మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
విశ్వానికి రాజైన క్రీస్తు
విశ్వానికి రాజైన యేసుక్రీస్తు మహోత్సవం (సంవత్సరం A)
“అప్పుడు ఆయన తన ఎడమవైపున ఉన్నవారితో ఇలా అంటారు: ‘శపించబడినవారలారా, నన్ను విడిచి, అపవాదికీ అతని దూతలకూ సిద్ధం చేయబడిన నిత్యాగ్నిలోకి వెళ్లిపోండి. ఎందుకంటే నేను ఆకలితో ఉన్నాను, మీరు నాకు ఆహారం ఇవ్వలేదు; దాహంతో ఉన్నాను, మీరు నాకు త్రాగడానికి ఏమీ ఇవ్వలేదు; పరదేశిగా ఉన్నాను, మీరు నన్ను స్వాగతించలేదు; వస్త్రాలు లేకుండా ఉన్నాను, మీరు నాకు వస్త్రాలు ఇవ్వలేదు; అనారోగ్యంతో ఉన్నాను, చెరసాలలో ఉన్నాను, మీరు నా బాగోగులు చూడలేదు.’” మత్తయి 25:41–43
1899 జూన్ 11న, పోప్ లియో XIII మానవజాతి అంతటినీ యేసు తిరుహృదయానికి ఘనంగా అంకితం చేశారు. ఆ సందర్భాన్ని ఆయన తన పాపుగారి పదవీకాలంలోని “మహత్తర కార్యం”గా భావించారు. ఈ అంకితానికి ఆధారమైన పవిత్ర సత్యం ఇది: “[క్రీస్తు] సామ్రాజ్యంలో కతోలిక దేశాలు మాత్రమే కాదు, జ్ఞానస్నానం పొందినవారు మాత్రమే కాదు… క్రైస్తవ విశ్వాసానికి వెలుపల ఉన్నవారందరూ కూడా ఉన్నారు; అందువల్ల నిజంగా మానవజాతి అంతా యేసుక్రీస్తు అధికారానికి లోబడి ఉంది” (అన్నుమ్ సాక్రుమ్, 3).
ప్రవచనాత్మకమైన ఈ సమర్పణ కార్యం తరువాత దశాబ్దాలపాటు అశాంతి పెరుగుతూ వచ్చింది. 1920ల నాటికి ప్రపంచం రాజకీయ, సామాజిక కల్లోలంలో మునిగిపోయింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత దేశదేశాల్లో లౌకికవాదం వేగంగా వ్యాపించింది. అదే సమయంలో కమ్యూనిస్టు, ఫాసిస్టు సిద్ధాంతాలు వేళ్లూనుకున్నాయి. దీనివల్ల అసంఖ్యాకులు తమ విశ్వాసాన్ని ప్రశ్నించడం, చివరికి దానిని విడిచిపెట్టడం కూడా జరిగింది. నాలుగవ శతాబ్దం నుండి ఐరోపా జీవన విధానంలో లోతుగా అల్లుకుపోయిన విశ్వాసానికీ పౌర పాలనకూ మధ్య ఉన్న చిరకాల సంబంధం విచ్ఛిన్నం కావడం మొదలైంది. దేశాలపై దేవుని సర్వాధికారాన్ని ఇక అంగీకరించలేదు; మానవజాతి అంతకంతకూ తనపైనే నమ్మకం పెట్టుకోవడం ప్రారంభించింది.
ఈ ఆధ్యాత్మిక, సామాజిక పతనానికి ప్రతిస్పందనగా, క్రీస్తు విశ్వ రాజరికాన్ని మరోసారి ప్రకటించాల్సిన అత్యవసరాన్ని పోప్ పయస్ XI గుర్తించారు. ప్రజా జీవితం నుండి దేవుని అధికారాన్ని, దైవ ధర్మశాసనాన్ని తొలగించినప్పుడు, సమాజం నైతిక అయోమయం వైపూ వినాశనం వైపూ కొట్టుకుపోతుందని ఆయన గ్రహించారు. దీనిని ఎదుర్కోవడానికి, ఆయన 1925లో క్రీస్తురాజు పండుగను స్థాపించారు. కతోలికులకూ క్రైస్తవులకూ మాత్రమే కాక, మానవజాతి అంతటికీ, ప్రతి దేశానికీ, సమస్త విశ్వానికీ రాజైన నిజమైన రాజు ఒక్కరే ఉన్నారని కతోలిక సభకూ ప్రపంచానికీ గుర్తుచేశారు.
ఆరాధనా సంవత్సరంలోని చివరి ఆదివారాన ఈ మహిమాన్విత మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటున్నప్పుడు, క్రీస్తు విశ్వ రాజరికాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకొని, దానిపట్ల మన అంగీకారాన్ని పునరుద్ఘాటించడానికి మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం. ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేకమంది క్రీస్తును అనుసరించడం లేదు, ఆయనను ప్రభువుగా అంగీకరించడం లేదు. కొందరు అసత్య మతాలను అనుసరిస్తారు, లౌకిక సిద్ధాంతాలను స్వీకరిస్తారు, లేదా దేవుణ్ణీ మతాచరణనూ పూర్తిగా తిరస్కరిస్తారు.
ఒకరు ఏమి విశ్వసించినా, విశ్వసించకపోయినా, అందరూ తమ భూలోక జీవితాంతంలో విశ్వానికి రాజైన యేసుక్రీస్తు ఎదుట నిలబడతారనీ, ఆయన ఒక్కరి చేతనే తీర్పు పొందుతారనీ నేటి సువార్త బలంగా గుర్తుచేస్తుంది. ఏ విశ్వాస సూత్రాలను అంగీకరించినా, తిరస్కరించినా, క్రీస్తు విశ్వానికి రాజుగానూ అందరికీ ఏకైక న్యాయాధిపతిగానూ ఉంటారు. కొందరితో ఆయన ఇలా అంటారు: “నా తండ్రిచే ఆశీర్వదించబడినవారలారా, రండి. లోక సృష్టి నుండి మీకోసం సిద్ధం చేయబడిన రాజ్యాన్ని వారసత్వంగా పొందండి.” మరికొందరితో ఆయన ఇలా ప్రకటిస్తారు: “శపించబడినవారలారా, నన్ను విడిచి, అపవాదికీ అతని దూతలకూ సిద్ధం చేయబడిన నిత్యాగ్నిలోకి వెళ్లిపోండి.” క్రీస్తు తీర్పు నుండి తప్పించుకోవడం అసాధ్యం. ఈ జీవితంలో ఆయనను తిరస్కరించేవారు మరణ సమయంలో, “నాకు తీర్పు తీర్చే హక్కు నీకు లేదు!” అని అనలేరు. ఆ హక్కు యేసుకు మాత్రమే ఉంది. ప్రతి ఆత్మ లోతుల్లోకి చూస్తూ, దైవ న్యాయమూ కరుణా పరిపూర్ణంగా ఏకమయ్యే విధంగా ఆయన ఆ హక్కును వినియోగిస్తారు.
క్రీస్తు రాజరికం విశ్వమంతటికీ వర్తిస్తుందనీ, అది ఆయనకు మాత్రమే చెందుతుందనీ గ్రహించడం, ప్రతి ఆత్మనూ ఆయనవైపు ఆకర్షించడానికి సువార్తను ప్రకటించేలా మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది. పాలనతో సహా మానవ జీవితంలోని ప్రతి రంగంలోనూ క్రీస్తుకు స్థానం కల్పించడానికి శ్రద్ధగా కృషి చేసేలా కూడా అది మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది. సభనూ రాజ్యాన్నీ వేరుగా ఉంచడం సాధారణ విధానంగా ఉన్న దేశాల్లో, సభ నాయకులు పౌర అధికారాన్ని చెలాయించకుండా ఉండడం సముచితమే అయినా, దాని అర్థం యేసుక్రీస్తును ప్రజా జీవితం నుండి తొలగించాలని కాదని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. అందుకు విరుద్ధంగా, మానవ పాలన అంతటికీ ఆయనే కేంద్రంగా ఉండాలి. కాలాంతంలో తన దైవ చిత్తానికి అనుగుణంగా ప్రజలందరినీ లెక్క అప్పగించమని అడిగినప్పుడు కూడా ఆయనే కేంద్రంగా ఉంటారు.
రాబోయే క్రీస్తు తీర్పు గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ జీవితంలోని ప్రతి అంశంపైనా—మీ ఆలోచనలు, మాటలు, పనులు, సంబంధాలు, బాధ్యతలపైనా—ఆయన నిజంగా రాజుగా పరిపాలిస్తున్నారా అని పరిశీలించండి. తరువాత, ఆయన మహిమతో వచ్చినప్పుడు మీరు ఆయన కుడివైపున ఉన్నవారిలో ఉండేలా, హృదయాల్లోనూ కుటుంబాల్లోనూ విస్తృత సమాజ సంస్కృతిలోనూ ఆయన రాజ్యం నెలకొనడానికి మీరు ఎలా తోడ్పడగలరో ఆలోచించండి.
విశ్వానికి రాజైన ప్రభువా యేసుక్రీస్తూ, నీవు సృష్టి అంతటికీ ప్రభువువి, ప్రతి ఆత్మకూ న్యాయాధిపతివి, లోకానికి ఏకైక రక్షకుడవు. మా జీవితాలపై, మా దేశాలపై, మా ప్రపంచంపై నీ సర్వాధికారాన్ని అంగీకరిస్తూ, ఈ రోజు వినయపూర్వక ఆరాధనతో నీ ఎదుట శిరస్సులు వంచుతున్నాము. నీ సత్యశక్తితో మా హృదయాల్లో పరిపాలించు, మా కోరికలను శుద్ధి చేయి, మా జీవితాలను నీ అతి పవిత్ర చిత్తానికి అనుగుణంగా మలచు. తీర్పు జరిగే ఆ మహత్తరమైన అంతిమ దినాన్ని ఎదురుచూస్తూ, ఈ లోకంలోని ప్రతి ఆత్మ నిన్ను తెలుసుకొని ఆరాధించును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
రాజు ఎదుట నిలబడటం
విశ్వానికి రాజైన యేసు క్రీస్తు మహోత్సవం (సంవత్సరం B)
పిలాతు యేసును, “నీవు యూదుల రాజువా?” అని అడిగాడు. యేసు, “ఈ మాట నీ అంతట నీవే అంటున్నావా, లేక ఇతరులు నా గురించి నీకు చెప్పారా?” అని జవాబిచ్చాడు. పిలాతు, “నేనేమైనా యూదుడనా? నీ సొంత జాతివారూ ప్రధాన యాజకులూ నిన్ను నాకు అప్పగించారు. నీవు ఏమి చేశావు?” అని అడిగాడు. యేసు, “నా రాజ్యం ఈ లోకానికి చెందినది కాదు…” అని జవాబిచ్చాడు. యోహాను 18:33–36
పిలాతు యూదయకు రోమా అధిపతిగా ఉండేవాడు. అతనికి లౌకిక అధికారం ఉంది; సామ్రాజ్య బలం అతనికి అండగా ఉంది. అతని ఎదుట నిలబడిన వారిలో చాలామంది, తమకు శిక్ష విధించబడవచ్చనే ఆందోళనతో వణికిపోయేవారు. అయినప్పటికీ, యోహాను సువార్తలోని ఈ దృశ్యంలో నిజంగా విచారణను ఎదుర్కొంటున్నది యేసు కాదు—పిలాతే. లౌకిక న్యాయస్థానంలో అతడు క్రీస్తుపై అధికారం చలాయిస్తున్నట్లు కనిపించినా, వాస్తవానికి పిలాతు మానవజాతి అంతటికీ న్యాయాధిపతి అయిన నిత్యరాజు ఎదుట ముఖాముఖిగా నిలబడ్డాడు. ఆ రాజు రాజ్యం భూలోకంలోని ప్రతి ఆధిపత్యానికీ అతీతమైనది.
పిలాతు ఎదుట నిలబడినప్పుడు యేసు అలా చేయాలని కోరుకొని ఉంటే, అందరూ చూసేలా తన దివ్య మహిమను వెల్లడించి, తనను రక్షించడానికి అసంఖ్యాకమైన యోధ దూతలను పిలువగలిగేవాడు. కానీ యేసు మౌనంగా ఉండి, బలప్రయోగంతో కూడిన రాజత్వాన్ని కాక, నిత్య విమోచనను ప్రసాదించే రాజత్వాన్ని వెల్లడించడానికి బాధలనూ మరణాన్నీ స్వీకరించాడు. ఆయన రాజ్యం హింస ద్వారా కాక, సిలువ ద్వారా, ఆత్మార్పణ ప్రేమలోని పవిత్రతా పరిశుద్ధతల ద్వారా స్థాపించబడుతుంది.
పిలాతు జీవితం ముగిసినప్పుడు, అతడు మరోసారి యేసు ఎదుట నిలబడ్డాడు; అయితే ఈసారి తనపై తీర్పు పొందడానికి నిలబడ్డాడు. ఆ క్షణంలో క్రీస్తు ఇక వినయంతో మౌనంగా నిలబడలేదు; మహిమలో రాజ్యమేలుతూ, దైవికమైన, శాశ్వతమైన తీర్పును వెలువరించాడు. పిలాతు ఆత్మకు చివరికి ఏ గతి పట్టిందో మనకు తెలియదు. కానీ అతనికి తీర్పు తీర్చింది రోమా మిథ్యా దేవుళ్లు కాదని—అపోలో గానీ, జూపిటర్ గానీ, మరే ఇతర విగ్రహం గానీ కాదని—ఏకైక సత్యదేవుడు, విశ్వరాజు అయిన యేసుక్రీస్తేనని మనకు తెలుసు.
పిలాతు మరణించిన క్షణాన్నీ, అతడు వ్యక్తిగత తీర్పును ఎదుర్కొన్న క్షణాన్నీ ఊహించుకోండి. అప్పటికి అతడు హృదయపరివర్తన చెందకపోయి ఉంటే, మహిమాన్వితుడైన యేసు ఎదుట నిలబడినప్పుడు తీవ్ర దిగ్భ్రాంతికి లోనై ఉండేవాడు. ఆ క్షణంలో, దేవుని కుమారునికి శిక్ష విధించడంలో తన పిరికితనాన్ని పిలాతు గుర్తించి ఉండేవాడు. క్రీస్తు పరిపాలనకు తమను తాము అప్పగించుకునే వారందరికీ నిత్యజీవాన్ని అందించే సాధనంగా సిలువ మరణాన్నే మార్చగల దేవుని శక్తిని చూసి కూడా అతడు సంభ్రమాశ్చర్యాలకు లోనై ఉండేవాడు.
పిలాతు తన వ్యక్తిగత తీర్పు కోసం విశ్వరాజైన యేసుక్రీస్తు ఎదుట నిలబడినట్లే, మనలో ప్రతి ఒక్కరం నిలబడతాం. తీర్పు అనే భావన కొందరికి కఠినమైనదిగా లేదా కించపరిచేదిగా అనిపించవచ్చు. కానీ అలా ఆలోచించడం విషాదకరమైన పొరపాటు. నేటి మహోత్సవం క్రీస్తు నిరంతరం రాజుగా పరిపాలిస్తాడని మాత్రమే కాదు, మరణ సమయంలో ప్రతి ఆత్మకూ ఆయనే నిజమైన, ఏకైక న్యాయాధిపతి అని కూడా మనకు గుర్తుచేస్తుంది. ఆ దైవిక వాస్తవాన్ని ఎదుర్కోవడానికి మనం ఎన్నడూ వెనుకాడకూడదు.
మనం తరచూ యేసు తీర్పు గురించి కంటే ఆయన దయ, ఆనందం, సౌమ్యత, ఆహ్వానిస్తూ చాచిన చేతుల గురించి ధ్యానించడానికే ఇష్టపడతాం. మంచి కాపరి, మంచి సమరయుడు, దుబారా కుమారుని కోసం ఎదురుచూసే ప్రేమగల తండ్రి అనే రూపాలను మనం ప్రీతిగా తలచుకుంటాం. పిల్లలను ఆలింగనం చేసుకుంటూ, రోగులను స్వస్థపరుస్తూ, ఆకలితో ఉన్నవారికి ఆహారం పెడుతున్న యేసు చిత్రాలు మనకు ఓదార్పునిస్తాయి. ఈ రూపాలు సత్యమైనవి, సుందరమైనవి. అయితే మన ప్రభువులోని ఆ పార్శ్వాన్ని మాత్రమే చూస్తే, ఆయనను మనం పూర్తిగా ఎరుగనట్లే. ఆయన తన న్యాయంలో కూడా అచంచలుడు, నిర్ణయాత్మకుడు. ఘోరపాపంలో కొనసాగుతూ పశ్చాత్తాపపడని ఆత్మకు శిక్ష విధించడానికి ఆయన వెనుకాడడు. హృదయపరివర్తనను, శుద్ధీకరణను, పరిపూర్ణతను సైతం కోరడానికి ఆయన ఎన్నడూ వెనుకాడడు. మనం గర్వంతో, అహంకారంతో ప్రవర్తించినప్పుడు, ఆయన దృఢంగా మనల్ని వినమ్రుల్ని చేసి, సత్యంతోనూ స్పష్టతతోనూ తిరిగి తన వద్దకు పిలుస్తాడు.
యేసు గురించి మీ మనసులో ఉన్న రూపాన్ని నేడు ధ్యానించండి. ఆయన ఎవరనే విషయాన్ని సంపూర్ణంగా చూస్తున్నారా, లేక ఎక్కువ ఓదార్పునిచ్చే రూపాలను మాత్రమే ఇష్టపడుతున్నారా? న్యాయం, కృపలతో కూడిన తన సింహాసనంపై ఆసీనుడైన అత్యంత మహిమాన్వితుడైన రాజాధిరాజు ఎదుట మీరు నిలబడి ఉన్నట్లు తలచుకోండి. ఆ దర్శనం ఆయన దైవకారుణ్యంపై గొప్ప ఆశతో మనల్ని నింపుతూనే, పాపం పట్ల పవిత్రమైన భయాన్ని మనలో రేకెత్తించాలి. మీ తీర్పు దినాన్ని ముందుగానే తలచుకుంటూ నేడు ఆ రాజు ఎదుట నిలబడండి. మీ జీవితానికి సంబంధించిన నిజాయతీగల లెక్కను సిద్ధం చేసుకోండి, మీ న్యాయాధిపతి అయిన క్రీస్తు స్వరాన్ని వినండి, పశ్చాత్తాపంతో దేవుని వైపు మళ్లండి—ఈ రోజు, రేపు, ప్రతిరోజూ—అప్పుడు అంతిమ తీర్పు వచ్చినప్పుడు, అది మీ జీవితంలో అత్యంత మహిమాన్వితమైన రోజుగా ఉంటుంది.
విశ్వరాజవైన యేసుక్రీస్తూ, నా సర్వస్వంతో నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, పూజిస్తున్నాను, ఆరాధిస్తున్నాను. రాజులందరికీ ఏకైక రాజువు, ప్రభువులందరికీ ప్రభువువు, మానవజాతి రక్షకుడవు నీవే. ఆరాధనా సంవత్సరపు చివరి వారంలోకి ప్రవేశించి, నిన్ను రాజుగా, న్యాయాధిపతిగా ఉత్సవం జరుపుకుంటున్న మాకు నీ అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించు. నన్ను వినమ్రతలో నడిపించు, నీ న్యాయాన్ని, కారుణ్యాన్ని నాకు తెలియజేయి, నా జీవితానికి సంబంధించిన నిజాయతీగల లెక్కను సమర్పించడానికి నా హృదయాన్ని సిద్ధం చేయి. తీర్పు కోసం నీ ఎదుట నిలబడే ఆ రోజు, అపరిమితమైన ఆనందదినంగా ఉండుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సిలువ వేయబడిన రాజు రాజ్యం
విశ్వానికి రాజైన యేసు క్రీస్తు మహోత్సవం (సంవత్సరం C)
“యేసూ, నీవు నీ రాజ్యంలోకి వచ్చినప్పుడు నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకో.” ఆయన అతనితో, “నిశ్చయంగా నీతో చెబుతున్నాను, ఈ రోజే నీవు నాతో పరదైసులో ఉంటావు” అని పలికాడు. లూకా 22:42–43
ఆరాధనా సంవత్సరపు చివరి ఆదివారమైన ఈ రోజు, రాబోయే అంతిమమైన, మహిమాన్వితమైన విషయాలవైపు మన దృష్టిని మళ్లిస్తుంది. భవిష్యత్తులో ఒకానొక సమయంలో, విశ్వరాజైన యేసుక్రీస్తు సజీవులకూ మృతులకూ, ప్రతి ఆత్మకూ తీర్పు తీర్చడానికి, తన దృశ్యమైన, శాశ్వతమైన రాజ్యాన్ని స్థాపించడానికి మహిమతో, వైభవంతో తిరిగి వస్తాడు. అనుగ్రహ స్థితిలో ఉండి, సంపూర్ణంగా శుద్ధి పొందిన ప్రతి ఆత్మ దేవుని బిడ్డగా ఆ రాజ్యంలోకి ప్రవేశించి, క్రీస్తు నిత్య పరిపాలనలో ఎల్లప్పుడూ జీవిస్తుంది.
