Uczestnicząc w weekendowym spotkaniu religijnym dla małżeństw i występując na nim jako prelegent, poświęciłem trochę czasu na napisanie listu do żony. Pisząc ten list, nagle zapisałem w używanym przeze mnie zeszycie słowa: „Mogę wejść w twoje życie, jeśli Mi pozwolisz”. Gdy tylko je zapisałem, byłem zaskoczony i głęboko poruszony, ponieważ wiedziałem, że nie są częścią mojego listu do żony, lecz słowami, które Bóg kieruje bezpośrednio do mnie. Jednocześnie ogarnęło mnie przemożne poczucie pokoju, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyłem.
Po powrocie do domu mogłem nadal zapisywać refleksje duchowe za każdym razem, gdy się wyciszałem, modliłem, sięgałem po zeszyt, brałem długopis do ręki i zaczynałem pisać. Kiedy pisałem, wydawało mi się, że słowa płyną mniej więcej pięć razy szybciej, niż zwykle pisałem. Nie musiałem nawet zastanawiać się nad tym, co rodziło się w moim umyśle. Słowa po prostu płynęły. Jakiś czas później wyraźnie usłyszałem skierowane do mnie słowa: „Napiszesz książkę i przeczyta ją wielu ludzi”.
Teksty zawarte w tej książce są owocem tych starań podejmowanych przez kilka kolejnych lat. Wierzę, że pochodzą od Boga, ponieważ gdy doświadczasz głębokiego poczucia pokoju, po prostu wiesz, że jest on darem z wysoka i nie pochodzi z tego świata.
Przez wiele lat zmagałem się z tym darem i nadal się z nim zmagam. Ten dar odcisnął we mnie swoje piętno i zawsze wiedziałem, że jest obecny. Nigdy nie zniknął. Był trwały. W tym czasie kilkoro przyjaciół przepisało na maszynie te refleksje z moich oryginalnych zapisków w zeszycie, ale nie potrafiliśmy ustalić, jak je opublikować. Prosiłem Boga o pomoc i o wskazanie drogi, gdy nadejdzie właściwy czas. Minęło trzydzieści siedem lat, zanim pojawiła się możliwość publikacji. Jestem za to wdzięczny, ponieważ w ten sposób wypełnia się polecenie, które otrzymałem.
Mam nadzieję, że ta książka zostanie dobrze przyjęta przez wielu czytelników, a zawarte w niej natchnienia przyniosą wiele dobrych owoców. Najlepszą radą, jaką z biegiem czasu otrzymałem, było to, by oceniać ją po owocach, które przynosi.
Wiem, że ta umiejętność pisania jest prawdziwym darem od Boga, z którym trzeba obchodzić się ostrożnie i z szacunkiem. Nie może wkraść się pycha, a pokora musi przeważać. Słabością, na którą trzeba uważać, jest wnoszenie w to samego siebie zamiast wsłuchiwania się w głębię własnego serca. Modlę się, bym kiedyś mógł powrócić do tego pisania, prowadzony przez Ducha Świętego. Pozostawiam tę decyzję działaniu Ducha.
Dedykacja
Mojej żonie za zachętę do opublikowania tych tekstów. Mojemu synowi, który umożliwił wydanie tej książki, i wszystkim członkom mojej rodziny. Córce w niebie, która miała swój udział w inspirowaniu mnie. Kilkorgu przyjaciołom, którzy przeczytali te strony, zredagowali je i znaleźli w tych tekstach inspirację.
Naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi, który obdarzył mnie umiejętnością słuchania słów Ducha.
Niech te teksty uwielbiają imię naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Autor: Robert Raymund
„Robert Raymund” to pseudonim wybrany przez autora — Robert jest jego imieniem z bierzmowania, a Raymund nawiązuje do przyzywania błogosławieństw świętego Rajmunda z Penyafort dla tego dzieła.
Już w młodym wieku dwudziestu lat święty Rajmund nauczał filozofii. Wkrótce po trzydziestce uzyskał stopnie naukowe z prawa cywilnego i kanonicznego. Zdolności świętego Rajmunda były tak wielkie, że o jego posługę zabiegali królowie, papieże i biskupi. Papież Grzegorz IX zyskał jego przychylność, a święty Rajmund z Penyafort wniósł trwały wkład w życie Kościoła, porządkując ogromny zbiór prawa kościelnego, który aż do XX wieku służył kanonistom jako podstawowe źródło odniesienia.
Autor od lat codziennie odmawia nowennę do świętego Rajmunda, prosząc o szczególną opiekę pośród wydarzeń życia.
Święty Rajmundzie, ucz nas dzisiaj i wspieraj mądrością potrzebną do stawienia czoła wszystkim wyzwaniom, jakie napotykamy w tym życiu. Otaczaj nas swoim wstawiennictwem. Bądź z nami, gdy przechodzimy z tego świata do oczekującego nas królestwa niebieskiego.
Prawa autorskie © 2019 Robert Raymund. Wszelkie prawa zastrzeżone. Każdemu kościołowi lub instytucji udziela się zgody na przedruk w celach niekomercyjnych.