Tagalog

San Juan Bautista de la Salle, Pari

Mga larawan mula sa Adobe Stock—itinatampok – pangunahing larawan

Abril 7: San Juan Bautista de La Salle, Pari—Paggunita

1651–1719
Patrong Santo ng mga tagapagturo
Itinanghal na santo ni Papa Leon XIII noong Mayo 24, 1900
Kulay Liturhiko: Puti (Lila kung Karaniwang Araw ng Kuwaresma)
Bersiyon: Buo – Maikli

Mga channel ng podcast:
Apple – Spotify – iHeart – Audible

Sipi:
Tunay nga, kung naisip ko lamang noon na ang pangangalagang ibinibigay ko sa mga guro dahil lamang sa pagkakawanggawa ay hahantong sa tungkulin kong manirahang kasama nila, tatalikuran ko na sana ang buong gawain. Sapagkat, ayon sa likas kong pananaw noon, itinuturing kong mas mababa pa sa aking personal na utusan ang mga lalaking kinailangan kong kunin upang magturo sa mga paaralan sa simula, kaya ang isipin lamang na kailangan kong manirahang kasama nila ay hindi ko na matitiis. Sa katunayan, labis akong hindi naging komportable nang una ko silang pinatira sa aking bahay. Tumagal ito nang dalawang taon. Walang alinlangang ito ang dahilan kung bakit niloob ng Diyos, na gumagabay sa lahat ng bagay nang may karunungan at kapanatagan at hindi namimilit sa mga hilig ng tao, na lubusan akong italaga sa pagpapaunlad ng mga paaralan. Ginawa ito ng Diyos sa paraang hindi ko namamalayan at sa loob ng mahabang panahon, kaya ang isang pananagutan ay humantong sa isa pa sa paraang hindi ko nakita sa simula. ~Alaala ni San Juan de La Salle

Pagninilay: Namatay si San Juan Bautista de La Salle noong Biyernes Santo, marahil bilang isang banal na tanda ng buhay ng pagsasakripisyo na kanyang isinabuhay para sa kaligtasan ng mga kaluluwa. Hindi ito ang una niyang pagkamatay. Ang una niyang pagkamatay ay ang pagpanaw ng dati niyang pamumuhay at ang pagtalikod sa daigdig alang-alang sa hindi inaasahang misyong ibinigay sa kanya ng Diyos.

Itinatag ang Katedral ng Reims sa Pransiya noong ikalimang siglo. Doon bininyagan ni San Remigio ang unang haring Franko na tumanggap ng binyag, na humantong sa pagbibinyag ng marami pang iba at sa pagiging Kristiyano ng kaharian. Mula noon, ang katedral ang naging lugar ng koronasyon ng karamihan sa mga hari ng Pransiya sa paglipas ng mga siglo. Sa muling pagtatayo nito noong ikalabintatlong siglo, ang Katedral ng Reims ay naging isa sa mga pinakamagarbo at pinakamagagandang katedral na Gotiko sa Pransiya.

Ang santong ginugunita natin ngayon ay isinilang sa isang pamilyang kabilang sa mataas na antas ng lipunan sa Reims. Mula pagkabata, tinamasa niya ang isang buhay na may karangalan at mataas na katayuan sa lipunan, gayundin ang mahusay at magastos na edukasyon. Lubhang deboto ang kanyang mga magulang. Noong labing-isang taong gulang si Juan, tinanggap niya ang tonsura, at siya at ang kanyang mga magulang ay nangakong habambuhay siyang maglilingkod sa Simbahan. Sa edad na labing-anim, naging kanonigo siya ng Katedral ng Reims. Ang mga kanonigo ay nangangalaga sa katedral at nagpapayo sa arsobispo. Pagkatapos ay ipinadala si Juan upang tapusin ang kanyang pag-aaral sa ilan sa mga pinakamahusay na paaralan sa Pransiya. Hindi nagtagal matapos niyang simulan ang pag-aaral ng teolohiya sa edad na dalawampu’t isa, kapwa namatay ang kanyang mga magulang, at kinailangan niyang umuwi upang alagaan ang kanyang anim na nakababatang kapatid at pamahalaan ang ari-arian ng pamilya. Sa loob ng sumunod na limang taon, natapos niya ang kanyang pag-aaral ng teolohiya at naordinahang pari sa edad na dalawampu’t anim. Pagkatapos ng ordinasyon, natapos niya ang kanyang doktorado sa teolohiya at itinuon ang sarili sa buhay bilang isang bata at iginagalang na pari.