ఆ రోజు గురించి మీరు ఎప్పుడైనా ఆలోచిస్తారా? అది వాస్తవానికి దూరమైనదిగా, ఎంతో సుదూరంలో ఉన్నదిగా, లేదా నిజంగా జరిగేదానికంటే కేవలం ఒక భావనగానే అనిపించవచ్చు. క్రీస్తు రెండవ రాకడను గురించి బైబిలులోని వర్ణనలు కేవలం ప్రతీకలా, రూపకాలా అని కొందరు అనుకోవచ్చు.
అయితే, ప్రతి ఆదివారం విశ్వాస ప్రమాణంలో మనం ప్రకటించే సత్యం ఏమిటంటే, యేసు సశరీరంగా భూమికి తిరిగి వచ్చి, సజీవులకూ మృతులకూ తీర్పు తీరుస్తాడు; పరలోకాన్నీ భూమినీ తన నిత్య రాజ్యంగా ఏకం చేస్తాడు; పశ్చాత్తాపపడని ఘోర పాపులను తన నుండి శాశ్వతంగా వేరై ఉండే శిక్షకు గురిచేస్తాడు; తన విశ్వాసపాత్రులైన బిడ్డలను తన నిత్య మహిమలో పాలుపంచుకోవడానికి ఆహ్వానిస్తాడు. ఇది కల్పన కాదు; వాస్తవం. ఈ పవిత్ర సత్యాన్ని ధ్యానించమని నేటి మహోత్సవం మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.
నేటి సువార్త ఆ మహారాజు పలికిన శక్తిమంతమైన మాటలను మనకు గుర్తుచేస్తుంది. ఆయన, మంచి దొంగ ఇద్దరూ తమ సిలువలపై మరణావస్థలో వ్రేలాడుతుండగా, ఆయన ఆ దొంగతో ఈ మాటలు పలికాడు. ఒక సిలువ నుండి ఆ రాజుపై విశ్వాసపు వినమ్ర ప్రకటన వెలువడింది; మరొక సిలువ నుండి ప్రేమ, కనికరం, రక్షణలను తెలియజేసే దైవ ప్రకటన వెలువడింది.
ఆ క్షణంలో, మన ప్రభువు సింహాసనం బంగారంతో చేసినది కాదు. రత్నాల కిరీటం లేదు, వేడుకగా గానంచేసే సమూహాలు లేవు. బదులుగా, ఇద్దరు నేరస్థుల మధ్య సిలువకు మేకులతో కొట్టబడి, పాలకులచేత, సైనికులచేత, దారినపోయేవారిచేత ఎగతాళి చేయబడుతూ, దేహమంతా ఛిద్రమైన ఒక మనిషిని చూస్తాము. అయినప్పటికీ, ఎవరూ ఊహించని ఆ ప్రదేశంలోనే దైవ రాజరికపు మర్మం సంపూర్ణంగా వెల్లడవుతుంది.
యేసు తలపై ఎగతాళిగా వ్రాసిన ఒక శాసనం ఉంది. అయితే, అది మహిమాన్వితమైన, ప్రవచనాత్మకమైన సత్యాన్ని తెలియజేసింది: “ఇతడు యూదుల రాజు.” తన మరణం ద్వారా మనలను రక్షించడానికి వచ్చాడు కనుక ఆయన తనను తాను రక్షించుకోలేదు. ఆయన ఆధిపత్యంతోనూ బలంతోనూ పరిపాలించడు; తనను తాను సమర్పించుకోవడం ద్వారా, కనికరం ద్వారా, మరణం వరకు నిలిచే ప్రేమ ద్వారా పరిపాలిస్తాడు. సిలువ నుండే ఆయన తన రాజ్యాన్ని ప్రారంభిస్తాడు; సిలువ ద్వారానే ప్రజలందరినీ తనవైపుకు ఆకర్షిస్తాడు.
ఆ పవిత్ర క్షణంలో, ఆయన పక్కనున్న ఇద్దరు నేరస్థులు క్రీస్తు రాజరికానికి మనం ఇవ్వగల రెండు మౌలిక ప్రతిస్పందనలకు ప్రతినిధులుగా నిలుస్తారు. ఒకడు ఎగతాళి చేసేవారితో కలసి, “నీవు క్రీస్తువు కావా? నిన్ను నీవు రక్షించుకో, మమ్మల్నీ రక్షించు!” అంటాడు. రాజరికమంటే నియంత్రణ, తనను తాను కాపాడుకోవడం, బాహ్యమైన అధికారం అని లోకం తప్పుగా భావించడాన్ని అతని మాటలు ప్రతిబింబిస్తాయి. మరొకడు ఆ దైవదూషణను గద్దించి, తన వేదనలోనే, తన పక్కన బాధపడుతున్న వ్యక్తి నిర్దోషిత్వాన్నీ రాజఠీవినీ గుర్తిస్తాడు. ప్రగాఢ విశ్వాసంతో, అతడు వినమ్రంగా ఇలా వేడుకుంటాడు: “యేసూ, నీవు నీ రాజ్యంలోకి వచ్చినప్పుడు నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకో.”
ఇది పశ్చాత్తాపపడే ప్రతి పాపి మొర; సిలువను వైఫల్యంగా కాక, నిత్య మహిమకు మార్గంగా చూడటం నేర్చుకునే ప్రతి ఆత్మ స్వరం. సిలువ నుండి నిజమైన రాజు యుగయుగాలుగా ప్రతిధ్వనించే కనికరపు మాటలు పలుకుతాడు: “ఈ రోజే నీవు నాతో పరదైసులో ఉంటావు.” ఆ క్షణంలో, సిలువవేయబడిన రాజు బలిదానపు శక్తి ద్వారా పరలోకంలోకి ప్రవేశించే మొదటి వ్యక్తిగా మరణావస్థలో ఉన్న ఆ దొంగ నిలుస్తాడు.
ఇది నిరీక్షణను నింపే సువార్త—ఇది ఓటమి క్షణం కాదు, విజయ క్షణం. లోకం దృష్టిలో క్రీస్తు పని ముగిసిపోయింది. పరలోకం దృష్టిలో ఆయన సింహాసనాన్ని అధిష్ఠించాడు. ఆయన సింహాసనం సిలువ. ఆయన కిరీటం ముళ్లతో చేసినది. కనికరంతో పైకెత్తిన, మేకుతో చీల్చబడిన హస్తమే ఆయన రాజదండం. ఆయన మీ రాజుగా ఉన్నాడా? ఆయన పవిత్ర రాజ్యంలో సభ్యులుగా ఉండాలని మీరు తపిస్తున్నారా?
సిలువవేయబడిన క్రీస్తును మీ రాజుగా ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ జీవితంలో కేవలం బలాన్నీ, సౌకర్యాన్నీ, విజయాన్నీ మాత్రమే కోరుకుంటున్నారా? లేక ఆ రాజు బలహీనతలోనూ, బాధలోనూ, సిలువ మర్మంలోనూ ఆయనతో పాలుపంచుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? మంచి దొంగలాగే, పశ్చాత్తాపంతో ఆయన వద్దకు రండి. అతని ప్రార్థనను మీ సొంత ప్రార్థనగా చేసుకోండి: “యేసూ, నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకో…” సిలువవేయబడిన మన రాజు నిత్య కనికరంతో మీకు జవాబిస్తాడని నమ్మకం ఉంచండి.
విశ్వరాజైన యేసుక్రీస్తూ, నీవు రాజాధిరాజువనీ, ప్రభువులకు ప్రభువువనీ, లోక రక్షకుడవనీ నేను విశ్వసించి ప్రకటిస్తున్నాను. మంచి దొంగతోనూ, నీపై విశ్వాసాన్ని ప్రకటించి, నీ త్యాగపూరిత ప్రేమ శక్తితో జీవించే వారందరితోనూ కలిసి నీ నిత్య రాజ్యంలో పాలుపొందేలా, ఈ రోజు నా జీవితంలో నీ పరిపాలనను స్వీకరించడానికి నాకు సహాయం చేయి. ప్రభువా, నీవు నీ రాజ్యంలోకి వచ్చినప్పుడు నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకో. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నూతన దేవాలయానికి సమస్తాన్నీ సమర్పించడం
సామాన్య కాలం ముప్పై నాలుగవ వారంలోని సోమవారం
యేసు తలెత్తి చూసినప్పుడు, కొందరు ధనవంతులు తమ కానుకలను కానుకల పెట్టెలో వేయడం చూశాడు. ఒక పేద విధవరాలు రెండు చిన్న నాణేలు వేయడాన్ని కూడా ఆయన గమనించాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు: “నేను మీతో నిజంగా చెబుతున్నాను, ఈ పేద విధవరాలు మిగిలిన వారందరికంటే ఎక్కువ వేసింది; ఎందుకంటే వారందరూ తమకు మిగులుగా ఉన్న సంపదలో నుండి కానుకలు ఇచ్చారు. ఈమె మాత్రం తన పేదరికంలోనే, తన జీవనాధారమంతా సమర్పించింది.” లూకా 21:1–4
ఆరాధనా సంవత్సరంలోని ఈ చివరి వారంలో, కతోలిక సభ యేసు భూలోక పరిచర్యలోని చివరి వారం వైపు మన దృష్టిని మళ్లిస్తుంది. ఆ పవిత్ర దినాల్లో యేసు రాత్రివేళల్లో ఒలీవల కొండపై గడిపేవారు; పగటివేళల్లో దేవాలయ ప్రాంగణాల్లో బోధించేవారు. ఆయన బోధ వింటున్నవారికి ముందేమి జరగబోతోందో తెలియదు. కానీ యేసుకు తెలుసు. అందువల్ల ఈ చివరి వారంలో ఆయన పలికిన మాటలకు, చేసిన పనులకు ప్రత్యేకమైన ప్రాధాన్యమూ, తక్షణ స్పందనను కోరే స్వభావమూ ఉన్నాయి.
నేటి సువార్తలో, ప్రజలు దేవాలయ కానుకల పెట్టెల్లో తమ కానుకలు వేయడాన్ని యేసు మౌనంగా గమనిస్తారు. కొందరు ధనవంతులు పెద్ద మొత్తాలు సమర్పిస్తారు. అయితే దేవాలయ కానుకల పెట్టెల్లో ఒకదానిలో రెండు చిన్న నాణేలు వేసిన ఒక పేద వితంతువు ఆయన దృష్టిని ఆకర్షించి, ఆయన ప్రశంసను పొందుతుంది. ఆమె కానుక పరిమాణంలో చిన్నదే అయినా, గుణంలో గొప్పది: “ఆమె తన పేదరికంలో నుండే, తన జీవనాధారమంతటినీ సమర్పించింది.”
ఆమె చేసిన పని ఔదార్యానికి, దేవునికి ఆత్మసమర్పణ చేసుకోవడానికి గల అసలైన సారాన్ని వెల్లడిస్తుంది. ఆమె తనకు మిగిలినదాన్ని ఇవ్వలేదు; తనకున్నదంతా ఇచ్చింది. ఇలా తనకున్నదంతా సమర్పించడం ద్వారా, త్వరలోనే మన రక్షణ కోసం ఏదో కొంతను కాక, సమస్తాన్నీ అర్పించనున్న క్రీస్తు పరిపూర్ణ బలికి ఆమె ముందస్తు సూచనగా నిలుస్తుంది.
ఈ సంఘటన జరిగిన సమయం ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనది. సిలువపై యేసు తన ఆత్మార్పణను ప్రారంభించడానికి కొద్దిముందే ఇది జరుగుతుంది. ఈ వితంతువు చేసిన పని ద్వారా, మనలో ప్రతి ఒక్కరిలోనూ తాను కోరుకునే హృదయ వైఖరికి దేవుడు ఒక శక్తివంతమైన చిత్రాన్ని మన ముందు ఉంచుతున్నారు. మన వనరుల్లో, మన సమయంలో లేదా మన ప్రతిభలో కొంత భాగాన్ని మాత్రమే ఆయన కోరుకోవడం లేదు. ఆయన సమస్తాన్నీ కోరుకుంటున్నారు. ఎందుకు? ఎందుకంటే మనకున్నదంతా ఆయన నుండే వచ్చింది; దాని అసలైన పరమార్థం కూడా ఆయనలోనే నెరవేరుతుంది.
సమృద్ధిగా కలిగినవారికి ఈ సత్యం ప్రత్యేకంగా సవాలుగా ఉంటుంది. మన ఆస్తులు, విజయాలు, హోదా, సౌకర్యాలు లేదా మన సంబంధాల పట్ల కూడా మనం భావోద్వేగపరంగా మమకారం పెంచుకున్నప్పుడు, వాటిని దేవుని పరిపాలనకు అప్పగించడానికి తరచుగా వెనుకాడుతాం. అయితే వాటిని పట్టుకుని ఉండటమే ఆధ్యాత్మిక భారంగా మారి, మనల్ని మనం సంపూర్ణంగా సమర్పించుకోకుండా అడ్డుకుంటుంది. “తనకున్నదంతా త్యజించనివారు నా శిష్యులు కాలేరు” (లూకా 14:33).
కాబట్టి, ఈ జీవితంలో మీరు దేనిని అత్యంత విలువైనదిగా భావిస్తున్నారు: కుటుంబాన్నా, స్నేహాలనా, వృత్తినా, ఆర్థిక భద్రతనా, ఇంటినా, ఆరోగ్యాన్నా లేదా వ్యక్తిగత ఆసక్తులనా? ఇవన్నీ నిజంగా మంచివే కావచ్చు—ముఖ్యంగా కుటుంబం. అయినా, తనను తాను రిక్తం చేసుకునే క్రీస్తు ప్రేమ వెలుగులోనే వాటిని ఎల్లప్పుడూ చూడాలి. వాటిపట్ల మనకున్న మమకారానికి సిలువే కొలమానంగా ఉండాలి.
యేసు తన కుటుంబాన్ని, తన స్నేహితులను, తన శిష్యులను ప్రేమించారు. జీవించడంలోని ఆనందాన్ని, కలిసి భోజనం చేయడంలోని సంతోషాన్ని, సాధారణమైన ఆనందాలను ఆయన నిస్సందేహంగా అనుభవించారు. అయినా, సిలువపై సమస్తాన్నీ అర్పించాలనే తండ్రి చిత్తం నుండి తనను వెనక్కి మళ్లించగలిగేంతగా ఆయన ఏ భూలోక విషయానికీ మమకారం పెంచుకోలేదు. ఆ వితంతువు తన వినయపూర్వకమైన పని ద్వారా ఆయన దివ్య ఔదార్యానికి అద్దంలా నిలుస్తుంది.
ఆమె మనకు ఆదర్శం కూడా. ఆమె సమర్పించిన కానుక నూతనమైన, నిత్యమైన దేవాలయానికి, అంటే క్రీస్తు మార్మిక శరీరానికి, ముందస్తు సూచనగా నిలుస్తుంది. ఆమెలాగే మనం కూడా మన సంబంధాలు, సమయం, సంపద, సంతోషాలు, దుఃఖాలు, చివరికి మన బాధలను సైతం—అన్నిటినీ దేవునికి అర్పించినప్పుడు, ఆ కానుకలు క్రీస్తు శరీరాన్ని బలపరచి, నిర్మించే ఆధ్యాత్మిక నిధిలో భాగమవుతాయి. ఈ విధంగా మనం క్రీస్తును అనుకరించడం మాత్రమే కాదు, ఆయన విమోచన కార్యంలో పాలుపంచుకుంటాం.
మీరు దేనిని సమర్పించకుండా మీ దగ్గరే ఉంచుకుంటున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. భావోద్వేగపరంగా, ఆధ్యాత్మికంగా లేదా ఆచరణలో మీరు దేనిని పట్టుకుని ఉన్నారు? దానిని విడిచిపెట్టి, తండ్రి చేతుల్లో ఉంచడానికి కావలసిన కృపను ప్రభువును అడగండి. ప్రేమతో సమర్పించిన కానుక ఎంత చిన్నదైనా, ఎంత పెద్దదైనా ఎన్నటికీ వ్యర్థం కాదని నమ్మండి. ఇటువంటి ఔదార్యం ద్వారా దేవుడు నూతన దేవాలయమైన తన సభను నిర్మించి, మన హృదయాలను తన మహిమకు నివాసస్థలంగా చేస్తారు.
తన్ను తాను బలిగా అర్పించుకున్న నా ప్రభువా, నాపై ప్రేమతో నీవు సమస్తాన్నీ ఇచ్చావు. ప్రతిగా నేను కూడా సమస్తాన్నీ ఇవ్వడానికి నాకు సహాయం చేయి. నా ఆస్తులను, నా సంబంధాలను, నా సమయాన్ని, నా వరాలను, నా భయాలను, గాయాలను సైతం స్వీకరించు. దేనినీ సమర్పించకుండా నా దగ్గర ఉంచుకోకుందును గాక. నా మమకారాలను శుద్ధి చేయి; తద్వారా నమ్మకంతోను ప్రేమతోను వాటిని నీకు అర్పించగలుగుదును గాక. నా జీవితం నీ దృష్టిలో పవిత్రమైనదిగా, ప్రీతికరమైనదిగా, సజీవ బలిగా ఉండును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మన అంతిమ గమ్యం
సామాన్య కాలంలోని ముప్పై నాలుగవ వారపు మంగళవారం
దేవాలయాన్ని విలువైన రాళ్లతోను, మొక్కుబడి కానుకలతోను ఎలా అలంకరించారో కొందరు మాట్లాడుకుంటుండగా, యేసు ఇలా అన్నారు: “మీరు ఇక్కడ చూస్తున్న వీటన్నిటిలో, ఒక రాయిమీద మరొక రాయి నిలిచి ఉండకుండా అన్నీ కూలద్రోయబడే రోజులు వస్తాయి.” లూకా 21:5–6
విహారయాత్ర అంటే అందరికీ ఇష్టమే. మీరు ఎప్పటినుంచో వెళ్లాలని కలలు కంటున్న ప్రదేశానికి, ఖర్చులన్నీ చెల్లించిన యాత్ర మీకు లభించిందని ఊహించుకోండి. ఒకే ఒక్క ఇబ్బంది ఏమిటంటే, ఆ యాత్ర ఇప్పటినుంచి ఒక సంవత్సరం తరువాత జరగనుంది. ఆ తరువాతి నెలల్లో, మీరు వెళ్లబోయే ప్రదేశం గురించి వివరంగా తెలుసుకుంటారు. అక్కడ చేయగలిగే ప్రతి పనినీ పరిశీలించి, ప్రతి రోజును ప్రణాళిక చేసుకుంటారు; మీ ఉత్సాహం అంతకంతకూ పెరుగుతుంది. చివరికి ఆ రోజు వస్తుంది. మీరు మీ గమ్యస్థానానికి చేరుకున్నప్పుడు, అది మీ అంచనాలన్నిటినీ మించిపోతుంది. అది నిజమైన స్వర్గధామంలా ఉంటుంది.
ఈ సరళమైన భూలోక దృశ్యం, పరలోకం గురించి, నూతన ఆకాశాలు నూతన భూమి అనే వాగ్దానం గురించి మన హృదయాలు ఎలాంటి వైఖరిని కలిగి ఉండాలో తెలియజేస్తుంది. ఈ జీవితంలోని తక్షణ అవసరాల్లో పూర్తిగా మునిగిపోయి, ముందున్న దానిని మరచిపోవడం సులభమే. అయినా, భూమిపై మన జీవితం నిత్యత్వానికి చేసే సిద్ధపాటు మాత్రమే అన్నదే సత్యం. ఆ నిత్య దినం వచ్చినప్పుడు, అది ఒక వారమో, ఒక జీవితకాలమో ఉండేది కాదు—దానికి ఎన్నటికీ అంతం ఉండదు. దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా దర్శించడంలోని ఊహకందని ఆనందంతో పోలిస్తే, ఆ క్షణానికి ముందు మనం అనుభవించినదంతా ఏమీ కానట్లుగా అనిపిస్తుంది. అందులో ప్రవేశించడానికి అర్హులుగా ఎంచబడిన మనం, మనతో తీసుకువెళ్లేది మన జీవితంలో ఆచరించిన ప్రేమను మాత్రమే. ఆ ప్రేమ మనకు నిత్య మహిమ అనే నిధిగా మారుతుంది.
ఆరాధనా సంవత్సరంలోని ఈ చివరి వారంలో, అంతిమమైన, మహిమాన్వితమైన ఆ గమ్యం వైపు మన చూపు ఎత్తమని కతోలిక సభ మనలను ఆహ్వానిస్తోంది. నిత్యత్వాన్ని ధ్యానించడానికి, పరలోకం పట్ల మన కోరికను పునరుద్ధరించుకోవడానికి, అంతిమ గమ్యాన్ని మనసులో ఉంచుకొని జీవించడానికి మనం పిలువబడుతున్నాం.
నిత్యమైన వాటిపై మన హృదయాలను నిలిపి జీవించాలనే ఈ పిలుపును నేటి సువార్త భాగం బలపరుస్తుంది. విలువైన రాళ్లతోనూ మొక్కుబడి కానుకలతోనూ అలంకరించబడిన దేవాలయ వైభవాన్ని చూసి యేసు శిష్యులు ఆశ్చర్యపడుతున్నప్పుడు, రాతిమీద రాయి కూడా మిగలదని ఆయన వారిని హెచ్చరించాడు. అలా చెప్పడం ద్వారా, పవిత్రమైనవిగా, చిరస్థాయిగా కనిపించే వాటితో సహా భూలోక వైభవమంతా అశాశ్వతమేనని ఆలోచించమని యేసు మనలను సవాలు చేస్తున్నాడు. దేవునికి చెందినవి తప్ప ఈ లోకంలోని సమస్తమూ గతించిపోతాయనే వాస్తవం వైపు ఆయన మన దృష్టిని మళ్లిస్తున్నాడు.
ఇది నిరాశ కలిగించే సందేశం కాదు, విముక్తినిచ్చే సందేశం. పరలోకం వైపు ప్రయాణించే యాత్రికులుగా మనం జీవిస్తే, తాత్కాలికమైన వాటిపట్ల మితిమీరిన మమకారాలను విడిచిపెట్టడం నేర్చుకుంటాం. వాటికి బదులుగా నిలిచి ఉండే విశ్వాసం, నిరీక్షణ, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా ప్రేమపై మన హృదయాలను నిలుపుతాం. దేవాలయ విధ్వంసం ఈ ప్రస్తుత యుగం గతించిపోవడానికి ముందస్తు సూచనగా ఉంది. నిజమైన దేవాలయం క్రీస్తే అనీ, ఆయనలో మనకోసం ఎదురుచూస్తున్న పరలోక యెరూషలేము అనీ అది మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
రాబోయే శ్రమల గురించి కూడా యేసు బోధిస్తున్నాడు—యుద్ధాలు, కరువులు, భూకంపాలు, మోసాలు. ఆధ్యాత్మికంగా మెలకువగా ఉంటూ, సత్యంలో పాతుకుపోయి ఉండవలసిన అవసరాన్ని ఇది మరింత స్పష్టం చేస్తుంది. ఈ సూచనలు మనలను భయభ్రాంతులకు గురిచేయడానికి కాదు, మేల్కొలపడానికి ఉద్దేశించబడినవి. లోకం తన పునరుద్ధరణను, రూపాంతరాన్ని ఆశగా ఎదురుచూస్తూ మూలుగుతోందని అవి మనకు గుర్తుచేస్తాయి (రోమీయులకు 8:22 చూడండి). కొత్త జీవం పుట్టడానికి ముందు ప్రసవ వేదనలు వచ్చినట్లే, ఈ పరీక్షలు కూడా రాబోయే మహిమకు మనలను సిద్ధం చేస్తాయి. చివరికి, యేసు కేవలం హెచ్చరికను మాత్రమే ఇవ్వడం లేదు; తండ్రి వాగ్దానాలపై మన పూర్తి నమ్మకాన్ని ఉంచమని మనలను ఆహ్వానిస్తున్నాడు.
రోజులు, నెలలు, సంవత్సరాలు గడుపుతున్నప్పుడు, మీ దృష్టి ఎక్కడ ఉంది? చివరికి గతించిపోయే ఈ లోక విషయాల్లోనే మీరు నిమగ్నమైపోతున్నారా? మనం ఈ లోకంలో ఉంటూ, ప్రతిరోజూ దానితో సంబంధం కలిగి జీవించవలసి ఉన్నప్పటికీ, ఈ జీవితమే అంతిమ గమ్యం అన్నట్లుగా జీవించడానికీ, అంతిమ గమ్యాన్ని చేరుకునే సాధనంగా దీనిని జీవించడానికీ ఎంతో తేడా ఉంది. మనం చేపట్టే ప్రతి కార్యకలాపం, ఏర్పరచుకునే ప్రతి సంబంధం, చేసే ప్రతి పని, సమర్పించే ప్రతి ప్రార్థన—అన్నీ పరలోకంపై చూపు నిలిపి, ఆ నిత్య దినం కోసం మన హృదయాలను సిద్ధం చేసుకుంటూ చేయాలి.
ఈ రోజు మీ హృదయం ఏ వైపు మొగ్గుచూపుతోందో ధ్యానించండి. అది గతించిపోయే వాటిలో పాతుకుపోయి ఉందా, లేక నిత్యమైన వాటిలో స్థిరంగా ఉందా? పరలోకం వైపు మీ చూపు ఎత్తడానికి, దేవుడు మీకోసం సిద్ధం చేసిన అంతిమ గమ్యాన్ని చేరాలనే కోరికను పునరుద్ధరించుకోవడానికి సమయం కేటాయించండి. ఈ లోకం గతించిపోయేదన్న సత్యం, రాబోయే అక్షయ మహిమ కోసం మీలో ఆరాటాన్ని రేకెత్తించనివ్వండి. ఈ జీవితంలో ప్రయాణిస్తూ, ఎన్నటికీ కోల్పోని ప్రేమ నిధులను కూడబెట్టుకుంటూ, ఆనందభరితమైన నిరీక్షణతో నడవండి.
నా ప్రభువా, నా దేవా, నీవే నా అంతిమ గమ్యం. నీలో జీవించడం, పరలోకంలో నీ జీవంలోనే పాలుపంచుకోవడం నేను చేసే సమస్తానికీ పునాదిగా, నా ప్రతి ఆలోచనకూ, మాటకూ, క్రియకూ లక్ష్యంగా ఉండాలి. నేను నిన్ను ముఖాముఖిగా చూసి, నీ దివ్యానంద దర్శన శోభను నిత్యం తిలకించే ఆ అత్యంత మహిమాన్వితమైన దినం కోసం ఆనందభరితమైన ఎదురుచూపుతో నా హృదయాన్ని నింపు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
వేదసాక్షిత్వ మహిమ
సామాన్య కాలం ముప్పై నాలుగవ వారంలోని బుధవారం
యేసు జనసమూహంతో ఇలా అన్నాడు: “వారు మిమ్మల్ని పట్టుకొని హింసిస్తారు; మిమ్మల్ని ప్రార్థనా మందిరాలకు, చెరసాలలకు అప్పగిస్తారు; నా నామం కారణంగా మిమ్మల్ని రాజుల ముందుకూ పాలకుల ముందుకూ తీసుకువెళ్తారు. అది మీరు సాక్ష్యమివ్వడానికి దారితీస్తుంది. గుర్తుంచుకోండి, మిమ్మల్ని మీరు సమర్థించుకోవడానికి ఏమి చెప్పాలో ముందుగానే సిద్ధం చేసుకోవద్దు. ఎందుకంటే, మీ ప్రత్యర్థులెవరూ ఎదిరించలేని, ఖండించలేని జ్ఞానంతో మాట్లాడే సామర్థ్యాన్ని నేనే మీకు ఇస్తాను.” లూకా 21:12–15
యేసు మనకు లోకసుఖాలతో నిండిన జీవితాన్ని వాగ్దానం చేయడం లేదు. నిజానికి, ఆయన దానికి విరుద్ధమైనదే వాగ్దానం చేస్తున్నాడు. ఆయన బహిరంగ పరిచర్య చివరి రోజులలో పలికిన నేటి సువార్త, హింసలను ఎదుర్కొనేందుకు సిద్ధపడమని ఆయన శిష్యులను ప్రోత్సహిస్తోంది. యేసు అంత్యకాలాన్ని వర్ణిస్తూ, “జాతిపై జాతి, రాజ్యంపై రాజ్యం లేస్తాయి” అనీ, “తీవ్రమైన భూకంపాలు, కరవులు, అంటువ్యాధులు… భయంకర దృశ్యాలు, గొప్ప సూచనలు” ఉంటాయనీ హెచ్చరిస్తున్నాడు (లూకా 21:10–11). తన అనుచరుల హృదయాలలో భయాన్ని రేకెత్తించడానికి అది చాలదన్నట్లుగా, వారిని పట్టుకొని, చెరసాలలో వేసి, రాజుల ముందుకు, పాలకుల ముందుకు తీసుకువెళతారని కూడా చెబుతున్నాడు. అయినా ఆయన ఒక ముఖ్యమైన హామీని ఇస్తున్నాడు: “ఇది మీరు సాక్ష్యమివ్వడానికి దారితీస్తుంది.”
“సాక్ష్యం” అనే మాటకు గ్రీకు పదం మార్టిరియన్; దీనినుంచే ఆంగ్లంలో ‘మార్టర్’ అనే వేదసాక్షిని సూచించే పదం వచ్చింది. హింస బాధాకరమైనదైనా, అది సువార్తకు సాక్ష్యమిచ్చే అవకాశంగా మారుతుందని యేసు బోధిస్తున్నాడు. ఈ సాక్ష్యం కేవలం సరైన మాటలు పలకడం మాత్రమే కాదు; అది చేతల ద్వారా, సహనం ద్వారా, తరచూ బాధలను అనుభవించడం ద్వారా విశ్వాసాన్ని సంపూర్ణంగా వ్యక్తపరచడం. ఇది ధైర్యంతో నిబద్ధత కలిగి ఉండాలనే పిలుపు; లోకం సత్యానికి విరోధంగా ఉన్నప్పుడు ఆ సత్యంలో స్థిరంగా నిలబడాలనే ఆహ్వానం.
తన అనుచరులు కష్టాలనుంచి తప్పించుకుంటారనే భ్రమను యేసు కలిగించడం లేదు. దానికి భిన్నంగా, నమ్మకద్రోహం, ద్వేషం, చివరికి మరణం కూడా ఎదురవుతాయని ఆయన హెచ్చరిస్తున్నాడు. కానీ గంభీరంగా ఆలోచింపజేసే ఈ ప్రవచనంలో ఒక ప్రకాశవంతమైన వాగ్దానం ఉంది: “మీ తలపై ఒక్క వెంట్రుక కూడా నశించదు” (లూకా 21:18). అంటే క్రీస్తు కోసం మనం భరించే ఏ బాధా ఎన్నడూ వ్యర్థం కాదని అర్థం. లోకం శరీరానికి హాని కలిగించవచ్చు, కానీ క్రీస్తుతో ఐక్యమైన ఆత్మను అది తాకలేదు. నమ్మకమైన శిష్యులను అధికారులు లేదా ఆత్మీయులు కూడా తిరస్కరించవచ్చు, కానీ దేవుడు వారిని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడు. దైవపరిపాలన అనుమతించే ప్రతి పరీక్ష సాక్ష్యమివ్వడానికి కృపతో నిండిన క్షణంగా మారుతుంది—నిత్యత్వంలో ప్రతిధ్వనించే పవిత్ర సమర్పణగా నిలుస్తుంది.
సభలో తొలి వేదసాక్షి అయిన పునీత స్తెఫాను దీనికి పరిపూర్ణమైన ఉదాహరణ (చూడండి: అపొస్తలుల కార్యములు 6–7). నిందలుపాలై, సన్హెద్రిన్ మహాసభ ముందుకు ఈడ్చుకురాబడిన ఆయన, యేసును గురించిన సత్యాన్ని ధైర్యంగా ప్రకటించాడు. ఆ సాక్ష్యం కోసం ఆయన తన ప్రాణాన్ని అర్పించవలసి వచ్చినా, అది సభకు విశ్వాస బీజంగా, పరలోకంలో ఎన్నటికీ వన్నెతరగని మహిమగా మారింది.
మనలో చాలామందికి అంతటి తీవ్రమైన రీతిలో వేదసాక్షి మరణాన్ని ఎదుర్కోవలసిన పరిస్థితి రాకపోవచ్చు. అయినా ప్రతి క్రైస్తవునికీ దైనందిన జీవితంలో సాక్ష్యమివ్వాలనే పిలుపు ఉంది. ప్రపంచంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో, క్రీస్తు నామాన్ని ధరించినందుకు విశ్వాసులు ఇప్పటికీ కారాగార శిక్షను లేదా మరణాన్ని అనుభవిస్తున్నారు. ఇతర ప్రాంతాలలో, హింస ఎగతాళి, సామాజిక వెలివేత, వృత్తిపరమైన ఒత్తిడి లేదా కుటుంబ కలహాల రూపంలో వస్తుంది. ఈ పరీక్షలు వార్తలలో ప్రముఖంగా కనిపించకపోవచ్చు, కానీ అవి అంతే వాస్తవమైనవి. ప్రేమతో, ధైర్యంతో, అచంచలమైన నిరీక్షణతో సువార్తకు సాక్ష్యమిచ్చేందుకు ఇవి కూడా అవకాశాలే.
తన శిష్యులను—మనల్ని కూడా—మనం అనుభవించబోయే హింసలకు సిద్ధపరచడానికి, తమను సమర్థించుకునేందుకు ముందుగానే వాదనలు సిద్ధం చేసుకోవద్దని యేసు వారికి చెబుతున్నాడు. ఇది సంపూర్ణమైన నమ్మకంతో ఆయనపై ఆధారపడాలనే పిలుపు. ఆ క్షణాలలో ఆయనే స్వయంగా మాటలను అందిస్తాడు; ఆయన ఇచ్చే జ్ఞానాన్ని ఎవరూ ఖండించలేరు. అయితే, ఇలా చేయడం కష్టమే. ఏదో ఒక విధమైన వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, మనం ఏమి మాట్లాడతామో, ఏమి చేస్తామో అనే పరిస్థితులను మన ఊహల్లో మళ్లీమళ్లీ చిత్రించుకుంటూ, అవే ఆలోచనలలో చిక్కుకుపోవడం సులభం. ఇది ఎంతో భారమైనది.
మనం యేసు మాటలను నమ్మి అనుసరిస్తే, స్వేచ్ఛను, జ్ఞానాన్ని కనుగొంటాము. ఆయన దైవపరిపాలన ఎంత గొప్పదంటే, ఆయనపై నమ్మకం ఉంచే ఆత్మలకు అత్యంత అవసరమైన క్షణంలో ఎల్లప్పుడూ సహాయం లభిస్తుంది; తద్వారా మనం సాధ్యమని ఎన్నడూ అనుకోని విధాలుగా క్రీస్తుకు సాక్ష్యమిస్తాము. ఇది హింసకు మాత్రమే కాకుండా, క్రీస్తుపట్ల ప్రేమతో, ఆయనపై విశ్వాసంతో మనం భరించే ప్రతి పరీక్షకూ వర్తిస్తుంది.
మీ జీవితం ద్వారా సాక్ష్యమివ్వడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా లేదా అని ఈ రోజు ధ్యానించండి—తప్పనిసరిగా రాజుల ముందు, పాలకుల ముందు కాకపోయినా, మీ పొరుగువారి ముందు, సహోద్యోగుల ముందు, ఆత్మీయుల ముందు కూడా. మీరు యేసు నామాన్ని పలికినా, సత్యం కోసం నిలబడినా, ఇతరులు ఏమనుకుంటారో లేదా ఏమంటారోనని భయపడుతున్నారా? శిష్యత్వ మార్గంలో తరచూ అనేక రకాల పరీక్షలు ఉంటాయి. మీరు పట్టుదలతో కొనసాగితే, మన ప్రభువు మీతో ఉంటాడనీ, తన జ్ఞానాన్ని మీకు ఇస్తాడనీ, చివరికి మిమ్మల్ని నిత్యజీవానికి నడిపిస్తాడనీ నమ్మండి.
తనను తాను బలిగా అర్పించుకున్న నా ప్రభువా, నీవు ఇష్టపూర్వకంగా భరించిన బాధ అపరిమితమైనది; అయినా తండ్రి చిత్తంపై పరిపూర్ణమైన నమ్మకంతో నీవు దానిని స్వీకరించావు. నీలో జీవించడానికి, నీ ధైర్యాన్ని, జ్ఞానాన్ని అనుకరించడానికి నాకు కృపను దయచేయి. తద్వారా నేను భరించే ప్రతి పరీక్ష, నా జీవితమంతటితో నీకు సాక్ష్యమిచ్చే అవకాశంగా మారునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మీ విమోచన సమీపించింది
సామాన్య కాలం ముప్పై నాలుగవ వారంలోని గురువారం
“ఆకాశ శక్తులు కదిలించబడతాయి కనుక, లోకంపైకి రాబోయే వాటిని తలచుకొని ప్రజలు భయంతో మరణిస్తారు. అప్పుడు మనుష్యకుమారుడు శక్తితో, గొప్ప మహిమతో మేఘంలో రావడాన్ని వారు చూస్తారు. అయితే ఈ సూచనలు సంభవించడం మొదలైనప్పుడు, నిటారుగా నిలబడి మీ తలలను పైకెత్తండి; ఎందుకంటే మీ విమోచన సమీపించింది.” లూకా 21:26–28
నేటి సువార్తలో మన ప్రభువు సజీవమైన, కలవరపరిచే ఒక ప్రవచనాన్ని వినిపిస్తున్నారు. యెరూషలేము నాశనాన్ని, దాని నివాసులపై రానున్న భయంకరమైన బాధలను ఆయన ముందుగానే తెలియజేస్తున్నారు. నగరాన్ని చుట్టుముట్టే సైన్యాల గురించి, ప్రాణరక్షణ కోసం పారిపోయే ప్రజల గురించి, తీర్పు మరియు శిక్షల కాలం గురించి ఆయన మాట్లాడుతున్నారు. అయితే, ఈ ప్రళయ దృశ్యం మధ్యలో యేసు ఈ ఆశాభరితమైన మాటలతో తన శిష్యుల చూపును పైకి మళ్లిస్తున్నారు: “నిటారుగా నిలబడి మీ తలలను పైకెత్తండి, ఎందుకంటే మీ విమోచన సమీపించింది.”
ఈ ప్రసంగంలోని మొదటి భాగాన్ని క్రీ.శ. 70లో జరిగిన యెరూషలేము నాశనానికి సంబంధించిన ప్రవచనంగా తరచుగా అర్థం చేసుకుంటారు. అది యూదు ప్రజలకు ఒక మహావిపత్తు. అయినప్పటికీ, ఈ మాటలు చరిత్రలోని ఆ ఒక్క ఘట్టానికే పరిమితం కావు. అవి లోకానికి జరిగే తీర్పును, క్రీస్తు రెండవ రాకడను కూడా సూచిస్తున్నాయి. యేసు తన అనుచరులను ఇహలోక విపత్తుల గురించి మాత్రమే హెచ్చరించడం లేదు; కాలాంతంలోనూ, నేడు మన జీవిత ప్రయాణంలోనూ, తన మహిమ సంపూర్ణంగా వెల్లడికావడానికి, దేవుని రాజ్యం పరిపూర్ణతను చేరడానికి మనలను సిద్ధం చేస్తున్నారు.
“ప్రజలు భయంతో మరణిస్తారు” అనే మాటలకు, “నిటారుగా నిలబడి మీ తలలను పైకెత్తండి” అనే మాటలకు మధ్య భావోద్వేగాల వ్యత్యాసం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఈ వాక్యాలు పరస్పర విరుద్ధమైనవిగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. భయంతో మరణించేవారు అనే మాటలు లోకసంబంధమైన భయానికి లొంగిపోయి, నిరాశతో అంతరంగమంతా కుదేలైనవారిని సూచిస్తుండవచ్చు. అయితే, అటువంటి భయం పవిత్రమైన భీతిని, అంటే భక్తిపూర్వకమైన వణుకును కూడా సూచించవచ్చు. జీవితంలోని అత్యంత కఠినమైన పరీక్షల మధ్య విశ్వాసులు పరలోకం వైపు తమ కన్నులెత్తడానికి అదే ఆధారమవుతుంది.
కాలాంతంలో యేసు నిజంగానే వైభవంతోను మహిమతోను తిరిగి వచ్చినప్పటికీ, ఇప్పుడు కూడా కృప ద్వారా నిరంతరం మన దగ్గరకు వస్తూనే ఉన్నారు. అందువల్ల, ఇది అంతిమ తీర్పును దృష్టిలో ఉంచుకొని ధైర్యంగా, జాగరూకతతో ఉండమనే ప్రవచన పిలుపు మాత్రమే కాదు; జీవితంలోని సవాళ్లను, అనిశ్చితులను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు స్థిరంగా నిలవమనే దైనందిన ఆహ్వానం కూడా.
సంఘర్షణలు, ప్రకృతి విపత్తులు, భయం, అయోమయం మన భూలోక ప్రయాణంలో భాగమే. దేవుని కారుణ్యం వల్ల మనం పరలోకానికి చేరేవరకు వాటిని తప్పించుకోలేము. అయితే, దైవభీతి అనే ఆధ్యాత్మిక వరం ద్వారా వాటిని స్వీకరిస్తే, మన భావోద్వేగ ఆరోగ్యాన్ని దెబ్బతీసే రీతిలో వాటికి భయపడనవసరం లేదు.
ఈ పవిత్రమైన భీతి మనపై రెండు విధాలుగా ప్రభావం చూపుతుంది. మొదట, పాపం వల్ల కలిగే పరిణామాలను గుర్తించి, దైవన్యాయం పట్ల భీతితో పాపానికి దూరంగా ఉండేలా చేస్తుంది. అయితే, దాని ఉన్నతమైన రూపం ప్రేమ ద్వారా మనలను దేవునికి మరింత దగ్గర చేస్తుంది. యేసు తిరుహృదయానికి మనం కలిగించే దుఃఖాన్ని గుర్తించేలా చేస్తుంది. మనం ప్రేమించేవారిని ఎన్నడూ గాయపరచకూడదనే కోరికతోనే తప్ప, శిక్షకు భయపడి కాకుండా, పాపానికి దూరంగా ఉండేలా ఆయనపై మనకున్న ప్రేమ మనలను ప్రేరేపిస్తుంది. పరలోకంపై మన చూపును నిలిపి, మన ప్రభువు హృదయాన్ని ఓదార్చే వాటిని మాత్రమే చేయాలని మనం తపిస్తాం.
ఈ లోకం ఎంత దుర్బలమైనదో, దేవుని విశ్వసనీయత ఎంత అచంచలమైనదో అర్థం చేసుకున్నప్పుడే, క్రీస్తుపై ఆశతోను విశ్వాసంతోను అన్నిటినీ సహించే ధైర్యం మనకు కలుగుతుంది. అప్పుడు మన జీవితాలను నిరంతర ప్రేమ త్యాగార్పణగా మలచుకోగలం. అన్నిటికంటే ముందు మనం పరలోక పౌరులమని మరచిపోయేంతగా ఈ గతించిపోయే లోకంలో ఎన్నడూ పాతుకుపోకూడదు. భూలోక విపత్తులు ఎంత భయంకరమైనవైనా, అవి నిరాశ చెందడానికి కారణాలు కావు. క్రీస్తుపై నమ్మకం ఉంచేవారికి, అవి తమను తాము మరింత సంపూర్ణంగా దేవునికి అప్పగించుకోవడానికి, ఆయన దైవపరిపాలనలోని శ్రద్ధపై మరింత గాఢంగా నమ్మకం ఉంచడానికి అవకాశాలు.
పరీక్షలు ఎదురైనప్పుడు లేదా భయం మీ శాంతిని భంగపరచడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు మీలో కలిగే భావోద్వేగాలను గురించి నేడు ధ్యానించండి. మీరు లోకసంబంధమైన భయంతో కుంగిపోతారా? లేక మీ విమోచన సమీపించిందని తెలుసుకొని, పవిత్రమైన ధైర్యంతో తలెత్తి నిలుస్తారా? జీవితంలో మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఎదురయ్యే పరీక్షలు వేర్వేరుగా ఉంటాయి; అయినా మనమందరం వాటిని ఎదుర్కొంటాం. మీ పరీక్షలను తప్పించుకోవలసిన కీడులుగా చూస్తున్నారా, లేక కృపకు అవకాశాలుగా చూస్తున్నారా? మనుష్యకుమారుని రాకడపై మీ చూపును నిలిపి, ఎల్లప్పుడూ జాగరూకతతోను, విశ్వాసపాత్రతతోను ఉంటూ, ఆయన రాకడలో ఆనందించడానికి సదా సిద్ధంగా ఉండేలా, మీలో దైవభీతి అనే వరాన్ని మరింతగా పెంపొందించమని ప్రభువును అడగండి.
మహాశక్తిమంతుడవూ మహిమగలవాడవూ అయిన ప్రభువా, నీవు ఈ జీవితంలో అత్యంత కఠినమైన పరీక్షలను సహించావు. ఇప్పుడు మేము మా పరీక్షలను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు, పరిపూర్ణమైన ప్రేమతోను అవగాహనతోను మమ్మల్ని చూస్తున్నావు. ప్రతి శ్రమ మధ్య నాకు ఆశను ప్రసాదించు. ప్రతి పరీక్షను భారంగా కాకుండా, ధైర్యంతోను, ఆత్మస్థైర్యంతోను, నీవు ఎల్లప్పుడూ సమీపంలో ఉండి నన్ను నీ హృదయానికి మరింత చేరువగా ఆకర్షిస్తున్నావనే నమ్మకంతోను నా చూపును నీ వైపు ఎత్తడానికి ఒక అవకాశంగా చూడగలిగేలా నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దేవుని రాజ్యం సమీపంలో ఉంది
సామాన్యకాలం ముప్పై నాలుగవ వారంలోని శుక్రవారం
యేసు తన శిష్యులకు ఒక ఉపమానం చెప్పారు. “అంజూరపు చెట్టును, మిగిలిన చెట్లన్నిటినీ గమనించండి. వాటి మొగ్గలు చిగురించినప్పుడు, మీరే చూసి వేసవికాలం సమీపించిందని తెలుసుకుంటారు; అదే విధంగా, ఈ సంగతులు జరగడం మీరు చూసినప్పుడు, దేవుని రాజ్యం సమీపించిందని తెలుసుకోండి.” లూకా 21:29–31
లూకా సువార్తలో యేసు తన చివరి ప్రసంగాన్ని ముగిస్తూ, దైనందిన జీవితంలోని సరళతను, నిత్య సత్యాల గాంభీర్యాన్ని తెలియజేసే ఒక ఉపమానాన్ని చెబుతారు. ఆ బోధను వింటున్న ప్రజలకు అది సుపరిచితమైన దృశ్యమే: మొగ్గలు విచ్చుకోవడం ప్రారంభించిన అంజూరపు చెట్టు, వేసవి సమీపించిందని సూచిస్తుంది. జీవానికి, మార్పుకు సంబంధించిన సూచనలను, దేవుడు ఎలా జోక్యం చేసుకుంటారో ప్రశాంతమైన శ్రద్ధతో గమనించడం ద్వారా వివేచన ఎలా కలుగుతుందో ఈ ఉపమానం చిత్రిస్తుంది.
మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచంలోని ప్రకృతి సూచనలను మనం అర్థం చేసుకున్నట్లే, సమస్త మానవాళి రక్షణ చరిత్రలోనూ, మన వ్యక్తిగత జీవితాల్లోనూ ఉన్న “కాలాలను” అర్థం చేసుకోవాలని యేసు మనలను ఆహ్వానిస్తున్నారు. చెట్లు మొగ్గలు తొడగడం కొత్త కాలం రాకను సూచించినట్లే, ప్రపంచంలోని సంఘటనలు—మానవ హృదయంలోని కదలికలు కూడా—దేవుని ప్రణాళిక ఆవిష్కృతమవుతోందని సూచిస్తాయి. “దేవుని రాజ్యం సమీపించిందని తెలుసుకోండి.” ఇది అంత్యకాలాన్ని గురించిన ప్రకటన మాత్రమే కాదు; మన కాలంతో సహా చరిత్రలోని ప్రతి క్షణంలోనూ దేవుడు నిరంతరం, నిశ్శబ్దంగా మనకు సమీపంలో ఉన్నారనే ప్రకటన కూడా.
ఆ తరువాత యేసు ఆశ్చర్యపరిచే ఒక ప్రకటన చేస్తారు: “ఆకాశం, భూమి గతించిపోతాయి, కానీ నా మాటలు గతించిపోవు.” ఈ కొద్ది మాటలలో, సృష్టి యొక్క నశ్వరత్వాన్ని దైవసత్యం యొక్క శాశ్వతత్వంతో పోల్చి చూపుతారు. ఈ లోకంలోని సమస్తం—మొత్తం విశ్వమంతా—గతించిపోతోంది. కానీ ఆయన వాక్యం కాలాంతం వరకూ, ఆ తరువాత కూడా నిలిచి ఉంటుంది. నిరంతరం మారుతున్న ఈ ప్రపంచంలో ఆయన వాక్యమే లంగరు, పునాది, చలించని బండరాయి.
మార్పు మనలో కలవరాన్ని కలిగించవచ్చు. వృద్ధాప్యంలో జీవితాన్ని వెనుదిరిగి చూసుకుంటే, ఆనందంతో, ఆశీర్వాదాలతో నిండిన సంవత్సరాలతో పాటు కష్టాలు, పోరాటాలతో గడిచిన సంవత్సరాలు కూడా కనిపిస్తాయి. భవిష్యత్తు వైపు చూసే యువత విషయంలోనూ ఇదే నిజం. రాబోయే పరీక్షల గురించి భయపడుతూనే, ఇంకా కనబడని ఆశీర్వాదాల కోసం వారు ఆశతో ఎదురుచూస్తుండవచ్చు.
మార్పు తీసుకువచ్చే ఆనందకరమైన, బాధాకరమైన సవాళ్లను ఎదుర్కొనేటప్పుడు, దేవుని వాక్యమనే రాతివంటి దృఢమైన పునాదిని గట్టిగా పట్టుకొని ఉండాలని మనకు ఆహ్వానం అందుతుంది. యేసు తన బహిరంగ పరిచర్య అంతటా బోధించినవన్నీ పవిత్ర గ్రంథ ప్రామాణిక సంపుటిలో నమోదు చేయబడ్డాయి. జీవితంలోని ప్రతి కాలంలోనూ స్థిరంగా నిలవడానికి అవసరమైనదంతా అవి మనకు అందిస్తాయి.
ఉపమానంగా చెప్పాలంటే, పవిత్ర గ్రంథంలోని ప్రతి భాగం చెట్టుపై ఒక మొగ్గ వంటిది. కొన్నిసార్లు, మనం పాపంలో చిక్కుకున్నప్పుడు ఆ “మొగ్గ” మనఃపరివర్తనకు పిలుపుగా ఉంటుంది. మరికొన్నిసార్లు, దుఃఖంలో లేదా పోరాటంలో ఉన్నప్పుడు అది ఓదార్పు మాటగా వికసిస్తుంది. తరువాతి “కాలం”లోకి ప్రవేశించడానికి ఈ జీవితంలో మనకు అవసరమైనదంతా దేవుని వాక్యంలో లభిస్తుంది. అది మన మనస్సులకు అవగాహనను ఇచ్చి, మన సంకల్పాలను బలపరచి, మన కోరికలను క్రమబద్ధం చేసి, స్వర్గానికి చేసే ప్రయాణానికి అవసరమైన అంతరంగ శాంతిని అనుగ్రహించే సజీవ వాక్యం.
గతించిపోయే వాటిపై—సంపద, ఆరోగ్యం, మనుషుల ఆమోదం లేదా లౌకిక సంస్థలపై—మనం చాలా తరచుగా నమ్మకం ఉంచుతాము. దానికి బదులుగా, మన జీవితాలను తన వాక్యంలో దృఢంగా నిలుపుకోవాలని యేసు మనలను పిలుస్తున్నారు. ఆ వాక్యం ద్వారానే ప్రపంచం సృష్టించబడింది; అదే వాక్యం ద్వారా ప్రపంచానికి తీర్పు, విమోచన కలుగుతాయి. కాబట్టి, మనం పిలువబడిన నిత్య గమ్యాన్ని సురక్షితంగా చేరుకునేందుకు, పవిత్ర గ్రంథం ద్వారా, కతోలిక సభ యొక్క సజీవ పవిత్ర సంప్రదాయం ద్వారా మనకు అందించబడిన దేవుని వాక్యాన్ని అనుసరిస్తూ మన జీవితంలోని రోజులను, సంవత్సరాలను గడపాలి.
ఈ రోజు మీ జీవితంలోని “మొగ్గల” గురించి ధ్యానించండి. దేవుడు మీకు సమీపంలో ఉన్నారని, మీతో మాట్లాడుతున్నారని, మిమ్మల్ని నడిపిస్తున్నారని తెలిపే ఆ నిశ్శబ్ద సూచనలు ఏమిటి? మీరు వాటిని శ్రద్ధగా గమనిస్తున్నారా? మీ దైనందిన జీవితంలోకి ప్రవేశించి మార్గదర్శకత్వాన్ని, ఆశను అందించే సజీవ స్వరంగా దేవుని వాక్యాన్ని మీరు చూస్తున్నారా? ఈ రోజు ఆయన వాక్యానికి మీ హృదయాన్ని తెరవండి. మరింత లోతైన నమ్మకానికి, నిలకడైన ఆశకు, ఆయన రాజ్య రాక కోసం ఆనందంతో కూడిన సంసిద్ధతకు అది మిమ్మల్ని నడిపించనివ్వండి.
తండ్రి యొక్క నిత్య వాక్యమా, నీవు ఎన్నటికీ కూలిపోని బండరాయివి, ఎన్నటికీ మసకబారని వెలుగువి, ఎన్నటికీ గతించిపోని సత్యానివి. నా జీవితంలో నీ సన్నిధిని తెలిపే సూచనలను అర్థం చేసుకోవడానికి, నమ్మకంతోను ప్రేమతోను ఎల్లప్పుడూ నీ వాక్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని ఉండటానికి నాకు సహాయం చేయుము. మార్పు వచ్చినప్పుడు, నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం మారిపోతున్నప్పుడు, నీవే నా పునాదిగా, నా శాంతిగా ఉండుము. గతించిపోయే వాటిపై నేను ఎన్నడూ ఆశ పెట్టుకోకుండా, ఎల్లప్పుడూ నీలో దృఢంగా నిలిచి ఉందును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మెలకువగా, సిద్ధంగా ఉండండి
సామాన్య కాలంలోని ముప్పై నాలుగవ వారపు శనివారం
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “విచ్చలవిడి విందువినోదాల వల్ల, మద్యం మత్తు వల్ల, దైనందిన జీవితపు చింతల వల్ల మీ హృదయాలు మందకొడిగా మారకుండా జాగ్రత్తపడండి; ఆ రోజు ఒక ఉచ్చులా హఠాత్తుగా మీ మీద పడకుండా చూసుకోండి. ఎందుకంటే భూముఖంపై నివసించే ప్రతి ఒక్కరిపైనా ఆ రోజు విరుచుకుపడుతుంది. త్వరలో రాబోయే శ్రమల నుండి తప్పించుకోవడానికి, మనుష్యకుమారుని ఎదుట నిలబడటానికి కావలసిన బలం మీకు కలిగేలా ఎల్లప్పుడూ మెలకువగా ఉండి ప్రార్థించండి.” లూకా 21:34–36
ఆరాధనా సంవత్సరం ముగింపుకు వస్తున్నప్పుడు, యేసు తన శ్రమలకు ముందు చేసే చివరి బహిరంగ ప్రసంగాన్ని ఒక అత్యవసరమైన విజ్ఞప్తితో ముగిస్తారు: ఆధ్యాత్మికంగా మెలకువగా ఉండండి. సిలువకు ముందు ఆయన చేసే చివరి బోధ ఇదే. దీని తరువాత, ఆయన మాటలతో కాకుండా, తన రక్తాన్ని ధారపోయడం ద్వారా బోధిస్తారు.
ఆకాశంలోని సూచనల గురించి, హింసల గురించి, శ్రమల గురించి, మహిమతో తాను తిరిగి రావడం గురించి మాట్లాడిన యేసు, ఇప్పుడు హృదయ స్థితివైపు దృష్టి మళ్లిస్తున్నారు: “మీ హృదయాలు మత్తిల్లిపోకుండా జాగ్రత్తపడండి.” పరధ్యానం, సుఖభోగాలు, భయం లేదా అలవాటుగా మారిన దినచర్య వల్ల మొద్దుబారిన హృదయమే మత్తిల్లిన హృదయం. అది ఆత్మసంతృప్తిలో పడి, ఆధ్యాత్మిక జీవితంపట్ల ఆసక్తిని కోల్పోతుంది.
ఆయన రెండు ప్రమాదాల గురించి హెచ్చరిస్తున్నారు: “విందువినోదాల్లో మితిమీరడం, మద్యపానం,” అలాగే “దైనందిన జీవితపు ఆందోళనలు.” మొదటిది పాపభరితమైన మితిమీరిన ప్రవర్తనలోను, రెండవది జీవిత భారాల్లోను వేళ్లూనుకుని ఉంటాయి కాబట్టి, తొలుత ఇవి పరస్పర విరుద్ధాలుగా అనిపించవచ్చు. కానీ రెండింటి ఫలితం ఒక్కటే: మనసు చెదిరి, ఆధ్యాత్మికంగా నిద్రమత్తులో ఉన్న ఆత్మ. సుఖభోగాల్లో మునిగిపోవడం వల్లనైనా, ఆందోళన వల్లనైనా, మనం నిత్యత్వంపై దృష్టిని కోల్పోయి, గతించిపోయే ఈ లోకమే మన అంతిమ నివాసమైనట్లు జీవించడం మొదలుపెడతాం.
“ఆ రోజు ఒక ఉచ్చులా మీరు ఊహించని వేళ మిమ్మల్ని పట్టుకుంటుంది” అని యేసు హెచ్చరిస్తున్నారు. అది కాలాంతాన్ని సూచించినా, మన వ్యక్తిగత తీర్పును సూచించినా, ఆయన చెప్పే విషయం స్పష్టమే: ఆ క్షణం అకస్మాత్తుగా వస్తుంది; దానిని తప్పించుకోలేము. మనల్ని భయపెట్టడానికి కాదు, మేల్కొలపడానికి ఆయన ఈ మాట చెబుతున్నారు. ఆయన వచ్చినప్పుడు మనం ధైర్యంగా ఆయన ఎదుట నిలబడగలిగేలా, ప్రతిరోజూ సంసిద్ధతతో జీవించమని పిలుస్తున్నారు.
దైవారాధనా సంవత్సరంలో చివరి రోజైన ఈ రోజు కూడా ఒక ఆధ్యాత్మిక సూచనే—మేల్కొనమని, జాగరూకతను పునరుద్ధరించుకోమని, మన నిజమైన నివాసమైన పరలోకంవైపు చూపు ఎత్తమని ఇచ్చే పిలుపు. సభా సంవత్సర చక్రం జీవితంలోని అనేక దశలను ప్రతిబింబిస్తుంది: జననం, నూతనీకరణ; అధ్యయనం, ధ్యానం; త్యాగం, సేవ; మరణం, పునరుత్థానం.
జాగరూకత అంటే నిష్క్రియగా వేచిచూడటం కాదు. అది నిరంతర హృదయపరివర్తన, రోజువారీ ప్రార్థన, పాపానికి దూరంగా ఉండటం, విశ్వాసపూర్వకంగా దివ్యసంస్కార జీవితంలో పాల్గొనడం ద్వారా పెంపొందే ఆత్మ యొక్క చురుకైన దైనందిన వైఖరి. నిజమైన ప్రార్థన అంటే కేవలం అవసరాలను అడగడం కాదు; దేవునితో నిరంతర సహవాసంలో నిలిచి ఉండటం. అప్పుడు ఆయన కృప పరీక్షలలో మనల్ని నిలబెట్టి, పవిత్రాత్మ ఇచ్చే ప్రతి ప్రేరణపట్ల మనం శ్రద్ధవహించేలా చేస్తుంది.
అంతానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? మరణం గురించి ఆలోచించడానికి చాలామంది వెనుకాడతారు. అయితే వయస్సు పెరిగే కొద్దీ అలాంటి ఆలోచనలు తరచుగా మరింత సహజంగా వస్తుంటాయి. అయినా, జీవితపు తొలి రోజుల నుంచే మన అంతాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని జీవించడం ఆదర్శం. పునీత పౌలు మాటలను పరిశీలించండి: “నాకు జీవించడం క్రీస్తే, మరణించడం లాభమే… ఈ జీవితాన్ని విడిచి క్రీస్తుతో ఉండాలని నేను తపిస్తున్నాను; ఎందుకంటే అది ఎంతో మేలు. అయినా మీ మేలు కొరకు నేను శరీరంలో నిలిచి ఉండటం మరింత అవసరం” (ఫిలిప్పీయులకు 1:21–24).
ఎంత సుందరమైన, పవిత్రమైన దృక్పథం! మనం క్రీస్తులో జీవిస్తూ, కృపలో జాగరూకంగా నిలిచి ఉన్నప్పుడు, “మరణించడం లాభమే” అని తెలుసుకొని, మన పరలోక గృహానికి పిలువబడే రోజు కోసం తపించడం మొదలుపెడతాం. ప్రేమ లేదా కర్తవ్యం మనం మరికొంతకాలం ఇక్కడ ఉండాలని కోరితే, దేవుని చిత్తానికి ఆనందంగా లోబడి దానిని అంగీకరిస్తాం. జాగరూకమైన హృదయం మాత్రమే పౌలు మాటలను శాంతితోను ఆనందంతోను ప్రతిధ్వనించగలదు.
ఈ రోజు మీ హృదయ వైఖరిని ధ్యానించండి. మీరు ఆధ్యాత్మికంగా మెలకువగా ఉన్నారా, లేక పరధ్యానం, ఆందోళన లేదా లోకసంబంధమైన వ్యాపకాల వల్ల మీ హృదయం మత్తిల్లిపోయిందా? మీరు ప్రార్థనలో స్థిరంగా ఉంటూ, పాపం విషయంలో జాగరూకతతో ఉన్నారా? ఈ నాటి సువార్త మిమ్మల్ని మేల్కొలపనివ్వండి. మీ ఆధ్యాత్మిక ఎరుకను పదునుపెట్టి, మీ హృదయాన్ని నిరీక్షణతో పైకెత్తి, ఈ జీవితంలోనైనా రాబోయే జీవితంలోనైనా క్రీస్తును కలుసుకోవడానికి ప్రతిరోజూ సంసిద్ధతతో జీవించేలా మీకు సహాయం చేయమని పవిత్రాత్మను అడగండి.
మహిమగల నా రాజా, నీవు ఇప్పుడే పరలోకంలో పరిపాలిస్తున్నావు. ఒక రోజున నీవు తిరిగి వచ్చి, ఆకాశాలను భూమిని నూతనపరచి, కృపాసత్యాలతో కూడిన నీ నిత్యరాజ్యాన్ని స్థాపిస్తావు. నేను నిన్ను ముఖాముఖిగా కలుసుకునే రోజు కోసం ఎల్లప్పుడూ నిరీక్షణతో ఎదురుచూసేలా చేయుము. ప్రభువా, నన్ను ఎల్లప్పుడూ జాగరూకంగా ఉంచుము. తద్వారా నీవు కృప ద్వారా నా వద్దకు వచ్చే ప్రతి విధానాన్ని నేను గుర్తించి, నీ రెండవ రాకడ రోజుకు పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉండగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
