ఓ నా దేవా, నా కరుణానిధీ, నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. నన్ను సృష్టించిన నీవు, నేను నిన్ను మరచినా నన్ను మరచిపోలేదు. నా ఆత్మలోకి నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాను; నీవే దానిలో రేకెత్తించే ఆకాంక్ష ద్వారా దానిని నీ కోసం సిద్ధం చేస్తున్నావు. ఇప్పుడు నిన్ను వేడుకుంటున్న నన్ను విడిచిపెట్టకు. నేను పిలవకముందే నీవు నన్ను సమీపించావు; నేను దూరం నుంచైనా నీ స్వరం విని, నీ వైపు తిరిగి, నా వెంట పిలుస్తూ వచ్చిన నిన్ను వేడుకునేలా, అనేక రీతులుగా పదేపదే పిలుస్తూ నన్ను ప్రేరేపించావు. ప్రభూ, నేను నీ నుండి వైదొలగడానికి కారణమైన నా దుష్కార్యాలకు తగిన ప్రతిఫలాన్ని నాకు ఇవ్వకుండా, వాటివల్ల నేను పొందవలసిన శిక్షనంతటినీ నీవు తుడిచివేశావు. అలాగే, నా సత్కార్యాల యోగ్యతలన్నింటికంటే ముందుగానే నీవు పనిచేశావు; అలా నన్ను మలిచిన నీ చేతుల పనికే నీవు ప్రతిఫలమిచ్చావు. ఎందుకంటే నేను ఉనికిలోకి రాకముందే నీవు ఉన్నావు; నీవు ఉనికిని ప్రసాదించడానికి ముందే నేనేదో ఒకటిగా ఉండలేదు. అయినా ఇదిగో, నీ మంచితనం వల్ల నేను ఉన్నాను. నన్ను నీవు ఏదిగా మలిచావో, దేనితో నన్ను రూపొందించావో, వాటన్నింటికంటే ముందే నీ మంచితనం ఉంది. నా ప్రభువా, నా దేవా, నీకు నా అవసరం లేదు; నీకు తోడ్పడగల మేలేదీ నాలో లేదు. నీవు పనిచేసి అలసిపోతావని గానీ, నా సేవ లేకపోతే నీ శక్తి తగ్గిపోతుందని గానీ నేను నీకు సేవ చేయడం లేదు. నేను సాగుచేయకపోతే బీడుగా ఉండిపోయే పొలంలా నిన్ను భావించి, నీ సేవను సాగుచేయడం లేదు. నీ నుండే నాకు శ్రేయస్సు లభించాలని నీకు సేవచేస్తూ నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను; ఎందుకంటే శ్రేయస్సును పొందగల ఉనికి నాకు కలగడం కూడా నీ వల్లనే.
నీ మంచితనపు పరిపూర్ణత వల్లనే నీ సృష్టి ఉనికిలో నిలుస్తోంది. నీకు ఏ విధంగానూ ప్రయోజనం కలిగించలేనిదీ, నీ స్వరూపం నుండి వచ్చినది కానిదీ అయిన ఒక మేలు—అలా నీ నుండి వచ్చి ఉంటే అది నీతో సమానమై ఉండేది—నీచేత సృష్టించబడగలిగింది కాబట్టి ఉనికిని పొందింది. ఆదిలో నీవు సృష్టించిన ఆకాశమూ భూమీ నీ నుండి ఏమి పొందడానికి అర్హత సంపాదించాయి? నీ జ్ఞానంలో నీవు సృష్టించిన ఆధ్యాత్మిక, భౌతిక స్వభావాలు నీ నుండి ఏమి పొందడానికి అర్హత సంపాదించాయో చెప్పనివ్వు. అవి వాటివాటి ఆరంభ, నిరాకార స్థితుల్లో కూడా నీపై ఆధారపడి ఉండటానికి ఏ యోగ్యతను సంపాదించాయి? ఆధ్యాత్మికమైనా, భౌతికమైనా, అవి హద్దులేని స్వేచ్ఛలోకి జారిపోయి, నీ పోలికకు ఎంతో దూరమయ్యే స్థితిలో ఉండేవి. ఆధ్యాత్మికమైనది నిరాకారమైనా, ఆకారం ఉన్న భౌతికమైనదానికంటే ఉన్నతమైనది; భౌతికమైనది నిరాకారమైనా, అసలు ఏమీ లేకపోవడంకంటే మేలైనదే. అవి నీ వాక్యంపై ఆధారపడి ఉండటానికి ఏ యోగ్యతను సంపాదించాయి? అదే వాక్యం ద్వారా అవి తిరిగి నీ ఏకత్వంలోకి తీసుకురాబడి, రూపాన్ని పొంది, ఏకైక పరమ మేలైన నీ ద్వారా అన్నీ ఎంతో మంచివిగా చేయబడకపోతే, అవి నిరాకారంగానే ఉండిపోయేవి. కనీసం నిరాకారంగానైనా ఉండటానికి అవి నీ నుండి ఏ అర్హత సంపాదించాయి? నీ వల్ల తప్ప వాటికి ఆ స్థితి కూడా ఉండేది కాదు కదా!
భౌతిక పదార్థం కనీసం అదృశ్యంగానూ నిరాకారంగానూ ఉండటానికి నీ నుండి ఏ అర్హత సంపాదించింది? నీవు దానిని సృష్టించకపోతే అది ఆ స్థితిలో కూడా ఉండేది కాదు. కనుక, అప్పటికి అది ఉనికిలో లేదు కాబట్టి, సృష్టించబడటానికి నీ నుండి ఏ అర్హతనూ సంపాదించి ఉండలేదు. అలాగే, ఇంకా రూపుదిద్దుకోని ఆధ్యాత్మిక సృష్టిప్రాణి, అగాధజలాలవలె చీకటిలో ఊగిసలాడే స్థితినైనా పొందటానికి నీ నుండి ఏ అర్హత సంపాదించగలిగింది? అది నీ పోలిక లేకుండానే ఉండేది; అదే వాక్యం ద్వారా తనను సృష్టించినవాని వైపు తిరిగి, ఆయన వెలుగుతో ప్రకాశింపబడి, వెలుగుగా మారకపోతే అలాగే ఉండిపోయేది. అలా వెలుగుగా మారినా, నీతో సమానమైన ఆ రూపానికి అది సమానం కాదు, దానికి అనుగుణమైనదే. ఒక దేహం ఉనికిలో ఉండటమూ అందంగా ఉండటమూ ఒకటే కావు; ఒకటే అయితే అది వికృతంగా ఉండటం సాధ్యం కాదు. అలాగే, సృష్టించబడిన ఆత్మ జీవించడమూ జ్ఞానంతో జీవించడమూ ఒకటే కావు; ఒకటే అయితే అది మార్పులేకుండా జ్ఞానవంతంగా ఉండేది. అయితే అది ఎల్లప్పుడూ నిన్ను గట్టిగా అంటిపెట్టుకొని ఉండటం మేలు. అలా చేయకపోతే, నీ వైపు తిరగడం ద్వారా పొందిన వెలుగును నీ నుండి మరలిపోవడం ద్వారా కోల్పోయి, చీకటి అగాధాన్ని పోలిన జీవితంలోకి తిరిగి జారిపోతుంది. ఎందుకంటే, ఆత్మ విషయంలో ఆధ్యాత్మిక సృష్టిప్రాణులమైన మేము కూడా, మా వెలుగైన నీ నుండి వైదొలగి, ఆ జీవితంలో ఒకప్పుడు చీకటిగా ఉన్నాము. దేవుని పర్వతాలవలె, నీ ఏకైక కుమారునిలో మేము నీ నీతిగా మారేవరకు, మాలో ఇంకా మిగిలివున్న చీకటి మధ్య శ్రమిస్తూనే ఉన్నాము. ఎందుకంటే, మహా అగాధంలాంటి నీ తీర్పులుగా మేము ఉన్నాము.
సృష్టి ఆరంభంలో నీవు పలికిన, “వెలుగు కలుగుగాక; అప్పుడు వెలుగు కలిగింది” అనే మాటలను ఆధ్యాత్మిక సృష్టిప్రాణికి సంబంధించినవిగా అర్థం చేసుకోవడం అనుచితం కాదని నేను భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, నీవు ప్రకాశింపజేయగల ఒక విధమైన జీవం అప్పటికే ఉండేది. అయితే, వెలుగును పొందగల జీవితం కోసం నీపై దానికి ఎలాంటి హక్కూ లేనట్లే, ఇప్పుడు అది ఉనికిలో ఉన్నప్పటికీ, వెలుగును పొందటానికి కూడా దానికి ఎలాంటి హక్కూ లేదు. అది వెలుగుగా మారితే తప్ప, దాని నిరాకార స్థితి నీకు ప్రీతికరంగా ఉండేది కాదు. కేవలం ఉనికిలో ఉండటం వల్ల కాదు, ప్రకాశింపజేసే వెలుగును దర్శిస్తూ, దానిని అంటిపెట్టుకొని ఉండటం ద్వారానే అది వెలుగుగా మారగలదు. అందువల్ల, అది జీవించడానికీ, ఆనందంగా జీవించడానికీ కారణం నీ కృప తప్ప మరేదీ కాదు. మేలైన మార్పు ద్వారా అది, మరింత చెడుగానో మరింత మేలుగానో మారలేని నీ వైపు త్రిప్పబడింది. అటువంటి వాడవు నీవొక్కడవే; ఎందుకంటే మరి దేనిపైనా ఆధారపడకుండా ఉనికిలో ఉన్నది నీవొక్కడవే. నీ విషయంలో జీవించడం ఒకటి, ఆనందభరితంగా జీవించడం మరొకటి కాదు; ఎందుకంటే నీ ఆనందసౌభాగ్యం నీవే.
ఈ సమస్తమూ ఎన్నడూ ఉనికిలోకి రాకపోయినా, లేదా రూపరహితంగానే ఉండిపోయినా, నీవే అయి ఉన్న నీ మేలుకు ఏమి కొరత కలిగేది? ఏ కొరత వల్లనో కాక, నీ మంచితనపు పరిపూర్ణత నుండే నీవు వీటిని సృష్టించావు; వీటిని అదుపులో ఉంచి, రూపాన్ని సంతరించుకునేలా చేశావు; వీటి వల్ల నీ ఆనందం పరిపూర్ణమవుతుందన్నట్లు కాదు. నీవు పరిపూర్ణుడవు గనుక, వీటి అపరిపూర్ణత నీకు ప్రీతికరంగా ఉండదు; అందుచేతనే నీవు వీటిని పరిపూర్ణం చేశావు, ఇవి నీకు ప్రీతికరమయ్యాయి. అంతేగాని నీవు అపరిపూర్ణుడవై ఉండి, వీటిని పరిపూర్ణం చేయడం ద్వారా నీవూ పరిపూర్ణుడవవలసి ఉన్నట్లు కాదు. నిజానికి నీ మంగళకరమైన ఆత్మ జలాలపైన సంచరించేవాడు; వాటిపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నట్లుగా, వాటి ఆధారంతో నిలిచి ఉండలేదు. ఎందుకంటే, నీ మంగళకరమైన ఆత్మ ఎవరిపై విశ్రమిస్తాడని చెప్పబడుతుందో, వారు తనలో విశ్రమించేలా ఆయనే చేస్తాడు. అయితే, క్షయమూ మార్పూ లేనిదీ, తనలో తానే తనకు సంపూర్ణంగా సరిపోయేదీ అయిన నీ సంకల్పం, నీవు సృష్టించిన ఆ జీవంపైన సంచరించింది. ఆ జీవానికి బ్రతకడం, సంతోషంగా బ్రతకడం రెండూ ఒకటి కావు; ఎందుకంటే అది తన చీకటిలోనే తగ్గుతూ పెరుగుతూ కూడా బ్రతుకుతూనే ఉంటుంది. అందుచేత, తనను సృష్టించిన ఆయనవైపు అది మరలవలసి ఉంది; జీవపు ఊటను ఆశ్రయించి మరింత సమృద్ధిగా జీవిస్తూ, ఆయన వెలుగులో వెలుగును చూస్తూ, పరిపూర్ణతనూ, వెలుగునూ, సౌందర్యాన్నీ పొందవలసి ఉంది.
ఇదిగో, ఇప్పుడు అద్దంలో మసకగా కనిపించినట్లు త్రిత్వం నాకు కనిపిస్తోంది; నా దేవా, ఆ త్రిత్వం నీవే. ఎందుకంటే, ఓ తండ్రీ, మా జ్ఞానానికి ఆదియై ఉన్న ఆయనలో, అంటే నీ నుండే జన్మించి, నీకు సమానుడై, నీతో సహనిత్యుడై ఉన్న నీ జ్ఞానమైన నీ కుమారునిలో, నీవు ఆకాశాన్నీ భూమినీ సృష్టించావు. పరమాకాశాన్ని గురించీ, అదృశ్యమూ రూపరహితమూ అయిన భూమిని గురించీ, చీకటిమయమైన అగాధాన్ని గురించీ మనం ఇప్పటికే ఎంతో చెప్పుకున్నాము. ఆ అగాధం తన ఆధ్యాత్మిక విరూపతలో దిక్కులేక సంచరించే అస్థిరత్వాన్ని గురించి చెప్పుకున్నాము. అప్పటికి తనకున్న జీవస్థాయిని ఎవరి నుండి పొందిందో, ఆ ఆయనవైపు అది మరలకపోయి ఉంటే అలాగే ఉండిపోయేది. ఆయన వెలుగునివ్వడం వల్ల అది సుందరమైన జీవమై, ఆ తరువాత జలాలకూ జలాలకూ మధ్య ఉంచబడిన ఆకాశానికే పై ఆకాశమైంది. ఇప్పుడు ‘దేవుడు’ అనే పేరుతో ఈ సమస్తాన్ని చేసిన తండ్రినీ, ‘ఆది’ అనే పేరుతో తండ్రి ఎవరిలో ఈ సమస్తాన్ని చేశాడో ఆ కుమారునినీ నేను గ్రహించాను. నా దేవుడు త్రిత్వమని నేను విశ్వసిస్తూ, ఆయన పవిత్ర వాక్యాలలో మరింతగా వెదికాను; ఇదిగో, నీ ఆత్మ జలాలపైన సంచరించేవాడు. ఇదిగో త్రిత్వం, నా దేవుడు—తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ—సృష్టి సమస్తానికి సృష్టికర్త.
అయితే, సత్యాన్ని పలికే వెలుగా, దీనికి కారణమేమిటి? నీ వైపు నా హృదయాన్ని ఎత్తుతున్నాను; అది నాకు వ్యర్థమైనవాటిని నేర్పనీయకు; దాని చీకటిని తొలగించు. మా తల్లియైన ప్రేమను బట్టి నిన్ను వేడుకుంటున్నాను, నాకు చెప్పు; కారణమేమిటో చెప్పమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను: ఆకాశాన్నీ, అదృశ్యమూ రూపరహితమూ అయిన భూమినీ, అగాధంపై ఉన్న చీకటినీ ప్రస్తావించిన తరువాతనే, నీ పవిత్ర గ్రంథం చివరకు నీ ఆత్మను ఎందుకు ప్రస్తావించాలి? ఆయనను ‘పైన సంచరించేవాడిగా’ తెలియజేయడం తగినది కావడం వల్లనా? నీ ఆత్మ దేనిపైన సంచరించాడని అర్థం చేసుకోవాలో, దానిని ముందుగా ప్రస్తావించకపోతే అలా చెప్పడం సాధ్యం కాదు గనుకనా? ఎందుకంటే ఆయన తండ్రిపైన గానీ, కుమారునిపైన గానీ సంచరించలేదు; అలాగే ఆయన దేనిపైనా సంచరించనట్లయితే, పైన సంచరించాడని చెప్పడం కూడా సమంజసం కాదు. కనుక ఆయన దేనిపైన సంచరించగలడో, దానిని ముందుగా చెప్పవలసి వచ్చింది; ఆ తరువాత, సంచరించేవాడిగానే తప్ప మరొక విధంగా చెప్పడం తగని ఆయనను గురించి చెప్పవలసి వచ్చింది. అయితే, పైన సంచరించేవాడిగానే తప్ప మరొక విధంగా ఆయనను తెలియజేయడం ఎందుకు తగదు?
అందుచేత, గ్రహించగలవారు తమ అవగాహనతో నీ అపొస్తలుని అనుసరించుదురు గాక. ఆయన ఇలా అంటాడు: మాకు అనుగ్రహించబడిన పవిత్రాత్మ ద్వారా నీ ప్రేమ మా హృదయాలలో కుమ్మరించబడింది. ఆధ్యాత్మిక వరాలను గురించి బోధిస్తూ, ప్రేమ అనే మరింత శ్రేష్ఠమైన మార్గాన్ని కూడా ఆయన మాకు చూపిస్తాడు. క్రీస్తు ప్రేమను గురించిన సర్వోన్నత జ్ఞానాన్ని మేము తెలుసుకునేలా, మా కొరకు నీ ముందు మోకరిల్లుతాడు. అందుచేతనే ఆదినుండి ఆయన జలాలన్నిటికీ ఎంతో ఎత్తుగా సంచరించేవాడు. ఈ విషయాన్ని నేను ఎవరికి చెప్పాలి? దుష్ట వాంఛల బరువు నిటారైన అగాధంలోకి కిందికి లాగడాన్ని ఎలా చెప్పాలి? జలాలపైన సంచరించిన నీ ఆత్మ ద్వారా ప్రేమ మళ్లీ పైకి లేవనెత్తడాన్ని ఎలా చెప్పాలి? ఎవరికి చెప్పాలి? ఎలా చెప్పాలి? ఎందుకంటే మేము మునిగిపోవడమూ పైకి రావడమూ భౌతిక స్థలంలో జరిగేవి కావు. ఇంతకన్నా పోలికగలవి ఏముంటాయి? అయినా ఇంతకన్నా భిన్నమైనవి ఏముంటాయి? అవి అనురాగాలు, అవి ప్రేమలు; మా ఆత్మలోని అపవిత్రత, చింతలపట్ల మక్కువతో కిందికి ప్రవహించిపోతుంది; నీ ఆత్మ పవిత్రత మాత్రం చింతలులేని విశ్రాంతిపట్ల ప్రేమ ద్వారా మమ్మల్ని పైకి లేవనెత్తుతుంది. అలా, నీ ఆత్మ జలాలపైన సంచరించే చోటికి, నీ వైపు మా హృదయాలను మేము ఎత్తగలుగుతాము; ఎలాంటి ఆసరా ఇవ్వని జలాల గుండా మా ఆత్మ దాటిపోయినప్పుడు, ఆ సర్వోన్నత విశ్రాంతిని చేరుకోగలుగుతాము.
దేవదూతలు పతనమయ్యారు, మానవుని ఆత్మ పతనమైంది; ఆ విధంగా, ఆ చీకటి లోతుల్లోని అగాధాన్ని చూపించాయి. నీవు ఆదిలోనే, వెలుగు కలుగును గాక అని పలికి ఉండకపోతే, వెలుగు కలిగి ఉండకపోతే, నీ పరలోక నగరంలోని విధేయులైన వివేచనశక్తిగల జీవులందరూ నిన్ను అంటిపెట్టుకొని, మార్పుకు లోనయ్యే సమస్తం పైన మార్పులేక నిలిచి ఉండే నీ ఆత్మలో విశ్రాంతి పొంది ఉండకపోతే, ఆ అగాధం ఆధ్యాత్మిక సృష్టి అంతటికీ సిద్ధంగా ఉండేది. లేకపోతే, పరలోకాలకన్నా ఉన్నతమైన పరలోకం కూడా తనంతట తాను చీకటితో నిండిన అగాధమై ఉండేది; కానీ ఇప్పుడు అది ప్రభువులో వెలుగై ఉంది. నీ వెలుగు అనే వస్త్రాన్ని కోల్పోయి, తమ సొంత చీకటిని తెలుసుకున్న పతిత ఆత్మల దయనీయమైన ఆ అలజడిలో సైతం, వివేచనశక్తిగల సృష్టిజీవిని నీవు ఎంత ఉదాత్తంగా సృజించావో తగినంతగా వెల్లడిస్తున్నావు. నీకంటే తక్కువైనదేదీ ఆ జీవికి ఆనందకరమైన విశ్రాంతిని ఇవ్వజాలదు; కనుక ఆ జీవి కూడా తనకు తాను దానిని ఇవ్వజాలదు. ఎందుకంటే, ఓ మా దేవా, నీవే మా చీకటిని వెలిగిస్తావు; మా వెలుగు వస్త్రం నీ నుండే వస్తుంది; అప్పుడు మా చీకటి మధ్యాహ్నపు వెలుగులా ఉంటుంది. ఓ నా దేవా, నిన్ను నాకే దయచేయి; నిన్ను నాకు తిరిగి అనుగ్రహించు. ఇదిగో, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను; అది చాలా కొద్దిగా ఉంటే, మరింత గాఢంగా ప్రేమించాలని కోరుకుంటున్నాను. నా జీవితం నీ ఆలింగనంలోకి పరుగెత్తి, నీ సన్నిధి అనే రహస్యస్థలంలో దాగిపోయే వరకు వెనుదిరగకుండా ఉండటానికి, నాలో ఇంకా ఎంత ప్రేమ లోపించిందో కొలిచి తెలుసుకోలేను. నాకు తెలిసినది ఇది ఒక్కటే: నీలో తప్ప మరెక్కడ ఉన్నా నాకు దుఃఖమే; నా వెలుపల మాత్రమే కాదు, నా అంతరంగంలో కూడా. నా దేవుడవైన నీవు కాని సమృద్ధి అంతా నాకు శూన్యమే.
అయితే తండ్రి గానీ, కుమారుడు గానీ జలాల పైన నిలిచి ఉండలేదా? దీనికి అర్థం ఒక శరీరంలా స్థలంలో ఉండటమైతే, పవిత్రాత్మ కూడా అలా ఉండలేదు; కానీ మార్పుకు లోనయ్యే సమస్తం పైన దైవత్వానికి గల మార్పులేని సర్వోన్నతతను అది సూచిస్తే, తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ ముగ్గురూ జలాల పైన నిలిచి ఉన్నారు. మరి ఇది నీ ఆత్మను గురించి మాత్రమే ఎందుకు చెప్పబడింది? ఆయనను గురించి మాత్రమే ఎందుకు చెప్పబడింది? స్థలానికి పరిమితం కాని ఆయన ఒక స్థలంలో ఉన్నట్లుగా ఎందుకు చెప్పబడింది? ఆయన మాత్రమే నీ వరమని వ్రాయబడి ఉంది కదా? నీ వరంలో మేము విశ్రాంతి పొందుతాము; అక్కడ నిన్ను ఆస్వాదిస్తాము. మా విశ్రాంతియే మా స్థానం. ప్రేమ మమ్మల్ని అక్కడికి పైకెత్తుతుంది; నీ సదాత్మ మరణద్వారాల నుండి మా దీనస్థితిని పైకెత్తుతాడు. నీకు ప్రీతికరమైన దానిలోనే మా శాంతి ఉంది. శరీరం తన సొంత బరువుచేత తన స్థానాన్ని చేరుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. బరువు కిందికి మాత్రమే లాగదు, దేనినైనా దాని సొంత స్థానానికి తీసుకువెళుతుంది. అగ్ని పైకి ఎగసిపోతుంది, రాయి కిందికి పడుతుంది. తమ సొంత బరువుచేత కదిలించబడి, అవి తమ తమ స్థానాలను వెదుకుతాయి. నీటి అడుగున పోసిన నూనె నీటి పైకి లేస్తుంది; నూనె మీద పోసిన నీరు నూనె కిందికి దిగుతుంది. తమ తమ స్థానాలను వెదకడానికి అవి తమ సొంత బరువులచేత కదిలించబడతాయి. తమ క్రమానికి వెలుపల ఉన్నప్పుడు అవి అశాంతిగా ఉంటాయి; క్రమంలోకి తిరిగి వచ్చినప్పుడు విశ్రాంతి పొందుతాయి. నా ప్రేమే నా బరువు; నేను ఎటువైపు తీసుకువెళ్ళబడినా, దానిచేతనే తీసుకువెళ్ళబడుతున్నాను. మేము ప్రజ్వలిస్తున్నాము; నీ వరంచేత మాలో జ్వాల రగులుతుంది; మేము పైకి తీసుకువెళ్ళబడుతున్నాము; అంతరంగంలో జ్వలిస్తూ ముందుకు సాగుతున్నాము. మా హృదయంలో ఉన్న నీ మార్గాలలో పైకెక్కుతూ, ఆరోహణ కీర్తన పాడుతున్నాము; నీ అగ్నితో, నీ మేలైన అగ్నితో అంతరంగంలో జ్వలిస్తూ సాగుతున్నాము; ఎందుకంటే మేము యెరూషలేము శాంతివైపు పైకెక్కుతున్నాము. ప్రభువు మందిరానికి ఎక్కివెళదాము అని నాతో చెప్పినవారిని బట్టి నేను సంతోషించాను. అక్కడ శాశ్వతంగా నివసించడం తప్ప మరేదీ మేము కోరుకోకుండా ఉండేలా, నీ ప్రీతిచేత నీవు మమ్మల్ని అక్కడ ఉంచావు.
నీకు భిన్నమైనదై ఉండి కూడా, సృజించబడిన వెంటనే, ఏ విరామమూ లేకుండా, మార్పుకు లోనయ్యే సమస్తం పైన నిలిచి ఉండే నీ వరంచేత ఉన్నతానికి ఎత్తబడటం తప్ప మరే స్థితినీ ఎరుగని ఆ సృష్టిజీవి ధన్యమైనది. వెలుగు కలుగును గాక అని నీవు పలికిన పిలుపు ద్వారానే అది అలా ఎత్తబడింది; అప్పుడు వెలుగు కలిగింది. అయితే మాలో ఇది వేర్వేరు సమయాల్లో జరిగింది: మేము చీకటిగా ఉండేవారము, వెలుగుగా చేయబడ్డాము. కానీ ఆ సృష్టిజీవి గురించి చెప్పబడినది, దానికి వెలుగు ఇవ్వబడి ఉండకపోతే అది ఎలా ఉండేదన్నది మాత్రమే. అది అంతకుముందు అస్తవ్యస్తంగా, చీకటితో నిండి ఉన్నట్లుగా ఇలా చెప్పబడింది; దాని స్థితి మారడానికి కారణం ఏమిటో స్పష్టమవడానికే అలా చెప్పబడింది. అంటే, ఎన్నటికీ ఆరిపోని వెలుగువైపు తిరగడం ద్వారా అది వెలుగయింది. దీనిని గ్రహించగలవారు గ్రహించుదురు గాక; వారు నిన్ను అడుగుదురు గాక. ఈ లోకంలోకి వచ్చే ఏ మనిషికైనా నేను వెలుగు ఇవ్వగలిగినట్లు, వారు నన్నెందుకు ఇబ్బంది పెట్టాలి?
మనలో ఎవరు సర్వశక్తిమంతమైన త్రిత్వాన్ని గ్రహించగలరు? అయినా దాని గురించి మాట్లాడనివారు ఎవరు, నిజంగా వారు మాట్లాడేది దాని గురించే అయితే? త్రిత్వం గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు, తాము దేని గురించి మాట్లాడుతున్నారో తెలిసిన ఆత్మ అరుదు. వారు వాదించుకుంటారు, పోరాడుతారు; అయినా శాంతి లేకుండా ఎవరికీ ఆ దర్శనం కలగదు. ప్రజలు తమలోనే ఉన్న ఈ మూడింటిని పరిశీలించాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. ఈ మూడు నిజానికి త్రిత్వానికి ఎంతో భిన్నమైనవి. వారు ఎక్కడ తమ అవగాహనను అభ్యసించవచ్చో, తాము ఎంత దూరంలో ఉన్నారో ఎక్కడ పరీక్షించుకొని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకోవచ్చో మాత్రమే నేను చెబుతున్నాను. నేను చెప్పిన ఆ మూడు ఇవే: ఉండటం, తెలుసుకోవడం, సంకల్పించడం. ఎందుకంటే నేను ఉన్నాను, తెలుసుకుంటాను, సంకల్పిస్తాను; నేను తెలుసుకుంటూ, సంకల్పిస్తూ ఉన్నాను; నేను ఉన్నాననీ, సంకల్పిస్తున్నాననీ నాకు తెలుసు; ఉండాలనీ, తెలుసుకోవాలనీ నేను సంకల్పిస్తున్నాను. కాబట్టి ఈ మూడింటిలో ఎంత విడదీయరాని జీవం ఉందో, అవును, ఒకే జీవం, ఒకే మనస్సు, ఒకే సారస్వభావం ఉన్నాయో, చివరకు వాటి మధ్య ఎంత విడదీయరాని భేదం ఉందో, అయినా అది భేదమేనని, గ్రహించగలవారు గ్రహించాలి. నిశ్చయంగా ఇది మనిషికి తన ఎదుటే ఉంది; తనలోకి తాను చూసుకొని, గమనించి, నాకు చెప్పాలి. అయితే వీటి గురించి ఏదైనా కనుగొని చెప్పగలిగినంత మాత్రాన, వీటికి అతీతంగా ఉన్న మార్పులేని వాస్తవాన్ని తాను కనుగొన్నట్లు భావించకూడదు. ఆ వాస్తవం మార్పులేకుండా ఉంది, మార్పులేకుండా తెలుసుకుంటుంది, మార్పులేకుండా సంకల్పిస్తుంది. ఈ మూడింటి కారణంగానే దేవునిలో కూడా త్రిత్వం ఉందా? లేక ఈ మూడూ ప్రతి దైవవ్యక్తిలోనూ ఉండి, మూడూ ప్రతి దైవవ్యక్తికీ చెందినవా? లేక ఈ రెండు విధాలూ ఒకేసారి, అద్భుతంగా, ఏకస్వరూపంగానూ అయినా అనేక విధాలుగానూ ఉన్నాయా? తనలో తానే తనకు హద్దుగా ఉంటూనే, హద్దులేనిదై; తన ఏకత్వపు అపారమైన మహత్తు వలన ఉనికిని కలిగి, తనను తాను తెలుసుకొని, తనకు తానే సరిపోతూ, మార్పులేకుండా ఎల్లప్పుడూ అదే వాస్తవంగా ఉండే దీనిని ఎవరు సులభంగా గ్రహించగలరు? ఎవరు ఏ విధంగానైనా వ్యక్తపరచగలరు? ఎవరు ఏ విధంగానైనా దీని గురించి తొందరపడి తీర్పు చెప్పగలరు?
ఓ నా విశ్వాసమా, నీ ఒప్పుకోలును కొనసాగించు; నీ దేవుడైన ప్రభువుతో ఇలా అను: పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, ఓ ప్రభువా, నా దేవా, నీ నామమున మేము జ్ఞానస్నానం పొందాము, తండ్రీ, కుమారుడా, పవిత్రాత్మా; నీ నామమున మేము జ్ఞానస్నానమిస్తున్నాము, తండ్రీ, కుమారుడా, పవిత్రాత్మా. ఎందుకంటే మా మధ్య కూడా దేవుడు తన క్రీస్తులో ఆకాశాన్నీ భూమినీ, అనగా తన సభలోని ఆత్మసంబంధులైన ప్రజలనూ శరీరసంబంధులైన ప్రజలనూ సృష్టించాడు. అవును, మా భూమి కూడా ఉపదేశపు రూపాన్ని పొందకముందు అదృశ్యంగానూ నిరాకారంగానూ ఉండింది; అజ్ఞానపు చీకటి మమ్మల్ని కప్పివేసింది. ఎందుకంటే దోషాన్ని బట్టి నీవు మానవుణ్ణి దండించావు; నీ తీర్పులు అతనికి మహా అగాధంలా ఉండేవి. కానీ నీ ఆత్మ జలాలపై సంచరిస్తూ ఉండినందున, మా దుస్థితిలో నీ కరుణ మమ్మల్ని విడిచిపెట్టలేదు. నీవు ఇలా అన్నావు: వెలుగు కలుగుగాక; మారుమనస్సు పొందండి, ఎందుకంటే పరలోక రాజ్యం సమీపించింది. మారుమనస్సు పొందండి, వెలుగు కలుగుగాక. మా అంతరంగంలో మా ఆత్మ కలత చెందినందున, ఓ ప్రభువా, యోర్దాను దేశం నుండి, నీతో సమానమైనదై ఉండి కూడా మా నిమిత్తం చిన్నదైన ఆ పర్వతం నుండి మేము నిన్ను స్మరించుకున్నాము. మా చీకటి మాకు అసంతృప్తి కలిగించింది; మేము నీ వైపు తిరిగాము, అప్పుడు వెలుగు కలిగింది. ఇదిగో, మేము ఒకప్పుడు చీకటిగా ఉన్నాము, కానీ ఇప్పుడు ప్రభువులో వెలుగుగా ఉన్నాము.
అయితే ఇప్పటికీ దృష్టితో కాదు, విశ్వాసంతోనే; ఎందుకంటే నిరీక్షణ ద్వారానే మనం రక్షణ పొందుతున్నాము. అయితే కనబడేదానిపై నిరీక్షణ, నిరీక్షణే కాదు. ఇప్పటికీ అగాధం అగాధాన్ని పిలుస్తోంది, కాని ఇప్పుడు నీ జలధారల స్వరంతో పిలుస్తోంది. “ఆత్మానుసారులైనవారితో మాట్లాడినట్లు మీతో మాట్లాడలేకపోయాను; శరీరానుసారులైనవారితో మాట్లాడినట్లే మాట్లాడవలసి వచ్చింది” అని చెప్పేవాడు కూడా, తాను ఇంకా అందుకోవలసినదాన్ని అందుకున్నానని భావించడం లేదు. అతడు వెనుకనున్నవాటిని మరచి, ముందున్నవాటికై సాగిపోతున్నాడు; భారంతో మూలుగుతున్నాడు. నీటి ప్రవాహాల కోసం దుప్పి తపించినట్లు, అతని ఆత్మ సజీవుడైన దేవునికై దప్పికగొంటోంది. “నేను ఎప్పుడు వస్తాను?” అని అడుగుతున్నాడు. పరలోకం నుండి వచ్చే తన నివాసాన్ని వస్త్రంలా ధరించాలని ఆశిస్తూ, ఈ దిగువ అగాధాన్ని పిలిచి, “ఈ లోకపు పోకడలను అనుసరించకండి; మీ మనస్సు నూతనమవడం ద్వారా రూపాంతరం చెందండి” అని చెబుతున్నాడు. ఇంకా, “అవగాహనలో చిన్నపిల్లలుగా ఉండకండి; కీడు విషయంలో చిన్నపిల్లలుగా ఉండండి, అవగాహనలో మాత్రం పరిపక్వులు కండి” అనీ, “ఓ అవివేకులైన గలతీయులారా, మిమ్మల్ని ఎవరు మంత్రముగ్ధులను చేశారు?” అనీ అంటున్నాడు. అయితే ఇప్పుడు అతడు తన స్వరంతో కాదు, ఉన్నత స్థలానికి ఆరోహణమై, తన వరాల వరద ద్వారాలను తెరచిన ఆయన ద్వారా పైనుండి నీ పవిత్రాత్మను పంపిన నీ స్వరంతో మాట్లాడుతున్నాడు; ఆయన ప్రవాహాల ఉద్ధృతి దేవుని నగరాన్ని ఆనందింపజేయాలని అలా చేశాడు. వరుని మిత్రుడైన ఇతడు ఆయనకై నిట్టూరుస్తున్నాడు. పవిత్రాత్మ ప్రథమ ఫలాలు ఇప్పుడు ఆయన వద్ద అతనికోసం భద్రపరచబడి ఉన్నప్పటికీ, అతడు ఇంకా తనలో తాను మూలుగుతూ, దత్తపుత్రత్వం కోసం, అనగా తన శరీర విమోచన కోసం వేచియున్నాడు. వధువులో ఒక అవయవంగా అతడు ఆయనకై నిట్టూరుస్తున్నాడు; వరుని మిత్రునిగా ఆయన విషయంలో అసూయతో పరితపిస్తున్నాడు. తన కోసం కాదు, ఆయన కోసమే అలా పరితపిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే తన స్వరంతో కాక, నీ జలధారల స్వరంతోనే అతడు ఆ మరొక అగాధాన్ని పిలుస్తున్నాడు. వారి విషయంలో అసూయతో పరితపిస్తూ, సర్పం తన కుయుక్తితో ఏవను మోసగించినట్లే, మన వరుడూ నీ ఏకైక కుమారుడూ అయిన ఆయనలో ఉన్న పవిత్రత నుండి వారి మనస్సులు కూడా చెడిపోతాయేమోనని భయపడుతున్నాడు. ఓహో, ఆయన ఉన్నట్లుగానే మనం ఆయనను చూసేటప్పుడు, ఆ సౌందర్య కాంతి ఎంత గొప్పగా ఉంటుందో! “ఇప్పుడు నీ దేవుడు ఎక్కడ?” అని రోజూ నన్ను అడుగుతుండగా, రేయింబవళ్లు నాకు ఆహారమైన ఆ కన్నీళ్లు అప్పుడు గతించిపోతాయి.
ఇదిగో, నా దేవా, నేను కూడా “నీవు ఎక్కడ ఉన్నావు?” అని అడుగుతున్నాను. ఇదిగో, నీవు ఎక్కడ ఉన్నావో! పండుగ జరుపుకొనేవారి స్వరంలా ఆనంద స్తుతుల స్వరంతో, ఏకాంతంలో నా ఆత్మను కుమ్మరించేటప్పుడు, నీలో నాకు కొంత ఊపిరి పీల్చుకునే వీలు కలుగుతుంది. అయినా నా ఆత్మ మళ్లీ దుఃఖిస్తుంది; ఎందుకంటే అది మళ్లీ దిగజారి అగాధమవుతుంది, లేదా తాను ఇంకా అగాధంగానే ఉన్నానని గుర్తిస్తుంది. రాత్రివేళ నా పాదాలకు వెలుగునివ్వడానికి నీవు వెలిగించిన నా విశ్వాసం దానితో ఇలా అంటుంది: “నా ఆత్మా, నీవెందుకు దుఃఖిస్తున్నావు? నన్నెందుకు కలవరపెడుతున్నావు? ప్రభువునందు నిరీక్షణ ఉంచు; ఆయన వాక్కు నీ పాదాలకు దీపం. దుష్టులకు తల్లియైన రాత్రి గతించేవరకు, ప్రభువు ఉగ్రత తొలగిపోయేవరకు నిరీక్షిస్తూ సహనంతో ఉండు. ఒకప్పుడు మనమూ ఆ ఉగ్రత సంతానమే; ఒకప్పుడు చీకటిగా ఉన్న మనం, దాని అవశేషాలను పాపం కారణంగా మృతమైన మన శరీరంలో ఇంకా మోస్తున్నాము. తెల్లవారి, నీడలు పారిపోయేవరకు నిరీక్షించు. ప్రభువునందు నిరీక్షణ ఉంచు; ఉదయాన నేను నీ సన్నిధిలో నిలిచి, నిన్ను ధ్యానిస్తాను; నీ యెదుట నిత్యమూ ఒప్పుకుంటాను. ఉదయాన నేను నీ సన్నిధిలో నిలిచి, నా వదనానికి స్వస్థతనిచ్చే నా దేవుణ్ణి చూస్తాను. మనలో నివసించే పవిత్రాత్మ ద్వారా ఆయన మన మర్త్య శరీరాలకు కూడా జీవమిస్తాడు. ఎందుకంటే మన అంతరంగంలోని చీకటితో నిండిన, అల్లకల్లోలమైన అగాధంపై ఆ పవిత్రాత్మ కారుణ్యంతో సంచరించాడు. ఈ యాత్రలో మనం ఇప్పుడు వెలుగుగా ఉండాలని ఆయన నుండి హామీగా ఒక ముందస్తు వరాన్ని పొందాము. నిరీక్షణ ద్వారా రక్షణ పొందుతున్న మనం వెలుగు సంతానమూ పగటి సంతానమూ అయి ఉన్నాము; రాత్రి సంతానమో చీకటి సంతానమో కాదు, ఒకప్పుడు మనం అలా ఉన్నప్పటికీ. మానవ జ్ఞానంలోని ఈ అనిశ్చితిలో వారికీ మాకూ మధ్య భేదాన్ని నిర్ణయించేది నీవు మాత్రమే; హృదయాలను పరీక్షించి, వెలుగును పగలనియు చీకటిని రాత్రి అనియు పిలిచే నీవే. నీవు తప్ప మమ్మల్ని వేరుచేసేది ఎవరు? నీ నుండి పొందనిది మా వద్ద ఏముంది? ఒకే మట్టి ముద్ద నుండి గౌరవార్థమైన పాత్రలు చేయబడుతున్నాయి; అదే ముద్ద నుండి అవమానార్థమైన ఇతర పాత్రలు కూడా చేయబడుతున్నాయి.
మా దేవా, నీవు తప్ప మరెవరు నీ దివ్యలేఖనంలో మా కొరకు మాపై ఆ ప్రామాణ్యమనే ఆకాశవితానాన్ని ఏర్పరచారు? ఎందుకంటే, ఆకాశం గ్రంథపు చుట్టలా చుట్టబడుతుందని చెప్పబడింది; ఇప్పుడేమో అది చర్మంలా మాపై పరచబడి ఉంది. ఎవరి ద్వారా నీవు నీ దివ్యలేఖనాన్ని మాకు అందిస్తున్నావో, ఆ మర్త్యులు మరణాన్ని పొందారు కాబట్టి దాని ప్రామాణ్యం మరింత ఉన్నతమైనది. ప్రభూ, పాపం వల్ల మనుషులు మరణానికి లోనైనప్పుడు నీవు వారికి చర్మాలను ఎలా కప్పావో నీకు తెలుసు, నీకు తెలుసు. అందుకే నీ గ్రంథమనే ఆకాశవితానాన్ని, అనగా పరస్పరం సమన్వయంతో ఉన్న నీ వాక్కులను, నీవు చర్మంలా విస్తరింపజేశావు; మర్త్యులైన మనుషుల సేవ ద్వారా వాటిని మాపై పరుస్తున్నావు. ఎందుకంటే, వారు అందించిన నీ బోధనలలోని ఆ దృఢమైన ప్రామాణ్యపు ఆకాశవితానం, వారి మరణం ద్వారానే దాని క్రింద ఉన్న వారందరిపైనా మరింత మహిమాన్వితంగా విస్తరించింది; వారు ఇక్కడ జీవించి ఉన్నప్పుడు అది అంత మహిమాన్వితంగా విస్తరించలేదు. అప్పటికి నీవు ఇంకా ఆకాశాన్ని చర్మంలా పరచలేదు; వారి మరణాల మహిమను నీవు ఇంకా అన్ని దిక్కులకూ విస్తరింపజేయలేదు.
ప్రభూ, నీ చేతివ్రేళ్ల పనియైన ఆకాశాలవైపు మేము చూచేలా చేయుము; వాటి క్రింద నీవు పరచిన ఆ మేఘాన్ని మా కళ్లకు అడ్డులేకుండా తొలగించుము. అక్కడ నీ సాక్ష్యం ఉంది; అది చిన్నవారికి జ్ఞానాన్ని ఇస్తుంది. నా దేవా, పసిబిడ్డల, పాలుత్రాగే శిశువుల నోట నీ స్తుతిని పరిపూర్ణం చేయుము. ఎందుకంటే, గర్వాన్ని ఇంతగా నాశనం చేసే గ్రంథాలు, తన పాపాలను సమర్థించుకోవడం ద్వారా నీవు అనుగ్రహించే సమాధానాన్ని ప్రతిఘటించే శత్రువునూ, సమర్థించుకునేవానినీ ఇంతగా నాశనం చేసే గ్రంథాలు మరేవీ మాకు తెలియవు. ప్రభూ, నా పాపాలను ఒప్పుకొనేలా నన్ను ఇంతగా ప్రేరేపించి, నీ కాడికి నా మెడను వంగేలా చేసి, ఏ ప్రతిఫలమూ ఆశించకుండా నిన్ను సేవించమని నన్ను ఆహ్వానించే ఇంత స్వచ్ఛమైన వాక్కులు మరేవీ నాకు తెలియవు, నాకు తెలియవు. మంచి తండ్రీ, వాటిని అర్థం చేసుకోనిమ్ము; వాటి క్రింద ఉంచబడిన నాకు ఈ వరం అనుగ్రహించుము; ఎందుకంటే, వాటి క్రింద ఉంచబడిన వారి కోసమే నీవు వాటిని స్థాపించావు.
ఈ ఆకాశవితానానికి పైన మరికొన్ని జలాలు ఉన్నాయి; అవి మరణం లేనివనీ, భూసంబంధమైన క్షయానికి వేరుగా ఉన్నవనీ నేను విశ్వసిస్తున్నాను. స్వర్గాలకు పైనున్న ఆ ప్రజలు, నీ దూతలు, నీ నామాన్ని స్తుతించుదురు గాక, నిన్ను స్తుతించుదురు గాక. వారు ఈ ఆకాశవితానం వైపు తలెత్తి చూడవలసిన అవసరం గానీ, చదవడం ద్వారా నీ వాక్కును గురించి తెలుసుకోవలసిన అవసరం గానీ లేనివారు. ఎందుకంటే, వారు ఎల్లప్పుడూ నీ ముఖాన్ని దర్శిస్తారు; నీ నిత్య చిత్తం ఏమి కోరుతుందో, కాలంలో ఒక్కొక్క అక్షరం పలకబడే అవసరం లేకుండానే అక్కడ చదువుతారు; వారు చదువుతారు, ఎంచుకుంటారు, ప్రేమిస్తారు. వారు ఎల్లప్పుడూ చదువుతూనే ఉంటారు; వారు చదివేది ఎన్నటికీ గతించిపోదు; ఎందుకంటే, ఎంచుకోవడం ద్వారా, ప్రేమించడం ద్వారా, నీ సంకల్పంలోని మార్పులేనితనాన్నే వారు చదువుతారు. వారి గ్రంథం ఎన్నడూ మూయబడదు, వారి గ్రంథపు చుట్ట ఎన్నడూ చుట్టబడదు; ఎందుకంటే, వారికి ఆ గ్రంథం నీవే, నిత్యమూ నీవే. దిగువనున్న ప్రజల బలహీనతపై నీవు దృఢంగా స్థాపించిన ఈ ఆకాశవితానానికి పైన నీవు వారిని ఉంచావు. ఆ ప్రజలు దానివైపు తలెత్తి చూచి, నీ కరుణను తెలుసుకునేలా దానిని స్థాపించావు; కాలాలను సృష్టించిన నిన్ను అది కాలంలో ప్రకటిస్తుంది. ఎందుకంటే, ప్రభూ, నీ కరుణ ఆకాశాలలో ఉంది, నీ సత్యం మేఘాలవరకు చేరుతుంది. మేఘాలు గతించిపోతాయి, కాని ఆకాశం నిలిచి ఉంటుంది. నీ వాక్కును బోధించేవారు ఈ జీవితం నుండి మరొక జీవితంలోకి వెళ్లిపోతారు; కాని నీ లేఖనం లోకాంతం వరకు ప్రజలపై పరచబడి ఉంటుంది. అయినా ఆకాశమూ భూమీ కూడా గతించిపోతాయి, కాని నీ వాక్కులు గతించిపోవు. ఎందుకంటే, గ్రంథపు చుట్ట చుట్టబడుతుంది; అది దేనిపై పరచబడిందో ఆ గడ్డి తన సౌందర్యంతో సహా గతించిపోతుంది; కాని నీ వాక్కు నిత్యమూ నిలిచి ఉంటుంది. అది ఇప్పుడు మాకు మేఘాల అస్పష్టమైన రూపం క్రింద, ఆకాశాల అద్దం ద్వారా కనిపిస్తోంది గాని, ఉన్నది ఉన్నట్లుగా కనిపించడం లేదు. ఎందుకంటే, నీ కుమారునికి ఎంతో ప్రియమైనవారమైనప్పటికీ, మేము ఎలా ఉండబోతున్నామో ఇంకా వెల్లడికాలేదు. ఆయన మా శరీరమనే జాలరి గుండా చూస్తున్నాడు; ఆయన మాతో ఆప్యాయంగా మాట్లాడి, మాలో ప్రేమను రగిలించాడు; మేము ఆయన పరిమళాల వెంట పరుగెత్తాము. కాని ఆయన ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, మేము ఆయనవలె ఉంటాము, ఎందుకంటే ఆయన ఉన్నట్లుగానే ఆయనను చూస్తాము. ప్రభూ, మా దర్శనం ఆయన ఉన్నట్లుగానే ఉంటుంది.
ఎందుకంటే, నీవు ఉన్నట్లుగా నిన్ను సంపూర్ణంగా నీవొక్కడవే తెలుసుకుంటావు; నీవు మార్పు లేకుండా ఉంటావు, మార్పు లేకుండా తెలుసుకుంటావు, మార్పు లేకుండా సంకల్పిస్తావు. నీ సారస్వరూపం మార్పు లేకుండా తెలుసుకుంటుంది, సంకల్పిస్తుంది; నీ జ్ఞానం మార్పు లేకుండా ఉనికి కలిగి ఉంటుంది, సంకల్పిస్తుంది; నీ చిత్తం మార్పు లేకుండా ఉనికి కలిగి ఉంటుంది, తెలుసుకుంటుంది. మార్పులేని వెలుగు తనను తాను తెలుసుకున్నట్లుగానే, ఆ వెలుగును పొంది, మార్పునకు లోనయ్యే సృష్టి కూడా దానిని తెలుసుకోవడం నీ దృష్టిలో సముచితంగా అనిపించదు. అందుకే నా ఆత్మ నీరులేని నేలవలె ఉంది; ఎందుకంటే, అది తనంతట తాను తనను ప్రకాశింపజేసుకోలేనట్లే, తనంతట తాను తనకు తృప్తినీ కలిగించుకోలేదు. ఎందుకంటే, జీవపు ఊట నీ యొద్ద ఉంది; అలాగే నీ వెలుగులో మేము వెలుగును చూస్తాము.
చేదుతో నిండినవారిని ఒకే సమూహంగా చేర్చినది ఎవరు? వారందరి లక్ష్యం ఒక్కటే—తాత్కాలికమైన, భూసంబంధమైన సుఖం. లెక్కలేనన్ని రకాల చింతలతో అటూ ఇటూ ఊగిసలాడుతున్నా, దానిని సాధించడానికే వారు సమస్తం చేస్తారు. ప్రభువా, నీకోసం దప్పిగొనే పొడినేల కనిపించేలా, జలములన్నీ ఒకే చోటికి సమకూడాలని చెప్పినది నీవు గాక మరెవరు? ఎందుకంటే సముద్రమూ నీదే; దానిని నీవే సృజించావు; నీ చేతులే పొడినేలను సిద్ధం చేశాయి. సముద్రం అని పిలువబడేది మనుషుల సంకల్పాలలోని చేదు కాదు, సమకూడిన జలములే. ఎందుకంటే నీవు మనుషుల ఆత్మలలోని దుష్టవాంఛలను అదుపుచేసి, అవి ఎంతవరకు సాగవచ్చో వాటికి హద్దులు పెడతావు; అలా వాటి అలలు ఒకదానినొకటి ఢీకొంటాయి. ఈ విధంగా సమస్తంపై నీ అధిపత్య క్రమం ద్వారా నీవు దానిని సముద్రంగా చేస్తావు.
అయితే నీకోసం దప్పిగొని, నీ సన్నిధిలో కనిపించే ఆత్మలను (వేరే హద్దులచేత సముద్రపు సమూహం నుండి వేరుచేయబడినవాటిని) నీవు తియ్యని నీటి ఊటతో తడుపుతావు. అలా నేల తన ఫలాన్ని ఇస్తుంది; ప్రభువైన దేవా, నీ ఆజ్ఞానుసారం మా ఆత్మ కూడా ఆయా రకాల కారుణ్యక్రియలను మొలకెత్తిస్తుంది. మా పొరుగువారి శారీరక అవసరాలను తీర్చడంలో వారిని ప్రేమిస్తూ, తన పోలిక చొప్పున తనలోనే విత్తనాన్ని కలిగి ఉంటుంది; అంటే, మా బలహీనతను మేము అనుభవించినందున, అవసరంలో ఉన్నవారిపట్ల కరుణ చూపి వారి అవసరాలను తీరుస్తాము. మేము అలాంటి అవసరంలో ఉంటే మాకు ఎలాంటి సహాయం అందాలని కోరుకుంటామో, వారికి అలాంటి సహాయమే చేస్తాము. విత్తనమిచ్చే మొక్కవలె సులభమైన విషయాలలో మాత్రమే కాక, ఫలమిచ్చే చెట్టువలె మా శక్తినంతా వినియోగించి వారికి అండగా నిలిచి రక్షిస్తాము. అంటే, అన్యాయానికి గురవుతున్నవారిని బలవంతుల చేతుల నుండి విడిపించడంలో మేలు చేస్తూ, న్యాయమైన తీర్పు యొక్క గొప్ప బలంతో వారికి రక్షణాశ్రయం కల్పిస్తాము.
అవును ప్రభూ, అలాగే జరగనిమ్మని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. నీవు కార్యసాధన చేస్తూ, ఉత్సాహాన్ని, సామర్థ్యాన్ని ప్రసాదిస్తున్నట్లే, భూమిలోనుండి సత్యం మొలకెత్తనిమ్ము, పరలోకం నుండి నీతి క్రిందికి చూడనిమ్ము, ఆకాశవితానంలో జ్యోతులు కలుగనిమ్ము. ఆకలితో ఉన్నవారితో మా రొట్టెను పంచుకోనిమ్ము, ఇల్లులేని పేదలను మా ఇంటికి తీసుకురానిమ్ము. వస్త్రహీనులకు వస్త్రాలు తొడగనిమ్ము, మా సొంత రక్తమాంసాలను పంచుకున్నవారిని తృణీకరించకుండా ఉండనిమ్ము. ఈ ఫలాలు భూమిలోనుండి పుట్టినప్పుడు, అవి మంచివని చూడు. కాలానికి లోబడిన మా వెలుగు ప్రకాశించనిమ్ము. కార్యాచరణలోని ఈ క్రింది స్థాయి ఫలవంతత నుండి ధ్యానానందాన్ని చేరుకొని, పైనున్న జీవవాక్కును పొందుతూ, నీ పవిత్రగ్రంథమనే ఆకాశవితానాన్ని అంటిపెట్టుకొని, మేము లోకంలో జ్యోతులవలె కనిపించనిమ్ము. ఎందుకంటే అక్కడ నీవు పగటిని రాత్రి నుండి వేరుచేసినట్లుగా, బుద్ధికి గ్రాహ్యమైన విషయాలను ఇంద్రియాలకు గ్రాహ్యమైన విషయాల నుండి వేరుచేయమనీ, లేదా బుద్ధిగ్రాహ్యమైన విషయాలకు అంకితమైన ఆత్మలను ఇంద్రియగ్రాహ్యమైన విషయాలకు అంకితమైన ఆత్మల నుండి వేరుచేయమనీ మాకు బోధిస్తున్నావు. ఆ విధంగా, ఆకాశవితానం ఏర్పడకముందు నీవు చేసినట్లుగా, నీ తీర్పు రహస్యంలో నీవు మాత్రమే వెలుగును చీకటి నుండి వేరుచేయడం కాక, ఇప్పుడు నీ కృప లోకమంతటా వెల్లడైనందున, అదే ఆకాశవితానంలో నియమితులై, క్రమంగా అమర్చబడిన నీ ఆధ్యాత్మిక సంతానం కూడా భూమిపై వెలుగునిచ్చి, పగటిని రాత్రి నుండి వేరుచేసి, కాలాలకు సూచనలుగా ఉండగలుగుతారు. పాతవి గతించిపోయాయనీ, ఇదిగో, సమస్తమూ కొత్తవయ్యాయనీ; మేము విశ్వసించడం ప్రారంభించినప్పటికంటే ఇప్పుడు మా రక్షణ మరింత సమీపంలో ఉందనీ; రాత్రి చాలావరకు గడిచిపోయి పగలు దగ్గరపడిందనీ; నీ సంవత్సరాన్ని నీవు ఆశీర్వాదంతో కిరీటధారణ చేయిస్తావనీ వారు సూచిస్తారు. ఇతరులు విత్తడానికి శ్రమించిన నీ పంటచేనులోకి నీ మంచితనానికి చెందిన పనివారిని నీవు పంపుతావు; అంత్యకాలంలో పంట కోయబడే మరో పొలంలోకి కూడా వారిని పంపుతావు. ఈ విధంగా నిన్ను అడిగేవారి ప్రార్థనలను నీవు ఆలకించి నెరవేరుస్తావు, నీతిమంతుల సంవత్సరాలను ఆశీర్వదిస్తావు. అయితే నీవు మార్పులేనివాడవు; అంతములేని నీ సంవత్సరాలలో, గతించిపోయే మా సంవత్సరాల కోసం ఒక ధాన్యాగారాన్ని సిద్ధపరుస్తావు. ఎందుకంటే నీవు శాశ్వత సంకల్పం ప్రకారం, తగిన కాలాలలో భూమిపై పరలోక ఆశీర్వాదాలను కురిపిస్తావు. పవిత్రాత్మ ద్వారా ఒకరికి జ్ఞానవాక్కు ఇవ్వబడుతుంది, అది చిన్న జ్యోతి వంటిది; మరొకరికి విశ్వాసం; మరొకరికి పగటిని ఏలడానికన్నట్లుగా, స్పష్టమైన సత్యపు వెలుగుతో కూడిన వరం ఇవ్వబడుతుంది. అదే పవిత్రాత్మ ద్వారా మరొకరికి విజ్ఞానవాక్కు ఇవ్వబడుతుంది, అది చిన్న జ్యోతి వంటిది; మరొకరికి విశ్వాసం; మరొకరికి స్వస్థపరిచే వరం; మరొకరికి అద్భుతాలు చేసే శక్తి; మరొకరికి ప్రవచన వరం; మరొకరికి ఆత్మలను వివేచించే వరం; మరొకరికి వివిధ భాషలలో మాట్లాడే వరం ఇవ్వబడతాయి. ఇవన్నీ నక్షత్రాలవంటివి. ఎందుకంటే వీటన్నిటినీ ఒకే పవిత్రాత్మ కార్యరూపంలోకి తెస్తూ, తన చిత్తం ప్రకారం ఒక్కొక్కరికీ వారివారి వరాలను పంచి ఇస్తున్నాడు; అందరి ప్రయోజనం కోసం నక్షత్రాలు స్పష్టంగా కనిపించేలా చేస్తున్నాడు. అయితే, తమతమ కాలాలలో వైవిధ్యాన్ని సంతరించుకునే సమస్త దివ్యసంస్కారాలూ ఇమిడి ఉన్న విజ్ఞానవాక్కు చంద్రునివంటిది; వరుసగా పేర్కొనబడిన ఇతర వరాలకు సంబంధించిన అవగాహనలు నక్షత్రాలవంటివి. ఇంతకుముందు చెప్పబడిన పగటిని ఆనందింపజేసే జ్ఞానప్రకాశానికి ఇవి సాటిరావు గనుక, ఇవి రాత్రిని ఏలడానికి మాత్రమే ఉన్నాయి. ఎందుకంటే, నీ అతి వివేకవంతుడైన సేవకుడు ఎవరితోనైతే ఆధ్యాత్మికులుగా కాక శరీరస్వభావానికి లోబడినవారిగా మాట్లాడవలసి వచ్చిందో, అలాంటివారికి ఇవి అవసరం. పరిపక్వుల మధ్య జ్ఞానాన్ని బోధించేది కూడా ఈ సేవకుడే. అయితే ప్రకృతిసిద్ధమైన మానవుడు క్రీస్తులో పసిబిడ్డవలె పాలతో పోషించబడుతూ, గట్టి ఆహారాన్ని తీసుకునే బలం పొంది, సూర్యుణ్ణి చూడగల సామర్థ్యం తన కంటికి కలిగేవరకు, వెలుగేమీ లేని రాత్రిలో నివసించకుండా, చంద్రుని నక్షత్రాల వెలుగుతో తృప్తిపడనిమ్ము. సర్వజ్ఞుడవైన మా దేవా, నీ గ్రంథమనే నీ ఆకాశవితానంలో నీవు మాతో ఈ విధంగా మాట్లాడుతున్నావు. మేము ఇప్పటికీ సూచనలలోనూ, కాలాలలోనూ, దినాలలోనూ, సంవత్సరాలలోనూ మాత్రమే గ్రహించగలుగుతున్నప్పటికీ, అద్భుతమైన ధ్యానంలో సమస్తాన్నీ వివేచించగలిగేలా నీవు ఇలా చేస్తున్నావు.
అయితే ముందుగా, మిమ్మల్ని మీరు కడుగుకొని శుద్ధులవండి; మీ ఆత్మల నుండి, నా కళ్లముందు నుండి చెడును తొలగించండి; అప్పుడు పొడినేల కనిపిస్తుంది. మేలు చేయడం నేర్చుకోండి, తండ్రిలేనివారికి న్యాయం చేకూర్చండి, వితంతువు పక్షాన వాదించండి; అప్పుడు భూమి ఆహారంగా పచ్చని మొక్కలను, పండ్లు కాసే వృక్షాలను మొలిపిస్తుంది. రండి, మనం కలిసి తర్కించుకుందాం అని ప్రభువు సెలవిస్తున్నారు; అప్పుడు ఆకాశవిశాలంలో జ్యోతులు ఏర్పడి భూమిపై ప్రకాశిస్తాయి. నిత్యజీవాన్ని పొందడానికి తానేమి చేయాలని ఆ ధనవంతుడు మంచి బోధకుడిని అడిగాడు. ఆ మంచి బోధకుడే అతనికి చెప్పనివ్వండి (అతడు ఆయనను కేవలం మనిషిగానే భావించాడు; కానీ ఆయన దేవుడు కనుక మంచివాడు). జీవంలో ప్రవేశించాలనుకుంటే ఆజ్ఞలను పాటించాలని ఆయనే అతనికి చెప్పనివ్వండి: అతడు తనలో నుండి ద్వేషమనే చేదును, దుష్టత్వాన్ని తొలగించాలి; హత్య చేయకూడదు, వ్యభిచారం చేయకూడదు, దొంగతనం చేయకూడదు, తప్పుడు సాక్ష్యం చెప్పకూడదు; అప్పుడు పొడినేల కనిపించి, తల్లిదండ్రులను గౌరవించడం, పొరుగువారిని ప్రేమించడం అనే ఫలాలను పండిస్తుంది. ఇవన్నీ నేను పాటించాను అని అతడు అంటున్నాడు. అయితే భూమి ఫలవంతమైనదైతే ఇన్ని ముళ్లు ఎక్కడి నుండి వచ్చాయి? వెళ్లు, వ్యాపించి ఉన్న దురాశ పొదలను వేళ్లతో సహా పెకలించు; నీకు ఉన్నదాన్ని అమ్మి పేదలకు ఇవ్వడం ద్వారా ఫలాలతో నిండిపో; అప్పుడు పరలోకంలో నీకు నిధి ఉంటుంది. నీవు పరిపూర్ణతను కోరుకుంటే ప్రభువును అనుసరించు; ఆయన ఎవరి మధ్య జ్ఞానాన్ని బోధిస్తున్నారో వారితో కలిసిపో. పగటికి ఏమి, రాత్రికి ఏమి పంచిపెట్టాలో ఆయనకు తెలుసు; అప్పుడు నీవు కూడా అది తెలుసుకుంటావు, నీకోసం ఆకాశవిశాలంలో జ్యోతులు ఉంటాయి. నీ హృదయం అక్కడ ఉంటే తప్ప అది జరగదు; నీ నిధి అక్కడ ఉంటే తప్ప నీ హృదయం కూడా అక్కడ ఉండదు; ఈ విషయాన్ని నీవు మంచి బోధకుని నుండి విన్నావు. కానీ ఆ బంజరు భూమి దుఃఖించింది; ముళ్లు వాక్యాన్ని అణచివేశాయి.
కానీ ఎన్నుకోబడిన వంశమైన మీరే, లోకంలో బలహీనమైనవారైన మీరే, ప్రభువును అనుసరించడానికి సమస్తాన్నీ విడిచిపెట్టిన మీరే, ఆయన వెంట వెళ్లి బలవంతులను సిగ్గుపరచండి; సుందరమైన పాదాలారా, ఆయన వెంట వెళ్లండి, ఆకాశవిశాలంలో ప్రకాశించండి; అప్పుడు ఆకాశాలు ఆయన మహిమను ప్రకటిస్తాయి. దేవదూతలవంటి వారు కాకపోయినా పరిపూర్ణులైనవారి వెలుగును, తృణీకరించబడనప్పటికీ చిన్నవారిలో ఉన్న చీకటిని వేరుచేయండి. భూమిపై ప్రకాశించండి; సూర్యుని వెలుగుతో ప్రకాశించే పగలు, పగటికి జ్ఞానవచనాన్ని పలుకనివ్వండి; చంద్రునితో ప్రకాశించే రాత్రి, రాత్రికి వివేకవచనాన్ని తెలియజేయనివ్వండి. చంద్రుడు, నక్షత్రాలు రాత్రి కొరకు ప్రకాశిస్తాయి; అయినా రాత్రి వాటిని మరుగుపరచదు, ఎందుకంటే అవి దానికి తగిన మేరకు వెలుగునిస్తాయి. ఇదిగో, ఆకాశవిశాలంలో జ్యోతులు కలుగుగాక అని దేవుడు పలుకుతున్నట్లుగా, బలమైన గాలి వీచినట్లుగా అకస్మాత్తుగా ఆకాశం నుండి ఒక శబ్దం వచ్చింది; అగ్నివంటి చీలిన నాలుకలు కనిపించి, వారిలో ఒక్కొక్కరిపై వాలాయి. అలా ఆకాశవిశాలంలో జీవవాక్యాన్ని కలిగిన జ్యోతులు ఏర్పడ్డాయి. పవిత్ర అగ్నులారా, సుందర అగ్నులారా, అన్నిచోట్లా ఇటూ అటూ పరుగెత్తండి; ఎందుకంటే మీరే లోకానికి వెలుగు, మిమ్మల్ని కొలతపాత్ర కింద ఉంచలేదు. మీరు ఎవరిని అంటిపెట్టుకొని ఉన్నారో ఆయన ఉన్నతస్థితికి ఎత్తబడ్డారు, మిమ్మల్ని కూడా ఉన్నతస్థితికి ఎత్తారు. ఇటూ అటూ పరుగెత్తండి, సమస్త జాతులకు పరిచయమవండి.
సముద్రం కూడా మీ కార్యాలను గర్భం ధరించి కననివ్వండి; జలాలు ప్రాణముగల సంచరించే జీవులను పుట్టించనివ్వండి. ఎందుకంటే మీరు అమూల్యమైనదాన్ని నీచమైనదాని నుండి వేరుచేస్తూ, దేవుని నోరుగా చేయబడ్డారు. మీ ద్వారా ఆయన ఇలా అంటున్నారు: జలాలు పుట్టించవలసినవి భూమి పుట్టించే జీవులు కాదు, ప్రాణముగల సంచరించే జీవులు, భూమిపైన ఎగిరే పక్షులు. ఎందుకంటే, ఓ దేవా, నీ పరిశుద్ధుల పరిచర్య ద్వారా నీ దివ్యసంస్కారాలు ఈ లోకపు శోధనల అలల మధ్య కదిలాయి; నీ నామంలో, నీ జ్ఞానస్నానంలో అన్యజనులను పవిత్రపరచడానికి అలా జరిగాయి. వీటి మధ్య, గొప్ప తిమింగలాలవలె ఎన్నో గొప్ప అద్భుతాలు జరిగాయి; నీ సందేశకుల స్వరాలు నీ గ్రంథపు విశాల ఆకాశంలో, భూమిపైన ఎగిరాయి. వారు ఎక్కడికి వెళ్లినా, దేని అధికారానికి లోబడి ఎగరవలసి ఉందో ఆ గ్రంథమే వారిపై ఉంచబడింది. ఎందుకంటే వారి స్వరం వినిపించని పలుకు గానీ భాష గానీ లేదు; వారి ధ్వని భూమి అంతటా వ్యాపించింది, వారి మాటలు లోకపు అంచుల వరకు చేరాయి. ఎందుకంటే ప్రభూ, నీవు వారిని ఆశీర్వదించి విస్తరింపజేశావు.
నేను అసత్యం పలుకుతున్నానా? లేక ఆకాశవితానంలోని ఈ విషయాల స్పష్టమైన జ్ఞానానికీ, అలలతో నిండిన సముద్రంలోనూ ఆకాశవితానం కిందనూ జరిగే భౌతిక కార్యాలకూ మధ్య తేడాను గుర్తించకుండా, వాటిని కలగలిపి తికమక పెడుతున్నానా? ఎందుకంటే, ఏ విషయాల జ్ఞానమైతే స్థిరమైనదీ నిర్దిష్టమైనదీ అయి, సంతానోత్పత్తి వల్ల పెరగకుండా, జ్ఞానవివేకాల జ్యోతులవలె ఉంటుందో, ఆ విషయాలకు సంబంధించిన భౌతిక కార్యాలు సైతం అనేక విధాలుగా ఉంటాయి. దేవా, మర్త్యుల ఇంద్రియాలకు కలిగే విసుగును తొలగించిన నీ ఆశీర్వాదం వల్ల, ఒకదాని నుండి మరొకటి ఉద్భవిస్తూ అవి విస్తరిస్తాయి. అలా మన మనస్సు అవగాహనలో ఒకే విషయంగా ఉన్నది, శరీర కదలికల ద్వారా అనేక రీతులలో ప్రదర్శించబడి, వ్యక్తపరచబడుతుంది. ఈ దివ్యసంస్కారాలను జలాలు ఉత్పన్నం చేశాయి; అయితే నీ వాక్కులోనే. నీ సత్యపు నిత్యత్వానికి దూరమైన ప్రజల అవసరాలే వాటిని ఉత్పన్నం చేశాయి; అయితే నీ సువార్తలోనే. ఎందుకంటే జలాలే వాటిని వెలువరించాయి; ఆ జలాల రోగగ్రస్తమైన చేదుతనమే, అవి నీ వాక్కులో పంపబడటానికి కారణమైంది.
నీవు సృష్టించినవన్నీ సుందరమైనవే; అయితే ఇదిగో, సమస్తాన్నీ సృష్టించిన నీవే వర్ణించలేనంత ఎక్కువ సుందరుడవు. ఆదాము నీ నుండి పతనం చెందకపోయి ఉంటే, సముద్రపు ఉప్పునీరు అతని నుండి ఎన్నడూ ప్రవహించి ఉండేది కాదు; అంటే, అంతగా కుతూహలంతో నిండిపోయి, తుఫానులా ఉప్పొంగుతూ, విశ్రాంతి లేకుండా పైకీ కిందకీ కొట్టుమిట్టాడే మానవజాతి అతని నుండి వచ్చి ఉండేది కాదు. అప్పుడు నీ సేవకులు అనేక జలాలలో, శరీర సంబంధమైన, ఇంద్రియగ్రాహ్యమైన రీతిలో రహస్యభరితమైన క్రియలను చేయవలసిన, మాటలను పలుకవలసిన అవసరం ఉండేది కాదు. ఎందుకంటే ఆ సంచరించే జీవులు, ఎగిరే ప్రాణులు ఇప్పుడు నాకు అటువంటి వాటినే సూచిస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది. వాటి ద్వారా ప్రజలు శరీర సంబంధమైన దివ్యసంస్కారాలతో ప్రవేశం పొంది, పవిత్రీకరించబడినప్పటికీ, వారి ఆత్మకు ఆధ్యాత్మిక జీవం ఉంటే తప్ప, ప్రవేశాన్ని అనుగ్రహించే వాక్కును పొందిన తరువాత అది పరిపూర్ణత వైపు దృష్టి సారిస్తే తప్ప, వారు మరింత పురోగతి సాధించలేరు.
