Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon (Taon A)
Pagkatapos ay mahigpit Niyang ipinagbilin sa Kanyang mga alagad na huwag sabihin kaninuman na Siya ang Mesiyas. Matthew 16:20
Ang pangungusap na ito sa Ebanghelyo ngayon ay kasunod mismo ng pagpapahayag ni Pedro ng kanyang pananampalataya kay Hesus bilang Mesiyas. Bilang tugon, sinabi ni Hesus kay Pedro na siya ay “bato” at sa batong ito Niya itatayo ang Kanyang Simbahan. Sinabi pa ni Hesus kay Pedro na ibibigay Niya sa kanya ang “mga susi ng Kaharian.” Pagkatapos ay sinabi Niya kay Pedro at sa iba pang mga alagad na mahigpit na ilihim kung sino Siya.
Bakit kaya sinabi ito ni Hesus? Ano ang Kanyang layunin? Tila nanaisin ni Hesus na humayo sila at sabihin sa lahat na Siya ang Mesiyas. Ngunit hindi ito ang Kanyang sinabi.
Isang dahilan para sa “Lihim ng Pagiging Mesiyas” na ito ay ayaw ni Hesus na basta na lamang kumalat ang balita kung sino Siya. Sa halip, nais Niyang matuklasan ng mga tao ang Kanyang tunay na pagkakakilanlan sa pamamagitan ng makapangyarihang kaloob ng pananampalataya. Nais Niyang makatagpo nila Siya, maging bukas sa panalangin sa lahat ng Kanyang sinasabi, at pagkatapos ay tanggapin ang kaloob ng pananampalataya mula sa Ama sa Langit.
Ang ganitong paraan ng pagpapakilala Niya ng Kanyang tunay na pagkakakilanlan ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng personal na pagkilala kay Kristo sa pamamagitan ng pananampalataya. Sa kalaunan, matapos ang kamatayan, Muling Pagkabuhay, at Pag-akyat ni Hesus sa Langit, tinawag ang mga alagad na humayo at hayagang ipangaral kung sino si Hesus. Ngunit habang kasama pa nila si Hesus, nakilala Siya ng mga tao sa pamamagitan ng kanilang sariling personal na pakikipagtagpo sa Kanya.
Bagaman tayong lahat ay tinatawag na hayagan at patuloy na ipahayag si Kristo sa ating panahon, ang Kanyang tunay na pagkakakilanlan ay mauunawaan at mapaniniwalaan pa rin lamang sa pamamagitan ng personal na pakikipagtagpo sa Kanya. Kapag naririnig natin ang pagpapahayag tungkol sa Kanya, dapat tayong maging bukas sa Kanyang banal na presensya, na lumalapit sa atin at nangungusap sa kaibuturan ng ating pagkatao. Siya, at Siya lamang, ang makapagbibigay sa atin ng “katiyakan” kung sino Siya. Siya ang kaisa-isang Mesiyas, ang Anak ng Diyos na Buhay, gaya ng ipinahayag ni San Pedro. Dapat din nating marating ang ganitong pagkilala sa pamamagitan ng ating personal na pakikipagtagpo sa Kanya sa ating mga puso.
Pagnilayan mo ngayon ang lalim ng iyong pananampalataya at pagkakilala sa Mesiyas. Sumasampalataya ka ba sa Kanya nang buong lakas mo? Hinayaan mo na bang ihayag sa iyo ni Hesus ang Kanyang banal na presensya? Sikaping matuklasan ang “lihim” ng Kanyang tunay na pagkakakilanlan sa pamamagitan ng pakikinig sa Ama na nangungusap sa iyong puso. Doon lamang magkakaroon ka ng pananampalataya sa Anak ng Diyos.
Panginoon, tunay akong sumasampalataya na Ikaw ang Kristo, ang Mesiyas, ang Anak ng Diyos na buhay! Tulungan Mo ako sa kakulangan ko ng pananampalataya upang sumampalataya ako sa Iyo at mahalin Ka nang buong pagkatao ko. Anyayahan Mo ako, mahal kong Panginoon, sa lihim na kaibuturan ng Iyong puso, at hayaan Mo akong mamahinga roon sa pananampalataya, kapiling Ka. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Sumampalataya Kami
Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon (Taon B)
Dahil dito, marami sa Kanyang mga alagad ang bumalik sa dati nilang pamumuhay at hindi na sumama sa Kanya. Kaya sinabi ni Hesus sa Labindalawa, “Nais din ba ninyong umalis?” Sumagot sa Kanya si Simon Pedro, “Panginoon, kanino kami pupunta? Nasa Iyo ang mga salita ng buhay na walang hanggan. Sumasampalataya kami at natitiyak naming Ikaw ang Banal ng Diyos.” John 6:66-69
Dahil saan? Dahil sa turo ni Hesus tungkol sa Eukaristiya, “marami sa Kanyang mga alagad ang bumalik sa dati nilang pamumuhay at hindi na sumama sa Kanya.” Ang Eukaristiya ang pinakamalalim at pinakamagandang aral na ibinigay ni Hesus, ngunit para sa ilan, hindi nila ito kayang tanggapin. Kaya marami ang tumalikod sa Kanya. Ngunit inihahayag din ng talatang ito ang magandang pananampalataya ng mga Apostol, lalo na ni Pedro.
Una sa lahat, hindi binabawi ni Hesus sa anumang paraan ang Kanyang maganda at napakalalim na turo tungkol sa Banal na Eukaristiya. Pinaninindigan Niya ang Kanyang sinabi: “malibang kainin ninyo ang laman ng Anak ng Tao at inumin ang Kanyang dugo, wala kayong buhay sa inyong sarili” (Juan 6:53). Sinabi pa Niya, “Sapagkat ang Aking laman ay tunay na pagkain at ang Aking dugo ay tunay na inumin” (Juan 6:55).
Pagkatapos nito, bumaling si Hesus sa Kanyang mga alagad at binigyan sila ng kalayaang tanggapin o tanggihan ang Kanyang itinuro. Ang kalayaang ito na ibinibigay Niya sa kanila ay mahalaga upang magkaroon sila ng tunay na pananampalataya. Kung pinilit o minanipula ni Hesus ang mga alagad, magiging mahirap para sa kanila na malayang piliing tanggapin Siya at ang lahat ng Kanyang itinuro.
Gayundin sa atin. Hindi tayo inaatasan ni Hesus na sumunod sa Kanya. Hindi Niya tayo pipilitin o mamanipulahin upang manampalataya. Hindi Niya tayo gigipitin. Sa halip, iniaalok ni Hesus ang Kanyang sarili at ang Kanyang mga aral at inaanyayahan tayong manampalataya.
Sa ganitong konteksto, nagpahayag si Pedro ng malalim na pananampalataya. “Guro, kanino kami pupunta?” Sa madaling salita, sinasabi ni Pedro, “Panginoon, kahit mahirap ang aral, at kahit hindi tanggap ng nakararami ang pagsunod sa Iyo, at kahit kailangan naming magdusa, itakwil, at hindi maunawaan…Ikaw pa rin ang pinakamabuting piliin.” Pag-isipan mo ito. May iba pa bang pagpipilian na maihahambing sa pagtanggap nang buo sa malalalim na aral ni Hesus? Mas mabuti bang tanggapin lamang ang ilan sa Kanyang sinasabi? Ang paggawa nito ay isang uri ng pagtanggi sa Kanya.
Ibinibigay sa atin ni Pedro ang patotoo ng isang taong sumampalatayang iisa lamang ang mabuting pagpipilian sa buhay. Iyon ay ang pagpiling sumunod kay Hesus anuman ang mangyari. Walang anuman sa buhay na karapat-dapat piliin kaysa kay Kristo. Dapat nating sikaping matuklasan ang katotohanang ito: Siya lamang ang karapat-dapat piliin.
Pagnilayan ngayon ang mga salitang ito ni Pedro. “Panginoon, kanino kami pupunta?” Si Hesus ay Diyos, ang Mesiyas at Tagapagligtas. Nasa Kanya ang mga salita ng buhay na walang hanggan. Siya ang pinakamabuting “pagpipilian.” Bigkasin ang mga salitang iyon ni Pedro at, sa pagbigkas ng mga ito, piliin Siya gaano man kapopular ang pasiyang iyon at anuman ang piliin ng iba. Ang pagsunod sa agos ay nagdadala sa atin sa maling ilog. Ang tamang pagpili ay naglalagay sa atin sa matibay na lupa.
Aking Panginoon at Mesiyas, wala akong ibang mapupuntahan kundi Ikaw at ang Iyong landas. Ikaw ang Panginoon ng lahat at Ikaw ang Mesiyas. Pinipili Kita at tinatanggap ko ang lahat ng Iyong itinuro. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ang Makipot na Pintuan
Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon (Taon C)
“Magsikap kayong pumasok sa makipot na pintuan, sapagkat sinasabi Ko sa inyo, marami ang magtatangkang pumasok ngunit hindi sila magkakaroon ng sapat na lakas.” Lucas 13:24
Ano ang sinasabi sa atin ng pangungusap na ito? Ipinahahayag nito na hindi tayo makapapasok sa Langit sa pamamagitan ng sarili nating kalooban o pagsisikap. Bukod dito, sinasabi nito sa atin na bagaman may mga magsisikap na makarating sa Langit sa pamamagitan ng sarili nilang pagsisikap, hindi magtatagumpay ang ganitong paraan. Kapag nakaharap nila ang ating Panginoon pagkatapos ng kamatayan, magugulat silang hindi sila kabilang sa Kanyang Kaharian.
Ang malinaw at medyo nakagugulat na pahayag na ito ng ating Panginoon ay dapat mag-udyok sa iyo na huminto muna at tingnan ang iyong buhay upang tapat at mapagpakumbabang suriin ang landas na iyong tinatahak. Ang tuwiran at malinaw na pananalita ni Hesus tungkol sa tunay na karanasang ito na sasapitin ng ilan ay dapat makatulong na buksan ang iyong mga mata upang tapat mong masuri kung ikaw ang tinutukoy Niya.
Kung minsan, kailangan ng tunay na pagpapakumbaba upang harapin ang katotohanan at aminin kung sinisikap nating umasa nang higit sa ating sarili kaysa kay Kristo. Ang “makipot na pintuan” ang pintuang pinapasukan ng mga mapagpakumbaba. Ang kapalaluan at pag-aakalang kaya natin ang lahat sa ating sarili ay nag-uudyok sa ating gumawa ng sarili nating landas patungo sa Langit. Ngunit hindi kailanman tama ang landas na ito.
Ang pagpasok sa “makipot na pintuan” ay nangangahulugan din ng pakikinig sa Diyos. Siya, bilang banal na Pastol, ay laging tumatawag sa atin nang may kahinahunan. Malalaman lamang natin kung saan Niya tayo inaakay kapag matamang nakikinig tayo sa Kanyang tinig. Saka lamang natin matutuklasan ang daan papasok sa kaisa-isang makipot na pintuan.
Pagnilayan ngayon ang sandaling makakaharap mo nang mukhaan ang ating Panginoon. Ano kaya ang magiging tagpong iyon? Sasalubungin ka ba Niya nang bukás ang mga bisig at sasabihing, “Magaling, mabuti at tapat na lingkod, pumasok ka at tanggapin ang iyong gantimpala.” O sasabihin Niya, “Hindi kita kilala.” Ngayon na ang panahon upang matapat na harapin ang iyong buhay-pananampalataya, habang nagsisikap na umasa lamang sa lakas ng ating banal na Panginoon.
Panginoon, tunay kong ninanais na pumasok sa makipot na pintuan. Pinipili kong sundin ang Iyong banayad na tinig na umaakay sa akin patungo sa Langit. Tulungan Mo akong manatiling mapagpakumbaba sa buhay, na inaalis ang lahat ng nagtutulak sa akin na umasa sa aking sarili. Nawa’y sa Iyo lamang ako umasa, mahal na Panginoon, at magtiwala sa Iyo sa lahat ng bagay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Isang Pagsaway ni Hesus sa Harap ng Madla
Lunes ng Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon
Sinabi ni Jesus sa mga tao at sa Kanyang mga alagad: “Sa aba ninyo, mga eskriba at mga Pariseo, kayong mga mapagpaimbabaw. Isinasara ninyo ang Kaharian ng langit sa harap ng mga tao. Kayo mismo ay hindi pumapasok, at hindi rin ninyo pinahihintulutang pumasok ang mga nagsisikap na makapasok.” Mateo 23:13
Sa kabanatang ito ng Ebanghelyo ayon kay Mateo, pitong sunod-sunod na ginamit ni Jesus ang matinding pagsaway na “Sa aba ninyo…” patungkol sa mga eskriba at mga Pariseo. Tinawag din Niya silang “mga bulag na tagaakay,” “mga mapagpaimbabaw,” “mga libingang pinaputi,” “mga ahas,” “lahi ng mga ulupong,” at “mga mamamatay-tao.” Hindi na maaaring maging mas malinaw pa ang buong-tatag at matinding pagsaway ni Jesus sa mga pinunong ito ng relihiyon.
