Tagalog

Ikadalawampu’t Walong Araw: Inggit o Kagalakan?

Sabado sa Ikaapat na Linggo ng Kuwaresma

Ang inggit ay isang uri ng kalungkutan o kapaitang nadarama kapag nakikita natin ang mabubuting katangian o mga pag-aari ng iba, lalo na kung wala tayo ng mga ito. Malapit itong kaugnay ng selos, na isang makasariling pagnanais na mapasaatin ang taglay ng iba o isang takot na mawala ang anumang taglay natin. Ang mga kasalanang ito ay humahantong sa paninirang-puri, pagiging mapanghusga, at tsismis, at nagdudulot ng di-wastong kasiyahan kapag nakikita nating nabibigo ang iba o hindi nila nakukuha ang isang bagay na gusto rin natin.

Para sa mga makamundo at nakikipagbuno sa pagmamahal sa salapi, mga materyal na pag-aari, o katayuan sa lipunan, ang inggit ay madalas na humahantong sa pagkahumaling sa anumang tinatamasa ng iba. Dobleng kasalanan ang ganitong uri ng inggit, sapagkat ang mga kinaiinggitan nila ay mga bagay na hindi dapat labis na kinahuhumalingan. Ang makamundong inggit na ito ay madalas na nag-uugat sa kawalan ng kasiyahan sa sariling kalagayan sa buhay. Ang labis na pagpapahalaga sa mga lumilipas na bagay sa mundong ito ay tiyak na hahantong sa mas mababang uri ng inggit na ito. Laging may isang taong mas marami ang taglay, mas matagumpay, o higit na pinararangalan.

Ang lunas sa ganitong uri ng inggit ay ang pagsasaayos ng ating mga priyoridad, na hinahanap muna ang Kaharian ng Diyos at ang mga kayamanan ng Langit. Marami sa mga bagay na kinaiinggitan natin ay hindi karapat-dapat kainggitan. Ang pagdaig sa di-wastong pagkakapit at mga pagnanasa ay makatutulong upang mapalaya tayo mula sa pagkainggit sa mga bagay na walang kabuluhan.

Maaari ring magkaroon ng inggit sa espirituwal na larangan. Maaaring makita ng mga nagmamahal sa Diyos at nagsisikap tumupad sa Kanyang kalooban na mas banal o mas mabunga sa espirituwal na buhay ang iba kaysa sa kanila. Maaari nilang makita sa iba ang isang magandang birtud, isang matagumpay na apostolado, o isang kaloob na karisma mula sa Diyos. Sa halip na magalak, sumasama ang kanilang loob dahil hindi kinikilala ang kanilang sariling mga nagawa.

Ang lunas sa espirituwal na inggit ay tunay na kagalakan, kabutihang-loob, pasasalamat, pag-ibig sa kapwa, at paggalang sa bawat tao. Kapag nakikita natin ang mga banal na birtud ng iba, dapat tayong magalak at magpasalamat sa Diyos. Dapat nating hangaan ang mga birtud na iyon at mapagpakumbabang sikaping tularan ang mga ito. Kapag nakakatagpo tayo ng mga taong namumuhay nang banal, dapat nating maunawaan na, wika nga, “magkakampi tayo.” Ang mga dumadaig sa inggit ay gagawa ng natatanging pagsisikap upang palakasin ang loob ng iba, pasalamatan sila, at purihin ang Diyos dahil sa Kanyang biyayang buhay sa kanilang mga buhay. Kapag may isang nabigo, dapat tayong taos-pusong mahabag sa kanya, umiwas sa padalus-dalos na paghatol, magpakita ng awa, at mag-isip ng mga paraan upang makatulong.

Mula sa Krus, sinabi ni Jesus sa mabuting magnanakaw, “Amen, sinasabi ko sa iyo, ngayon ay makakasama kita sa Paraiso” (Luke 23:43). Ang pahayag na ito ay nagbibigay ng liwanag kung paano madaig ang inggit. Ang di-masukat na kagandahang-loob ni Jesus sa isang makasalanan ay dapat mag-udyok sa atin na magkaroon ng gayunding pagnanais. Kung hahangarin nating makapiling ng bawat kaluluwa ang Diyos magpakailanman sa Langit, maaaliw tayo at magagalak kapag nakikita natin ang kanilang kabutihan, sa halip na malungkot o mainggit.

Pagnilayan ngayon ang pangit na kasalanan ng inggit, ngunit gawin ito sa pamamagitan ng pagbaling ng iyong paningin sa mga espirituwal na kayamanan ng Langit. Kung nahahayag sa iba ang mga espirituwal na kayamanang iyon, alamin mong maaari ring ipagkaloob sa iyo ng Diyos ang Kanyang masaganang mga kaloob. Magalak sa kabutihan ng iba, manalangin na matuto ka mula sa kanila, at magpasalamat sa Diyos para sa mabuting patotoong ibinibigay nila.

Aking mapagbigay na Panginoon, ipinagkakaloob Mo nang labis-labis ang Iyong mga pagpapala sa mga nagmamahal sa Iyo at tumutupad sa Iyong banal na kalooban. Palayain Mo ako mula sa bawat uri ng inggit sa buhay, at pagkalooban Mo ako ng tunay na pagmamahal sa bawat paraan ng Iyong pamumuhay sa iba. Kapag nakikita ko ang mga birtud ng iba, puspusin Mo ako ng banal na kagalakan at pasasalamat upang mapalakas ko ang loob ng mga inilagay Mo sa aking buhay upang sama-sama naming tuparin ang Iyong banal na misyon. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Tingnan din: Ikadalawampu’t Walong Araw: 40 Araw sa Paanan ng Krus

Talaan ng mga Nilalaman

Higit Pa para sa Kuwaresma

Ibahagi ang Pahinang Ito: