Przygotowanie do Adwentu
Święto św. Andrzeja Apostoła, 30 listopada
Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i jego brata Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Powiedział do nich: „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi”. Natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Mateusz 4:18-20
Jakże piękne święto obchodzimy dziś, rozpoczynając Adwent. Dziś oddajemy cześć św. Andrzejowi Apostołowi, który daje nam doskonały przykład tego, jak rozpocząć przeżywanie Adwentu.
Powyższy fragment daje nam wiele do rozważenia. Andrzej, podobnie jak jego brat Piotr, był rybakiem. Obaj rybacy ciężko pracowali, gdy nagle przechodzi obok nich nieznajomy — Jezus — i ich wzywa. Natychmiast porzucają swoje źródło utrzymania i idą za Jezusem.
Nie przeocz tego, co się tutaj wydarzyło. A konkretnie wydarzyły się dwie rzeczy: 1) Jezus przeszedł obok tych dwóch rybaków i powiedział: „Pójdźcie za Mną”. 2) W odpowiedzi ci dwaj mężczyźni natychmiast „zostawili sieci i poszli za Nim”.
Ta opowieść o powołaniu św. Andrzeja jest bardzo odpowiednia na początek Adwentu, ponieważ Adwent musi być czasem, w którym słyszymy, jak Jezus na nowo nas wzywa. Musi być dla nas nowym początkiem i nowym nawróceniem. Gdy rozpoczyna się Adwent, powinniśmy usłyszeć skierowane do nas wezwanie Jezusa: „Pójdźcie za Mną!”. Powinniśmy usłyszeć, jak zaprasza nas, byśmy całkowicie oddali się Jego Bożemu planowi i zamysłowi. Wsłuchaj się w Niego. Czy słyszysz Jego wezwanie?
Nasza odpowiedź na początku Adwentu musi być taka sama jak odpowiedź św. Andrzeja. Musimy bez wahania zostawić wszystko, aby pójść za Nim. Co to dokładnie znaczy? Znaczy to, że musimy porzucić wszystko, co powstrzymuje nas przed odpowiedzią Chrystusowi. Znaczy to, że musimy być gotowi i chętni uczynić wszystko, o co Jezus nas poprosi. I musimy być gotowi uczynić to w chwili, gdy nas o to poprosi.
Rozważ dziś, że Adwent jest czasem, by zacząć na nowo. To czas, by pozwolić się przywołać do Chrystusa. Wsłuchaj się w Jego wezwanie skierowane do ciebie i odpowiedz Mu całym sercem.
Panie, kocham Cię ponad wszystko. Pomóż mi usłyszeć Twój łagodny, a zarazem stanowczy głos, który wzywa mnie, by iść za Tobą. Daj mi odwagę, której potrzebuję, aby odpowiedzieć na Twoje łagodne zaproszenie z całkowitym zawierzeniem. Niech ten Adwent będzie czasem nowych początków i głębszego postanowienia, by iść za Tobą. Jezu, ufam Tobie.
Darmo dany dar naszej Najświętszej Matki
Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 8 grudnia
Maryja powiedziała: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa”. Łukasz 1:38
Radosnego świętowania uroczystości! To dzień, który warto świętować! Dziś czcimy chwalebne i cudowne Niepokalane Poczęcie naszej Najświętszej Matki — akt najgłębszego miłosierdzia Boga.
Słusznie postrzegamy Niepokalane Poczęcie jako akt głębokiego miłosierdzia. Dlaczego tak jest? Co w tej uroczystości jest tak ściśle związane z miłosierdziem?
Miłosierdzie jest darmowym darem Boga. Mówiąc „darmowym”, mamy na myśli to, że nie można na nie zasłużyć ani go sobie wypracować. Bóg nie jest nam winien miłosierdzia. Gdyby tak było, nie byłoby ono miłosierdziem, lecz naszym prawem. Nie mamy jednak żadnego prawa do miłosierdzia. Bóg udziela go dobrowolnie i w obfitości.
W odniesieniu do tej chwalebnej uroczystości Niepokalanego Poczęcia ważne jest, by spojrzeć na nią jako na darmowy dar z dwóch perspektyw. Po pierwsze, „Niepokalane Poczęcie” oznacza, że gdy Bóg stworzył Najświętszą Maryję Pannę, stworzył Ją bez grzechu. Dokonało się to dzięki temu, co nazywamy łaską uprzedzającą. Udzielona Jej łaska jest aktem doskonałego i darmowego miłosierdzia Boga. Maryja nie wypracowała jej sobie ani na nią nie zasłużyła; Bóg w swojej dobroci postanowił natomiast stworzyć Ją bez grzechu pierworodnego, aby mieć odpowiednie narzędzie, przez które Syn mógł przyjść na świat. Maryja ze swej strony przyjęła ten dar i nieustannym aktem swojej wolnej woli wybierała trwanie bez grzechu przez całe życie.
Po drugie, stwarzając naszą Najświętszą Matkę jako niepokalaną, Bóg nie zatrzymał Jej dla siebie. Nie kierował się wobec Niej egoizmem. Zamiast tego postanowił uczynić to doskonałe dzieło swego stworzenia naszą własną matką. Niepokalana Matka Maryja jest teraz naszą duchową matką w porządku Bożej łaski i miłosierdzia. To również jest akt doskonałego, darmowego miłosierdzia ze strony naszego kochającego Boga. Nie zasługujemy na taką duchową matkę i opiekunkę, ale Ją mamy, a Ona zawsze jest przy nas, wstawiając się za nami i obdarzając nas wieloma łaskami od Boga, jak czyniłaby to doskonała matka.
Rozważ dziś ten podwójny, darmowy dar Bożego miłosierdzia: 1) Bóg z miłosierdzia stworzył Maryję niepokalaną i 2) dał nam Ją jako naszą własną matkę i królową. Szukaj Jej matczynej opieki dziś i przez cały rok!
Najdroższa Matko, moja Królowo, wpatruję się w Twoje piękno i świętość — Ty, choć jesteś jedynie stworzeniem, jesteś doskonała pod każdym względem. Otrzymałaś od Boga tę wyjątkową i darmo daną łaskę, z którą doskonale współpracowałaś. Obym zawsze polegał na Twojej matczynej miłości i opiece i zawsze pozwalał Ci obdarzać mnie łaską Bożą zgodnie z zamysłem Ojca. Ty, najdroższa Matko, jesteś dla nas wszystkich darmo danym darem Miłosierdzia! Matko Maryjo, kocham Cię. Módl się za mną. Jezu, ufam Tobie.
Matka Boża obu Ameryk
Święto Matki Bożej z Guadalupe, 12 grudnia
„Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą”. Łukasz 1:28
Dziś w Meksyku, Stanach Zjednoczonych i w obu Amerykach oddajemy cześć Matce Bożej z Guadalupe.
9 grudnia 1531 roku Juan Diego, Indianin nawrócony na wiarę katolicką, szedł do pobliskiej wioski, aby uczestniczyć we Mszy świętej. Po drodze, przy dźwiękach niebiańskiej muzyki, ukazała mu się niewiasta. Oznajmiła mu:
Jestem twoją miłosierną Matką — dla ciebie i dla wszystkich ludzi, którzy mnie kochają, ufają mi i wzywają mojej pomocy. Dlatego idź do siedziby biskupa w mieście Meksyk i powiedz, że Dziewica Maryja posłała cię, abyś oznajmił mu jej wielkie pragnienie.
Choć Juan Diego początkowo nie zdołał tego dokonać, ostatecznie posłuchał polecenia Dziewicy z Guadalupe, otrzymanego podczas kolejnych objawień, i przyniósł biskupowi świeże róże ze szczytu góry jako znak, że Dziewica pragnie, aby zbudowano tam sanktuarium. Róże zwykle nie rosły o tej porze roku, był to więc wyraźnie cudowny znak. Po przybyciu do siedziby biskupa Juan Diego rozpostarł swój płaszcz (tilmę), w którym niósł róże, aby wysypać je na podłogę przed biskupem. Gdy to uczynił, na włóknach płaszcza w cudowny sposób ukazała się Dziewica z Guadalupe. Płaszcz nadal mogą oglądać wszyscy, którzy pragną go zobaczyć w sanktuarium w mieście Meksyk. Z naukowego punktu widzenia zdumiewające jest to, że wizerunek nie został namalowany — każde włókno zmieniło barwę, tworząc ten święty obraz. Co więcej, płaszcz wykonano z kaktusa, którego włókna zwykle rozpadają się w ciągu dziesięciu lat. Dziś płaszcz ma niemal pięćset lat, a pozostaje tak świeży i pełen żywych barw jak zawsze.
Choć rozważanie cudownego charakteru tilmy Juana Diega jest fascynujące, o wiele większe znaczenie ma przesłanie naszej Najświętszej Matki, która ukazała się Juanowi. „Jestem twoją miłosierną Matką…” — powiedziała. Jest naszą Matką, gdy Jej ufamy i wzywamy Jej pomocy.
Święta Matki Bożej nie należy zatem postrzegać jedynie jako zjawiska kulturowego, historycznego czy cudownego. Trzeba raczej widzieć w nim wspaniałe zaproszenie Królowej Nieba, by przyjąć Ją jako naszą Matkę.
Zastanów się dziś nad swoją relacją z naszą Niebieską Matką. Czy ufasz Jej wstawiennictwu i pomocy? Czy wiesz, że Jezus powierzył cię Jej opiece? Czy oddajesz swoje życie pod Jej opiekę? Jednym z najlepszych sposobów oddawania czci naszej Najświętszej Matce jest modlitwa różańcowa. Odmów dziś różaniec, przynajmniej jedną dziesiątkę. A modląc się, proś Ją, by łagodnie prowadziła cię do swojego Syna, Jezusa.
Najdroższa Matko, Dziewico z Guadalupe, oddaję się pod Twoją matczyną opiekę. Dziękuję Ci za Twoją doskonałą troskę, pomoc i miłosierdzie. Proszę, wstawiaj się za mną, gdy pokładam w Tobie ufność. Prowadź mnie do Twojego Syna, Jezusa, abym mógł kochać Go Twoim pięknym sercem. Matko Maryjo, módl się za nami. Święty Juanie Diego, módl się za nami. Jezu, ufam Tobie.
Wszystkie cztery tomy serii „Katolickie rozważania na każdy dzień”
Spis treści — Adwent & Boże Narodzenie
Dostępne również w miękkiej oprawie & jako e-book
Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