ఈ విధంగా, నీ వాక్కులో, సముద్రపు లోతు కాదు, జలాల చేదుతనం నుండి వేరుచేయబడిన భూమి ఉత్పన్నం చేసేది ప్రాణముగల సంచరించే జీవిని కాదు, సజీవమైన ఆత్మను. ఎందుకంటే అన్యమతస్థులకు ఉన్నట్లుగా గానీ, తాను జలాలతో కప్పబడి ఉన్నప్పుడు తనకే ఉన్నట్లుగా గానీ, ఇప్పుడు దానికి జ్ఞానస్నానం అవసరం లేదు; (పరలోక రాజ్యంలో ప్రవేశించడానికి మరే మార్గమూ లేదు, ఎందుకంటే ఇదే ప్రవేశమార్గమని నీవు నియమించావు). విశ్వాసాన్ని కలిగించడానికి అది అద్భుతాల ఆశ్చర్యకరత్వాన్ని కూడా వెదకదు. ఎందుకంటే అవిశ్వాసంతో చేదుగా ఉన్న జలాల నుండి విశ్వాసముగల భూమి ఇప్పుడు వేరుచేయబడింది గనుక, సూచకక్రియలనూ అద్భుతాలనూ చూస్తే తప్ప నమ్మని స్థితిలో అది లేదు. భాషలు ఒక సూచనగా ఉన్నది విశ్వసించేవారి కోసం కాదు, విశ్వసించనివారి కోసం. కాబట్టి నీవు జలాలపై స్థాపించిన ఆ భూమికి, నీ వాక్కు మేరకు జలాలు ఉత్పన్నం చేసిన ఆ ఎగిరే ప్రాణుల అవసరమూ లేదు. నీ దూతల ద్వారా నీ వాక్కును దానిలోకి పంపు. ఎందుకంటే మేము వారి కార్యాన్ని గురించి మాట్లాడుతున్నప్పటికీ, వారు దానిలో సజీవమైన ఆత్మను రూపుదిద్దేలా వారిలో కార్యం చేస్తున్నది నీవే. భూమి దానిని ఉత్పన్నం చేస్తుంది, ఎందుకంటే వారు ఆత్మలో ఈ కార్యం చేయడానికి భూమియే కారణం. అలాగే, ప్రాణముగల సంచరించే జీవుల విషయంలోనూ, ఆకాశవితానం కింద ఎగిరే పక్షుల విషయంలోనూ వారు కార్యం చేయడానికి సముద్రమే కారణమైంది. భూమికి వాటి అవసరం లేదు; అయినప్పటికీ, విశ్వసించేవారి సమక్షంలో నీవు సిద్ధపరచిన ఆ బల్లపై, లోతు నుండి బయటకు తీయబడిన ఆ చేపను అది ఆహారంగా తీసుకుంటుంది. ఎందుకంటే ఎండిన నేలను పోషించడానికే ఆయన లోతు నుండి బయటకు తీయబడ్డాడు. పక్షి సముద్రంలో పుట్టినప్పటికీ, అది భూమిపైనే వృద్ధి చెందుతుంది. సువార్తికుల తొలి బోధలకు మానవుని అవిశ్వాసమే కారణం; అయినప్పటికీ, విశ్వాసులు కూడా వాటి ద్వారా దినదినమూ అనేక విధాలుగా ప్రోత్సాహాన్నీ ఆశీర్వాదాన్నీ పొందుతున్నారు. అయితే సజీవమైన ఆత్మకు ఆరంభం భూమి నుండే కలుగుతుంది. ఎందుకంటే, ఇప్పటికే విశ్వాసులలో ఉన్నవారికే ఈ లోకంపట్ల ప్రేమను అదుపులో ఉంచుకోవడం మేలు చేస్తుంది. తద్వారా, సుఖభోగాలలో జీవించినప్పుడు మృతస్థితిలో ఉన్న వారి ఆత్మ, నీ కొరకు జీవిస్తుంది. ప్రభూ, అవి మరణాన్ని కలిగించే సుఖభోగాలు; ఎందుకంటే ప్రభూ, నిర్మల హృదయానికి జీవమిచ్చే ఆనందం నీవే.
ఇప్పుడు నీ సేవకులు భూమిపై పని చేయుదురు గాక—అవిశ్వాసమనే జలాలపై చేసినట్లు, బోధించడం ద్వారా, అద్భుతాలు, సంస్కారాలు, నిగూఢమైన మాటల ద్వారా పలకడం ద్వారా కాదు; అటువంటి వాటిలో, ఆశ్చర్యానికి తల్లియైన అజ్ఞానం, ఆ రహస్య సంకేతాల పట్ల గౌరవంతో వాటిపైనే దృష్టి నిలిపి ఉండవచ్చు. ఎందుకంటే, నిన్ను మరచిపోయి, నీ సన్నిధి నుండి దాగుకొని, చీకటితో నిండిన అగాధంగా మారిన ఆదాము సంతానానికి విశ్వాసంలోకి ప్రవేశించే మార్గం అటువంటిదే. అయితే ఇప్పుడు నీ సేవకులు మహా అగాధపు సుడిగుండాల నుండి వేరుచేయబడిన పొడినేలపై పని చేసినట్లుగా పని చేయుదురు గాక; విశ్వాసుల ఎదుట ఆదర్శప్రాయంగా జీవిస్తూ, తమను అనుసరించేలా వారిని ప్రేరేపిస్తూ, వారికి మాదిరిగా ఉండుదురు గాక. ఎందుకంటే, ఈ విధంగా మనుషులు కేవలం వినడం కోసమే కాక, ఆచరించడం కోసం కూడా వింటారు. ప్రభువును వెదకండి, అప్పుడు మీ ఆత్మ జీవిస్తుంది; తద్వారా భూమి జీవముగల ఆత్మను పుట్టిస్తుంది. ఈ లోకపు తీరుకు అనుగుణంగా మారకండి. దానికి దూరంగా ఉండేలా మిమ్మల్ని మీరు నిగ్రహించుకోండి: ఆత్మ దేనిపై మక్కువ పెంచుకోవడం వల్ల మరణిస్తుందో, దానిని విడిచిపెట్టడం వల్ల జీవిస్తుంది. అదుపులేని గర్వపు క్రూరత్వం నుండి, సుఖభోగాలలోని సోమరితనపు ఇంద్రియాసక్తి నుండి, జ్ఞానమనే తప్పుడు పేరు కలిగిన దాని నుండి మిమ్మల్ని మీరు నిగ్రహించుకోండి; తద్వారా అడవి మృగాలు మచ్చికవుతాయి, పశువులు కాడికి అలవాటుపడతాయి, పాములు హానిచేయనివిగా మారతాయి. ఇవి రూపకాలుగా చెప్పబడిన మన మనస్సులోని చలనాలే; అంటే గర్వపు అహంకారం, కామవాంఛలోని ఆనందం, కుతూహలపు విషం—ఇవి మరణించిన ఆత్మలోని చలనాలు. ఎందుకంటే ఆత్మ మరణించినప్పుడు దానిలోని చలనమంతా నశించిపోదు; జీవపు ఊటను విడిచిపెట్టడం వల్ల అది మరణిస్తుంది, అలా ఈ నశ్వర లోకంలో మునిగిపోయి, దాని తీరుకు అనుగుణంగా మారుతుంది.
కానీ దేవా, నీ వాక్కు నిత్యజీవపు ఊట; అది గతించిపోదు. అందువల్ల, ఈ లోకపు తీరుకు అనుగుణంగా మారకండి అని మాతో చెప్పబడినప్పుడు, నీ వాక్కు ఆత్మ ఇలా దూరమైపోవడాన్ని అడ్డుకుంటుంది; తద్వారా భూమి జీవపు ఊటలో జీవముగల ఆత్మను పుట్టిస్తుంది. అంటే, నీ క్రీస్తును అనుసరించేవారిని అనుసరించడం ద్వారా, నీ సువార్తికులచేత నీ వాక్కులో నిగ్రహం పొందిన ఆత్మను పుట్టిస్తుంది. ఇది తన జాతి ప్రకారమే జరుగుతుంది; ఎందుకంటే మనిషి తన స్నేహితుణ్ణి అనుకరించడం సహజం. నేను మీవలె ఉన్నాను గనుక మీరూ నావలె ఉండండి అని ఆయన అంటున్నాడు. ఈ విధంగా, జీవముగల ఈ ఆత్మలో సాత్వికమైన ప్రవర్తనతో కూడిన మంచి మృగాలు ఉంటాయి. ఎందుకంటే, నీ పనిని సాత్వికతతో కొనసాగించు, అప్పుడు మనుషులందరూ నిన్ను ప్రేమిస్తారు అని నీవు ఆజ్ఞాపించావు. అలాగే, తిన్నప్పుడు మితిమీరిపోని, తిననప్పుడు ఏ కొరతా అనుభవించని మంచి పశువులూ ఉంటాయి; హానిచేసే ప్రమాదకరమైనవిగా కాక, జాగ్రత్తపడటంలో వివేకం గల మంచి పాములూ ఉంటాయి. సృష్టించబడిన వాటిని అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా నిత్యత్వం స్పష్టంగా కనిపించడానికి ఎంత అవసరమో అంతవరకే అవి ఈ కాలబద్ధమైన ప్రకృతిని పరిశీలిస్తాయి. ఎందుకంటే, ఈ ప్రాణులు మనపై ప్రాణాంతకంగా ఆధిపత్యం చెలాయించకుండా నిగ్రహించబడినప్పుడు, అవి వివేకానికి లోబడి, జీవిస్తూ మంచివిగా ఉంటాయి.
ఇదిగో, ప్రభువా, మా దేవా, మా సృష్టికర్తా, చెడు జీవితం ద్వారా మేము మరణించడానికి కారణమైన లోకప్రేమ నుండి మా అనురాగాలు నిగ్రహించబడి, మంచి జీవితం ద్వారా జీవముగల ఆత్మగా మారడం మొదలైనప్పుడు; ఈ లోకపు తీరుకు అనుగుణంగా మారకండి అని నీ అపొస్తలుని ద్వారా నీవు పలికిన వాక్కు మాలో నెరవేరినప్పుడు; వెంటనే దానికి జోడించి, మీ మనస్సు నూతనమవడం ద్వారా రూపాంతరం చెందండి అని నీవు చెప్పిన మాట కూడా దాని తరువాత నెరవేరుతుంది. ఇక అది మా జాతి ప్రకారం కాదు—మాకు ముందుగా నడిచిన పొరుగువారిని అనుసరిస్తున్నట్లుగానో, మరింత మంచిగా జీవించే ఎవరో ఒకరి మాదిరి ప్రకారం జీవిస్తున్నట్లుగానో కాదు. ఎందుకంటే నీవు, “మనిషి తన జాతి ప్రకారం చేయబడును గాక” అని అనలేదు; బదులుగా, మన స్వరూపంలో, మన పోలికలో మనిషిని చేద్దాం అని అన్నావు. తద్వారా నీ చిత్తమేమిటో మేము వివేచించి తెలుసుకోగలుగుతాము. ఈ ఉద్దేశంతోనే, సువార్త ద్వారా పిల్లలను కన్న నీ పరిచారకుడు ఈ మాట చెప్పాడు: తాను పాలతో పోషిస్తూ, దాదివలె ఆదరించవలసిన వారు ఎల్లప్పుడూ పసిపిల్లలుగానే ఉండిపోకూడదని అతడు కోరుకున్నాడు. అందుకే అతడు, దేవుని చిత్తమేమిటో—మంచిదీ, ఆయనకు ప్రీతికరమైనదీ, పరిపూర్ణమైనదీ ఏదో—మీరు వివేచించి తెలుసుకునేలా, మీ మనస్సు నూతనమవడం ద్వారా రూపాంతరం చెందండి అని అంటున్నాడు. అందువల్ల నీవు, “మనిషి చేయబడును గాక” అని కాక, మనం మనిషిని చేద్దాం అని అంటున్నావు. “అతని జాతి ప్రకారం” అని కూడా నీవు అనలేదు; బదులుగా, మన స్వరూపంలో, మన పోలికలో అని అన్నావు. ఎందుకంటే, మనిషి తన మనస్సులో నూతనమై, నీ సత్యాన్ని దర్శించి అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, తన జాతిని అనుసరించే విధంగా తనను నడిపించేందుకు మరొక మనిషి అతనికి అవసరం లేదు; నీ నడిపింపు ద్వారానే మంచిదీ, నీకు ప్రీతికరమైనదీ, పరిపూర్ణమైనదీ అయిన నీ చిత్తమేమిటో అతడు వివేచించి తెలుసుకుంటాడు. అవును, ఇప్పుడు అర్థం చేసుకోగల సామర్థ్యం పొందిన అతనికి, ఏకత్వంలోని త్రిత్వాన్నీ, త్రిత్వంలోని ఏకత్వాన్నీ వివేచించేలా నీవు బోధిస్తావు. అందుకే, మనం మనిషిని చేద్దాం అని బహువచనంలో చెప్పిన దానికి తరువాత, దేవుడు మనిషిని సృష్టించాడు అని ఏకవచనంలో జోడించబడింది; మన పోలికలో అని బహువచనంలో చెప్పిన దానికి తరువాత, దేవుని స్వరూపంలో అని ఏకవచనంలో జోడించబడింది. ఈ విధంగా మనిషి, తనను సృష్టించినవాని స్వరూపం ప్రకారం, దేవుని జ్ఞానంలో నూతనమవుతాడు; ఆధ్యాత్మికుడిగా చేయబడి, అన్నిటినీ—అంటే వివేచించి తీర్పు చెప్పవలసిన వాటన్నిటినీ—వివేచించి తీర్పు చెబుతాడు; అయితే అతని గురించి ఏ మనిషీ తీర్పు చెప్పడు.
అయితే అతడు సమస్తాన్ని విచారించి నిర్ణయిస్తాడనేది, సముద్రపు చేపలపైనా, ఆకాశ పక్షులపైనా, పశువులన్నిటిపైనా, అడవి జంతువులపైనా, భూమి అంతటిపైనా, భూమిపై ప్రాకే ప్రతి ప్రాణిపైనా అతనికి గల ఆధిపత్యానికి అనుగుణంగా ఉంది. ఎందుకంటే అతడు తన మనస్సుకున్న వివేచనతో దీనిని చేస్తాడు; దానిద్వారా దేవుని ఆత్మకు సంబంధించిన విషయాలను గ్రహిస్తాడు. అలా కానప్పుడు, ఘనతగల స్థానంలో ఉంచబడిన మానవుడు అవగాహన లేక, వివేచనలేని జంతువులతో పోల్చబడి, వాటిలాగే అయిపోయాడు. కాబట్టి, ఓ మా దేవా, నీ సభకు నీవు ప్రసాదించిన కృపను బట్టి, దానిలో ఆధ్యాత్మికంగా నాయకత్వం వహించేవారు మాత్రమే కాక, వారి ఆధీనంలో ఆధ్యాత్మికంగా ఉండేవారు కూడా ఉన్నారు. మేము సత్కార్యాలు చేయడానికి సృష్టించబడిన నీ చేతిపనియై ఉన్నాము. ఈ విధంగానే నీవు మానవుణ్ణి పురుషునిగాను స్త్రీగాను సృష్టించావు; అయితే నీ కృపలో ఆధ్యాత్మికంగా చూసినప్పుడు, శరీర లింగభేదాన్ని బట్టి పురుషుడనీ స్త్రీయనీ భేదం లేదు; ఎందుకంటే యూదుడనీ గ్రీకువాడనీ, బానిస అనీ స్వతంత్రుడనీ భేదం కూడా లేదు. ఆధ్యాత్మికులైనవారు—నాయకత్వం వహించేవారైనా, విధేయత చూపేవారైనా—ఆధ్యాత్మికంగా విచారించి నిర్ణయిస్తారు. అయితే ఆకాశవితానంలో ప్రకాశించే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని గురించి వారు తీర్పు తీర్చరు; ఎందుకంటే అంతటి సర్వోన్నత అధికారంపై వారు తీర్పు తీర్చకూడదు. నీ గ్రంథంలో ఏదైనా స్పష్టంగా ప్రకాశించకపోయినా, ఆ గ్రంథంపైనే వారు తీర్పు తీర్చకూడదు. ఎందుకంటే మేము మా అవగాహనను దానికి లోబరుస్తాము; మా దృష్టికి మరుగై ఉన్నది కూడా సరియైనదిగాను సత్యమైనదిగాను చెప్పబడిందని నిశ్చయంగా నమ్ముతాము. ఈ విధంగా మానవుడు ఇప్పుడు ఆధ్యాత్మికుడై, తనను సృష్టించినవాని స్వరూపానుసారం దేవుని జ్ఞానంలో నూతనుడైనప్పటికీ, ధర్మశాస్త్రాన్ని ఆచరించేవాడిగా ఉండాలే గాని, దానిపై తీర్పు తీర్చేవాడిగా ఉండకూడదు. ఓ మా దేవా, ఆధ్యాత్మికులకూ శరీరానుసారులకూ మధ్యగల భేదాన్ని గురించి కూడా అతడు తీర్పు తీర్చడు. వారు నీ దృష్టికి తెలిసినవారే అయినా, వారి ఫలాలను బట్టి మేము వారిని గుర్తించేలా తమ క్రియలద్వారా వారు ఇంకా మాకు వెల్లడికాలేదు. కానీ ప్రభూ, నీవు ఇప్పుడే వారిని ఎరిగియున్నావు; ఆకాశవితానం ఏర్పడకముందే రహస్యంగా వారిని వేరుచేసి పిలిచావు. అతడు ఆధ్యాత్మికుడైనప్పటికీ, ఈ లోకంలోని అశాంతులైన ప్రజలపై కూడా తీర్పు తీర్చడు. ఎందుకంటే బయట ఉన్నవారిలో ఎవరు తరువాత నీ కృపా మాధుర్యంలోకి వస్తారో, ఎవరు భక్తిహీనత అనే నిరంతర చేదులోనే కొనసాగుతారో అతనికి తెలియనప్పుడు, వారిపై తీర్పు తీర్చడం అతనికెందుకు?
