ಕನ್ನಡ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!

ವಿಷಯಸೂಚಿ


ವಿಶ್ವದ ಅರಸ ಕ್ರಿಸ್ತ

ವಿಶ್ವದ ರಾಜರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಹೋತ್ಸವ (ವರ್ಷ A)

“ಆಗ ಆತನು ತನ್ನ ಎಡಗಡೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ‘ಶಾಪಗ್ರಸ್ತರೇ, ನನ್ನಿಂದ ತೊಲಗಿ, ಪಿಶಾಚಿಗೂ ಅವನ ದೂತರಿಗೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ನಿತ್ಯಾಗ್ನಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಹಸಿದಿದ್ದೆ, ನೀವು ನನಗೆ ಊಟ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ಬಾಯಾರಿದ್ದೆ, ನೀವು ನನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ಪರಕೀಯನಾಗಿದ್ದೆ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದೆ, ನೀವು ನನಗೆ ಉಡಲು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿ, ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳುವನು.” ಮತ್ತಾಯ 25:41–43

ಜೂನ್ 11, 1899ರಂದು, ಪೋಪ್ ಲಿಯೋ XIII ಅವರು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಈ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಪರಮಗುರುತ್ವದ ಅವಧಿಯ “ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯ”ವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಈ ಸಮರ್ಪಣೆಯು ಈ ಪವಿತ್ರ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿತ್ತು: “[ಕ್ರಿಸ್ತನ] ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಕತೋಲಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಪಡೆದವರನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ… ಕ್ರೈಸ್ತ ವಿಶ್ವಾಸದ ಹೊರಗಿರುವ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ” (Annum Sacrum, 3).

ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಈ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯದ ನಂತರದ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. 1920ರ ದಶಕದ ವೇಳೆಗೆ ಜಗತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು. ಮೊದಲನೆಯ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಐಹಿಕವಾದವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಡಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಬೇರೂರಿ, ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಿದವು. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ಯೂರೋಪಿನ ಜನಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಆಡಳಿತದ ನಡುವಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಂಬಂಧವು ಸಡಿಲಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ದೇವರ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಇನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಮಾನವಕುಲವು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚಾಗಿ ತನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಭರವಸೆ ಇಡತೊಡಗಿತು.

ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅವನತಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರಾಜತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾರುವ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೋಪ್ ಪಯಸ್ XI ಅವರು ಮನಗಂಡರು. ದೇವರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ದೈವಿಕ ನಿಯಮವನ್ನೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಾಗ, ಸಮಾಜವು ನೈತಿಕ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ವಿನಾಶದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಅವರು 1925ರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರಾಜರ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಒಬ್ಬನೇ ನಿಜವಾದ ಅರಸನಿದ್ದಾನೆ; ಆತನು ಕತೋಲಿಕರ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತರ ಅರಸ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲದ ಅರಸ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅರಸ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಅರಸ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಧರ್ಮಸಭೆಗೂ ಜಗತ್ತಿಗೂ ನೆನಪಿಸಿದರು.

ಆರಾಧನಾ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ಭಾನುವಾರದಂದು ಈ ಮಹಿಮಾಮಯ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರಾಜತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೃಢಪಡಿಸಲು ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕರು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಆತನನ್ನು ಪ್ರಭುವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಅಸತ್ಯ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಐಹಿಕವಾದಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ದೇವರನ್ನೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒಬ್ಬರ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಅಥವಾ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಇಹಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಅರಸನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವರು ಮತ್ತು ಆತನೊಬ್ಬನಿಂದಲೇ ತೀರ್ಪು ಪಡೆಯುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ಬಲವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರು ಯಾವ ಧರ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ವಿಶ್ವದ ಅರಸನಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲರ ಏಕೈಕ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಆತನು, “ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೇ, ಬನ್ನಿರಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಅಸ್ತಿವಾರ ಹಾಕಿದಂದಿನಿಂದ ನಿಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿ ಪಡೆಯಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳುವನು. ಇತರರಿಗೆ ಆತನು, “ಶಾಪಗ್ರಸ್ತರೇ, ನನ್ನಿಂದ ತೊಲಗಿ, ಪಿಶಾಚಿಗೂ ಅವನ ದೂತರಿಗೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ನಿತ್ಯಾಗ್ನಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವನು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರು ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, “ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲು ನಿನಗೆ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ!” ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯೇಸುವೊಬ್ಬನಿಗೇ ಆ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದ ಅಂತರಾಳವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ, ದೈವಿಕ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತನು ಆ ಹಕ್ಕನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವನು.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಾಜತ್ವವು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿದ್ದು ಆತನಿಗೊಬ್ಬನಿಗೇ ಸೇರಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಸುವಾರ್ತೆ ಸಾರುವಂತೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮಾನವಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತರಲು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಮಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಸಭೆಯ ನಾಯಕರು ನಾಗರಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವುದರಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು ಸೂಕ್ತವೇ ಆದರೂ, ಅದರ ಅರ್ಥ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಿಂದ ಹೊರಗಿಡಬೇಕು ಎಂದಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತನು ಎಲ್ಲ ಜನರನ್ನೂ ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಉತ್ತರದಾಯಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇಗೆ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿರುವನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನವರ ಎಲ್ಲ ಆಡಳಿತದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಆತನೇ ಇರಬೇಕು.

ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶದ ಮೇಲೂ—ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಮಾತುಗಳು, ಕಾರ್ಯಗಳು, ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಮೇಲೂ—ಆತನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರಸನಾಗಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ನಂತರ, ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಸಮಾಜದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಆತನ ರಾಜ್ಯವು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಹೇಗೆ ನೆರವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ. ಹೀಗೆ, ಆತನು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ, ಆತನ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಒಬ್ಬರಾಗಿರುವಿರಿ.

ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರೇ, ನೀವೇ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಭು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಕ. ನಮ್ಮ ಜೀವನಗಳ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ನಿಮಗಿರುವ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾ, ಇಂದು ದೀನ ಆರಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಳಿರಿ, ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಸಿರಿ. ಮಹತ್ತಾದ ಆ ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ದಿನವನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರಿತು ಆರಾಧಿಸಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.


ಅರಸನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವುದು

ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಹೋತ್ಸವ (ವರ್ಷ B)

ಪಿಲಾತನು ಯೇಸುವಿಗೆ, “ನೀನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸನೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯೇಸು, “ನೀನು ಇದನ್ನು ನಿನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆಯೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರು ನನ್ನ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದರೋ?” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಪಿಲಾತನು, “ನಾನೇನು ಯೆಹೂದ್ಯನೇ? ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನಾಂಗದವರೂ ಮುಖ್ಯ ಯಾಜಕರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿರುವೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯೇಸು, “ನನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ…” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಯೋಹಾನ 18:33–36

ಪಿಲಾತನು ಯೂದಾಯದ ರೋಮನ್ ರಾಜ್ಯಪಾಲನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಬಲವು ಅವನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿತ್ತು. ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ದಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಬಹುದೆಂಬ ಆತಂಕದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೂ ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಈ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವವರು ಯೇಸುವಲ್ಲ—ಪಿಲಾತನೇ. ಲೌಕಿಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಪಿಲಾತನು ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಕುಲದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಎದುರು ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಲೌಕಿಕ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನೂ ಮೀರಿದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನಿತ್ಯ ಅರಸರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿಲಾತನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಯೇಸು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಣುವಂತೆ ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಯೋಧ ದೇವದೂತರನ್ನು ಕರೆಯಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಬಲಪ್ರಯೋಗದ ರಾಜತ್ವವನ್ನಲ್ಲ, ನಿತ್ಯ ವಿಮೋಚನೆಯ ರಾಜತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಯಾತನೆಗೂ ಮರಣಕ್ಕೂ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಹಿಂಸೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಶಿಲುಬೆಯ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಬಲಿದಾನದ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿರ್ಮಲತೆ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿತ್ತು.

ಪಿಲಾತನ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು; ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗಾಗಿ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರು ಇನ್ನು ದೀನತೆಯಿಂದ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಆಳುತ್ತಾ, ದೈವಿಕವೂ ನಿತ್ಯವೂ ಆದ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಿಲಾತನ ಆತ್ಮದ ಅಂತಿಮ ಗತಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದವರು ರೋಮ್‌ನ ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಲ್ಲ—ಅಪೊಲೊ ಆಗಲಿ, ಜುಪಿಟರ್ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ವಿಗ್ರಹವಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ—ಬದಲಾಗಿ ಏಕೈಕ ಸತ್ಯ ದೇವರಾದ, ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಪಿಲಾತನ ಮರಣದ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಅವನು ಮಾನಸಾಂತರ ಹೊಂದದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಮಹಿಮಾಭರಿತ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ತೀವ್ರ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇವಪುತ್ರರಿಗೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದ ತನ್ನ ಹೇಡಿತನವನ್ನು ಪಿಲಾತನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಕ್ರಿಸ್ತರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಿಲುಬೆಮರಣವನ್ನೇ ನಿತ್ಯಜೀವದ ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪಿಲಾತನು ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಂತೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಿಲ್ಲುವೆವು. ಕೆಲವರಿಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕಲ್ಪನೆಯು ಕಠೋರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅವಮಾನಕರವಾಗಿ ತೋರಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ದುರಂತಕರ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಿತ್ಯಕ್ಕೂ ಅರಸರಾಗಿ ಆಳುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಏಕೈಕ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಇಂದಿನ ಮಹೋತ್ಸವವು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ದೈವಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂಜರಿಯಬಾರದು.

ಯೇಸುವಿನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗಿಂತ ಅವರ ದಯೆ, ಆನಂದ, ಸೌಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಚಾಚಿದ ತೋಳುಗಳ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರುಬ, ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಾರ್ಯದವನು ಮತ್ತು ಪೋಲಿಹೋದ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ತಂದೆಯ ಚಿತ್ರಣಗಳನ್ನು ನಾವು ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಯೇಸು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ, ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವ ಮತ್ತು ಹಸಿದವರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡುವ ಚಿತ್ರಗಳು ನಮಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಈ ಚಿತ್ರಣಗಳು ಸತ್ಯವೂ ಸುಂದರವೂ ಆಗಿವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ತರ ಆ ಮುಖವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದರೆ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ನ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಚಲರೂ ನಿರ್ಣಾಯಕರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಗಂಭೀರ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲು ಅವರು ಹಿಂಜರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾನಸಾಂತರ, ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನೂ ಆಗ್ರಹಿಸಲು ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂಜರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ದೃಢತೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿ, ಸತ್ಯದಿಂದಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದಲೂ ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅವರು ಯಾರೆಂಬುದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುತ್ತೀರಾ, ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವ ಚಿತ್ರಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮಾಭರಿತ ರಾಜಾಧಿರಾಜರ ಮುಂದೆ ನೀವು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಆ ದೃಶ್ಯವು ಅವರ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತುಂಬುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಪಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ಪವಿತ್ರ ಭಯವನ್ನೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ದಿನವನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ ಇಂದು ಅರಸರ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಧ್ವನಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡಿ ಮತ್ತು ಇಂದು, ನಾಳೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಿ—ಹೀಗೆ ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಬಂದಾಗ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮೆಯ ದಿನವಾಗಲಿ.

ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರೇ, ನನ್ನ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವೇ ಎಲ್ಲ ಅರಸರ ಏಕೈಕ ಅರಸರು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಭುಗಳ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಮಾನವಕುಲದ ರಕ್ಷಕರು. ನಾವು ಆರಾಧನಾ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ವಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರಸರಾಗಿಯೂ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿಯೂ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ವಿನಮ್ರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಜೀವನದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಲು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ. ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗಾಗಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವ ಆ ದಿನವು ಅಳೆಯಲಾಗದ ಆನಂದದ ದಿನವಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರಸರ ರಾಜ್ಯ

ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಹೋತ್ಸವ (ವರ್ಷ C)

“ಯೇಸುವೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೋ.” ಆಗ ಅವರು ಅವನಿಗೆ, “ನಾನು ನಿನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇಂದೇ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವೆ” ಎಂದರು. ಲೂಕ 22:42–43

ಇಂದು, ಆರಾಧನಾ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ಭಾನುವಾರವು ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಅಂತಿಮ ಹಾಗೂ ಮಹಿಮಾಮಯ ಸಂಗತಿಗಳತ್ತ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ, ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಜೀವಂತರು ಮತ್ತು ಮೃತರೆಲ್ಲರಿಗೂ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ದೃಶ್ಯವಾದ, ಶಾಶ್ವತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವೈಭವದೊಡನೆ ಮರಳಿ ಬರುವರು. ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ದೇವರ ಮಗುವಾಗಿ ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ನಿತ್ಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ಜೀವಿಸುವುದು.

ಆ ದಿನದ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಾ? ಅದು ನಿಜವಲ್ಲದಂತೆ, ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಅಥವಾ ವಾಸ್ತವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ ತೋರಬಹುದು. ಕ್ರಿಸ್ತರ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದ ಕುರಿತ ಬೈಬಲಿನ ವರ್ಣನೆಗಳು ಕೇವಲ ಸಾಂಕೇತಿಕವೋ ಅಥವಾ ರೂಪಕಗಳೋ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಯೋಚಿಸಬಹುದು.

ಆದರೆ ನಾವು ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸುವ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಶಾರೀರಿಕವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಮರಳಿ ಬರುವರು; ಜೀವಂತರಿಗೂ ಮೃತರಿಗೂ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುವರು; ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸುವರು; ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದ ಘೋರ ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ದೂರವಾಗುವ ದಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸುವರು; ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಪಡೆಯಲು ಸ್ವಾಗತಿಸುವರು. ಇದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಸತ್ಯ. ಇಂದಿನ ಮಹೋತ್ಸವವು ಈ ಪವಿತ್ರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಮಹಾರಾಜರಾದ ಯೇಸು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಳ್ಳನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಆ ಶಕ್ತಿಯುತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಗಳಲ್ಲಿ ತೂಗುತ್ತಾ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಅರಸನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ವಿನಮ್ರ ಘೋಷಣೆ ಕೇಳಿಬಂತು; ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಪ್ರೀತಿ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ದೈವಿಕ ಘೋಷಣೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಿಂಹಾಸನ ಚಿನ್ನದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರತ್ನಖಚಿತ ಕಿರೀಟವಿರಲಿಲ್ಲ, ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಹಾಡುವ ಗಣಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಇಬ್ಬರು ಅಪರಾಧಿಗಳ ನಡುವೆ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಮೊಳೆಗಳಿಂದ ಜಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಅಧಿಪತಿಗಳು, ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ದಾರಿಹೋಕರು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಜರ್ಜರಿತನಾದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಆದರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ದೈವಿಕ ರಾಜತ್ವದ ರಹಸ್ಯವು ತನ್ನ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇಸುವಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಫಲಕದಲ್ಲಿ ಅಪಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಬರೆಯಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಮಹಿಮಾಮಯವಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು: “ಇವನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸನು.” ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಮರಣದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಆಳುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಸಮರ್ಪಣೆ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಮರಣದವರೆಗೂ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಆಳುತ್ತಾರೆ. ಶಿಲುಬೆಯಿಂದಲೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ; ಶಿಲುಬೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಎಲ್ಲ ಜನರನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಅಪರಾಧಿಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತರ ರಾಜತ್ವಕ್ಕೆ ನಾವು ನೀಡಬಹುದಾದ ಎರಡು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬನು ಅಪಹಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: “ನೀನು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲವೇ? ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಮ್ಮನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿಕೋ!” ಅವನ ಮಾತುಗಳು ರಾಜತ್ವವೆಂದರೆ ನಿಯಂತ್ರಣ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಬಲವೆಂಬ ಲೋಕದ ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಆ ದೈವನಿಂದನೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಯಾತನೆಯ ನಡುವೆಯೂ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುವವರ ನಿರ್ದೋಷಿತ್ವ ಮತ್ತು ಘನತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅವನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: “ಯೇಸುವೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೋ.”

ಇದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಪಿಯ ಮೊರೆ; ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಸೋಲಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದ ಧ್ವನಿ. ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ನಿಜವಾದ ಅರಸರು ಕರುಣೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ; ಆ ಮಾತುಗಳು ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ: “ಇಂದೇ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವೆ.” ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಮರಣದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಳ್ಳನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರಸರ ಬಲಿದಾನದ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಇದು ಭರವಸೆಯ ಸುವಾರ್ತೆ—ಸೋಲಿನ ಕ್ಷಣವಲ್ಲ, ವಿಜಯದ ಕ್ಷಣ. ಲೋಕದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಕಥೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಸ್ವರ್ಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಸಿಂಹಾಸನವೇ ಶಿಲುಬೆ. ಅವರ ಕಿರೀಟ ಮುಳ್ಳಿನದು. ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿದ, ಮೊಳೆಯಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಕೈಯೇ ಅವರ ರಾಜದಂಡ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಅರಸರೇ? ಅವರ ಪವಿತ್ರ ರಾಜ್ಯದ ಸದಸ್ಯರಾಗಲು ನೀವು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೀರಾ?

ಇಂದು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅರಸರಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಬಲ, ಸುಖ ಮತ್ತು ವಿಜಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಅಥವಾ ಅರಸರ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ರಹಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆ ಸೇರಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ಒಳ್ಳೆಯ ಕಳ್ಳನಂತೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ. ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ಯೇಸುವೇ, ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೋ…” ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಮ್ಮ ಅರಸರು ನಿತ್ಯ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವರೆಂದು ಭರವಸೆಯಿಡಿ.

ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರೇ, ನೀವು ರಾಜಾಧಿರಾಜರೂ, ಪ್ರಭುಗಳ ಪ್ರಭುವೂ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರೂ ಆಗಿದ್ದೀರೆಂದು ನಾನು ವಿಶ್ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಳ್ಳನೊಡನೆಯೂ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಬಲಿದಾನದ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಎಲ್ಲರೊಡನೆಯೂ ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಾಲುಪಡೆಯುವಂತೆ, ಇಂದು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಹೊಸ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ

ಯೇಸು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗ ಕೆಲವು ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಿಕೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು; ಒಬ್ಬ ಬಡ ವಿಧವೆ ಎರಡು ಚಿಕ್ಕ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಕುವುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದರು. ಅವರು, “ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಈ ಬಡ ವಿಧವೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವಳಾದರೋ ತನ್ನ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನೆಲ್ಲ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದರು. ಲೂಕ 21:1–4

ಪೂಜಾವಿಧಿಯ ವರ್ಷದ ಈ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಯೇಸುವಿನ ಭೂಲೋಕದ ಸೇವೆಯ ಕೊನೆಯ ವಾರದತ್ತ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯೇಸು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಓಲಿವ್ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೂ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಇದೆ.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಜನರು ದೇವಾಲಯದ ಕಾಣಿಕೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಯೇಸು ಮೌನವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಶ್ರೀಮಂತರು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತಗಳನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ದೇವಾಲಯದ ಕಾಣಿಕೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಕುವ ಬಡ ವಿಧವೆಯೇ ಅವರ ಗಮನವನ್ನೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಕಾಣಿಕೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರೂ, ಗುಣದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾಗಿತ್ತು: “ಆಕೆ ತನ್ನ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಜೀವನಾಧಾರವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾಳೆ.”

ಆಕೆಯ ಈ ಕಾರ್ಯವು ಉದಾರತೆಯ ಮತ್ತು ದೇವರಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಅಂತರಾಳವನ್ನೇ ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಆಕೆ ತನಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಳು. ಹೀಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಏನನ್ನೋ ಅಲ್ಲ, ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೇ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ಆಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಈ ಘಟನೆ ನಡೆಯುವ ಸಮಯವು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು ಇದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಧವೆಯ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ತಾವು ಬಯಸುವ ಮನೋಭಾವದ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ, ನಮ್ಮ ಸಮಯದ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಗಳ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಅವರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಈಗಾಗಲೇ ಅವರಿಂದಲೇ ಬಂದಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಗುರಿಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಈ ಸತ್ಯವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸವಾಲಿನದಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೊತ್ತುಗಳು, ಸಾಧನೆಗಳು, ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಸೌಕರ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ನಾವು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಲು ನಾವು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೊರೆಯಾಗಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. “ತನ್ನಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸದವನು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” (ಲೂಕ 14:33).

ಹಾಗಾದರೆ, ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೀರಿ: ಕುಟುಂಬ, ಸ್ನೇಹಗಳು, ವೃತ್ತಿ, ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ, ಮನೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನೇ? ಇವೆಲ್ಲವೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಟುಂಬವು—ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಳಿತಿನ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿರಬಹುದಾದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಬರಿದುಮಾಡಿಕೊಂಡ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಅಳತೆಗೋಲು ಶಿಲುಬೆಯಾಗಿರಬೇಕು.

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು, ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು, ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದರು. ಅವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಜೀವನದ ಆನಂದವನ್ನೂ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಊಟಮಾಡುವುದರ ಮತ್ತು ಸರಳ ಸಂತೋಷಗಳ ಆನಂದವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆದರೂ ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಪಿತನ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವರನ್ನು ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುವಷ್ಟು ಅವರು ಯಾವುದೇ ಲೌಕಿಕ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವಿಧವೆ ತನ್ನ ವಿನಮ್ರ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅವರ ದೈವಿಕ ಉದಾರತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಕನ್ನಡಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಆಕೆ ನಮಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಕಾಣಿಕೆಯು ಹೊಸ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ದೇವಾಲಯವಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಹಸ್ಯಮಯ ಶರೀರವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಆಕೆಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಸಮಯ, ಸಂಪತ್ತು, ಸಂತೋಷಗಳು, ದುಃಖಗಳು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಾನುಭವಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ಕಾಣಿಕೆಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶರೀರವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ಭಾಗವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ವಿಮೋಚನಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ನೀವು ಏನನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಮನನಮಾಡಿ. ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ? ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು ಪಿತನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪ್ರಭುವಿನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಯಾವ ಕಾಣಿಕೆಯೂ, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ, ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭರವಸೆಯಿಡಿ. ಇಂತಹ ಉದಾರತೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಹೊಸ ದೇವಾಲಯವಾದ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತಮ್ಮನ್ನೇ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀವು ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿರಿ. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಾನೂ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಕೊಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನನ್ನ ಸೊತ್ತುಗಳನ್ನು, ನನ್ನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು, ನನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು, ನನ್ನ ವರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಭಯಗಳನ್ನೂ ಗಾಯಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ನಾನು ಯಾವುದನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ. ನಾನು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ; ಹೀಗೆ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ನನ್ನ ಜೀವನವು ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದುದೂ ಆಗಿರುವ ಜೀವಂತ ಬಲಿಯಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ದೇವಾಲಯವು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದಲೂ ಹರಕೆಯ ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಂದಲೂ ಹೇಗೆ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯೇಸು ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಇವೆಲ್ಲವೂ—ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಲು ಉಳಿಯದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೆಡವಿಹಾಕುವ ದಿನಗಳು ಬರಲಿವೆ.” ಲೂಕ 21:5–6

ರಜಾ ಪ್ರವಾಸವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟ. ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಭೇಟಿ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಎಲ್ಲ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನೂ ಭರಿಸಲಾದ ಪ್ರವಾಸದ ಅವಕಾಶ ನಿಮಗೆ ದೊರಕಿತೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಂದೇ ಸವಾಲೆಂದರೆ, ಆ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಇಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ನೀವು ಹೋಗಲಿರುವ ಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೀರಿ, ಪ್ರತಿದಿನದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಉತ್ಸಾಹವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೂ ಆ ದಿನ ಬರುತ್ತದೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿಜವಾದ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಸರಿ.

ಈ ಸರಳ ಲೌಕಿಕ ಚಿತ್ರಣವು ಸ್ವರ್ಗದ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ನೂತನ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ನೂತನ ಭೂಮಿಯ ವಾಗ್ದಾನದ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಹೊಂದಿರಬೇಕಾದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಜೀವನದ ತತ್ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿ, ಮುಂದೆ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವುದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಜೀವನವು ನಿತ್ಯತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಸಿದ್ಧತೆಯಷ್ಟೇ. ಆ ನಿತ್ಯ ದಿನವು ಬಂದಾಗ, ಅದು ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಒಂದು ಜೀವಮಾನಕ್ಕೋ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ—ಅದಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಂತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವ ಊಹೆಗೂ ಮೀರಿದ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣದ ಮೊದಲು ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಕಂಡುಬರುವ ನಾವು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಆ ಪ್ರೇಮವೇ ನಮಗೆ ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯ ನಿಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಆರಾಧನಾ ವರ್ಷದ ಈ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ, ಆ ಅಂತಿಮ ಹಾಗೂ ಮಹಿಮಾಭರಿತ ಗಮ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಎತ್ತುವಂತೆ ಧರ್ಮಸಭೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ನಿತ್ಯತ್ವದ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಲು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಂಬಲವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದುಕಲು ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ನಿತ್ಯವಾದುದರ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಈ ಕರೆಯನ್ನು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತಾ ಭಾಗವು ಮತ್ತಷ್ಟು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದಲೂ ಹರಕೆಯ ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕೃತವಾದ ದೇವಾಲಯದ ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಯೇಸುವಿನ ಶಿಷ್ಯರು ಬೆರಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಲ್ಲು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ, ಪವಿತ್ರವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಎಂದು ತೋರುವಂಥವುಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ, ಭೂಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ವೈಭವದ ಅನಿತ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಲು ಯೇಸು ನಮಗೆ ಸವಾಲು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವದ ಕಡೆಗೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ನಿರಾಶೆಯ ಸಂದೇಶವಲ್ಲ, ಬಿಡುಗಡೆಯ ಸಂದೇಶ. ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಯಾತ್ರಿಕರಂತೆ ನಾವು ಬದುಕಿದರೆ, ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾದವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ತೊಡಗಿಸಲು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ. ದೇವಾಲಯದ ನಾಶವು ಈ ಪ್ರಸ್ತುತ ಯುಗವು ಅಳಿದುಹೋಗುವುದರ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ. ನಿಜವಾದ ದೇವಾಲಯವು ಸ್ವತಃ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಅವರಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅದು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಸಂಕಟಗಳಾದ ಯುದ್ಧಗಳು, ಬರಗಾಲಗಳು, ಭೂಕಂಪಗಳು ಮತ್ತು ವಂಚನೆಯ ಕುರಿತೂ ಯೇಸು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಇದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸೂಚನೆಗಳ ಉದ್ದೇಶ ನಮ್ಮನ್ನು ಭಯಭೀತರನ್ನಾಗಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವುದು. ತನ್ನ ನವೀಕರಣ ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ ಲೋಕವು ನರಳುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ (ಹೋಲಿಸಿ ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:22). ಹೊಸ ಜೀವವು ಜನಿಸುವ ಮೊದಲು ಪ್ರಸವವೇದನೆ ಬರುವಂತೆಯೇ, ಈ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೂ ಬರಲಿರುವ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಯೇಸು ಕೇವಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ತಂದೆಯ ವಾಗ್ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಇರಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಮ್ಮ ದಿನಗಳು, ತಿಂಗಳುಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಗಮನ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕೊನೆಗೆ ಅಳಿದುಹೋಗುವ ಈ ಲೋಕದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೇ ನೀವು ಮಗ್ನರಾಗುತ್ತೀರಾ? ನಾವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದು, ಪ್ರತಿದಿನ ಅದರ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕಾದರೂ, ಈ ಜೀವನವೇ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೂ, ಅದನ್ನು ಪರಮ ಗಮ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ನಾವು ತೊಡಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಟುವಟಿಕೆ, ನಾವು ಬೆಳೆಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಬಂಧ, ನಾವು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ನಾವು ಅರ್ಪಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ, ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಆ ನಿತ್ಯ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವಂತಿರಬೇಕು.

ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವು ಯಾವ ಕಡೆಗೆ ಒಲಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅದು ಅಳಿದುಹೋಗುವವುಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆಯೇ, ಅಥವಾ ನಿತ್ಯವಾದುದರಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆಯೇ? ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಲು ಮತ್ತು ದೇವರು ನಿಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಹಂಬಲವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲು ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡಿ. ಈ ಲೋಕದ ಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ವಭಾವವು, ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಅಕ್ಷಯ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಂಬಲವನ್ನು ಮೂಡಿಸಲಿ. ಈ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ನೀವು ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ, ಎಂದಿಗೂ ಕಳೆದುಹೋಗದ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ, ಆನಂದಭರಿತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿರಿ.

ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನೀವೇ ನನ್ನ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದೂ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮದೇ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಪಡೆಯುವುದೂ ನಾನು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿರಬೇಕು; ನನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯದ ಗುರಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪರಮಾನಂದದ ದರ್ಶನದ ವೈಭವವನ್ನು ಸದಾಕಾಲವೂ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮಾಭರಿತ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಆನಂದಭರಿತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವದ ಮಹಿಮೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

ಯೇಸು ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಿಂಸಿಸುವರು; ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಭಾಮಂದಿರಗಳಿಗೂ ಸೆರೆಮನೆಗಳಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಸುವರು; ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ನಿಮಿತ್ತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಾಜರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮುಂದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವರು. ಇದು ನಿಮಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವ ಸಂದರ್ಭವಾಗುವುದು. ನೆನಪಿಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿರೋಧಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಎದುರಿಸಲೂ ಖಂಡಿಸಲೂ ಅಶಕ್ತರಾಗುವಂತಹ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ನಾನೇ ನಿಮಗೆ ನೀಡುವೆನು.” ಲೂಕ 21:12–15

ಯೇಸು ನಮಗೆ ಲೌಕಿಕ ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವನವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದನ್ನೇ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನುಡಿಯಲಾದ ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು, ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂತೆ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಅಂತ್ಯಕಾಲವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ, “ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಜನಾಂಗವೂ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವೂ ಏಳುವವು” ಎಂದೂ, “ಪ್ರಬಲ ಭೂಕಂಪಗಳು, ಬರಗಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳು… ಭಯಾನಕ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮಹತ್ತಾದ ಸೂಚನೆಗಳು” ಸಂಭವಿಸುವವು ಎಂದೂ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ (ಲೂಕ 21:10–11). ತಮ್ಮ ಹಿಂಬಾಲಕರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಲು ಇಷ್ಟು ಸಾಕಾಗದಿದ್ದರೆ ಎಂಬಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಹಾಕಿ, ಅರಸರು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮುಂದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುವುದು ಎಂದೂ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಅವರು ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ: “ಇದು ನಿಮಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶವಾಗುವುದು.”

“ಸಾಕ್ಷಿ” ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಗ್ರೀಕ್ ಪದ martyrion; ಇದರಿಂದಲೇ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದ ಬಂದಿದೆ. ಹಿಂಸೆಯು ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೇಸು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಸಾಕ್ಷಿ ಕೇವಲ ಸರಿಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಕಾರ್ಯ, ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಇದು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರಲು ನೀಡುವ ಕರೆ; ಲೋಕವು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾಗಿರುವಾಗ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನ.

ತಮ್ಮ ಹಿಂಬಾಲಕರು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಯೇಸು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದ್ರೋಹ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಗಂಭೀರ ಪ್ರವಾದನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಾಗ್ದಾನವಿದೆ: “ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯ ಒಂದು ಕೂದಲೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ” (ಲೂಕ 21:18). ಇದರ ಅರ್ಥ, ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ನಾವು ಸಹಿಸುವ ಯಾವ ಯಾತನೆಯೂ ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಲೋಕವು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಾನಿಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅದು ಮುಟ್ಟಲಾರದು. ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಅಥವಾ ಶಿಷ್ಯಳನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರು ಕೂಡ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೈಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೈವ ಪರಿಪಾಲನೆಯು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕ್ಷಣವಾಗುತ್ತದೆ—ನಿತ್ಯತೆಯವರೆಗೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಭೆಯ ಮೊದಲ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಸಂತ ಸ್ತೇಫನ್ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ (ನೋಡಿ: ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕಾರ್ಯಗಳು 6–7). ಅವರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಸನ್ಹೆದ್ರಿನ್ ಮಹಾಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ಎಳೆದುತಂದಾಗ, ಅವರು ಯೇಸುವಿನ ಕುರಿತ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಾರಿದರು. ಈ ಸಾಕ್ಷಿಗಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತೆತ್ತರೂ, ಅದು ಸಭೆಗೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬೀಜವಾಗಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮಸುಕಾಗದ ಮಹಿಮೆಯಾಗಿಯೂ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಇಂತಹ ತೀವ್ರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಎದುರಿಸದಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನೂ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಲೋಕದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ನಾಮವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಸೆರೆವಾಸ ಅಥವಾ ಮರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಯು ಅಪಹಾಸ್ಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಹಿಷ್ಕಾರ, ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಒತ್ತಡ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಸುದ್ದಿಯ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳಾಗದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಅಷ್ಟೇ ನಿಜವಾದವುಗಳು. ಪ್ರೀತಿ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಚಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಇವೂ ಅವಕಾಶಗಳಾಗಿವೆ.

ನಾವು ಅನುಭವಿಸಲಿರುವ ಹಿಂಸೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು—ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು—ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು, ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಎಂದು ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಅವಲಂಬನೆಗೆ ನೀಡುವ ಕರೆ. ಆ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವರೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀಡುವರು; ಅವರು ಒದಗಿಸುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಯಾರೂ ಖಂಡಿಸಲಾರರು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ನಾವು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರೀತಿಯ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ, ಏನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅದೇ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ. ಇದು ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಯಾಗಿದೆ.

ನಾವು ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ಪರಿಪಾಲನೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾದುದೆಂದರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆರವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ನಾವು ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಎಂದೂ ಭಾವಿಸಿರದ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಹಿಂಸೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನಾವು ಸಹಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಮನನಮಾಡಿ—ಅರಸರು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮುಂದೆ ಆಗಲೇಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ; ನೆರೆಹೊರೆಯವರು, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಮುಂದೆಯೂ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಾ? ನೀವು ಯೇಸುವಿನ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತರೆ, ಇತರರು ಏನು ಯೋಚಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಹೇಳಬಹುದು ಎಂದು ಭಯಪಡುತ್ತೀರಾ? ಶಿಷ್ಯತ್ವದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಎದುರಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ನೀವು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಕರ್ತರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿರುವರು, ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುವರು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವರು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯಿಡಿ.

ನನ್ನ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆಯ ಕರ್ತರೇ, ನೀವು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಹಿಸಿದ ಯಾತನೆ ಅಳೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ಅಗಾಧವಾಗಿದೆ; ಆದರೂ ತಂದೆಯ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ನೀವು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಿರಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಅನುಕರಿಸಲು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ಸಹಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ನನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶವಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ನಿಮ್ಮ ವಿಮೋಚನೆ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

“ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಬರಲಿರುವುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಜನರು ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣಬಿಡುವರು; ಏಕೆಂದರೆ ಆಕಾಶದ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕದಲಿಸಲ್ಪಡುವವು. ಆಗ ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಮಹಾಮಹಿಮೆಯಿಂದಲೂ ಮೇಘದಲ್ಲಿ ಬರುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಾಣುವರು. ಆದರೆ ಈ ಸೂಚನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಲು ಆರಂಭವಾದಾಗ, ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿಮೋಚನೆ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ.”  ಲೂಕ 21:26–28

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸುವಂಥದ್ದೂ ಆದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ನಾಶವನ್ನೂ ಅದರ ನಿವಾಸಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬರಲಿರುವ ಭೀಕರ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ಅವರು ಮುಂತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯುವ ಸೈನ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ಸುರಕ್ಷತೆಗಾಗಿ ಪಲಾಯನ ಮಾಡುವ ಜನರ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಂತರ, ಈ ಪ್ರಳಯದ ದರ್ಶನದ ನಡುವೆಯೇ, ಯೇಸು ಈ ಭರವಸೆಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿಮೋಚನೆ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ.”

ಈ ಉಪದೇಶದ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ನಾಶದ ಕುರಿತ ಪ್ರವಾದನೆಯೆಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಯೆಹೂದ್ಯ ಜನರಿಗೆ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಘಟನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಈ ಮಾತುಗಳು ಇತಿಹಾಸದ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವು ಲೋಕದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಎರಡನೇ ಆಗಮನವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಇಹಲೋಕದ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಕುರಿತು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಇಂದು ನಾವು ಜೀವನದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ಅಂತಿಮ ಪ್ರಕಟನೆಗೂ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಭಾವನೆಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ: “ಜನರು ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣಬಿಡುವರು” ಮತ್ತು “ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿರಿ.” ಈ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣಬಿಡುವವರು ಎಂಬುದು ಲೌಕಿಕ ಭಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಅಂತರಂಗದವರೆಗೂ ನಡುಗಿಹೋಗುವವರನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಭಯವು ಪವಿತ್ರ ಭಯವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಬಹುದು. ಅದು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ನಡುಕವಾಗಿದ್ದು, ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೈಭವ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮರಳಿ ಬರುವರಾದರೂ, ಈಗಲೂ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇದು ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದಲೂ ಇರಲು ನೀಡುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕರೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಜೀವನದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನೂ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸುವಾಗ ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ನೀಡುವ ದೈನಂದಿನ ಆಹ್ವಾನವೂ ಆಗಿದೆ.

ಸಂಘರ್ಷ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ದುರಂತಗಳು, ಭಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ನಮ್ಮ ಇಹಲೋಕದ ಪಯಣದ ಭಾಗಗಳಾಗಿವೆ. ದೇವರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಅವುಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೈವಭಯವೆಂಬ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವರದ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಾನಿಕಾರಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೆದರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಈ ಪವಿತ್ರ ಭಯವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಪಾಪವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅದು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದರ ಉನ್ನತ ರೂಪವು ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಉಂಟುಮಾಡುವ ದುಃಖವನ್ನು ಕಾಣಲು ಅದು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯು ಪಾಪವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ; ಶಿಕ್ಷೆಯ ಭಯದಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಯಿಸಬಾರದೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ. ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವಂಥದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ನಾವು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಈ ಲೋಕದ ನಶ್ವರತೆಯನ್ನೂ ದೇವರ ಅಚಲ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಧೈರ್ಯ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ನಿರಂತರ ತ್ಯಾಗಮಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಸ್ವರ್ಗದ ಪ್ರಜೆಗಳೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುವಷ್ಟು ಈ ಗತಿಸಿಹೋಗುವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಬಾರದು. ಇಹಲೋಕದ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಹತಾಶರಾಗಲು ಕಾರಣಗಳಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವವರಿಗೆ, ಅವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಭರವಸೆಯಿಡಲು ಅವಕಾಶಗಳಾಗಿವೆ.

ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ಅಥವಾ ಭಯವು ನಿಮ್ಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕದಡಲು ಬಂದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ನೀವು ಲೌಕಿಕ ಭಯದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗುತ್ತೀರಾ, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ವಿಮೋಚನೆ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಪವಿತ್ರ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತೀರಾ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಬೇರೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಕೆಡುಕುಗಳೆಂದು ಕಾಣುತ್ತೀರಾ, ಅಥವಾ ಅನುಗ್ರಹದ ಅವಕಾಶಗಳೆಂದು ಕಾಣುತ್ತೀರಾ? ದೈವಭಯದ ವರವನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆಗ ನರಪುತ್ರನ ಆಗಮನದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ನೀವು ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ, ಸದಾ ನಂಬಿಗಸ್ತರಾಗಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಉಳಿಯುವಿರಿ.

ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಮಹಿಮಾಭರಿತರೂ ಆದ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿರಿ. ಈಗ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀರಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಟದ ನಡುವೆಯೂ ನನಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಿರಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊರೆಯಾಗಿ ಕಾಣದೆ, ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮತ್ತ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎತ್ತುವ ಅವಕಾಶವಾಗಿ ಕಾಣಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿರಿ. ನೀವು ಸದಾ ನನ್ನ ಸಮೀಪವಿದ್ದು, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ನೆರವಾಗಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಸಾಮೀಪ್ಯ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಮತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು. “ಅಂಜೂರದ ಮರವನ್ನೂ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮರಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿರಿ. ಅವುಗಳ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಅರಳಿದಾಗ, ನೀವೇ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಬೇಸಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಈ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಂಭವಿಸುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡಾಗ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ.” ಲೂಕ 21:29–31

ಲೂಕನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಸರಳತೆಯನ್ನೂ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯಗಳ ಆಳವನ್ನೂ ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ಸಾಮತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಅದು ಪರಿಚಿತವಾದ ದೃಶ್ಯವಾಗಿತ್ತು: ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಅರಳತೊಡಗಿರುವ ಅಂಜೂರದ ಮರವು ಬೇಸಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಜೀವ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಯ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನೂ ದೇವರು ಹೇಗೆ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಶಾಂತವಾಗಿ ಗಮನಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಿವೇಚಿಸುವ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಈ ಸಾಮತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತಿನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸುವಂತೆಯೇ, ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತವೂ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ರಕ್ಷಣಾ ಇತಿಹಾಸದ “ಋತುಗಳನ್ನು” ಗುರುತಿಸಲು ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಮೂಡುವುದು ಹೊಸ ಋತುವಿನ ಆಗಮನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆಯೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಘಟನೆಗಳೂ ಮಾನವ ಹೃದಯದೊಳಗಿನ ಚಲನೆಗಳೂ ದೇವರ ಯೋಜನೆಯು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. “ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ.” ಇದು ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಕುರಿತಾದ ಹೇಳಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಕಾಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಇತಿಹಾಸದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಮೌನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಯೂ ಆಗಿದೆ.

ನಂತರ ಯೇಸು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ: “ಆಕಾಶವೂ ಭೂಮಿಯೂ ಅಳಿದುಹೋಗುವುವು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅಳಿದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.” ಈ ಕೆಲವೇ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಶ್ವರತೆಯನ್ನು ದೈವಿಕ ಸತ್ಯದ ಶಾಶ್ವತತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ—ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ—ಗತಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ವಾಕ್ಯವು ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿಯೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ವಾಕ್ಯವೇ ಲಂಗರು, ಅಡಿಪಾಯ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದ ಬಂಡೆ.

ಬದಲಾವಣೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸಬಹುದು. ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡುವ ವಯೋವೃದ್ಧರು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವರ್ಷಗಳನ್ನೂ, ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವರ್ಷಗಳನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಭವಿಷ್ಯದತ್ತ ನೋಡುವ ಯುವಜನರಿಗೂ ಇದೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರು ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಭಯಪಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಕಾಣದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬಹುದು.

ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಂತೋಷಕರ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವೆಂಬ ಬಂಡೆಯಂತೆ ದೃಢವಾದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಬೋಧಿಸಿದ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಅಧಿಕೃತ ಗ್ರಂಥಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ, ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಹೋಲಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವೂ ಮರದ ಮೇಲಿನ ಮೊಗ್ಗಿನಂತಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ಆ “ಮೊಗ್ಗು” ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ದುಃಖ ಅಥವಾ ಹೋರಾಟದ ನಡುವೆ ಅದು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತಾಗಿ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ “ಋತುವಿಗೆ” ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಈ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲವೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅರಿವು ನೀಡುವ, ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ, ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರುವ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಸಾಗುವ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಜೀವಂತ ವಾಕ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಬಹಳ ಸಲ ನಾವು ಗತಿಸಿಹೋಗುವ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇವೆ: ಸಂಪತ್ತು, ಆರೋಗ್ಯ, ಜನರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಅಥವಾ ಲೌಕಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ತಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಂಗರು ಹಾಕಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ವಾಕ್ಯದಿಂದಲೇ ಲೋಕವು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು; ಅದೇ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಲೋಕವು ತೀರ್ಪಿಗೂ ವಿಮೋಚನೆಗೂ ಒಳಗಾಗುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವಂತ ಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ನೆರವಿನಿಂದಲೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಿತ್ಯ ಗಮ್ಯವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕು.

ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿರುವ “ಮೊಗ್ಗುಗಳ” ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಿಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುವ ಆ ಮೌನ ಸೂಚನೆಗಳು ಯಾವುವು? ಅವುಗಳನ್ನು ನೀವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ದಿನದ ನಡುವೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಜೀವಂತ ಸ್ವರವಾಗಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುತ್ತೀರಾ? ಇಂದು ಅವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಭರವಸೆ, ಅಚಲವಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಆನಂದಭರಿತ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿರಿ.

ಪಿತನ ಶಾಶ್ವತ ವಾಕ್ಯವೇ, ಎಂದಿಗೂ ಕುಸಿಯದ ಬಂಡೆಯೂ, ಎಂದಿಗೂ ಮಸುಕಾಗದ ಬೆಳಕೂ, ಎಂದಿಗೂ ಅಳಿದುಹೋಗದ ಸತ್ಯವೂ ನೀವೇ. ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಮತ್ತು ಭರವಸೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರಿ. ಬದಲಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತು ಬದಲಾದಾಗ, ನೀವೇ ನನ್ನ ಅಡಿಪಾಯವೂ ನನ್ನ ಶಾಂತಿಯೂ ಆಗಿರಿ. ಗತಿಸಿಹೋಗುವ ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಇಡದೆ, ಸದಾ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಲಂಗರು ಹಾಕಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಮೋಜುಮಸ್ತಿ, ಕುಡಿತ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಮಂದವಾಗದಂತೆಯೂ, ಆ ದಿನವು ಉರಿಯಂತೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯದಂತೆಯೂ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಎರಗುವುದು. ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುವ ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲು ನಿಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ.” ಲೂಕ 21:34–36

ಪೂಜಾವಿಧಿಯ ವರ್ಷವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಯಾತನೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ಕೊನೆಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಒಂದು ತುರ್ತಾದ ಮನವಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ: ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ. ಶಿಲುಬೆಗೇರುವ ಮೊದಲು ಇದು ಅವರ ಕೊನೆಯ ಉಪದೇಶವಾಗಿದೆ. ಇದರ ನಂತರ ಅವರು ಮಾತುಗಳಿಂದಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೋಧಿಸಲಿದ್ದಾರೆ.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೂಚನೆಗಳು, ಹಿಂಸೆ, ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣ ಪುನರಾಗಮನದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದ ಯೇಸು ಈಗ ಹೃದಯದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಮಂಕಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ.” ಚಂಚಲತೆ, ಸುಖಭೋಗ, ಭಯ ಅಥವಾ ದಿನನಿತ್ಯದ ರೂಢಿಯಿಂದ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹೃದಯವೇ ಮಂಕಾದ ಹೃದಯ. ಅದು ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅವರು ಎರಡು ಅಪಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಮೋಜುಮಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಕುಡಿತದ ಅಮಲು” ಹಾಗೂ “ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಚಿಂತೆಗಳು.” ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಇವು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾದವುಗಳಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು; ಮೊದಲನೆಯದು ಪಾಪಮಯ ಅತಿಭೋಗದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ್ದರೆ, ಎರಡನೆಯದು ಜೀವನದ ಹೊರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ಆದರೆ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ: ಚಂಚಲವಾದ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮ. ಅತಿಭೋಗದಿಂದಾಗಲಿ ಚಿಂತೆಯಿಂದಾಗಲಿ, ನಾವು ನಿತ್ಯತೆಯ ಮೇಲಿನ ಗಮನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಈ ಗತಿಸಿಹೋಗುವ ಲೋಕವೇ ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆಯೆಂಬಂತೆ ಬದುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ.

“ಆ ದಿನವು ಉರುಲಿನಂತೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು” ಎಂದು ಯೇಸು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕಾಲಾಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಿ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಿ, ಅವರು ಹೇಳಬಯಸುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ಆ ಕ್ಷಣವು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬರುವುದು; ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಅವರು ಇದನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಿದ್ಧತೆಯಿಂದ ಬದುಕಲು ಕರೆ ನೀಡಲು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಅವರು ಬಂದಾಗ ನಾವು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲೆವು.

ಪೂಜಾವಿಧಿ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ದಿನವಾದ ಇಂದಿನ ದಿನವೇ ಒಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ—ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಲು, ಜಾಗರೂಕತೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ನೆಲೆಯಾದ ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೆತ್ತಲು ನೀಡುವ ಕರೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ವರ್ಷದ ಚಕ್ರವು ಜೀವನದ ಹಲವು ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ: ಜನನ ಮತ್ತು ನವೀಕರಣ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಸೇವೆ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಕಾಲಗಳನ್ನು.

ಜಾಗರೂಕತೆ ಎಂದರೆ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಾಯುವುದಲ್ಲ. ಅದು ನಿರಂತರ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ, ದೈನಂದಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಿರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಮಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತ್ಮದ ಸಕ್ರಿಯವಾದ, ದೈನಂದಿನ ಮನೋಭಾವವಾಗಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಲ್ಲ; ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದು. ಆಗ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನೂ ಗಮನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ಅನೇಕರು ಮರಣದ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತ ಹೋದಂತೆ, ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ನಮ್ಮ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದೇ ಆದರ್ಶ. ಸಂತ ಪೌಲರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ: “ನನಗೆ ಬದುಕುವುದೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ, ಸಾಯುವುದೆಂದರೆ ಲಾಭವೇ… ಈ ಬದುಕನ್ನು ತೊರೆದು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಎಷ್ಟೋ ಉತ್ತಮ. ಆದರೂ ನಿಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ” (ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯರಿಗೆ 1:21–24).

ಎಂತಹ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ! ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಾ, ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ, “ಸಾಯುವುದೆಂದರೆ ಲಾಭವೇ” ಎಂಬ ಅರಿವಿನಿಂದ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನೆಲೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುವ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಕರ್ತವ್ಯವು ನಾವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಕರೆದರೆ, ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಜಾಗರೂಕ ಹೃದಯ ಮಾತ್ರವೇ ಪೌಲರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಬಲ್ಲದು.

ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ನೀವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದೀರಾ, ಅಥವಾ ಚಂಚಲತೆ, ಚಿಂತೆ ಅಥವಾ ಲೌಕಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಮಂಕಾಗಿದೆಯೇ? ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ, ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿದ್ದೀರಾ? ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಅರಿವನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಲು, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲು ಮತ್ತು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮುಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಬದುಕುವಂತೆ ಸಹಾಯಮಾಡಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನನ್ನ ಮಹಿಮಾವಂತ ಅರಸರೇ, ಈಗಲೂ ನೀವು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ನವೀಕರಿಸಲು ಮರಳಿ ಬಂದು, ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ನಿಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಿರಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಎದುರುನೋಡುವಂತಾಗಲಿ. ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರಿಸಿ; ಹೀಗೆ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೀತಿಯನ್ನೂ ನಾನು ಗುರುತಿಸಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ!

ಪರಿವಿಡಿ


ಎಲ್ಲಾ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: