Larawan mula sa Wikimedia Commons
Mayo 3: Sina San Felipe at San Santiago, mga Apostol—Kapistahan
San Felipe: ca. 4–ca. 80
Patrong Santo ng mga gumagawa ng sombrero at mga pastry chef
San Santiago: Unang siglo bago si Kristo–ca. 62
Patrong Santo ng mga parmasyutiko at mga naghihingalo
Mga kanonisasyon bago itinatag ang Kongregasyon
Kulay Liturhiko: Pula
Bersiyon: Buong Teksto – Maikli
Mga channel ng podcast:
Apple – Spotify – iHeart – Audible
Sipi:
Kinabukasan, nagpasiya siyang pumunta sa Galilea, at natagpuan niya si Felipe. Sinabi ni Jesus sa kanya, “Sumunod ka sa akin.” Si Felipe ay taga-Betsaida, ang bayan nina Andres at Pedro. Natagpuan ni Felipe si Natanael at sinabi sa kanya, “Natagpuan na namin ang isinulat ni Moises sa kautusan, at gayundin ng mga propeta, si Jesus na anak ni Jose, na taga-Nazaret.” Ngunit sinabi sa kanya ni Natanael, “May mabuti bang maaaring magmula sa Nazaret?” Sinabi sa kanya ni Felipe, “Halika at tingnan mo.” ~John 1:43–46
Pagninilay: Noong ikaanim na siglo, naglakbay si Papa Pelagio I patungong Constantinople at iniuwi sa Roma ang mga relikya nina Apostol Felipe at Santiago, at inilagak ang mga ito sa tinatawag ngayon na Simbahan ng mga Banal na Apostol. Ito ang dahilan kung bakit magkasama nating pinararangalan ang dalawang Apostol na ito sa iisang kapistahan.
Si San Felipe ay isa sa Labindalawang Apostol. Malamang na siya ay tagasunod ni San Juan Bautista at alam niyang itinuro ni Juan si Jesus bilang Mesiyas. Maaaring kapatid siya nina Simon Pedro at Andres, kaya pangingisda ang kanyang hanapbuhay. Kinabukasan matapos anyayahan sina Simon at Andres na sumunod kay Jesus, nakatagpo ni Jesus si Felipe at sinabi sa kanya, “Sumunod ka sa akin” (John 1:43). Sumunod si Felipe. Taga-Betsaida siya, isang bayang nasa gawing hilaga lamang ng Dagat ng Galilea. Ang unang ginawa ni Felipe sa pagpapahayag ng Mabuting Balita ay ang sabihin sa kanyang kaibigang si Natanael na natagpuan na nila ang Mesiyas. Nag-alinlangan si Natanael sa simula at sinabi kay Felipe, “May mabuti bang maaaring manggaling sa Nazaret?” Ang tugon ni Felipe ay huwaran. Sinabi niya sa kanyang kaibigan, “Halika at tingnan mo” (John 1: 46). Nang dumating si Natanael at makita si Jesus, agad niyang ipinahayag ang kanyang pananampalataya sa Kanya bilang Mesiyas, ang Anak ng Diyos. Naniniwala ang mga teologo ng unang Simbahan na mula noon ay sumunod na si Felipe sa ating Panginoon at nasaksihan niya ang unang himala ni Jesus sa Cana.
Nang piliin ni Jesus ang Labindalawa, kabilang sa kanila si Felipe. Binanggit siya sa Ebanghelyo ni Juan sa salaysay ng pagpapakain sa 5,000, nang makita ni Jesus ang napakaraming tao at bumaling Siya kay Felipe at nagsabi, “Saan tayo makabibili ng sapat na pagkain para makakain sila?” (John 6:6). Binanggit din si Felipe kaugnay ng mga Hentil na nagsasalita ng Griyego at nagnanais makita si Jesus (tingnan ang John 12:21), na maaaring nagpapahiwatig na marunong siyang magsalita ng Griyego at kilala siya sa pamayanang Griyego. Sa Huling Hapunan, habang nagsasalita si Jesus tungkol sa Ama, sinabi ni Felipe sa Kanya, “Panginoon, ipakita Mo sa amin ang Ama, at sapat na iyon para sa amin,” na magiliw namang tinugon ni Jesus, “Matagal na ninyo Akong kasama, at hindi mo pa rin ba Ako nakikilala, Felipe? Ang sinumang nakakita sa Akin ay nakakita na sa Ama” (John 14:8–14).
Pagkatapos ng Pentekostes, kakaunti lamang ang nalalaman tungkol sa gawaing misyonero ni Felipe. Ayon sa mga sinaunang tradisyon, nangaral siya sa Gresya, Frigia, at Siria, at namatay bilang martir sa katandaan sa Hierapolis, Frigia, na nasa timog-kanluran ng kasalukuyang Turkey, hindi kalayuan sa Efeso kung saan nagtatag si San Pablo ng isang simbahan. Pinaniniwalaang namatay si Felipe sa pamamagitan ng pagpapako sa krus nang patiwarik o pagpugot sa kanyang ulo.
Si San Santiago ay isa rin sa Labindalawa. Ayon sa tradisyonal na pananaw, na umiiral na noong ikalawang siglo, dalawa lamang ang mga alagad ni Cristo sa Bagong Tipan na nagngangalang Santiago. May ilang makabagong iskolar na kumikilala sa tatlo o higit pa. Kung susundin natin ang tradisyonal na pananaw, na pinanghawakan din ni San Jeronimo noong ikaapat na siglo, ang dalawang Santiago ay si Santiago na Anak ni Zebedeo at si Santiago na Nakababata (na tinatawag ding Santiago na kapatid ng Panginoon, at Santiago na Anak ni Alfeo). Tinawag naman siya ng mga sumunod na manunulat na Santiago na Matuwid. Kung si Santiago na Nakababata rin ang Santiago na kapatid ng Panginoon, kung gayon ang ama niya ay si Alfeo at ang ina niya ay si Maria ni Cleofas, na kapatid ng Mahal na Birheng Maria. Sa gayon, si Santiago ay pamangkin ng Mahal na Birhen at pinsang buo ni Jesus. Tinatawag siyang “kapatid” ni Jesus dahil karaniwan noong panahong iyon na tawaging mga kapatid ang mga pinsan at iba pang kamag-anak. Sa Ebanghelyo ni Marcos, si Levi (na mas kilala bilang Mateo) ay tinatawag ding anak ni Alfeo (Mark 2:14), kaya maaaring magkapatid sina Santiago at Mateo.
Sa kanyang liham sa mga taga-Corinto, isinalaysay ni San Pablo na nagpakita ang Panginoon kay Santiago matapos ang Kanyang Muling Pagkabuhay (1 Corinthians 15:7). Pagkatapos ng Pentekostes, si Santiago ang naging unang obispo ng Simbahan sa Jerusalem. Isinasalaysay ng Mga Gawa ng mga Apostol na si Santiago, bilang pinuno ng Simbahan sa Jerusalem, ang nangasiwa sa Unang Konseho ng Jerusalem at nagpahayag ng pangwakas na pasiya sa ngalan ni Pedro (tingnan ang Acts 15). Isinulat ni Eusebio, isang obispo noong ikaapat na siglo, na gumugugol si Santiago ng mahabang oras sa Templo ng Jerusalem: “…nakaugalian niyang pumasok nang mag-isa sa templo, at madalas siyang matagpuang nakaluhod, nagsusumamo ng kapatawaran para sa bayan, anupat tumigas ang kanyang mga tuhod na gaya ng sa isang kamelyo.” Isinulat din ni Eusebio ang tungkol sa pagiging martir ni Santiago, “…inihulog siya mula sa tuktok ng templo, at pinagpapalo ng pamalo hanggang mamatay.” Ayon sa tradisyon, pinaniniwalaang si Santiago Menor ang sumulat ng liham ni Santiago sa Bagong Tipan, bagaman kinukuwestiyon ito ng mga makabagong iskolar. Ang liham na iyon ay isang pangkalahatang liham, na malamang na ipinadala sa lahat ng pamayanang Kristiyanong Judio. Nagsisimula ito sa ganito: “Si Santiago, alipin ng Diyos at ng Panginoong Jesucristo, ay bumabati sa labindalawang liping nakakalat sa iba’t ibang lupain” (James 1:1). Pagkatapos ay nagbibigay ang liham ng pampalakas-loob sa gitna ng mga pagsubok at pag-uusig, mga pangaral at babala, at nagtatapos sa pagtalakay sa kapangyarihan ng panalangin.
Ang tiyak nating nalalaman tungkol sa dalawang alagad na ito ay kabilang sila sa Labindalawang Apostol. Natatangi silang pinili ng Tagapagligtas upang ipagpatuloy ang Kanyang banal na misyon ng pagpapalaganap ng Ebanghelyo sa buong daigdig. Buong kabayanihan nilang niyakap ang kanilang ministeryo: nagtatag sila ng mga pamayanan ng mga mananampalataya, nangaral ng Ebanghelyo, naggawad ng mga sakramento, gumawa ng mga himala, at namahala sa sinaunang Simbahan. Hayaan mong pukawin sa iyo ngayon ng sigasig sa pag-aapostol at ng buong tapang na pagkamartir ng mga apostol na ito ang gayunding sigasig at tapang, upang maisugo ka rin ng Diyos sa misyon.
Panalangin: San Felipe at San Santiago, lubos kayong pinagpala na makasama ang Panginoong Jesus, mapakinggan ang Kanyang pangangaral, masaksihan ang Kanyang mga himala, at matanggap mula sa Kanya ang atas na ipagpatuloy ang Kanyang gawain. Ipanalangin ninyo ako upang makilala ko rin ang ating Panginoon at Tagapagligtas sa pamamagitan ng panalangin at ng Banal na Kasulatan, nang maging handa ako para sa misyong inilaan sa akin ng Diyos. San Felipe at San Santiago, ipanalangin ninyo ako. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Mga Santo at Kapistahan ng Taong Liturhiko
Mga Tomo Isa–Apat
Karagdagang Babasahin:
Mga Santong Katoliko & mga Kapistahan
Lahat ng Santo para sa Araw na Ito
Lahat ng mga Santo sa Taong Liturhiko
(Maikling Bersiyon)
Mayo 3: Sina San Felipe at San Santiago, mga Apostol—Kapistahan
San Felipe: c. 4–c. 80
Patrong Santo ng mga gumagawa ng sumbrero at mga pastry chef
San Santiago: Unang siglo bago si Kristo–c. 62
Patrong Santo ng mga parmasyutiko at mga naghihingalo
Mga kanonisasyon bago itinatag ang Kongregasyon
Mula pa noong ikaanim na siglo, nakalagak na ang mga relikya nina Apostol Felipe at Santiago sa Simbahan ng mga Banal na Apostol sa Roma. Pinararangalan ang dalawang Apostol sa iisang kapistahan.
Si Felipe ay isa sa Labindalawa, at malamang na isang tagasunod ni Juan Bautista na nakaaalam na itinuro ni Juan si Jesus bilang Mesiyas. Maaaring kapatid siya nina Simon Pedro at Andres, kaya pangingisda ang kanyang hanapbuhay. Kinabukasan matapos anyayahan ni Jesus ang magkapatid na sumunod sa Kanya, sinabi ni Jesus kay Felipe, “Sumunod ka sa akin” (John 1:43). Sumunod si Felipe at sinabi sa kanyang kaibigang si Natanael na natagpuan na nila ang Mesiyas. Nag-atubili si Natanael at nagsabi, “May mabuti bang maaaring magmula sa Nazaret?” Sumagot si Felipe, “Halika at tingnan mo” (John 1:46). Nang dumating si Natanael at makita niya si Jesus, ipinahayag niya ang kanyang pananampalataya kay Jesus bilang Mesiyas at mula noon ay sumunod na sa ating Panginoon, at nasaksihan niya ang unang himala ni Jesus sa Cana.
