मराठी

प्रभूचा बाप्तिस्मा


बाप्तिस्मा देणारा योहान ख्रिस्ताला बाप्तिस्मा देताना — फ्रांचेस्को त्रेविझानी यांचे चित्र

प्रभूचा बाप्तिस्मा — सण

प्रभूच्या प्रकटीकरणाच्या सणानंतरचा रविवार
किंवा, प्रभूच्या प्रकटीकरणाचा सण 7 किंवा 8 जानेवारीला साजरा होत असल्यास, त्यानंतरचा सोमवार
उपासनाविधीचा रंग: पांढरा/सोनेरी
थेट वाचा: संपूर्ण आवृत्ती – संक्षिप्त आवृत्ती

पॉडकास्ट वाहिन्या:
ॲपल – स्पॉटिफाय – आयहर्ट – ऑडिबल

उद्धरण:
त्या दिवसांत असे घडले की येशू गालीलमधील नाझरेथहून आला आणि योहानाकडून त्याने योर्दान नदीत बाप्तिस्मा घेतला. पाण्यातून वर येताना त्याने आकाश दुभंगताना आणि आत्मा कबुतरासारखा आपल्यावर उतरताना पाहिला. आणि आकाशातून वाणी झाली, “तू माझा प्रिय पुत्र आहेस; तुझ्यावर मी अत्यंत प्रसन्न आहे
.” ~मार्क 1:9–11

चिंतन: प्रभूच्या बाप्तिस्म्याचा सण हा उपासनावर्षातील नाताळकाळ आणि सामान्य काळ यांना जोडणारा दुवा आहे. नाताळकाळात आपण देहधारण, येशूचा जन्म, मंदिरातील त्याचे समर्पण आणि प्रभूचे प्रकटीकरण यांवर चिंतन केले. आज आपण पाहतो की येशू आपल्या तीन वर्षांच्या सार्वजनिक सेवाकार्याच्या आरंभी स्वतःला जगासमोर प्रकट करतो.

पापामुळे पतित झालेल्या मानवजातीशी आपली गाढ एकात्मता व्यक्त करणाऱ्या कृतीने येशू आपल्या सेवाकार्याची सुरुवात करतो. बाप्तिस्मा देणारा योहान वाळवंटात उपदेश करत होता आणि पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा देत होता. योहान देत असलेला बाप्तिस्मा आणि आज आपण घेतो तो बाप्तिस्मा सारखे नव्हते. योहानाचा बाप्तिस्मा हे केवळ पापापासून दूर होऊन देवाकडे वळण्याच्या तयारीचे चिन्ह होते. अर्थात, येशूला पश्चात्ताप करण्याचे काहीच कारण नव्हते. तो सर्वस्वी निष्पाप होता. तरीही त्याने स्वेच्छेने पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा स्वीकारला. त्याने असे का केले?

थोडक्यात सांगायचे तर, येशूने पतित मानवजातीशी एकरूप होण्याचे निवडले. त्याने आपली पापे स्वतःवर घेतली आणि त्यांचे परिणाम भोगले. पश्चात्तापाची गरज असलेला पापी म्हणून लोकांनी आपल्याला ओळखावे, हेही त्याने नम्रपणे स्वीकारले. त्याने हे आपल्यावरील प्रेमापोटी केले. आपण त्याच्याशी एकरूप व्हावे म्हणून त्याला स्वतः आपल्याशी एकरूप होण्याची उत्कट इच्छा होती.

पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा स्वीकारण्यासाठी आपले पवित्र मस्तक नमवून येशूने स्वतःला आपल्या देवत्वासह त्या सर्वांशी जोडले, ज्यांनी आधीच पश्चात्ताप करण्याचे ठरवले होते. त्यानंतर आजवर इतरांनी केलेल्या प्रत्येक पश्चात्तापाच्या कृतीलाही त्याने सामर्थ्य दिले. आज आपण पश्चात्ताप करतो, तेव्हा पश्चात्तापाच्या त्याच पाण्यात आपली येशूशी भेट होते.

त्या पश्चात्तापाच्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी केवळ सनातन पुत्रच नव्हे, तर पिता आणि पवित्र आत्माही उपस्थित होते. पवित्र आत्मा कबुतराच्या रूपाने येशूवर उतरला आणि पित्याने आपल्या वाणीद्वारे पुत्राशी असलेले आपले ऐक्य व्यक्त केले. म्हणून जेव्हा जेव्हा आपण नम्रपणे पश्चात्तापाची कृती करतो, तेव्हा तेव्हा आपली केवळ प्रभूशी भेट होते असे नाही; पवित्र आत्माही आपल्यावर विपुलतेने ओतला जातो आणि स्वर्गीय पित्याची दत्तक मुले म्हणून लाभलेल्या नात्यात आपण अधिक पूर्णपणे सहभागी होतो. अशीच एक कृती आपण देवळात प्रवेश करताना करतो: पवित्र पाण्याने स्वतःवर क्रुसाचे चिन्ह करताना आपण ख्रिस्ताच्या क्रुसावरील बलिदानाचे स्मरण करतो आणि पवित्र त्रैक्याचे नाव घेतो.

उपासनाविधीत येशूच्या बाप्तिस्म्याचे स्मरण करताना आपण हे आनंदाने साजरे करतो की आपल्या ख्रिस्ती बाप्तिस्म्यातून पवित्र त्रैक्याशी या नव्या ऐक्याची सुरुवात झाली. देवाशी असलेले आपले ऐक्यही आपण साजरे करतो. जेव्हा जेव्हा आपण आपल्या पापांबद्दल अंतःकरणातून पश्चात्ताप करतो, तेव्हा तेव्हा हे ऐक्य पुन्हा दृढ होते. प्रत्येक वेळी आपण आपली पापे मान्य करून त्यांचा पश्चात्ताप करतो तेव्हा काय घडते, हे आपल्याला पूर्णपणे उमगले असते, तर आपण पश्चात्ताप करण्यास कधीही कंटाळलो नसतो. प्रत्येक वेळी आपण आपले पाप मान्य करून त्याचा पश्चात्ताप करतो, तेव्हा ख्रिस्ताशी आपली नव्याने भेट होते, पवित्र आत्मा आपल्यावर अधिक विपुलतेने ओतला जातो आणि स्वर्गीय पित्याने आपल्याला दत्तक घेतले आहे हे आपण पुन्हा मान्य करतो व त्याच्याशी असलेले आपले नाते अधिक दृढ करतो.

प्रार्थना: हे पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्म्या, माझ्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी तुम्ही माझ्याकडे आलात आणि माझ्या पतित अवस्थेतही मला तुमच्या देवत्वाशी एकरूप केलेत. आपल्यात दुरावा आणणाऱ्या सर्व गोष्टींची मला सतत जाणीव राहो आणि माझ्या पापाचा पश्चात्ताप करण्यास मी कधीही कंटाळू नये, अशी मी प्रार्थना करतो. हे प्रिय प्रभू, मी पुन्हा एकदा पश्चात्ताप करतो. तुझी दया आणि क्षमा मिळावी म्हणून मी विनवणी करतो आणि तुझ्यासाठी, तुझ्या पित्यासाठी आणि पवित्र आत्म्यासाठी माझे अंतःकरण अधिक पूर्णपणे उघडतो. हे पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्म्या, माझा तुमच्यावर विश्वास आहे.

हे चिंतन या ग्रंथातून घेतले आहे:

उपासना वर्षातील संत आणि सण
खंड एक ते चार


इतर संकेतस्थळांवरील अधिक वाचन:

पोप संत जॉन पॉल दुसरे

पोप बेनेडिक्ट सोळावे

पोप फ्रान्सिस

स्कॉट हान

कॅथलिक संस्कृती

विकिपीडिया

कॅथलिक संत & सण

उपासना वर्षातील सर्व संत


(संक्षिप्त आवृत्ती)

प्रभूचा बाप्तिस्मा — सण

प्रभूच्या बाप्तिस्म्याचा सण हा उपासनावर्षातील नाताळकाळ आणि सामान्य काळ यांना जोडणारा दुवा आहे. नाताळकाळात आपण देहधारण, येशूचा जन्म, मंदिरातील त्याचे समर्पण आणि प्रभूचे प्रकटीकरण यांवर चिंतन केले. आज आपण पाहतो की येशू आपल्या तीन वर्षांच्या सार्वजनिक सेवाकार्याच्या आरंभी स्वतःला जगासमोर प्रकट करतो.

बाप्तिस्मा देणारा योहान वाळवंटात उपदेश करत होता आणि पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा देत होता. हा बाप्तिस्मा पापापासून दूर होऊन देवाकडे वळण्याच्या तयारीचे चिन्ह होता. अर्थात, येशू सर्वस्वी निष्पाप होता, तरीही पतित मानवजातीशी एकरूप होण्यासाठी त्याने पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा स्वीकारण्याचे निवडले. आपल्यावरील प्रेमापोटी त्याने आपली पापे स्वतःवर घेतली आणि त्यांचे परिणाम तो पुढे भोगणार होता.

पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा स्वीकारण्यासाठी आपले पवित्र मस्तक नमवून येशूने स्वतःला आपल्या देवत्वासह त्या सर्वांशी जोडले, ज्यांनी आधीच पश्चात्ताप करण्याचे ठरवले होते. त्यानंतर आजवर इतरांनी केलेल्या प्रत्येक पश्चात्तापाच्या कृतीलाही त्याने सामर्थ्य दिले. आज आपण पश्चात्ताप करतो, तेव्हा पश्चात्तापाच्या त्याच पाण्यात आपली येशूशी भेट होते.

त्या पश्चात्तापाच्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी केवळ सनातन पुत्रच नव्हे, तर पिता आणि पवित्र आत्माही उपस्थित होते. पवित्र आत्मा कबुतराच्या रूपाने येशूवर उतरला आणि पित्याने आपल्या वाणीद्वारे पुत्राशी असलेले आपले ऐक्य व्यक्त केले. म्हणून जेव्हा जेव्हा आपण नम्रपणे पश्चात्तापाची कृती करतो, तेव्हा तेव्हा आपली केवळ प्रभूशी भेट होते असे नाही; पवित्र आत्माही आपल्यावर विपुलतेने ओतला जातो आणि स्वर्गीय पित्याची दत्तक मुले म्हणून लाभलेल्या नात्यात आपण अधिक पूर्णपणे सहभागी होतो. अशीच एक कृती आपण देवळात प्रवेश करताना करतो: पवित्र पाण्याने स्वतःवर क्रुसाचे चिन्ह करताना आपण ख्रिस्ताच्या क्रुसावरील बलिदानाचे स्मरण करतो आणि पवित्र त्रैक्याचे नाव घेतो.

येशूच्या बाप्तिस्म्याचे स्मरण करताना, आपल्या ख्रिस्ती बाप्तिस्म्याने पवित्र त्रैक्याशी एका नव्या ऐक्याची सुरुवात झाली, याचा आपण आनंद साजरा करतो. देवाशी असलेल्या आपल्या ऐक्याचाही आपण आनंद साजरा करतो. जेव्हा जेव्हा आपण आपल्या पापांबद्दल अंतःकरणापासून पश्चात्ताप करतो, तेव्हा तेव्हा हे ऐक्य नव्याने दृढ होते. प्रत्येक वेळी आपण आपले पाप कबूल करून त्याबद्दल पश्चात्ताप करतो, तेव्हा आपण ख्रिस्ताला नव्याने भेटतो, पवित्र आत्मा आपल्यावर अधिक विपुलतेने ओतला जातो आणि स्वर्गीय पित्याची दत्तक संताने म्हणून आपले नाते आपण पुन्हा स्वीकारतो व अधिक दृढ करतो.

हे पित्या, पुत्रा आणि पवित्र आत्म्या, माझ्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी तू माझ्याकडे आलास आणि मी पतित अवस्थेत असतानाही तुझ्या दिव्यत्वात मला तुझ्याशी एकरूप केलेस. माझ्या पापाचा पश्चात्ताप करण्याचा मला कधीही कंटाळा येऊ नये, अशी मी प्रार्थना करतो. मी तुझ्या दयेची आणि क्षमेची याचना करतो आणि माझे अंतःकरण तुला, तुझ्या पित्याला आणि पवित्र आत्म्याला अधिक पूर्णपणे खुले करतो. हे पित्या, पुत्रा आणि पवित्र आत्म्या, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

संपूर्ण आवृत्ती