Polski

Dzień trzeci – Myśli Matki Bożej

Wersja wideo

A obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Jan 19:25

Większość ludzi doświadczających takiego prześladowania zmagałaby się z myślami pełnymi zamętu, gniewu i zaprzeczenia. Takie doświadczenia bardzo trudno zrozumieć, a pokusa irracjonalnego i chaotycznego myślenia byłaby silna. Co zatem działo się w umyśle naszej Najświętszej Matki?

Maryja, nasza Matka, miała nie tylko Niepokalane Serce, lecz także umysł wyostrzony doskonałością wiary. W swojej wierze mogła nie mieć takiej samej wiedzy i takiego samego zrozumienia, jakie ma teraz w niebie, lecz jej wiara była tak wielka, że wiedziała, iż ta groza została dopuszczona z woli Ojca. Jej umysł zapewne pojmował najgłębszą prawdę: jej Syn wypełniał swoją Boską misję. Zapewne wiedziała, że ta tragedia wcale nie była tragedią; przeciwnie, była największym aktem miłości, jaki kiedykolwiek poznano.

Wiara Maryi, naszej Matki, zapewne splatała się z bólem, który odczuwała w tamtej chwili. Jej wiara zapewne była źródłem wielkiej ufności, gdy doświadczała pokusy rozpaczy. Jej wiara zapewne przemieniała wszelkie pokusy w jasność i przekonanie. Ostatecznie zapewne przezwyciężyła swoje pokusy dzięki prawdzie objawionej jej z Bożego umysłu.

W naszym własnym życiu cierpienie pozostawia nas w zagubieniu i niepewności. Kusi nas, byśmy utracili wiarę i zwątpili w doskonałą wolę Ojca w niebie. Musimy uczyć się ze świadectwa naszej Najświętszej Matki, która pozwalała, by prawda kierowała jej myśleniem, gdy stawała wobec cierpienia swojego Syna. Tylko prawda mogła ją wyzwolić, by mogła zrozumieć i odrzucić każdą pokusę zwątpienia w mądrość Boga.

Rozważ dziś doskonałą wiarę naszej Najświętszej Matki. Jej wiara była całkowicie pewnym poznaniem tego, że Bóg panuje nad wszystkim i że wola Ojca wypełnia się na jej oczach. Mądrość tego świata stanęła przed niemożliwym zadaniem odnalezienia sensu w takim okrucieństwie. Lecz mądrość niebiańska przejęła przewodnictwo, gdy Maryja zgodziła się na śmierć swojego Syna dla zbawienia świata.

Droga Matko, tak wiele razy w życiu doświadczam pokusy, by wątpić w Boże drogi. Moje własne krzyże oraz krzyże moich bliskich mogą sprawić, że czuję się zagubiony. Módl się za mnie, abym mógł mieć Twoją doskonałą wiarę, przemierzając ten świat cierpienia i bólu. Obym nigdy nie dał się zniechęcić pokusom płynącym jedynie z mądrości tego świata, lecz pozwolił, by prawda niebiańskiej mądrości przeniknęła mój umysł i nadała kierunek mojemu życiu.

Najdroższy Jezu, pozwoliłeś Twojej Niepokalanej Matce być świadkiem rozdzierającego bólu Twojego krzyża. Ale obdarzyłeś ją także niebiańskim wglądem i poznaniem, aby pomóc rozjaśnić jej umysł. Wylej to samo poznanie na mnie i na całą ludzkość. Pomóż nam poznawać Ciebie i Twoją doskonałą wolę we wszystkim. 

Matko Maryjo, módl się za nami. Jezu, ufam Tobie.

Dzień czwarty – Przyjaźń duchowa

Spis treści

Dostępne jako e-book & w miękkiej oprawie!

Udostępnij tę stronę: