நவம்பர்—முதுமை குறித்த சிந்தனைகள்

மின்னூல் & மென் அட்டை நூல் வடிவங்களிலும் கிடைக்கிறது!

நவம்பர் 1

இறப்பது நம் அனைவரின் வாழ்வுக்கும் உரிய ஒரு நியதி என்பது இரகசியமல்ல. அடுத்த நிலைக்குச் செல்ல, நாம் இருக்கும் நிலைக்கு இறக்க வேண்டும். ஒரு கைக்குழந்தை சிறுபிள்ளையாக வளர, கைக்குழந்தைப் பருவத்திற்கு “இறக்க” வேண்டும்; சிறுபிள்ளை பதின்பருவத்தினராக வளர “இறக்க” வேண்டும்; பதின்பருவத்தினர் வயது வந்தவராக வளர “இறக்க” வேண்டும்; வயது வந்தவர் முதியவராக “இறக்க” வேண்டும்; முதியவர், கடவுள் அவருக்காக வைத்திருக்கும் வாழ்வின் உண்மையான நிறைவுக்குள் நுழைய “இறக்க” வேண்டும். ஒவ்வொரு நிலையிலும், புதியதொரு வாழ்க்கை முறைக்குள் நுழைவதற்காக இறக்கிறோம்.

நவம்பர் 2

அசிசி நகர் புனித பிரான்சிஸ் அடிக்கடி “சகோதரி சாவு” பற்றிப் பேசுவார். அவருக்கு, சாவு என்பது வாழ்வின் இயல்பான ஒரு பகுதி. அது அஞ்ச வேண்டிய ஒன்றல்ல. அவர் சாவுடன் “நட்புகொண்டார்.” நிலைவாழ்வை நோக்கிய நமது பயணத்தில் எதுவும் இழக்கப்படுவதில்லை. மாறாக, இயேசு வாக்களித்தபடி, நாம் வாழ்வைப் பெறுவோம்; அதுவும் நிறைவான வாழ்வைப் பெறுவோம்.

நவம்பர் 3

பெற்றோர், குடும்பத்தை ஒன்றாகப் பிணைத்து வைத்திருக்கும் காற்றடைத்த பெரிய ரப்பர் வளையம் போன்றவர்கள் என்று சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். பெற்றோர் இருவரில் எஞ்சியிருப்பவரும் இறந்தபின், பிள்ளைகள் ஒருவரோடொருவர் நெருக்கமாக இருக்க விரும்புவதைத் தெளிவாக முடிவுசெய்து, அதற்காக முனைப்புடன் செயல்பட வேண்டும். உங்கள் பிள்ளைகள் ஒருவரோடொருவர் நெருக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்ற உங்கள் எதிர்பார்ப்போடு, இந்தக் கருத்தையும் அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வது நல்லது.

நவம்பர் 4

பெரும்பாலானோர் மணமாகாத நிலையிலிருந்து திருமண வாழ்வுக்கும், பின்னர் பெற்றோராகவும், பிள்ளைகள் வீட்டைவிட்டுச் சென்றபின் தனித்து வாழும் பெற்றோராகவும், தாத்தா பாட்டியாகவும் வாழ்வில் பயணிக்கின்றனர். ஒவ்வொரு நிலையிலும், கடவுளுக்கும் நம் அன்புக்குரியவர்களுக்கும் நம்மால் இயன்ற மிகச் சிறந்ததைக் கொடுக்க விரும்புகிறோம்.

நவம்பர் 5

“அவர்கள் வாழ்வு பெறும்பொருட்டு, அதுவும் நிறைவாகப் பெறும்பொருட்டு நான் வந்தேன்” (யோவான் 10:10b) என்று இயேசு வாக்களிக்கிறார். இம்மையிலும் மறுமையிலும் நாம் நிறைவான வாழ்வு பெற வேண்டும் என்பதே அவரது விருப்பம். ஒவ்வொரு நாளும், நம்மால் ஏற்றுக்கொள்ள இயலுவதற்கும் மேலாக அவர் நமக்கு அருள்களை வழங்குகிறார். தமது நிறைவான வாழ்வை இன்னும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு கடவுள் உங்களை எதில் அழைக்கிறார்?

நவம்பர் 6

இயேசு தமது சொந்த ஊரான நாசரேத்துக்குத் திரும்பியபோது நடந்தது நினைவிருக்கிறதா? அவர்கள் அவரைப் புறக்கணித்தார்கள்! தங்கள் ஊரில் வளர்ந்த ஒரு சிறுவன் என்ற கடந்தகால அனுபவத்திற்குள் அவரை அவர்கள் அடைத்துவிட்டார்கள். ஆனால் கிறிஸ்துவுக்கும் நமக்கும், கடந்தகாலம் நாம் யார் என்பதைத் தீர்மானிப்பதில்லை. கடவுளின் இரக்கமும் அன்பும் நம்மைப் புதியவர்களாக்குகின்றன. மாற்றமும் புதிய வாழ்வும் எப்போதும் சாத்தியமே. உங்களில் அது நிகழத் திறந்த மனத்துடன் இருங்கள்; பிறரிடமும் அதை வரவேற்று ஊக்கப்படுத்துங்கள். கடவுள் உயிருள்ளவர்—நாம் மூச்சுவிடும் வரையில், அவர் தொடர்ந்து நமக்குப் புதிய வாழ்வை அளிக்கிறார்.

நவம்பர் 7

எனக்கு மிகவும் பிடித்த இறைவாக்கு வசனங்களில் ஒன்று பிலிப்பியர் 1:6. உங்களில் நற்செயலைத் தொடங்கிய கடவுள், கிறிஸ்து இயேசுவின் நாளில் அதை நிறைவுக்குக் கொண்டுவருவார் என்பதை அது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. இது எவ்வளவு அற்புதமானது, அல்லவா? நமக்குள் மீட்புப் பணியைத் தொடங்கியவர் கடவுளே, நாம் அல்ல என்பதையும், நிச்சயமாக அந்தப் பணி இன்னும் நிறைவடையவில்லை என்பதையும் இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. எனவே, பொறுமையுடன் இருங்கள்; அவருக்குத் தொடர்ந்து உண்மையுள்ளவர்களாக இருங்கள்!

நவம்பர் 8

இயேசு கிறிஸ்து இறந்தோரிடமிருந்து உயிர்த்தெழுந்ததே நிலைவாழ்வு குறித்த நமது நம்பிக்கையின் உறுதியான அடித்தளம். புனித இரண்டாம் ஜான் பால் தமது 1999 ஆம் ஆண்டின் முதியோருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் (#15), கிறிஸ்து “…நிலைவாழ்வின் முதல் சாட்சியாக இருக்கிறார்; அவரில் மனித நம்பிக்கை இறவாமையால் நிறைந்திருப்பது வெளிப்படுகிறது. ‘சாவின் துயரம், இறவாமை பற்றிய ஒளிமிகு வாக்குறுதிக்கு இடமளிக்கிறது’” என்று கூறினார். (காண்க: உரோமைத் திருப்பலிப் புத்தகம், கிறிஸ்தவ இறப்புக்கான தொடக்கவுரை I.)

நவம்பர் 9

நாம் கடவுளின் சாயலிலும் உருவிலும் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்ற நமது நம்பிக்கை உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது, அல்லவா? கடவுளின் சாயலிலேயே! கடவுளின் பார்வையில் நாம் உண்மையில் எவ்வளவு வியத்தகு மனிதர்களாக இருக்கிறோம் என்பதை நாம் அனைவரும் குறைத்து மதிப்பிடுகிறோம் என்று நினைக்கிறேன். சியென்னா நகர் புனித கத்தரீன், ஒளிமிகுந்த வெளிச்சம் சூழ்ந்திருந்த ஒருவரைக் காட்சியில் கண்டார். அந்தக் காட்சியில் அவர் இயேசுவிடம், “இவர் திருஅவையின் மிகப் பெரிய புனிதர்களில் ஒருவராகத்தான் இருக்க வேண்டும்!” என்றார். இயேசு அவரிடம், “இல்லை, இவர் கடவுளின் அன்பில் நனையும் ஓர் எளிய கிறிஸ்தவர் மட்டுமே” என்றார்.

நவம்பர் 10

சியென்னா நகர் புனித பெர்னார்தீன் கனிவுடன் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: “முதியோரிடம் விவேகம் இருக்கிறது; ஏனெனில் அவர்கள் அனுபவம் பெற்றவர்கள்; பல முறை விழுந்து, பின்னர் இன்னும் உறுதியான நடையுடன் நடந்தவர்கள்… எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, தாங்கள் சாவை நெருங்கும் வயதில் இருப்பதை உணர்கிறார்கள். மேலும், தங்கள் பாவங்களிலேயே இறந்துவிடாமல், கடவுளிடம் திரும்பிவரத் தங்களுக்கு நேரம் கிடைத்ததற்காக அவருக்கு நன்றி கூறுகிறார்கள்.”

நவம்பர் 11

“கண்டு மகிழ்வதிலேயே”—ஒரு குழந்தையின் முகத்திலுள்ள வியப்பையோ, மாலைச் சூரியன் மறையும் காட்சியின் மாட்சியையோ உற்றுநோக்குவதிலேயே—காலத்தைக் கடந்த ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது. அது வெறுமனே செயலற்றுப் பார்த்திருப்பதல்ல; அவ்வாறு காண்பது நம்மை ஈடுபடுத்துகிறது, நம்மைப் பரவசப்படுத்துகிறது. என்றென்றும் கடவுளைக் கண்டு மகிழ்வது எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

நவம்பர் 12

இந்த நகைச்சுவைச் சொல் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்: “பதினேழு வயதில், இதுவரை வாழ்ந்தவர்களிலேயே என் அப்பாதான் மிகப் பெரிய முட்டாள் என்று நினைத்தேன். இருபத்தேழு வயதில், பத்தே ஆண்டுகளில் அவர் எவ்வளவு கற்றுக்கொண்டுவிட்டார் என்ற வியப்பிலிருந்து என்னால் மீளவே முடியவில்லை!” நம்மில் பலருக்குக் கடவுளோடு உள்ள உறவும் இப்படித்தான் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். தொடக்கத்தில், எல்லாவற்றையும் நாமே கட்டுப்படுத்தி, என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் நாமே தீர்மானிப்பதாக நினைக்கிறோம். ஆனால் வயதாகும்போது, நமது சொந்த நிபந்தனைகளின்படி நாம் கடவுளைச் சந்திக்கச் செல்வதில்லை என்பதையும், முதல் முயற்சி எப்போதும் கடவுளிடமிருந்தே வருகிறது என்பதையும் உணர்கிறோம். அதற்காகக் கடவுளுக்கு நன்றி கூறவும், நமது வாழ்வுக்கான அவரது நிறைவான திட்டத்திற்குச் சரணடையவும் கற்றுக்கொள்கிறோம்.

நவம்பர் 13

நமக்கு உடல் உண்டு; எல்லா உடல்களையும் போல அதுவும் முதுமையடைந்து, சிதைவுறுகிறது என்பது உண்மைதான். ஆனால் நாம் ஆவிகளாகவும் இருக்கிறோம்; நம் ஆவிகள் ஒருபோதும் முதுமையடைவதுமில்லை, இறப்பதுமில்லை. இதில்தான் நமது எதிர்நோக்கும் மகிழ்ச்சியும் அடங்கியுள்ளன.

நவம்பர் 14

கிணற்றடியில் இருந்த பெண்ணிடம் இயேசு கூறுகிறார்: “கடவுளின் கொடை என்ன என்பதையும், ‘குடிக்க எனக்குத் தண்ணீர் கொடு’ என்று உன்னிடம் கேட்பவர் யார் என்பதையும் நீ அறிந்திருந்தால், நீயே அவரிடம் கேட்டிருப்பாய்; அவரும் உனக்கு வாழ்வளிக்கும் தண்ணீரைக் கொடுத்திருப்பார்” (யோவான் 4:10). இன்று நமக்காகக் கடவுள் ஆயத்தமாக வைத்திருக்கும் “கடவுளின் கொடையை” நமக்குத் தருமாறு ஒவ்வொரு நாளும் அவரிடம் கேட்பதற்கு இது ஓர் அருமையான அழைப்பு.

நவம்பர் 15

“முழுமையாகப் பிறருக்கு வெளிப்படுத்த இயலாதது” என்பது ஓர் அருமையான கருத்து. ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் அவரது ஆளுமையின் மிக ஆழமான பகுதி தனக்கென ஓர் அகத்தளத்தைக் கொண்டுள்ளது என்பதே அதன் பொருள். நாம் விரும்பினாலும்கூட, நாம் யார் என்பதன் மிக ஆழமான பகுதியைப் பிறருக்கு முழுமையாக வெளிப்படுத்த இயலாது. இந்தத் தனிமையான அகத்தளத்தில்தான் நாம் நம் ஆண்டவரைச் சந்திக்கிறோம். நம் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்தே கடவுள் நம்மைச் சந்திக்கிறார்.

நவம்பர் 16

“உழைத்துக் களைத்து, சுமைகளால் அழுந்தியிருப்பவர்களே, நீங்கள் அனைவரும் என்னிடம் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்” (மத்தேயு 11:28). நமது வாழ்வுக்கும், அதை வாழ்வதற்குத் தேவையான ஆற்றலுக்கும் ஊற்றாக இருப்பவர் கடவுளே! வாழ்வை முழுமையாக வாழ்வதற்கான ஊக்கத்தையும், வாழ்வதில் மகிழ்வதற்கான உற்சாகத்தையும் அவர் நமக்குத் தருகிறார். இயேசு கிறிஸ்து இல்லாமல் வாழ்க்கையை நடத்த முயலாதீர்கள்.

நவம்பர் 17

நமக்கு வயதாகும்போது தூய ஆவியார் நம்மிடமுள்ளவற்றை “உரித்தெடுக்கிறார்.” நம்மைப் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கும் பொய்யான பிம்பங்களை அவர் உரித்தெடுக்கிறார். நமது அதிகாரமும் வலிமையும் நம்மைவிட்டு அகலும்போது, கடவுள் நம்மைத் தம்மிடம் இன்னும் நெருக்கமாக ஈர்க்கிறார். நாம் தாழ்ச்சியில் வளர்கிறோம். நமக்கு அவர் எவ்வளவு முழுமையாகத் தேவைப்படுகிறார் என்பதை உணர்கிறோம். நமது விசுவாசம் ஆழமடைகிறது. இது மிகுந்த அருளின் காலம்.

நவம்பர் 18

சில வேளைகளில் நம் வாழ்வை, ஆதாரங்களால் தாங்கி நிறுத்தப்பட்ட ஒரு கட்டடமாக நான் எண்ணிப் பார்க்கிறேன். நமக்கு வயதாகும்போது அந்த ஆதாரங்கள் படிப்படியாக விலகிவிடுகின்றன. பதவி, அதிகாரம், வெற்றி, இவற்றால் கவரப்பட்டவர்கள் நம்மைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் நல்ல அபிப்பிராயம் ஆகியவையே அந்த ஆதாரங்கள். ஆனால் ஒவ்வோர் ஆதாரமும் விலகும்போது, கடவுள் உள்ளே வருகிறார். இறுதியில், என்றும் நம்பத்தக்க ஒருவராகிய நம் ஆண்டவரும் கடவுளுமானவரை முற்றிலும் சார்ந்திருக்கும் ஒரு கட்டடமாக, அதாவது ஒரு வாழ்வாக, நாம் இருக்கிறோம்.

நவம்பர் 19

என் அம்மாவுக்கு மூட்டுத் தேய்மான நோயும் முடக்கு வாதமும் இருந்தன. வலி மிகுந்த நாட்களில் அவர், “விண்ணகத்தை அடைந்து, மகிமைப்படுத்தப்பட்ட என் உடலைப் பெறுவதற்கு என்னால் காத்திருக்க முடியவில்லை!” என்பார். அது எதிர்நோக்கு நிறைந்த எண்ணம், அல்லவா? முதுமையின் வலிகளையும் வேதனைகளையும் நாம் அனுபவிக்கும்போது, அந்த “மகிமைப்படுத்தப்பட்ட உடல்” மேலும் மேலும் விரும்பத்தக்கதாகத் தோன்றுகிறது. என் அம்மா விண்ணகத்தில் கைகளை ஊன்றிப் பக்கவாட்டில் குட்டிக்கரணம் அடிப்பதாகக் கற்பனை செய்ய எனக்குப் பிடிக்கும்.

நவம்பர் 20

உரோமையர் 5:5 கூறுகிறது: “…எதிர்நோக்கு ஏமாற்றம் தராது.” இது உண்மை. விண்ணகத்தையும், கடவுளோடு வாழும் நித்திய வாழ்வையுமே நாம் எதிர்நோக்குகிறோம். ஆனால் இங்கு இந்த எதிர்நோக்கு இயேசு கிறிஸ்துவில் நங்கூரமிட்டுள்ளது. அவரே நமக்கு வாக்களித்தவர்; அவர் ஏமாற்றவும் முடியாது, ஏமாறவும் முடியாது.

நவம்பர் 21

நன்றியறிதல் நாளில் நாம் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய நல்ல கேள்வி இதுதான்: “கடவுள் எனக்குத் தந்துள்ள மாபெரும் கொடைகள், என்னை அவரிடம் இன்னும் நெருக்கமாக ஈர்க்கவும், என் வாழ்வை மேலும் மேலும் முழுமையாக அவரது கரங்களில் ஒப்படைக்கவும் உதவுகின்றனவா?” கொடைகள் நம்மைக் கொடையாளரிடம் அழைத்துச் செல்வதற்காகவே தரப்படுகின்றன.

நவம்பர் 22

விண்ணகத்திற்கு நாம் எதை எடுத்துச் செல்ல முடியும்? நாம் பிறருக்குக் கொடுத்தவற்றை மட்டுமே எடுத்துச் செல்ல முடியும் என்கிறார் புனித பொன்வாய் யோவான்! பொருட்களாக இருந்தாலும், நம் அன்பாக இருந்தாலும், நமது கனிவான செயல்களாக இருந்தாலும், நமது பிறரன்புப் பணிகளாக இருந்தாலும்—இவற்றை மட்டுமே நம்மோடு விண்ணகத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல முடியும் என்று அவர் கூறுகிறார்.

நவம்பர் 23

“நாட்கள் மெதுவாக நகர்கின்றன; ஆண்டுகளோ பறந்துவிடுகின்றன.” இது அடிக்கடி சொல்லப்படும் பழைய கூற்றுதான்; ஆனால் உண்மை, அல்லவா? இருந்தாலும் நமது நாட்களும் ஆண்டுகளும் கடவுளின் பிரசன்னத்தால் நிறைந்துள்ளன. நாம் எப்போதும் அந்தப் பிரசன்னத்தில் வாழ்வோமாக.

நவம்பர் 24

எல்லாமே நல்லதாகத்தான் இருக்கிறது என்று கண்மூடித்தனமாக நம்புபவர்கள் அல்ல நாம். பாவமும் தீமையும் மரணமும் உண்மையானவை என்பதை நாம் அறிவோம். ஆனால் அவை அனைத்தையும் வெல்ல முடியும். கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பில் அவை அனைத்தும், மரணமும்கூட, வெல்லப்பட்டுவிட்டன. ஆகவே, உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் பாதுகாப்பை உரிமையுடன் நாடுகிறோம்.

நவம்பர் 25

மனித எதிர்நோக்குக்கும் கிறிஸ்தவ எதிர்நோக்குக்கும் இடையே பெரிய வேறுபாடு உள்ளது. இதை நானே சமாளித்துவிட முடியும் என்று மனித எதிர்நோக்கு நினைக்கிறது. கிறிஸ்தவ எதிர்நோக்கோ கிறிஸ்துவின் வாக்குறுதிகளையும், அவர் நம்மிடம் காட்டும் பிரமாணிக்கத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. கடவுளால் எல்லாம் இயலும்.

