मराठी

सण आणि महासण

चारही खंड मऊ मुखपृष्ठाच्या छापील पुस्तकांच्या & ई-पुस्तकांच्या स्वरूपात उपलब्ध आहेत!

अनुक्रमणिका

पवित्र आत्म्याचे युग

पेन्टेकॉस्ट रविवारचा महाउत्सव (वर्ष अ)

तेवढ्यात आकाशातून सोसाट्याच्या वाऱ्यासारखा आवाज आला आणि ते ज्या घरात होते ते संपूर्ण घर त्या आवाजाने भरून गेले. मग त्यांना अग्नीच्या जिभांसारख्या ज्वाळा दिसल्या. त्या वेगवेगळ्या झाल्या आणि त्यांच्यापैकी प्रत्येकावर एकेक ज्वाळा येऊन विसावली. ते सर्व पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झाले आणि आत्म्याने त्यांना जशी बोलण्याची शक्ती दिली, तसे ते निरनिराळ्या भाषांत बोलू लागले. प्रेषितांची कृत्ये 2:2–4

आणि त्याच क्षणी ख्रिस्तसभेचा जन्म झाला. आज आपण पेन्टेकॉस्टचा महाउत्सव साजरा करतो. अनेक दृष्टींनी पेन्टेकॉस्ट हा ख्रिस्ताच्या कार्याचा परिपाक होता. काळाच्या शेवटी, जिवंतांचा आणि मृतांचा न्याय करण्यासाठी आणि आपले कायमचे राज्य स्थापन करण्यासाठी ख्रिस्त आपल्या संपूर्ण गौरवाने परत येईल, तेव्हा त्याचे कार्य सर्वोच्च बिंदू गाठेल. पण सध्या आपण पवित्र आत्म्याच्या अधिपत्याखाली जगत आहोत. तो आपल्या पूर्णत्वाने आपल्यावर उतरला आहे. तो आपले रूपांतर करतो आणि येशूच्या अंतिम व गौरवशाली आगमनासाठी आपल्याला तयारी करणे शक्य करतो.

त्रैक्य हे खरोखरच श्रद्धेचे रहस्य आहे. आपल्या मर्यादित आकलनानुसार आपण एवढे समजतो की एकाच देवामध्ये तीन दैवी व्यक्ती आहेत: पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा. या तिन्ही व्यक्ती एकमेकींपासून भिन्न आहेत. प्रत्येक व्यक्ती एकाच दैवी स्वभावात पूर्णपणे सहभागी आहे. तिन्ही व्यक्ती पूर्ण ऐक्याने कार्य करतात, तरीही प्रत्येक व्यक्ती आपापले विशिष्ट कार्य पूर्ण करते. पित्यानेच पुत्राला जगात पाठवले आणि सर्वांच्या तारणासाठी पुत्राने आपले जीवन अर्पण करावे, अशी त्याची इच्छा होती. पुत्राला पाठवण्यात आले आणि त्याने पित्याची इच्छा परिपूर्ण रीतीने पूर्ण केली व मानवतेला देवत्वाशी जोडले. पवित्र आत्मा हा पिता आणि पुत्र यांनी दिलेले अभिवचन आहे. तो त्या दोघांपासून निघतो आणि आपल्यावर उतरतो, आपल्याला जीवन देतो आणि परमपवित्र त्रैक्याच्या जीवनात आपल्याला सहभागी होणे शक्य करतो.

हे समजणे कठीण वाटत असेल, तर ते स्वाभाविकच आहे. आपल्या मर्यादित बुद्धीला देवाच्या वास्तवाची केवळ एक झलकच समजू शकते. पण यामुळे आपण निराश होऊ नये. उलट, ज्या दिवशी आपण देवाला समोरासमोर पाहू आणि त्याच्या दैवी जीवनाच्या रहस्यात अधिक खोलवर प्रवेश करू, त्या दिवसाची आतुरतेने वाट पाहण्याची प्रेरणा यातून आपल्याला मिळावी.

आज आपण परमपवित्र त्रैक्याच्या तिसऱ्या व्यक्तीकडे, म्हणजेच पवित्र आत्म्याकडे, विशेष लक्ष देतो. पवित्र आत्म्याच्या या युगात जगायला मिळणे ही आपल्याला लाभलेली एक अद्भुत देणगी आहे. येशू पृथ्वीवर वावरत होता त्या काळात जगायला मिळाले असते, तर किती छान झाले असते, असे कदाचित तुमच्या मनात आले असेल. पण आपण जावे हेच चांगले आहे, असे येशूने स्वतः सांगितले. का? कारण मग तो आपल्या कैवारी पवित्र आत्म्याला, सत्याच्या आत्म्याला, पाठवणार होता. तो तुम्हाला संपूर्ण सत्याकडे नेईल. म्हणून आपण आता ज्या युगात जगत आहोत ते पवित्र आत्म्याचे युग, जगाने आजवर अनुभवलेले सर्वांत धन्य युग आहे. कारण आता पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने परमपवित्र त्रैक्याला आपल्या अंतःकरणात वास करू देण्याची देणगी आपल्याला लाभली आहे. देव आता केवळ संदेष्ट्यांद्वारे बोलत नाही. येशू ख्रिस्तामधील पुत्राच्या व्यक्तीद्वारेच तो स्वतःला प्रकट करतो, असेही आता नाही. आता तो आपल्यामध्येही राहू शकतो आणि आपल्या आत्म्यालाच आपले निवासस्थान बनवू शकतो. आपल्या आत्म्यात स्वर्ग आणि पृथ्वी एकत्र येतात. याहून मोठे काहीच असू शकत नाही.

पवित्र आत्मा तुमच्यावर उतरतो तेव्हा तो पित्याची आणि पुत्राची उपस्थितीही घेऊन येतो. ते एकमेकांपासून अविभाज्य आहेत. म्हणून, जेव्हा आपण प्रार्थनापूर्वक आपल्या अंतःकरणात डोकावतो, तेव्हा आपल्याला पित्याची वाणी ऐकू येते. ती आपल्याला त्याच्या पवित्र इच्छेनुसार चालायला मार्गदर्शन करते. तिथे आपल्याला पुत्राचीही भेट होते. सर्व बाबतींत त्याच्यासारखे व्हावे आणि पृथ्वीवर त्याच्याच शरीराचे अवयव म्हणून जगावे, असे पाचारण आपल्याला मिळाले आहे. हे शक्य होते कारण पवित्र आत्मा आपल्यावर उतरतो. जशी त्याची छाया आपल्या धन्य मातेवर पडली आणि तिच्या गर्भात देवाचा पुत्र धारण झाला, तसेच काहीसे आपल्याबाबतही घडते. पवित्र आत्म्याची छाया आपल्यावर पडते तेव्हा आपल्या आत्म्यात देव गर्भरूपाने धारण होतो आणि आपण इथे आणि आत्ताच देवाच्या जीवनात सहभागी होऊ लागतो.

आज आपल्या श्रद्धेच्या या पवित्र रहस्यांवर चिंतन करा. पित्याचे, पुत्राचे आणि पवित्र आत्म्याचे कार्य हे खरोखरच एक रहस्य आहे, हे लक्षात घ्या. प्रार्थनापूर्वक चिंतन केल्यानेच या रहस्यांचा उलगडा आपल्याला होऊ लागेल. देव आपल्या अंतःकरणात कसे कार्य करतो याचा शोध घेऊया, आपल्या आत्म्यात त्याचे कार्य पाहूया, त्याच्या उपस्थितीचा आस्वाद घेऊया, त्यात आनंद मानूया आणि आपली नजर त्याच्यावर स्थिर ठेवूया. देवाच्या उपस्थितीमुळे आपल्या जीवनात दिसणारी फळे आपण ओळखली पाहिजेत. पवित्र आत्म्याची दाने ही त्याचीच उदाहरणे आहेत. या दानांची संपूर्ण यादी खाली दिली आहे. आज त्यांवर चिंतन करा. असे करताना ही दाने तुम्हाला स्वतःमध्ये दिसू लागतील आणि तुमच्या आत्म्याच्या गाभ्यात स्वतः देव, म्हणजेच पवित्र आत्मा, जिवंत आहे व वास करतो, हे तुम्हाला दिसेल.

हे परमपवित्र त्रैक्या, हे पित्या, पुत्रा आणि पवित्र आत्म्या, मी मनःपूर्वक तुझी उपासना करतो आणि तुझी आराधना करतो. हे पित्या, तुझ्या पुत्राला जगात पाठवल्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. हे पित्या आणि पुत्रा, पवित्र आत्म्याला माझ्या जीवनात पाठवल्याबद्दल मी तुमचे आभार मानतो. युगांच्या शेवटी तू गौरवाने परत येशील, तेव्हा मी तयार असावे म्हणून आज आणि दररोज माझा आत्मा तुझ्यासाठी अधिक पूर्णपणे खुला करू दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

 

पवित्र आत्म्याची सात दाने

प्रभूचे भय: या दानामुळे देवाशी असलेल्या नात्याला कशाने धक्का लागू शकतो, याची ख्रिस्ती व्यक्तीला तीव्र जाणीव होते.  हे नाते दुखावण्याचे पवित्र “भय” मनात असते आणि त्या गोष्टी कोणत्याही परिस्थितीत टाळण्यासाठी कृपा मिळते.

सुज्ञता: या दानामुळे ख्रिस्ती व्यक्तीला आपल्या चिंतनशील बुद्धीने “दैवी सत्यांवर मनन करण्याची” विशेष कृपा मिळते.  आपल्याला व्यापक चित्र दिसते आणि आपल्या जगात शांती व सलोखा नांदण्यासाठी आपण सर्वोत्तम रीतीने कसे साधन होऊ शकतो, हे समजते.

समज: श्रद्धेच्या बाबतीत अलौकिक खात्री लाभण्याची ही क्षमता आहे.  जीवनाचा अर्थ उमगतो.  देवाने प्रकट केलेल्या सत्यांचा सखोल आशय आणि दुःखाचा अर्थ आपल्याला उमगतो. ज्या गोष्टींमुळे मनात शंका घ्यावीशी वाटते, त्याही आपल्याला समजून घेता येतात.  या दानामुळे, देवाच्या योजनेनुसार जीवनातील प्रत्येक गोष्ट कशी भल्यासाठी उपयोगी पडू शकते, हे आपल्याला दिसू लागते.

