తపస్సుకాలపు నాలుగవ వారంలోని శుక్రవారం
మనస్సాక్షిని క్షుణ్ణంగా పరిశీలించుకోకుండా తపస్సుకాలం ఫలవంతం కాదు. అందమైన, మనలను శుద్ధిపరిచే సయోధ్య సంస్కారానికి మీరు సిద్ధపడేందుకు సహాయంగా, రాబోయే ఏడు రోజులలో ఈ మనస్సాక్షి పరిశీలనను ఒక్కొక్క అంశంగా కొనసాగిద్దాం. చాలామంది తమ మనస్సాక్షిని పరిశీలించుకోవడానికి దూరంగా ఉండటానికి ఒక కారణం, మనం మొదటగా ధ్యానించబోయే పాపమే—సోమరితనం.
దేవుని పట్ల, ఇతరుల పట్ల మనకున్న విధులను నిర్లక్ష్యం చేసే బద్ధకమే సోమరితనం. సోమరితనం ఉన్న వ్యక్తి క్రమశిక్షణకు బదులు సౌకర్యాన్ని, పనికి బదులు విశ్రాంతిని, కార్యదీక్షకు బదులు అనాసక్తిని కోరుకుంటాడు. సోమరితనం ఆధ్యాత్మిక దుఃఖానికి, నిరాశకు, మందకొడితనానికి, ఆగ్రహానికి, పనిలేకుండా గడపడానికి, అశాంతికి, వృథా చేయడానికి, అపవిత్రమైన కుతూహలానికి దారితీస్తుంది. సోమరితనం అలవాటుగా మారినప్పుడు, ప్రతి రోజూ అత్యంత సులభమైనదీ, అత్యంత సుఖాన్నిచ్చేదీ చేయాలన్నదే మొదటి ఆలోచనగా ఉంటుంది. ఉదాహరణకు, సామాజిక మాధ్యమాలలో అతిగా సమయం గడపడం ఒక వ్యక్తిని సోమరితనంలోకి నడిపించవచ్చు. ఈ చెడు అలవాటును విడిచిపెట్టే ప్రేరణ కలగాలంటే కఠిన శ్రమ, కార్యదీక్ష, బాధ్యత, ఇతరుల పట్ల శ్రద్ధ, మేలైన మార్పు తీసుకురావాలనే కోరిక అవసరం.
కార్యదీక్ష (లేదా ఉత్సాహం) సోమరితనానికి వ్యతిరేకమైన సద్గుణం, దానికి నివారణ కూడా. మన రోజువారీ విధులకు బాధ్యత వహించి, దేవుని చిత్తప్రకారం వాటిని నెరవేర్చేందుకు అది మనకు తోడ్పడుతుంది. దీనికి మరో విపరీత స్థితి అయిన పనివ్యసనంలో పడటం సోమరితనానికి నివారణ కాదు. కార్యదీక్ష అనే సద్గుణం మన పనులన్నిటిలో సరైన సమతుల్యతను కనుగొనేలా చేస్తుంది. దేవుడు మనలను చేయమని పిలిచే పనిని నిష్ఠతో, ఉత్సాహంతో చేస్తూ, ఒత్తిడినీ అనవసరమైన భారాలనూ కలిగించే వాటిపట్ల అతిగా మక్కువ పెంచుకోకుండా ఉండటానికి అది తోడ్పడుతుంది.
ఇతరుల విషయానికి వస్తే, మన సొంత ఇష్టాల నుంచి మన దృష్టిని మరల్చి, మన చుట్టూ ఉన్నవారికి ప్రేమను, శ్రద్ధను చూపగల మార్గాలపై దృష్టి పెట్టినప్పుడు, ప్రేమ సోమరితనాన్ని నయం చేయడానికి తోడ్పడుతుంది. సోమరితనం మన దృష్టిని మనమీదే నిలిపేలా చేస్తుంది. ప్రేమ ఇతరులవైపు చూసి, గొప్ప త్యాగం అవసరమైనప్పటికీ, వారి జీవితాలను మెరుగుపరచగల మార్గాలను ఆలోచించేలా చేస్తుంది. ఆ త్యాగంలో మనకు ఆనందం లభిస్తుంది.
దేవుని విషయానికి వస్తే, సోమరితనం ప్రతిరోజూ చేసే ప్రార్థనను మానేయాలనే శోధనను కలిగిస్తుంది. మన ప్రార్థనలకు ఫలితం లేదనీ, లేదా మన పనినే ప్రార్థనగా చేసుకొని, మన చేతల ద్వారా దేవునికి సేవ చేస్తున్నామనీ మనం సమర్థించుకోవచ్చు. ప్రతిరోజూ ప్రార్థన తప్ప మరేమీ చేయకుండా కొంత సమయాన్ని ప్రత్యేకంగా కేటాయిస్తూ, దైనందిన ప్రార్థనకు నిష్ఠతో కట్టుబడి ఉండటం ఎంతో ముఖ్యమైనది. నిజానికి, మీరు ప్రార్థించడానికి కూర్చున్నప్పుడు లేదా మన ప్రభువు ఎదుట మోకరిల్లినప్పుడు, వెంటనే ఆ అభ్యాసాన్ని విడిచిపెట్టాలనే శోధన కలిగితే, ఆ శోధనను అధిగమించడం సోమరితనాన్ని నయం చేయడానికి తోడ్పడుతుంది.
ప్రార్థనలో ఓదార్పు లభించనప్పుడు మనం నిరుత్సాహపడి, ప్రార్థనను విడిచిపెడితే, ఆధ్యాత్మిక సోమరితనం మన జీవితాలలోకి ప్రవేశిస్తుంది. మన ప్రార్థనా జీవితం ప్రారంభ దశలో, ధ్యానాల ద్వారా, ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టుల ద్వారా అనుభూతమయ్యే ఓదార్పుల రూపంలో దేవుడు తరచూ ఆధ్యాత్మిక ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తాడు. అయితే ఆ ఓదార్పులు ఎండిపోయి, మనకు శూన్యంగా అనిపించే సమయం వస్తుంది. ఈ అనుభవం అయోమయాన్ని కలిగించి, మన ప్రార్థనా జీవితాన్ని విడిచిపెట్టేలా చేయవచ్చు; అదే ఆధ్యాత్మిక సోమరితనం. ఈ ఆధ్యాత్మిక శుష్కతలోనూ పట్టుదలతో కొనసాగడం, నిరుత్సాహానికి లోనుకాకపోవడం మన లక్ష్యంగా ఉండాలి.
యేసు సిలువపై మరణిస్తున్నప్పుడు, “నాకు దాహంగా ఉంది!” అని బిగ్గరగా పలికాడు. శరీరంలో నీరు తగ్గిపోవడం వల్ల ఆయన దాహం కొంతవరకు శారీరకమైనది అయి ఉండవచ్చు. కానీ మరింత లోతుగా చూస్తే, యేసు దాహం ఆయన ప్రేమ అవసరమైన ప్రతి ఆత్మ కోసం కలిగినది. మన ఆత్మతో సహా సమస్త ఆత్మల రక్షణ కోసం యేసుకు ఉన్న దాహంలో మనం పాలుపంచుకోగలిగితే, ఈ ఆధ్యాత్మిక దాహం సమస్త సోమరితనాన్ని జయించేందుకు మనలను ప్రేరేపిస్తుంది.
దాహంతో ఉన్న నా ప్రభువా, ప్రజలందరిపై నీ కారుణ్యాన్ని కుమ్మరించాలనేదే నీ ఆత్మలో జ్వలించిన కోరిక. వారు నీ ప్రేమను స్వీకరించడం నీ దివ్యహృదయ దాహాన్ని తీర్చి, వారిని మరింతగా ప్రేమించేందుకు నిన్ను ప్రేరేపించింది. దయచేసి నా ఆత్మను నీ దివ్యమైన దాహంతో నింపు—మొదట నా ఆత్మ రక్షణ కోసం, అలాగే నేను సేవ చేయడానికి పిలుపు పొందినవారి మేలు కోసం. ప్రార్థనలో నాకు కార్యదీక్షను ప్రసాదించి, జీవితంలో నా విధుల పట్ల నిష్ఠతో ఉండేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఇది కూడా చూడండి: ఇరవై ఏడవ రోజు: సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు
