मराठी

आठवा दिवस: तहान

प्रायश्चित्तकाळाच्या पहिल्या आठवड्यातील गुरुवार

मृत्यूपूर्वी क्रुसावरून येशूने उच्चारलेल्या शेवटच्या वचनांपैकी एक होते, “मला तहान लागली आहे.” कलकत्त्याच्या संत मदर तेरेसा वारंवार सांगत असत की, ती तहान तुमच्या आत्म्यासाठी होती. प्रत्येक आत्म्याच्या तारणाची ही तहान देहधारणेच्या क्षणापासूनच येशूच्या मानवी आत्म्यात होती, यात शंका नाही. पण विशेषतः वाळवंटात त्याची मानवी तहान आणि सर्वांचे तारण करण्याची त्याची दैवी इच्छा एकवटल्या.

आपल्याला तहान लागते तेव्हा शरीर आपल्याला पाण्याची गरज असल्याचे सांगते. शरीरात पाणी कमी झालेले असते आणि ती कमतरता भरून काढावी लागते. वाळवंटात आपल्या प्रभूला पाण्याची तीव्र तहान लागली. आपण खात्रीने म्हणू शकतो की, त्या शारीरिक तहानेने त्याला आत्म्यांसाठी असलेल्या आपल्या दैवी तहानेची एक छोटीशी, मानवी जाणीव करून दिली.

येशूने वाळवंटात स्वतःला शारीरिक तहान अनुभवू दिली, याची कल्पना करा. त्या शारीरिक तहानेने वाळवंटात त्याचा जीव घेतला नाही, तरी अखेरीस क्रुसावर त्याचा मृत्यू झाला तेव्हाही त्याला तहान लागली होती. वाळवंटातील शारीरिक तहानेमुळे त्याला आपल्या आध्यात्मिक तहानेची अधिक स्पष्ट जाणीव झाली. हीच आध्यात्मिक तहान प्रत्येक आत्म्याचे तारण करण्याच्या त्याच्या कार्याची प्रेरणा ठरली.

येशूची सर्वांत खोल तहान आध्यात्मिक होती. म्हणूनच आपल्या मानवी शरीरालाही अशीच ओढ जाणवली, याचा त्याला मोठा आनंद झाला असता. त्या शारीरिक तहानेत प्रत्येक मानवी आस पापामुळे तहानलेल्या सर्वांची तहान भागवण्याच्या आध्यात्मिक आसेशी एकरूप झाली.

वाळवंटात येशूने अनुभवलेल्या शारीरिक तहानेचे चिंतन करा. त्याच वेळी तुमच्या आत्म्यासाठी त्याला लागलेल्या त्याहून अनंत पटींनी अधिक तीव्र आध्यात्मिक तहानेचेही चिंतन करा. आपल्या संपूर्ण दैवी स्वरूपाने आणि संपूर्ण मानवी स्वरूपाने येशूला आस आहे की तुम्ही त्याची तहान भागवावी. तुम्ही श्रद्धेने त्याच्याकडे वळता आणि त्याच्याकडून अनंत जीवनाचे पाणी स्वीकारता, तेव्हा तुम्ही त्याची तहान भागवता. त्याची तहान सर्वांत तीव्र होती, तेव्हा क्रुसावरून त्याने तृप्ती देणाऱ्या या पाण्याची देणगी देऊ केली. केवळ वाळवंटातच नव्हे, तर क्रुसावरून त्याने दिलेल्या त्या आर्त हाकेतही तुमच्यासाठी त्याला लागलेल्या तहानेचे चिंतन करा. त्याला तुमची तहान भागवू द्या आणि अशा रीतीने तुम्हीही त्याची तहान भागवा.

हे माझ्या तहानलेल्या प्रभू, माझ्या आत्म्याच्या तारणाची आस तू केवळ तुझ्या दैवी आत्म्यात बाळगली नाहीस, तर ही तहान तू स्वतःच्या मानवी शरीरातही अनुभवू दिलीस. माझ्यावर तुझे जे अपार प्रेम आहे, त्याबद्दल मी तुझे कितीही आभार मानले तरी ते कमीच पडतील. हे प्रिय प्रभू, माझ्या तहानलेल्या आत्म्यावर तू अनंत जीवनाचे पाणी ओतावे, हे मी मनापासून स्वीकारतो; अशा रीतीने तुझी तहान भागवण्याची माझी निवड आहे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

हेही पाहा: आठवा दिवस: क्रुसाच्या पायथ्याशी ४० दिवस

अनुक्रमणिका

प्रायश्चित्तकाळासाठी आणखी साहित्य