Sa Ebanghelyo ni Juan, sinabi ni Felipe kay Jesus na hindi sapat ang sahod sa dalawang daang araw upang makabili ng pagkain para sa 5,000 katao (John 6:6). Nabanggit din si Felipe kaugnay ng mga Hentil na nagsasalita ng Griyego at nagnanais makita si Jesus (tingnan ang John 12:21), na nagpapahiwatig na marunong siyang magsalita ng Griyego at kilala siya sa pamayanang Griyego. Sa Huling Hapunan, habang nagsasalita si Jesus tungkol sa Ama, sinabi ni Felipe, “Guro, ipakita Mo sa amin ang Ama, at sapat na iyon para sa amin.” Magiliw na tumugon si Jesus, “Matagal na ninyo Akong kasama, at hindi mo pa rin Ako nakikilala, Felipe? Ang sinumang nakakita sa Akin ay nakakita na sa Ama” (John 14:8–14).
Ayon sa mga tradisyon, pagkatapos ng Pentekostes, nangaral si Felipe sa Gresya, Frigia, at Siria. Sa kanyang katandaan, ipinako siya sa krus nang patiwarik o pinugutan ng ulo sa Hierapolis, Frigia, na nasa timog-kanlurang bahagi ng kasalukuyang Turkey.
Si Santiago ay isa rin sa Labindalawa, at kapangalan niya si Santiago na anak ni Zebedeo. Ang santong ipinagdiriwang ngayon ay si Santiago Menor o Santiago na anak ni Alfeo. Maaaring ang kanyang ina ay si Maria ni Cleofas, na kapatid ng Mahal na Birhen, kaya si Santiago ay pinsang buo ni Jesus. Sa Banal na Kasulatan, tinutukoy siya bilang “kapatid” ni Jesus sapagkat karaniwan noong panahong iyon na tawaging mga kapatid ang mga pinsan at iba pang kamag-anak. Sa Ebanghelyo ni Marcos, si Levi (na mas kilala bilang Mateo) ay tinatawag ding anak ni Alfeo (Mark 2:14), kaya posibleng magkapatid sina Santiago at Mateo.
Sa kanyang liham sa mga taga-Corinto, isinalaysay ni San Pablo na nagpakita ang Panginoon kay Santiago matapos ang Kanyang Muling Pagkabuhay (1 Corinthians 15:7). Pagkatapos ng Pentekostes, si Santiago ang naging unang obispo ng Simbahan sa Jerusalem. Isinasalaysay sa Mga Gawa ng mga Apostol na pinangasiwaan ni Santiago ang Unang Konsilyo ng Jerusalem at ipinahayag ang pangwakas na pasya sa ngalan ni Pedro (tingnan ang Acts 15). Isinulat ni Eusebio, isang obispo noong ikaapat na siglo, ang tungkol sa pagkamartir ni Santiago: “…inihulog siya mula sa taluktok ng templo, at pinagpapalo ng pamalo hanggang sa mamatay.” Ayon sa tradisyon, pinaniniwalaang si Santiago Menor ang may-akda ng Liham ni Santiago sa Bagong Tipan, na nagbibigay ng lakas ng loob sa gitna ng mga pagsubok at pag-uusig, nagpapayo, nagbababala, at nagtatapos sa pagtalakay sa kapangyarihan ng panalangin.
Mga San Felipe at Santiago, pinagpala kayong maging mga kasama ni Jesus, na nakinig sa Kanyang pangangaral, nakasaksi sa Kanyang mga himala, at tumanggap mula sa Kanya ng atas na ipagpatuloy ang Kanyang gawain. Ipanalangin ninyo na makilala ko ang ating Panginoon at Tagapagligtas sa pamamagitan ng panalangin at ng Banal na Kasulatan, upang maging handa ako para sa misyong inilaan ng Diyos para sa akin. Mga San Felipe at Santiago, ipanalangin ninyo ako. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

