मराठी

चोविसावा दिवस: मूर्ती

प्रायश्चित्तकाळातील चौथ्या आठवड्याचा मंगळवार

सैतानाने येशूला डोंगरावर नेऊन जगातील राज्यांचे वैभव दाखवले. मग तो येशूला म्हणाला, “जर तू माझ्यापुढे साष्टांग दंडवत घालून माझी आराधना करशील, तर हे सर्व मी तुला देईन” (मत्तय 4:9). सैतानाने हा मोह दाखवला, तो जणू हताश होऊन केलेला प्रयत्न होता.

येशू कधीही सैतानाची आराधना करणार नाही; ख्रिस्ताच्या प्रत्येक अनुयायाबद्दलही असेच म्हणता यावे, अशी आपण आशा करू शकतो. तरीही, त्या दुष्टाने देऊ केलेले “बक्षीस” जगाच्या मापदंडांनुसार अविश्वसनीय होते. “हे सर्व मी तुला देईन…” कल्पना करा की संपूर्ण जग तुमच्या मालकीचे झाले आहे. तुम्ही जगातील सर्वांत श्रीमंत व्यक्ती आहात, स्वतःच्या खासगी जेट विमानाने कुठेही जाऊ शकता, तुमच्या मालकीची अनेक आलिशान घरे आहेत, राष्ट्राध्यक्ष आणि राज्यकर्ते तुमचे म्हणणे लक्षपूर्वक ऐकतात आणि या जगातले उत्तमोत्तम सुखोपभोग तुम्हाला घेता येतात. संधी मिळाली तर बहुतेक लोक अशी देणगी स्वीकारायला क्षणभरही कचरणार नाहीत. पण त्यासाठी कोणती किंमत मोजावी लागेल?

आपल्याला दुःख सहन करावे लागेल आणि आपण मरणार आहोत, हे येशूने आपल्या प्रेषितांना प्रथमच सांगितले. त्यानंतर लगेच त्याने त्यांना विचारले, “एखाद्याने संपूर्ण जग मिळवले, पण स्वतःचा जीव गमावला, तर त्याला काय लाभ?” (मत्तय 16:26). हा प्रश्न विचारण्याआधी येशू म्हणतो, “ज्याला माझ्यामागे यायचे आहे, त्याने स्वतःचा त्याग करावा, आपला क्रूस उचलावा आणि माझ्यामागे यावे” (मत्तय 16:24).

येशूची शिकवण आणि सैतानाने देऊ केलेले बक्षीस यांच्यातील विरोध किती ठळक आहे! सैतानाची आराधना करा, आणि हे जग जे काही देऊ शकते ते सर्व तुम्हाला मिळेल. येशूची आराधना करा, आणि तुम्हाला क्रूस दिला जाईल; तुम्हाला स्वतःचा त्याग करावा लागेल आणि येशूसाठी स्वतःलाही गमवावे लागेल. तुम्ही काय निवडाल?

आपली श्रद्धा गांभीर्याने घेणारा ख्रिस्ती सैतानाची आराधना करण्याचा विचार करेल, असे वाटत नाही. तरीही, क्रूस स्वीकारण्याच्या, दुःख सोसण्याच्या आणि मरण पत्करण्याच्या येशूच्या आमंत्रणापेक्षा आपल्या जीवनातील मूर्तींना अधिक महत्त्व देण्याचा मोह आपल्याला अनेकदा होतो. त्या दुष्टाने येशूसमोर जो मोह उघडपणे मांडला, तोच मोह तो आपल्यासमोर अनेकदा नकळत भुरळ पाडणाऱ्या रूपांत आणतो. लौकिक सुखाचे खोटे आश्वासन देत सैतान आपल्यासमोर निरनिराळ्या मूर्ती ठेवतो. पैसा हे त्याचे सर्वांत स्पष्ट उदाहरण आहे. तो दुष्ट म्हणतो, “पैसा तुम्हाला सुखी करेल,” आणि पुष्कळ लोक त्यावर विश्वास ठेवतात. याउलट, सैतान अनेकदा म्हणतो, “जीवनात त्याग केलात तर तुम्ही दुःखी व्हाल,” आणि पुष्कळ लोक यावरही विश्वास ठेवतात.

खोट्या मूर्तींची आराधना करण्याचा मोह खरा आहे, कारण त्या मूर्तींपासून तात्काळ काही लाभ मिळू शकतात. पैसा, मालमत्ता, सत्ता, प्रतिष्ठा, शारीरिक सुख, गर्व, स्वतःभोवतीच गुरफटून राहणे, खोट्या शिकवणींना चिकटून राहणे, तसेच काम, छंद किंवा समाजमाध्यमे यांचे वेड आणि एखाद्या व्यक्तीला देवासारखे मानणे, या आजच्या जगात प्रचलित असलेल्या खोट्या मूर्ती आहेत. यांपैकी कोणत्याही गोष्टीतला मोह सहज लक्षात येईलच असे नाही. तो दुष्ट सुरुवातीला या गोष्टी आकर्षक भासवतो आणि मग हळूहळू आपल्याला ख्रिस्तापासून आणि क्रूसापासून दूर नेतो. ख्रिस्त आणि क्रूस आपल्याला त्यागमय प्रेमासाठी बोलावतात.

आपला क्रूस उचलण्याच्या, स्वतःचा त्याग करण्याच्या आणि येशूच्या मागे जाण्याच्या त्याच्या आमंत्रणाआड तुमच्या जीवनात कोणत्या गोष्टी येतात, यावर चिंतन करा. कोणत्या गोष्टींचे आकर्षण तुम्हाला त्यागमय जीवन आणि प्रेम यांपासून दूर नेते? क्रूसाहून अधिक महत्त्व देऊन तुम्ही कशाला मूर्ती बनवता? नकळत भुरळ पाडणाऱ्या त्या फसवणुकीला आणि तिच्या सुखाच्या खोट्या आश्वासनांना नकार द्या. आपल्या प्रभूसोबत क्रूस निवडा, म्हणजे स्वर्गातील संपत्तीचे खरे वैभव तुम्हाला लाभेल.

हे माझ्या प्रभू, सैतानाने तुला मोहात पाडण्याचा प्रयत्न केला. त्याची आराधना करण्याच्या मोबदल्यात जगातील सारी संपत्ती आणि सत्ता घेण्याचे त्याचे मूर्खपणाचे आमंत्रण तू नाकारलेस. तुझा क्रूस प्रेमाने स्वीकारण्याऐवजी मी कितीतरी वेळा सर्वांत सोपा, सर्वांत दिलासा देणारा आणि माझ्या इच्छांचे सर्वाधिक लाड पुरवणारा मार्ग निवडतो. स्वतःचा त्याग करून तुझ्यामागे जाणे किती शहाणपणाचे आहे, हे मला समजून घेण्यास मदत कर. या जगातील क्षणभंगुर मूर्ती नाकारून, केवळ तूच मला देऊ केलेल्या प्रतिफळात मला पूर्ण सहभाग लाभू दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

हेही पाहा: चोविसावा दिवस: क्रूसाच्या पायथ्याशी ४० दिवस

अनुक्रमणिका

प्रायश्चित्तकाळासाठी आणखी साहित्य