Bakit gayon katindi ang pagsaway ni Jesus sa mga eskriba at mga Pariseo? Sapagkat ginagawa nila ang isa sa mga malulubhang kasamaang maaaring gawin ng isang tao. Inililigaw nila ang mga tao sa ngalan ng Diyos. Wala nang mas masama pa rito.
Sa kasamaang-palad, maaaring hindi ganito ang pananaw ng mga eskriba at mga Pariseo. Ngunit ito mismo ang isa sa mga pangunahing dahilan kung bakit napakatindi ng hayagang pagsaway ni Hesus sa mga pinunong ito ng relihiyon. Ang Kanyang matinding pagsaway ay isang gawa ng awa sa Kanyang panig, sapagkat higit pa sa isang simpleng paanyayang magsisi ang kailangan ng mga eskriba at mga Pariseo. Kailangang malinaw at tahasang ilantad sa harap nila ang kanilang baluktot na masamang hangarin. At kailangan itong ilantad upang makita nila at ng iba. Ang pagsaway na ito ni Hesus ay hindi bunga ng di-makatuwirang galit o pagkamuhi; sa halip, sinasabi Niya ito sa pag-asang tatagos sa kanilang puso ang mga katotohanang ito at magsisisi sila.
Pagnilayan ngayon ang dalawang mahalagang aral mula sa mga pagsaway na ito. Una, pag-isipan kung nakikipagbuno ka sa mga karumal-dumal na kasalanang dulot ng pag-aakalang ikaw ay matuwid. Nagpapakita ka ba ng pagiging relihiyoso, ngunit kasabay nito ay hindi ka tunay na maawain? Ikalawa, tandaan na kung minsan, ang pinakamapagmahal na magagawa mo para sa kapwa ay ang sawayin siya. Maging maingat dito at tiyaking ang anumang pagsaway ay tunay na nagmumula sa Panginoon. Huwag mag-atubiling gawin ito kapag, sa pamamagitan ng isang konsensiyang nahubog nang mabuti, ay napag-unawa mong ito ay mula sa Diyos. Maaaring ito ang pinakamabuting paraan upang maibalik kay Kristo ang ganitong uri ng makasalanan.
Panginoon, kapag nahulog ako sa kakila-kilabot na kasalanan ng pag-aakalang ako’y matuwid at ng pagmamataas, mangyaring turuan Mo akong magpakumbaba at sawayin Mo ako hanggang sa kaibuturan ng aking pagkatao. Tulungan Mo akong laging tumugon sa mga banal na pagsaway na ito sa pamamagitan ng tunay na pagsisisi sa aking mga kasalanan. Tulungan Mo rin akong sabihin nang may pag-ibig ang katotohanan sa mga kailangang makarinig nito para sa kanilang sariling kabutihan. Pagkalooban Mo ako ng karunungan, lakas ng loob, at awa sa buhay upang magamit Mo ako sa pagtulong sa lahat ng makasalanan na magbalik sa Iyo. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Linisin Muna ang Loob
Martes ng Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon
“Sa aba ninyo, mga eskriba at mga Pariseo, kayong mga mapagpaimbabaw. Nililinis ninyo ang labas ng kopa at pinggan, ngunit sa loob ay puno ang mga ito ng pandarambong at pagpapakasasa. Bulag na Pariseo, linisin mo muna ang loob ng kopa, upang maging malinis din ang labas nito.” Mateo 23:25-26
Bagaman maaaring tila mabagsik ang napakatuwirang mga salitang ito ni Jesus, ang mga ito ay tunay na mga salita ng awa. Mga salita ito ng awa sapagkat ginagawa ni Jesus ang lahat upang tulungan ang mga Pariseo na maunawaang kailangan nilang magsisi at linisin ang kanilang mga puso. Bagaman maaaring agad na umagaw ng ating pansin ang pambungad na mensaheng “Sa aba ninyo,” ang tunay na mensaheng dapat nating marinig ay “linisin muna ang loob.”