కాబట్టి నీవు నీ స్వరూపంలో సృష్టించిన మానవునికి ఆకాశ జ్యోతులపైనా, మరుగై ఉన్న ఆ ఆకాశంపైనా, ఆకాశానికి పునాది వేయకముందే నీవు పేర్లు పెట్టిన పగలు రాత్రులపైనా, సముద్రమనే జలరాశిపైనా ఆధిపత్యం లభించలేదు. కానీ సముద్రపు చేపలపైనా, ఆకాశ పక్షులపైనా, పశువులన్నిటిపైనా, భూమి అంతటిపైనా, భూమిపై ప్రాకే ప్రాణులన్నిటిపైనా అతనికి ఆధిపత్యం లభించింది. ఎందుకంటే అతడు సరైనదిగా కనబడినదానిని విచారించి ఆమోదిస్తాడు; తప్పుగా కనబడినదానిని నిరాకరిస్తాడు. నీ కరుణ విస్తారమైన జలాల్లో వెదకి కనుగొన్నవారికి దీక్షనిచ్చే దివ్యసంస్కారాల ఆచరణలోనైనా, అగాధం నుండి పైకి తీయబడి భక్తిగల భూమికి ఆహారమయ్యే ఆ చేపను సమర్పించే ఆచరణలోనైనా అతడు ఈ విధంగా చేస్తాడు. అలాగే నీ గ్రంథపు అధికారానికి లోబడిన మాటల వ్యక్తీకరణలలోనూ సంకేతాలలోనూ అతడు ఈ విధంగా చేస్తాడు. ఆ సంకేతాలు నోటి నుండి వెలువడి, ఆకాశవితానం క్రింద ఎగురుతున్నట్లుగా వినిపిస్తాయి—అనువదించడం, వివరించడం, ప్రసంగించడం, తర్కించడం, పవిత్రీకరించడం లేదా నిన్ను ప్రార్థించడం ద్వారా—తద్వారా ప్రజలు ‘ఆమెన్’ అని సమాధానం చెప్పగలుగుతారు. ఈ మాటలన్నిటినీ స్వరంతో ఉచ్చరించవలసిన అవసరం ఈ లోకపు అగాధం వల్లనూ, ఆలోచనలను చూడలేని శరీరపు అంధత్వం వల్లనూ కలుగుతుంది. అందువల్ల చెవులకు వినిపించేలా బిగ్గరగా మాట్లాడవలసిన అవసరం ఉంది. కాబట్టి ఎగిరే పక్షులు భూమిపై విస్తరించినప్పటికీ, వాటి ఆరంభం జలాల్లోనే ఉంది. ఆధ్యాత్మిక మానవుడు విశ్వాసుల క్రియలనూ జీవితాలనూ గురించి కూడా, సరైనదానిని ఆమోదిస్తూ, తప్పుగా కనబడినదానిని నిరాకరిస్తూ విచారించి నిర్ణయిస్తాడు. ఫలాలను ఇచ్చే భూమివంటి వారి దానధర్మాలనూ, భావోద్వేగాలను అదుపులో ఉంచుకోవడం ద్వారా పవిత్రశీలంలో, ఉపవాసంలో, పవిత్ర ధ్యానాలలో జీవించే సజీవ ఆత్మనూ, శరీర ఇంద్రియాల ద్వారా గ్రహించబడే విషయాలనూ గురించి అతడు అలాగే నిర్ణయిస్తాడు. వీటన్నిటి విషయంలో అతనికి సరిదిద్దే అధికారం కూడా ఉంది గనుక, వీటన్నిటినీ గురించి అతడు విచారించి నిర్ణయిస్తాడని ఇప్పుడు చెప్పబడుతోంది.
కాని ఇదేమిటి, ఇదెట్టి రహస్యం? ఇదిగో, ప్రభువా, మానవులు వృద్ధిచెంది, విస్తరించి, భూమిని నింపాలని నీవు వారిని ఆశీర్వదిస్తున్నావు; తద్వారా మేము ఏదో గ్రహించడానికి నీవు ఒక సూచన ఇవ్వడం లేదా? నీవు పగలు అని పిలిచిన వెలుగును గాని, ఆకాశపు వితానాన్ని గాని, జ్యోతులను గాని, నక్షత్రాలను గాని, భూమిని గాని, సముద్రాన్ని గాని అలాగే ఎందుకు ఆశీర్వదించలేదు? ఓ దేవా, నీ స్వరూపంలో మమ్మల్ని సృష్టించిన నీవు ఈ ఆశీర్వాదాన్ని ప్రత్యేకంగా మానవునికే అనుగ్రహించడానికి ఇష్టపడ్డావని చెప్పి ఉండేవాడిని; అయితే చేపలు, తిమింగలాలు వృద్ధిచెంది, విస్తరించి, సముద్ర జలాలను నింపాలని, పక్షులు భూమిమీద విస్తరించాలని నీవు వాటిని కూడా అదే విధంగా ఆశీర్వదించావు కదా! ఫలవృక్షాలకు, మొక్కలకు, భూజంతువులకు కూడా ఈ ఆశీర్వాదం ఇచ్చినట్లు నాకు కనిపించి ఉంటే, తమ తమ జాతి నుంచే పుట్టే జీవులకు ఈ ఆశీర్వాదం ప్రత్యేకంగా వర్తిస్తుందని కూడా చెప్పి ఉండేవాడిని. కాని మొక్కలతో గాని, చెట్లతో గాని, జంతువులతో గాని, పాములతో గాని, ‘వృద్ధిచెందండి, విస్తరించండి’ అని చెప్పబడలేదు; అయినప్పటికీ ఇవన్నీ కూడా చేపలవలె, పక్షులవలె, మానవులవలె సంతానోత్పత్తి ద్వారా వృద్ధిచెంది, తమ జాతిని కొనసాగిస్తున్నాయి.
అయితే నా వెలుగైన ఓ సత్యమా, నేనేమి చెప్పాలి? “అది ఊరికే, ఏ అర్థమూ లేకుండా చెప్పబడిందనా?” అలా కాదు, ఓ భక్తివాత్సల్యాల తండ్రీ, నీ వాక్య పరిచారకులలో ఎవరికీ అలా చెప్పే తలంపు కూడా రాకుండునుగాక. ఆ మాట ద్వారా నీవు ఉద్దేశించినది నాకు అర్థం కాకపోతే, నాకంటే మిన్నగా ఉన్నవారు, అంటే నాకంటే ఎక్కువ అవగాహన ఉన్నవారు, నా దేవుడవైన నీవు ఒక్కొక్కరికి అనుగ్రహించిన అవగాహన ప్రకారం దానిని మరింత చక్కగా ఉపయోగించుకొందురు గాక. అయినా, నా అంగీకారం కూడా నీ దృష్టిలో ప్రీతికరంగా ఉండునుగాక; ప్రభువా, నీవు ఆ మాటలను వ్యర్థంగా పలకలేదని నేను విశ్వసిస్తున్నానని అందులో నీకు అంగీకరిస్తున్నాను; ఈ పాఠం నాకు స్ఫురింపజేసేదాన్ని కూడా నేను దాచిపెట్టను. ఎందుకంటే అది సత్యమే; నీ బైబిలులోని అలంకారిక వచనాలను ఈ విధంగా అర్థం చేసుకోవడానికి నాకేమి అడ్డువస్తుందో నాకు కనిపించడం లేదు. మనస్సు ఒకే విధంగా అర్థం చేసుకునే విషయాన్ని భౌతిక వ్యక్తీకరణల ద్వారా అనేక విధాలుగా సూచించవచ్చని నాకు తెలుసు; అలాగే, ఒకే భౌతిక వ్యక్తీకరణ ద్వారా సూచించబడినదాన్ని మనస్సులో అనేక విధాలుగా అర్థం చేసుకోవచ్చని కూడా నాకు తెలుసు. ఇదిగో, దేవునిపట్ల, మన పొరుగువారిపట్ల ఉండే ఆ ఒక్క ప్రేమ, ఎన్ని విధాలైన దివ్యసంస్కారాల ద్వారా, ఎన్ని లెక్కలేనన్ని భాషలలో, ఒక్కొక్క భాషలో మళ్లీ ఎన్ని లెక్కలేనన్ని పలుకుబడుల ద్వారా భౌతికంగా వ్యక్తమవుతోందో చూడండి. ఈ విధంగా జలాల సంతతి వృద్ధిచెంది విస్తరిస్తోంది. దీనిని చదివే మీరెవరైనా మళ్లీ గమనించండి; ఇదిగో, పవిత్ర గ్రంథం తెలియజేసేది, స్వరం ఒకే విధంగా ఉచ్చరించేది అయిన ‘ఆదిలో దేవుడు ఆకాశాన్ని, భూమిని సృష్టించాడు’ అనే వాక్యం, తప్పుదారి పట్టించే భ్రాంతివల్ల కాక, విభిన్నమైన సత్యార్థాల ద్వారా అనేక విధాలుగా అర్థం చేసుకోబడటం లేదా? ఈ విధంగా మానవ సంతతి వృద్ధిచెంది విస్తరిస్తోంది.
కాబట్టి, ఆయా వస్తువుల స్వభావాలను మనం అలంకారికంగా కాక, వాటి యథార్థ స్వరూపంలో పరిగణిస్తే, ‘వృద్ధిచెందండి, విస్తరించండి’ అనే మాట బీజం నుంచి పుట్టే అన్నిటికీ వర్తిస్తుంది. కాని ఈ మాటలు అలంకారికంగా పలికినవిగా మనం పరిగణిస్తే — పవిత్ర గ్రంథం ఉద్దేశం ఇదేనని నేను ఎక్కువగా భావిస్తున్నాను; ఎందుకంటే అది నిశ్చయంగా ఈ ఆశీర్వాదాన్ని జలచరాల సంతతికి, మానవ సంతతికి మాత్రమే అనవసరంగా ఆపాదించదు — అప్పుడు ‘బహుళత్వం’ ఆకాశం, భూమి సూచించే ఆధ్యాత్మిక, భౌతిక సృష్టిరాశులకు; వెలుగు, చీకటి సూచించే నీతిమంతులకు, అనీతిమంతులకు; జలాలకూ జలాలకూ మధ్య స్థిరపరచబడిన వితానం సూచించే, మనకు ధర్మశాస్త్ర పరిచారకులుగా ఉన్న పవిత్ర రచయితలకు; సముద్రం సూచించే, ఇంకా అవిశ్వాసపు చేదుతనంలో ఉన్న ప్రజాసమూహానికి; పొడినేల సూచించే పవిత్ర ఆత్మల ఉత్సాహానికి; విత్తనాలు ఇచ్చే మొక్కలు, ఫలాలు కాసే చెట్లు సూచించే, ఈ ప్రస్తుత జీవితానికి సంబంధించిన కారుణ్య కార్యాలకు; ఆకాశ జ్యోతులు సూచించే, ఆధ్యాత్మిక అభివృద్ధి కోసం అందించబడిన ఆధ్యాత్మిక వరాలకు; జీవాత్మ సూచించే, మితత్వానికి అనుగుణంగా మలచబడిన అనురాగాలకు కూడా వర్తిస్తుందని మనం కనుగొంటాము. ఈ ఉదాహరణలన్నిటిలో మనకు బహుళత్వం, సమృద్ధి, వృద్ధి కనిపిస్తాయి; కాని ఒకే విషయాన్ని అనేక విధాలుగా వ్యక్తపరచేలా, ఒకే వ్యక్తీకరణను అనేక విధాలుగా అర్థం చేసుకునేలా వృద్ధిచెంది విస్తరించేది ఏమిటో చూస్తే, భౌతికంగా వ్యక్తపరచబడిన సంకేతాలలోను, మనస్సులో గ్రహించిన విషయాలలోను తప్ప మరెక్కడా అది మనకు కనిపించదు. భౌతికంగా పలికే సంకేతాలంటే, శరీరపు అగాధత్వం కారణంగా అనివార్యంగా ఉద్భవించే జలాల సంతతి అని మనం అర్థం చేసుకుంటాము; మనస్సులో గ్రహించిన విషయాలంటే, వివేచనశక్తి ఫలవంతంగా ఉండటం కారణంగా ఉద్భవించే మానవ సంతతి అని అర్థం చేసుకుంటాము. ప్రభువా, ఈ ఉద్దేశంతోనే నీవు ఈ జాతులతో, ‘వృద్ధిచెందండి, విస్తరించండి’ అని చెప్పావని మేము విశ్వసిస్తున్నాము. ఎందుకంటే, మనం ఒకే విధంగా అర్థం చేసుకున్నదాన్ని అనేక విధాలుగా వ్యక్తపరచడానికీ, మనం చదివేటప్పుడు ఒకే విధంగా అస్పష్టంగా చెప్పబడినదాన్ని అనేక విధాలుగా అర్థం చేసుకోవడానికీ అవసరమైన శక్తినీ సామర్థ్యాన్నీ ఈ ఆశీర్వాదంలో నీవు మాకు అనుగ్రహించావని నేను భావిస్తున్నాను. ఈ విధంగా సముద్ర జలాలు నింపబడుతున్నాయి; విభిన్న అర్థసూచనల ద్వారానే అవి కదిలించబడతాయి. ఈ విధంగా మానవ సంతతి వృద్ధితో భూమి కూడా నింపబడుతోంది; దాని తపనలో దాని పొడితనం వెల్లడవుతుంది, వివేచనశక్తి దానిని పరిపాలిస్తుంది.
ఓ నా ప్రభువా, నా దేవా, ఈ క్రింది లేఖనవాక్యం నాకు గుర్తుచేస్తున్నదాన్ని కూడా నేను చెప్పదలచుకున్నాను; అవును, భయపడకుండా చెబుతాను. ఎందుకంటే ఆ మాటలలోనుంచి నేను తెలియజేయాలని నీవు కోరుకున్నదాన్ని నీవే నాకు ప్రేరేపిస్తున్నావు గనుక, నేను సత్యమే చెబుతాను. అయితే నీ ప్రేరణతో తప్ప మరే ప్రేరణతోనూ నేను సత్యం చెబుతున్నానని నమ్మను; ఎందుకంటే నీవే సత్యానివి, ప్రతి మనిషీ అబద్ధికుడే. కాబట్టి అబద్ధం చెప్పేవాడు తన సొంతమైనదానిలోనుంచే మాట్లాడుతున్నాడు; అందువల్ల నేను సత్యం చెప్పడానికి, నీకు చెందినదానినే పలుకుతాను. ఇదిగో, భూమి అంతటా విత్తనాలనిచ్చే ప్రతి మొక్కనూ, విత్తనాలుగల పండ్లను కాసే ప్రతి చెట్టునూ నీవు మాకు ఆహారంగా ఇచ్చావు. మాకు మాత్రమే కాకుండా ఆకాశంలోని పక్షులన్నిటికీ, నేలమీద జంతువులకూ, పాకే ప్రాణులన్నిటికీ కూడా ఇచ్చావు; కానీ చేపలకూ, పెద్ద తిమింగలాలకూ వాటిని ఇవ్వలేదు. ఫలవంతమైన భూమి నుంచి ఈ జీవిత అవసరాలను తీర్చడానికి సమకూర్చే దయాకార్యాలే, ఈ భూఫలాల ద్వారా సూచించబడి, రూపకాలంకారంలో చిత్రించబడ్డాయని మనం చెప్పుకున్నాము. భక్తిపరుడైన ఒనేసిఫొరు అటువంటి భూమియే. అతడు నీ పౌలుకు తరచూ సేదదీర్పునిచ్చి, అతని సంకెలను చూసి సిగ్గుపడలేదు గనుక, అతని ఇంటివారికి నీవు కరుణను అనుగ్రహించావు. మాసిదోనియా నుంచి వచ్చి అతని కొరతను తీర్చిన సహోదరులు కూడా ఇలాగే చేసి, అటువంటి ఫలాన్నే ఫలించారు. అయితే తనకు రావలసిన ఫలాన్ని ఇవ్వని కొన్ని చెట్ల విషయమై అతడు ఎంతగా దుఃఖించాడో! అతడు ఇలా అంటున్నాడు: నా మొదటి వాదన సమయంలో ఎవరూ నాకు అండగా నిలువలేదు; అందరూ నన్ను విడిచిపెట్టారు. దీనిని వారి మీద నేరంగా మోపవద్దని నేను దేవుణ్ణి ప్రార్థిస్తున్నాను. ఎందుకంటే దివ్యరహస్యాలపై తమకున్న అవగాహనతో మనకు ఆధ్యాత్మిక బోధను అందించేవారికి ఈ ఫలాలు ఇవ్వవలసి ఉంది. వారు మనుషులు గనుక వారికి అవి ఇవ్వవలసి ఉంది; అంతేకాక, సమస్త ఆత్మనిగ్రహంలో తననే ఆదర్శంగా సమర్పించుకునే సజీవాత్మగా కూడా వారికి అవి ఇవ్వవలసి ఉంది. ఎగిరే ప్రాణులుగా కూడా వారికి అవి ఇవ్వవలసి ఉంది; ఎందుకంటే వారి స్వరం దేశాలన్నిటికీ వ్యాపించినందున, వారి దీవెనలు భూమిపై విస్తరించాయి.
అయితే ఈ ఫలాలలో ఆనందించేవారికే ఇవి పోషణనిస్తాయి; తమ కడుపే తమ దేవుడైనవారు వీటిలో ఆనందించరు. వీటిని ఇచ్చేవారి విషయంలో కూడా, ఇచ్చిన వస్తువులే ఫలం కావు; వారు ఏ మనస్సుతో ఇస్తున్నారో అదే ఫలం. అందువల్ల తన కడుపును కాక దేవుణ్ణి సేవించిన అతడు ఎందుకు ఆనందించాడో నాకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది; అది నాకు తెలుస్తోంది, అతనితోపాటు నేనూ ఆనందిస్తున్నాను. ఫిలిప్పీయులు ఎపఫ్రొదితు ద్వారా పంపినవాటిని అతడు అందుకున్నాడు; అయినా అతడు ఎందుకు ఆనందించాడో నేను గ్రహిస్తున్నాను. ఎందుకంటే అతడు దేనిలో ఆనందించాడో, దానివల్లనే పోషణ పొందాడు. సత్యంగా మాట్లాడుతూ అతడు ఇలా అంటున్నాడు: చివరికి ఇప్పుడు నా పట్ల మీ శ్రద్ధ మళ్లీ వికసించినందుకు ప్రభువునందు నేను ఎంతో ఆనందించాను; ఈ విషయంలో మీకు శ్రద్ధ ఉండేది, కానీ అది మీకు విసుగుగా మారింది. కాబట్టి ఈ ఫిలిప్పీయులు దీర్ఘకాలపు విసుగుతో ఎండిపోయి, సత్కార్యమనే ఈ ఫలాన్ని ఫలించే విషయంలో వాడిపోయినట్లయ్యారు. వారు తన అవసరాలను తీర్చినందుకు తన కోసం కాక, వారు మళ్లీ వికసించినందుకు వారి కోసం అతడు ఆనందిస్తున్నాడు. అందుకే అతడు ఇలా జతచేస్తున్నాడు: కొరత ఉందని నేను ఇలా మాట్లాడటం లేదు; ఎందుకంటే నేను ఏ స్థితిలో ఉన్నా, ఆ స్థితిలో సంతృప్తిగా ఉండటం నేర్చుకున్నాను. దీనస్థితిలో ఎలా ఉండాలో నాకు తెలుసు, సమృద్ధిలో ఎలా ఉండాలో కూడా నాకు తెలుసు; ప్రతిచోటా, అన్ని పరిస్థితులలోనూ, కడుపునిండా తినడానికీ ఆకలితో ఉండటానికీ, సమృద్ధిగా కలిగి ఉండటానికీ కొరతను అనుభవించడానికీ నేను శిక్షణ పొందాను. నాకు బలాన్నిచ్చే ఆయన ద్వారా నేను సమస్తమూ చేయగలను.
మరి మహనీయుడవైన పౌలూ, నీవు దేనిని బట్టి ఆనందిస్తున్నావు? దేనిని బట్టి ఆనందిస్తున్నావు? నిన్ను సృష్టించినవాని పోలిక చొప్పున దేవుని జ్ఞానంలో నూతనపరచబడిన ఓ నరుడా, ఎంతో ఆత్మనిగ్రహం గల సజీవాత్మవైన నీవు, ఎగిరే పక్షులవలె రహస్యాలను పలికే నాలుకవైన నీవు, దేనివల్ల పోషణ పొందుతున్నావు? (ఎందుకంటే అటువంటి ప్రాణులకే ఈ ఆహారాన్ని ఇవ్వవలసి ఉంది.) నీకు పోషణనిచ్చేది ఏమిటి? ఆనందం. తరువాత ఏమి చెబుతున్నాడో విందాం: అయినప్పటికీ, నా శ్రమలో మీరు పాలుపంచుకొని మంచి పని చేశారు. వారు మంచి పని చేశారన్నదే అతని ఆనందానికి, అతని పోషణకు కారణం; తన ఇబ్బంది తొలగిపోయిందని కాదు. ఎందుకంటే అతడు నీతో, నేను కష్టంలో ఉన్నప్పుడు నీవు నాకు విశాలమైన స్థలాన్ని కల్పించావు అని అంటున్నాడు; తనను బలపరచే నీలో సమృద్ధిగా ఉండటమూ, కొరతను అనుభవించటమూ అతనికి తెలుసు. అతడు ఇలా అంటున్నాడు: ఫిలిప్పీయులారా, సువార్త ప్రకటన ఆరంభంలో నేను మాసిదోనియా నుంచి బయలుదేరినప్పుడు, ఇచ్చిపుచ్చుకునే విషయంలో మీరు తప్ప మరే స్థానిక సభా నాతో పాలుపంచుకోలేదని మీకూ తెలుసు. నేను థెస్సలోనికలో ఉన్నప్పుడు కూడా నా అవసరాల కోసం మీరు ఒకసారే కాక మరల కూడా పంపించారు. ఇప్పుడు వారు ఈ సత్కార్యాలకు తిరిగివచ్చినందుకు అతడు ఆనందిస్తున్నాడు; ఫలవంతమైన పొలం మళ్లీ పచ్చదనాన్ని సంతరించుకున్నట్లుగా, వారు మళ్లీ వికసించినందుకు సంతోషిస్తున్నాడు.
“మీరు నా అవసరాన్ని తీర్చడానికి పంపారు” అని అతడు అన్నాడు కాబట్టి, అతడు సంతోషించింది తన అవసరాలు తీరినందుకేనా? అందుకేనా అతడు ఆనందించింది? నిశ్చయంగా అందుకు కాదు. అయితే ఇది మనకు ఎలా తెలుస్తుంది? ఎందుకంటే అతడే వెంటనే, “నేను కానుకను కోరడం లేదు, ఫలాన్ని కోరుతున్నాను” అని అంటున్నాడు. నా దేవా, కానుకకూ ఫలానికీ మధ్య తేడాను గుర్తించడం నేను నీ దగ్గర నేర్చుకున్నాను. మనకు అవసరమైన వాటిని సమకూర్చేవాడు ఇచ్చే వస్తువే కానుక; ఉదాహరణకు ధనం, ఆహారం, పానీయం, వస్త్రాలు, ఆశ్రయం, సహాయం. అయితే ఫలమంటే ఇచ్చేవాని మంచి, సక్రమమైన సంకల్పం. ఎందుకంటే సద్గురువు, “ప్రవక్తను స్వీకరించేవాడు” అని మాత్రమే చెప్పలేదు; “ప్రవక్త అని స్వీకరించేవాడు” అని చేర్చాడు. అలాగే, “నీతిమంతుణ్ణి స్వీకరించేవాడు” అని మాత్రమే చెప్పలేదు; “నీతిమంతుడని స్వీకరించేవాడు” అని చేర్చాడు. కనుక నిశ్చయంగా ఒకడు ప్రవక్తకు లభించే ప్రతిఫలాన్ని, మరొకడు నీతిమంతునికి లభించే ప్రతిఫలాన్ని పొందుతారు. “నా చిన్నవారిలో ఒకనికి ఒక గిన్నె చల్లని నీరు తాగడానికి ఇచ్చేవాడు” అని మాత్రమే ఆయన చెప్పలేదు; “శిష్యుడని ఇచ్చేవాడు” అని చేర్చి, “అతడు తన ప్రతిఫలాన్ని కోల్పోడని మీతో నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను” అని ముగించాడు. ప్రవక్తను స్వీకరించడం, నీతిమంతుణ్ణి స్వీకరించడం, శిష్యునికి ఒక గిన్నె చల్లని నీరు ఇవ్వడం కానుక; అయితే అతడు ప్రవక్త అని, నీతిమంతుడని, శిష్యుడని గుర్తించి అలా చేయడమే ఫలం. తాను దేవుని మనిషికి ఆహారం పెడుతున్నానని తెలిసి, ఆ కారణంతోనే ఏలీయాకు ఆహారం పెట్టిన విధవరాలి ద్వారా అతనికి ఫలంతో కూడిన పోషణ లభించింది; కానీ కాకి ద్వారా అతనికి కానుక మాత్రమే లభించింది. అలా పోషించబడింది ఏలీయా అంతరంగ పురుషుడు కాదు, అతని బాహ్య శరీరం మాత్రమే; ఆ ఆహారం లేకుంటే అది నశించిపోయి ఉండేది.
కనుక ప్రభువా, నీ దృష్టిలో సత్యమైనదాన్ని నేను చెబుతాను. శరీరానుసారంగా జీవించేవారు, అవిశ్వాసులు నీ సేవకుని శారీరక అవసరాలను తీర్చడానికి పూనుకున్నా, లేదా ఈ ప్రస్తుత జీవితానికి ఉపయోగపడేదేదైనా ఇచ్చి సహాయపడినా, అలా ఎందుకు చేయాలో, దాని ఉద్దేశమేమిటో వారికి తెలియకపోతే, వారు నీ సేవకులను పోషించరు; నీ సేవకులూ వారి ద్వారా పోషణ పొందరు. ఇటువంటివారిని విశ్వాసంలోకి తీసుకువచ్చి, క్రైస్తవ జీవితంలో ప్రవేశపెట్టడానికి ప్రవేశ సంస్కారాలూ, అద్భుతాల మహత్కార్యాలూ అవసరం; చేపలు, తిమింగలాలు అనే పేర్లతో సూచించబడేవి ఇవేనని మనం భావిస్తున్నాము. వారు పవిత్రమైన, సక్రమమైన ఉద్దేశంతో ఆ సహాయం చేయరు; నీ సేవకులు కూడా ఆ కానుకల్లో ఫలాన్ని ఇంకా చూడనందున వాటిని బట్టి ఆనందించరు. ఎందుకంటే మనస్సు దేనిని బట్టి ఆనందిస్తుందో, దాని ద్వారానే పోషణ పొందుతుంది. అందుచేతనే, సముద్రపు అలల చేదునుంచి నేల వేరుచేయబడి, విడిపోయిన తరువాత మాత్రమే పండించే అటువంటి ఆహారాన్ని చేపలూ తిమింగలాలూ తినవు.
దేవా, నీవు చేసిన సమస్తాన్నీ చూశావు; ఇదిగో, అది ఎంతో మంచిగా ఉంది. అవును, మేమూ అదే చూస్తున్నాము; ఇదిగో, సమస్తమూ ఎంతో మంచిగా ఉంది. నీ సృష్టికార్యాలలోని వివిధ రకాలవాటి గురించి నీవు “అవి కలుగును గాక” అని చెప్పగా అవి కలిగాయి; అప్పుడు వాటిలో ప్రతిదీ మంచిదని నీవు చూశావు. నీవు చేసినది మంచిదని నీవు చూసినట్లు వ్రాయబడి ఉండటాన్ని నేను ఏడు సార్లు లెక్కించాను. ఇది ఎనిమిదవది: నీవు చేసిన సమస్తాన్నీ నీవు చూశావు; ఇదిగో, అది మంచిదిగా మాత్రమే కాక, ఎంతో మంచిదిగా కూడా ఉంది, ఎందుకంటే ఇప్పుడు అదంతా ఒక సమగ్ర రూపంలో ఉంది. విడివిడిగా అవి మంచివి మాత్రమే; కానీ అన్నీ కలిసినప్పుడు, మంచివిగానూ ఎంతో మంచివిగానూ ఉన్నాయి. అందమైన శరీరాలన్నీ ఇదే విషయాన్ని వ్యక్తం చేస్తాయి. ఎందుకంటే అందమైన అవయవాలన్నిటితో కూడిన శరీరం, ఆ అవయవాలు విడివిడిగా ఉన్నప్పటికంటే ఎంతో అందంగా ఉంటుంది. ఆ అవయవాలు ఒక్కొక్కటీ అందంగానే ఉన్నా, అవి చక్కని క్రమంలో కలవడం వల్ల సమగ్ర శరీరం పరిపూర్ణమవుతుంది.
నీ కార్యాలు నీకు సంతోషాన్ని కలిగించినప్పుడు, అవి మంచివని నీవు ఏడు సార్లు చూశావా, లేక ఎనిమిది సార్లు చూశావా అని తెలుసుకోవడానికి నేను నిశితంగా పరిశీలించాను. అయితే నీవు చేసినదాన్ని ఇన్ని సార్లు చూశావని నేను అర్థం చేసుకోవడానికి వీలుగా, నీ చూడటంలో కాల విభాగాలేవీ నాకు కనిపించలేదు. అప్పుడు నేను ఇలా అన్నాను: “ప్రభువా, నీవు సత్యవంతుడవు, సత్యస్వరూపుడవైన నీవే ఈ నీ పవిత్ర గ్రంథాన్ని అందించావు కాబట్టి, ఇది సత్యమైనది కాదా? అలాంటప్పుడు, ‘నా చూడటంలో కాల విభాగాలు లేవు’ అని నాతో ఎందుకు అంటున్నావు? నీవు ప్రతి రోజూ చేసినది మంచిదని నీవు చూశావని ఈ నీ పవిత్ర గ్రంథం నాకు చెబుతోంది కదా; నేను వాటిని లెక్కించినప్పుడు, ఎన్ని సార్లో కనుగొన్నాను.” దీనికి నీవు నాకు సమాధానమిస్తున్నావు. ఎందుకంటే నీవు నా దేవుడవు; నా చెవిటితనాన్ని ఛేదిస్తూ, నీ సేవకుని అంతరంగ చెవిలో గొప్ప స్వరంతో ఇలా ఎలుగెత్తి చెబుతున్నావు: “ఓ మానవుడా, నా పవిత్ర గ్రంథం చెప్పేది నేనే చెబుతున్నాను. అయినా అది కాలంలో మాట్లాడుతుంది; కానీ నా వాక్కుకు కాలంతో సంబంధం లేదు. ఎందుకంటే నా వాక్కు నాతో సమానమైన నిత్యత్వంలో ఉనికి కలిగి ఉంది. కాబట్టి మీరు నా పవిత్రాత్మ ద్వారా చూసేవాటిని నేనే చూస్తున్నాను; అలాగే మీరు నా పవిత్రాత్మ ద్వారా పలికేవాటిని నేనే పలుకుతున్నాను. ఈ విధంగా, మీరు వాటిని కాలంలో చూసినప్పుడు, నేను వాటిని కాలంలో చూడను; మీరు కాలంలో పలికినప్పుడు, నేను వాటిని కాలంలో పలకను.”
నా ప్రభువా, నా దేవా, నేను విన్నాను; నీ సత్యం నుండి ఒక చుక్క మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించాను. నీ కార్యాలను ఇష్టపడని కొందరు ఉన్నారని గ్రహించాను. ఆకాశాల నిర్మాణం, నక్షత్రాల సామరస్యం వంటి నీ కార్యాలలో అనేకమైనవాటిని నీవు అవసరానికి లొంగి చేశావని వారు అంటారు. వాటిని నీకు చెందినదానితో నీవు చేయలేదనీ, వేరే చోట, వేరే మూలాల నుండి అవి సృష్టించబడ్డాయనీ అంటారు. నీవు జయించిన నీ శత్రువులతో విశ్వపు గోడలను నిర్మించినప్పుడు, వాటిని ఒకచోట చేర్చి, కూర్చి, కలిపేందుకే అవి అలా సృష్టించబడ్డాయనీ, ఆ నిర్మాణంలో బంధించబడిన నీ శత్రువులు మళ్లీ నీపై తిరుగుబాటు చేయలేకపోవాలన్నదే దాని ఉద్దేశమనీ వారు అంటారు. సమస్త శరీరజీవులు, అతి సూక్ష్మమైన ప్రాణులు, భూమిలో వేరూనుకునేవన్నీ వంటి ఇతర వాటిని నీవు సృష్టించలేదనీ, కనీసం కూర్చనైనా లేదనీ వారు అంటారు. నీతో శత్రుత్వం గల ఒక మనస్సు, నీవు సృష్టించని, నీకు విరుద్ధమైన మరొక స్వభావం ఈ లోకపు దిగువ స్థాయిలలో వీటిని పుట్టించి, రూపుదిద్దాయని అంటారు. ఇలా అనేవారు ఉన్మాదులు; ఎందుకంటే వారు నీ పవిత్రాత్మ ద్వారా నీ కార్యాలను చూడరు, వాటిలో నిన్ను గుర్తించరు.
అయితే నీ పవిత్రాత్మ ద్వారా వీటిని చూసేవారిలో, నీవే వీటిని చూస్తున్నావు. కాబట్టి ఈ వస్తువులు మంచివని వారు చూసినప్పుడు, అవి మంచివని నీవే చూస్తున్నావు. నీ నిమిత్తం ఏవైతే ప్రీతికరంగా ఉంటాయో, వాటిలో ప్రీతికరమైనది నీవే; నీ పవిత్రాత్మ ద్వారా మాకు ఏవి ప్రీతికరంగా ఉంటాయో, అవి మాలో నీకు ప్రీతికరంగా ఉంటాయి. ఎందుకంటే ఒక మనిషిలో ఉన్న ఆత్మకు తప్ప, ఆ మనిషికి సంబంధించిన విషయాలు మరెవరికి తెలుసు? అలాగే దేవుని విషయాలు దేవుని పవిత్రాత్మకు తప్ప మరెవరికీ తెలియవు. మనమైతే (అతడు చెప్పినట్లు) ఈ లోకపు ఆత్మను కాక, దేవుడు మనకు ఉచితంగా అనుగ్రహించినవాటిని తెలుసుకునేందుకు దేవుని నుండి వచ్చిన పవిత్రాత్మను పొందాము. అప్పుడు నాకు ఈ మాటతో హెచ్చరిక కలిగింది: “నిజంగా దేవుని విషయాలు దేవుని పవిత్రాత్మకు తప్ప మరెవరికీ తెలియవు; అలాంటప్పుడు దేవుడు మనకు ఇచ్చినవాటిని మనం కూడా ఎలా తెలుసుకుంటున్నాము?” నాకు ఈ సమాధానం వచ్చింది: “ఎందుకంటే మనం ఆయన పవిత్రాత్మ ద్వారా తెలుసుకునేవాటిని కూడా దేవుని పవిత్రాత్మకు తప్ప మరెవరికీ తెలియదు. దేవుని పవిత్రాత్మ ద్వారా మాట్లాడవలసినవారితో, ‘మాట్లాడేది మీరు కాదు’ అని చెప్పడం ఎంత సముచితమో, దేవుని పవిత్రాత్మ ద్వారా తెలుసుకునేవారితో, ‘తెలుసుకునేది మీరు కాదు’ అని చెప్పడం కూడా అంతే సముచితం. అలాగే దేవుని పవిత్రాత్మ ద్వారా చూసేవారితో, ‘చూసేది మీరు కాదు’ అని చెప్పడం కూడా అంతే సముచితం. కాబట్టి దేవుని పవిత్రాత్మ ద్వారా వారు ఏవి మంచివని చూసినా, అవి మంచివని చూసేది వారు కాదు, దేవుడే.” అందువల్ల, పైన పేర్కొన్నవారిలా ఒక మనిషి మంచిదానిని చెడ్డదిగా భావించడం ఒక విషయం; మంచిదానిని మంచిదని చూడటం మరొక విషయం. నీ సృష్టులు మంచివి కాబట్టి అనేకమందికి అవి ప్రీతికరంగా ఉంటాయి; అయినా వారు నిన్ను ఆస్వాదించడం కంటే వాటిని ఆస్వాదించడానికే ప్రాధాన్యం ఇచ్చినప్పుడు, వాటిలో నీవు వారికి ప్రీతికరంగా ఉండవు. ఇక ఒక మనిషి దేనినైనా మంచిదని చూసినప్పుడు, ఆ మనిషిలో దేవుడే అది మంచిదని చూడటం వేరొక విషయం. అంటే, తాను సృష్టించినదానిలో ఆయనే ప్రేమించబడటం అన్నమాట; అయితే ఆయన అనుగ్రహించిన పవిత్రాత్మ ద్వారా తప్ప ఆయనను ప్రేమించడం సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే మనకు అనుగ్రహించబడిన పవిత్రాత్మ ద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయాలలో కుమ్మరించబడింది. ఆ పవిత్రాత్మ ద్వారానే, ఏ స్థాయిలోనైనా ఉనికి కలిగినదంతా మంచిదని మనం చూస్తాము. ఎందుకంటే అది ఆయన నుండి ఉనికిని పొందింది; ఆయన ఉనికి మాత్రం ఏదో ఒక స్థాయికి పరిమితమైనది కాదు; ఆయన ఏదై ఉన్నాడో, అదే అయి ఉన్నాడు.
ప్రభువా, నీకు కృతజ్ఞతలు. మేము ఆకాశాన్నీ భూమినీ చూస్తున్నాము—పైన, క్రింద ఉన్న భౌతిక భాగాలుగా భావించినా, ఆధ్యాత్మిక, భౌతిక సృష్టిగా భావించినా వాటిని చూస్తున్నాము. సమస్త విశ్వ నిర్మాణం, లేదా మరింత సరిగ్గా చెప్పాలంటే సమస్త సృష్టి, ఏ భాగాలతో కూడి ఉందో, ఆ భాగాలను అలంకరించే క్రమంలో వెలుగు సృష్టించబడి, చీకటి నుండి వేరుచేయబడటాన్ని మేము చూస్తున్నాము. మేము ఆకాశవితానాన్ని చూస్తున్నాము—అది పైనున్న ఆధ్యాత్మిక జలాలకూ క్రిందనున్న భౌతిక జలాలకూ మధ్య ఉన్న విశ్వపు ప్రథమ భౌతిక స్వరూపం కావచ్చు; లేదా, దీనిని కూడా ఆకాశమనే పిలుస్తారు గనుక, ఆకాశపక్షులు సంచరించే ఈ వాయుమండలం కావచ్చు. ఇది ఆ పక్షులకు పైన ఆవిరిగా మోసుకుపోబడి, నిర్మలమైన రాత్రులలో మంచుగా క్రిందికి దిగే జలాలకూ, భూమిపై ప్రవహించే బరువైన జలాలకూ మధ్య ఉంది. సముద్ర విస్తారాలలో ఒకచోట చేరిన జలాల ఉపరితలాన్ని మేము చూస్తున్నాము; శూన్యంగానూ, కనబడేలా క్రమబద్ధంగా రూపుదిద్దుకున్నదిగానూ ఉన్న పొడినేలనూ, అంతేకాక మొక్కలకూ చెట్లకూ మూలమైన పదార్థాన్నీ చూస్తున్నాము. పైనుండి ప్రకాశించే జ్యోతులను చూస్తున్నాము—పగటికి సరిపడే వెలుగునిచ్చే సూర్యుణ్ణీ, రాత్రిని ఆహ్లాదపరిచే చంద్రుణ్ణీ నక్షత్రాలనూ చూస్తున్నాము; వీటన్నిటి ద్వారా కాలాలు గుర్తించబడి సూచించబడటాన్ని చూస్తున్నాము. చేపలతోనూ, జంతువులతోనూ, పక్షులతోనూ నిండిన తేమతో కూడిన మూలకాన్ని అన్నివైపులా చూస్తున్నాము; ఎందుకంటే పక్షులు ఎగరడానికి ఆధారంగా ఉండే గాలి సాంద్రత, జలాల నుండి వెలువడే ఆవిరి వల్ల మరింత పెరుగుతుంది. భూజీవులతో అలంకరించబడిన భూమి ఉపరితలాన్నీ, నీ ప్రతిరూపంలోనూ నీ పోలికలోనూ సృష్టించబడిన మానవుణ్ణీ చూస్తున్నాము. నీ ప్రతిరూపమూ పోలికా అయిన ఆ శక్తి ద్వారానే, అంటే హేతుబుద్ధి, అవగాహన అనే శక్తి ద్వారానే, అతడు వివేచనలేని జీవులన్నిటిపైనా అధిపతిగా నియమించబడ్డాడు. అతని ఆత్మలో దిశానిర్దేశం చేస్తూ పాలించే ఒక శక్తీ, దానికి విధేయంగా ఉండేందుకు లోబరచబడిన మరొక శక్తీ ఉన్నట్లే, మానవుని కోసం శారీరకంగా కూడా ఒక స్త్రీ సృష్టించబడింది. హేతుబద్ధంగా గ్రహించగల ఆమె మనస్సు విషయంలో ఆమె అతనితో సమాన స్వభావం కలిగి ఉండాలి; అయితే ఆమె శరీర లింగం విషయంలో తన భర్త లింగానికి అదే విధంగా లోబడి ఉండాలి—క్రియ చేయాలనే వాంఛ, సరిగా క్రియ చేయగల నైపుణ్యాన్ని మనస్సులోని హేతుబుద్ధి నుండి పొందవలసి ఉన్నట్లుగా. వీటన్నిటినీ మేము చూస్తున్నాము; అవి ఒక్కొక్కటీ మంచివి, అన్నీ కలిపి ఎంతో మంచివి.
మేము నిన్ను ప్రేమించేలా నీ కార్యాలు నిన్ను స్తుతించుగాక; నీ కార్యాలు నిన్ను స్తుతించేలా మేము నిన్ను ప్రేమించుదుము గాక. ఆ కార్యాలకు కాలంలో ఆరంభమూ అంతమూ, ఉదయమూ అస్తమయమూ, వృద్ధీ క్షయమూ, రూపమూ రూపలేమీ ఉన్నాయి. అందువల్ల వాటికి ఉదయసాయంకాలాల పరంపర ఉంది; అది కొంతవరకు అగోచరంగానూ, కొంతవరకు ప్రత్యక్షంగానూ ఉంటుంది. ఎందుకంటే అవి శూన్యం నుండి నీచేత సృష్టించబడ్డాయి, నీ సారం నుండి కాదు; నీది కాని ఏ పదార్థంతోనూ కాదు, అంతకుముందే ఉన్న పదార్థంతోనూ కాదు, వాటితోపాటే సృష్టించబడిన పదార్థంతోనే చేయబడ్డాయి (అంటే, అదే సమయంలో నీచేత సృష్టించబడిన పదార్థంతో). ఎందుకంటే రూపరహిత స్థితిలో ఉన్న ఆ పదార్థానికి నీవు ఏ కాలవ్యవధీ లేకుండానే రూపమిచ్చావు. ఆకాశభూముల పదార్థం ఒకటి, వాటి రూపం మరొకటి కాబట్టి, నీవు ఆ పదార్థాన్ని కేవలం శూన్యం నుండి సృష్టించావు; అయితే విశ్వపు రూపాన్ని రూపరహితమైన పదార్థం నుండి రూపొందించావు. అయినా రెండింటినీ కలిసే సృష్టించావు; అందువల్ల రూపం పదార్థాన్ని అనుసరించినా, వాటి మధ్య ఎలాంటి కాలవిలంబమూ లేదు.
సృష్టి ద్వారా గాని, వస్తువులను అటువంటి క్రమంలో పరస్పరం అనుసంధానించడం ద్వారా గాని, నీవు దేనిని సూచనప్రాయంగా వెల్లడించదలచుకున్నావో దానిని కూడా మేము పరిశీలించాము. సమస్త కాలాలకు ముందే నీవు నిర్ణయించుకున్న నీ సంకల్పంలో, ఉదయం సాయంత్రం అనేవి లేకుండా, నీ వాక్యంలో, నీ ఏకైక కుమారునిలో, ఆకాశమూ భూమీ, సభకు శిరస్సూ దేహమూ—ఇవన్నీ విడివిడిగా మంచివనీ, కలిసికట్టుగా ఎంతో మంచివనీ మేము చూశాము. అయితే, మరుగున ఉన్నవాటిని వెల్లడించడానికీ, మాలోని అస్తవ్యస్తతలను సరిచేయడానికీ, నీవు ముందుగానే నిర్ణయించినవాటిని కాలంలో నెరవేర్చడం ప్రారంభించావు. ఎందుకంటే మా పాపాలు మాపై భారంగా వేలాడుతున్నాయి; మేము చీకటి అగాధంలో మునిగిపోయాము. తగిన సమయంలో మాకు సహాయం చేయడానికి మేలైన నీ పవిత్రాత్మ మాపై సంచరిస్తూ ఉన్నాడు. నీవు భక్తిహీనులను నీతిమంతులుగా చేసి, వారిని దుష్టుల నుండి వేరుచేశావు. నీకు విధేయులుగా ఉండవలసిన పై స్థానంలో ఉన్నవారికీ, వారికి లోబడి ఉండవలసిన కింది స్థానంలో ఉన్నవారికీ మధ్య నీ గ్రంథాధికారమనే వితానాన్ని ఏర్పరచావు. విశ్వాసుల ఉత్సాహం వెల్లడయ్యేలా, వారు కారుణ్యకార్యాలు చేసేలా, పరలోక సంపదలను పొందడానికి తమ ఇహలోక సంపదలను పేదలకు పంచిపెట్టేలా, నీవు అవిశ్వాసుల సమాజాన్ని ఒకే కుట్రలో ఏకం చేశావు. ఆ తరువాత నీవు ఆ వితానంలో కొన్ని జ్యోతులను—జీవవాక్యాన్ని కలిగిన నీ పరిశుద్ధులను—వెలిగించావు. ఆధ్యాత్మిక వరాల ద్వారా ఉన్నత స్థానంలో ఉంచబడిన వారు విశిష్టమైన అధికారంతో ప్రకాశించారు. ఆ తరువాత మళ్లీ, విశ్వాసంలేని అన్యజనులను విశ్వాసజీవితంలో ప్రవేశపెట్టడానికి, నీవు భౌతిక పదార్థాల నుండి దివ్యసంస్కారాలనూ, కంటికి కనిపించే అద్భుతాలనూ, నీ గ్రంథమనే వితానానికి అనుగుణమైన వాక్యరూపాలనూ కలుగజేశావు; వాటి ద్వారా విశ్వాసులు ఆశీర్వదించబడి, సంఖ్యలో వృద్ధిచెందాలని ఉద్దేశించావు. తరువాత, ఆత్మనిగ్రహ బలంతో చక్కగా క్రమబద్ధమైన అనురాగాల ద్వారా విశ్వాసుల సజీవ ఆత్మను నీవు రూపుదిద్దావు. ఆ తరువాత, నీకు మాత్రమే లోబడి, ఏ మానవ అధికారాన్నీ అనుకరించవలసిన అవసరం లేని మనస్సును నీ స్వరూపంలోనూ పోలికలోనూ నూతనపరచావు. స్త్రీని పురుషునికి లోబరచినట్లుగా, ఆ మనస్సు చేసే తార్కిక క్రియలను ఉన్నతమైన అవగాహనకు లోబరచావు. ఈ జీవితంలో విశ్వాసులను పరిపూర్ణులుగా చేయడానికి అవసరమైన నీ సేవలోని అన్ని బాధ్యతలను నిర్వహించేవారి ఇహలోక అవసరాల కోసం, ఆ విశ్వాసులే మంచి వస్తువులను సమకూర్చాలనీ, అవి రాబోయే కాలంలో ఆ విశ్వాసులకే ఫలప్రదం కావాలనీ నీవు సంకల్పించావు. వీటన్నిటినీ మేము చూస్తున్నాము; ఇవి ఎంతో మంచివి. ఎందుకంటే నీవు వాటిని మాలో చూస్తున్నావు. మేము వాటిని చూడగలిగేలా, వాటిలో నిన్ను ప్రేమించగలిగేలా నీవు మాకు నీ పవిత్రాత్మను ఇచ్చావు.
ఓ ప్రభువైన దేవా, మాకు శాంతిని ప్రసాదించు; (ఎందుకంటే నీవు మాకు సమస్తమూ ఇచ్చావు;) విశ్రాంతి శాంతిని, సాయంత్రం లేని సబ్బాతు శాంతిని ప్రసాదించు. ఎందుకంటే ఎంతో మంచివైన ఈ సమస్త వస్తువుల అతి సుందరమైన సముదాయం, తన గమనాన్ని పూర్తిచేసుకున్న తరువాత గతించిపోతుంది; వాటిలో ఉదయమూ సాయంత్రమూ ఉన్నాయి.
కానీ ఏడవ రోజుకు సాయంత్రం లేదు; దానికి అస్తమయం కూడా లేదు. ఎందుకంటే అది నిత్యమూ నిలిచి ఉండేలా నీవు దానిని పవిత్రపరచావు. ఎంతో మంచివైన నీ కార్యాలన్నిటి తరువాత నీవు ఏడవ రోజున విశ్రమించావు; అయితే వాటిని సృష్టిస్తున్నప్పుడు కూడా నీ విశ్రాంతికి ఎటువంటి భంగమూ కలగలేదు. నీవు అలా విశ్రమించిన సంగతిని నీ గ్రంథపు స్వరం మాకు ముందుగానే ప్రకటించాలి: మేము కూడా మా కార్యాల తరువాత—నీవే వాటిని మాకు ఇచ్చావు కాబట్టి అవి ఎంతో మంచివి—నిత్యజీవితపు సబ్బాతులో నీలో విశ్రమిస్తాము.
ఇప్పుడు నీవు మాలో కార్యం చేస్తున్నట్లే, అప్పుడు నీవు మాలో విశ్రమిస్తావు. ఈ కార్యాలు మా ద్వారా నీవు చేస్తున్న కార్యాలైనట్లే, ఆ విశ్రాంతి మా ద్వారా నీ విశ్రాంతి అవుతుంది. అయితే ప్రభువా, నీవు ఎల్లప్పుడూ కార్యం చేస్తూనే ఉంటావు; ఎల్లప్పుడూ విశ్రాంతిలోనూ ఉంటావు. నీవు కాలానికి లోబడి చూడవు, కాలానికి లోబడి చలించవు, ఒక నిర్దిష్ట కాలంలో విశ్రమించవు. అయినప్పటికీ, కాలంలో కనిపించే వస్తువులనూ, కాలాలనే కూడా, కాలం గడిచిన తరువాత కలిగే విశ్రాంతినీ నీవే సృష్టిస్తావు.
కాబట్టి నీవు సృష్టించిన ఇవి ఉనికిలో ఉన్నాయి గనుక మేము వాటిని చూస్తున్నాము; అయితే నీవు వాటిని చూస్తున్నావు గనుకనే అవి ఉనికిలో ఉన్నాయి. అవి ఉన్నాయని మేము వెలుపల చూస్తున్నాము; అవి మంచివని మా అంతరంగంలో చూస్తున్నాము. కానీ అవి ఇంకా సృష్టింపబడకముందు నీవు వాటిని ఎక్కడ చూశావో, సృష్టింపబడినప్పుడు కూడా వాటిని అక్కడే చూశావు. నీ పవిత్రాత్మవల్ల మా హృదయాలు గర్భం ధరించిన తరువాత, మేము మేలు చేయడానికి ప్రేరేపించబడ్డాము. అంతకుముందు మాత్రం నిన్ను విడిచిపెట్టి, కీడు చేయడానికి ప్రేరేపించబడ్డాము. కానీ ఏకైకుడవూ, మంచివాడవూ అయిన దేవా, నీవు ఎన్నడూ మేలు చేయడం మానలేదు. నీ వరం వల్ల మేము కూడా కొన్ని సత్కార్యాలు చేశాము; అయితే అవి నిత్యమైనవి కావు. వాటి తరువాత, నీవు మమ్మల్ని గొప్పగా పవిత్రపరచడంలో విశ్రాంతి పొందుతామని మేము నమ్ముతున్నాము. అయితే ఏ మేలూ అవసరం లేని మేలువైన నీవు ఎల్లప్పుడూ విశ్రాంతిలో ఉంటావు; ఎందుకంటే నీ విశ్రాంతి నీవే. దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి ఏ మనిషి మరో మనిషికి బోధించగలడు? ఏ దేవదూత మరో దేవదూతకు బోధించగలడు? లేదా ఏ దేవదూత ఒక మనిషికి బోధించగలడు? నీ నుండే దీనిని అడగాలి, నీలోనే వెదకాలి, నీ వద్దనే తలుపు తట్టాలి. అలా, ఆ విధంగానే అది లభిస్తుంది; ఆ విధంగానే అది దొరుకుతుంది; ఆ విధంగానే తలుపు తెరవబడుతుంది. ఆమేన్.
ప్రభువా, నీకు కృతజ్ఞతలు