ज्ञान:  या दानामुळे ख्रिस्ती व्यक्तीला मुख्यतः आपल्या व्यावहारिक बुद्धीने त्या त्या परिस्थितीत देवाची इच्छा काय आहे, हे समजते.  कसे जगावे, देवाची इच्छा कशी ओळखावी आणि दैनंदिन जीवनात कोणता निर्णय घ्यावा, हे आपल्याला कळते.  या दानामुळे आपल्या पूर्वीच्या चुकांतून शिकणेही शक्य होते.

सल्ला:  या दानामुळे आपण संपूर्ण ख्रिस्तसभा घडवणाऱ्या साखळीतील एक दुवा आहोत, हे ख्रिस्ती व्यक्तीला उमगते.  आपल्या जीवनप्रवासात आपण एकमेकांना मदत आणि आधार द्यावा म्हणून देव आपल्यापैकी प्रत्येकाला उपयोगात आणतो.  एकमेकांच्या वाढीसाठी आपला वाटा उचलताना काय बोलावे आणि कसे वागावे, हे आपल्याला कळते.

धैर्य: सोप्या शब्दांत, चांगले करण्यासाठी आणि वाईट टाळण्यासाठी लागणारी मनाची आणि आत्म्याची दृढता म्हणजे धैर्य. हे ख्रिस्ती धाडसाचे एक रूप आहे. शुभवर्तमान आपणा सर्वांना असे जीवन जगण्यास बोलावते, ज्याच्या केंद्रस्थानी प्रेम असते. त्या पाचारणाशी शेवटपर्यंत निष्ठावान राहण्याचे बळ धैर्य आपल्याला देते.

भक्ती:  या दानामुळे सर्वप्रथम आपण देवाचा आदर करतो व त्याच्यावर प्रेम करतो. तसेच, एकमेकांची प्रतिष्ठा ओळखून देवाची लेकरे म्हणून एकमेकांचा आदर करतो


पवित्र आत्म्याद्वारे समेट & त्याने परिपूर्ण झालेले जीवन

पेंटेकॉस्ट रविवारचा महासण (वर्ष ब)

येशू पुन्हा त्यांना म्हणाला, “तुम्हांला शांती असो. जसे पित्याने मला पाठवले आहे, तसे मी तुम्हांला पाठवतो.” असे बोलून त्याने त्यांच्यावर फुंकर घातली आणि त्यांना म्हटले, “पवित्र आत्म्याचा स्वीकार करा. ज्यांच्या पापांची तुम्ही क्षमा कराल, त्यांना क्षमा मिळेल; आणि ज्यांच्या पापांची तुम्ही क्षमा करणार नाही, त्यांना क्षमा मिळणार नाही.” योहान 20:21–23

पेंटेकॉस्टच्या हार्दिक शुभेच्छा! येशूच्या पहिल्या अनुयायांवर आणि आपल्या सर्वांवर पवित्र आत्म्याचा परिपूर्ण वर्षाव झाल्याचा उत्सव आज आपली ख्रिस्तसभा जगभर साजरा करते. आपल्या जीवनात पवित्र आत्म्याची गरज का आहे? हा चिंतन करण्यासारखा महत्त्वाचा प्रश्न आहे. आजही, नेहमीप्रमाणे, पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा हे एकच देव म्हणून कार्य करतात. आपला त्याच्याशी समेट व्हावा अशी पित्याची इच्छा आहे; पुत्राने हा समेट शक्य केला; आणि आता पवित्र आत्मा आपल्या जीवनात हे कार्य पूर्णत्वास नेतो. आपल्याला मिळालेल्या तारणाच्या देणगीच्या केंद्रस्थानी आपल्या पापांची क्षमा आहे. वरील उताऱ्यातून हे स्पष्ट होते की येशूने प्रेषितांना, म्हणजे आपल्या पहिल्या बिशपांना, पवित्र आत्म्याची एक विशेष देणगी दिली: त्याच्या नावाने आणि त्याच्या सामर्थ्याने पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार त्याने त्यांच्याकडे सोपवला.

पेंटेकॉस्ट साजरा करताना, पवित्र आत्मा तुमच्या जीवनात कसे कार्य करतो यावर प्रार्थनापूर्वक चिंतन करण्याची ही चांगली संधी आहे. समेटाचा संस्कार हा पवित्र आत्मा तुमच्या जीवनात प्रभावीपणे कार्य करू शकतो अशा सर्वांत महत्त्वाच्या मार्गांपैकी एक आहे. या संस्काराद्वारे पवित्र आत्मा तुम्हांला पित्याकडे आकर्षित करतो आणि त्याची परिपूर्ण इच्छा ओळखण्यास व समजून घेण्यास मदत करतो. अशा रीतीने, पुत्राच्या शरीराचे एक अंग म्हणून तुम्हांला त्याच्याशी अधिक पूर्णपणे एकरूप होऊन जगता येते.

पवित्र आत्म्याच्या सात देणग्यांद्वारेही तो आपल्या ख्रिस्ती वाटचालीत आपल्याला मदत करतो. परंतु समेटाच्या संस्कारातून मिळणारी क्षमेची देणगी आपण प्रथम स्वीकारली नाही, तर या देणग्या आपल्या जीवनात परिणामकारक ठरणार नाहीत. पवित्र आत्म्याचे हे पहिले आणि सर्वांत मूलभूत कार्य आहे. त्यातून इतर सर्व देणग्या स्वीकारण्याचा मार्ग खुला होतो. कदाचित म्हणूनच येशूने प्रथम पवित्र आत्मा दिला, तेव्हा त्याने आपल्या नावाने पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार प्रेषितांना देण्यावर भर दिला.

पित्याशी आपला समेट झाल्यावर आणि आपण कृपेच्या अवस्थेत जगू लागल्यावर, पवित्र आत्मा आपल्याशी असलेले आपले नाते अधिक दृढ करत राहतो आणि आपल्या ख्रिस्ती वाटचालीत आपल्याला मदत करतो. हे विशेषतः पवित्र आत्म्याच्या सात देणग्यांद्वारे घडते. आपल्या बुद्धीवर सर्वाधिक परिणाम करणाऱ्या देणग्या म्हणजे सुज्ञता, आकलन आणि ज्ञान. सुज्ञतेमुळे पवित्र त्र्येकाचे अंतर्गत जीवन आपल्याला अधिक स्पष्टपणे समजते. आकलनामुळे शुभवर्तमानाच्या प्रकाशात आपले जीवन आणि आपल्यावर सोपवलेले कार्य यांचा अर्थ आपल्याला उमगतो. ज्ञानामुळे देवाच्या इच्छेनुसार व्यवहारातील निर्णय घेण्यास आपल्याला मदत होते.

प्रभूचे भय आणि भक्ती या देणग्या देवावर प्रेम करण्यास आपल्याला मदत करतात. आपल्या कृतींमुळे देवाशी असलेले आपले नाते कसे दृढ होते किंवा त्यात कसा अडथळा येतो, हे प्रभूच्या भयामुळे आपल्याला दिसते. त्यामुळे या नात्याला हानी पोहोचवणारे सर्व काही टाळण्याची आणि ते दृढ करणाऱ्या गोष्टी निवडण्याची प्रेरणा आपल्याला मिळते. भक्तीमुळे देवाची महान प्रतिष्ठा आणि त्याचे सौंदर्य आपल्याला जाणवते आणि त्याच्याबद्दल व त्याच्या सर्व लोकांबद्दल आपल्या मनात गाढ आदर निर्माण होतो.

सल्ला आणि धैर्य याही देणग्या पवित्र आत्मा देतो. त्यांच्या मदतीने आपण श्रद्धेत आणि प्रेमात दृढपणे पुढे जातो. विशेषतः आपल्या शेजाऱ्यावर प्रेम करताना सल्ल्याची देणगी आपल्याला योग्य दिशा दाखवते. जे काही प्रेमाने करण्यास आपल्याला पाचारण केले आहे, ते अढळ निष्ठेने करण्यासाठी लागणारे बळ धैर्याची देणगी आपल्याला देते.

आज पेंटेकॉस्टचे महापर्व साजरे करताना, जीवन बदलून टाकणाऱ्या पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्यावर चिंतन करा. तुमच्या जीवनात पवित्र आत्म्याचा परिपूर्ण वर्षाव व्हावा म्हणून तुम्हांला मन खुले करायचे असेल आणि श्रद्धेच्या वाटचालीसाठी आवश्यक असलेल्या अनेक देणग्या स्वीकारायच्या असतील, तर सर्वांत मूलभूत देणगीपासून सुरुवात करा. समेटाच्या संस्कारापासून सुरुवात करा. आजच्या शुभवर्तमानात येशूने उच्चारलेल्या शब्दांवर मनन करा. आपल्या नावाने पापांची क्षमा करण्याची कृपा आपल्या पहिल्या याजकांकडे सोपवताना, येशू तुम्हांलाही ती देणगी स्वीकारण्यास बोलावत होता, हे लक्षात घ्या. तुम्ही सर्व पापांपासून शुद्ध व्हावे, अशी पवित्र आत्म्याची इच्छा आहे. त्याला तुम्हांला शुद्ध करू द्या; त्यानंतर मिळणारी विपुल कृपा पाहून तुम्ही आश्चर्यचकित व्हाल.

हे माझ्या गौरवशाली प्रभू, सत्याच्या पूर्णतेकडे आम्हांला नेण्यासाठी आणि पित्याशी आमचा समेट घडवून आणण्यासाठी तू आमच्यावर पवित्र आत्मा पाठवण्याचे वचन दिलेस. पेंटेकॉस्टच्या दिवशी तू ते वचन पाळलेस आणि आजही जे विश्वास ठेवतात त्या सर्वांना तू पवित्र आत्मा देत राहतोस. हे पवित्र आत्म्या, माझ्यावर ये. विशेषतः समेटाच्या संस्कारात माझ्या पापांची क्षमा कर आणि तुझ्या सातही देणग्यांनी मला परिपूर्ण कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


हे पवित्र आत्म्या, आमच्याकडे ये!