நவம்பர் 26

இறந்தவர்களுக்காகச் செபிப்பது, நமக்கு உரிமையாக அளிக்கப்பட்டுள்ள பணிகளில் ஒன்று. அவர்களுக்காகத் திருப்பலி ஒப்புக்கொடுக்க ஏற்பாடு செய்யுங்கள். அவர்களது ஆன்மாக்களுக்காகச் செபியுங்கள். உத்தரிக்கிற நிலையிலுள்ள ஆன்மாக்கள் தங்களுக்காகச் செபிக்க முடியாது. ஆகவே, நாம் அவர்களுக்காகச் செபித்து வந்திருந்தால், விண்ணகத்தில் அவர்களைச் சந்திக்கும்போது அவர்கள் நம்மிடம் எவ்வளவு நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பார்கள் என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள்!

நவம்பர் 27

நம்மை நாமே மீட்டுக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் கடவுளால் நம்மை மீட்க முடியும்; அவர் நம்மை மீட்கவும் செய்கிறார். அவர் நம் கையைப் பிடித்துத் தமது அரசுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார். திருப்பாடல் ஆசிரியர் கூறுவதுபோல், “…அவர் படைத்த அனைத்தின் மீதும் அவரது இரக்கம் உள்ளது” (திருப்பாடல் 145:9, RSVCE). கடவுளின் திருவுளப்படி நாம் விண்ணகத்தை அடைந்தால், அது நம் கடவுளின் இரக்கமுள்ள அன்பினாலேயே நிகழும்.

நவம்பர் 28

என் நண்பரான ஒரு அருள்பணியாளர் எருசலேமிலுள்ள ஒரு மளிகைக் கடையில் இருந்தார். அடுத்த வரிசையில் ஒரு சிறுவன், “அப்பா! அப்பா!” என்று அழுது கூப்பிடுவதை அவர் கேட்டார். அவன் தன் அப்பாவைத் தேடி அழைத்துக்கொண்டிருந்தான்—அவனால் அவரைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. நம் கடவுள் நமக்கு அப்படிப்பட்டவர்தான். அவரே நம் “அப்பா,” நம் அன்புக்குரிய “அப்பா.” இயேசு தம் தந்தையை அப்படித்தான் அழைத்தார். நாமும் அவரை அப்படியே அழைக்கிறோம்.

நவம்பர் 29

சியென்னா நகரப் புனித பெர்னார்தீன் இயேசுவின் திருப்பெயர்மீது மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தார். நமக்கும் இது ஓர் அருமையான ஆன்மிகப் பழக்கமாகும். உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் அடிக்கடி, “இயேசுவே, இயேசுவே, இயேசுவே!” என்று சொல்லுங்கள். அந்தத் திருப்பெயரில் வல்லமையும் பாதுகாப்பும் உள்ளன. குறிப்பாகச் சோதனை வேளைகளில் அந்தத் திருப்பெயரைச் சொல்லுங்கள். இயேசுவின் திருப்பெயரைக் கேட்டதும் சாத்தான் ஓடிவிடுகிறான்.

நவம்பர் 30

நல்ல அறிவுரை: எல்லாமே கிறிஸ்துவைச் சார்ந்திருப்பதுபோலச் செபியுங்கள்; எல்லாமே உங்களைச் சார்ந்திருப்பதுபோல உழையுங்கள். இது உண்மைதான். கிறிஸ்து மட்டுமே நம்மை மீட்க முடியும்; ஆனால் நமது மனப்பூர்வமான ஒப்புதலும் ஒத்துழைப்பும் அவருக்கு உண்மையிலேயே தேவை.

பொருளடக்கம்

டிசம்பர்

Amazon தளத்தில் மின்னூலாகவோ மென்மையான அட்டையுள்ள அச்சு நூலாகவோ கிடைக்கிறது!