Nagsangpit ako Kanimo, O akong Dios, akong kaluoy, nga nagbuhat kanako ug wala malimot kanako bisan ako nalimot Kanimo. Gidapit ko Ikaw ngadto sa akong kalag nga, pinaagi sa pangandoy nga Ikaw mismo nagdasig niini, Imong giandam alang Kanimo. Ayaw ako biyai karon nga nagsangpit ako Kanimo, kay giunhan na ako Nimo sa wala pa ako motawag, ug gidasig Nimo ako pinaagi sa daghan ug nagkalainlaing balikbalik nga mga pagtawag, aron madungog ko Ikaw gikan sa halayo, ug makabig ako, ug mosangpit Kanimo nga nagtawag kanako; kay Ikaw, Ginoo, nagpala sa tanang silot nga angay kanako tungod sa akong kadaotan, aron dili Nimo ako balosan tungod sa mga buhat nga maoy hinungdan sa akong pagkahimulag Kanimo; ug giunhan Nimo ang tanang merito sa akong maayong mga buhat, aron balosan Nimo ang buhat sa Imong mga kamot nga pinaagi niini gibuhat Nimo ako; kay sa wala pa ako maanaa, anaa na Ikaw; ni aduna akoy bisan unsang pagkaanaa nga Imong kahatagan ug paglungtad; apan ania ako, tungod sa Imong kaayo, nga nag-una niining tanan nga Imong gihimo kanako ug sa tanang butang nga gigamit Nimo sa pagbuhat kanako. Kay wala Ka magkinahanglan kanako, ni ako usa ka kaayohan nga makahatag ug kapuslanan Kanimo, akong Ginoo ug Dios; dili pinaagi sa pag-alagad Kanimo, nga daw kapoyon Ka sa pagbuhat; o aron dili mokunhod ang Imong gahom kon kulang ang akong pag-alagad: ni pinaagi sa pag-ugmad sa pag-alagad Kanimo, ingon og usa Ka ka yuta nga magpabiling wala maugmad gawas kon ugmaron ko Ikaw: kondili nag-alagad ug nagsimba ako Kanimo aron makadawat ako ug maayong kahimtang gikan Kanimo, nga gikan usab ang akong pagkaanaa nga may katakos sa maayong kahimtang.
Kay tungod sa kahupnganan sa Imong kaayo, naglungtad ang Imong binuhat, aron ang usa ka kaayohan, nga dili gayod makahatag ug kapuslanan Kanimo, ni naggikan sa Imong pagkamao (kay kon mao pa, matupong unta kini Kanimo), maanaa gihapon tungod kay mahimo man kining buhaton Nimo. Kay unsa may nahimo sa langit ug sa yuta, nga Imong gibuhat sa Sinugdanan, aron mahimong takos sila sa bisan unsa gikan Kanimo? Pasultiha ang mga espirituhanon ug lawasnong kinaiya nga Imong gibuhat diha sa Imong Kaalam kon unsa may ilang nahimo aron mahimong takos sila nga mosandig niini (bisan niadtong ilang tagsa-tagsang wala pa mahingpit ug walay porma nga kahimtang, espirituhanon man o lawasnon, nga andam mahulog ngadto sa walay sukod nga kagawasan ug sa dakong pagkadili-susama Kanimo;—ang espirituhanon, bisan walay porma, labaw sa lawasnon bisan adunay porma, ug ang lawasnon, bisan walay porma, mas maayo kay sa hingpit nga wala), ug sa ingon mosandig sa Imong Pulong nga walay porma, gawas kon pinaagi sa mao gihapong Pulong ibalik sila ngadto sa Imong Pagkausa, hatagan ug porma, ug pinaagi Kanimo, ang Usa ka Labing Halangdong Kaayohan, himoon silang tanan nga maayo kaayo. Unsa may ilang nahimo aron mahimong takos sila gikan Kanimo bisan sa pagkaanaa nga walay porma, sanglit bisan kining ilang pagkaanaa wala unta kon dili gikan Kanimo?
Unsa may nahimo sa lawasnong materya aron mahimong takos kini gikan Kanimo bisan sa pagkaanaa nga dili makita ug walay porma? Kay dili man gani kini maingon niana kon wala Nimo kini buhata, ug busa, tungod kay wala pa kini, wala kini makahimo ug bisan unsa aron mahimong takos kini nga buhaton Nimo. O unsaon man sa espirituhanong binuhat nga wala pa mahingpit pagkahimong takos gikan Kanimo bisan sa mangitngit nga paghubas ug pagtaob sama sa kahiladman,—nga dili susama Kanimo, gawas kon pinaagi sa mao gihapong Pulong gipaatubang kini ngadto Kaniya nga nagbuhat niini, ug pinaagi Kaniya nalamdagan kini ug nahimong kahayag; bisan dili man katupong, apan nahiuyon sa maong Porma nga katupong Kanimo? Kay sama nga diha sa usa ka lawas, ang pagkaanaa dili mao ra sa pagkahimong matahom, kay kon mao pa, dili kini mahimong madaot ang porma; ingon usab, alang sa usa ka binuhat nga espiritu, ang pagkabuhi dili mao ra sa pagkinabuhi nga maalamon; kay kon mao pa, maalamon unta kini sa walay pagkausab. Apan maayo alang niini ang kanunay nga pagkupot pag-ayo Kanimo; aron ang kahayag nga naangkon niini pinaagi sa pagdangop Kanimo dili niini mawad-an pinaagi sa pagtalikod Kanimo, ug dili kini mahulog pag-usab ngadto sa kinabuhi nga susama sa mangitngit nga kahiladman. Kay kami usab mismo, nga sa bahin sa kalag usa ka espirituhanong binuhat, mitalikod Kanimo nga among kahayag, ug kaniadto kangitngit kami niadtong kinabuhia; ug naningkamot pa gihapon kami taliwala sa mga salin sa among kangitngit, hangtod nga diha sa Imong Bugtong mahimo kaming Imong pagkamatarong, sama sa mga bukid sa Dios. Kay nahimo kaming Imong mga paghukom, nga sama sa dakong kahiladman.
Ang Imong giingon sa sinugdanan sa paglalang, Mahimong adunay kahayag, ug dihay kahayag; gisabot ko kini, sa paagi nga dili man dili angay, nga nagtumong sa espirituhanong binuhat: kay aduna nay usa ka matang sa kinabuhi nga mahimo Nimong lamdagan. Apan maingon nga wala kini katungod sa pagpangayo Kanimo ug kinabuhi nga mahimong lamdagan, sa ingon usab karon nga anaa na kini, wala gihapon kini katungod nga malamdagan. Kay ang kahimtang niini nga walay porma dili man usab makapahimuot Kanimo, gawas kon mahimo kini nga kahayag, ug dili kana pinaagi lamang sa pagkaanaa, kondili pinaagi sa pagtan-aw sa kahayag nga naglamdag, ug sa pagpabiling hugot nga nahiusa niini; busa, ang pagkabuhi niini, ug ang pagkinabuhi niini nga malipayon, utang niini sa walay lain kondili sa Imong grasya, kay pinaagi sa usa ka kausaban ngadto sa mas maayo, gipaatubang kini ngadto sa dili mausab ngadto sa mas daotan o mas maayo; ug Ikaw lamang kana, kay Ikaw lamang ang anaa sa hingpit nga kayano; alang Kanimo ang pagkabuhi ug ang pagkinabuhi nga bulahan dili duha ka managlahi nga butang, sanglit Ikaw mismo mao ang Imong kaugalingong Kabulahanan.
Unsa man diay ang mahimong makulang sa Imong kaayo, nga mao Ikaw Mismo, bisan pa kon kining mga butanga wala gayod maanaa, o nagpabiling walay porma? Gibuhat Mo kini dili tungod sa bisan unsang kakulang, kondili tungod sa kahupnganan sa Imong kaayo, nga nagpugong kanila ug naghatag kanila og porma, dili ingon nga pinaagi kanila mahingpit ang Imong kalipay. Kay alang Kanimo nga hingpit, dili makapahimuot ang ilang pagkadili-hingpit, ug busa gihingpit Mo sila, ug nakapahimuot sila Kanimo; dili ingon nga Ikaw dili hingpit, ug nga pinaagi sa ilang pagkahingpit mahingpit usab Ikaw. Kay ang Imong maayong Espiritu naglihok gayod ibabaw sa katubigan, apan wala Siya sapnaya niini, nga daw nagpahulay Siya diha niini. Kay kadtong giingong gipuy-an sa Imong maayong Espiritu, Iyang gipapahulay diha sa Iyang Kaugalingon. Apan ang Imong kabubut-on nga dili madunot ug dili mausab, nga sa iyang kaugalingon igo na sa iyang kaugalingon, naglihok ibabaw sa kinabuhi nga Imong gibuhat; alang niini, ang pagkinabuhi dili mao ra ang malipayong pagkinabuhi, kay nagkinabuhi usab kini bisan sa pagkunhod ug pagdagsang niini sulod sa kaugalingon niyang kangitngit. Busa kinahanglan pa kining molingi ngadto Kaniya nga nagbuhat niini, ug magkinabuhi nga labi pa gayod pinaagi sa tuboran sa kinabuhi, ug sa Iyang kahayag makakita og kahayag, ug mahingpit, mahayagan, ug matahom.
Tan-awa, karon ang Trinidad nagpakita kanako nga daw sa usa ka salamin, sa dili pa tin-aw nga paagi; ug kini mao Ikaw, akong Dios, kay Ikaw, O Amahan, diha Kaniya nga mao ang Sinugdanan sa among kaalam, nga mao ang Imong Kaalam, nga natawo gikan Kanimo Mismo, katupong Nimo ug kauban Nimo sa walay kataposan—nga mao ang Imong Anak—nagbuhat sa langit ug sa yuta. Daghan na karon ang among gisulti mahitungod sa Langit sa mga langit, ug sa yuta nga dili makita ug walay porma, ug sa mangitngit nga kahiladman, kalabot sa pagsalaag ug pagkawalay kalig-on sa espirituhanong pagkadaot niini, kon wala pa kini makalingi ngadto Kaniya nga gikan Kaniya nadawat niini ang ang-ang sa kinabuhi nga anaa niini niadto, ug pinaagi sa Iyang paglamdag nahimo kining usa ka matahom nga kinabuhi, ug ang langit niadtong langit nga sa ulahi gibutang taliwala sa tubig ug sa tubig. Ug sa ngalan nga Dios, akong nasabtan karon ang Amahan, nga nagbuhat niining mga butanga, ug sa ngalan nga Sinugdanan, ang Anak, nga diha Kaniya Iyang gibuhat kining mga butanga; ug kay mituo ako nga ang akong Dios mao ang Trinidad, misusi pa gayod ako sa Iyang balaang mga pulong, ug tan-awa, ang Imong Espiritu naglihok ibabaw sa katubigan. Tan-awa ang Trinidad, akong Dios, Amahan, ug Anak, ug Espiritu Santo, Magbubuhat sa tanang binuhat.
Apan unsa ang hinungdan, O Kahayag nga nagsulti sa kamatuoran?—nganha Kanimo akong gibayaw ang akong kasingkasing; ayaw kini tugoti nga magtudlo kanako og mga kakawangan, paphaa ang kangitngit niini; ug sultihi ako, nangamuyo ako Kanimo, tungod sa gugma nga atong inahan, sultihi ako sa hinungdan, nangamuyo ako Kanimo, nganong human mahisgoti ang langit, ug ang yuta nga dili makita ug walay porma, ug ang kangitngit ibabaw sa kahiladman, diha pa man hisgoti sa Imong Kasulatan ang Imong Espiritu? Tungod ba kay angay Siyang ipaila ingon nga “nagpapabilin sa ibabaw”; ug dili kini ikasulti gawas kon una nang mahisgotan kadtong masabtan nga gipapabilinan sa Imong Espiritu sa ibabaw? Kay wala man Siya magpabilin ibabaw sa Amahan, ni sa Anak, ni husto nga ikaingon nga nagpabilin Siya sa ibabaw kon walay bisan unsa sa Iyang ilalom. Busa kinahanglan unang hisgotan kadtong Iyang mapabilinan sa ibabaw; ug unya Siya, nga angay lamang hisgotan ingon nga nagpabilin sa ibabaw. Apan nganong dili man angay nga ipaila Siya sa laing paagi gawas sa Iyang pagpabilin sa ibabaw?
Busa ang makahimo, pasunda pinaagi sa iyang pagsabot ang Imong Apostol, diin nagaingon siya niini: Kay ang Imong gugma gibubo sa among mga kasingkasing pinaagi sa Espiritu Santo nga gihatag kanamo; ug diin, mahitungod sa espirituhanong mga gasa, nagtudlo siya ug nagpakita kanamo og usa ka labaw ka maayo nga dalan sa gugma; ug diin nagluhod siya sa Imong atubangan alang kanamo, aron among masayran ang labaw sa tanan nga kahibalo sa gugma ni Cristo. Ug busa sukad pa sa sinugdan, nagpabilin Siya nga labing hataas ibabaw sa katubigan. Kang kinsa ko man kini isulti? Unsaon ko pagsulti mahitungod sa kabug-at sa daotang mga tinguha, nga nagguyod paubos ngadto sa titip nga bung-aw; ug unsaon sa gugma pagbayaw pag-usab pinaagi sa Imong Espiritu nga nagpabilin ibabaw sa katubigan? Kang kinsa ko man kini isulti? Unsaon ko man kini pagsulti? Kay dili man sa pisikal nga luna kita maunlod ug motungha. Unsa pa may mas managsama, apan unsa pa may mas dili managsama? Mga pagbati kini, mga gugma kini; ang kahugawan sa among espiritu nag-agay paubos uban sa paghigugma sa mga kabalaka, ug ang pagkabalaan sa Imong Espiritu nagbayaw kanamo pataas pinaagi sa paghigugma sa pahulay nga walay kabalaka; aron mabayaw namo ang among mga kasingkasing nganha Kanimo, diin ang Imong Espiritu nagpabilin ibabaw sa katubigan; ug makaabot kami nianang labing hataas nga pahulay, sa dihang ang among kalag makalatas na sa katubigan nga dili makasapnay.
