujitoa sadaka na kutumikia, kifo na ufufuko.
Kukesha si kungoja bila kutenda. Ni hali hai ya kila siku ya nafsi, inayokuzwa kwa kuongoka daima, sala ya kila siku, kujitenga na dhambi, na kushiriki kwa uaminifu katika maisha ya sakramenti. Sala ya kweli si kuomba vitu tu, bali ni kudumu katika ushirika wa daima na Mungu, ili neema Yake itutegemeze katika majaribu na itufanye tuwe makini kwa kila msukumo wa Roho Mtakatifu.
Je, uko tayari kwa mwisho? Wengi huepuka kufikiria kifo, lakini tunapozeeka, mawazo hayo mara nyingi huja kwa urahisi zaidi. Hata hivyo, lililo bora ni kuishi tukiukumbuka mwisho wetu tangu siku za mwanzo za maisha yetu. Tafakari maneno ya Mtakatifu Paulo: “Kwa maana kwangu mimi, kuishi ni Kristo, na kufa ni faida… Natamani kuondoka katika maisha haya na kuwa pamoja na Kristo, maana hilo ni bora zaidi. Lakini kubaki kwangu katika mwili ni muhimu zaidi kwa faida yenu” (Wafilipi 1:21–24).
Ni mtazamo mzuri na mtakatifu ulioje! Tunapoishi katika Kristo na kukaa macho katika neema, tutaanza kuitamani siku tutakayoitwa kurudi nyumbani—tukijua kwamba “kufa ni faida.” Na ikiwa mapendo au wajibu unatuhitaji tubaki kwa muda mrefu zaidi, tunakubali kwa kujikabidhi kwa furaha kwa mapenzi ya Mungu. Ni moyo ulio macho tu unaoweza kuyarudia maneno ya Paulo kwa amani na furaha.
Tafakari leo juu ya hali ya moyo wako. Je, uko macho kiroho, au moyo wako umeanza kusinzia kwa sababu ya kukengeushwa, wasiwasi au harakati za kidunia? Je, umekita mizizi katika sala na unakesha ili usiingie dhambini? Acha Injili ya leo ikuchochee kuwa macho. Mwombe Roho Mtakatifu akufanye utambue mambo kwa makini zaidi, auinue moyo wako katika matumaini, na akusaidie kuishi kila siku ukiwa tayari kukutana na Kristo, iwe katika maisha haya au katika maisha yajayo.
Mfalme wangu mtukufu, Wewe unatawala Mbinguni hata sasa, na siku moja utarudi kufanya upya mbingu na dunia, ukiusimamisha Ufalme Wako wa milele wa neema na ukweli. Nami niitazamie daima kwa matumaini siku nitakapokutana Nawe uso kwa uso. Uniweke macho daima, Bwana, ili nitambue kila namna unayonijia kwa neema na ili niwe nimejiandaa kikamilifu kwa siku ya Kuja Kwako Mara ya Pili. Yesu, nakutumainia!
Majuzuu yote 4 yanapatikana katika matoleo ya jalada laini & ya vitabu vya kielektroniki!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – na kwingineko!
