पवित्र शनिवार
आजचा दिवस मौनाचा आहे. येशूच्या पहिल्या शिष्यांसाठी तो संभ्रमाचा दिवस ठरला असावा. येशू आपल्यातून निघून गेला, हे कसे शक्य आहे? चमत्कार करून तो क्रुसावरून खाली का उतरला नाही? तो फसवणूक करणारा होता का? तो खोटे बोलत होता का? तो देवाचा पुत्र, मशीहा नव्हता का? असे कितीतरी प्रश्न येशूच्या अनेक अनुयायांच्या मनात आले असतील. तो खरोखरच मरण पावला होता आणि त्याचे शरीर एका रिकाम्या कबरीत ठेवले होते.
आपल्या धन्य मातेच्या मनात मात्र वेगळे विचार होते. तिचे मन शांत होते आणि आपल्या पुत्राला पुन्हा भेटण्याच्या आनंदाने भरलेले होते. कोणत्याही आईला सहन करावे लागेल असे सर्वांत मोठे दुःख तिने नुकतेच सोसले होते. पण आता तिला माहीत होते की अगदी थोड्याच वेळात ती आपल्या पुत्राला पुन्हा पाहणार होती. ती पुनरुत्थानाच्या आनंदाची वाट पाहत होती आणि पवित्र शनिवारीच तिला तो आनंद ओसंडून वाहावा इतका अनुभवास येऊ लागला असावा.
संपूर्ण उपवासकाळात आपण पाप, दुःख आणि त्याग यांवर मनन केले आहे. या सगळ्याचा शेवट काय आहे हे आपल्याला माहीत नसेल, तर अशा मननामुळे मन खचू शकते आणि भ्रमनिरास होऊ शकतो. पण क्रूस आपल्याला पुनरुत्थानाकडे नेतो. म्हणूनच उपवासकाळात आपण केलेले त्याग हे स्वतःच अंतिम उद्दिष्ट नव्हते; पुनरुत्थानाच्या परिपूर्ण आनंदात अधिक पूर्णपणे सहभागी होण्याचे ते साधन होते!
जेव्हा जेव्हा आपण प्रेमापोटी त्याग करतो, दुःख स्वीकारतो, पापावर मात करतो किंवा आपला क्रूस वाहतो, तेव्हा तेव्हा त्यातून मिळणाऱ्या फळाची शांतपणे आणि आशेने वाट पाहिली पाहिजे. येशूचे जीवन, मृत्यू आणि पुनरुत्थान यांमुळे, प्रत्येक वेळी जेव्हा आपण आपल्या कृती त्याच्या कृतींशी जोडतो, तेव्हा आपण देवाच्या राज्यासाठी फलदायी होऊ शकतो. अशा वेळी, त्यातून मिळणाऱ्या चांगल्या फळाची शांतपणे वाट पाहण्याचे आमंत्रण आपल्याला मिळते.
ज्या व्यक्तीने आपले नुकसान केले आहे, तिला आपण क्षमा केली आणि तिला दोष देण्याऐवजी तिच्यावर भरभरून दया केली, तर आपल्या मनात कटुता किंवा राग राहणार नाही. उलट, त्यागभावनेने केलेली आपली क्षमा त्या व्यक्तीच्या जीवनात जो बदल घडवू शकते, त्याची शांतपणे आणि आशेने वाट पाहण्याची देणगी आपल्याला मिळेल. आपल्या जीवनात दैवी प्रेमातून केलेला प्रत्येक त्याग आपल्याला अशीच सुंदर देणगी देईल: आपल्या प्रेमातून काय घडेल, याची शांतपणे आणि आशेने वाट पाहण्याची देणगी.
आज या देणगीवर मनन करा. पवित्र शनिवार हा उपासनाविधीतील सण म्हणून साजरा केला जात नसला, तरी या दिवसाचा संदेश प्रभावी आहे. उत्तम शुक्रवारच्या त्यागमय प्रेमाच्या प्रत्येक कृतीनंतर पवित्र शनिवारासारखी जागरूक प्रतीक्षा असली पाहिजे. आपल्या त्यागमय प्रेमाला जेव्हा चांगले फळ येते, तेव्हा पुनरुत्थानाचा आनंद जवळ येतो. अशा पुनरुत्थानांची आशेने वाट पाहा आणि त्यांतून तुमच्या आत्म्यात आशा जन्म घेऊ द्या. मग उपवासकाळात आणि पवित्र त्रिदिनात त्याग करण्याचा तुम्हाला कधीच कंटाळा येणार नाही, आणि ते त्याग तुम्हाला पुन्हा पुन्हा ख्रिस्ताचा विजय साजरा करण्याकडे नेतील.
हे माझ्या मौन धारण केलेल्या प्रभू, तुझे शरीर कबरीत मृतावस्थेत पडले होते, तरी तुझा आत्मा जिवंत होता. स्वर्गाची दारे उघडली होती आणि तू आपल्या अंतिम विजयाची तयारी करत होतास. यातून कोणते फळ मिळणार आहे हे तुझ्या धन्य मातेला ठाऊक होते आणि ती मोठ्या आशेने व आनंदाने त्याची वाट पाहत होती. मी जेव्हा जेव्हा प्रेमापोटी त्याग करीन, तेव्हा तेव्हा आशेने वाट पाहण्याची ही अमूल्य देणगी मला दे. त्या आशेतून मला तुझ्या परमपवित्र जीवनाचे अनुकरण करून अधिक प्रेम करण्याची प्रेरणा मिळो. हे मरिया माते, माझ्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
प्रायश्चित्तकाळानिमित्त देणगी देण्याचा तुम्ही विचार कराल का?
हेही पाहा: चाळिसावा दिवस: क्रुसाच्या पायथ्याशी 40 दिवस
प्रायश्चित्तकाळासाठी आणखी साहित्य