Ang mga anghel mipahilayo, ang kalag sa tawo mipahilayo, ug pinaagi niini gipadayag nila ang kahiladman niadtong mangitngit nga giladmon, nga andam unta alang sa tibuok espirituhanong kabuhatan, kon wala pa Ikaw moingon sukad sa sinugdanan, Mahimo ang kahayag, ug dihay kahayag, ug ang matag masinugtanong binuhat nga adunay salabotan sa Imong langitnong Siyudad wala pa mounong Kanimo, ug mopahulay diha sa Imong Espiritu, nga nagpabiling dili mausab ibabaw sa tanang butang nga mausab. Kon dili pa, bisan ang langit sa mga langit mahimo untang usa ka mangitngit nga kahiladman sa iyang kaugalingon; apan karon kahayag kini diha sa Ginoo. Kay bisan diha sa makaluluoy nga pagkawalay pahulay sa mga espiritu nga mipahilayo ug nakakaplag sa ilang kaugalingong kangitngit sa dihang nahukasan sila sa sapot sa Imong kahayag, igo na Nimong gipadayag kon unsa ka halangdon ang Imong paghimo sa binuhat nga adunay pangatarongan; walay bisan unsa nga ubos pa Kanimo nga makahatag niini ug malipayong pahulay; busa dili bisan ang iyang kaugalingon. Kay Ikaw, O among Dios, maoy modan-ag sa among kangitngit: gikan Kanimo motungha ang among sapot sa kahayag; ug unya ang among kangitngit mahisama sa kaudtohon. Ihatag ang Imong Kaugalingon kanako, O akong Dios, ipahiuli ang Imong Kaugalingon kanako: tan-awa, nahigugma ako, ug kon kulang ra kini, buot kong mohigugma pa gayod. Dili ko masukod aron mahibaloan kon unsa pa kadako nga gugma ang kulang kanako sa dili pa makadagan ang akong kinabuhi ngadto sa Imong paggakos, ug dili na motalikod hangtod matago kini sa tagong dapit sa Imong Presensya. Kini lamang ang akong nahibaloan, nga alaot ako gawas kon anaa ako Kanimo: dili lamang sa gawas kondili usab sa sulod sa akong kaugalingon; ug ang tanang kadagaya nga dili mao ang akong Dios, kahaw-ang alang kanako.
Apan dili ba ang Amahan, o ang Anak, usab diha ibabaw sa katubigan? Kon ang gipasabot niini mao ang pagpahiluna sa usa ka dapit, sama sa usa ka lawas, nan dili usab ang Espiritu Santo; apan kon ang gipasabot mao ang dili mausab nga pagkalabaw sa Pagka-Dios ibabaw sa tanang butang nga mausab, nan ang Amahan, ang Anak, ug ang Espiritu Santo diha ibabaw sa katubigan. Nganong gisulti man kini mahitungod lamang sa Imong Espiritu, nganong mahitungod lamang man KanIya? Ingon nga anaa unta sa usa ka dapit Siya nga dili mapahiluna sa usa ka dapit, ug nga mahitungod lamang KanIya nahisulat nga Siya mao ang Imong gasa? Diha sa Imong Gasa kami mopahulay; didto makapahimulos kami Kanimo. Ang among pahulay mao ang among dapit. Ang gugma maoy mopataas kanamo ngadto didto, ug ang Imong maayong Espiritu mopataas sa among pagkaubos gikan sa mga ganghaan sa kamatayon. Diha sa Imong maayong kabubut-on anaa ang among kalinaw. Ang lawas, pinaagi sa iyang kaugalingong gibug-aton, mopadulong sa iyang kaugalingong dapit. Ang gibug-aton dili lamang mopadulong paubos, kondili ngadto sa kaugalingong dapit sa usa ka butang. Ang kalayo mopadulong pataas, ang bato paubos. Giduso sila sa ilang kaugalingong gibug-aton, nangita sila sa ilang kaugalingong mga dapit. Ang lana nga gibubo ilalom sa tubig mosaka ibabaw sa tubig; ang tubig nga gibubo ibabaw sa lana mounlod ilalom sa lana. Giduso sila sa ilang kaugalingong mga gibug-aton sa pagpangita sa ilang kaugalingong mga dapit. Kon wala sila sa hustong kahusay, wala silay pahulay; kon ikabalik sa hustong kahusay, mopahulay sila. Ang akong gibug-aton mao ang akong gugma; pinaagi niini gidala ako bisan asa ako dad-a. Nagdilaab kami, pinaagi sa Imong Gasa gipasiga kami; ug gidala pataas; nagdilaab kami sa sulod, ug nagpadayon sa unahan. Motungas kami sa Imong mga dalan nga anaa sa among kasingkasing, ug moawit ug awit sa pagsaka; nagdilaab kami sa sulod tungod sa Imong kalayo, sa Imong maayong kalayo, ug nagpadayon kami; kay nagatunga kami ngadto sa kalinaw sa Jerusalem: kay nalipay ako niadtong miingon kanako, Motungas kita ngadto sa balay sa Ginoo. Didto kami gipahiluna sa Imong maayong kabubut-on, aron wala na kamiy laing tinguhaon gawas sa pagpabilin didto hangtod sa kahangtoran.
Bulahan nga binuhat, nga bisan lahi Kanimo, wala makaila ug laing kahimtang gawas niini: sa dihang gibuhat kini, dihadiha, sa walay bisan unsang paglangan, pinaagi sa Imong Gasa, nga anaa ibabaw sa tanang butang nga mausab, gipataas kini pinaagi niadtong pagtawag diin miingon Ikaw, Mahimo ang kahayag, ug dihay kahayag. Apan kanamo nahitabo kini sa nagkalainlaing panahon, kay kangitngit kami kaniadto, ug gihimo kaming kahayag: apan mahitungod niadtong binuhat gisulti lamang kon unsa unta kini kon wala pa kini madan-agi. Ug gisulti kini sa ingon nga daw wala pa kini mapahiluna ug mangitngit kaniadto; aron mapadayag ang hinungdan nga nahimo kining lahi, nga mao kini: sa pagliso niini ngadto sa Kahayag nga dili gayod mapalong, nahimo kining kahayag. Bisan kinsa nga makahimo, pasabta siya niini; mangutana siya Kanimo. Nganong samokon man niya ako, nga daw makadan-ag ako kang bisan kinsang tawo nga moanhi niining kalibotana?
Kinsa kanato ang nakasabot sa Labing Gamhanang Trinidad? Ug bisan pa niana, kinsa may dili mosulti bahin Niini, kon tinuod man nga Kini gayod ang iyang gihisgotan? Talagsa ra ang kalag nga, samtang nagsulti bahin Niini, nahibalo kon unsa ang iyang gihisgotan. Ug sila naglalis ug nagbingkil, apan kon walay kalinaw, walay tawo nga makakita nianang talan-awon. Nanghinaot ako nga pamalandongan sa mga tawo kining tulo nga anaa sa ilang kaugalingon. Kining tulo lahi gayod kaayo sa Trinidad: gisulti ko lamang kon asa sila makabansay sa ilang kaugalingon, ug didto masulayan ug mabati nila kon unsa pa sila kalayo. Karon, ang tulo nga akong gihisgotan mao ang Paglungtad, ang Pagkahibalo, ug ang Pagbuot. Kay Ako Naglungtad, ug Nahibalo, ug Nagbuot: Ako Naglungtad nga Nahibalo ug Nagbuot: ug Nahibalo Ako nga Ako Naglungtad ug Nagbuot: ug Nagbuot Ako nga Molungtad ug Mahibalo. Busa, niining tulo, pasabta ang makahimo pagsabot kon unsa ka dili mabulag ang kinabuhi nga anaa niini, oo, usa ka kinabuhi, hunahuna, ug usa ka esensiya; oo, sa kataposan, kon unsa ka dili mabulag ang ilang pagkalahi, apan pagkalahi gihapon. Sa pagkatinuod, anaa kini sa atubangan sa tawo; pasud-onga siya sa iyang kaugalingon, ug pakit-a, ug pasultia ako. Apan sa dihang madiskobrehan niya kini ug aduna na siyay masulti bahin niini, dili siya maghunahuna tungod niini nga nakaplagan na niya ang labaw niining tulo, ang Dili Mausab, nga Naglungtad nga dili mausab, ug Nahibalo nga dili mausab, ug Nagbuot nga dili mausab; ug kon tungod ba niining tulo nga aduna usab Trinindad diha sa Dios, o kon ang tanang tulo anaa ba sa Matag Usa, aron ang tulo iya sa Matag Usa; o kon ang duha ba ka paagi dungan nga matuod, sa kahibulongan ug yanong paagi apan sa nagkadaiyang paagi usab, Kini mismo maoy utlanan sa Kaugalingon Niini sulod sa Kaugalingon Niini, apan walay utlanan; nga tungod niini Kini Naglungtad, ug Nailhan sa Kaugalingon Niini ug igo alang sa Kaugalingon Niini, sa walay pagkausab mao ra gihapon, pinaagi sa nag-awas nga pagkahalangdon sa Pagkausa Niini,—kinsa may daling makasabot niini? Kinsa may makapahayag niini sa bisan unsang paagi? Kinsa may mangahas sa pagdalidali ug hukom bahin niini?
Padayon sa imong pagsugid; sultihi ang Ginoo nga imong Dios, O akong pagtuo: Santos, Santos, Santos, O Ginoo nga akong Dios, sa Imong Ngalan kami gibunyagan, Amahan, Anak, ug Espiritu Santo; sa Imong Ngalan kami nagbunyag, Amahan, Anak, ug Espiritu Santo, kay taliwala usab namo, diha sa Iyang Kristo, gibuhat sa Dios ang langit ug yuta, nga mao ang espirituhanon ug unodnong katawhan sa Iyang Simbahan. Oo, ug ang among yuta, sa wala pa kini makadawat sa porma sa pagtulon-an, dili makita ug walay porma; ug kami natabonan sa kangitngit sa pagkawalay alamag. Kay gisilotan Mo ang tawo tungod sa pagkadaotan, ug ang Imong mga paghukom alang kaniya sama sa dakong kahiladman. Apan tungod kay ang Imong Espiritu naglutaw ibabaw sa katubigan, ang Imong kalooy wala mobiya sa among pagkaalaut, ug Miingon Ka: Mahimo ang kahayag; paghinulsol kamo, kay ang gingharian sa langit haduol na. Paghinulsol kamo; mahimo ang kahayag. Ug tungod kay ang among kalag nabalaka sa sulod namo, nahinumdom kami Kanimo, O Ginoo, gikan sa yuta sa Jordan, ug sa bukid nga tupong Kanimo, apan gamay alang kanamo: ug wala na kami mahimuot sa among kangitngit, midangop kami Kanimo ug dihay kahayag. Ug tan-awa, kaniadto kami kangitngit, apan karon kahayag na diha sa Ginoo.
Apan sa pagkakaron, pinaagi pa sa pagtuo ug dili sa pagtan-aw, kay pinaagi sa paglaom kita naluwas; apan ang paglaom nga makita na, dili na paglaom. Sa pagkakaron, ang kahiladman nagtawag gihapon sa kahiladman, apan karon diha na sa tingog sa Imong mga busay. Sa pagkakaron, kadtong nag-ingon, Dili ako makasulti kaninyo ingon nga mga espirituhanon, kondili ingon nga mga unodnon, bisan siya wala pa gihapon mag-isip nga nakab-ot na niya, ug gikalimtan niya ang mga butang nga anaa sa luyo, ug nagkab-ot siya sa mga anaa sa atubangan, ug nag-agulo kay gibug-atan, ug ang iyang kalag giuhaw sa Dios nga Buhi, sama sa osa nga nangandoy sa mga sapa sa tubig, ug nag-ingon, Kanus-a pa ba ako makaabot? Nagtinguha siya nga masul-oban sa iyang puloy-anan nga gikan sa langit, ug nagtawag niining ubos nga kahiladman, nga nag-ingon, Ayaw kamo pagpahiuyon niining kalibotana, kondili pagbag-o kamo pinaagi sa pagbag-o sa inyong hunahuna. Ug, ayaw kamo pagpakabata sa pagsabot, apan sa pagkadaotan, pagpakabata kamo, aron sa pagsabot mahingpit kamo; ug O mga buangbuang nga taga-Galacia, kinsa may naglumay kaninyo? Apan karon dili na pinaagi sa iyang kaugalingong tingog; kondili pinaagi sa Imo, Ikaw nga nagpadala sa Imong Espiritu gikan sa kahitas-an; pinaagi Kaniya nga mikayab sa kahitas-an, ug miabli sa mga ganghaan sa Iyang mga gasa, aron ang kusog sa Iyang mga sapa makapalipay sa siyudad sa Dios. Siya ang gipangandoy uban sa pagpanghupaw niining higala sa Pamanhonon, nga karon adunay unang mga bunga sa Espiritu nga gitipigan uban Kaniya, apan nag-agulo gihapon sa iyang kaugalingon, nagpaabot sa pagsagop kaniya ingon nga anak, nga mao ang pagtubos sa iyang lawas; ngadto Kaniya siya nanghupaw, isip sakop sa Pangasaw-onon; alang Kaniya siya nangabugho, isip higala sa Pamanhonon; alang Kaniya siya nangabugho, dili alang sa iyang kaugalingon; kay pinaagi sa tingog sa Imong mga busay, dili pinaagi sa iyang kaugalingong tingog, siya nagtawag nianang laing kahiladman, ug tungod sa iyang pagpangabugho alang kanila, nahadlok siya nga basin, sama nga gilimbongan sa bitin si Eva pinaagi sa iyang kalimbongan, ang ilang mga hunahuna madaot usab ug mahimulag gikan sa kaputli nga anaa sa among Pamanhonon, ang Imong bugtong Anak. O unsa kaha kakahayag sa katahom niana, sa dihang makita na namo Siya ingon sa Iyang pagkamao, ug mawala na kadtong mga luha nga nahimong akong pagkaon adlaw ug gabii, samtang adlaw-adlaw sila moingon kanako, Hain na karon ang Imong Dios?
Tan-awa, ako usab nag-ingon, O akong Dios, Hain Ka? Tan-awa, ania Ka! Diha Kanimo makaginhawa ako og diyutay, sa dihang ibubo ko nga nag-inusara ang akong kalag pinaagi sa tingog sa kalipay ug pagdayeg, ang tingog sa usa nga nagsaulog sa balaang adlaw. Apan masubo na usab kini, kay mahulog kini pag-usab ug mahimong usa ka kahiladman, o hinuon makamatikod nga kini usa gihapon ka kahiladman. Ngadto niini mosulti ang akong pagtuo, nga Imong gipasiga aron modan-ag sa akong mga tiil sa kagabhion: Nganong masulob-on ka, O akong kalag, ug nganong ginasamok mo ako? Paglaom sa Ginoo; ang Iyang pulong usa ka lampara alang sa imong mga tiil: paglaom ug paglahutay, hangtod nga molabay ang kagabhion, ang inahan sa mga daotan, hangtod nga molabay ang kapungot sa Ginoo, nga kaniadto mga anak usab kita niini, kita nga kaniadto kangitngit, nga ang mga salin niini gidala nato diha sa atong lawas, nga patay tungod sa sala; hangtod nga mobanagbanag ang adlaw ug mangahanaw ang mga landong. Paglaom sa Ginoo; sa kabuntagon mobarog ako sa Imong atubangan ug mamalandong Kanimo: sa walay kataposan magadayeg ako Kanimo. Sa kabuntagon mobarog ako sa Imong atubangan, ug makita ko ang kaluwasan sa akong nawong, ang akong Dios, nga magabuhi usab sa atong mga lawas nga may kamatayon, pinaagi sa Espiritu nga nagpuyo kanato, kay Siya sa Iyang kalooy mipahiluna ibabaw sa among mangitngit ug naglutaw-lutaw nga kahiladman sa sulod: gikan Kaniya nakadawat kita niining pagpanaw og usa ka pasalig, aron karon mahimo kitang kahayag: samtang kita naluwas diha sa paglaom, ug mga anak sa kahayag ug mga anak sa adlaw, dili mga anak sa gabii ni sa kangitngit, bisan tuod kaniadto mao kita kana. Tali kanila ug kanamo, niining pagkadili-siguro sa tawhanong kahibalo, Ikaw lamang ang nagpalahi; Ikaw, nga nagsusi sa among mga kasingkasing, ug nagtawag sa kahayag og adlaw, ug sa kangitngit og gabii. Kay kinsa man ang makaila sa kalainan tali kanamo, gawas Kanimo? Ug unsa may anaa kanamo nga wala namo madawat gikan Kanimo? Gikan sa mao rang minasa gihimo ang mga sudlanan alang sa dungog, nga gikan niini gihimo usab ang uban alang sa kaulawan.
O kinsa man, gawas Kanimo, among Dios, ang naghimo alang kanamo nianang kalangitan sa awtoridad ibabaw kanamo diha sa Imong Balaang Kasulatan? Ingon sa giingon, Kay ang langit lukuton sama sa usa ka linukot nga basahon; ug karon gibuklad kini ibabaw kanamo sama sa usa ka panit. Kay ang Imong Balaang Kasulatan adunay labaw pang halangdong awtoridad, sukad nga nangamatay kadtong mga tawo nga may kamatayon nga pinaagi kanila Imong gihatag kini kanamo. Ug Ikaw nasayod, Ginoo, Ikaw nasayod, kon giunsa Nimo pagsul-ob og mga panit sa mga tawo, sa dihang tungod sa sala nahimo silang may kamatayon. Busa Imong gibuklad sama sa usa ka panit ang kalangitan sa Imong basahon, nga mao ang Imong nagkauyon nga mga pulong, nga pinaagi sa pagpangalagad sa mga tawo nga may kamatayon Imong gibuklad ibabaw kanamo. Kay pinaagi gayod sa ilang kamatayon, kadtong lig-ong kalangitan sa awtoridad, diha sa Imong mga pulong nga ilang gipahayag, mas halangdong nabuklad ibabaw sa tanan nga anaa sa ilalom niini; samtang buhi pa sila dinhi, wala pa kini mabuklad sa ingon ka halangdong paagi. Wala pa Nimo mabuklad ang langit sama sa usa ka panit; wala pa Nimo mapakaylap sa tanang dapit ang himaya sa ilang mga kamatayon.
Tugoti kami, O Ginoo, sa pagtan-aw sa mga langit, ang buhat sa Imong mga tudlo; kuhaa gikan sa among mga mata kanang panganod nga Imong gibuklad sa ilalom niini. Didto anaa ang Imong pagpamatuod, nga naghatag og kaalam sa mga gagmay: hingpiton Mo, O akong Dios, ang Imong pagdayeg gikan sa baba sa mga bata ug mga masuso. Kay wala kamiy laing nailhang mga basahon nga ingon niana makapukan sa garbo, nga ingon niana makapukan sa kaaway ug sa tigdepensa, nga mosukol sa Imong pagpasig-uli pinaagi sa pagdepensa sa iyang kaugalingong mga sala. Wala akoy nailhan, Ginoo, wala akoy nailhang laing ingon niana kaputli nga mga pulong, nga ingon niana makadani kanako sa pagkumpisal, ug makahimo sa akong liog nga mapailobon sa Imong yugo, ug modapit kanako sa pag-alagad Kanimo nga walay gipangayong balos. Tugoti ako sa pagsabot niini, maayong Amahan: ihatag kini kanako, nga gibutang sa ilalom niini: kay alang niadtong gibutang sa ilalom niini, Imo kining gitukod.
Adunay ubang mga tubig ibabaw niining kalangitan, nga nagtuo akong walay kamatayon ug nahimulag gikan sa yutan-ong pagkadunot. Padayega sila sa Imong Ngalan, padayega sila Kanimo, ang katawhan nga labaw sa mga langit, ang Imong mga anghel, nga dili na kinahanglang mohangad niining kalangitan, ni makahibalo sa Imong Pulong pinaagi sa pagbasa. Kay kanunay nilang gitan-aw ang Imong nawong, ug didto ilang mabasa, nga walay mga silaba nga nagasunodsunod sa panahon, kon unsay buot sa Imong walay kataposang kabubut-on; nagabasa sila, nagapili sila, nagahigugma sila. Kanunay silang nagabasa; ug dili gayod molabay ang ilang gibasa; kay pinaagi sa pagpili, ug pinaagi sa paghigugma, ilang gibasa ang pagkadili-mausab gayod sa Imong laraw. Ang ilang basahon dili gayod takpon, ni ang ilang linukot nga basahon lukuton; kay Ikaw mismo mao kini alang kanila, ug mao kini sa walay kataposan; kay Imo silang gipahimutang ibabaw niining kalangitan, nga Imong gitukod nga lig-on ibabaw sa kahuyang sa katawhan sa ubos, diin makahimo silang mohangad ug makakat-on sa Imong kalooy, nga nagapahayag sulod sa panahon mahitungod Kanimo nga nagbuhat sa mga panahon. Kay ang Imong kalooy, O Ginoo, anaa sa mga langit, ug ang Imong kamatuoran miabot hangtod sa mga panganod. Ang mga panganod molabay, apan ang langit magpabilin. Ang mga magwawali sa Imong pulong mogikan niining kinabuhia ngadto sa lain; apan ang Imong Kasulatan gibuklad ibabaw sa katawhan, bisan hangtod sa kataposan sa kalibotan. Apan ang langit ug ang yuta usab molabay, apan ang Imong mga pulong dili molabay. Kay ang linukot nga basahon lukuton: ug ang sagbot nga gibuklaran niini, uban sa katahom niini, molabay; apan ang Imong Pulong magpabilin sa walay kataposan, nga karon makita namo ilalom sa mangitngit nga larawan sa mga panganod, ug pinaagi sa salamin sa mga langit, dili sumala sa tinuod Niyang pagkamao: kay kami usab, bisan mga hinigugma sa Imong Anak, wala pa mapadayag kon unsa kami unya. Siya mitan-aw latas sa rehas sa among unod, ug malumo Siyang nakigsulti kanamo, ug nagpasiga sa among mga kasingkasing, ug nanagan kami sunod sa Iyang kahumot. Apan sa dihang Siya mopadayag, mahisama kami Kaniya, kay makita namo Siya sumala sa Iyang pagkamao. Sumala sa Iyang pagkamao, Ginoo, mao kana ang among makita.
Kay Ikaw lamang ang hingpit nga nahibalo kon unsa Ikaw; Ikaw nga naglungtad nga walay pagkausab, ug nahibalo nga walay pagkausab, ug nagbuot nga walay pagkausab. Ug ang Imong Esensiya nahibalo ug nagbuot nga walay pagkausab; ug ang Imong Kahibalo naglungtad ug nagbuot nga walay pagkausab; ug ang Imong Kabubut-on naglungtad ug nahibalo nga walay pagkausab. Ug dili usab daw matarong sa Imong mga mata nga, maingon nga ang Kahayag nga Dili Mausab nakaila sa Iyang Kaugalingon, mao usab unta kana ang pagkaila Kaniya sa binuhat nga gihayagan ug mausab. Busa ang akong kalag sama sa yuta nga walay tubig, kay maingon nga dili kini makahayag sa iyang kaugalingon pinaagi lamang sa iyang kaugalingon, dili usab kini makatagbaw sa iyang kaugalingon pinaagi lamang sa iyang kaugalingon. Kay anaa Kanimo ang tuboran sa kinabuhi, maingon nga diha sa Imong kahayag makita namo ang kahayag.
Kinsa ang nagtigom sa mga napuno sa kapaitan ngadto sa usa ka katilingban? Kay silang tanan adunay usa ra ka tumong, usa ka lumalabay ug yutan-ong kalipay, ug aron makab-ot kini ilang gibuhat ang tanang butang, bisan pa nga nagbalhinbalhin sila taliwala sa dili maisip nga nagkalainlaing mga kabalaka. Kinsa pa, Ginoo, kondili Ikaw, ang miingon: Patigoma ang mga tubig ngadto sa usa ka dapit, ug patungha ang mamala nga yuta, nga giuhaw Kanimo? Kay ang dagat usab Imoha, ug Ikaw ang nagbuhat niini, ug ang Imong mga kamot nag-andam sa mamala nga yuta. Ug dili ang kapaitan sa mga kabubut-on sa mga tawo, kondili ang pagkatigom sa mga tubig, ang gitawag og dagat; kay Imong gipugngan ang daotang mga tinguha sa mga kalag sa mga tawo, ug Imong gitakda ang ilang mga utlanan, kon hangtod asa lamang sila tugot nga makaabot, aron ang ilang mga balod magbunalay sa usag usa: ug sa ingon Imo kining gihimong dagat, pinaagi sa kahusay sa Imong paghari ibabaw sa tanang butang.
Apan ang mga kalag nga giuhaw Kanimo, ug nga nagpakita sa Imong atubangan (nga gibulag gikan sa katilingban sa dagat pinaagi sa laing mga utlanan), Imong gibisbisan gikan sa usa ka tuboran sa tam-is nga tubig, aron ang yuta maghatag sa iyang bunga, ug aron, sa Imong pagsugo, Ginoong Dios, ang among kalag magpaturok og mga buhat sa kalooy sumala sa ilang matang, nga mahigugma sa among isigkatawo pinaagi sa pagtagana sa iyang lawasnong mga panginahanglan, nga adunay binhi diha sa iyang kaugalingon sumala sa iyang kaugalingong dagway, sa dihang, tungod sa among pagbati sa among kahuyang, mobati kami og kaluoy aron tabangan ang mga nanginahanglan; nga motabang kanila maingon sa among tinguha nga tabangan kami kon anaa kami sa samang panginahanglan; dili lamang sa sayon nga mga butang, sama sa tanom nga naghatag og binhi, kondili usab sa pagpanalipod pinaagi sa among pagtabang, uban sa among kinamaayohang kusog, sama sa kahoy nga naghatag og bunga: nga mao ang pagbuhat og maayo pinaagi sa pagluwas sa nag-antos sa inhustisya gikan sa kamot sa gamhanan, ug sa paghatag kaniya og dangpanan nga makapanalipod kaniya, pinaagi sa dakong gahom sa matarong nga paghukom.
Busa, Ginoo, busa, nangamuyo ako Kanimo: patuboa, sumala sa Imong pagbuhat, sumala sa Imong paghatag og kalipay ug katakos, patuboa ang kamatuoran gikan sa yuta, ug patan-awa paubos gikan sa langit ang pagkamatarong, ug pabutangi og mga kahayag ang kawanangan. Magpikas kita sa atong tinapay alang sa mga gigutom, ug pasudla sa atong balay ang mga kabos nga walay pinuy-anan. Sapotan nato ang mga hubo, ug dili nato tamayon ang atong mga isigkatawo nga sama natog unod. Sa dihang moturok na gikan sa yuta kining mga bunga, tan-awa nga kini maayo; ug pasigaa ang atong lumalabay nga kahayag; ug kita mismo, gikan niining ubos nga pagkamabungahon sa buhat, makaabot unta sa kalipay sa pagpamalandong, makaangkon sa Pulong sa Kinabuhi sa kahitas-an, ug mopakita ingon nga mga kahayag sa kalibotan, nga motapot sa kawanangan sa Imong Kasulatan. Kay didto gitudloan Mo kami sa pag-ila tali sa mga butang sa salabotan ug sa mga butang sa mga igbalati, sama sa tali sa adlaw ug sa gabii; o tali sa mga kalag nga nagpahinungod sa mga butang sa salabotan o sa mga butang sa mga igbalati, aron karon dili na lamang Ikaw, diha sa tinago sa Imong paghukom, sama sa wala pa mabuhat ang kawanangan, ang magbulag sa kahayag ug sa kangitngit, kondili ang Imong espirituhanong mga anak usab, nga gipahimutang ug gihan-ay sa maong kawanangan (karon nga ang Imong grasya gipadayag na sa tibuok kalibotan), makahatag og kahayag sa yuta, ug makabulag sa adlaw ug sa gabii, ug mahimong mga timaan sa mga panahon: nga ang daang mga butang nangagi na, ug, tan-awa, ang tanang butang nahimong bag-o; ug nga ang atong kaluwasan mas duol na kay sa dihang mituo kita; ug nga ang gabii hapit na matapos, ug ang adlaw haduol na; ug nga purongpurongan Mo ang Imong tuig og panalangin, nga ipadala Mo ang mga mamumuo sa Imong kaayo ngadto sa Imong alanihon, nga ang uban nangabudlay na sa pagpugas niini, ug ipadala usab ang uban ngadto sa laing uma, kansang pag-ani mahitabo sa kataposan. Sa ingon niini gitubag Mo ang mga pag-ampo sa nangayo, ug gipanalanginan Mo ang mga katuigan sa mga matarong; apan Ikaw mao gihapon, ug diha sa Imong mga katuigan nga dili matapos, nag-andam Ka og kamalig alang sa among lumalabay nga mga katuigan. Kay pinaagi sa walay kataposang laraw, naghatag Ka og langitnong mga panalangin sa yuta sa ilang tukmang mga panahon. Kay ngadto sa usa gihatag pinaagi sa Espiritu ang pulong sa kaalam, ingon nga mao ang mas gamay nga kahayag; ngadto sa lain ang pagtuo; ngadto sa lain ang gasa uban sa kahayag sa tin-aw nga kamatuoran, ingon nga alang sa pagdumala sa adlaw. Ngadto sa lain ang pulong sa kahibalo pinaagi sa mao gihapong Espiritu, ingon nga mao ang mas gamay nga kahayag; ngadto sa lain ang pagtuo; ngadto sa lain ang gasa sa pag-ayo; ngadto sa lain ang pagbuhat og mga milagro; ngadto sa lain ang pagpanagna; ngadto sa lain ang pag-ila sa mga espiritu; ngadto sa lain ang nagkalainlaing matang sa mga pinulongan. Ug kining tanan sama sa mga bituon. Kay kining tanan gibuhat sa usa ug mao gihapong Espiritu, nga nag-apod-apod ngadto sa matag tawo sa iyang kaugalingong gasa sumala sa Iyang kabubut-on; ug nagpatungha sa mga bituon nga tin-awng makita, aron makahatag og kaayohan sa tanan. Apan ang pulong sa kahibalo, nga naglangkob sa tanang Sakramento, nga nagkalainlain sa ilang mga panahon sama sa bulan, ug kadtong uban pang mga pagpaila sa mga gasa, nga gilista sa ilang han-ay, sama sa mga bituon, sanglit dili sila makaabot sa kahayag sa kaalam nga naglipay sa adlaw nga gihisgotan na, alang lamang sa pagdumala sa gabii. Kay gikinahanglan kini niadtong mga tawo nga dili mapakigsultihan sa Imong labing maalamong alagad ingon nga mga espirituhanon, kondili ingon nga mga unodnon; bisan pa siya mao ang nagsulti og kaalam taliwala sa mga hingpit. Apan ang tawong kinaiyanhon, nga sama sa usa ka masuso diha kang Kristo ug gipakaon og gatas, hangtod nga malig-on siya alang sa gahi nga pagkaon ug ang iyang mata makahimo na sa pagtan-aw sa Adlaw, dili unta siya magpuyo sa gabii nga gibiyaan sa tanang kahayag, kondili matagbaw sa kahayag sa bulan ug sa mga bituon. Ingon niini Ka nakigsulti kanamo, among Dios nga hingpit sa kaalam, diha sa Imong Basahon, ang Imong kawanangan; aron among mailhan ang tanang butang, diha sa kahibulongang pagpamalandong; bisan pa nga sa pagkakaron pinaagi pa sa mga timaan ug sa mga panahon, ug sa mga adlaw, ug sa mga tuig.
Apan una, panghugas kamo, paghinlo kamo; isalikway ang daotan gikan sa inyong mga kalag, ug gikan sa atubangan sa Akong mga mata, aron makita ang uga nga yuta. Pagkat-on sa pagbuhat og maayo, hatagi og hustisya ang mga ilo, dapigi ang balo nga babaye, aron ang yuta moturok og lunhawng mga tanom nga makaon, ug og kahoy nga mamunga; ug umari kamo, maghiskgot kita, nagaingon ang Ginoo, aron adunay mga kahayag sa kawanangan sa langit, ug modan-ag kini sa yuta. Gipangutana niadtong tawong dato ang maayong Magtutudlo kon unsay iyang buhaton aron makab-ot ang kinabuhing dayon. Pasultiha kaniya ang maayong Magtutudlo (nga iyang giisip nga tawo lamang; apan Siya maayo tungod kay Siya Dios), pasultiha Siya kaniya nga, kon buot niyang mosulod sa kinabuhi, kinahanglan niyang tumanon ang mga sugo: isalikway niya gikan kaniya ang kapait sa pagkamadinauton ug pagkadaotan; dili mopatay, dili manapaw, dili mangawat, dili mosaksi og bakak; aron makita ang uga nga yuta, ug moturok gikan niini ang pagtahod sa amahan ug inahan, ug ang gugma sa atong isigkatawo. Kining tanan (matod niya) akong gituman. Nan nganong adunay daghang tunok, kon mabungahon ang yuta? Lakaw, lukata ang nagkatag nga kalibonan sa kahakog; ibaligya ang imong kabtangan, ug mapuno ka sa bunga pinaagi sa paghatag ngadto sa mga kabos, ug makabaton ka og bahandi sa langit; ug sunda ang Ginoo kon buot kang mahingpit, nga makig-uban niadtong mga tawo nga Iyang gisultihan og kaalam, Siya nga nahibalo kon unsay iapod-apod sa adlaw ug sa gabii, aron ikaw usab mahibalo niini, ug alang kanimo adunay mga kahayag sa kawanangan sa langit; nga dili mahitabo kon wala didto ang imong kasingkasing: ug dili usab maanaa didto ang imong kasingkasing kon wala didto ang imong bahandi; sumala sa imong nadungog gikan sa maayong Magtutudlo. Apan kadtong umaw nga yuta nasubo; ug ang mga tunok milumos sa pulong.
Apan kamo, piniling kaliwatan, kamong mga mahuyang sa kalibotan, nga mibiya sa tanan aron mosunod sa Ginoo; sunod kamo Kaniya, ug pakaulawi ang mga gamhanan; sunod kamo Kaniya, kamong matahom nga mga tiil, ug sidlak kamo sa kawanangan, aron ang kalangitan magmantala sa Iyang himaya, nga magbulag sa kahayag sa mga hingpit, bisan dili sama sa mga anghel, ug sa kangitngit sa mga gagmay, bisan wala sila tamaya. Sidlak kamo ibabaw sa yuta; ug ipaambit sa adlaw, nga gihayagan sa adlawng mosidlak, ngadto sa laing adlaw, ang sinultihan sa kaalam; ug ipadayag sa gabii, nga gihayagan sa bulan, ngadto sa laing gabii, ang pulong sa kahibalo. Ang bulan ug ang mga bituon mosidlak alang sa gabii; apan dili sila matabonan sa kangitngit sa gabii, kay naghatag sila niini og kahayag sumala sa angay niini nga sukod. Kay tan-awa, ingon og nag-ingon ang Dios: Adunay unta mga suga sa kawanangan sa langit; kalit nga miabot ang usa ka tingog gikan sa langit, nga daw huyop sa usa ka makusog nga hangin, ug mitungha ang nagkabahinbahing mga dila nga daw kalayo, ug mitugpa kini sa matag usa kanila. Ug nahimo ang mga suga sa kawanangan sa langit, nga nagbaton sa pulong sa kinabuhi. Pagdalagan kamo ngadto-nganhi sa tanang dapit, kamong balaang mga kalayo, kamong matahom nga mga kalayo; kay kamo ang kahayag sa kalibotan, ug wala kamo ibutang ilalom sa gantangan; Siya nga inyong gikupotan pag-ayo gituboy, ug gituboy usab Niya kamo. Pagdalagan kamo ngadto-nganhi, ug ipaila ang inyong kaugalingon sa tanang kanasoran.
Hinaot nga ang dagat usab manamkon ug manganak sa inyong mga buhat; ug hinaot nga ang katubigan magpatungha sa nagalihok nga binuhat nga adunay kinabuhi. Kay kamo, nga naglain sa bililhon gikan sa walay bili, gihimong baba sa Dios, nga pinaagi kaninyo Siya nagaingon: Magpatungha ang katubigan, dili sa buhing binuhat nga gipatungha sa yuta, kondili sa nagalihok nga binuhat nga adunay kinabuhi, ug sa mga langgam nga molupad ibabaw sa yuta. Kay ang Imong mga Sakramento, O Dios, pinaagi sa pagpangalagad sa Imong mga balaan, milihok taliwala sa mga balod sa mga tentasyon sa kalibotan, aron balaanon ang mga Hentil sa Imong Ngalan, diha sa Imong Bunyag. Ug taliwala niining mga butanga, daghang dagkong katingalahan ang gihimo, nga daw dagkong mga balyena: ug ang mga tingog sa Imong mga sinugo naglupad ibabaw sa yuta, sa halapad nga kawanangan sa Imong Basahon; kini gibutang ibabaw nila, ingon nga awtoridad nga ilalom niini sila molupad, bisan asa sila moadto. Kay walay sinultihan ni pinulongan diin dili madungog ang ilang tingog: tungod kay ang ilang tingog mikaylap sa tibuok yuta, ug ang ilang mga pulong miabot hangtod sa kinatumyan sa kalibotan, kay Ikaw, Ginoo, nagpadaghan kanila pinaagi sa Imong panalangin.
Nagsulti ba ako og dili tinuod, o nagsagol ba ako ug nagsamok, ug wala mag-ila sa kalainan tali sa tin-aw nga kahibalo niining mga butanga sa kawanangan sa langit, ug sa materyal nga mga buhat diha sa baworon nga dagat, ug ilalom sa kawanangan sa langit? Kay niadtong mga butanga nga ang kahibalo lig-on ug klarong natino, nga walay bisan unsang pagdugang pinaagi sa pagpasanay, nga daw mga suga sa kaalam ug kahibalo, bisan niini, ang materyal nga mga kalihokan daghan ug nagkalainlain; ug tungod kay ang usa ka butang motungha gikan sa lain, modaghan sila pinaagi sa Imong panalangin, O Dios, nga naghatag og bag-ong kalagsik sa mortal nga mga igbalati nga dali mapul-an; aron ang usa ka butang diha sa pagsabot sa atong hunahuna, pinaagi sa mga lihok sa lawas, mapadayag ug masulti sa daghang paagi. Kining mga Sakramento gipatungha sa katubigan; apan diha sa Imong pulong. Ang mga panginahanglan sa katawhan nga nahimulag gikan sa kahangtoran sa Imong kamatuoran maoy nagpatungha niini, apan diha sa Imong Ebanghelyo; kay ang katubigan mismo mipagula niini, ug ang masakiton nga kapait sa maong katubigan maoy hinungdan nga gipadala kini diha sa Imong Pulong.
Karon matahom ang tanang butang nga Imong gibuhat; apan tan-awa, Ikaw mismo nga nagbuhat sa tanan mas matahom pa sa dili maasoy nga paagi; ug kon si Adan wala pa mahulog palayo Kanimo, ang kaparat sa dagat dili unta gayod moagas gikan kaniya, nga mao ang kaliwatan sa tawo nga hilabihan ka mausisahon, naghubag nga sama sa unos, ug walay pahulay nga nagbalod pataas ug paubos; ug unya dili unta kinahanglan nga ang Imong mga tinugyanan magbuhat diha sa daghang katubigan, sa lawasnon ug mabati sa mga igbalati nga paagi, og misteryosong mga buhat ug mga pulong. Kay mao kini karon alang kanako ang daw gipasabot niadtong nagalihok ug nagalupad nga mga binuhat: pinaagi niini ang katawhan gisugdan sa pagtuo ug gikonsagrar pinaagi sa lawasnong mga Sakramento, apan dili sila mouswag pa gawas kon ang ilang kalag adunay espirituhanong kinabuhi, ug gawas kon, human sa pulong sa pagdawat, kini maglantaw sa unahan ngadto sa kahingpitan.
Ug pinaagi niini, diha sa Imong Pulong, dili ang kailadman sa dagat, kondili ang yuta nga gibulag gikan sa kapaitan sa mga tubig, ang nagpatungha, dili sa nagalihok nga binuhat nga adunay kinabuhi, kondili sa buhing kalag. Kay karon wala na kini magkinahanglan og bunyag, sama sa mga pagano, ug sama sa iyang kaugalingong panginahanglan kaniadto, sa dihang natabonan pa kini sa mga tubig; (kay walay laing agianan pasulod sa gingharian sa langit, sanglit Imong gitakda nga mao kini ang agianan): ni nagapangita kini sa kahibulongan sa mga milagro aron motuo; kay dili kini ingon niana nga dili motuo gawas kon makakita og mga timailhan ug mga kahibulongan, karon nga ang yuta sa mga matinumanon nahimulag na gikan sa mga tubig nga mapait tungod sa pagkadili-matinoohon; ug ang mga pinulongan maoy timailhan, dili alang sa mga mituo, kondili alang sa mga wala motuo. Busa, kana usab nga yuta nga Imong gitukod ibabaw sa mga tubig wala magkinahanglan sa matang nga nagalupad, nga gipatungha sa mga tubig pinaagi sa Imong pulong. Ipadala ang Imong pulong ngadto niini pinaagi sa Imong mga sinugo: kay naghisgot kami sa ilang pagbuhat, apan Ikaw man ang nagabuhat diha kanila aron makapatungha sila og buhing kalag dinhi. Ang yuta nagpatungha niini, kay ang yuta mao ang hinungdan nga ilang ginabuhat kini diha sa kalag; sama nga ang dagat mao ang hinungdan nga sila nagbuhat diha sa nagalihok nga mga binuhat nga adunay kinabuhi, ug sa mga langgam nga nagalupad ilalom sa hawan sa langit, nga wala kinahanglana sa yuta; bisan tuod nagakaon kini sa maong isda nga gikuha gikan sa kailadman, diha sa maong lamesa nga Imong giandam sa atubangan sa mga mituo. Kay tungod niini gikuha Siya gikan sa kailadman, aron Iyang pakan-on ang mamalang yuta; ug ang langgam, bisan tuod mitubo sa dagat, nagpadaghan gihapon ibabaw sa yuta. Kay ang pagkadili-matinoohon sa tawo mao ang hinungdan sa unang mga pagsangyaw sa mga Ebanghelista; apan ang mga matinumanon giawhag ug gipanalanginan usab nila sa nagkalainlaing paagi, adlaw-adlaw. Apan ang buhing kalag nagsugod gikan sa yuta: kay kadto lamang nga sakop na sa mga Matinumanon ang makapahimulos sa pagpugong sa ilang kaugalingon gikan sa gugma niining kalibotana, aron ang ilang kalag mabuhi alang Kanimo, ang kalag nga patay samtang nagkinabuhi kini sa mga kalipayan; sa mga kalipay nga nagdala og kamatayon, Ginoo, kay Ikaw, Ginoo, mao ang kalipay nga naghatag og kinabuhi sa putling kasingkasing.
Busa karon, pabuhata ang Imong mga alagad diha sa yuta,—dili sama sa ilang pagbuhat diha sa mga tubig sa pagkadili-matinoohon, pinaagi sa pagsangyaw ug pagsulti pinaagi sa mga milagro, ug mga Sakramento, ug misteryosong mga pulong; diin ang pagkawalay kahibalo, nga inahan sa pagdayeg, mahimong magtutok kanila tungod sa pagtahod niadtong tinagong mga timailhan. Kay ingon niini ang pagsulod sa Pagtuo alang sa mga anak ni Adan nga nakalimot Kanimo, samtang nagtago sila gikan sa Imong nawong, ug nahimong mangitngit nga kailadman. Apan—pabuhata karon ang Imong mga alagad sama sa diha sa mamalang yuta, nga nahimulag gikan sa mga lilo sa dakong kailadman: ug himoa silang panig-ingnan sa mga Matinumanon, pinaagi sa ilang pagkinabuhi sa atubangan nila, ug sa pagdasig kanila sa pagsundog. Kay sa ingon niini ang mga tawo maminaw, aron dili lamang maminaw, kondili mobuhat usab. Pangitaa ang Ginoo, ug mabuhi ang inyong kalag, aron ang yuta magpatungha sa buhing kalag. Ayaw kamo pagpahiuyon sa kalibotan. Pugngi ang inyong kaugalingon gikan niini: ang kalag mabuhi pinaagi sa paglikay sa mga butang nga makamatay niini kon kini mahigugma niini. Pugngi ang inyong kaugalingon gikan sa dili mapugngang kabangis sa garbo, sa tapolang pagpatuyang sa kahilayan, ug sa bakak nga giangkon nga kahibalo: aron ang ihalas nga mga mananap mapaaghop, ang kahayopan maanad sa yugo, ang mga bitin dili na makadaot. Kay kini mao ang mga lihok sa atong hunahuna nga gihulagway sa usa ka alegorya; sa ato pa, ang pagkamapahitas-on sa garbo, ang kalipay sa kaulag, ug ang hilo sa pagkamausisahon, mao ang mga lihok sa usa ka patay nga kalag; kay ang kalag dili mamatay sa paagi nga mawala ang tanan niyang lihok; tungod kay mamatay kini pinaagi sa pagbiya sa tuboran sa kinabuhi, ug sa ingon mabihag niining lumalabay nga kalibotan, ug mopahiuyon niini.
Apan ang Imong pulong, O Dios, mao ang tuboran sa kinabuhing dayon; ug dili gayod mahanaw: busa kining pagpalayo sa kalag gipugngan sa Imong pulong, sa dihang giingnan kami, Ayaw kamo pagpahiuyon niining kalibotana; aron ang yuta, diha sa tuboran sa kinabuhi, magpatungha og buhing kalag; sa ato pa, usa ka kalag nga nahimong mapugnganon diha sa Imong Pulong, pinaagi sa Imong mga Ebanghelista, pinaagi sa pagsunod sa mga sumusunod sa Imong Kristo. Kay kini sumala sa iyang matang; tungod kay ang tawo naanad man sa pagsundog sa iyang higala. Mahisama kamo kanako (matod niya), kay ako usab nahisama kaninyo. Sa ingon niini, dinhi niining buhing kalag adunay maayong ihalas nga mga mananap, sa kaaghop sa mga buhat (kay Ikaw nagsugo, Padayona ang imong buluhaton uban sa kaaghop, ug sa ingon higugmaon ka sa tanang tawo); ug maayong kahayopan, nga dili makabaton og sobra kon mokaon, ni makulangan kon dili mokaon; ug maayong mga bitin, nga dili makuyaw aron makadaot, kondili maalamon sa pagmatngon; ug mosusi lamang niining lumalabay nga kinaiyahan kutob sa igo aron ang kahangtoran makita sa tin-aw, nga masabtan pinaagi sa mga butang nga binuhat. Kay kining mga binuhat nagmasinugtanon sa pangatarongan, sa dihang gipugngan sila sa paggahom kanato sa paagi nga makamatay, sila mabuhi, ug maayo.
Kay tan-awa, O Ginoo, among Dios, among Magbubuhat, sa dihang ang among mga pagbati napugngan na gikan sa paghigugma sa kalibotan, nga maoy hinungdan sa among kamatayon pinaagi sa daotang pagkinabuhi; ug nagsugod na kami sa pagkahimong buhing kalag pinaagi sa maayong pagkinabuhi; ug ang Imong pulong nga Imong gisulti pinaagi sa Imong apostol natuman diha kanamo, Ayaw kamo pagpahiuyon niining kalibotana: mosunod usab kadtong Imong gidugang dayon, nga nagaingon, Apan pag-usab kamo pinaagi sa pagbag-o sa inyong hunahuna; dili na sumala sa inyong matang, nga daw nagsunod sa inyong isigkatawo nga nag-una kaninyo, ni nagkinabuhi sumala sa panig-ingnan sa usa ka tawo nga mas maayo (kay wala Ka mag-ingon, “Buhaton ang tawo sumala sa iyang matang,” kondili, Buhaton Nato ang tawo sumala sa Atong kaugalingong larawan ug pagkasama), aron among masuta kon unsa ang Imong kabubut-on. Kay mao kini ang katuyoan niadtong Imong tinugyanan (nga nahimong amahan sa mga anak pinaagi sa Ebanghelyo) sa pagsulti niini, aron dili sila magpabilin hangtod sa hangtod nga mga masuso, nga kinahanglan pa niyang pakan-on og gatas ug ampingan sama sa usa ka tig-atiman; pag-usab kamo (miingon siya) pinaagi sa pagbag-o sa inyong hunahuna, aron inyong masuta kon unsa ang maayo ug makapahimuot ug hingpit nga kabubut-on sa Dios. Busa wala Ka mag-ingon, “Buhaton ang tawo,” kondili, Buhaton Nato ang tawo. Ni miingon Ka, “sumala sa iyang matang”; kondili, sumala sa Atong larawan ug pagkasama. Kay ang tawo nga nabag-o diha sa iyang hunahuna, ug nagtan-aw ug nakasabot sa Imong kamatuoran, wala na magkinahanglan og tawo ingong iyang magtutultol, aron mosunod sumala sa iyang matang; kondili pinaagi sa Imong pagtultol iyang masuta kon unsa ang maayo, ang makapahimuot, ug hingpit nga kabubut-on Nimo: oo, Imo siyang gitudloan, kay may katakos na siya karon, sa pag-ila sa Trinidad diha sa Pagkausa, ug sa Pagkausa diha sa Trinidad. Busa ngadto sa gisulti sa plural, Buhaton Nato ang tawo, gidugang usab ang anaa sa singular, Ug gibuhat sa Dios ang tawo: ug ngadto sa gisulti sa plural, Sumala sa Atong pagkasama, gidugang ang anaa sa singular, Sumala sa larawan sa Dios. Sa ingon niini ang tawo gibag-o diha sa kahibalo sa Dios, sumala sa larawan Niya nga nagbuhat kaniya: ug sa nahimo siyang espirituhanon, iyang gihukman ang tanang butang (ang tanang butang nga angay hukman), apan siya mismo wala hukmi ni bisan kinsa.
Apan ang iyang paghukom sa tanang butang, kini nahiuyon sa iyang pagbaton og gahom sa mga isda sa dagat, ug sa mga langgam sa kahanginan, ug sa tanang kahayopan ug ihalas nga mga mananap, ug sa tibuok yuta, ug sa matag mananap nga nagakamang sa yuta. Kay gihimo niya kini pinaagi sa pagsabot sa iyang hunahuna, nga pinaagi niini iyang nasabtan ang mga butang sa Espiritu sa Dios; samtang kon wala kini, ang tawo, bisan gibutang sa dungog, walay pagsabot, ug gitandi sa mga mananap nga walay salabotan, ug nahisama kanila. Busa diha sa Imong Simbahan, O among Dios, sumala sa Imong grasya nga Imong gihatag niini (kay kami mao ang Imong binuhat, nga gibuhat alang sa maayong mga buhat), dili lamang kadtong gitugyanan sa espirituhanong pagdumala, kondili usab kadtong sa espirituhanong paagi nagpasakop sa mga gidumala kanila,—kay sa ingon niini Imong gibuhat ang tawo nga lalaki ug babaye, diha sa Imong espirituhanong grasya, diin, kon bahin sa sekso sa lawas, walay lalaki ni babaye, kay walay Hudiyo ni Griyego, walay ulipon ni gawasnon.—Ang mga tawong espirituhanon (sila man nga nagdumala, o sila nga nagmasinugtanon) nagahukom sa espirituhanong paagi; dili sa maong espirituhanong kahibalo nga nagdan-ag sa kahawan (kay dili sila angay mohukom sa ingon ka hataas nga awtoridad), ni mahimo silang mohukom sa Imong Basahon mismo, bisan kon adunay butang niini nga dili tin-aw nga nagdan-ag; kay among gipasakop ang among pagsabot niini, ug among giila nga sigurado nga bisan ang wala pa mabuksan sa among panan-aw, husto ug tinuod gihapon nga gisulti. Kay sa ingon niini ang tawo, bisan espirituhanon na karon ug nabag-o diha sa kahibalo sa Dios sumala sa larawan Niya nga nagbuhat kaniya, kinahanglan mahimong tigtuman sa balaod, dili maghuhukom niini. Ni mohukom siya sa maong kalainan tali sa mga tawong espirituhanon ug mga tawong unodnon, nga nailhan sa Imong mga mata, O among Dios, ug wala pa magpadayag sa ilang kaugalingon kanamo pinaagi sa mga buhat, aron mailhan namo sila pinaagi sa ilang mga bunga: apan Ikaw, Ginoo, nakaila na kanila bisan karon, ug Imo na silang gilain ug gitawag sa tago, bisan sa wala pa mabuhat ang kahawan. Ni siya, bisan espirituhanon, mohukom sa mga katawhan niining kalibotana nga walay kalinaw; kay unsa may iyang labot sa paghukom sa mga anaa sa gawas, nga wala man siya mahibalo kon kinsa kanila ang sa umaabot mosulod sa katam-is sa Imong grasya; ug kinsa ang magpadayon sa walay kataposang kapait sa pagkadili-diosnon?
Busa ang tawo, nga Imong gibuhat sumala sa Imong kaugalingong dagway, wala makadawat ug pagdumala sa mga kahayag sa langit, ni nianang tinagong langit mismo, ni sa adlaw ug sa gabii, nga Imong ginganlan sa wala pa matukod ang langit, ni sa pagkatigom sa mga tubig, nga mao ang dagat; apan Siya nakadawat ug pagdumala sa mga isda sa dagat, sa mga langgam sa kahanginan, sa tanang kahayopan, sa tibuok yuta, ug sa tanang nagakamang nga mananap ibabaw sa yuta. Kay Siya nagahukom ug nagauyon sa Iyang makaplagang husto, ug nagasalikway sa Iyang makaplagang sayop, diha man sa pagsaulog niadtong mga Sakramento nga pinaagi niini gipasulod sa pagtuo kadtong gipangita sa Imong kalooy diha sa daghang katubigan; o diha nianang diin gitanyag ang Isda, nga gikuha gikan sa kahiladman ug gikaon sa yutang deboto; o diha sa mga pagpahayag ug mga timaan sa mga pulong, nga ubos sa awtoridad sa Imong Basahon,—mga timaan nga nagagikan sa baba ug nagalanog, nga daw nagalupad ilalom sa kawanangan, pinaagi sa paghubad, pagpatin-aw, paghisgot, pagpakiglalis, pagkonsagrar, o pag-ampo Kanimo, aron ang katawhan makatubag, Amen. Ang paglitok sa tingog niining tanang pulong gikinahanglan tungod sa kahiladman niining kalibotana ug sa pagkabuta sa unod, nga dili makakita sa mga hunahuna; busa kinahanglan mosulti ug kusog ngadto sa mga dalunggan; aron, bisan kon modaghan ang mga langgam nga nagalupad ibabaw sa yuta, ang ilang sinugdanan nagagikan gihapon sa mga tubig. Ang tawong espirituhanon nagahukom usab pinaagi sa pag-uyon sa husto ug pagsalikway sa iyang makaplagang sayop diha sa mga buhat ug kinabuhi sa mga magtutuo; sa ilang mga limos, nga sama sa yutang nagapamunga, ug sa buhing kalag, nga nagakinabuhi pinaagi sa pagpugong sa mga pagbati, sa kaputli, sa pagpuasa, sa balaang mga pagpamalandong; ug sa mga butang nga masabtan pinaagi sa mga igbalati sa lawas. Giingon karon nga siya nagahukom niining tanan, diin siya adunay gahom usab sa pagtul-id.
Apan unsa man kini, ug unsa kining matang sa misteryo? Tan-awa, Imong gipanalanginan ang katawhan, O Ginoo, aron sila mosanay ug modaghan ug mopuno sa yuta; dili ba pinaagi niini naghatag Ka kanamo ug timailhan aron makasabot kami ug usa ka butang? Nganong wala man usab Nimo panalangini ang kahayag, nga Imong gitawag ug adlaw; ni ang kawanangan sa langit, ni ang mga kahayag, ni ang mga bituon, ni ang yuta, ni ang dagat? Makaingon unta ako nga Ikaw, O Dios, nga nagbuhat kanamo sumala sa Imong Dagway, makaingon unta ako nga Imong gikahimut-an ang paghatag niining panalangin ilabi na sa tawo; kon wala pa usab Nimo panalangini sa samang paagi ang mga isda ug ang mga balyena, aron sila mosanay ug modaghan ug mopuno sa katubigan sa dagat, ug aron ang mga langgam modaghan ibabaw sa yuta. Makaingon usab unta ako nga kining panalangin alang gayod sa mga binuhat nga mosanay sumala sa ilang kaugalingong matang, kon nakita ko pa nga gihatag kini sa mga kahoy nga mamunga, sa mga tanom, ug sa mga mananap sa yuta. Apan wala man isulti ngadto sa mga sagbot, ni sa mga kahoy, ni sa mga mananap, ni sa mga bitin, Sumanay kamo ug pagdaghan; bisan pa nga kining tanan, sama sa mga isda, mga langgam, o mga tawo, modaghan ug mopadayon sa ilang matang pinaagi sa pagpasanay.
Unsa man diay ang akong isulti, O Kamatuoran nga akong Kahayag? “Nga gisulti kini nga walay tuyo ug walay kahulogan?” Dili gayod, O Amahan sa pagkadiosnon; ipahilayo unta sa usa ka alagad sa Imong pulong ang pagsulti niana. Ug kon dili nako masabtan ang Imong gipasabot nianang mga pulonga, pasagdi ang mga labaw kanako, nga mao kadtong adunay mas dakong pagsabot kay kanako, nga mogamit niini sa mas maayong paagi, sumala sa pagsabot nga Imong gihatag sa matag tawo, O akong Dios. Apan hinaot nga ang akong pagsugid makapahimuot usab sa Imong mga mata, diin akong gisugid Kanimo nga nagatuo ako, O Ginoo, nga wala Ka magsulti niana nga walay kapuslanan; ni pugngan ko ang pagsulti sa gisugyot kanako niining pagtulon-an. Kay tinuod kini, ug wala akoy makita nga makababag kanako sa pagsabot sa mahulagwayong mga pahayag sa Imong Bibliya niining paagiha. Kay nasayod ako nga ang usa ka butang nga nasabtan sa hunahuna sa usa lamang ka paagi mahimong ipaila sa daghang paagi pinaagi sa mga pagpahayag nga mabati sa mga igbalati; ug nga ang gipaila sa usa lamang ka paagi pinaagi sa usa ka pagpahayag nga mabati sa mga igbalati mahimong masabtan sa daghang paagi diha sa hunahuna. Tan-awa, ang usa ka gugma sa Dios ug sa atong isigkatawo, pinaagi sa unsa kadaghang sakramento, ug sa dili maisip nga mga pinulongan, ug sa matag usa ka pinulongan, sa unsa kadaghan nga dili maisip nga mga paagi sa pagsulti, gipahayag kini sa paaging mabati sa mga igbalati. Sa ingon niini mosanay ug modaghan ang mga kaliwat sa mga tubig. Pamalandonga pag-usab, bisan kinsa ka nga nagabasa niini; tan-awa, ang gipahayag sa Kasulatan ug gilitok sa tingog sa usa lamang ka paagi, Sa sinugdan gibuhat sa Dios ang langit ug ang yuta; dili ba kini masabtan sa daghang paagi, dili pinaagi sa bisan unsang limbong sa kasaypanan, kondili pinaagi sa nagkalainlaing matang sa matuod nga mga kahulogan? Sa ingon niini mosanay ug modaghan ang mga kaliwat sa tawo.
Busa, kon atong sabton ang mga kinaiya sa mga butang mismo, dili sa mahulagwayong paagi, kondili sumala sa ilang kaugalingong kinaiya, nan ang pulong nga pagtubo ug pagsanay mohaom sa tanang butang nga naggikan sa binhi. Apan kon atong sabton ang mga pulong ingon nga gisulti sa mahulagwayong paagi (nga mao hinuon ang akong gihunahuna nga tuyo sa Kasulatan, nga sa pagkatinuod dili man sa walay hinungdan nga nagpahinungod niini nga panalangin ngadto lamang sa mga kaliwat sa mga mananap sa tubig ug sa tawo), nan atong makita nga ang “kadaghanon” iya sa espirituhanong mga binuhat ingon man sa mga may lawas, sama sa langit ug yuta; ug sa mga matarong ug dili matarong, sama sa kahayag ug kangitngit; ug sa balaang mga magsusulat nga nahimong mga tig-alagad sa Balaod alang kanato, sama sa hawan sa kalangitan nga nahimutang taliwala sa mga tubig ug sa mga tubig; ug sa katilingban sa mga katawhan nga anaa pa sa kapait sa pagkadili-matinoohon, sama sa dagat; ug sa kadasig sa balaang mga kalag, sama sa mamala nga yuta; ug sa mga buhat sa kalooy nga iya niining kinabuhi karon, sama sa mga tanom nga nagdala ug binhi ug sa mga kahoy nga namunga; ug sa espirituhanong mga gasa nga gipadayag alang sa pagpalig-on, sama sa mga kahayag sa langit; ug sa mga pagbati nga giumol ngadto sa pagpugong sa kaugalingon, sama sa buhing kalag. Niining tanan nga mga kahimtang atong makita ang kadaghanon, kadagaya, ug pagtubo; apan ang motubo ug mosanay sa ingon nga paagi nga ang usa ka butang mahimong ipahayag sa daghang paagi, ug ang usa ka pahayag mahimong sabton sa daghang paagi, wala nato makaplagi gawas sa mga timaan nga gipahayag pinaagi sa lawas ug sa mga butang nga giumol diha sa hunahuna. Pinaagi sa mga timaan nga gilitok pinaagi sa lawas, atong gisabot ang mga kaliwat sa mga tubig, nga gikinahanglan tungod sa kahiladman sa unod; pinaagi sa mga butang nga giumol diha sa hunahuna, ang mga kaliwat sa tawo, tungod sa pagkamabungahon sa pangatarongan. Ug alang niining tuyoha nagtuo kami nga Ikaw, Ginoo, miingon niining mga matanga: Pagtubo ug pagsanay. Kay pinaagi niining panalangina, akong gisabot nga Imo kaming gihatagan ug gahom ug katakos sa pagpahayag sa daghang paagi sa butang nga among nasabtan sa usa lamang ka paagi; ug sa pagsabot sa daghang paagi sa among nabasa nga dili tin-aw nga gipahayag sa usa lamang ka paagi. Sa ingon niini napuno ang mga tubig sa dagat, nga dili mapalihok gawas pinaagi sa nagkalainlaing mga kahulogan; sa ingon niini napuno usab ang yuta pinaagi sa pagsanay sa tawo, ang yuta kansang pagkauga makita sa iyang pangandoy, ug gidumala kini sa pangatarongan.
Buot ko usab isulti, O Ginoo nga akong Dios, ang gipahinumdom kanako sa mosunod nga Kasulatan; oo, mosulti ako, ug dili mahadlok. Kay isulti ko ang kamatuoran, samtang Ikaw mismo nagdasig kanako sa unsay Imong buot nga akong ipahayag gikan niadtong mga pulonga. Apan nagtuo ako nga dili ako makasulti sa kamatuoran pinaagi sa laing pagdasig gawas sa Imoha, kay Ikaw mao ang Kamatuoran, ug ang matag tawo bakakon. Busa, ang nagsulti ug bakak nagsulti gikan sa iyang kaugalingon; aron makasulti ako sa kamatuoran, mosulti ako gikan sa Imoha. Tan-awa, gihatag Mo kanamo ingon nga pagkaon ang matag tanom nga nagdala ug binhi nga anaa sa tibuok yuta; ug ang matag kahoy nga adunay bunga nga nagdala ug binhi. Ug dili lamang kanamo, kondili usab sa tanang langgam sa kahanginan, ug sa mga mananap sa yuta, ug sa tanang nagkamang nga mga binuhat; apan wala Mo kini ihatag sa mga isda ug sa dagkong mga balyena. Karon, miingon kami nga pinaagi niining mga bunga sa yuta gipasabot ug gihulagway sa usa ka pagtandi ang mga buhat sa kalooy nga gitagana gikan sa mabungahong yuta aron matubag ang mga panginahanglan niining kinabuhia. Ingon niana nga yuta ang matinud-anong Onesiforo, kansang panimalay Imong gikaloy-an, kay kanunay niyang gipalagsik ang Imong Pablo, ug wala siya maulaw sa pagkaginapos niini sa kadena. Mao usab kini ang gibuhat sa mga igsoon, ug ingon niini nga bunga ang ilang gipamunga, kadtong gikan sa Macedonia nga mitagana sa iyang nakulang. Apan unsa kadako ang iyang kasubo tungod sa pipila ka mga kahoy nga wala mohatag kaniya sa bunga nga angay niyang madawat, sa dihang miingon siya: Sa una nakong pagdepensa, walay mitindog dapig kanako, kondili gitalikdan ako sa tanan. Nangamuyo ako sa Dios nga dili unta kini isipon nga ilang sala. Kay kining mga bungaha angay ihatag niadtong nagtudlo kanato sa espirituhanong pagtulon-an gikan sa ilang pagsabot sa diosnong mga misteryo; ug angay kini ihatag kanila ingon nga mga tawo; oo, ug angay usab kini ihatag kanila ingon nga buhing kalag, nga nagtugyan sa kaugalingon ingon nga panig-ingnan sa hingpit nga pagpugong sa kaugalingon; ug angay usab kini ihatag kanila ingon nga mga binuhat nga naglupad, tungod sa ilang mga panalangin nga midaghan sa yuta, kay ang ilang tingog nakaabot sa tanang kayutaan.
Apan kadtong nalipay niining mga bungaha maoy gipakaon niini; ug dili kadtong ang ilang dios mao ang ilang tiyan ang nalipay niini. Kay bisan alang niadtong naghatag niini, dili ang mga butang nga gihatag mao ang bunga, kondili ang tuyo nga uban niini ilang gihatag ang mga butang. Busa, kadtong nag-alagad sa Dios, ug dili sa iyang kaugalingong tiyan, tin-aw nakong makita nganong nalipay siya; makita ko kini, ug nalipay ako uban kaniya. Kay nadawat niya gikan sa mga taga-Filipos ang ilang gipadala kaniya pinaagi kang Epafrodito; apan nasabtan ko gihapon nganong nalipay siya. Kay ang iyang gikalipay mao ang iyang gikaon; kay, sa pagsulti sa kamatuoran, miingon siya: Dako kaayo ang akong kalipay diha sa Ginoo, kay karon sa kataposan ang inyong pag-atiman kanako milambo na usab; giatiman usab ninyo kini kaniadto, apan nahimo kini nga makapakapoy alang kaninyo. Busa kining mga taga-Filipos nauga na tungod sa dugay nga kakapoy, ug daw nalaya may kalabotan sa pagpamunga niining bunga sa maayong buhat; ug nalipay siya alang kanila, kay milambo sila pag-usab, dili alang sa iyang kaugalingon, kay ilang gitubag ang iyang mga panginahanglan. Busa midugang siya: Dili kay nagsulti ako tungod sa kakulang, kay nakakat-on ako nga makontento bisan unsa pa ang akong kahimtang. Nahibalo ako unsaon pagkinabuhi sa pagkaubos, ug nahibalo usab ako unsaon pagkinabuhi sa kadagaya; sa tanang dapit ug sa tanang butang natudloan ako sa pagkabusog ug sa pagkagutom, sa pagkinabuhi sa kadagaya ug sa pag-antos sa kawad-on. Mahimo ko ang tanang butang pinaagi Kaniya nga nagpalig-on kanako.
Unsa man diay ang imong gikalipay, O bantog nga Pablo? Unsa ang imong gikalipay? Unsa ang imong gikaon, O tawo, nga gibag-o diha sa kahibalo sa Dios, sumala sa dagway Niya nga nagbuhat kanimo, ikaw nga buhing kalag, nga dako kaayog pagpugong sa kaugalingon, ikaw nga dila nga sama sa nagalupad nga mga langgam, nga nagasulti sa mga misteryo? (Kay alang sa maong mga binuhat kining pagkaona;) unsa man ang nagapakaon kanimo? Kalipay. Paminawon nato ang mosunod: bisan pa niana, maayo ang inyong gibuhat nga nakig-ambit kamo sa akong kasakitan. Mao kini ang iyang gikalipay, mao kini ang iyang gikaon; tungod kay maayo ang ilang gibuhat, dili tungod kay nahupay ang iyang kalisdanan, siya nga nagaingon Kanimo, Gihatagan Mo ako ug kaharuhay sa dihang diha ako sa kalisdanan; kay nahibalo siya unsaon pagpuyo diha sa kadagaya ug unsaon pag-antos sa kawalad-on, diha Kanimo nga nagapalig-on kaniya. Kay nahibalo usab kamong mga taga-Filipos (matod niya), nga sa sinugdanan sa Ebanghelyo, sa akong paggikan sa Macedonia, walay Simbahan nga nakig-ambit kanako bahin sa paghatag ug pagdawat, kondili kamo lamang. Kay bisan didto sa Tesalonica, nagpadala kamo sa makausa ug usab aron sa akong panginahanglan. Karon nagakalipay siya nga mibalik sila niining maayong mga buhat; ug nalipay siya nga milambo sila pag-usab, sama sa usa ka mabungahong uma nga mibalik sa pagkalunhaw.
Tungod ba kini sa iyang kaugalingong mga panginahanglan, kay miingon man siya, Nagpadala kamo aron sa akong panginahanglan? Mao ba kana ang iyang gikalipay? Sa pagkatinuod, dili tungod niana. Apan giunsa nato kini pagkahibalo? Kay siya mismo miingon dayon, dili kay nangandoy ako ug gasa, kondili nangandoy ako ug bunga. Nakakat-on ako gikan Kanimo, akong Dios, sa pag-ila sa kalainan tali sa gasa ug sa bunga. Ang gasa mao ang butang mismo nga ihatag sa tawo nga nagapaambit kanato niining mga kinahanglanon; sama sa salapi, pagkaon, ilimnon, sinina, kapuy-an, tabang: apan ang bunga mao ang maayo ug matarong nga kabubut-on sa naghatag. Kay ang Maayong Magtutudlo wala lamang moingon, Ang modawat ug usa ka propeta, kondili midugang Siya, sa ngalan sa usa ka propeta: ni miingon lamang Siya, Ang modawat ug usa ka matarong nga tawo, kondili midugang Siya, sa ngalan sa usa ka matarong nga tawo. Sa ingon, sa pagkatinuod, ang usa makadawat sa ganti sa usa ka propeta, ug ang lain, sa ganti sa usa ka matarong nga tawo: ni miingon lamang Siya, Ang mohatag ug usa ka basong bugnaw nga tubig aron imnon sa usa niining Akong mga gagmay; kondili midugang Siya, sa ngalan sa usa ka tinun-an: ug sa ingon mitapos Siya, Sa pagkatinuod nagaingon Ako kaninyo, dili gayod siya mawad-an sa iyang ganti. Ang gasa mao ang pagdawat ug usa ka propeta, ang pagdawat ug usa ka matarong nga tawo, ang paghatag ug usa ka basong bugnaw nga tubig sa usa ka tinun-an: apan ang bunga mao ang pagbuhat niini sa ngalan sa usa ka propeta, sa ngalan sa usa ka matarong nga tawo, sa ngalan sa usa ka tinun-an. Uban sa bunga gipakaon si Elias sa biyuda nga nahibalo nga usa ka tawo sa Dios ang iyang gipakaon, ug tungod niana gipakaon niya siya: apan pinaagi sa uwak, gipakaon siya sa usa ka gasa. Ni ang sulodnong tawo ni Elias ang napakaon sa ingon, kondili ang gawasnong tawo lamang; nga mahimo usab untang mamatay kon makulangan niadtong pagkaona.
Isulti ko unya ang tinuod sa Imong atubangan, O Ginoo: sa dihang ang mga tawong unodnon ug ang mga dili magtutuo (nga aron makabig ug masugdan sila sa pagtuo, gikinahanglan ang mga Sakramento sa inisasyon ug ang gamhanang mga buhat sa mga milagro, nga atong gituohang gipasabot sa ngalan sa mga isda ug mga balyena) modawat sa buluhaton sa paghatag ug kalagsik sa lawas, o sa laing paagi motabang sa Imong alagad pinaagi sa usa ka butang nga mapuslanon alang niining kinabuhia karon; apan wala sila mahibalo nganong angay kining buhaton, ug alang sa unsang katuyoan; wala sila magpakaon niining mga alagada, ni kining mga alagada napakaon nila; tungod kay ang una wala magbuhat niini gikan sa usa ka balaan ug matarong nga tuyo; ni ang ulahi nagakalipay sa mga gasa niadtong kansang bunga wala pa nila makita. Kay ang hunahuna gipakaon sa butang nga iyang gikalipay. Ug busa ang mga isda ug mga balyena wala mokaon sa mga pagkaon nga wala ipatungha sa yuta hangtod nga kini nahimulag ug nalain gikan sa kapait sa mga balod sa dagat.
Ug Ikaw, O Dios, nakakita sa tanang butang nga Imong gibuhat, ug, tan-awa, maayo kaayo kini. Oo, kami usab nakakita sa samang mga butang, ug tan-awa, maayo kaayo ang tanan. Sa nagkalainlaing matang sa Imong mga buhat, sa dihang miingon Ka, “maanaa sila,” ug naanaa sila, nakita Nimo nga maayo ang matag usa. Pito ka higayon akong naihap nga nahisulat nga nakita Nimo nga maayo ang Imong gibuhat: ug kini ang ikawalo, nga nakita Nimo ang tanang butang nga Imong gibuhat, ug, tan-awa, kini dili lamang maayo, kondili maayo usab kaayo, sanglit karon nahiusa na ang tanan. Kay sa tagsatagsa, maayo lamang sila; apan sa tingub, maayo ug maayo kaayo. Ang tanang matahom nga lawas nagapakita sa samang butang; tungod kay ang usa ka lawas nga gilangkuban sa mga bahin nga pulos matahom, labi pang matahom kay sa maong mga bahin kon mag-inusara, nga pinaagi sa ilang maayong pagkahan-ay ug pagkahiusa mahingpit ang tibuok; bisan pa nga ang tagsatagsa ka bahin matahom usab.
Ug gisusi ko pag-ayo aron mahibaloan kon pito ba o walo ka higayon nga Imong nakita nga maayo ang Imong mga buhat, sa dihang nakapahimuot kini Kanimo; apan sa Imong pagtan-aw wala akoy nakitang mga higayon sa panahon nga pinaagi niini masabtan ko nga ingon niana kadaghan nga Imong nakita ang Imong gibuhat. Ug miingon ako, “Ginoo, dili ba tinuod kining Imong Kasulatan, sanglit Ikaw tinuod, ug ingon nga Kamatuoran, Ikaw ang nagpahayag niini? Nan nganong nagaingon Ka man kanako, ‘nga sa Imong pagtan-aw walay mga higayon sa panahon’; samtang kining Imong Kasulatan nagsulti kanako nga ang Imong gibuhat matag adlaw, Imong nakita nga maayo: ug sa akong pag-ihap niini, nasuta ko kon kapila.” Niini mitubag Ka kanako, kay Ikaw ang akong Dios, ug sa makusog nga tingog gisultihan Nimo ang Imong alagad diha sa iyang sulodnong igdulungog, nga milapos sa akong pagkabungol ug misinggit, “O tawo, ang gisulti sa Akong Kasulatan, Ako ang nagsulti: ug bisan pa niana, nagsulti kini sulod sa panahon; apan ang panahon walay kalabotan sa Akong Pulong; kay ang Akong Pulong anaa sa samang eternidad uban Kanako. Busa ang mga butang nga inyong makita pinaagi sa Akong Espiritu, Akong makita; maingon nga ang inyong gisulti pinaagi sa Akong Espiritu, Ako ang nagsulti. Ug busa sa dihang inyong makita kadtong mga butanga sulod sa panahon, Ako nagtan-aw niini dili sulod sa panahon; maingon nga sa dihang kamo nagsulti sulod sa panahon, Ako nagsulti niini dili sulod sa panahon.”
Ug nakadungog ako, O Ginoo nga akong Dios, ug nakainom og usa ka tulo sa katam-is gikan sa Imong kamatuoran, ug nakasabot nga adunay pipila ka mga tawo nga wala mahimuot sa Imong mga buhat; ug nagaingon nga daghan niini Imong gibuhat tungod kay napugos Ka sa panginahanglan; sama sa pagkahulma sa kalangitan ug sa panagkauyon sa mga bituon; ug nga wala Nimo kini buhata gikan sa unsay Imo, kondili gilalang kini sa laing dapit ug gikan sa ubang mga tinubdan, aron Imong tipunon, hugpungon ug ipahiusa, sa dihang gikan sa Imong nabuntog nga mga kaaway Imong gitukod ang mga paril sa uniberso; aron sila, nga ginapus sa maong pagkahan-ay, dili na makahimo sa pagsukol pag-usab batok Kanimo. Mahitungod sa ubang mga butang, nagaingon sila nga wala Nimo kini buhata, ni bisan hugpunga man lamang, sama sa tanang unod ug sa tanang gagmay kaayong mga binuhat, ug sa bisan unsang nakagamot sa yuta; kondili nga usa ka hunahuna nga nakig-away Kanimo, ug laing kinaiyahan nga wala Nimo lalanga ug supak Kanimo, mao ang nagpatungha ug nagporma niining mga butanga dinhi sa ubos nga mga bahin sa kalibotan. Nabuang kadtong nagaingon niini, kay wala nila makita ang Imong mga buhat pinaagi sa Imong Espiritu, ni mailhi Ka diha niini.
Apan kadtong nakakita niining mga butanga pinaagi sa Imong Espiritu, Ikaw nagtan-aw diha kanila. Busa sa dihang ilang makita nga maayo kining mga butanga, Imong makita nga maayo kini; ug sa bisan unsang mga butang nga makapahimuot tungod Kanimo, Ikaw ang makapahimuot diha niini, ug ang mga butang nga makapahimuot kanamo pinaagi sa Imong Espiritu, makapahimuot kini Kanimo diha kanamo. Kay kinsa bang tawhana ang nasayod sa mga butang sa usa ka tawo, gawas sa espiritu sa maong tawo nga anaa kaniya? Sa ingon usab, walay usa nga nasayod sa mga butang sa Dios, gawas sa Espiritu sa Dios. Karon kami (matod niya) nakadawat, dili sa espiritu niining kalibotana, kondili sa Espiritu nga gikan sa Dios, aron among mahibaloan ang mga butang nga gihatag kanamo sa Dios nga walay bayad. Ug gipahinumdoman ako, “Sa pagkatinuod, walay usa nga nasayod sa mga butang sa Dios, gawas sa Espiritu sa Dios: nan giunsa man nato pagkahibalo usab sa mga butang nga gihatag kanato sa Dios?” Gitubag ako, “kay ang mga butang nga atong nahibaloan pinaagi sa Iyang Espiritu, bisan kini walay usa nga nasayod niini, gawas sa Espiritu sa Dios. Kay maingon nga hustong gisulti ngadto sa mga mosulti pinaagi sa Espiritu sa Dios, dili kamo ang nagsulti: sa ingon usab hustong isulti ngadto sa mga nahibalo pinaagi sa Espiritu sa Dios, ‘Dili kamo ang nahibalo.’ Ug dili usab moubos ang pagkahusto sa pagsulti ngadto sa mga nakakita pinaagi sa Espiritu sa Dios, ‘Dili kamo ang nakakita’; busa bisan unsa ang ilang makita nga maayo pinaagi sa Espiritu sa Dios, dili sila, kondili ang Dios ang nakakita nga maayo kini.” Busa lahi ang paghunahuna sa usa ka tawo nga daotan ang maayo, sama sa gibuhat sa mga nahisgotan na; lahi usab nga ang usa ka tawo makakita nga maayo ang usa ka butang nga maayo (ingon nga ang Imong mga binuhat makapahimuot sa daghan, tungod kay maayo kini, apan Ikaw wala makapahimuot kanila diha niini, sa dihang gipalabi nila ang pagkalipay niini kay sa pagkalipay Kanimo); ug lahi usab nga sa dihang makita sa usa ka tawo nga maayo ang usa ka butang, ang Dios makakita diha kaniya nga maayo kini, sa ingon nga Siya higugmaon diha sa Iyang gibuhat, Siya nga dili mahigugma gawas pinaagi sa Espiritu Santo nga Iyang gihatag. Kay ang gugma sa Dios gibubo sa atong mga kasingkasing pinaagi sa Espiritu Santo nga gihatag kanato: pinaagi Kaniya atong makita nga bisan unsang anaa sa bisan unsang ang-ang, maayo. Kay kini gikan Kaniya, nga Siya mismo dili anaa sumala sa ang-ang, apan kon unsa Siya, mao Siya.
Salamat Kanimo, O Ginoo. Among nakita ang langit ug ang yuta, ang lawasnong bahin niini, sa ibabaw ug sa ubos, o ang espirituhanon ug lawasnong binuhat; ug sa pagpatahom niining mga bahina, nga naglangkob sa tibuok gambalay sa kalibotan, o hinuon sa tibuok kabuhatan, among nakita ang kahayag nga gibuhat ug gilain gikan sa kangitngit. Among nakita ang kalangitan, bisan kini mao ang unang lawas sa kalibotan, taliwala sa espirituhanong katubigan sa kahitas-an ug sa lawasnong katubigan sa ubos, o (kay kini gitawag usab nga langit) kining kahawanan sa hangin diin nagalupad-lupad ang mga langgam sa langit, taliwala sa mga tubig nga gipasaka ibabaw kanila diha sa alisngaw, ug sa mga gabii nga walay panganod mangatagak ingon nga yamog; ug sa mas bug-at nga mga tubig nga nagaagay sa yuta. Among nakita ang nawong sa katubigan nga gitigom diha sa mga luna sa dagat; ug ang mamala nga yuta, nga walay sulod apan gihatagan og porma aron makita ug maharmonya, ug mao usab ang materya alang sa mga tanom ug mga kahoy. Among nakita ang mga suga nga nagasidlak gikan sa kahitas-an, ang adlaw nga igo alang sa kahayag sa kaadlawon, ang bulan ug mga bituon aron maghatag og kalipay sa kagabhion; ug nga pinaagi niining tanan matiman-an ug mailhan ang mga panahon. Among nakita sa tanang dapit ang usa ka umog nga elemento, napuno sa mga isda, mga mananap, ug mga langgam; kay ang kabaga sa hangin, nga nagasapnay sa paglupad sa mga langgam, nagkadugang pinaagi sa alisngaw sa katubigan. Among nakita ang nawong sa yuta nga gidayandayanan sa mga binuhat sa yuta, ug ang tawo, nga gibuhat sumala sa Imong dagway ug pagkasama, nga pinaagi gayod nianang Imong dagway ug pagkasama (nga mao ang gahom sa pagpangatarongan ug pagsabot), gibutang ibabaw sa tanang binuhat nga walay pangatarongan. Ug maingon nga diha sa iyang kalag adunay usa ka gahom nga nagamando pinaagi sa paggiya, ug adunay lain nga gihimong sakop aron kini motuman; sa samang paagi, alang sa lalaki, gibuhat usab sa lawasnong paagi ang usa ka babaye, nga sa iyang salabutan nga makataronganon adunay samang kinaiyahan, apan sa sekso sa iyang lawas, sa samang paagi magpasakop sa sekso sa iyang bana, maingon nga ang tinguha sa pagbuhat andam modawat gikan sa pangatarongan sa hunahuna sa kahanas sa hustong pagbuhat. Kining mga butanga among nakita, ug tagsatagsa kini maayo, ug sa tingob maayo kaayo.
Hinaot nga ang Imong mga buhat magdayeg Kanimo, aron kami mahigugma Kanimo; ug hinaot nga kami mahigugma Kanimo, aron ang Imong mga buhat magdayeg Kanimo, nga diha sa panahon adunay sinugdanan ug kataposan, pagsubang ug pagsalop, pagtubo ug pagkadunot, porma ug pagkawala niini. Busa aduna silay ilang pagsunodsunod sa buntag ug gabii, nga sa usa ka bahin natago ug sa laing bahin dayag; kay gibuhat sila Nimo gikan sa wala, dili gikan Kanimo; dili gikan sa bisan unsang materya nga dili Imo, o nga anaa na kaniadto, kondili gikan sa materya nga gibuhat nga kadungan (nga mao, gibuhat Nimo sa samang higayon), kay sa kahimtang niini nga walay porma, Imo kining gihatagan og porma nga walay bisan unsang gintang sa panahon. Kay sanglit ang materya sa langit ug yuta usa ka butang, ug ang porma lain usab, Imong gibuhat ang materya gikan gayod sa wala, apan ang porma sa kalibotan gikan sa materya nga walay porma: apan dungan ang duha, sa ingon nga ang porma mosunod sa materya, nga walay bisan unsang gintang sa paglangan.
Among gisusi usab kon unsay Imong gitinguha nga ipasumbingay, pinaagi man sa paglalang, o sa pagsaysay sa mga butang sa ingon niana nga han-ay. Ug among nakita nga ang mga butang tagsatagsa maayo, ug sa tingob maayo kaayo, diha sa Imong Pulong, diha sa Imong Bugtong Anak, ang langit ug ang yuta, ang Ulo ug ang lawas sa Simbahan, diha sa Imong pagtudlo nang daan sa wala pa ang tanang panahon, nga walay buntag ug gabii. Apan sa dihang Imong gisugdan ang pagtuman sulod sa panahon sa mga butang nga gitakda nang daan, aron Imong ikapadayag ang mga tinagong butang ug matul-id ang among kagubot; kay ang among mga sala nagbitay ibabaw kanamo, ug kami nalunod sa mangitngit nga kahiladman; ug ang Imong maayong Espiritu nagalutaw ibabaw kanamo, aron motabang kanamo sa tukmang panahon; ug Imong gipakamatarong ang mga dili diosnon, ug Imo silang gilain gikan sa mga daotan; ug Imong gibuhat ang kalangitan sa awtoridad sa Imong Basahon taliwala niadtong gibutang sa ibabaw, nga angay magpagiya Kanimo, ug niadtong anaa sa ubos, nga angay magpasakop kanila: ug Imong gitigom ang katilingban sa mga dili magtutuo ngadto sa usa ka panagkunsabo, aron mapadayag ang kadasig sa mga matinuohon, ug aron sila mamunga og mga buhat sa kalooy, bisan sa pag-apod-apod sa ilang yutan-ong bahandi ngadto sa mga kabos, aron makabaton sa langitnong bahandi. Ug human niini Imong gipasiga ang pipila ka mga suga diha sa kalangitan, ang Imong mga Balaan, nga nagbaton sa pulong sa kinabuhi; ug nagasidlak uban sa halangdong awtoridad nga gibutang sa kahitas-an pinaagi sa espirituhanong mga gasa; ug human niana pag-usab, alang sa pagsulod sa mga dili magtutuong Hentil ngadto sa pagtuo, Imong gipatungha gikan sa lawasnong materya ang mga Sakramento, ug ang makita nga mga milagro, ug ang mga porma sa mga pulong sumala sa kalangitan sa Imong Basahon, aron pinaagi niini ang mga matinuohon mapanalanginan ug modaghan. Sunod Imong giumol ang buhing kalag sa mga matinuohon, pinaagi sa mga pagbati nga maayong pagkahan-ay pinaagi sa kalig-on sa pagpugong sa kaugalingon: ug human niana, ang hunahuna nga nagpasakop Kanimo lamang ug dili kinahanglan mosundog sa bisan unsang tawhanong awtoridad, Imong gibag-o sumala sa Imong dagway ug pagkasama; ug Imong gipasakop ang makataronganong mga lihok niini ngadto sa kahalangdon sa salabutan, maingon sa babaye ngadto sa lalaki; ug alang sa tanang Katungdanan sa Imong Ministeryo, nga gikinahanglan alang sa paghingpit sa mga matinuohon niining kinabuhia, Imong gitinguha nga alang sa ilang temporal nga mga panginahanglan, ang mga maayong butang, nga mamunga alang sa maong mga matinuohon sa umaabot nga panahon, ihatag niining mga matinuohon mismo. Kining tanan among nakita, ug maayo kaayo kini, kay Imo kining nakita dinhi kanamo, Ikaw nga naghatag kanamo sa Imong Espiritu, aron pinaagi niini amo kining makita, ug diha niini mahigugma Kanimo.
O Ginoong Dios, hatagi kami og kalinaw: (kay Imong gihatag kanamo ang tanang butang;) ang kalinaw sa pagpahulay, ang kalinaw sa Igpapahulay, nga walay gabii. Kay kining tanan nga matahom kaayong han-ay sa mga butang nga maayo kaayo, sa dihang mahuman na ang ilang mga dalan, mahanaw ra, kay diha kanila adunay buntag ug gabii.
Apan ang ikapitong adlaw walay kahaponon, ni pagsalop; kay Imo kining gibalaan aron magpadayon hangtod sa kahangtoran; aron ang Imong gibuhat human sa Imong mga buhat nga maayo kaayo—ang pagpahulay sa ikapitong adlaw, bisan tuod Imo silang gibuhat diha sa walay hunong nga pagpahulay—ipahibalo nang daan kanamo sa tingog sa Imong Basahon: nga kami usab, human sa among mga buhat (nga maayo kaayo tungod kay Ikaw ang naghatag niini kanamo), mopahulay usab diha Kanimo sa Igpapahulay sa kinabuhing dayon.
Kay unya mopahulay Ka dinhi kanamo, ingon nga karon nagabuhat Ka dinhi kanamo; ug sa ingon, kana mahimong Imong pagpahulay pinaagi kanamo, maingon nga kini mga buhat Nimo pinaagi kanamo. Apan Ikaw, Ginoo, kanunay nga nagabuhat, ug kanunay usab nga nagpahulay. Dili usab Ikaw makakita sulod sa panahon, ni mapalihok sulod sa panahon, ni mopahulay sulod sa usa ka panahon; ug bisan pa niana, Imong gibuhat ang mga butang nga makita sulod sa panahon, oo, bisan ang mga panahon mismo, ug ang pagpahulay nga mosangpot gikan sa panahon.
Busa makita namo kining mga butanga nga Imong gibuhat, tungod kay anaa sila: apan anaa sila tungod kay Imo silang makita. Ug sa gawas makita namo nga anaa sila, ug sa sulod, nga maayo sila; apan Imo silang nakita didto, sa dihang nahimo na sila, diin Imo silang nakita sa wala pa sila mahimo. Ug sa ulahing panahon napalihok kami sa pagbuhat og maayo, human ang among mga kasingkasing nanamkon gikan sa Imong Espiritu; apan sa unang panahon napalihok kami sa pagbuhat og daotan, nga mibiya Kanimo; apan Ikaw, ang Usa, ang Maayong Dios, wala gayod mohunong sa pagbuhat og maayo. Ug aduna usab kamiy pipila ka maayong buhat, nga gikan sa Imong gasa, apan dili dayon; human niini nagasalig kami nga mopahulay diha sa Imong dakong pagbalaan. Apan Ikaw, nga mao ang Kaayo nga wala magkinahanglan og bisan unsang kaayo, kanunay nga nagpahulay, kay ang Imong pagpahulay mao Ikaw Mismo. Ug kinsang tawhana ang makatudlo sa laing tawo sa pagsabot niini? O kinsang Anghela ang makatudlo sa laing Anghel? O kinsang Anghela ang makatudlo sa tawo? Pangayoon kini Kanimo, pangitaon diha Kanimo, ug alang niini manuktok diha Kanimo; sa ingon, sa ingon kini madawat, sa ingon kini makaplagan, sa ingon kini pagaablihan. Amen.
SALAMAT KANIMO, GINOO