पेंटेकॉस्ट रविवारचे महापर्व (वर्ष क)

तेवढ्यात आकाशातून सोसाट्याच्या वाऱ्यासारखा आवाज आला आणि ते ज्या घरात होते ते संपूर्ण घर त्या आवाजाने भरून गेले. मग त्यांना अग्नीच्या जिभांसारख्या ज्वाळा दिसल्या. त्या वेगवेगळ्या झाल्या आणि त्यांच्यापैकी प्रत्येकावर एकेक ज्वाळा येऊन विसावली. ते सर्व पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झाले आणि आत्म्याने त्यांना जशी बोलण्याची शक्ती दिली, तसे ते निरनिराळ्या भाषांत बोलू लागले. प्रेषितांची कृत्ये 2:2–4

वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा! आज पेन्टेकॉस्टच्या सणाला पवित्र आत्म्याच्या आगमनाचा आनंदोत्सव साजरा करताना आपण ख्रिस्तसभेचा जन्मही साजरा करतो. म्हणून आजचा दिवस हा तुम्ही ख्रिस्तसभेचे सदस्य म्हणून तिच्या जीवनात सहभागी आहात, याचा आनंद साजरा करण्याचा दिवस आहे. एक मानवी संस्था म्हणून ख्रिस्तसभेला आपल्या सदस्यांच्या पापांमुळे नेहमीच दुःख सोसावे लागले आहे. या दुःखद सत्याची जाणीव आज आपल्याला अधिकाधिक होत आहे. पण ख्रिस्तसभा स्वतः ख्रिस्ताची निष्कलंक वधू आहे. पृथ्वीवर, स्वर्गात आणि शुद्धिस्थानात असलेले ख्रिस्ताचे शरीर तीच आहे. पृथ्वीवरील आपण संघर्षरत ख्रिस्तसभेचे सदस्य आहोत. स्वर्गातील विश्वासू विजयी ख्रिस्तसभेचे सदस्य आहेत. आणि शुद्धिस्थानातील विश्वासू दुःख सोसणाऱ्या ख्रिस्तसभेचे सदस्य आहेत. पण आपण सर्व जण ख्रिस्ताच्या पवित्र शरीराचे, म्हणजेच ख्रिस्तसभेचे, सदस्य म्हणून एकत्र जोडलेले आहोत, आणि ख्रिस्त आपले मस्तक आहे.

दर रविवारी आपण चर्चमध्ये आपल्या श्रद्धेची कबुली देतो. आपण ‘एक, पवित्र, कॅथलिक आणि प्रेषितीय चर्च’ मानतो, असे जाहीर करतो. याचा नेमका अर्थ काय? पहिले म्हणजे, पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने आणि कार्याने ख्रिस्तावरील श्रद्धा व्यक्त करणारे सर्व जण ‘एक’ होतात. ही एकता म्हणजे अनंतकाळ टिकणारे आध्यात्मिक ऐक्य. ते अभंग आहे आणि ज्या जीवनासाठी आपली निर्मिती झाली, त्या जीवनात ते आपल्याला पुन्हा आणते. म्हणजेच देवाशी आणि इतरांशी ऐक्याचे जीवन, ज्यात मानवजातीला देवाशी सहभाग लाभतो.

एक कुटुंब म्हणून चर्च ‘पवित्र’ही आहे. पवित्र असणे म्हणजे ख्रिस्ताच्या रक्ताने आपल्याला पूर्णत्व प्राप्त होते आणि त्याने केलेल्या उद्धारात आपण सहभागी होतो. त्याच्या दयेमुळे आपल्या पापांची क्षमा होते आणि आपण स्वर्गातील पित्याची मुले होतो व पुत्राच्या सार्वकालिक जीवनात सहभागी होतो.

‘कॅथलिक’ या शब्दातून हे सत्य व्यक्त होते की तारणाची देणगी सर्वांना देऊ केली जाते. ही देणगी स्वीकारणाऱ्या सर्वांसाठी हे सार्वत्रिक पाचारण आहे. देव केवळ काही जणांचे नव्हे, तर सर्वांचे तारण करण्यासाठी आला, आणि अनेक जण तारणाची ही देणगी स्वीकारतील.

आपण ‘प्रेषितीय’ आहोत, कारण देवाने आपल्या प्रेषितांच्या माध्यमातून आपल्या ख्रिस्तसभेची स्थापना करण्याचे ठरवले. तारण देणाऱ्या सत्याची घोषणा करण्यासाठी आणि क्रुसाद्वारे प्राप्त झालेली कृपा वाटण्यासाठी देवाने त्यांना आपली साधने होण्याचे खास पाचारण दिले. प्रेषितांचे कार्य आजही त्यांचे उत्तराधिकारी असलेले बिशप आणि बिशपांचे सहकारी असलेले धर्मगुरू यांच्यामार्फत चालू आहे. ते पापी असले, तरी देव त्यांच्यामार्फत जगाला आपली कृपा आणि सत्य देतो.

ख्रिस्ताच्या एकाच शरीराचे सदस्य म्हणून, शुभवर्तमान इतरांपर्यंत पोहोचवून आणि सखोल प्रार्थनेचे जीवन जगून त्याचे कुटुंब वाढवण्याचे आमंत्रण देव तुम्हालाही देतो. देव तुम्हाला पाचारण करतो आणि पाठवतो. हे पवित्र आत्म्याच्या वर्षावाद्वारे घडते. त्या वर्षावाचा उत्सव आज आपण विशेष रीतीने साजरा करतो.

देवाच्या कुटुंबाचे, म्हणजेच चर्चचे, सदस्य होण्याचे आमंत्रण मिळणे हा किती मोठा सन्मान आहे, यावर आज चिंतन करा. हे आमंत्रण इतरांपर्यंत पोहोचवण्याची महत्त्वाची जबाबदारी तुमच्यावर आहे, याचाही विचार करा. पवित्र आत्म्याकडे प्रार्थना करा की त्याची सातही दाने तुमच्या जीवनात अधिक विपुल व्हावीत. त्यामुळे देवाला तुमच्याद्वारे ज्यांच्यापर्यंत पोहोचायचे आहे, त्यांच्यापर्यंत शुभवर्तमानाचा तारणदायी संदेश नेण्यास तुम्ही हातभार लावू शकाल.

हे पवित्र आत्म्या, ये. तुझ्या विश्वासू जनांची अंतःकरणे भरून टाक आणि त्यांच्यात तुझ्या प्रेमाची ज्योत प्रज्वलित कर. तुझा आत्मा पाठव, म्हणजे ते निर्माण होतील. आणि तू पृथ्वीचे रूप नवे करशील. हे देवा, तू पवित्र आत्म्याच्या प्रकाशाने विश्वासू जनांच्या अंतःकरणांना बोध केलास. त्याच पवित्र आत्म्याद्वारे आम्हाला खरे शहाणपण लाभो आणि त्याच्याकडून मिळणाऱ्या सांत्वनाचा आनंद आम्हाला सदैव लाभो. आमच्या प्रभू ख्रिस्ताद्वारे ही प्रार्थना आम्ही करतो. आमेन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


तुमची स्वर्गीय माता

ख्रिस्तसभेची माता धन्य कुमारी मरिया हिचे स्मरण — पेन्टेकॉस्टनंतरचा सोमवार

येशूच्या क्रुसाजवळ त्याची आई, त्याच्या आईची बहीण, क्लोपाची पत्नी मरिया आणि मग्दालेना मरिया उभ्या होत्या. येशूने आपल्या आईला आणि ज्याच्यावर त्याचे प्रेम होते त्या शिष्याला तिथे पाहिले. तेव्हा तो आपल्या आईला म्हणाला, “बाई, पाहा, हा तुझा मुलगा.”  मग तो त्या शिष्याला म्हणाला, “पाहा, ही तुझी आई.”  आणि त्या क्षणापासून त्या शिष्याने तिला आपल्या घरी घेतले. योहान 19:25–27

आज आपण साजरे करत असलेले हे स्मरण पोप फ्रान्सिस यांनी 2018 मध्ये रोमन उपासना दिनदर्शिकेत समाविष्ट केले. हे स्मरण या सत्यावर प्रकाश टाकते: धन्य कुमारी मरिया ही केवळ ख्रिस्त या व्यक्तीची माता, आणि म्हणून देवमाता, नाही; ती ख्रिस्तसभेचीही माता आहे, म्हणजेच सर्व श्रद्धावंतांची माता आहे. धन्य कुमारी मरिया ही तुमची माता आहे. तुमची माता या नात्याने ती खरोखरच ममताळू, करुणामय, काळजी घेणारी आणि दयाळू आहे. एका आदर्श मातेला आपल्या लेकराला जे काही द्यावेसे वाटते, ते सर्व ती तुम्हाला देते. आपल्या लेकरांच्या रक्षणासाठी ती कोणत्याही अडचणीपुढे मागे हटणार नाही, अशी ती खंबीर माता आहे. तुम्ही तिचे लाडके लेकरू आहात आणि ती तुमच्यासाठी पूर्णपणे समर्पित आहे.

या स्मरणासाठी निवडलेल्या सुवार्तेच्या उताऱ्यात आपली धन्य माता क्रुसाच्या पायथ्याशी उभी असलेली दिसते. तिचा पुत्र अखेरच्या यातना भोगत असताना, तो ज्या क्रुसावर होता त्याच्या पायथ्याशीच ती उभी राहणार होती; दुसरीकडे कुठेही नाही. ती भीतीने पळून गेली नाही. ती दुःखाने कोलमडली नाही. स्वतःची कीव करत ती बसून राहिली नाही. उलट, आपल्या लेकराला जपणाऱ्या, करुणामय, निष्ठावान आणि समर्पित मातेच्या परिपूर्ण प्रेमाने व धैर्याने ती आपल्या पुत्राच्या पाठीशी उभी राहिली.

आपल्या पुत्राच्या दुःखाच्या आणि मृत्यूच्या घटकेला ती त्याच्याजवळ उभी होती. तेव्हा येशू तिच्याकडे वळला आणि प्रेषित योहानाला त्याने तिच्या मायेच्या स्वाधीन केले. ख्रिस्तसभेच्या आरंभीच्या धर्मपित्यांपासून ते आजच्या ख्रिस्तसभेच्या अगदी अलीकडच्या शिकवणीपर्यंत, येशूने योहानाला मरियेच्या आणि मरियेला योहानाच्या स्वाधीन केले, या कृतीचा अर्थ असा समजला गेला आहे की त्याने सर्व श्रद्धावंतांना माता मरियेच्या मायेच्या स्वाधीन केले. म्हणून माता मरिया ही केवळ तारणारा ख्रिस्त याचीच माता नाही, तर तो ज्यांचे तारण करतो त्या सर्वांची, म्हणजे आपल्या सर्वांची माता, ख्रिस्तसभेची माता ठरते.

स्वर्गात तुम्हाला लाभलेल्या आध्यात्मिक मातेचा विचार करा. माता जीवन देते. क्रुसाद्वारे मिळवलेले कृपेचे नवे जीवन तुम्हाला देण्याची जबाबदारी तुमच्या स्वर्गीय मातेकडे सोपवली आहे. तुमची माता या नात्याने ती तुमच्या हिताचे असे काहीही तुमच्यापासून रोखून ठेवणार नाही. आई आपल्या लेकरांशी मायेने वागते. आपल्या स्वर्गीय मातेचे निष्कलंक हृदय तुमच्याविषयी अपार ममतेने भरलेले आहे. तिच्या मायेचा स्पर्श शरीराला जाणवत नसला, तरी तो त्याहून कितीतरी खोलवर पोहोचतो. गरजेच्या वेळी तुम्ही प्रार्थना करून तिच्याकडे वळता, तेव्हा ती तुम्हाला कृपा देते आणि त्या कृपेतून तुम्हाला तिच्या मायेचा स्पर्श होतो. ती तुम्हाला आपल्या पुत्राची कृपा देते. क्रुसावर त्याचे रक्त आणि पाणी दयेचा झरा बनून वाहू लागले, तेव्हा ती कृपा ओतली गेली. ममताळू आणि समर्पित मातेप्रमाणे माता मरिया तुमच्यावर त्या दयेचा वर्षाव करते. ती काहीही राखून ठेवत नाही.

आपल्या धन्य मातेच्या हृदयात तुमच्याविषयी किती प्रेम आहे, याची जाणीव तुम्हाला नसेल, तर तुमच्या जीवनात तिचे स्थान अधिक खोलवर समजून घेण्यासाठी या स्मरणाचा उपयोग करा. अनेक मुले आपली आई आपल्यासाठी जे काही करते ते गृहीत धरतात; तिच्या प्रेमाची खोली त्यांना पूर्णपणे कळत नाही. आपल्या स्वर्गीय मातेच्या बाबतीतही असेच आहे. स्वर्गात तिची समोरासमोर भेट होईपर्यंत तिचे प्रेम आणि ती आपल्या जीवनात सतत मायेने करत असलेले कार्य आपल्याला पूर्णपणे समजणार नाही.

तुमच्या जीवनाच्या प्रत्येक क्षणी माता मरिया तुमच्या पाठीशी उभी आहे, यावर आज चिंतन करा. तुमच्या आनंदात आणि दुःखात, मोहाच्या आणि संघर्षाच्या क्षणी, तसेच मनात गोंधळ असताना आणि गोष्टी स्पष्ट झाल्यावरही, ती तुमच्याजवळ आहे हे पाहा. तुम्हाला सर्वाधिक गरज असते तेव्हा ती तुमच्या पाठीशी उभी राहून तुम्हाला सर्व उत्तम आध्यात्मिक देणग्या देते, हे पाहा. ती खरोखरच तुमची माता आहे आणि तुमच्या प्रेमास व कृतज्ञतेस पात्र आहे.

माझ्या परमप्रिय माते, तू अढळ निष्ठेने आणि प्रेमाने आपल्या पुत्राच्या पाठीशी उभी राहिलीस. तू त्याची काळजी घेतलीस, त्याला वाढवलेस आणि त्याची साथ कधीही सोडली नाहीस. मीही तुझे लाडके लेकरू आहे. माझ्यावर प्रेम करण्यात तू दाखवलेल्या निष्ठेबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तुझ्या पुत्राची जी कृपा तू मला आयुष्यभर देत आली आहेस, तिचा स्वीकार करण्यासाठी मी माझे हृदय उघडतो. तुझ्या मायेच्या काळजीची मला अधिक जाणीव होऊ दे आणि माझ्या जीवनातील तुझ्या उपस्थितीबद्दलची माझी कृतज्ञता दिवसेंदिवस वाढू दे. मरिया माते, आमच्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


ख्रिस्तसभा सदैव विजयी राहील

संत पेत्राच्या धर्मासनाचा सण, 22 फेब्रुवारी

“म्हणून मी तुला सांगतो: तू पेत्र आहेस, आणि या खडकावर मी माझी ख्रिस्तसभा उभारीन. अधोलोकाची द्वारे तिच्यावर मात करू शकणार नाहीत. मी तुला स्वर्गराज्याच्या किल्ल्या देईन. तू पृथ्वीवर जे काही बांधशील ते स्वर्गात बांधले जाईल, आणि तू पृथ्वीवर जे काही सोडशील ते स्वर्गात सोडले जाईल.” मत्तय 16:18–19

वरील उतारा आपल्याला अनेक मूलभूत सत्ये शिकवतो. त्यांपैकी एक सत्य हे आहे की “अधोलोकाची द्वारे” चर्चवर कधीही मात करू शकणार नाहीत. या सत्यामुळे आपल्याला आनंद मानण्यास मोठे कारण मिळते.

शतकानुशतके अस्तित्वात असलेल्या अनेक मानवी संस्थांचा विचार करा. किती तरी बलाढ्य सत्ताही उदयास आल्या आणि लयाला गेल्या. विविध चळवळी आल्या आणि गेल्या. असंख्य संघटना उभ्या राहिल्या आणि नाहीशा झाल्या. पण कॅथलिक ख्रिस्तसभा आजही टिकून आहे आणि काळाच्या अंतापर्यंत टिकून राहील. आपल्या प्रभूने दिलेल्या अभिवचनांपैकी हे एक आहे, आणि आज आपण त्याचा आनंद साजरा करतो.

इतकी वर्षे ख्रिस्तसभा टिकून राहिली, ती केवळ चांगल्या नेतृत्वामुळे नव्हे. खरे तर, अगदी सुरुवातीपासूनच ख्रिस्तसभेत भ्रष्टाचार आणि गंभीर अंतर्गत संघर्ष दिसून आले आहेत. काही पोप अनैतिक जीवन जगले आहेत. कार्डिनल आणि बिशप राजपुत्रांसारखे राहिले आहेत. काही धर्मगुरूंनी गंभीर पापे केली आहेत. अनेक धर्मसंघांनाही गंभीर अंतर्गत फाटाफुटीला तोंड द्यावे लागले आहे. तरीही ख्रिस्ताची ही तेजस्वी वधू, ही अभ्रांत संस्था, आजही टिकून आहे आणि पुढेही टिकून राहील, कारण येशूने तशी हमी दिली आहे.

आजच्या आधुनिक प्रसारमाध्यमांमुळे ख्रिस्तसभेच्या कोणत्याही सदस्याचे प्रत्येक पाप क्षणार्धात जगभर प्रसारित होऊ शकते. त्यामुळे ख्रिस्तसभेकडे तुच्छतेने पाहण्याचा मोह होऊ शकतो. लज्जास्पद प्रकार, फूट, वाद आणि अशा इतर गोष्टींमुळे कधीकधी आपण आतून हादरून जातो. रोमन कॅथलिक ख्रिस्तसभेत यापुढेही सहभागी राहावे का, असा प्रश्नही काहींना पडतो. पण खरे पाहता, तिच्या सदस्यांमधील प्रत्येक दुर्बलता ही ख्रिस्तसभेवरील आपला विश्वास नव्याने दृढ करण्याची संधी ठरली पाहिजे. ख्रिस्तसभेचा प्रत्येक नेता संत असेल असे अभिवचन येशूने दिले नाही; पण “अधोलोकाची द्वारे” तिच्यावर मात करू शकणार नाहीत, असे अभिवचन त्याने नक्कीच दिले.

आज तुम्ही ख्रिस्तसभेकडे कोणत्या दृष्टीने पाहता, यावर चिंतन करा. लज्जास्पद प्रकारांमुळे आणि फुटीमुळे तुमचा विश्वास कमकुवत झाला असेल, तर आपले लक्ष आपल्या प्रभूकडे आणि त्याच्या पवित्र, दैवी अभिवचनाकडे वळवा. अधोलोकाची द्वारे ख्रिस्तसभेवर मात करू शकणार नाहीत. आपल्या प्रभूने स्वतः याची हमी दिली आहे. यावर विश्वास ठेवा आणि या गौरवशाली सत्यात आनंद माना.

हे माझ्या गौरवशाली वर, पेत्राच्या विश्वासाच्या खडकावर तू चर्चची स्थापना केलीस. पेत्र आणि त्याचे सर्व उत्तराधिकारी ही आम्हा सर्वांना दिलेली तुझी अमोल देणगी आहे. इतरांची पापे, घोटाळे आणि फूट यांपलीकडे पाहण्यास मला मदत कर, म्हणजे हे माझ्या प्रभू, तुझ्या वधूद्वारे, म्हणजेच चर्चद्वारे, तू सर्व लोकांना तारणाकडे नेत आहेस, हे मला दिसेल. एक, पवित्र, कॅथलिक आणि प्रेषितीय चर्च या देणगीवरील माझा विश्वास आज मी नव्याने व्यक्त करतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


संत योसेफ यांचे मोठेपण

मरियेचा पती संत योसेफ यांचा महासण, 19 मार्च

योसेफ झोपेतून उठला तेव्हा प्रभूच्या दूताने आज्ञा केल्याप्रमाणे त्याने केले आणि आपल्या पत्नीला आपल्या घरी आणले. मत्तय 1:24

संत योसेफ इतके महान कशामुळे ठरले? आपल्या धन्य मातेप्रमाणे त्यांना त्यांच्या गर्भधारणेच्या क्षणापासून आदिपापापासून मुक्त ठेवण्यात आले नव्हते. येशूप्रमाणे ते दैवी नव्हते. पण ते पवित्र कुटुंबाचे प्रमुख होते; ते त्या कुटुंबाचे रक्षण करत आणि त्याच्या गरजा भागवत. ते जगाच्या तारणाऱ्याचे कायदेशीर पिता आणि देवमातेचे पती झाले. पण असे विलक्षण विशेषाधिकार लाभले म्हणूनच योसेफ महान ठरले असे नाही. सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, त्यांनी जीवनात घेतलेल्या निर्णयांमुळे ते महान ठरले. आजच्या शुभवर्तमानात त्यांचा उल्लेख “नीतिमान मनुष्य” असा केला आहे आणि “प्रभूच्या दूताने आज्ञा केल्याप्रमाणे त्याने केले,” असे म्हटले आहे. म्हणून त्यांचे मोठेपण मुख्यतः त्यांच्या नीतिमान आचरणात आणि देवाच्या इच्छेचे आज्ञाधारकपणे पालन करण्यात आहे.

पवित्र शास्त्रात नोंदवलेल्या चार स्वप्नांत देवाने योसेफांना जे सांगितले, त्याचे त्यांनी पालन केले. यात त्यांची आज्ञाधारकता विशेषत्वाने दिसून येते. पहिल्या स्वप्नात योसेफांना सांगण्यात आले: “तुझी पत्नी मरिया हिला आपल्या घरी आणण्यास भिऊ नकोस. कारण तिच्या उदरी असलेल्या या बालकाची गर्भधारणा पवित्र आत्म्याद्वारे झाली आहे. ती एका पुत्राला जन्म देईल. तू त्याचे नाव येशू ठेव, कारण तो आपल्या लोकांना त्यांच्या पापांपासून वाचवील” (मत्तय 1:20–21). दुसऱ्या स्वप्नात योसेफांना सांगण्यात आले: “ऊठ, बालकाला आणि त्याच्या आईला घेऊन इजिप्तला पळून जा आणि मी तुला सांगेपर्यंत तिथेच राहा. हेरोद त्या बालकाचा जीव घेण्यासाठी त्याचा शोध घेणार आहे” (मत्तय 2:13). तिसऱ्या स्वप्नात योसेफांना सांगण्यात आले: “ऊठ, बालकाला आणि त्याच्या आईला घेऊन इस्राएल देशात जा, कारण जे बालकाचा जीव घेऊ पाहत होते ते मरण पावले आहेत” (मत्तय 2:20). आणि चौथ्या स्वप्नात योसेफांना सावध करून यहूदियाऐवजी गालीलात जाण्यास सांगण्यात आले (मत्तय 2:22).

ही स्वप्ने क्रमाने वाचली तर संत योसेफ देवाची वाणी किती लक्षपूर्वक ऐकत होते, हे स्पष्ट होते. आपल्या सर्वांनाच स्वप्ने पडतात, पण योसेफांची स्वप्ने वेगळी होती. त्या स्वप्नांतून देवाने त्यांना स्पष्ट संदेश दिले, आणि ते संदेश स्वीकारण्याची मनापासून तयारी असणे आवश्यक होते. योसेफांनी देवाच्या वाणीला आपले मन खुले ठेवले आणि ती स्वीकारण्याच्या तयारीने व श्रद्धेने ऐकली.

योसेफानेही पूर्ण आज्ञाधारकपणे आणि दृढ निश्चयाने प्रतिसाद दिला. त्याला मिळालेल्या आज्ञा काही साध्यासुध्या नव्हत्या. त्या पाळण्यासाठी त्याला आणि त्याच्या कुटुंबाला दूरवर प्रवास करावा लागला, अनोळखी प्रदेशांत राहावे लागले आणि हे सर्व विश्वासाने करावे लागले.

देवाने आपल्यावर सोपवलेले जीवनकार्य योसेफांनी किती गांभीर्याने घेतले, हेही स्पष्ट आहे. संत पोप जॉन पॉल द्वितीय यांनी त्यांना “मुक्तिदात्याचे रक्षक” ही पदवी दिली. आपला कायदेशीर पुत्र येशू आणि आपली पत्नी मरिया यांच्या रक्षणाची जबाबदारी त्यांनी अढळ निष्ठेने पार पाडली, हे त्यांनी वारंवार दाखवून दिले. त्यांच्या गरजा भागवण्यात, त्यांचे रक्षण करण्यात आणि पित्याच्या हृदयाने त्यांच्यावर प्रेम करण्यात त्यांनी आपले आयुष्य घालवले.

आज संत योसेफांना मिळालेल्या अनन्य पाचारणावर मनन करा. विशेषतः त्यांच्या वैवाहिक जीवनातील सुरुवातीच्या वर्षांचा आणि त्यांनी येशूचे संगोपन कसे केले याचा विचार करा. आपल्या पुत्राची काळजी घेण्याची, त्याच्या गरजा भागवण्याची आणि त्याचे रक्षण करण्याची जबाबदारी त्यांनी एक पिता म्हणून किती निष्ठेने पार पाडली, यावर मनन करा. आपल्या स्वतःच्या हृदयात, आपल्या कुटुंबीयांच्या व मित्रांच्या हृदयांत आणि संपूर्ण जगात ख्रिस्ताची उपस्थिती जपून आपण सर्वांनी संत योसेफांच्या सद्गुणांचे अनुकरण करण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. संत योसेफांकडे प्रार्थना करा की त्यांचे उदाहरण अनुसरण्यास त्यांनी तुम्हाला मदत करावी, जेणेकरून आपल्या जीवनातील प्रभूची गुप्त उपस्थिती वाढत जाईल आणि पूर्णत्वास पोहोचेल.

हे तारणाऱ्याच्या रक्षका, धन्य कुमारी मरियेच्या पती, तुला वंदन असो. देवाने आपला एकुलता एक पुत्र तुझ्या स्वाधीन केला; मरियेने तुझ्यावर भरवसा ठेवला; तुझ्या सहवासात ख्रिस्त मनुष्य झाला. हे धन्य योसेफा, आम्हालाही तुझ्यातील पिता दिसू दे आणि जीवनाच्या वाटेवर आम्हाला मार्गदर्शन कर. आम्हाला कृपा, दया आणि धैर्य मिळवून दे आणि सर्व वाईटापासून आमचे रक्षण कर. आमेन. (पात्रिस कोर्देमधील प्रार्थना)


तसे होवो

प्रभूच्या जन्माची घोषणा — महोत्सव, 25 मार्च

देवाने गाब्रिएल देवदूताला गालीलातील नाझरेथ नावाच्या गावी एका कुमारिकेकडे पाठवले. तिचा वाङ्निश्चय दाविदाच्या घराण्यातील योसेफ नावाच्या पुरुषाशी झाला होता. त्या कुमारिकेचे नाव मरिया होते. तिच्याकडे येऊन देवदूत म्हणाला, ‘कृपापूर्ण मरिये, तुला प्रणाम! प्रभू तुझ्याबरोबर आहे.’ लूक 1:26–28

कल्पना करा की परमपवित्र त्रैक्यासमोर उभा असणारा तेजस्वी प्रधान देवदूत गाब्रिएल तुमच्याकडे आला आणि म्हणाला, “तू कृपापूर्ण आहेस” आणि “प्रभू तुझ्याबरोबर आहे.” तो अनुभव किती अवर्णनीय आणि विस्मयकारक असेल! आणि नेमके हेच त्या किशोरवयीन मुलीच्या, धन्य कुमारी मरियेच्या, बाबतीत घडले.

आज आपण ती अद्भुत घटना साजरी करतो: त्या क्षणी देवाने मरियेच्या धन्य गर्भात मानवी देह धारण केला. लक्षात घ्या की आजचा दिवस नाताळच्या नेमका नऊ महिने आधी येतो. आजचा हा महोत्सव साजरा करताना ख्रिस्तसभा आपल्याला येते नऊ महिने मरियेबरोबर वाटचाल करण्याचे आमंत्रण देते, जेणेकरून तिच्या दैवी पुत्राच्या जन्माचा आनंद आपण तिच्याबरोबर साजरा करू शकू.

या गौरवशाली महोत्सवाविषयी पुष्कळ काही सांगता येईल. माता मरियेवर आणि ती स्वतः गर्भधारणेच्या पहिल्या क्षणापासून मूलपापापासून मुक्त ठेवली गेली, त्या तिच्या निष्कलंक गर्भधारणेवर आपण मनन करू शकतो. प्रधान देवदूताने उच्चारलेल्या शब्दांवरही आपण मनन करू शकतो. तिने गर्भ धारण केला, या घटनेतील रहस्यावर आणि ही देणगी प्रत्यक्षात आणण्यासाठी देवाने निवडलेल्या मार्गावर आपण मनन करू शकतो. याशिवाय मनन करण्यासारखे आणखीही बरेच काही आहे. या सर्व पैलूंवर सखोल चिंतन आणि प्रार्थना करणे मोलाचे आहे; पण आता देवदूताच्या संदेशाला या तरुणीने कसा प्रतिसाद दिला, यावर आपण लक्ष केंद्रित करूया.

प्रथम आपण वाचतो की प्रधान देवदूताचे शब्द ऐकून मरिया “फार अस्वस्थ झाली” आणि तिने त्या शब्दांवर “मनन केले.” तिच्या अस्वस्थतेवरून दिसते की प्रधान देवदूत जे उघड करून सांगत होता ते तिला पूर्णपणे समजले नव्हते. पण तिने त्या शब्दांवर मनन केले, यावरून हेही दिसते की ते अधिक पूर्णपणे समजून घेण्यास ती तयार होती. मग अधिक सखोल ज्ञानाची देणगी मिळावी म्हणून ती विचारते, “हे कसे होईल? कारण माझा कोणत्याही पुरुषाशी संबंध आलेला नाही.” या प्रतिसादात ती आधी श्रद्धेने देवदूताचा संदेश स्वीकारते आणि मग देवाने प्रकट केलेली ही गोष्ट अधिक खोलवर समजून घेण्याची विनंती करते. जे आपल्याला पूर्णपणे समजत नाही ते स्वीकारण्याची क्षमता म्हणजे श्रद्धा; पण खरी श्रद्धा नेहमीच अधिक खोलवर समजून घेण्याचा प्रयत्न करते—आणि मरियेने नेमके तेच केले.

प्रधान देवदूताने आणखी काही गोष्टी उघड करून सांगितल्यावर मरिया प्रकट झालेली गोष्ट पूर्णपणे स्वीकारते. त्या वेळी तिला जितके जाणून घेण्याची गरज होती, तितके तिला सांगण्यात आले आहे, असा ती विश्वास ठेवते. मग ती आपला होकार देते. ती म्हणते, “पाहा, मी प्रभूची दासी आहे. तुझ्या वचनाप्रमाणे माझ्या बाबतीत घडो.” मरियेचा हा होकार म्हणजे देवाच्या इच्छेला पूर्णपणे शरण जाण्याची तिची प्रार्थना. देवाच्या इच्छेला आपण सर्वांनी कसा प्रतिसाद द्यावा, याचाही तो परिपूर्ण आदर्श आहे. देवाची इच्छा पूर्ण करणारे खरे सेवक आपण आहोत, हे ओळखून देव आपल्याकडून जे काही मागतो ते आपण मनापासून स्वीकारले पाहिजे आणि आपली इच्छा त्याच्या इच्छेशी पूर्णपणे एकरूप केली पाहिजे.

आज आपल्या धन्य मातेच्या या शब्दांवर मनन करा: “पाहा, मी प्रभूची दासी आहे. तुझ्या वचनाप्रमाणे माझ्या बाबतीत घडो.” हे शब्द तुमचीही प्रार्थना व्हावेत म्हणून देव तुम्हाला काय करण्यास सांगत आहे? आपली परमपवित्र इच्छा पूर्ण करण्यासाठी देव तुम्हाला कोणत्या प्रकारे बोलावत आहे? देव तुमच्याकडून जे काही मागेल, ते सर्व पूर्णपणे स्वीकारण्यास तुम्ही तयार आहात का? आपल्या धन्य मातेच्या या होकारावर प्रार्थनापूर्वक मनन करताना तुमचा प्रतिसाद तिच्या प्रतिसादाशी एकरूप करण्याचा प्रयत्न करा, म्हणजे तुम्हीही परात्पर देवाचे सेवक व्हाल.

हे स्वर्गीय पित्या, धन्य कुमारी मरियेच्या उदरी देह धारण करण्यासाठी तू आपल्या पुत्राला पाठवलेस. तुझ्या गौरवशाली प्रमुख देवदूत गाब्रिएलने ही शुभवार्ता आणली. तुझ्या पुत्राला जगात आणण्याच्या तुझ्या दैवी कार्यात सहभागी होण्यासाठी तू मला बोलावतोस. तू मला पाठवत असलेल्या संदेशांकडे माझे नेहमी लक्ष असू दे. हे प्रिय प्रभू, तुझी परमपवित्र इच्छा पूर्ण करण्यासाठी आज मी तुला “होय” म्हणतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


सुवार्तेचे कार्य पुढे नेणे

संत मार्कचा सण, 25 एप्रिल

येशूने अकरा प्रेषितांना दर्शन दिले आणि त्यांना म्हटले, “साऱ्या जगात जा आणि प्रत्येक सृष्टीजीवाला सुवार्ता जाहीर करा. जो विश्वास ठेवील आणि बाप्तिस्मा घेईल त्याचे तारण होईल; जो विश्वास ठेवणार नाही तो दोषी ठरेल.” मार्क 16:15–16

आज आपण ज्या संत मार्कचा सन्मान करतो, त्याने प्रेषितांना सोपवलेले हे कार्य नक्कीच पार पाडले. मार्क बारा प्रेषितांपैकी नव्हता आणि येशू पृथ्वीवर वावरत असताना कदाचित त्याची येशूशी ओळखही झाली नसेल. तरीही, त्याने आपली सुवार्ता लिहून ती साऱ्या जगाला जाहीर करण्याचे कार्य नक्कीच पार पाडले.

मार्कची सुवार्ता चारही सुवार्तांपैकी सर्वांत छोटी आहे, पण ती तपशिलांनी भरलेली आहे. ती येशूचे जीवन इतक्या जिवंतपणे आणि विलक्षण ओघाने सांगते की वाचताना जणू श्वास घ्यायलाही उसंत मिळत नाही. ख्रिस्तामध्ये झालेली पूर्तता, त्याचे राज्य जवळ आले आहे ही वार्ता आणि पश्चात्ताप करून विश्वास ठेवण्याची गरज हे तिचे मुख्य संदेश आहेत.

मार्कविषयी फारशी माहिती नाही. मात्र, आशिया मायनरमधील ख्रिस्ती समुदायांना संत पेत्राने लिहिलेल्या पत्रातून घेतलेल्या आपल्या पहिल्या वाचनावरून कळते की मार्क हा पेत्राचा अनुयायी होता. पेत्र त्याला प्रेमाने आपला “पुत्र” म्हणतो. मार्क हा संत पौलाचा सहकारीही असावा (फिलेमोन 1:24).

या महान सुवार्ताकाराचा सन्मान करताना आपण पाहतो की त्याच्या नावाने ओळखली जाणारी सुवार्ता ही त्याच्या सुवार्ताप्रसाराच्या कार्याची सर्वांत ठळक साक्ष आहे. ज्यांच्यासोबत त्याने काम केले, ज्यांना त्याने प्रत्यक्ष उपदेश केला आणि ज्यांच्यासमोर आपल्या प्रेमळ कृतींनी विश्वासाची साक्ष दिली, त्यांच्या जीवनात त्याने नक्कीच बदल घडवला. तरीही, त्याच्या सुवार्तेचा जगावर आजवर होत आलेला आणि अजूनही होत असलेला परिणाम पाहून आश्चर्य वाटते. त्याच्या जीवनाचा विचार करताना, आज आपल्याकडे असलेली सुवार्ता लिहीत बसलेला मार्क डोळ्यांसमोर आणा. आपण लिहिलेले शब्द युगाच्या अंतापर्यंत कोट्यवधी लोक वाचतील, अशी कल्पनाही त्या वेळी त्याला करता आली नसती. त्याच्या दृष्टीने तो फक्त आपल्या काळातील लोकांची एक छोटीशी सेवा करत होता. त्यांना येशूची ओळख व्हावी या इच्छेने तो लिहायला प्रवृत्त झाला, आणि त्यासाठी येशूची कथा लिहून ठेवणे हाच त्याला माहीत असलेला सर्वांत चांगला मार्ग होता.

मार्कने आपली सुवार्ता लिहिली, ती केवळ ख्रिस्ताचे जीवन इतरांना सांगावे या स्वतःच्या इच्छेने नव्हे, तर मुख्यतः पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने, याची आपण खात्री बाळगू शकतो. सुवार्ता लिहून मार्कने देवाच्या कृपेला प्रतिसाद दिला. देवाने त्याच्यावर हे कार्य सोपवले आणि त्याने देवाचे ऐकून त्याची आज्ञा पाळली. त्यामुळे ख्रिस्ताच्या जीवनाचे त्याने केलेले संक्षिप्त वर्णन मानवी इतिहासात सर्वाधिक वाचल्या गेलेल्या कथानकाचा एक भाग बनले आहे. एवढेच नव्हे, तर आजवर लिहिलेल्या ज्या कथांनी लोकांच्या जीवनात सर्वाधिक परिवर्तन घडवले, त्यांपैकी ही एक आहे.

देव तुम्हाला शुभवर्तमान लिहिण्यासाठी बोलावणार नसला, तरी तो तुम्हाला एका विशिष्ट कार्यासाठी बोलावत आहे. ते कार्य कोणते? आपण जे करतो ते काही महत्त्वाचे नाही, असे कधी कधी आपल्याला सहज वाटते. पण आपल्या जीवनात आपण जे काही करतो ते पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने केले, तर देव आपल्या छोट्याशा प्रयत्नातून मोठे कार्य घडवून आणील, याची आपण खात्री बाळगू शकतो. संत मार्कप्रमाणे, स्वर्गाच्या वैभवात प्रवेश करेपर्यंत देवाने आपल्याद्वारे काय साधले, हे कदाचित आपल्याला दिसणारही नाही. पण एक गोष्ट नक्की: संत मार्कप्रमाणे तुम्ही देवाची इच्छा ऐकून घेतली आणि त्याच्या आज्ञेनुसार वागलात, तर तुम्ही अर्पण केलेल्या थोड्याशा योगदानातून इतरांच्या भल्यासाठी चिरंतन आणि जीवन बदलणारे परिणाम घडतील.

आज देवाच्या या साध्या आणि नम्र सेवकाचे चिंतन करा. आपल्या योगदानाचा संपूर्ण जगावर किती मोठा परिणाम होईल, याची मार्कला किती थोडी कल्पना होती, याचा विचार करा. त्याने शुभवर्तमान लिहिले, याचे चिंतन करताना, तुमच्या वाट्याचे छोटेसे काम करण्यासाठी देव तुम्हालाही कसे बोलावत आहे, याचा विचार करा. अनेकांना तारणाची देणगी मिळावी यासाठी तुम्हीही देवाचे साधन होऊ शकता, हे लक्षात ठेवा. यासाठी महत्त्वाचे हेच की, तुमच्या जीवनासाठी देवाची इच्छा काय आहे हे शोधा आणि ती पूर्ण करण्यासाठी स्वतःला मनापासून व जिद्दीने वाहून घ्या. लगेच काही परिणाम दिसत नाहीत म्हणून खचू नका. तुम्हाला सोपवलेल्या कार्याशी एकनिष्ठ राहा. मग देवाने तुमच्याद्वारे किती अनपेक्षित प्रकारे कार्य केले, हे स्वर्गातून पाहताना तुम्हाला चिरंतन आनंद होईल.

हे गौरवशाली प्रभू येशू, जगाच्या कानाकोपऱ्यापर्यंत तुझ्या शुभवर्तमानाची घोषणा करण्याचे महान कार्य तू तुझ्या अनुयायांना सोपवलेस. संत मार्कने तुझ्या प्रेरणेला दिलेल्या प्रतिसादाबद्दल आणि त्याच्याद्वारे तू इतके प्रभावी कार्य घडवून आणलेस याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. हे प्रिय प्रभू, तू ख्रिस्तसभेला सोपवलेल्या कार्यात मला सहभागी होता यावे म्हणून माझा तुझ्या कृपेचे साधन म्हणून उपयोग कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


असामान्यत्वाकडे नेणारी साधी वाट

कामगार संत योसेफ यांचे ऐच्छिक स्मरण, 1 मे

येशू आपल्या गावी आला आणि तेथील लोकांना त्यांच्या सभास्थानात शिकवू लागला. ते थक्क होऊन म्हणाले, “या माणसाला असे ज्ञान कोठून मिळाले आणि अशी सामर्थ्यशाली कृत्ये तो कशी करतो? हा सुताराचा मुलगा नाही का?” मत्तय 13:54–55

8 डिसेंबर 2020 रोजी पोप फ्रान्सिस यांनी संपूर्ण ख्रिस्तसभेत “संत योसेफ वर्ष” साजरे करण्यास प्रारंभ होत असल्याची घोषणा केली. “पित्याच्या हृदयाने” या शीर्षकाच्या प्रेषितीय पत्राद्वारे त्यांनी या वर्षाची ओळख करून दिली. त्या पत्राच्या प्रस्तावनेत पवित्र पित्यांनी म्हटले, “योसेफ हा असा माणूस आहे की ज्याच्याकडे कोणाचे लक्ष जात नाही; तो रोज आपल्या सोबत असतो, पण शांतपणे आणि कोणाच्याही नजरेत न भरता. अशा योसेफमध्ये आपल्यापैकी प्रत्येकाला संकटाच्या काळात आपल्यासाठी मध्यस्थी करणारा, आधार देणारा आणि मार्ग दाखवणारा भेटू शकतो.”

या स्मृतिदिनासाठी नेमलेल्या वाचनांतील वरील शुभवर्तमान येशू “सुताराचा मुलगा” होता, याकडे आपले लक्ष वेधते. योसेफ श्रम करणारा माणूस होता. धन्य कुमारी मरिया आणि देवाचा पुत्र यांच्या रोजच्या गरजा भागवण्यासाठी तो स्वतःच्या हातांनी सुतारकाम करत असे. त्याने त्यांना घर, अन्न आणि रोजच्या जीवनासाठी लागणाऱ्या इतर वस्तू पुरवल्या. देवाच्या दूताने स्वप्नांत त्याला वेळोवेळी दिलेल्या सूचनांचे पालन करून त्याने त्या दोघांचे रक्षणही केले. पिता, पती आणि कामगार या नात्यांनी सेवा करताना योसेफने आपली कर्तव्ये शांतपणे, कोणाच्याही नजरेत न भरता पार पाडली.

आज आपल्या ख्रिस्तसभेत संत योसेफांना सर्वत्र ओळखले जाते आणि त्यांचा सन्मान केला जातो. जगाच्या इतिहासातील एक महत्त्वाची व्यक्ती म्हणूनही ते ओळखले जातात. पण त्यांच्या हयातीत बहुतेकांचे त्यांच्याकडे लक्षही गेले नसावे. आपले नेहमीचे कर्तव्य बजावणारा एक साधा माणूस म्हणूनच त्यांच्याकडे पाहिले गेले असावे. पण अनेक बाबतींत त्यांच्या याच साधेपणामुळे संत योसेफ आपल्यासाठी अनुकरणीय आदर्श आणि प्रेरणास्रोत ठरतात. सर्वांच्या नजरेसमोर इतरांची सेवा करण्याचे पाचारण फार थोड्यांना मिळते. रोजची कर्तव्ये बजावल्याबद्दल फार थोड्यांचे जाहीर कौतुक होते. विशेषतः आईवडिलांच्या कष्टांची पुरेशी दखल अनेकदा घेतली जात नाही. म्हणूनच नाझरेथमध्ये संत योसेफांनी जगलेले ते नम्र, लोकांच्या नजरेआडचे जीवन बहुतेकांना त्यांच्या दैनंदिन जीवनासाठी प्रेरणा देते.

तुमचे जीवन काहीसे एकसुरी असेल, तुम्ही जे करता ते लोकांच्या नजरेत भरत नसेल किंवा त्याची कदर होत नसेल, आणि रोजची कामे जिकिरीची, कधीकधी कंटाळवाणीही वाटत असतील, तर प्रेरणेसाठी संत योसेफकडे पाहा. आजच्या स्मृतिदिनी आपण योसेफचा विशेषतः एक कामगार म्हणून सन्मान करतो. त्याचे काम अगदी साधे होते. पण आपल्या रोजच्या जीवनातील साध्यासुध्या गोष्टींतच विशेषतः पवित्रता सापडते. या जगात फारशी किंवा अजिबात वाहवा मिळत नसतानाही दिवसेंदिवस सेवा करण्याचे निवडणे, ही प्रेमाची सेवा आहे. असे करण्यात तुम्ही संत योसेफच्या जीवनाचे अनुकरण करता आणि तुमच्या स्वतःच्या जीवनात पवित्रता वाढते. अशा आणि इतर साध्या, कोणाच्या नजरेत न भरणाऱ्या मार्गांनी केलेल्या सेवेचे महत्त्व कमी लेखू नका.

आज संत योसेफच्या साध्या आणि “विशेष काही नाही” असे वाटणाऱ्या दैनंदिन जीवनाचे चिंतन करा. कामगार, पती आणि पिता या नात्यांनी योसेफचे जीवन जसे असेल, तसेच तुमचेही जीवन आहे असे तुम्हाला वाटत असेल, तर त्याचा आनंद माना. रोजची साधी कर्तव्ये पार पाडत असतानाच असामान्य पवित्रतेचे जीवन जगण्यासाठी देवालाही तुम्हाला बोलवायचे आहे, याचा आनंद माना. ही कर्तव्ये नीट पार पाडा. ती प्रेमाने करा. संत योसेफ आणि त्याची पत्नी धन्य कुमारी मरिया या दोघांकडून प्रेरणा घेऊन ती करा; मरियाही या साध्या दैनंदिन जीवनात त्याच्यासोबत सहभागी होती. तुम्ही दररोज जे काही करता ते प्रेमापोटी आणि इतरांच्या सेवेसाठी केले, तर तुमच्यासाठी तोच पवित्र जीवनाचा सर्वांत खात्रीचा मार्ग आहे, हे लक्षात ठेवा.

हे माझ्या येशू, सुताराच्या पुत्रा, या पृथ्वीवरील तुझा पिता संत योसेफ याची देणगी आणि त्याच्याकडून मिळणारी प्रेरणा यांबद्दल मी तुझे आभार मानतो. त्याने आपले साधे जीवन मोठ्या प्रेमाने आणि जबाबदारीने जगले, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. कामाची आणि सेवेची माझी रोजची कर्तव्ये नीट पार पाडून त्याच्या जीवनाचे अनुकरण करण्यास मला मदत कर. माझे जीवन पवित्र व्हावे यासाठी संत योसेफच्या जीवनात मला एक उत्तम आदर्श दिसू दे. हे कामगार संत योसेफ, आमच्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


तू मला ओळखत नाहीस का?

संत फिलिप आणि याकोब या प्रेषितांचा सण, 3 मे

फिलिप येशूला म्हणाला, “गुरुदेव, आम्हाला पित्याचे दर्शन घडवा, म्हणजे आम्हाला तेवढे पुरे.” येशू त्याला म्हणाला, “फिलिप, इतका काळ मी तुमच्याबरोबर आहे, तरीही तू मला ओळखत नाहीस का? ज्याने मला पाहिले आहे त्याने पित्याला पाहिले आहे. मग ‘आम्हाला पित्याचे दर्शन घडवा’ असे तू कसे म्हणतोस?” योहान 14:8–9

आजचा उपासनाविधीतील सण फिलिप आणि धाकटा याकोब या दोन प्रेषितांच्या सन्मानार्थ साजरा केला जातो. आपल्या प्रभूने याकोबाची प्रेषितकार्याकरिता निवड केली होती आणि त्याचे एक पत्र नव्या करारात समाविष्ट आहे, यापलीकडे त्याच्याविषयी फारशी माहिती नाही. पुढे याकोब यरुशलेमला गेला आणि काही दशके त्याने तेथील ख्रिस्तसभेचे नेतृत्व केले. अखेरीस त्याला दगडमार करून ठार मारण्यात आले आणि तो ख्रिस्तसाक्षी ठरला. फिलिपने ग्रीस, फ्रुगिया आणि सिरिया येथे सुवार्तेचा प्रचार केला. त्याला आणि संत बार्थोलोम्यूला उलटे वधस्तंभावर खिळण्यात आले, असे मानले जाते. उलटे टांगलेले असतानाही फिलिपने वधस्तंभावरून अखेरच्या श्वासापर्यंत सुवार्तेचा प्रचार केला.

आजच्या मिस्सातील शुभवर्तमानात फिलिप आणि येशू यांच्यातील एक संवाद आपल्यासमोर येतो. या प्रसंगी येशू फिलिपला खडसावत आहे असे वाटले, तरी त्याचे बोलणे अगदी मनापासूनचे आहे. येशू म्हणतो, “फिलिप, इतका काळ मी तुमच्याबरोबर आहे, तरीही तू मला ओळखत नाहीस काय?” येशूने खरोखरच आपल्या शिष्यांसोबत बराच वेळ घालवला होता. ते एकत्र राहत, एकत्र जेवत, एकत्र प्रवास करत आणि एकमेकांशी बराच वेळ बोलत असत. म्हणून येशूचे हे शब्द फिलिपशी असलेल्या त्याच्या प्रत्यक्ष, जिव्हाळ्याच्या नात्यातून आले होते.

सुरुवातीला त्या विधानाचा पहिला भाग विचारात घ्या. “मी इतका काळ तुझ्याबरोबर आहे…” येशू हे शब्द तुम्हाला उद्देशून म्हणत आहे, अशी कल्पना करा. तो तुम्हाला असे म्हणू शकेल का? तुम्ही खरोखरच त्याच्यासोबत बराच वेळ घालवता का? शुभवर्तमाने वाचण्यासाठी, त्याच्याशी मनाच्या खोलातून बोलण्यासाठी, त्याच्याशी संवाद साधण्यासाठी, त्याला प्रार्थना करण्यासाठी आणि त्याचा मृदू स्वर ऐकण्यासाठी तुम्ही वेळ देता का?

पण येशू पुढे म्हणतो, “…तरीही तू मला ओळखत नाहीस काय…?” हे सत्य नम्रपणे मान्य करणे महत्त्वाचे आहे. ज्यांचे प्रार्थनाजीवन अतिशय सखोल आहे आणि ज्यांचे जीवन प्रार्थनेने बदलून गेले आहे, त्यांनाही आपल्या प्रभूची पुरेशी खोल ओळख झालेली नाही, हे खरे आहे. येशूशी आपली वैयक्तिक ओळख झाली की आपल्या जीवनात किती परिवर्तन घडू शकते, याला मर्यादा नाही.

येशू पुढे म्हणतो, “ज्याने मला पाहिले आहे, त्याने पित्याला पाहिले आहे.” म्हणून पुढचा प्रश्न असा आहे: “तुम्ही पित्याला ओळखता का?” पित्याचे तुमच्यावरचे प्रेम, तो तुमची घेत असलेली काळजी आणि त्याची परिपूर्ण इच्छा यांची तुम्हाला ओळख आहे का? पिता आणि पुत्र एकच देव आहेत, तरी ते दोन भिन्न दैवी व्यक्ती आहेत. म्हणून त्या दोघांपैकी प्रत्येकाशी प्रेमाचे नाते जोडण्याचा आपण प्रयत्न केला पाहिजे.

सुरुवातीला म्हटल्याप्रमाणे, येशू फिलिपला प्रेमाने आणि सौम्यपणे त्याची उणीव दाखवून देतो. तुम्हालाही तो त्याच प्रेमाने आणि सौम्यपणे ती उणीव दाखवून देऊ इच्छितो. तुम्ही त्याला अधिक चांगल्या प्रकारे ओळखावे, यासाठीच तो असे प्रेमाने बोलतो. येशूशी आणि पित्याशी असलेले तुमचे नाते प्रत्यक्ष जीवनात खऱ्या अर्थाने वैयक्तिक बनवण्याचे हे आमंत्रण आहे. तुम्ही त्याला ओळखता का? तुम्ही देवाच्या पुत्राला ओळखता का? तुम्ही स्वर्गातील पित्याला ओळखता का?

आज आपल्या प्रभूने हे प्रेमळ प्रश्न तुम्हालाच विचारले आहेत, असे समजून त्यांवर चिंतन करा. त्याच्या शब्दांतून त्याला अधिक खोलवर ओळखण्याची प्रेरणा घ्या. त्याच्याशी असलेले तुमचे नाते अधिक वैयक्तिक व्हावे आणि त्या नात्यातून तुमच्या जीवनात परिवर्तन घडावे, अशी प्रार्थना करा. आपल्या प्रभूशी तुमची ओळख अधिक जवळची होत जाईल, तसतशी तुम्हाला स्वर्गातील पित्याचीही ओळख होत आहे, हे लक्षात ठेवा.

हे माझ्या दैवी प्रभू, माझी ओळख करून घेण्याची आणि माझ्यावर प्रेम करण्याची तुझ्या पवित्र हृदयाची सर्वांत गहिरी इच्छा आहे. माझे हृदयही अशाच इच्छेने भरून टाक, म्हणजे, हे प्रिय प्रभू, मला केवळ तुझीच नव्हे, तर स्वर्गातील पित्याचीही ओळख होईल. हे स्वर्गीय पित्या, तुझ्या परिपूर्ण प्रेमाबद्दल मी तुझे आभार मानतो आणि प्रार्थना करतो की, दररोज त्या प्रेमाचा अधिक पूर्णपणे स्वीकार करण्यासाठी माझे अंतःकरण खुले व्हावे. संत फिलिप आणि याकोब, माझ्यासाठी प्रार्थना करा. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.


देवाच्या राज्यासाठी फळ देणे

संत मत्तियास प्रेषिताचा सण, 14 मे

“तुम्ही मला निवडले नाही, तर मी तुम्हाला निवडले आणि तुम्ही जाऊन टिकणारे फळ द्यावे म्हणून तुमची नेमणूक केली, यासाठी की तुम्ही माझ्या नावाने पित्याजवळ जे काही मागाल ते त्याने तुम्हाला द्यावे.” योहान 15:16

युदासाने आपल्या प्रभूचा विश्वासघात केल्यानंतर त्याची जागा घेण्यासाठी कोणाची निवड करावी, हे ठरवायला प्रेषित एकत्र जमले. सुरुवातीपासून आपल्याबरोबर असलेल्यांपैकीच तो असावा, असे त्यांनी ठरवले. त्यांनी मार्गदर्शनासाठी प्रार्थना केली आणि चिठ्ठ्या टाकल्या. “चिठ्ठी मत्तियाच्या नावावर पडली आणि त्याची गणना अकरा प्रेषितांमध्ये करण्यात आली” (प्रेषितांची कृत्ये 1:26).

संत मत्तियाच्या सेवाकार्याविषयी फारशी माहिती नाही. बारा प्रेषितांपैकी एक म्हणून त्याची निवड झाली, त्यामुळे तो प्रारंभीच्या ख्रिस्तसभेचा बिशप होता. विविध परंपरांनुसार त्याने आजच्या इथिओपिया, तुर्की किंवा जॉर्जिया यांपैकी एखाद्या प्रदेशात, किंवा कदाचित या तिन्ही प्रदेशांत, सुवार्तेचा प्रचार केला. आपल्या श्रद्धेसाठी त्याला दगडमार करून किंवा शिरच्छेद करून, किंवा कदाचित दोन्ही प्रकारे, ठार मारण्यात आले असे मानले जाते. म्हणून आज त्याचा ख्रिस्तसाक्षी म्हणून सन्मान केला जातो.

संत मत्तियाचा सन्मान करताना आपण केवळ प्रेषित झालेल्या आणि आपल्या जीवनाद्वारे सुवार्तेचा प्रचार केलेल्या एका व्यक्तीचा सन्मान करत नाही. देवाने आपल्या राज्याच्या प्रसारासाठी दुर्बल आणि नम्र माणसांना आपले साधन बनवण्याचे ठरवले, त्या दैवी योजनेचाही आपण गौरव करतो. वर दिलेला शुभवर्तमानाचा उतारा संत मत्तियाला नक्कीच लागू होतो आणि तो कमीअधिक प्रमाणात आपल्या सर्वांनाही लागू होतो. आपण जावे आणि “टिकणारे फळ द्यावे”, यासाठी देवानेच संत मत्तियाची आणि आपल्यापैकी प्रत्येकाची “निवड केली”. पण ज्याचे परिणाम शाश्वत आहेत असे हे चांगले फळ, पित्याकडे त्याचा पुत्र येशू याच्या नावाने आपण मागतो तेव्हाच येऊ शकते.

आपल्याद्वारे चांगले फळ यावे अशी विनंती पित्याकडे त्याचा पुत्र येशू याच्या नावाने करणे म्हणजे पित्याकडे काय मागायचे ते आपणच ठरवू शकतो, असा अर्थ नाही. उलट, “येशूच्या नावाने” मागणे म्हणजे पुत्राने पित्याकडे जे मागितले तेवढेच आपणही मागणे, हे समजून घेतले पाहिजे. पित्याची इच्छा पूर्ण व्हावी, या पुत्राच्या एकमेव शाश्वत प्रार्थनेत सहभागी होण्याची आपण निवड करतो. अशा रीतीने प्रार्थना करताना आपण आपली इच्छा पित्याच्या पवित्र इच्छेशी एकरूप करण्यास बांधील होतो.

कधीकधी आपण सगळेच देवाकडे कोणता ना कोणता अनुग्रह मागतो. आपल्याला काय हवे आहे आणि आपली इच्छा काय आहे, हे आपण त्याच्यासमोर मांडू शकतो. पण देवाने आपल्याद्वारे कार्य करावे आणि भरपूर चांगली फळे देण्यासाठी आपण त्याच्या कृपेचे साधन व्हावे, असे आपल्याला वाटत असेल, तर आपण नम्रपणे स्वतःची इच्छा बाजूला ठेवली पाहिजे. आपले सेवाकार्य देवानेच निवडावे आणि त्याच्या पवित्र कार्यासाठी त्यानेच आपली नेमणूक करावी, यासाठी आपण तयार असले पाहिजे. स्वतःच्या इच्छेचा आग्रह सोडून देवाच्या इच्छेला नम्रपणे शरण जाणे, हाच देवाचे राज्य साकार होण्याचा एकमेव मार्ग आहे.

आपण त्याच्या दैवी कार्यात सहभागी व्हावे म्हणून देवाने आपल्याला पाचारण करण्याचे ठरवले आहे, यावर आज चिंतन करा. तो आपल्याला कसे पाचारण करतो, हे त्याच्यावरच अवलंबून आहे. पण तो आपल्याला खरोखर पाचारण करतो आणि आपल्या कार्यात सहभागी होण्याचे आमंत्रण देतो, याची खात्री बाळगा. चांगली फळे देण्यासाठी देव तुम्हाला ज्या मार्गाने नेईल, त्या मार्गाने जाण्यास तयार राहा. येशूच्या पवित्र नावाने प्रार्थना करताना, आपली इच्छा पित्याच्या योजनेशी जुळवण्याचा नम्रपणे प्रयत्न करा.

हे प्रभू येशू, तू सर्व बाबतींत पित्याची इच्छा परिपूर्ण रीतीने पूर्ण केली आहेस आणि तुझ्या दैवी कार्यात सहभागी होण्यासाठी तू मला निवडले आहेस व माझी नेमणूक केली आहेस. तू मला जे काही करण्यास बोलावतोस, त्या सर्वांसाठी माझे मन आणि माझी इच्छाशक्ती खुली ठेवण्यास मला मदत कर, म्हणजे मीही तुझ्या स्वर्गीय पित्याच्या राज्याचे साधन होऊ शकेन. तुझ्या परमपवित्र नावाने मी ही प्रार्थना करतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

अनुक्रमणिका


चारही खंड मऊ मुखपृष्ठाच्या छापील पुस्तकांच्या & ई-पुस्तकांच्या स्वरूपात उपलब्ध आहेत!

अ‍ॅमेझॉन – गूगल प्ले – आयट्यून्स – बार्न्स अँड नोबल