Ipinakikita ng talatang ito na maaaring nasa isa sa dalawang kalagayan ang isang tao. Una, maaaring ang kalooban ng isang tao ay puno ng “pandarambong at pagpapakasasa” samantalang sa panlabas ay tila malinis at banal siya. Ito ang suliranin ng mga Pariseo. Lubha silang nababahala sa kanilang panlabas na anyo ngunit kakaunti lamang ang malasakit nila sa kanilang kalooban. Isa itong suliranin.
Ikalawa, ipinahahayag ng mga salita ni Hesus na ang pinakamainam ay magsimula sa paglilinis ng kalooban. Kapag nangyari iyon, magiging malinis at maningning din ang panlabas. Isipin ang taong nasa ikalawang kalagayang ito, ang taong unang nilinis ang kalooban. Ang taong ito ay isang inspirasyon at may magandang kaluluwa. At ang maganda rito, kapag tunay na nalinis at nadalisay ang puso ng isang tao, hindi maikukulong sa loob ang kagandahang ito ng kalooban. Tiyak na magniningning ito at mapapansin ng iba.
Pagnilayan mo ngayon kung gaano kadaling makita sa iyong panlabas ang kagandahan ng iyong panloob na buhay. Nakikita ba ito ng iba? Nagniningning ba ang iyong puso? Nagniningning ka ba? Kung hindi, marahil ay kailangan mo ring marinig ang mga salitang ito na sinabi ni Hesus sa mga Pariseo. Maaaring kailangan mo ring mapagsabihan nang dahil sa pag-ibig at awa upang mahikayat kang papasukin si Hesus sa iyong kalooban at hayaan Siyang kumilos upang linisin ka nang lubusan.
Panginoon, pumasok Ka sa aking puso at linisin Mo itong lubos. Dalisayin Mo ako at hayaang ang kadalisayan at kabanalang iyon ay magningning din sa panlabas kong buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pagiging Tapat sa Sarili
Miyerkules ng Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon
Sinabi ni Hesus, “Sa aba ninyo, mga eskriba at Pariseo, mga mapagkunwari! Katulad kayo ng mga libingang pinaputi, na maganda sa panlabas, ngunit sa loob ay puno ng mga buto ng mga patay at lahat ng uri ng karumihan. Gayundin naman, sa panlabas ay mukha kayong matuwid, ngunit sa loob ay puno kayo ng pagpapaimbabaw at kasamaan.” Mateo 23:27-28
Aray! Muli nating naririnig si Hesus na nagsasalita nang lubhang tuwiran sa mga Pariseo. Hindi Niya man lamang pinipigil ang Kanyang pagkondena sa kanila. Inilalarawan sila bilang kapwa “pinaputi ng apog” at “mga libingan.” Pinaputi sila ng apog sa diwang ginagawa nila ang lahat upang magmukhang banal sa panlabas. Sila ay mga libingan sa diwang nananahan sa kanilang kalooban ang maruming kasalanan at kamatayan. Mahirap isipin kung paano pa magiging higit na tuwiran at matindi ang pagkondena ni Hesus sa kanila.
Isang bagay na ipinahahayag nito sa atin ay na si Hesus ay isang taong lubos na tapat. Sinasabi Niya ang mga bagay kung ano talaga ang mga ito at hindi Niya pinapaligoy-ligoy ang Kanyang mga salita. At hindi Siya nagbibigay ng papuring hindi totoo o nagkukunwaring maayos ang lahat kung hindi naman.
Ikaw naman? Kaya mo bang kumilos nang lubos na tapat? Hindi natin tungkuling gawin ang ginawa ni Jesus at hatulan ang iba, ngunit dapat tayong matuto sa Kanyang mga ginawa at isabuhay ang mga aral na ito! Handa ka bang suriin ang sarili mong buhay at kilalanin ito ayon sa tunay nitong kalagayan? Handa ka bang maging tapat sa iyong sarili at sa Diyos tungkol sa kalagayan ng iyong kaluluwa? Ang problema ay madalas na hindi tayo handa. Madalas ay nagpapanggap lamang tayong maayos ang lahat at binabalewala ang “mga buto ng mga patay at lahat ng uri ng karumihan” na nagkukubli sa ating kalooban. Hindi ito kaaya-ayang tingnan at hindi madaling aminin.
Kaya, muli, ikaw naman? Kaya mo bang tapat na suriin ang sarili mong kaluluwa at pangalanan ang iyong nakikita? Sana ay makakita ka ng kabutihan at mga birtud at magalak dahil dito. Ngunit tiyak na makakakita ka rin ng kasalanan. Sana ay hindi ito umabot sa kalagayan ng mga Pariseo na may “lahat ng uri ng karumihan.” Gayunman, kung tapat ka, makakakita ka ng ilang karumihang kailangang linisin.
Pagnilayan mo ngayon kung gaano ka kahandang 1) tapat na tukuyin ang karumihan at kasalanan sa iyong buhay at, 2) taimtim na magsikap na mapagtagumpayan ang mga ito. Huwag mong hintaying umabot si Hesus sa puntong mapapasigaw Siya ng “Sa aba mo!”
Aking Panginoong lubos na tapat, tulungan Mo akong suriin nang tapat ang sarili kong buhay araw-araw. Tulungan Mo akong makita hindi lamang ang mabubuting birtud na hinubog Mo sa akin, kundi pati ang karumihang naroon bunga ng aking kasalanan. Nawa’y hangarin kong malinis mula sa kasalanang iyon upang higit Kitang mahalin nang lubos. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Darating si Hesus!
Huwebes ng Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon
“Manatili kayong gising! Sapagkat hindi ninyo alam kung anong araw darating ang inyong Panginoon.” Mateo 24:42
Paano kung ngayon na ang araw na iyon?! Paano kung alam mong ngayon ang araw na babalik ang ating Panginoon sa lupa sa buong karingalan at kaluwalhatian Niya upang hukuman ang mga buhay at mga patay? Mag-iiba ba ang iyong kilos? Malamang na ganoon ang gagawin nating lahat. Marahil ay makikipag-ugnayan tayo sa pinakamaraming taong maaari nating makausap upang ipaalam sa kanila ang nalalapit na pagbabalik ng Panginoon, mangungumpisal, at pagkatapos ay gugugulin ang buong araw sa pananalangin.
Ngunit ano ang pinakamainam na tugon sa ganitong tanong? Kung, sa pamamagitan ng isang natatanging paghahayag mula sa Diyos, ipinaalam sa iyo na ngayon ang araw ng pagbabalik ng Panginoon, ano ang pinakamainam mong tugon? May mga nagsasabing ang pinakamainam na tugon ay ang ipagpatuloy mo ang iyong araw na parang karaniwang araw lamang ito. Bakit? Sapagkat ang nararapat ay namumuhay tayong lahat araw-araw na para bang ito na ang huli nating araw, at araw-araw nating sinusunod ang talata sa Banal na Kasulatan na nasa itaas. Sinisikap natin araw-araw na “manatiling gising” at maging handa sa pagbabalik ng ating Panginoon anumang sandali. Kung tunay nating isinasabuhay ang talatang ito, hindi na mahalaga kung ang Kanyang pagbabalik ay ngayon, bukas, sa susunod na taon, o makalipas pa ang maraming taon.
Ngunit ang panawagang ito na “manatiling gising” ay hindi lamang tumutukoy sa pangwakas at maluwalhating pagdating ni Kristo. Tumutukoy din ito sa bawat sandali ng bawat araw na dumarating sa atin ang ating Panginoon sa pamamagitan ng biyaya. Tumutukoy ito sa bawat pag-uudyok ng Kanyang pag-ibig at awa sa ating mga puso at kaluluwa. Tumutukoy ito sa Kanyang patuloy at marahang mga bulong na tumatawag sa atin upang higit tayong mapalapit sa Kanya.
Binibigyang-pansin mo ba ang Kanyang pagdating sa iyo sa mga paraang ito araw-araw? Binibigyang-pansin mo ba ang di-mabilang na mga paraan ng Kanyang paghahangad na higit pang makapasok sa iyong buhay? Bagaman hindi natin alam ang araw ng pagdating ng ating Panginoon sa Kanyang pangwakas na tagumpay, alam nating ang bawat araw at bawat sandali ng bawat araw ay sandali ng Kanyang pagdating sa pamamagitan ng biyaya. Pakinggan Siya, magbigay-pansin, magbantay, at manatiling gising!
Panginoon ng lahat ng biyaya, tulungan Mo akong hanapin ang Iyong tinig at maging mapagmatyag sa Iyong presensya sa aking buhay. Nawa’y lagi akong manatiling gising at handang makinig sa Iyo kapag tumatawag Ka. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ang Langis ng Pag-ibig
Biyernes ng Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon
“‘Panginoon, Panginoon, pagbuksan ninyo kami!’ Ngunit sumagot siya, ‘Amen, sinasabi ko sa inyo, hindi ko kayo kilala.’” Mateo 25:11b-12
Kay laking takot at kay lalim na pagkamulat ang idudulot ng gayong karanasan. Ang talatang ito ay mula sa Talinghaga ng Sampung Dalaga. Lima sa kanila ang handang salubungin ang ating Panginoon at ang lima naman ay hindi. Nang dumating ang Panginoon, ang limang hangal na dalaga ay nasa labas at nagsisikap na makakuha ng dagdag na langis para sa kanilang mga ilawan, at nang makabalik sila, nakakandado na ang pinto ng piging. Inihahayag ng talata sa itaas ang sumunod na nangyari.
Isa sa mga dahilan kung bakit isinalaysay ni Hesus ang talinghagang ito ay upang gisingin tayo. Dapat tayong maging handa para sa Kanya araw-araw. At paano natin matitiyak na handa tayo? Handa tayo kapag marami tayong “langis” para sa ating mga ilawan. Ang langis ay kumakatawan lalo na sa pag-ibig sa ating buhay. Kaya ang simpleng tanong na dapat pagnilayan ay ito: “May pag-ibig ba sa aking buhay?”
Ang pag-ibig ay higit pa sa karaniwang pagmamahal ng tao. Sa “pagmamahal ng tao,” ang tinutukoy natin ay emosyon, damdamin, pagkahumaling, at iba pa. Maaari nating madama ito para sa ibang tao, para sa isang gawain, o para sa maraming bagay sa buhay. Maaari nating “mahalin” ang paglalaro ng isports, o ang panonood ng mga pelikula, at iba pa.
Ngunit ang pag-ibig ay higit pa rito. Ang pag-ibig ay nangangahulugang nagmamahal tayo taglay ang puso ni Kristo. Nangangahulugan itong inilagay ni Hesus sa ating mga puso ang Kanyang sariling maawaing puso at nagmamahal tayo sa pamamagitan ng Kanyang pag-ibig. Ang pag-ibig ay kaloob ng Diyos na nagbibigay sa atin ng kakayahang lumapit at kumalinga sa kapwa sa mga paraang higit na lampas sa sarili nating kakayahan. Ang pag-ibig ay pagkilos ng Diyos sa ating buhay at kailangan ito kung nais nating tanggapin tayo sa piging sa Langit.
Pagnilayan mo ngayon kung nakikita mong buhay ang puso ni Jesus sa sarili mong puso. Nakikita mo ba Siyang kumikilos sa iyo, nag-uudyok sa iyong lumapit at tumulong sa kapwa kahit mahirap? Ang mga sinasabi at ginagawa mo ba ay tumutulong sa mga tao na lumago sa kabanalan ng buhay? Kumikilos ba ang Diyos sa iyo at sa pamamagitan mo upang magdulot ng pagbabago sa mundo? Kung “Oo” ang sagot sa mga tanong na ito, tiyak na buhay ang pag-ibig sa kapwa sa iyong buhay.
Panginoon ng ganap na pag-ibig, gawin Mong karapat-dapat na tahanan ng Iyong banal na puso ang aking puso. Nawa’y tumibok ang aking puso sa Iyong pag-ibig, at makibahagi ang aking mga salita at gawa sa Iyong ganap na pagkalinga sa kapwa. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pakikibahagi sa Kagalakan ng Panginoon
Sabado ng Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon
“Sinabi sa kanya ng kanyang panginoon, ‘Magaling, mabuti at tapat kong lingkod. Dahil naging tapat ka sa maliliit na bagay, ipagkakatiwala ko sa iyo ang malalaking pananagutan. Halika, makibahagi ka sa kagalakan ng iyong panginoon.’” Matthew 25:23
Ang kuwentong ito ay tungkol sa dalawang bagay. Una, tungkol ito sa katapatang hinihingi sa atin sa buhay na ito sa paglilingkod sa kalooban ng Diyos. Ikalawa, isa itong pangako ng katapatan ni Hesus sa atin bilang tugon, kapwa rito sa lupa at, sa huli, kapag nakatagpo natin Siya sa oras ng ating kamatayan.
Napakalaking pagpapala ang marinig na sabihin sa atin ni Hesus ang mga salitang iyon sa pagtatapos ng ating buhay rito sa lupa. “Magaling, mabuti at tapat na lingkod…Halika, makibahagi ka sa kagalakan ng iyong panginoon.” Dahil dito, maitatanong natin: kung mamamatay ka ngayon, ano ang sasabihin sa iyo ng ating Panginoon? Kung hindi ka agad nakatitiyak na, sa Kanyang awa, sasabihin Niya ang mga salitang ito, ang araw na ito ay isang magandang pagkakataon upang gumawa ng ilang pagbabago sa iyong buhay.
Isang mabuting gawaing espirituwal ang mamuhay ngayon nang may malay na paghahanda para sa maluwalhating pakikipagtagpong iyon kay Hesus. Anong mga “pananagutan” ang ipinagkatiwala Niya sa iyo sa buhay na ito, at ano ang ginagawa mo sa mga iyon? Sinisikap mo bang gamitin ang lahat ng iyong mga kaloob sa paglilingkod sa Ebanghelyo at sa pagpapalaganap ng pag-ibig sa kapwa? Masigasig ka ba sa pag-aalay ng iyong sarili sa Diyos at sa Kanyang banal na kalooban? Sana ay wala kang pag-aalinlangan sa iyong sagot. Kung mayroon, tanda ito na maaaring higit pa ang hinihingi sa iyo ng Diyos dito at ngayon.
Isa sa pinakamalalaking suliraning maaari nating kaharapin sa mundong ito ay ang tuksong maghanap ng makamundong kasiyahan dito at ngayon, kapalit ng pag-iipon ng kayamanan sa Langit. Ngunit bakit? Bakit hahanapin ang panandalian at mababaw na kasiyahan dito at ngayon at isasapanganib ang walang hanggang kagalakan?
Pagnilayan mo ngayon ang sukdulang layuning dapat mong taglayin sa buhay. Ito ang layuning maging lubos na handa para sa maluwalhating pakikipagtagpong iyon sa ating Panginoon sa paglipat mo mula sa buhay na ito tungo sa kabilang buhay. Maaaring tila hindi mo pa ganap na maunawaan ang Langit ngayon, ngunit pagdating ng oras na makaharap mo si Hesus, hindi na ito magiging malabo sa iyo kahit kaunti. Sa halip, agad mong mamamalayan ang bawat detalye ng iyong buhay rito sa lupa. Ang iyong katapatan sa araw-araw, o ang kawalan nito sa araw-araw, ang magiging pinagmumulan ng iyong walang hanggang kagalakan o ng walang hanggang panghihinayang.
Panginoon, tulungan Mo akong panatilihing nakatuon ang aking paningin sa Iyo at sa Iyong banal na kalooban. Palayain Mo ako mula sa makasarili at panandaliang mga layunin sa buhay upang hangarin kong paglingkuran Ka lamang sa paraang nagdudulot ng kagalakan sa Iyong puso. Tulungan Mo akong panatilihing nakatuon ang aking paningin sa Langit at maghanda araw-araw para sa walang hanggang pakikipagtagpong iyon sa Iyo. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Makukuha Rin sa Paperback & eBook