Ang espirituwal na patnubay ni Padre de La Salle, si Padre Nicolas Roland, ay isang lalaking may kabanalan na may malasakit sa mga dukha at sa edukasyon ng mga bata. Tumulong siya sa pagtatatag ng isang bagong orden ng mga madre na tinawag na Mga Madre ng Batang Hesus, na ang misyon ay pangalagaan ang mga maysakit at turuan ang mga dukhang batang babae. Naging kapelyan at kumpesor nila si Padre de La Salle at tinulungan sila sa kanilang gawain. Nang naghihingalo na si Padre Roland, hinimok niya si Padre de La Salle na ipagpatuloy ang pagtuturo sa mga dukhang kabataan. Atubiling pumayag si Padre de La Salle, nang hindi niya namamalayan kung ano ang kanyang pinapasok. Di-nagtagal, nakilala ni Padre de La Salle ang isang layko, si Adrian Nyel, na tinulungan niyang magtatag ng isang paaralan para sa mga dukhang batang lalaki sa Reims, na sinundan pa ng ikalawang paaralan.

Nasumpungan ni Padre de La Salle ang kanyang sarili sa isang mahirap na pagpili. Sa likas niyang hilig, hindi siya naaakit sa gawaing pagtatatag ng mga paaralan para sa mahihirap, ngunit nahihirapan siyang tumanggi sa mga madre at kay Adrian na lubhang masigasig sa gawaing ito, at inaantig ng banal na inspirasyon ang kanyang puso. Sinikap niyang umatras, ngunit kalaunan ay nagpatuloy siyang tumulong sa kanila. Hindi niya namamalayang nasimulan na pala niya ang magiging gawain ng buong buhay niya—at isang pamanang magdudulot ng pagbabago sa Simbahan.

Sa paglipas ng panahon, nakita ni Padre de La Salle ang pangangailangang higit na maturuan ang mga guro. Siya mismo ay nakatanggap ng napakahusay na edukasyon kaya malinaw niyang nakikita ang kakulangan ng mga guro sa kasanayan at sa paghubog ng kanilang pagkatao. Ang mga batang tinuturuan ng mga lalaking ito ay madalas na hindi maayos ang pagpapalaki at “malayo sa kaligtasan,” gaya ng isasalaysay niya kalaunan. Bilang tugon, sinimulang anyayahan ni Padre de La Salle ang mga guro sa sarili niyang tahanan, kasalo sila sa pagkain, at tinuruan kung paano maging mas mahuhusay na guro at mga taong maka-Diyos. Kalaunan, inanyayahan niya silang manirahan kasama niya sa tahanan ng kanyang pamilya upang higit pa niya silang mapaglaanan ng panahon. Hindi ito nagustuhan ng ilan sa kanyang mapagmataas na mga kamag-anak na nanghamak sa ideya ng kanyang napakalapit na pakikisalamuha sa mga taong nasa mababang antas ng lipunan.

Nagsimulang makaranas si Padre de La Salle ng pagtutol at pamumuna. Pinaratangan siya ng mga kapantay niya sa lipunan na naghahangad na makilala bilang isang tagapagtatag. Sinabi ng ilan na ambisyoso siya. Nagtaka sila kung bakit tila wala siyang interes na pangalagaan ang mabuting pangalan ng pamilya at sa halip ay nakikisalamuha sa mga magsasaka. Paano naman ang kanyang tungkulin bilang kanonigo? Tatalikuran ba niya ang marangal na katungkulang iyon alang-alang sa pagtuturo sa mahihirap na batang lalaki at pakikipagtulungan sa mga gurong payak at kulang sa pinag-aralan? Maging ang obispo ay nagpahayag din ng gayong mga alalahanin. Mabigat para kay Padre de La Salle ang mga pamumunang ito, ngunit patuloy siyang nanalangin at sumunod sa banal na inspirasyon. Nagbitiw siya bilang kanonigo ng katedral at buong-panahong inilaan ang sarili sa edukasyon ng mahihirap.

Nang pumanaw ang kanyang mga magulang, nagmana si Padre de La Salle ng hindi kaliitang kayamanan. Bagaman naisip niyang gamitin ang salaping iyon upang magtatag ng mga bagong paaralan, ipinasiya niyang sa halip ay ibigay ito sa mahihirap na dumaranas ng taggutom sa ibang lungsod, at lubusang umasa sa banal na pagkalinga para sa pagtatatag ng higit pang mga paaralan. Di-nagtagal, itinatag niya ang Instituto ng mga Kapatid ng mga Paaralang Kristiyano. Namuhay nang sama-sama ang mga kapatid ngunit hindi sila naghangad na tumanggap ng ordenasyon sa pagkapari. Sa halip, inilaan nila ang kanilang sarili nang bukod-tangi sa edukasyon ng mahihirap na batang lalaki.

Upang higit na matulungan ang mga kapatid, nagsimulang magsulat at magsaayos si Padre de La Salle upang hubugin sila sa sining ng pagtuturo. Bumuo siya ng malinaw na sistema at kaayusan sa silid-aralan na bago, organisado, at mabisa. Isang hamon ang pagtuturo sa mahihirap na batang lalaki mula sa mga pamilyang kulang sa wastong paghubog. Kailangang maging tunay na dalubhasa sa pagtuturo ang mga guro, hindi lamang sa mga asignatura kundi pati sa paghubog sa mga batang lalaki sa kabutihang-asal at maayos na pamumuhay. Naniniwala si Padre de La Salle na dapat makatanggap ng libreng edukasyon ang bawat batang mahirap. Naniniwala rin siyang dapat matutong bumasa at mag-aral ang mga kabataan sa wikang Pranses sa halip na sa Latin. Isa itong bagong paraan ng edukasyon. Bagaman marami siyang hinarap na pagtutol sa loob at labas ng Simbahan, nagpatuloy siya. Nagbukas siya ng mga paaralan para sa mga guro, at mabilis na lumaganap ang kanyang mga pamamaraan at lumago ang kanyang instituto.

Sa dakong huli ng kanyang buhay, sinabi ni Padre de La Salle na kung alam na niya sa simula pa lamang kung ano ang hihilingin sa kanya ng Diyos, hindi sana siya kailanman nagsabi ng “Oo.” Ngunit ang Diyos, sa Kanyang ganap na karunungan, ay umakay sa kanya nang paisa-isang hakbang, at ang kailangan lamang gawin ni Padre de La Salle ay tumugon sa bawat banayad na udyok ng biyaya, nang paisa-isa. Pagnilayan kung paanong nais ding kumilos ng Diyos sa iyong buhay sa gayong paraan. Malamang na hindi Niya ihahayag nang sabay-sabay ang Kanyang buong plano para sa iyong buhay. Sa halip, aakayin at gagabayan ka Niya ngayon, at bibigyan ka ng biyayang kailangan mo upang tumugon sa Kanyang planong unti-unting nahahayag sa bawat sandali. Magsabi ng “Oo” ngayon, bukas, at sa bawat araw na susunod, at sa pagtatapos ng iyong buhay ay mamamangha ka kung gaano kalayo ang narating mo sa pag-akay ng Diyos.

Panalangin: San Juan Bautista de La Salle, ginabayan ka ng Diyos nang paisa-isang hakbang sa buong buhay mo. Ang iyong bukas-palad na pagtugon sa mga udyok ng biyaya sa iyong puso ay umakay sa iyo sa isang landas na hindi mo kailanman naisip. Ipanalangin mo ako, na lagi akong maging bukas sa plano ng Diyos para sa aking buhay at bukas-palad na tumugon dito anuman ang mangyari. San Juan Bautista de La Salle, ipanalangin mo ako. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ang pagninilay ay hango sa:

Mga Santo at Kapistahan ng Taong Liturhiko
Mga Tomo Isa–Apat


Magbasa pa tungkol kay San Juan:

La Salle

Sanctoral

Catholic Encyclopedia

Mga Santong Katoliko & mga Kapistahan

Catholic Culture

The Wanderer

Catholic News Agency

Catholic Fire

Franciscan Media

Catholic Culture

Wikipedia

Lahat ng Santo para sa Araw na Ito

Lahat ng mga Santo sa Taong Liturhiko


(Maikling Bersiyon)

Abril 7: San Juan Bautista de La Salle, Pari—Paggunita

(Opsiyonal na Paggunita kung araw ng karaniwang linggo sa Kuwaresma)

1651–1719
Patrong Santo ng mga tagapagturo
Itinanghal na santo ni Papa Leo XIII noong Mayo 24, 1900

Ipinanganak si Juan Bautista de La Salle sa isang pamilyang kabilang sa mataas na antas ng lipunan sa Reims, Pransiya. Namuhay siyang may karangalan at mataas na katayuan sa lipunan, at tumanggap ng mahusay at magastos na edukasyon. Noong labing-isang taong gulang si Juan, siya at ang kanyang mga magulang ay nangakong ilalaan niya ang buong buhay niya sa paglilingkod sa Simbahan. Sa edad na labing-anim, naging kanonigo siya ng marangyang Katedral ng Reims, na nagsilbing tagapangalaga ng katedral at tagapayo ng arsobispo. Tinapos niya ang kanyang pag-aaral sa ilan sa pinakamahuhusay na paaralan sa Pransiya. Kinailangan niyang umuwi nang mamatay ang kanyang mga magulang upang alagaan ang kanyang anim na nakababatang kapatid at pangasiwaan ang ari-arian ng pamilya. Sa sumunod na limang taon, tinapos niya ang kanyang pag-aaral ng teolohiya at inordinahang pari sa edad na dalawampu’t anim. Pagkatapos, tinapos niya ang kanyang doktorado sa teolohiya at lubos na itinuon ang sarili sa buhay bilang isang bata at lubhang iginagalang na pari.

Ang espirituwal na direktor ni Padre de La Salle, si Padre Nicolas Roland, ay may banal na pusong nagmamalasakit sa mga dukha at sa edukasyon ng mga bata. Tumulong siya sa pagtatatag ng Sisters of the Child Jesus, na ang misyon ay alagaan ang mga maysakit at turuan ang mga dukhang batang babae. Naglingkod si Padre de La Salle bilang kapelyan at kumpesor at tumulong sa kanilang gawain. Noong naghihingalo na si Padre Roland, hinimok niya si Padre de La Salle na ipagpatuloy ang gawain. Bagaman hindi siya naaakit sa gawaing ito, atubili siyang pumayag at di-nagtagal ay nakilala niya si Adrian Nyel, na tinulungan niyang magtatag ng dalawang paaralan para sa mga dukhang batang lalaki sa Reims. Kalaunan, sinikap niyang umatras ngunit hindi niya matanggihan ang mga madre at si Adrian na masigasig sa edukasyon ng mga dukha.

Dahil sa mahusay na edukasyong natanggap mismo ni Padre de La Salle, lubos niyang batid ang kakulangan sa kasanayan ng mga guro at ang kanilang mahinang personal na paghubog. Madalas ay hindi maayos ang pagpapalaki sa mga mag-aaral at sila ay “malayo sa kaligtasan,” ayon sa kanyang pagsasalaysay. Inanyayahan ni Padre de La Salle ang mga guro sa kanyang tahanan, nakisalo sa kanila sa pagkain, at tinuruan silang maging mas mahuhusay na guro at mga taong namumuhay para sa Diyos. Upang higit na makapaglaan ng oras sa kanila, inanyayahan niya ang mga guro na manirahang kasama niya, na umani ng pamumuna mula sa kanyang mayayamang kamag-anak. Nagpatuloy ang pagtutol at pamumuna mula sa mga kapantay niya sa lipunan at maging sa obispo dahil sa pakikisalamuha niya sa mga dukhang batang lalaki at sa mga gurong kulang sa edukasyon. Matapos ang mapanalanging pagninilay, nagbitiw si Padre de La Salle bilang kanonigo ng katedral at buong-panahong inilaan ang sarili sa edukasyon ng mga dukha.

Ipinamigay ni Padre de La Salle ang maliit na kayamanang kanyang minana sa mga dukhang nagdurusa sa taggutom sa ibang lungsod. Itinatag niya ang Institute of the Brothers of the Christian Schools, na umaasa sa mga donasyon upang turuan ang mga dukhang batang lalaki.

Hinubog ni Padre de La Salle ang kanyang mga hermano sa sining ng pagtuturo, gamit ang isang malinaw na sistema at kaayusan sa silid-aralan na bago, organisado, at mabisa. Naging dalubhasang guro ang mga hermano at hinubog ang mga batang lalaki sa kabutihang-asal at maayos na pamumuhay. Nagbukas siya ng mga paaralan para sa mga guro at nagbigay ng libreng edukasyon sa mga dukhang bata.

Sa mga huling taon ng kanyang buhay, sinabi ni Padre de La Salle na kung alam lamang niya sa simula pa ang hihilingin sa kanya ng Diyos, hindi sana siya kailanman nagsabi ng “Oo.” Ngunit ang Diyos, sa Kanyang ganap na karunungan, ay umakay sa kanya nang paisa-isang hakbang, at ang kailangan lamang gawin ni Padre de La Salle ay tumugon sa bawat banayad na udyok ng biyaya, nang paisa-isa.

San Juan Bautista de La Salle, inakay ka ng Diyos sa bawat hakbang. Ang bukas-palad mong pagtugon sa mga udyok ng biyaya ay umakay sa iyo sa isang landas na hindi mo kailanman naisip. Ipanalangin mo na lagi akong maging bukás sa plano ng Diyos para sa aking buhay at bukas-palad na tumugon dito. San Juan Bautista de La Salle, ipanalangin mo ako. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Bumalik sa buong bersyon

Ibahagi ang Pahinang Ito: