หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – และอีกมากมาย!
พระคริสตเจ้ากษัตริย์แห่งสากลจักรวาล
สมโภชพระเยซูเจ้ากษัตริย์แห่งสากลจักรวาล (ปี A)
“แล้วพระองค์จะตรัสกับผู้ที่อยู่เบื้องซ้ายว่า ‘ท่านทั้งหลายผู้ถูกสาปแช่ง จงไปให้พ้นจากเรา ไปสู่ไฟนิรันดรที่เตรียมไว้สำหรับปีศาจและบริวารของมัน เพราะเราหิว ท่านก็ไม่ได้ให้อาหาร เรากระหาย ท่านก็ไม่ได้ให้ดื่ม เราเป็นคนแปลกหน้า ท่านก็ไม่ได้ต้อนรับ เราไม่มีเสื้อผ้า ท่านก็ไม่ได้ให้เสื้อผ้า เราเจ็บป่วยและอยู่ในคุก ท่านก็ไม่ได้ดูแลเรา’” มัทธิว 25:41–43
เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1899 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ทรงประกอบพิธีถวายมวลมนุษยชาติแด่พระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูเจ้าอย่างสง่า ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พระองค์ทรงถือว่าเป็น “กิจการอันยิ่งใหญ่” ในสมณสมัยของพระองค์ การถวายนี้มีรากฐานอยู่ในความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ที่ว่า “พระอาณาจักรของ [พระคริสตเจ้า] ครอบคลุมไม่เพียงแต่บรรดาชาติคาทอลิก ไม่เพียงแต่ผู้ที่ได้รับศีลล้างบาปแล้ว… แต่ยังรวมถึงทุกคนที่อยู่นอกความเชื่อคริสตชนด้วย ดังนั้น มวลมนุษยชาติทั้งสิ้นจึงอยู่ภายใต้พระอำนาจของพระเยซูคริสตเจ้าอย่างแท้จริง” (Annum Sacrum, 3)
หลังจากการมอบถวายตนที่มีลักษณะเชิงประกาศกครั้งนี้ ความไม่สงบก็ทวีขึ้นตลอดหลายทศวรรษ เมื่อถึงทศวรรษ 1920 โลกได้ตกอยู่ในความปั่นป่วนทางการเมืองและสังคม หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แนวคิดโลกวิสัยแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปทั่วนานาประเทศ ขณะที่อุดมการณ์คอมมิวนิสต์และฟาสซิสต์หยั่งรากลง ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตั้งคำถามต่อความเชื่อของตน และถึงกับละทิ้งความเชื่อ ความสัมพันธ์อันยาวนานระหว่างความเชื่อกับการปกครองบ้านเมือง ซึ่งถักทออย่างลึกซึ้งอยู่ในวิถีชีวิตของชาวยุโรปมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่สี่ เริ่มคลายตัวลง พระอำนาจสูงสุดของพระเจ้าเหนือนานาชาติไม่ได้รับการยอมรับอีกต่อไป และมนุษยชาติก็วางใจในตนเองมากขึ้นเรื่อย ๆ
เพื่อตอบสนองต่อความเสื่อมถอยทางจิตวิญญาณและสังคมนี้ สมเด็จพระสันตะปาปาปีโอที่ 11 ทรงตระหนักถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่จะต้องประกาศอีกครั้งถึงความเป็นกษัตริย์ของพระคริสตเจ้าเหนือสากลจักรวาล พระองค์ทรงเข้าใจว่า เมื่อพระอำนาจของพระเจ้าและพระบัญญัติของพระองค์ถูกกีดกันออกจากชีวิตส่วนรวม สังคมย่อมค่อย ๆ เคลื่อนไปสู่ความสับสนทางศีลธรรมและความพินาศ เพื่อรับมือกับสถานการณ์นี้ พระองค์จึงทรงสถาปนาวันฉลองพระคริสตเจ้ากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1925 เพื่อเตือนพระศาสนจักรและโลกให้ระลึกว่า มีกษัตริย์แท้จริงเพียงพระองค์เดียว ผู้ทรงเป็นกษัตริย์ไม่เพียงแต่ของชาวคาทอลิกและคริสตชนเท่านั้น แต่ยังทรงเป็นกษัตริย์ของมวลมนุษยชาติ กษัตริย์ของทุกชาติ และกษัตริย์แห่งสากลจักรวาลทั้งสิ้น
ขณะที่เราเฉลิมฉลองวันสมโภชอันรุ่งโรจน์นี้ในวันอาทิตย์สุดท้ายของปีพิธีกรรม เราได้รับเชิญให้ระลึกถึงและยืนยันอีกครั้งถึงความเป็นกษัตริย์ของพระคริสตเจ้าเหนือสากลจักรวาล ทั่วโลกมีผู้คนมากมายที่ไม่ติดตามพระคริสตเจ้าหรือไม่ยอมรับพระองค์เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า บางคนยึดถือศาสนาเท็จ ยอมรับอุดมการณ์แบบโลกวิสัย หรือปฏิเสธพระเจ้าและการปฏิบัติศาสนกิจโดยสิ้นเชิง
พระวรสารวันนี้เตือนใจเราอย่างทรงพลังว่า ไม่ว่าคนเราจะมีความเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตาม ทุกคนจะต้องยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล และรับการพิพากษาจากพระองค์เพียงผู้เดียวเมื่อสิ้นสุดชีวิตในโลกนี้ ไม่ว่าใครจะยอมรับหรือปฏิเสธหลักความเชื่อใด พระคริสตเจ้าก็ยังทรงเป็นกษัตริย์แห่งสากลจักรวาลและผู้พิพากษาเพียงผู้เดียวของทุกคน พระองค์จะตรัสกับบางคนว่า “ท่านทั้งหลายผู้ได้รับพระพรจากพระบิดาของเรา จงมาเถิด จงรับพระอาณาจักรที่เตรียมไว้ให้ท่านตั้งแต่แรกสร้างโลกเป็นมรดก” ส่วนกับคนอื่น ๆ พระองค์จะทรงประกาศว่า “ท่านทั้งหลายผู้ถูกสาปแช่ง จงไปให้พ้นจากเรา ไปสู่ไฟนิรันดรที่เตรียมไว้สำหรับปีศาจและบริวารของมัน” ไม่มีใครหลีกหนีการพิพากษาของพระคริสตเจ้าได้ ผู้ที่ปฏิเสธพระองค์ในชีวิตนี้ไม่อาจกล่าวเมื่อถึงความตายว่า “พระองค์ไม่มีสิทธิ์พิพากษาข้าพเจ้า!” พระเยซูเจ้าเพียงพระองค์เดียวทรงมีสิทธิ์นั้น และจะทรงใช้สิทธิ์นี้โดยทรงผสานพระยุติธรรมและพระเมตตาเป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์ พร้อมทั้งทรงมองลึกถึงก้นบึ้งของจิตใจทุกดวง
การเข้าใจว่าความเป็นกษัตริย์ของพระคริสตเจ้าครอบคลุมสากลจักรวาลและเป็นของพระองค์แต่เพียงผู้เดียว จะเป็นแรงบันดาลใจให้เราประกาศข่าวดีเพื่อดึงดูดจิตใจทุกดวงมาหาพระองค์ และเพียรพยายามนำพระคริสตเจ้าเข้าสู่ทุกมิติของชีวิตมนุษย์ รวมถึงการปกครองบ้านเมืองด้วย ในประเทศที่ถือการแยกพระศาสนจักรออกจากรัฐเป็นบรรทัดฐาน เราต้องระลึกว่า แม้ผู้นำพระศาสนจักรจะงดเว้นจากการใช้อำนาจปกครองบ้านเมืองอย่างเหมาะสม แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพระเยซูคริสตเจ้าจะต้องถูกกีดกันออกจากชีวิตส่วนรวม ตรงกันข้าม พระองค์ต้องทรงเป็นศูนย์กลางของการปกครองทั้งปวงของมนุษย์เสมอ เช่นเดียวกับที่พระองค์จะทรงเป็นในวาระสุดท้าย เมื่อทรงเรียกมนุษย์ทุกคนให้รับผิดชอบต่อการกระทำของตนตามพระประสงค์ของพระองค์
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการพิพากษาของพระคริสตเจ้าที่จะมาถึง พิจารณาว่าพระองค์ทรงครองราชย์เป็นกษัตริย์เหนือทุกด้านของชีวิตท่านอย่างแท้จริงหรือไม่ ทั้งความคิด วาจา กิจการ ความสัมพันธ์ และหน้าที่รับผิดชอบของท่าน จากนั้นจงพิจารณาว่าท่านจะช่วยให้พระอาณาจักรของพระองค์ปรากฏขึ้นในจิตใจ ในครอบครัว และในวัฒนธรรมของสังคมโดยรวมได้อย่างไร เพื่อเมื่อพระองค์เสด็จมาในพระสิริรุ่งโรจน์ ท่านจะได้อยู่ในหมู่ผู้ที่อยู่เบื้องขวาของพระองค์
ข้าแต่พระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล พระองค์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของสรรพสิ่งที่ทรงสร้าง ทรงเป็นผู้พิพากษาจิตวิญญาณทุกดวง และทรงเป็นพระผู้กอบกู้เพียงพระองค์เดียวของโลก วันนี้ ข้าพเจ้าทั้งหลายกราบลงเฉพาะพระพักตร์พระองค์ด้วยความนบนอบและการนมัสการ ยอมรับพระอำนาจสูงสุดของพระองค์เหนือชีวิตของข้าพเจ้าทั้งหลาย เหนือชาติต่าง ๆ ของข้าพเจ้าทั้งหลาย และเหนือโลกของเรา โปรดทรงครองราชย์ในจิตใจของข้าพเจ้าทั้งหลายด้วยพลังแห่งความจริงของพระองค์ โปรดชำระความปรารถนาของข้าพเจ้าทั้งหลายให้บริสุทธิ์ และปรับชีวิตของข้าพเจ้าทั้งหลายให้สอดคล้องกับพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งของพระองค์ ขอให้ทุกคนในโลกนี้ได้รู้จักและนมัสการพระองค์ ขณะรอคอยวันพิพากษาครั้งสุดท้ายอันยิ่งใหญ่นั้น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์องค์กษัตริย์
สมโภชพระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล (ปี B)
ปีลาตทูลถามพระเยซูเจ้าว่า “ท่านเป็นกษัตริย์ของชาวยิวหรือ” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “ท่านพูดเช่นนี้ด้วยตนเอง หรือมีคนอื่นบอกท่านถึงเรื่องของเรา” ปีลาตทูลตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ใช่ชาวยิวมิใช่หรือ ชนชาติของท่านเองและบรรดาหัวหน้าสมณะได้มอบท่านไว้กับข้าพเจ้า ท่านทำอะไรมา” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “อาณาจักรของเราไม่เป็นของโลกนี้…” ยอห์น 18:33–36
ปีลาตเป็นผู้ว่าราชการชาวโรมันประจำแคว้นยูเดีย มีอำนาจทางโลกและมีกำลังอันเกรียงไกรของจักรวรรดิหนุนหลัง คนส่วนใหญ่ที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาคงตัวสั่นด้วยความกังวลเมื่อตระหนักว่าอาจถูกตัดสินลงโทษ แต่ในฉากนี้จากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น ผู้ที่กำลังถูกพิจารณาคดีอย่างแท้จริงไม่ใช่พระเยซูเจ้า หากแต่เป็นปีลาต แม้ดูเหมือนว่าเขากำลังใช้อำนาจเหนือพระคริสตเจ้าในศาลทางโลก แต่ความเป็นจริงคือปีลาตกำลังยืนเผชิญพระพักตร์พระผู้พิพากษามนุษยชาติทั้งมวล พระมหากษัตริย์นิรันดรผู้ทรงมีพระอาณาจักรเหนืออำนาจปกครองใด ๆ ในโลก
ขณะทรงยืนอยู่ต่อหน้าปีลาต หากพระเยซูเจ้าทรงเลือกที่จะทำเช่นนั้น พระองค์ก็ทรงสามารถสำแดงพระสิริรุ่งโรจน์แห่งพระเทวภาพให้ทุกคนเห็น และเรียกทูตสวรรค์นักรบจำนวนนับไม่ถ้วนมาปกป้องพระองค์ได้ แต่พระเยซูเจ้ากลับทรงนิ่งเงียบ ยอมรับความทุกข์ทรมานและความตาย เพื่อสำแดงความเป็นกษัตริย์ที่ไม่ได้อาศัยกำลัง แต่เป็นความเป็นกษัตริย์แห่งการไถ่กู้นิรันดร พระอาณาจักรของพระองค์จะได้รับการสถาปนาขึ้น ไม่ใช่ด้วยความรุนแรง แต่ด้วยไม้กางเขน และด้วยความบริสุทธิ์และความศักดิ์สิทธิ์ของความรักที่ยอมพลีตน
เมื่อสิ้นชีวิต ปีลาตได้ยืนต่อพระพักตร์พระเยซูเจ้าอีกครั้ง แต่คราวนี้เพื่อรับการพิพากษาตนเอง ในขณะนั้น พระคริสตเจ้าไม่ได้ทรงยืนนิ่งเงียบด้วยความถ่อมพระองค์อีกต่อไป แต่ทรงครองราชย์ในพระสิริรุ่งโรจน์ และทรงมีคำพิพากษาในฐานะพระเจ้าซึ่งมีผลนิรันดร เราไม่รู้ชะตากรรมสุดท้ายของวิญญาณปีลาต แต่เรารู้ว่าเขาไม่ได้ถูกพิพากษาโดยบรรดาเทพเจ้าเทียมเท็จของกรุงโรม ไม่ว่าจะเป็นอพอลโล จูปิเตอร์ หรือรูปเคารพอื่นใด แต่โดยพระเจ้าแท้เพียงพระองค์เดียว คือพระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล
ลองจินตนาการถึงช่วงเวลาที่ปีลาตสิ้นชีวิตและรับการพิพากษาเฉพาะบุคคล หากเขายังไม่ได้กลับใจจนถึงเวลานั้น เขาคงตกตะลึงอย่างยิ่งขณะยืนต่อพระพักตร์พระเยซูเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ ในขณะนั้น ปีลาตคงตระหนักถึงความขลาดกลัวของตนที่ได้ตัดสินลงโทษพระบุตรของพระเจ้า เขาคงรู้สึกครั่นคร้ามต่อพระอานุภาพของพระเจ้า ที่ทรงเปลี่ยนการตรึงกางเขนให้กลายเป็นหนทางแห่งชีวิตนิรันดรสำหรับทุกคนที่มอบตนไว้ใต้การครองราชย์ของพระคริสตเจ้า
เช่นเดียวกับที่ปีลาตได้ยืนต่อพระพักตร์พระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล เพื่อรับการพิพากษาเฉพาะบุคคล เราแต่ละคนก็จะเป็นเช่นนั้นด้วย บางคนอาจรู้สึกว่าความคิดเรื่องการพิพากษานั้นโหดร้ายหรือลดทอนศักดิ์ศรี แต่การคิดเช่นนี้เป็นความผิดพลาดอันน่าเศร้า วันสมโภชในวันนี้ไม่เพียงเตือนเราว่าพระคริสตเจ้าจะทรงครองราชย์เป็นกษัตริย์ตลอดนิรันดร แต่ยังเตือนเราด้วยว่าพระองค์ทรงเป็นพระผู้พิพากษาที่แท้จริงเพียงพระองค์เดียวของทุกดวงวิญญาณเมื่อสิ้นชีวิต เราไม่ควรหลบเลี่ยงความจริงนี้ของพระเจ้าเลย
บ่อยครั้ง เราชอบไตร่ตรองถึงพระทัยดี ความชื่นชมยินดี ความอ่อนโยน และพระกรที่ทรงอ้าออกต้อนรับของพระเยซูเจ้า มากกว่าการพิพากษาของพระองค์ เรารักภาพของผู้เลี้ยงแกะที่ดี ชาวสะมาเรียผู้ใจดี และบิดาผู้เปี่ยมด้วยความรักที่รอคอยบุตรล้างผลาญ เราได้รับการปลอบโยนจากภาพพระเยซูเจ้าทรงโอบกอดเด็ก ๆ ทรงรักษาผู้เจ็บป่วย และทรงเลี้ยงดูผู้หิวโหย ภาพเหล่านี้เป็นจริงและงดงาม แต่หากเราเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเพียงด้านนั้น เราก็ยังรู้จักพระองค์ไม่ครบถ้วน พระองค์ยังทรงมั่นคงไม่หวั่นไหวและเด็ดขาดในความยุติธรรมของพระองค์ด้วย พระองค์จะไม่ทรงลังเลที่จะตัดสินลงโทษวิญญาณที่ไม่ยอมกลับใจและยังคงดึงดันอยู่ในบาปหนัก พระองค์ไม่เคยทรงลังเลที่จะเรียกร้องการกลับใจ การชำระให้บริสุทธิ์ และแม้กระทั่งความครบครัน และเมื่อเราประพฤติตนด้วยความหยิ่งผยองและความยโส พระองค์ทรงทำให้เราถ่อมตนลงอย่างมั่นพระทัย โดยทรงเรียกเรากลับมาหาพระองค์ด้วยความจริงและความชัดเจน
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงภาพพระเยซูเจ้าที่อยู่ในใจคุณ คุณมองเห็นอย่างครบถ้วนหรือไม่ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด หรือคุณเลือกมองเฉพาะภาพที่ให้ความสบายใจมากกว่า จงรำพึงถึงตนเองขณะยืนต่อพระพักตร์จอมกษัตริย์ผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์สูงสุด ซึ่งประทับบนพระบัลลังก์แห่งความยุติธรรมและพระหรรษทานของพระองค์ ภาพนั้นควรปลุกให้เราเกิดความเกรงกลัวบาปอันศักดิ์สิทธิ์ ขณะเดียวกันก็เติมเต็มเราด้วยความหวังอันยิ่งใหญ่ในพระเมตตาของพระองค์ วันนี้ จงยืนต่อพระพักตร์พระมหากษัตริย์โดยคำนึงถึงวันพิพากษาของคุณที่กำลังจะมาถึง จงเตรียมพร้อมที่จะชี้แจงชีวิตของคุณอย่างซื่อตรง ฟังพระสุรเสียงของพระคริสตเจ้าผู้ทรงเป็นพระผู้พิพากษาของคุณ และกลับใจ ทั้งวันนี้ พรุ่งนี้ และทุกวัน เพื่อว่าเมื่อการพิพากษาครั้งสุดท้ายมาถึง วันนั้นจะเป็นวันที่รุ่งโรจน์ที่สุดในชีวิตของคุณ
ข้าแต่พระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล ข้าพเจ้ารักพระองค์ นมัสการพระองค์ และกราบนมัสการพระองค์ด้วยสิ้นสุดตัวตนของข้าพเจ้า พระองค์ทรงเป็นจอมกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งปวงเพียงพระองค์เดียว ทรงเป็นเจ้านายเหนือเจ้านายทั้งปวง และทรงเป็นพระผู้ไถ่กู้มนุษยชาติ ขณะที่ข้าพเจ้าทั้งหลายเข้าสู่สัปดาห์สุดท้ายของปีพิธีกรรม และเฉลิมฉลองพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์และพระผู้พิพากษา โปรดทรงทำให้ข้าพเจ้าถ่อมตน ตระหนักถึงความยุติธรรมและพระเมตตาของพระองค์ และเตรียมจิตใจข้าพเจ้าให้พร้อมที่จะชี้แจงชีวิตของตนอย่างซื่อตรง ขอให้วันที่ข้าพเจ้ายืนต่อพระพักตร์พระองค์เพื่อรับการพิพากษานั้น เป็นวันแห่งความชื่นชมยินดีอย่างสุดจะหยั่งถึง ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
พระอาณาจักรของพระมหากษัตริย์ผู้ถูกตรึงกางเขน
สมโภชพระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล (ปี C)
“ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดทรงระลึกถึงข้าพเจ้าด้วย เมื่อพระองค์เสด็จเข้าสู่พระอาณาจักรของพระองค์” พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า วันนี้ท่านจะอยู่กับเราในสวรรค์” ลูกา 22:42–43
วันนี้ ซึ่งเป็นวันอาทิตย์สุดท้ายของปีพิธีกรรม ชี้นำเราให้มองไปยังสิ่งสุดท้ายอันรุ่งโรจน์ที่จะมาถึง ณ เวลาใดเวลาหนึ่งในอนาคต พระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล จะเสด็จกลับมาด้วยพระสิริรุ่งโรจน์และความสง่างาม เพื่อทรงพิพากษาทุกวิญญาณ ทั้งผู้เป็นและผู้ตาย และทรงสถาปนาพระอาณาจักรที่มองเห็นได้และดำรงอยู่อย่างถาวรของพระองค์ ทุกวิญญาณที่อยู่ในสถานะพระหรรษทานและได้รับการชำระให้บริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์แล้ว จะเข้าสู่พระอาณาจักรนี้ในฐานะบุตรของพระเจ้า เพื่อมีชีวิตอยู่ตลอดไปภายใต้การปกครองนิรันดรของพระคริสตเจ้า
คุณเคยคิดถึงวันนั้นบ้างไหม? วันนั้นอาจดูเกินจริง ห่างไกล หรือดูเป็นเพียงแนวคิดมากกว่าจะเป็นความจริง บางคนอาจสงสัยว่าคำบรรยายในพระคัมภีร์เกี่ยวกับการเสด็จมาครั้งที่สองของพระคริสตเจ้านั้น เป็นเพียงสัญลักษณ์หรือคำเปรียบเทียบเท่านั้นหรือไม่
แต่ความจริงที่เราประกาศยืนยันทุกวันอาทิตย์ในบทข้าพเจ้าเชื่อก็คือ พระเยซูเจ้าจะเสด็จกลับมายังโลกด้วยพระกายจริง ๆ จะทรงพิพากษาผู้เป็นและผู้ตาย รวมสวรรค์และแผ่นดินโลกให้เป็นพระอาณาจักรนิรันดรของพระองค์ ทรงตัดสินลงโทษผู้ทำบาปหนักที่ไม่ยอมกลับใจให้แยกจากพระองค์ตลอดนิรันดร และทรงต้อนรับบรรดาบุตรผู้ซื่อสัตย์ของพระองค์ให้มีส่วนร่วมในพระสิริรุ่งโรจน์นิรันดรของพระองค์ นี่ไม่ใช่เรื่องแต่ง แต่เป็นความจริง และวันสมโภชในวันนี้เชื้อเชิญเราให้ไตร่ตรองความจริงอันศักดิ์สิทธิ์นี้
พระวรสารวันนี้เตือนใจเราให้ระลึกถึงพระวาจาอันทรงพลังของพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งตรัสกับโจรกลับใจขณะที่ทั้งสองกำลังจะสิ้นใจอยู่บนไม้กางเขนของตน จากไม้กางเขนหนึ่ง มีคำประกาศความเชื่อในองค์กษัตริย์อย่างถ่อมตนดังขึ้น จากอีกไม้กางเขนหนึ่ง มีพระวาจาประกาศความรัก พระเมตตา และความรอดพ้นจากพระเจ้า
ในขณะนั้น พระบัลลังก์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราไม่ได้ทำด้วยทองคำ ไม่มีมงกุฎประดับอัญมณี ไม่มีกองทัพผู้ขับร้องเฉลิมฉลอง แต่เรากลับเห็นชายผู้บอบช้ำคนหนึ่ง ถูกตอกตรึงบนไม้กางเขนระหว่างอาชญากรสองคน ถูกบรรดาผู้ปกครอง ทหาร และผู้สัญจรไปมาเยาะเย้ย ถึงกระนั้น ณ ที่นั้นเอง ในสถานที่ซึ่งไม่มีใครคาดคิดมากที่สุด พระธรรมล้ำลึกแห่งความเป็นกษัตริย์ของพระเจ้าก็ได้รับการเผยแสดงอย่างครบถ้วน
เหนือพระเศียรของพระเยซูเจ้ามีป้ายแผ่นหนึ่ง เขียนขึ้นเพื่อเยาะเย้ย แต่กลับประกาศความจริงอันรุ่งโรจน์ในเชิงประกาศกว่า “ผู้นี้คือกษัตริย์ของชาวยิว” พระองค์ไม่ได้ทรงช่วยพระองค์เองให้รอด เพราะพระองค์เสด็จมาเพื่อช่วยเราให้รอดพ้นด้วยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ พระองค์ไม่ได้ทรงปกครองด้วยการครอบงำและพละกำลัง แต่ด้วยการยอมมอบพระองค์ พระเมตตา และความรักจนถึงความตาย พระองค์ทรงเริ่มต้นพระอาณาจักรของพระองค์จากไม้กางเขน และทรงดึงดูดทุกคนเข้ามาหาพระองค์โดยอาศัยไม้กางเขน
ในช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์นั้น อาชญากรสองคนที่อยู่ข้างพระองค์เป็นตัวแทนของการตอบสนองพื้นฐานสองแบบที่เราสามารถมีต่อความเป็นกษัตริย์ของพระคริสตเจ้า คนหนึ่งร่วมเยาะเย้ยว่า “ท่านไม่ใช่พระคริสต์หรือ? จงช่วยตนเองและพวกเราให้รอดด้วย!” คำพูดของเขาสะท้อนความเข้าใจผิดของโลกที่มองว่าความเป็นกษัตริย์คือการควบคุม การรักษาตนเองให้รอด และอำนาจภายนอก อีกคนหนึ่งตำหนิคำดูหมิ่นนั้น และท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัสของตน เขากลับตระหนักถึงความบริสุทธิ์และพระราชศักดิ์ของผู้ที่กำลังทนทุกข์อยู่ข้างเขา ด้วยความเชื่ออันลึกซึ้ง เขาทูลวอนอย่างถ่อมตนว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดทรงระลึกถึงข้าพเจ้าด้วย เมื่อพระองค์เสด็จเข้าสู่พระอาณาจักรของพระองค์”
นี่คือเสียงร้องของคนบาปทุกคนที่กลับใจ เป็นเสียงของทุกวิญญาณที่เริ่มมองเห็นว่าไม้กางเขนไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นหนทางสู่พระสิริรุ่งโรจน์นิรันดร จากไม้กางเขน กษัตริย์แท้จริงตรัสพระวาจาแห่งพระเมตตาที่ก้องกังวานผ่านยุคสมัยว่า “วันนี้ท่านจะอยู่กับเราในสวรรค์” ในขณะนั้น โจรที่กำลังจะสิ้นใจก็กลายเป็นคนแรกที่เข้าสู่สวรรค์ โดยอาศัยพลังแห่งการถวายพระองค์เป็นเครื่องบูชาของกษัตริย์ผู้ถูกตรึงกางเขน
นี่คือพระวรสารแห่งความหวัง ไม่ใช่ช่วงเวลาแห่งความพ่ายแพ้ แต่เป็นช่วงเวลาแห่งชัยชนะ ในสายตาของโลก พระคริสตเจ้าทรงถึงจุดจบแล้ว แต่ในสายตาของสวรรค์ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์แล้ว พระบัลลังก์ของพระองค์คือไม้กางเขน พระมงกุฎของพระองค์ทำด้วยหนาม พระคทาของพระองค์คือพระหัตถ์ที่ถูกตะปูแทงทะลุและยกขึ้นด้วยพระเมตตา พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของคุณหรือไม่? คุณปรารถนาที่จะเป็นสมาชิกในพระอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์หรือไม่?
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระคริสตเจ้าผู้ถูกตรึงกางเขนในฐานะกษัตริย์ของคุณ คุณปรารถนาเพียงกำลัง ความสะดวกสบาย และชัยชนะในชีวิตนี้เท่านั้นหรือ? หรือคุณยินดีที่จะร่วมกับองค์กษัตริย์ในความอ่อนแอ ความทุกข์ทรมาน และพระธรรมล้ำลึกแห่งไม้กางเขนของพระองค์? จงเข้ามาหาพระองค์ด้วยใจกลับใจ เช่นเดียวกับโจรกลับใจ จงนำคำภาวนาของเขามาเป็นคำภาวนาของคุณเองว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดทรงระลึกถึงข้าพเจ้าด้วย…” และจงวางใจว่ากษัตริย์ผู้ถูกตรึงกางเขนของเราจะทรงตอบคุณด้วยพระเมตตานิรันดร
ข้าแต่พระเยซูคริสตเจ้า กษัตริย์แห่งสากลจักรวาล ข้าพเจ้าเชื่อและประกาศยืนยันว่าพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย องค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้านายทั้งหลาย และพระผู้ไถ่กู้โลก โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้ยอมรับการปกครองของพระองค์ในชีวิตของข้าพเจ้าวันนี้ เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีส่วนร่วมในพระอาณาจักรนิรันดรของพระองค์ พร้อมกับโจรกลับใจและทุกคนที่ประกาศความเชื่อในพระองค์ และดำเนินชีวิตด้วยพลังแห่งความรักที่ถวายพระองค์เป็นเครื่องบูชา ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดทรงระลึกถึงข้าพเจ้าด้วย เมื่อพระองค์เสด็จเข้าสู่พระอาณาจักรของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
มอบทุกสิ่งแด่พระวิหารใหม่
วันจันทร์ สัปดาห์ที่สามสิบสี่ เทศกาลธรรมดา
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเงยพระพักตร์ขึ้น ทรงเห็นคนมั่งมีบางคนกำลังใส่เงินถวายลงในตู้ทาน และทรงสังเกตเห็นหญิงม่ายยากจนคนหนึ่งใส่เหรียญเล็ก ๆ สองเหรียญลงไป พระองค์ตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ใส่เงินมากกว่าคนอื่นทั้งหมด เพราะคนเหล่านั้นต่างนำเงินที่เหลือใช้จากความมั่งมีของตนมาถวาย แต่นาง แม้จะยากจน ก็ได้นำทุกสิ่งที่มีสำหรับเลี้ยงชีพมาถวายทั้งหมด” ลูกา 21:1–4
ในสัปดาห์สุดท้ายของปีพิธีกรรมนี้ พระศาสนจักรชวนเราให้หันมาพิจารณาสัปดาห์สุดท้ายแห่งพระภารกิจของพระเยซูเจ้าบนแผ่นดินโลก ในช่วงวันอันศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้น พระเยซูเจ้าทรงใช้เวลากลางคืนบนภูเขามะกอกเทศ และเวลากลางวันทรงเทศน์สอนในลานพระวิหาร ผู้ที่ฟังพระองค์ไม่รู้เลยว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น แต่พระเยซูเจ้าทรงทราบ ดังนั้น พระวาจาและพระราชกิจของพระองค์ในสัปดาห์สุดท้ายนี้จึงมีน้ำหนักและความเร่งด่วนเป็นพิเศษ
ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรผู้คนที่นำเงินถวายมาใส่ในคลังพระวิหารอย่างเงียบ ๆ คนมั่งมีบางคนนำเงินจำนวนมากมาถวาย แต่หญิงม่ายยากจนคนหนึ่งที่ใส่เหรียญเล็ก ๆ สองเหรียญลงในตู้รับเงินถวายตู้หนึ่งของพระวิหาร กลับเป็นผู้ที่พระองค์ทรงให้ความสนพระทัยและทรงยกย่อง เงินถวายของนางมีจำนวนน้อย แต่มีคุณค่ายิ่งใหญ่ “นางได้ถวายทุกสิ่งที่มีสำหรับเลี้ยงชีพจากความขัดสนของนาง”
การกระทำของนางเผยให้เห็นหัวใจแท้จริงของความเอื้อเฟื้อและการมอบตนแด่พระเจ้า นางไม่ได้ให้เพียงสิ่งที่เหลือใช้ แต่นางให้ทุกสิ่ง การมอบทุกสิ่งของนางเป็นภาพล่วงหน้าถึงการถวายบูชาอันสมบูรณ์ของพระคริสตเจ้า ผู้ซึ่งในไม่ช้าจะทรงถวายมิใช่เพียงบางสิ่ง แต่เป็นทุกสิ่งเพื่อความรอดพ้นของเรา
ช่วงเวลาที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมีความสำคัญ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนที่พระเยซูเจ้าจะทรงเริ่มถวายพระองค์เองบนไม้กางเขนเพียงไม่นาน ผ่านการกระทำของหญิงม่ายผู้นี้ พระเจ้าประทานภาพอันทรงพลังให้เราเห็นถึงท่าทีภายในที่พระองค์ทรงปรารถนาจากเราแต่ละคน พระองค์มิได้ทรงต้องการเพียงส่วนหนึ่งของทรัพย์สิน เวลา หรือความสามารถของเรา พระองค์ทรงต้องการทุกสิ่ง เพราะเหตุใดหรือ เพราะทุกสิ่งที่เรามีล้วนมาจากพระองค์อยู่แล้ว และมีพระองค์เป็นจุดหมายอันแท้จริง
ความจริงนี้ท้าทายเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่มีมาก เมื่อใจของเราผูกพันอยู่กับทรัพย์สิน ความสำเร็จ สถานะ ความสะดวกสบาย หรือแม้แต่ความสัมพันธ์ เรามักไม่เต็มใจมอบสิ่งเหล่านั้นไว้ในพระญาณเอื้ออาทรของพระเจ้า แต่การยึดติดของเรากลับกลายเป็นภาระฝ่ายจิต ขัดขวางมิให้เรามอบตนเองอย่างหมดสิ้น “ผู้ใดไม่สละทุกสิ่งที่ตนมี ก็ไม่อาจเป็นศิษย์ของเราได้” (ลูกา 14:33)
แล้วท่านถือว่าสิ่งใดมีค่าที่สุดในชีวิตนี้ ครอบครัว มิตรภาพ อาชีพการงาน ความมั่นคงทางการเงิน บ้าน สุขภาพ หรือสิ่งที่ท่านสนใจเป็นการส่วนตัว แม้ทั้งหมดนี้อาจเป็นสิ่งดีอย่างแท้จริง โดยเฉพาะครอบครัว แต่เราต้องมองสิ่งเหล่านี้ภายใต้แสงสว่างแห่งความรักของพระคริสตเจ้า ผู้ทรงสละพระองค์เองจนหมดสิ้นอยู่เสมอ ไม้กางเขนต้องเป็นมาตรวัดความผูกพันของเรา
พระเยซูเจ้าทรงรักครอบครัว มิตรสหาย และบรรดาศิษย์ของพระองค์ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพระองค์ทรงสัมผัสความชื่นชมยินดีของชีวิต ของการร่วมโต๊ะอาหาร และของความสุขเรียบง่ายต่าง ๆ แต่พระองค์ไม่เคยทรงยึดติดกับสิ่งใดในโลกจนสิ่งนั้นอาจทำให้พระองค์ทรงละจากพระประสงค์ของพระบิดาที่จะให้พระองค์ทรงมอบทุกสิ่งบนไม้กางเขน การกระทำอันถ่อมตนของหญิงม่ายจึงกลายเป็นกระจกสะท้อนความเอื้อเฟื้ออันเป็นทิพย์ของพระองค์
นางยังเป็นแบบอย่างสำหรับเราด้วย ของถวายของนางเป็นภาพล่วงหน้าถึงพระวิหารใหม่อันดำรงอยู่ตลอดนิรันดร คือพระกายทิพย์ของพระคริสตเจ้า เมื่อเราถวายทุกสิ่งแด่พระเจ้าเช่นเดียวกับนาง ทั้งความสัมพันธ์ เวลา ทรัพย์สิน ความยินดี ความโศกเศร้า และแม้แต่ความทุกข์ของเรา ของถวายเหล่านั้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของคลังสมบัติฝ่ายจิตที่ค้ำจุนและเสริมสร้างพระกายของพระคริสตเจ้า ด้วยวิธีนี้ เราไม่เพียงเลียนแบบพระคริสตเจ้า แต่ยังมีส่วนร่วมในพระราชกิจแห่งการไถ่กู้ของพระองค์ด้วย
วันนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านยังเก็บสิ่งใดไว้โดยไม่ยอมมอบให้ ท่านยึดติดกับสิ่งใดในด้านอารมณ์ ด้านจิตวิญญาณ หรือในการดำเนินชีวิต จงทูลขอพระหรรษทานจากองค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อจะปล่อยวางสิ่งนั้นและมอบไว้ในพระหัตถ์ของพระบิดา จงวางใจว่าไม่มีของถวายใด ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ จะสูญเปล่าไปเมื่อถวายด้วยความรัก อาศัยความเอื้อเฟื้อเช่นนี้ พระเจ้าทรงเสริมสร้างพระวิหารใหม่ คือพระศาสนจักรของพระองค์ และทรงทำให้หัวใจของเราเป็นที่ประทับแห่งพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงถวายพระองค์เป็นบูชา พระองค์ทรงมอบทุกสิ่งเพราะความรักต่อข้าพเจ้า โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้ามอบทุกสิ่งเป็นการตอบแทน โปรดทรงรับทรัพย์สิน ความสัมพันธ์ เวลา พรสวรรค์ และแม้แต่ความกลัวกับบาดแผลของข้าพเจ้า ขออย่าให้ข้าพเจ้าเก็บสิ่งใดไว้โดยไม่ยอมมอบให้ โปรดทรงชำระความผูกพันยึดติดของข้าพเจ้าให้บริสุทธิ์ เพื่อข้าพเจ้าจะถวายสิ่งเหล่านั้นแด่พระองค์เป็นการแสดงความวางใจและความรัก ขอให้ชีวิตของข้าพเจ้าเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต ศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่พอพระทัยพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
จุดหมายปลายทางสุดท้ายของเรา
วันอังคาร สัปดาห์ที่สามสิบสี่ เทศกาลธรรมดา
ขณะที่บางคนกำลังพูดถึงพระวิหารว่าประดับด้วยหินราคาแพงและของถวายแก้บน พระเยซูเจ้าตรัสว่า “สิ่งทั้งปวงที่ท่านเห็นอยู่ที่นี่ วันหนึ่งจะมาถึง เมื่อจะไม่มีก้อนหินเหลือซ้อนกันอยู่เลยสักก้อนเดียว ทุกก้อนจะถูกพังลง” ลูกา 21:5–6
ใคร ๆ ก็ชอบไปเที่ยวพักผ่อน ลองนึกภาพว่าท่านได้รับโอกาสเดินทางไปยังสถานที่ที่ใฝ่ฝันอยากไปเยือนมาตลอด โดยมีผู้ออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด ข้อท้าทายเพียงอย่างเดียวคือกำหนดการเดินทางนั้นอยู่ในอีกหนึ่งปีข้างหน้า ในช่วงหลายเดือนต่อมา ท่านศึกษาจุดหมายปลายทางอย่างละเอียด พิจารณากิจกรรมทุกอย่าง วางแผนในแต่ละวัน และความตื่นเต้นของท่านก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุด วันนั้นก็มาถึง และเมื่อท่านไปถึงจุดหมาย ทุกสิ่งกลับดีเกินกว่าที่คาดหวังไว้ ที่นั่นเป็นสวรรค์อย่างแท้จริง
ภาพเรียบง่ายจากชีวิตในโลกนี้เผยให้เห็นท่าทีที่จิตใจของเราต้องมีต่อสวรรค์และพระสัญญาเรื่องฟ้าใหม่และแผ่นดินใหม่ เป็นเรื่องง่ายที่เราจะหมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่ต้องจัดการเฉพาะหน้าในชีวิตนี้จนมองไม่เห็นสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้า แต่ความจริงก็คือ ชีวิตของเราบนแผ่นดินนี้เป็นเพียงการเตรียมตัวสู่นิรันดรภาพ เมื่อวันอันเป็นนิรันดร์นั้นมาถึง วันนั้นจะไม่ได้คงอยู่เพียงหนึ่งสัปดาห์หรือแม้แต่ชั่วชีวิต แต่จะไม่มีวันสิ้นสุด ทุกสิ่งที่เราเคยประสบมาก่อนขณะนั้นจะดูไร้ค่าเมื่อเทียบกับความชื่นชมยินดีเกินจินตนาการในการได้เห็นพระเจ้าเฉพาะพระพักตร์ และสำหรับผู้ที่พระเจ้าทรงเห็นว่าสมควรได้เข้าไป สิ่งเดียวที่เรานำติดตัวไปด้วยคือความรักที่เราได้ดำเนินชีวิตตาม ความรักนั้นจะกลายเป็นขุมทรัพย์แห่งสิริรุ่งโรจน์นิรันดรสำหรับเรา
ในสัปดาห์สุดท้ายของปีพิธีกรรมนี้ พระศาสนจักรเชื้อเชิญเราให้เงยหน้ามองจุดหมายปลายทางสุดท้ายอันรุ่งโรจน์นั้น เราได้รับเรียกให้รำพึงถึงนิรันดรภาพ รื้อฟื้นความปรารถนาที่จะไปสวรรค์ และดำเนินชีวิตโดยคำนึงถึงบั้นปลาย
พระวรสารวันนี้ย้ำเตือนการเรียกให้ดำเนินชีวิตโดยมีใจมุ่งสู่สิ่งที่เป็นนิรันดร์ ขณะที่บรรดาศิษย์ของพระเยซูเจ้ากำลังชื่นชมความโอ่อ่าของพระวิหาร ซึ่งประดับด้วยหินราคาแพงและเครื่องถวายตามคำปฏิญาณ พระองค์ทรงเตือนพวกเขาว่าจะไม่มีก้อนหินเหลือซ้อนกันอยู่เลย โดยตรัสเช่นนี้ พระเยซูเจ้าทรงท้าทายเราให้ไตร่ตรองถึงความไม่ยั่งยืนของความรุ่งโรจน์ทั้งปวงในโลก แม้แต่สิ่งที่ดูศักดิ์สิทธิ์และคงทน พระองค์ทรงนำสายตาของเราไปสู่ความจริงที่ว่า ทุกสิ่งในโลกนี้จะผ่านพ้นไป ยกเว้นสิ่งที่เป็นของพระเจ้า
นี่ไม่ใช่สารแห่งความหม่นหมอง แต่เป็นสารแห่งการปลดปล่อยให้เป็นอิสระ หากเราดำเนินชีวิตอย่างผู้แสวงบุญที่กำลังเดินทางสู่สวรรค์ เราจะเรียนรู้ที่จะปล่อยวางความยึดติดเกินควรต่อสิ่งชั่วคราว และหันมาทุ่มเทจิตใจให้กับสิ่งที่คงอยู่ ได้แก่ ความเชื่อ ความหวัง และเหนือสิ่งอื่นใดคือความรัก การทำลายพระวิหารเป็นภาพล่วงหน้าของการผ่านพ้นไปของยุคปัจจุบันนี้ และเตือนเราว่า พระวิหารแท้คือองค์พระคริสตเจ้าเอง และในพระองค์ คือกรุงเยรูซาเล็มสวรรค์ที่รออยู่
พระเยซูเจ้ายังทรงสอนถึงความทุกข์ยากที่จะมาถึง ได้แก่ สงคราม การกันดารอาหาร แผ่นดินไหว และการหลอกลวง สิ่งนี้ยิ่งทำให้ชัดเจนว่าเราจำเป็นต้องตื่นเฝ้าฝ่ายจิตและหยั่งรากมั่นคงในความจริง เครื่องหมายเหล่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อทำให้เราหวาดกลัว แต่เพื่อปลุกเราให้ตื่น เครื่องหมายเหล่านี้เตือนเราว่า โลกกำลังคร่ำครวญขณะเฝ้ารอการฟื้นฟูและการเปลี่ยนแปลงของตน (เทียบ โรม 8:22) เช่นเดียวกับที่ความเจ็บครรภ์มาก่อนชีวิตใหม่ การทดลองเหล่านี้ก็เตรียมเราสำหรับสิริรุ่งโรจน์ที่จะมาถึงเช่นกัน ท้ายที่สุด พระเยซูเจ้าไม่ได้ทรงเพียงเตือนเราเท่านั้น แต่ทรงเชื้อเชิญให้เราวางใจอย่างเต็มเปี่ยมในพระสัญญาของพระบิดา
ขณะที่ท่านดำเนินชีวิตผ่านวัน เดือน และปีต่าง ๆ ท่านมุ่งความสนใจไปที่ใด? ท่านมัวพะวงกับสิ่งต่าง ๆ ในโลกนี้ซึ่งในที่สุดจะผ่านพ้นไปหรือไม่? แม้เราต้องอยู่ในโลกนี้และเกี่ยวข้องกับโลกทุกวัน แต่การดำเนินชีวิตราวกับว่าชีวิตนี้คือจุดหมายสุดท้าย ย่อมแตกต่างอย่างยิ่งจากการดำเนินชีวิตโดยถือว่าชีวิตนี้เป็นหนทางสู่จุดหมายสูงสุด ทุกกิจกรรมที่เรามีส่วนร่วม ทุกความสัมพันธ์ที่เราสร้างขึ้น ทุกงานที่เราทำ และทุกคำภาวนาที่เราถวาย ต้องกระทำโดยมีสายตาจับจ้องอยู่ที่สวรรค์ เพื่อเตรียมจิตใจของเราสำหรับวันอันเป็นนิรันดร์นั้น
วันนี้ จงไตร่ตรองว่าจิตใจของท่านมุ่งไปทางใด จิตใจนั้นหยั่งรากอยู่ในสิ่งที่กำลังผ่านพ้นไป หรือยึดมั่นอยู่ในสิ่งที่เป็นนิรันดร์? จงใช้เวลาเงยหน้ามองสวรรค์ และรื้อฟื้นความปรารถนาที่จะไปถึงจุดหมายปลายทางสุดท้ายที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้ให้ท่าน ให้ความไม่ยั่งยืนของโลกนี้ปลุกความโหยหาในใจท่านถึงสิริรุ่งโรจน์อันไม่รู้เสื่อมสลายที่จะมาถึง และขณะที่ท่านเดินทางผ่านชีวิตนี้ จงก้าวเดินด้วยความหวังอันเปี่ยมด้วยความยินดี สะสมขุมทรัพย์แห่งความรักที่จะไม่มีวันสูญหาย
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์ทรงเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายของข้าพเจ้า การดำรงชีวิตในพระองค์และการมีส่วนร่วมในพระชนมชีพของพระองค์ในสวรรค์ต้องเป็นรากฐานของทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าทำ และเป็นเป้าหมายของทุกความคิด วาจา และกิจการของข้าพเจ้า โปรดเติมเต็มจิตใจข้าพเจ้าด้วยการเฝ้ารออย่างชื่นชมยินดีถึงวันอันรุ่งโรจน์ยิ่งนั้น เมื่อข้าพเจ้าจะได้เห็นพระองค์เฉพาะพระพักตร์ และชื่นชมความงดงามรุ่งโรจน์แห่งการเห็นพระองค์อย่างเป็นสุขตลอดนิรันดร ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
สิริรุ่งโรจน์แห่งการเป็นมรณสักขี
วันพุธ สัปดาห์ที่สามสิบสี่ เทศกาลธรรมดา
พระเยซูเจ้าตรัสกับประชาชนว่า “เขาจะจับกุมและเบียดเบียนท่านทั้งหลาย จะมอบท่านให้แก่ศาลาธรรมและจองจำไว้ในคุก และจะนำท่านไปอยู่ต่อหน้าบรรดากษัตริย์และผู้ปกครองเพราะนามของเรา เหตุการณ์นี้จะเป็นโอกาสให้ท่านเป็นพยาน จงจำไว้ว่า ท่านไม่ต้องเตรียมคำแก้ต่างไว้ล่วงหน้า เพราะเราเองจะให้ปรีชาญาณในการพูดแก่ท่าน ซึ่งบรรดาศัตรูของท่านจะไม่สามารถต่อต้านหรือโต้แย้งได้เลย” ลูกา 21:12–15
พระเยซูเจ้าไม่ได้ทรงสัญญาว่าเราจะมีชีวิตที่สะดวกสบายในโลกนี้ อันที่จริง พระองค์ทรงสัญญาในทางตรงกันข้าม พระวรสารวันนี้ ซึ่งเป็นพระวาจาที่ตรัสในช่วงวันท้าย ๆ ของพระภารกิจเปิดเผยของพระองค์ เตือนบรรดาศิษย์ให้เตรียมพร้อมรับการเบียดเบียน พระเยซูเจ้าทรงบรรยายถึงวาระสุดท้าย โดยทรงเตือนว่า “ชนชาติหนึ่งจะลุกขึ้นต่อสู้กับอีกชนชาติหนึ่ง อาณาจักรหนึ่งจะลุกขึ้นต่อสู้กับอีกอาณาจักรหนึ่ง” และจะมี “แผ่นดินไหวรุนแรง ความอดอยาก และโรคระบาด… ปรากฏการณ์น่าสะพรึงกลัวและเครื่องหมายยิ่งใหญ่” (ลูกา 21:10–11) ราวกับว่าเรื่องเหล่านี้ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ผู้ติดตามพระองค์หวาดกลัว พระองค์ยังตรัสเพิ่มเติมว่าพวกเขาจะถูกจับกุม ถูกจองจำ และถูกนำตัวไปอยู่ต่อหน้ากษัตริย์และผู้ว่าราชการ แต่พระองค์ทรงให้คำรับรองที่สำคัญยิ่งประการหนึ่งว่า “สิ่งนี้จะเป็นโอกาสให้ท่านเป็นพยาน”
คำภาษากรีกที่แปลว่า “การเป็นพยาน” คือ martyrion ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า martyr หรือมรณสักขี พระเยซูเจ้าทรงสอนว่า แม้การเบียดเบียนจะเจ็บปวด แต่ก็กลายเป็นโอกาสที่จะเป็นพยานถึงพระวรสาร การเป็นพยานนี้ไม่ใช่เพียงการพูดถ้อยคำที่ถูกต้อง แต่เป็นการแสดงความเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมผ่านการกระทำ ความอดทน และบ่อยครั้งผ่านความทุกข์ทรมาน เป็นการเรียกให้ซื่อสัตย์อย่างกล้าหาญ เป็นคำเชื้อเชิญให้ยืนหยัดในความจริงเมื่อโลกเป็นปฏิปักษ์ต่อความจริงนั้น
พระเยซูเจ้าไม่ได้ทรงให้ความหวังลวง ๆ ว่าผู้ติดตามพระองค์จะรอดพ้นจากความยากลำบาก ตรงกันข้าม พระองค์ทรงเตือนถึงการทรยศ ความเกลียดชัง และแม้กระทั่งความตาย แต่ภายในคำพยากรณ์ที่ชวนให้ตระหนักอย่างจริงจังนี้ มีพระสัญญาอันเจิดจ้าซ่อนอยู่ว่า “แม้แต่เส้นผมบนศีรษะของท่านก็จะไม่สูญเสียไปสักเส้นเดียว” (ลูกา 21:18) นี่หมายความว่าความทุกข์ใด ๆ ที่เราอดทนเพื่อพระคริสตเจ้าจะไม่มีวันสูญเปล่า โลกอาจทำร้ายร่างกายได้ แต่ไม่อาจแตะต้องวิญญาณที่เป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้า ศิษย์ผู้ซื่อสัตย์อาจถูกผู้มีอำนาจหรือแม้แต่คนที่ตนรักปฏิเสธ แต่พระเจ้าไม่เคยทรงทอดทิ้งเขา การทดลองทุกอย่างที่พระญาณสอดส่องทรงยอมให้เกิดขึ้น กลายเป็นช่วงเวลาที่เปี่ยมด้วยพระหรรษทานเพื่อเป็นพยาน เป็นเครื่องบูชาศักดิ์สิทธิ์ที่จะก้องกังวานไปชั่วนิรันดร
นักบุญสเทเฟน มรณสักขีองค์แรกของพระศาสนจักร เป็นแบบอย่างที่สมบูรณ์ของเรื่องนี้ (เทียบ กิจการอัครสาวก 6–7) เมื่อถูกกล่าวหาและลากตัวไปต่อหน้าสภาซันเฮดริน ท่านประกาศความจริงเกี่ยวกับพระเยซูเจ้าอย่างกล้าหาญ แม้การเป็นพยานจะทำให้ท่านต้องเสียชีวิต แต่ก็กลายเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความเชื่อสำหรับพระศาสนจักร และเป็นสิริรุ่งโรจน์ที่จะไม่มีวันเลือนหายในสวรรค์
พวกเราส่วนใหญ่จะไม่เผชิญกับการเป็นมรณสักขีในลักษณะที่สะเทือนใจเช่นนั้น แต่คริสตชนทุกคนได้รับเรียกให้เป็นพยานในชีวิตประจำวัน ในบางส่วนของโลก ผู้มีความเชื่อยังคงถูกจองจำหรือถูกประหารเพราะได้ชื่อว่าเป็นผู้ติดตามพระคริสตเจ้า ในที่อื่น ๆ การเบียดเบียนมาในรูปของการเยาะเย้ย การกีดกันออกจากสังคม แรงกดดันในการประกอบอาชีพ หรือความตึงเครียดในครอบครัว การทดลองเหล่านี้อาจไม่ได้เป็นข่าวพาดหัว แต่ก็เป็นความจริงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน และสิ่งเหล่านี้ก็เป็นโอกาสที่จะเป็นพยานถึงพระวรสารด้วยความรัก ความกล้าหาญ และความหวังอันไม่สั่นคลอนเช่นกัน
เพื่อเตรียมบรรดาศิษย์ รวมทั้งพวกเรา ให้พร้อมสำหรับการเบียดเบียนที่เราจะต้องประสบ พระเยซูเจ้าตรัสบอกพวกเขาว่าไม่ต้องเตรียมคำแก้ต่างไว้ล่วงหน้า นี่เป็นการเรียกให้วางใจและพึ่งพาพระองค์อย่างสิ้นเชิง ในช่วงเวลาเหล่านั้น พระองค์เองจะประทานถ้อยคำให้ และปรีชาญาณที่พระองค์ประทานจะไม่มีใครโต้แย้งได้ อย่างไรก็ตาม การทำเช่นนี้เป็นเรื่องยาก เมื่อเราเผชิญการต่อต้านในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง เราอาจตกอยู่ในความคิดหมกมุ่นได้ง่าย จินตนาการถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ซ้ำไปมาในใจว่าเราจะพูดและทำอะไร นี่เป็นภาระอันหนักอึ้ง
หากเราวางใจและปฏิบัติตามพระวาจาของพระเยซูเจ้า เราจะค้นพบอิสรภาพและปรีชาญาณ พระญาณสอดส่องของพระองค์ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ คือผู้ที่วางใจจะได้รับความช่วยเหลือเสมอในยามที่ต้องการมากที่สุด และจะเป็นพยานถึงพระคริสตเจ้าในรูปแบบที่เราไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้ สิ่งนี้ไม่ได้ใช้เฉพาะกับการเบียดเบียนเท่านั้น แต่ยังใช้กับการทดลองทุกอย่างที่เราอดทนด้วยความรักและความเชื่อในพระคริสตเจ้าด้วย
วันนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านพร้อมหรือไม่ที่จะเป็นพยานด้วยชีวิตของท่าน ไม่จำเป็นต้องต่อหน้ากษัตริย์และผู้ว่าราชการ แต่ต่อหน้าเพื่อนบ้าน เพื่อนร่วมงาน และแม้แต่คนที่ท่านรัก ท่านกลัวหรือไม่ว่าคนอื่นจะคิดหรือพูดอย่างไร หากท่านเอ่ยพระนามพระเยซูเจ้าหรือยืนหยัดเพื่อความจริง หนทางของการเป็นศิษย์มักมีการทดลองหลากหลายประการ จงวางใจว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราจะทรงอยู่กับท่าน ประทานปรีชาญาณของพระองค์แก่ท่าน และในที่สุดจะทรงนำท่านไปสู่ชีวิตนิรันดร หากท่านพากเพียรจนถึงที่สุด
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงถวายพระองค์เป็นบูชา ความทุกข์ทรมานที่พระองค์ทรงยอมรับด้วยความเต็มพระทัยนั้นลึกล้ำเกินหยั่งถึง แต่พระองค์ทรงน้อมรับด้วยความวางใจอย่างสมบูรณ์ในพระประสงค์ของพระบิดา โปรดประทานพระหรรษทานให้ข้าพเจ้าดำเนินชีวิตในพระองค์ และเลียนแบบความกล้าหาญและปรีชาญาณของพระองค์ เพื่อให้การทดลองทุกอย่างที่ข้าพเจ้าอดทน กลายเป็นโอกาสที่จะเป็นพยานถึงพระองค์ด้วยชีวิตทั้งหมดของข้าพเจ้า พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
การไถ่กู้ของท่านใกล้เข้ามาแล้ว
วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่สามสิบสี่ เทศกาลธรรมดา
“ผู้คนจะตายเพราะความกลัวขณะคาดคะเนถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับโลก เพราะอำนาจทั้งหลายในท้องฟ้าจะสั่นสะเทือน แล้วเขาทั้งหลายจะเห็นบุตรแห่งมนุษย์เสด็จมาในก้อนเมฆด้วยพระอานุภาพและพระสิริรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ แต่เมื่อเครื่องหมายเหล่านี้เริ่มเกิดขึ้น จงยืนตัวตรงและเงยหน้าขึ้น เพราะการไถ่กู้ของท่านใกล้เข้ามาแล้ว” ลูกา 21:26–28
พระวรสารวันนี้นำเสนอคำพยากรณ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ชัดเจนและชวนให้สะเทือนใจ พระองค์ทรงทำนายถึงการทำลายกรุงเยรูซาเล็มและความทุกข์ทรมานอันน่าสะพรึงกลัวที่จะเกิดขึ้นแก่ชาวเมือง พระองค์ตรัสถึงกองทัพที่ล้อมเมือง ผู้คนที่หนีเอาชีวิตรอด และเวลาแห่งการพิพากษาและการลงโทษ แต่แล้ว ท่ามกลางนิมิตเกี่ยวกับวาระสุดท้ายนี้ พระเยซูเจ้าทรงหันสายตาของบรรดาศิษย์ให้มองขึ้นเบื้องบนด้วยพระวาจาแห่งความหวังว่า “จงยืนตรงและเงยหน้าขึ้น เพราะการไถ่กู้ของท่านใกล้เข้ามาแล้ว”
ส่วนแรกของพระดำรัสนี้มักเป็นที่เข้าใจกันว่าเป็นคำพยากรณ์ถึงการทำลายกรุงเยรูซาเล็มใน ค.ศ. 70 ซึ่งเป็นเหตุการณ์หายนะสำหรับชาวยิว แต่พระวาจาเหล่านี้ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงช่วงเวลานั้นในประวัติศาสตร์เท่านั้น ยังชี้ถึงการพิพากษาโลกและการเสด็จมาครั้งที่สองของพระคริสตเจ้าด้วย พระเยซูเจ้าไม่ได้เพียงทรงเตือนผู้ติดตามพระองค์ถึงภัยพิบัติในโลกนี้ แต่ทรงเตรียมเราให้พร้อมสำหรับการเผยพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์อย่างสมบูรณ์ในวาระสุดท้าย และการบรรลุถึงความบริบูรณ์แห่งพระอาณาจักรของพระเจ้า ทั้งเมื่อสิ้นพิภพและในวันนี้ขณะที่เรากำลังเดินทางผ่านชีวิต
ความแตกต่างทางอารมณ์นี้เด่นชัดมาก คือ “ผู้คนจะตายเพราะความหวาดกลัว” กับ “จงยืนตรงและเงยหน้าขึ้น” ข้อความทั้งสองนี้ไม่จำเป็นต้องขัดแย้งกัน ผู้ที่ตายเพราะความหวาดกลัวอาจหมายถึงผู้ที่ยอมพ่ายแพ้ต่อความกลัวอย่างโลก และถูกความสิ้นหวังสั่นคลอนถึงส่วนลึกของจิตใจ แต่ความหวาดกลัวเช่นนี้ยังอาจหมายถึงความยำเกรงอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นความสั่นสะท้านด้วยความเคารพ ซึ่งกลับกลายเป็นสิ่งที่ช่วยให้ผู้มีความเชื่อสามารถเงยหน้ามองสวรรค์ได้ท่ามกลางการทดลองที่หนักหนาที่สุดในชีวิต
แม้พระเยซูเจ้าจะเสด็จกลับมาอย่างสง่างามและรุ่งโรจน์เมื่อสิ้นพิภพอย่างแน่นอน แต่แม้ในเวลานี้ พระองค์ก็ยังเสด็จมาหาเราอย่างต่อเนื่องทางพระหรรษทาน ดังนั้น นี่จึงไม่ใช่เพียงคำเรียกเชิงพยากรณ์ให้มีความกล้าหาญและเฝ้าระวังเพื่อเตรียมรับการพิพากษาครั้งสุดท้ายเท่านั้น แต่ยังเป็นคำเชื้อเชิญในแต่ละวันให้ยืนหยัดมั่นคงขณะที่เราเผชิญความท้าทายและความไม่แน่นอนของชีวิตด้วย
ความขัดแย้ง โศกนาฏกรรมจากภัยธรรมชาติ ความกลัว และความสับสน ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของเราบนโลกนี้ ตราบใดที่เรายังไปไม่ถึงสวรรค์ด้วยพระเมตตาของพระเจ้า เราก็ไม่อาจหลีกหนีสิ่งเหล่านี้ได้ แต่เราไม่จำเป็นต้องกลัวสิ่งเหล่านี้จนเสียสุขภาวะทางอารมณ์ หากเราน้อมรับสิ่งเหล่านี้ด้วยพระพรฝ่ายจิตแห่งความยำเกรงพระเจ้า
ความยำเกรงอันศักดิ์สิทธิ์นี้ส่งผลต่อเราในสองทาง ประการแรก ช่วยให้เรามองเห็นผลของบาปและหลีกเลี่ยงบาปเพราะเกรงกลัวความยุติธรรมของพระเจ้า แต่ในรูปแบบที่สูงกว่า ความยำเกรงนี้ดึงเราให้ใกล้ชิดพระเจ้ามากขึ้นด้วยความรัก ช่วยให้เรามองเห็นความโศกเศร้าที่เราก่อให้เกิดขึ้นในพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูเจ้า ความรักที่เรามีต่อพระองค์ผลักดันให้เราหลีกเลี่ยงบาป ไม่ใช่เพราะกลัวการลงโทษ แต่เพราะปรารถนาที่จะไม่ทำให้พระองค์ผู้ที่เรารักต้องเจ็บปวดเลย เมื่อเราจับจ้องสวรรค์ เราก็ปรารถนาจะทำแต่สิ่งที่บรรเทาพระหฤทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเท่านั้น
ต่อเมื่อเราเข้าใจความเปราะบางของโลกนี้และความซื่อสัตย์อันไม่สั่นคลอนของพระเจ้าเท่านั้น เราจึงจะมีความกล้าหาญที่จะอดทนต่อทุกสิ่งด้วยความหวังและความเชื่อในพระคริสตเจ้า โดยทำให้ชีวิตของเราเป็นของขวัญแห่งความรักที่มอบให้ด้วยความเสียสละอย่างต่อเนื่อง เราต้องไม่หยั่งรากลึกในโลกที่กำลังผ่านพ้นไปนี้จนลืมว่า เหนือสิ่งอื่นใด เราเป็นพลเมืองสวรรค์ ภัยพิบัติบนโลก แม้จะน่ากลัวเพียงใด ก็ไม่ใช่เหตุให้สิ้นหวัง สำหรับผู้ที่วางใจในพระคริสตเจ้า สิ่งเหล่านี้เป็นโอกาสที่จะมอบตนอย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น และวางใจอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นในการดูแลด้วยพระญาณเอื้ออาทรของพระเจ้า
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงอารมณ์ของท่านเมื่อการทดลองจู่โจม หรือเมื่อความกลัวคุกคามสันติสุขของท่าน ท่านหดถอยด้วยความหวาดกลัวอย่างโลก หรือเงยหน้าขึ้นด้วยความมั่นใจอันศักดิ์สิทธิ์ โดยรู้ว่าการไถ่กู้ของท่านใกล้เข้ามาแล้ว? เราแต่ละคนเผชิญการทดลองในชีวิตแตกต่างกันไป แต่เราทุกคนล้วนต้องเผชิญ ท่านมองการทดลองของตนว่าเป็นสิ่งเลวร้ายที่ต้องหลีกเลี่ยง หรือเป็นโอกาสแห่งพระหรรษทาน? จงทูลขอองค์พระผู้เป็นเจ้าให้พระพรแห่งความยำเกรงพระเจ้าหยั่งลึกยิ่งขึ้นในตัวท่าน เพื่อว่าเมื่อจับจ้องการเสด็จมาของบุตรแห่งมนุษย์ ท่านจะเฝ้าระวังอยู่เสมอ ซื่อสัตย์อยู่เสมอ และพร้อมอยู่เสมอที่จะชื่นชมยินดีในการเสด็จมาของพระองค์
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระอานุภาพและพระสิริรุ่งโรจน์สูงสุด พระองค์ทรงอดทนต่อการทดลองอันหนักหนาที่สุดในชีวิตนี้ และบัดนี้ทรงทอดพระเนตรเราด้วยความรักและความเข้าใจอันสมบูรณ์ ขณะที่เราเผชิญการทดลองของเราเอง โปรดประทานความหวังแก่ข้าพเจ้าท่ามกลางความทุกข์ยากทั้งปวง และโปรดช่วยให้ข้าพเจ้ามองการทดลองแต่ละครั้งไม่ใช่เป็นภาระ แต่เป็นโอกาสที่จะเงยหน้ามองพระองค์ด้วยความกล้าหาญ ด้วยความมั่นใจ และด้วยความวางใจว่าพระองค์ทรงอยู่ใกล้เสมอ ทรงดึงข้าพเจ้าให้ใกล้ชิดพระหฤทัยของพระองค์ยิ่งขึ้นทุกขณะ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
พระอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว
วันศุกร์ สัปดาห์ที่สามสิบสี่ เทศกาลธรรมดา
พระเยซูเจ้าตรัสอุปมาแก่บรรดาศิษย์ว่า “จงพิจารณาต้นมะเดื่อเทศและต้นไม้อื่น ๆ ทั้งหมด เมื่อต้นไม้เหล่านั้นผลิใบ ท่านก็เห็นด้วยตนเองและรู้ว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามาแล้ว เช่นเดียวกัน เมื่อท่านเห็นสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น ก็จงรู้ว่าพระอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว” ลูกา 21:29–31
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงนำพระดำรัสสอนครั้งสุดท้ายในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกามาสู่บทสรุป พระองค์ทรงเล่าอุปมาเรื่องหนึ่ง ซึ่งสื่อถึงทั้งความเรียบง่ายของชีวิตประจำวันและความลึกซึ้งของความเป็นจริงนิรันดร สำหรับผู้ที่กำลังฟังคำสอนนั้น ภาพนี้เป็นภาพที่คุ้นเคย คือ ต้นมะเดื่อที่เริ่มผลิยอด เป็นสัญญาณว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามาแล้ว อุปมานี้แสดงให้เห็นถึงการรู้จักแยกแยะโดยเฝ้าสังเกตอย่างสงบถึงสัญญาณแห่งชีวิตและการเปลี่ยนแปลง ตลอดจนวิธีที่พระเจ้าทรงเข้ามากระทำการ
พระเยซูเจ้าทรงเชื้อเชิญให้เราอ่าน “ฤดูกาล” แห่งประวัติศาสตร์ความรอดพ้น ทั้งในภาพรวมและในชีวิตของเราเอง เช่นเดียวกับที่เราอ่านสัญญาณตามธรรมชาติของโลกรอบตัวเรา ต้นไม้ที่ผลิยอดเป็นสัญญาณบอกถึงการมาถึงของฤดูกาลใหม่ฉันใด เหตุการณ์ต่าง ๆ ในโลก รวมถึงความเคลื่อนไหวภายในจิตใจมนุษย์ ก็เป็นสัญญาณบอกถึงแผนการของพระเจ้าที่กำลังคลี่คลายออกฉันนั้น “จงรู้เถิดว่าพระอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว” ถ้อยคำนี้กล่าวถึงยุคสุดท้าย ทั้งยังประกาศว่าพระเจ้าทรงอยู่ใกล้เราเสมออย่างเงียบ ๆ ในทุกขณะของประวัติศาสตร์ รวมถึงในชีวิตของเราเองด้วย
จากนั้นพระเยซูเจ้าทรงประกาศถ้อยคำที่ชวนให้ตื่นตะลึงว่า “ฟ้าและดินจะล่วงพ้นไป แต่วาจาของเราจะไม่ล่วงพ้นไป” ด้วยถ้อยคำเพียงไม่กี่คำนี้ พระองค์ทรงเปรียบให้เห็นความแตกต่างระหว่างความเปราะบางของสิ่งสร้างกับความคงอยู่ถาวรของความจริงของพระเจ้า ทุกสิ่งในโลกนี้ ทั้งจักรวาล ล้วนกำลังผ่านพ้นไป แต่พระวาจาของพระองค์ดำรงอยู่จนถึงวาระสุดท้ายของกาลเวลาและไกลกว่านั้น พระวาจาของพระองค์คือสมอ คือรากฐาน คือศิลาที่ไม่หวั่นไหวในโลกที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
การเปลี่ยนแปลงอาจทำให้เราไม่สบายใจ ผู้สูงอายุที่มองย้อนกลับไปในชีวิตย่อมเห็นทั้งปีเดือนที่เปี่ยมด้วยความยินดีและพระพร ตลอดจนปีเดือนที่เต็มไปด้วยความยากลำบากและการต่อสู้ คนหนุ่มสาวที่มองไปข้างหน้าก็เช่นเดียวกัน พวกเขาอาจหวาดกลัวการทดลองที่จะมาถึง แต่ก็มีความหวังถึงพระพรที่ยังมองไม่เห็น
เมื่อเราเผชิญความท้าทายจากการเปลี่ยนแปลง ทั้งที่นำความยินดีและความเจ็บปวดมาให้ เราได้รับเชิญให้เผชิญสิ่งเหล่านั้นโดยยึดมั่นในรากฐานอันมั่นคงดุจศิลาแห่งพระวาจาของพระเจ้า ทุกสิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงสอนตลอดพระภารกิจสาธารณะของพระองค์ ซึ่งบันทึกไว้ในสารบบพระคัมภีร์ มอบสิ่งที่เราจำเป็นต้องมีเพื่อช่วยให้เรายืนหยัดผ่านทุกฤดูกาลของชีวิต
หากกล่าวโดยเปรียบเทียบ พระคัมภีร์แต่ละตอนเป็นเหมือนยอดอ่อนบนต้นไม้ บางครั้ง “ยอดอ่อน” นั้นเป็นเสียงเรียกให้กลับใจ เมื่อเราพัวพันอยู่ในบาป บางครั้งก็ผลิบานเป็นถ้อยคำปลอบโยนในยามโศกเศร้าหรือต่อสู้ดิ้นรน ทุกสิ่งที่เราจำเป็นต้องมีในชีวิตนี้ เพื่อจะก้าวผ่านไปสู่ “ฤดูกาล” ถัดไป ล้วนพบได้ในพระวาจาของพระเจ้า พระวาจานี้มีชีวิต ให้ความกระจ่างแก่สติปัญญาของเรา เสริมความเข้มแข็งแก่เจตจำนง จัดระเบียบความปรารถนา และประทานสันติสุขภายในที่จำเป็นสำหรับการเดินทางสู่สวรรค์
บ่อยครั้งเกินไปที่เราฝากความไว้วางใจไว้กับสิ่งที่ผ่านพ้นไป ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สิน สุขภาพ การยอมรับจากผู้อื่น หรือสถาบันต่าง ๆ ในโลก แต่พระเยซูเจ้าทรงเรียกให้เรายึดพระวาจาของพระองค์เป็นหลักมั่นของชีวิต โลกได้รับการสร้างขึ้นโดยพระวาจานั้น และโลกจะได้รับการพิพากษาและการไถ่กู้โดยพระวาจาเดียวกันนั้น ดังนั้น เราจึงต้องดำเนินชีวิตผ่านวันเดือนปีต่าง ๆ โดยอาศัยพระวาจาของพระเจ้า ซึ่งได้รับการถ่ายทอดสืบมาในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์และธรรมประเพณีที่มีชีวิตของพระศาสนจักร เพื่อจะไปถึงจุดหมายปลายทางนิรันดรที่เรารับเรียกให้ไปถึงอย่างปลอดภัย
วันนี้ จงไตร่ตรองถึง “ยอดอ่อน” ในชีวิตของท่านเอง มีสัญญาณอันเงียบสงบใดบ้างที่แสดงให้ท่านเห็นว่าพระเจ้าทรงอยู่ใกล้ กำลังตรัสกับท่านและทรงนำทางท่าน ท่านใส่ใจรับรู้สัญญาณเหล่านั้นหรือไม่ ท่านมองเห็นพระวาจาของพระเจ้าเป็นพระสุรเสียงที่มีชีวิต ซึ่งเข้ามาในวันเวลาของท่านพร้อมกับการชี้นำและความหวังหรือไม่ วันนี้ จงเปิดใจรับพระวาจาของพระองค์ และยอมให้พระวาจานำท่านไปสู่ความไว้วางใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ความหวังที่ยืนยง และความพร้อมด้วยความยินดีสำหรับการมาถึงของพระอาณาจักรของพระองค์
ข้าแต่พระวจนาตถ์นิรันดรของพระบิดา พระองค์ทรงเป็นศิลาที่ไม่มีวันพังทลาย เป็นแสงสว่างที่ไม่มีวันริบหรี่ และเป็นความจริงที่ไม่มีวันล่วงพ้น โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้อ่านสัญญาณแห่งการประทับอยู่ของพระองค์ในชีวิต และยึดมั่นในพระวาจาของพระองค์เสมอด้วยความไว้วางใจและความรัก เมื่อการเปลี่ยนแปลงมาถึงและโลกรอบตัวข้าพเจ้าผันแปรไป โปรดทรงเป็นรากฐานและสันติสุขของข้าพเจ้า ขออย่าให้ข้าพเจ้าฝากความหวังไว้กับสิ่งที่กำลังผ่านพ้นไป แต่ขอให้ข้าพเจ้ายึดมั่นในพระองค์อยู่เสมอ พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
จงตื่นเฝ้าและเตรียมพร้อม
วันเสาร์ สัปดาห์ที่สามสิบสี่ เทศกาลธรรมดา
พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า “จงระวัง อย่าให้ใจของท่านเฉื่อยชาจากการเสเพล ความเมามาย และความกังวลในชีวิตประจำวัน แล้ววันนั้นจะมาถึงท่านโดยไม่ทันรู้ตัวเหมือนกับดัก เพราะวันนั้นจะจู่โจมทุกคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดิน จงตื่นเฝ้าอยู่เสมอ และอธิษฐานภาวนาเพื่อท่านจะมีกำลังพ้นจากความทุกข์ยากที่กำลังจะมาถึง และยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์บุตรแห่งมนุษย์ได้” ลูกา 21:34–36
ขณะที่ปีพิธีกรรมใกล้สิ้นสุดลง พระเยซูเจ้าทรงจบพระดำรัสสอนต่อสาธารณชนครั้งสุดท้ายก่อนพระทรมาน ด้วยคำวอนขออันเร่งด่วนว่า จงตื่นเฝ้าฝ่ายจิตอยู่เสมอ นี่คือคำเทศน์สอนครั้งสุดท้ายของพระองค์ก่อนกางเขน หลังจากนี้ พระองค์จะทรงเทศน์สอนไม่ใช่ด้วยถ้อยคำ แต่ด้วยการหลั่งพระโลหิตของพระองค์
หลังจากตรัสถึงเครื่องหมายต่าง ๆ ในท้องฟ้า การเบียดเบียน ความทุกข์ยาก และการเสด็จกลับมาอย่างรุ่งโรจน์ของพระองค์แล้ว บัดนี้พระเยซูเจ้าทรงหันมาตรัสถึงสภาพจิตใจว่า “จงระวังอย่าให้ใจของท่านง่วงเหงา” ใจที่ง่วงเหงาคือใจที่เฉื่อยชาลงเพราะสิ่งรบกวนใจ ความเพลิดเพลิน ความกลัว หรือความเคยชิน จนชะล่าใจและละเลยชีวิตฝ่ายจิต
พระองค์ทรงเตือนให้ระวังอันตรายสองประการ คือ “การเสเพลและความเมามาย” และ “ความกังวลในชีวิตประจำวัน” ในตอนแรก ทั้งสองสิ่งนี้อาจดูตรงกันข้าม โดยสิ่งแรกมีรากฐานอยู่ในความเกินพอดีที่เป็นบาป ส่วนสิ่งที่สองมีรากฐานอยู่ในภาระต่าง ๆ แต่ทั้งสองอย่างนำไปสู่ผลเดียวกัน คือวิญญาณที่วอกแวกและง่วงเหงาฝ่ายจิต ไม่ว่าจะเพราะการปล่อยตัวตามใจหรือความวิตกกังวล เราก็สูญเสียการมุ่งใจไปสู่นิรันดรภาพ และเริ่มดำเนินชีวิตราวกับว่าโลกที่กำลังผ่านพ้นไปนี้เป็นบ้านถาวรของเรา
พระเยซูเจ้าทรงเตือนว่า “วันนั้นจะมาถึงท่านโดยไม่ทันรู้ตัวเหมือนกับดัก” ไม่ว่าจะทรงหมายถึงวาระสิ้นกาลเวลาหรือการพิพากษาเราแต่ละคน พระประสงค์ที่ทรงสื่อก็ชัดเจนว่า ชั่วขณะนั้นจะมาถึงอย่างฉับพลันและไม่มีทางหลีกเลี่ยง พระองค์มิได้ตรัสเช่นนี้เพื่อให้เราหวาดกลัว แต่เพื่อปลุกเราให้ตื่น เพื่อเรียกเราให้ดำเนินชีวิตแต่ละวันด้วยความพร้อม เพื่อว่าเมื่อพระองค์เสด็จมา เราจะสามารถยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์ด้วยความมั่นใจ
วันนี้ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของปีพิธีกรรม ก็เป็นเครื่องหมายฝ่ายจิตในตัวเอง เป็นเสียงเรียกให้ตื่นขึ้น ให้ฟื้นฟูความตื่นเฝ้า และให้เงยหน้ามองสู่สวรรค์ บ้านแท้ของเรา วงจรปีของพระศาสนจักรสะท้อนช่วงเวลาต่าง ๆ มากมายของชีวิต ได้แก่ เวลาแห่งการเกิดและการฟื้นฟู การศึกษาและการเพ่งพินิจ การเสียสละและการรับใช้ ความตายและการกลับคืนชีพ
ความตื่นเฝ้าไม่ใช่การรอคอยอยู่เฉย ๆ แต่เป็นท่าทีที่กระตือรือร้นของวิญญาณในแต่ละวัน ซึ่งบ่มเพาะผ่านการกลับใจอย่างต่อเนื่อง การภาวนาประจำวัน การตัดใจจากบาป และการมีส่วนร่วมในชีวิตแห่งศีลศักดิ์สิทธิ์อย่างซื่อสัตย์ การภาวนาแท้จริงไม่ใช่เพียงการขอสิ่งต่าง ๆ แต่คือการดำรงอยู่ในความสนิทสัมพันธ์กับพระเจ้าอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้พระหรรษทานของพระองค์ค้ำจุนเราท่ามกลางการทดลอง และทำให้เราใส่ใจต่อการดลใจทุกประการของพระจิตเจ้า
คุณพร้อมสำหรับวาระสุดท้ายหรือยัง? หลายคนหลีกเลี่ยงที่จะคิดถึงความตาย แต่เมื่อเราอายุมากขึ้น ความคิดเช่นนี้ก็มักเกิดขึ้นได้ง่ายกว่าเดิม ถึงกระนั้น สิ่งที่พึงมุ่งหมายคือการดำเนินชีวิตโดยคำนึงถึงวาระสุดท้ายของเราตั้งแต่เยาว์วัย จงพิจารณาถ้อยคำของนักบุญเปาโลว่า “สำหรับข้าพเจ้า การมีชีวิตอยู่คือพระคริสตเจ้า และความตายคือกำไร… ข้าพเจ้าปรารถนาจะจากชีวิตนี้ไปอยู่กับพระคริสตเจ้า เพราะนั่นดีกว่ามากนัก แต่การที่ข้าพเจ้ายังอยู่ในเนื้อหนังต่อไปก็จำเป็นยิ่งกว่าเพื่อประโยชน์ของท่านทั้งหลาย” (ฟิลิปปี 1:21–24)
ช่างเป็นมุมมองที่งดงามและศักดิ์สิทธิ์ เมื่อเราดำเนินชีวิตในพระคริสตเจ้าและตื่นเฝ้าอยู่ในพระหรรษทาน เราจะเริ่มโหยหาวันที่เราจะได้รับเรียกกลับบ้าน โดยรู้ว่า “ความตายคือกำไร” และหากความรักเมตตาหรือหน้าที่เรียกร้องให้เรายังอยู่ต่อไป เราก็ยอมรับด้วยความยินดีนบนอบต่อพระประสงค์ของพระเจ้า มีเพียงใจที่ตื่นเฝ้าเท่านั้นที่จะกล่าวถ้อยคำเช่นเดียวกับนักบุญเปาโลได้ด้วยสันติและความยินดี
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงท่าทีในใจของคุณ คุณตื่นตัวฝ่ายจิตอยู่หรือไม่ หรือใจของคุณง่วงเหงาลงเพราะสิ่งรบกวนใจ ความวิตกกังวล หรือการมุ่งแสวงหาสิ่งฝ่ายโลก? คุณยึดมั่นในการภาวนาและตื่นเฝ้าระวังบาปอยู่หรือไม่? จงให้พระวรสารวันนี้ปลุกคุณให้ตื่นขึ้น จงวอนขอพระจิตเจ้าให้ทรงช่วยคุณตระหนักรู้ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ยกจิตใจของคุณขึ้นด้วยความหวัง และช่วยให้คุณดำเนินชีวิตแต่ละวันด้วยความพร้อมที่จะพบพระคริสตเจ้า ไม่ว่าจะในชีวิตนี้หรือชีวิตหน้า
ข้าแต่พระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ของข้าพเจ้า แม้ในเวลานี้พระองค์ก็ทรงครองราชย์อยู่ในสวรรค์ และวันหนึ่งพระองค์จะเสด็จกลับมาเพื่อทรงฟื้นฟูฟ้าสวรรค์และแผ่นดินให้ใหม่ สถาปนาพระอาณาจักรนิรันดรแห่งพระหรรษทานและความจริงของพระองค์ ขอให้ข้าพเจ้าเฝ้ารอด้วยความหวังอยู่เสมอถึงวันที่จะได้พบพระองค์หน้าต่อหน้า พระเจ้าข้า โปรดให้ข้าพเจ้าตื่นเฝ้าอยู่เสมอ เพื่อข้าพเจ้าจะตระหนักรู้ถึงทุกวิถีทางที่พระองค์เสด็จมาหาข้าพเจ้าโดยทางพระหรรษทาน และเพื่อข้าพเจ้าจะพร้อมอย่างเต็มที่สำหรับวันที่พระองค์จะเสด็จกลับมาครั้งที่สอง ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์!
ทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – และอีกมากมาย!
