മലയാളം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

ഉള്ളടക്കം

ആനന്ദവും വിധിന്യായവും

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ഞായർ (വർഷം A)

“വീണ്ടും, സ്വർഗരാജ്യം കടലിൽ എറിയപ്പെട്ട് എല്ലാത്തരം മത്സ്യങ്ങളെയും ശേഖരിക്കുന്ന ഒരു വലയ്ക്കു സമാനമാണ്. അതു നിറയുമ്പോൾ അവർ അതു കരയ്ക്കു വലിച്ചുകയറ്റി, ഇരുന്നുകൊണ്ട് നല്ലവ പാത്രങ്ങളിൽ ശേഖരിക്കുന്നു. ചീത്തയായവ പുറത്തുകളയുന്നു. യുഗാന്തത്തിലും ഇങ്ങനെതന്നെയായിരിക്കും. ദൂതന്മാർ പുറപ്പെട്ട് ദുഷ്ടരെ നീതിമാന്മാരിൽനിന്നു വേർതിരിച്ച് അഗ്നിച്ചൂളയിൽ എറിയും. അവിടെ വിലാപവും പല്ലുകടിയുമായിരിക്കും.” മത്തായി 13:47–50

യേശു തുടർച്ചയായി പറയുന്ന മൂന്ന് ഉപമകളിൽ മൂന്നാമത്തേതാണ് ഈ ഉപമ. ആദ്യത്തേത് സ്വർഗരാജ്യത്തെ “വയലിൽ ഒളിച്ചുവച്ച നിധി”യോട് ഉപമിക്കുന്നു. ഒരാൾ അതു കണ്ടെത്തുമ്പോൾ ആ വയൽ വാങ്ങാനായി തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിൽക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഉപമ സ്വർഗരാജ്യത്തെ വിശിഷ്ടമായ മുത്തുകൾ അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു വ്യാപാരിയോട് ഉപമിക്കുന്നു. “വലിയ വിലയുള്ള ഒരു മുത്തു കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, അവൻ പോയി തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് അതു വാങ്ങുന്നു.” ഈ രണ്ട് ഉപമകളിലും സ്വർഗരാജ്യം കണ്ടെത്തുന്നത് വലിയ ആനന്ദമാണ്. നിധിയോ മുത്തോ കണ്ടെത്തുന്ന ആൾ അത്യന്തം ആനന്ദഭരിതനാകുന്നതിനാൽ, അതു സ്വന്തമാക്കാൻ തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിട്ടുകൊടുക്കാൻ സന്നദ്ധനാകുന്നു.

എന്നാൽ ഈ മൂന്നിൽ മൂന്നാമത്തെ ഉപമ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇവിടെ സ്വർഗരാജ്യത്തെ യുഗാന്തത്തിൽ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി, നല്ലവരെ ചീത്തയായവരിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു വലയോടാണ് ഉപമിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ദൃശ്യത്തോടെയാണ് ഉപമ അവസാനിക്കുന്നത്. ദുഷ്ടർ “അഗ്നിച്ചൂളയിൽ” എറിയപ്പെടും; “അവിടെ വിലാപവും പല്ലുകടിയുമായിരിക്കും.”

ഒടുവിൽ, സ്വർഗത്തിന്റെ മഹിമകളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നവർക്ക് അനന്തമായ ആനന്ദമുണ്ടായിരിക്കും. കൃപയുടെ ആ സമ്പത്തിലേക്ക് നമ്മെ ആകർഷിക്കത്തക്കവിധം ഈ സത്യം നാം മനസ്സിലാക്കണം. അത്തരമൊരു ദാനത്തിനായുള്ള പ്രതീക്ഷ, നമ്മുടെ കർത്താവ് നമുക്കു നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അനേകം കൃപകൾ തീക്ഷ്ണതയോടെ അന്വേഷിക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കണം. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ നമുക്ക് അല്പംകൂടി ശക്തമായ ഒരു പ്രേരണ ആവശ്യമാണ്. വിശ്വാസജീവിതത്തിലും ദൈവഹിതം അന്വേഷിക്കുന്നതിലും നാം എളുപ്പത്തിൽ അലംഭാവമുള്ളവരായിത്തീരാം. അതുകൊണ്ടാണ് കാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ചിലർ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന പരിണതഫലങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് യേശു മൂന്നാമത്തെ ഉപമ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്. അത് സന്തോഷകരമായ ഒരു ചിന്തയല്ലായിരിക്കാം. എങ്കിലും അതു വിശുദ്ധമായ ഒരു ചിന്തയാണ്; കാരണം, കാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമമായ നീതിയും വിധിന്യായവും അതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ നീതിയിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? ഈ ജീവിതത്തിൽ അവിടുത്തെ വിശുദ്ധഹിതം നിരസിക്കുന്നവരുടെമേൽ അവിടുന്ന് അന്തിമമായ വിധിന്യായം നടത്തുമെന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? നരകം യാഥാർഥ്യമാണെന്നും നമ്മിൽ ആർക്കും അവിടെ എത്തിച്ചേരാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്നും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? ഈ ചിന്ത അംഗീകരിക്കാൻ പ്രയാസമാണെങ്കിൽ, ഈ മൂന്നാമത്തെ ഉപമയെക്കുറിച്ച് പ്രാർഥനാപൂർവം കൂടുതൽ ധ്യാനിക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും. നീതിയും വിധിന്യായവും യാഥാർഥ്യങ്ങളാണ്. സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ മഹിമ തീക്ഷ്ണതയോടെ അന്വേഷിക്കാൻ നാം ജീവിതത്തിൽ പൂർണമായി പ്രചോദിതരല്ലെങ്കിൽ, കാത്തിരിക്കുന്ന പരിണതഫലങ്ങളുടെ യാഥാർഥ്യത്തെയെങ്കിലും സത്യസന്ധമായി അഭിമുഖീകരിക്കണം.

ദൈവത്തിന്റെ മഹിമയെയും സൗന്ദര്യത്തെയും പ്രഭയെയുംകുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. സ്വർഗരാജ്യമാകുന്ന നിധിയിലേക്ക് നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസദൃഷ്ടി തിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. സ്വർഗരാജ്യം സ്വന്തമാക്കുന്നതു ജീവിതത്തിലെ ഏക ദൗത്യമാക്കാൻ ഈ പ്രാർഥനാപൂർവമായ ധ്യാനം നിങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ. എന്നാൽ ആനന്ദകരമായ ഈ കണ്ടെത്തൽ നിങ്ങൾക്കു പ്രയാസമാണെങ്കിൽ, സംഭവിക്കാവുന്ന പരിണതഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കാൻ മടിക്കരുത്. ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുടെയും വിധിന്യായത്തിന്റെയും ഈ പരിണതഫലങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ യാഥാർഥ്യമാകാതിരിക്കാനാണ്, നമ്മുടെ നന്മയ്ക്കായി കർത്താവ് അവയെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നത്.

എന്റെ നീതിമാനായ ന്യായാധിപനേ, അങ്ങ് എല്ലാം കാണുകയും എല്ലാം അറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തെ അങ്ങ് പൂർണമായി അറിയുന്നു. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ അലംഭാവത്തിൽനിന്നും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള വിശുദ്ധമായ തീക്ഷ്ണതയാൽ എന്നെ നിറയ്ക്കണമേ. അങ്ങയെ കണ്ടെത്തുന്നതിന്റെ ആനന്ദം സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ജാഗ്രതയോടെ മുന്നേറാൻ എനിക്കു പൂർണ പ്രചോദനമാകട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


വിശ്വാസത്തിലും പ്രാർഥനയിലും മുന്നേറുന്ന യാത്ര

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ഞായർ (വർഷം B)

അപ്പോൾ യേശു അപ്പമെടുത്ത് കൃതജ്ഞതയർപ്പിച്ചശേഷം ഇരുന്നിരുന്നവർക്ക് വിതരണം ചെയ്തു; അതുപോലെ മത്സ്യവും അവർക്ക് ആവശ്യമുള്ളത്ര നൽകി. അവർ തൃപ്തിയായി ഭക്ഷിച്ചപ്പോൾ അവിടുന്ന് ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഒന്നും പാഴായിപ്പോകാതിരിക്കാൻ ശേഷിച്ച കഷണങ്ങൾ ശേഖരിക്കുവിൻ.” യോഹന്നാൻ 6:11–12

അപ്പവും മീനും വർധിപ്പിച്ച ഈ അത്ഭുതത്തിനു സാക്ഷികളായ ആളുകൾക്ക് അവിടെയെത്താൻ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. ആദ്യം അവർ ഗലീലിക്കടലിന്റെ മറുകരയിലേക്ക് യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു; പിന്നെ, ജനവാസത്തിൽനിന്ന് അകലെയുള്ള ഒരു പ്രദേശത്തെ മലയിലേക്കും അവനെ അനുഗമിച്ചു. ഇതു ശ്രദ്ധേയമാണ്. കാരണം, വിശ്വാസമുള്ളവരും ആ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചവരുമായ ആളുകൾക്കുവേണ്ടി മാത്രമേ ഇത്ര മഹത്തായ ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് ഇതു നമ്മോടു പറയുന്നു. ജറുസലെം ദേവാലയത്തിലോ, ആളുകൾ തന്നെ സംശയിച്ചിരുന്ന ഏതെങ്കിലും സിനഗോഗിലോ യേശുവിന് ഈ അത്ഭുതം അനായാസം പ്രവർത്തിക്കാമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, അവനെ സംശയിച്ചവരും വിമർശിച്ചവരുമായ അനേകർ അവന്റെ സർവശക്തി സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുമായിരുന്നു. സ്വന്തം നാടായ നസറത്തിൽ, ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സാന്നിധ്യത്തിലും യേശുവിന് ഈ അത്ഭുതം പ്രവർത്തിക്കാമായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അവർ അവനിൽ വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ വിശ്വാസം കുറവായിരുന്ന ഇടങ്ങളിലല്ല യേശു വിസ്മയകരമായ ഈ അത്ഭുതം പ്രവർത്തിച്ചത്. പകരം, തന്നോടൊപ്പമായിരിക്കാൻ യഥാർഥമായി ആഗ്രഹിച്ചവർ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന, ജനവാസത്തിൽനിന്ന് അകലെയുള്ള ഒരു പ്രദേശത്തേക്കാണ് അവൻ പോയത്.

ഈ അത്ഭുതം പ്രവർത്തിക്കാൻ യേശു ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ, അന്ത്യത്താഴവേളയിൽ അവൻ വിശുദ്ധ കുർബാന സ്ഥാപിച്ച രീതിയോടു സാമ്യമുള്ളവയാണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. യേശു “അപ്പമെടുത്ത്, കൃതജ്ഞത അർപ്പിച്ച്, അവർക്കു വിതരണം ചെയ്തു…” എന്ന് നാം മുകളിൽ വായിക്കുന്നു. ഈ അത്ഭുതം നാലു സുവിശേഷങ്ങളിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഇത് യേശുവിന്റെ ജീവന്റെ അപ്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണത്തിന്റെ ആമുഖമാണ്. ആ പ്രഭാഷണത്തിൽ യേശു ഇങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു: “ഞാനാണ് ജീവന്റെ അപ്പം; എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നവന് ഒരിക്കലും വിശക്കുകയില്ല; എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും ദാഹിക്കുകയുമില്ല.” അതിനാൽ, അപ്പവും മീനും വർധിപ്പിച്ച ഈ അത്ഭുതത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രബോധനമായി കാണണം. വിശുദ്ധ കുർബാനയിലാണ് യേശു നമ്മെ അതിസമൃദ്ധമായി പോഷിപ്പിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധ കുർബാന അവന്റെ സ്വന്തം ജീവന്റെ ദാനവും നമ്മെ നിത്യജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ആഹാരവുമാണ്.

ദുഃഖകരമെന്നു പറയട്ടെ, വിശുദ്ധ കുർബാനയെന്ന ദാനത്തെ കണ്ടെത്തുന്നവർ വളരെ വിരളമാണെന്നു തോന്നുന്നു. അതിസമൃദ്ധമായ ജീവനിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള ക്ഷണമായി കാണുന്നതിനുപകരം, നിറവേറ്റേണ്ട ഒരു കടമയായിട്ടാണ് അനേകർ തങ്ങളുടെ കുർബാനയിലെ പങ്കാളിത്തത്തെ കാണുന്നത്. വിശുദ്ധ കുർബാനയിലൂടെ നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്ന അതിസമൃദ്ധമായ ജീവനെ കണ്ടെത്താനുള്ള ഏകമാർഗം, ആ മലയിൽ യേശു ഭക്ഷണം നൽകിയ ആളുകളുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുകയാണ്. വീണ്ടും ഓർക്കുക: ഈ അത്ഭുതത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ആളുകൾക്ക് കടൽ ചുറ്റിയോ കടൽ കടന്നോ യാത്ര ചെയ്ത് ഒരു മല കയറേണ്ടിവന്നു. അതുപോലെതന്നെ, വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഫലപ്രദമായി പങ്കുചേരാൻ നാമും ആത്മാർഥമായി പരിശ്രമിച്ചേ മതിയാകൂ. നാം നടത്തുന്ന യാത്ര വിശ്വാസത്തിന്റെ യാത്രയാണ്; നാം കയറുന്ന മല പ്രാർഥനയുടെ മലയാണ്. നമ്മുടെ കർത്താവിൽ ആഴമായി വിശ്വസിക്കുകയും, വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ അതിസമൃദ്ധവും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ശക്തിയിൽ വിശ്വസിക്കുകയും, എല്ലാ ആഴ്ചയും വിശ്വസ്തതയോടെ വിശുദ്ധ കുർബാനയെ തേടിച്ചെല്ലുകയും, അതു പ്രാർഥനാപൂർവം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഈ അതിസമൃദ്ധമായ രീതിയിൽ നാം ഒരിക്കലും പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയില്ല.

അത്യന്തം വിസ്മയകരമായ ഈ അത്ഭുതം പ്രവർത്തിക്കാൻ ജനവാസത്തിൽനിന്ന് അകലെയുള്ള ഈ പ്രദേശത്തേക്ക് യേശു യാത്ര ചെയ്തതിന്റെ പ്രതീകാത്മക അർഥത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾ നടത്താൻ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ യാത്രയെ, പരിശുദ്ധ കുർബാനയിലൂടെ നിങ്ങൾക്കു നൽകപ്പെടുന്ന അതിസമൃദ്ധമായ കൃപ കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു യാത്രയായി കാണുക. വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രാർഥനയുടെയും ഈ യാത്രയ്ക്കായി സ്വയം സമർപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് ഈ കൃപ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. ഈ അവസരം നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്. ഈ ദാനത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ മൂല്യം അവഗണിക്കരുത്. നമ്മുടെ കർത്താവിനെ തേടിച്ചെല്ലുക; വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ നിങ്ങളുടെ ഫലപ്രദമായ പങ്കാളിത്തത്തിലൂടെ, അവൻ നൽകുന്ന അതിസമൃദ്ധമായ കൃപയുടെ ദാനം കണ്ടെത്തുക.

ദിവ്യകാരുണ്യനാഥനായ എന്റെ കർത്താവേ, പ്രാർഥനയോടും ദൃഢനിശ്ചയത്തോടുംകൂടെ പരിശുദ്ധ കുർബാനയിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ മലയിലേക്കു കയറാൻ അങ്ങ് എന്നെ വിളിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ മഹത്തായ മൂല്യം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കണ്ടെത്താനും, അതിസമൃദ്ധമായ ഈ രീതിയിൽ അങ്ങയാൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടാൻ പരിശ്രമിക്കാനും എനിക്കിടയാകട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


പ്രാർഥിക്കാൻ പഠിക്കുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ഞായർ (വർഷം C)

യേശു ഒരു സ്ഥലത്ത് പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു. പ്രാർത്ഥന അവസാനിച്ചപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരുവൻ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, യോഹന്നാൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ ഞങ്ങളെയും പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണമേ.” ലൂക്കാ 11:1

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള മൂന്നു പ്രബോധനങ്ങൾ നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്നു. ഒന്നാമതായി, “കർത്തൃപ്രാർഥന” എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന പ്രാർഥന യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി, പ്രാർഥനയിൽ സ്ഥിരതയോടെ തുടരേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. മൂന്നാമതായി, ശരിയായ രീതിയിൽ സ്ഥിരതയോടെ പ്രാർഥിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

സഭാപിതാവായ തെർത്തുല്യൻ കർത്തൃപ്രാർഥനയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്, അത് “യഥാർഥത്തിൽ സുവിശേഷം മുഴുവന്റെയും സംഗ്രഹമാണ്” എന്നാണ്. വിശുദ്ധ അഗസ്തീനോസ് പറഞ്ഞു: “[വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലെ] വിശുദ്ധ പ്രാർഥനകളിലെ വാക്കുകളെല്ലാം പരിശോധിച്ചുനോക്കൂ; കർത്തൃപ്രാർഥനയിൽ അടങ്ങിയിട്ടില്ലാത്തതോ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തതോ ആയ എന്തെങ്കിലും അവയിൽ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.” വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വീനാസ് പറഞ്ഞു: “കർത്തൃപ്രാർഥനയാണ് പ്രാർഥനകളിൽ ഏറ്റവും പരിപൂർണമായത്…. നമുക്കു ന്യായമായി ആഗ്രഹിക്കാവുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മാത്രമല്ല, അവ ആഗ്രഹിക്കേണ്ട ക്രമത്തിലും നാം അതിൽ അപേക്ഷിക്കുന്നു” (കാണുക: കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം #2761–2763).

വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ മഹാഗുരുക്കന്മാർ ഈ ഹ്രസ്വപ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ വിസ്മയം തോന്നുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, ഈ പ്രാർത്ഥന നമുക്ക് ഏറെ പരിചിതമായതിനാൽ അതിന്റെ അർത്ഥത്തിന്റെ ആഴം ശ്രദ്ധിക്കാതെ നാം കടന്നുപോയേക്കാം. നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രാർത്ഥനകളുടെയും അടിത്തറയും മാതൃകയുമായി ഇതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ നാം വീഴ്ച വരുത്തിയേക്കാം. ഈ പ്രവണത തിരുത്താനുള്ള ഒരു മാർഗം, കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയിലെ ഓരോ വാക്കും സാവധാനത്തിലും ധ്യാനാത്മകമായും പ്രാർത്ഥനാപൂർവം വിചിന്തനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ദീർഘനേരം അതു പ്രാർത്ഥിക്കുക എന്നതാണ്. നാം എങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പൂർണ്ണമായ “നിർദ്ദേശങ്ങൾ” സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മുടെ ഹൃദയം തുറക്കുന്നതിന് അത് സഹായിക്കും.

ഈ ഹ്രസ്വപ്രാർത്ഥന പഠിപ്പിച്ച ഉടനെ, പ്രാർത്ഥനയിലെ സ്ഥിരോത്സാഹത്തെക്കുറിച്ച് ഈശോ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിച്ചു. ഏതാനും പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലിയിട്ട്, അവയ്ക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുന്നില്ലെന്നു തോന്നിയാൽ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, അവിടംകൊണ്ട് നിർത്തരുതെന്ന് അവിടുന്ന് പഠിപ്പിച്ചു. മറിച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ കൃപ അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ നൽകപ്പെടുന്നതുവരെ നാം അതിനായി അവിടുത്തോട് നിരന്തരം യാചിക്കണം.

സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെയുള്ള പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ നമുക്ക് എന്താണു ലഭിക്കുക? ഇത് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്. നമ്മുടെ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളും അഭിലാഷങ്ങളുമായി നാം ദൈവത്തെ സമീപിക്കരുത്. അവിടുത്തെ പരിപൂർണ്ണ തിരുഹിതത്തിനു പുറത്തുള്ള കാര്യങ്ങൾക്കായി നാം അവിടുത്തോട് യാചിക്കരുത്. മറിച്ച്, നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥന കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയെ മാതൃകയാക്കുകയും, സ്ഥിരോത്സാഹമുള്ളതും വിശ്വാസത്തിൽ അടിയുറച്ചതുമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, പിതാവ് നമുക്കു നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയായിരിക്കും നാം പ്രാർത്ഥിക്കുക; അതായത്, അവിടുത്തെ തിരുഹിതത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം. അവിടുത്തെ രാജ്യം വരണമെന്നു നാം പ്രാർത്ഥിക്കണം. നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അവിടുന്ന് നിറവേറ്റിത്തരുമെന്നു നാം വിശ്വസിക്കണം. നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്ക് അവിടുത്തോടു ക്ഷമ യാചിക്കണം; ദുഷ്ടനിൽനിന്ന് അവിടുന്ന് നമ്മെ സംരക്ഷിക്കണമെന്നു നാം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും വേണം.

പൂർണ്ണതയുള്ള ആ പ്രാർത്ഥനയായ കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. അതിലെ ഓരോ അപേക്ഷയും, ഈശോ അവ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്ന വിധവും, അതിന്റെ ലാളിത്യവും വ്യക്തതയും പരിചിന്തനം ചെയ്തുകൊണ്ട് അതു പഠിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കുക. കർത്തൃപ്രാർത്ഥന നാം വളരെ പതിവായി ചൊല്ലുന്നതിനാൽ, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥവും സൗന്ദര്യവും ചിലപ്പോൾ നമുക്കു നഷ്ടമായേക്കാമെന്ന് അംഗീകരിക്കുക. നമ്മുടെ കർത്താവ് ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് ഈ പ്രാർത്ഥന നമുക്കു നൽകിയത്. അതിന്റെ അർത്ഥം കണ്ടെത്താനും അതിലെ പഠനം പ്രാവർത്തികമാക്കാനും നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുക.

സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമം പൂജിതമാകണമേ. അങ്ങയുടെ രാജ്യം വരണമേ; അങ്ങയുടെ തിരുമനസ്സ് സ്വർഗ്ഗത്തിലെപ്പോലെ ഭൂമിയിലുമാകണമേ. അന്നന്നു വേണ്ട ആഹാരം ഇന്നു ഞങ്ങൾക്കു തരണമേ. ഞങ്ങളോടു തെറ്റു ചെയ്യുന്നവരോടു ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ ഞങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കണമേ; ഞങ്ങളെ പ്രലോഭനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തരുതേ, തിന്മയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. ആമ്മേൻ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


കൃപയാൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടവർ

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ച

അവൻ അവരോട് മറ്റൊരു ഉപമ പറഞ്ഞു: “സ്വർഗരാജ്യം പുളിമാവിനു സദൃശമാണ്. ഒരു സ്ത്രീ അതെടുത്ത് മൂന്ന് അളവ് ഗോതമ്പുമാവിൽ കലർത്തി; മാവ് മുഴുവനും പുളിക്കുന്നതുവരെ അതങ്ങനെ ഇരുന്നു.” മത്തായി 13:33

പുളിമാവിന് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്. ഒരു അപ്പത്തിന്റെ ഏകദേശം 1% മാത്രമേ പലപ്പോഴും അതിൽ പുളിമാവ് ഉണ്ടാകൂ എങ്കിലും, അത് ആ അപ്പത്തിന്റെ വലുപ്പം ഇരട്ടിയിലധികമാക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, മാവ് പൊങ്ങിവരുമ്പോൾ അതിനെ മൃദുവും വഴക്കമുള്ളതുമാക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ ഫലവും അതിനുണ്ട്. പുളിമാവില്ലെങ്കിൽ മാവ് കട്ടിയുള്ളതും വലുപ്പത്തിൽ വളരെ ചെറുതുമായി തുടരും. അത് ആയിത്തീരേണ്ട അപ്പമായി മാറുകയില്ല.

ഒറ്റ വാക്യത്തിലുള്ള ഈ ചെറിയ ഉപമയ്ക്ക് സഭാപിതാക്കന്മാർ പല വ്യാഖ്യാനങ്ങളും നൽകുന്നു. സുവിശേഷം ഉൾച്ചേർക്കപ്പെടുന്ന ആത്മചൈതന്യം, ആത്മാവ്, ശരീരം എന്നിവയെയാണ് മൂന്ന് അളവ് മാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു. മൂന്ന് അളവ് മാവ് മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള വ്യക്തികളെയോ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഫലദായകതയുടെ മൂന്ന് തലങ്ങളെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് മറ്റുചിലർ പറയുന്നു. പുളിമാവിനെ ചിലർ വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങളിലെ സുവിശേഷസന്ദേശമായും മറ്റുചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ലോകം മുഴുവനിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കേണ്ട ഉപവിയായും മനസ്സിലാക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, യേശുവിന്റെ ഉപമകളും വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങളിലെ ഓരോ പ്രബോധനവും ശരിയായതും പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടുന്നതുമായ അർത്ഥത്തിന്റെയും ഗ്രാഹ്യത്തിന്റെയും പല തലങ്ങൾ നമുക്കു നൽകുന്നു. ധ്യാനിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഇതാണ്: ഈ ഉപമയിലൂടെ ദൈവം നിങ്ങളോട് എന്താണ് പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

നിങ്ങളെത്തന്നെ മൂന്ന് അളവ് മാവായും, പുളിമാവിനെ ദൈവമായും അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ വചനമായും നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്ന അവിടുത്തെ സൗമ്യവും എന്നാൽ വ്യക്തവുമായ സ്വരമായും കണക്കാക്കിയാൽ, അതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഫലമായി നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ഏതെല്ലാം മൂർത്തമായ വിധങ്ങളിൽ വളർന്നുയരുന്നതായി നിങ്ങൾ കാണുന്നു? ദൈവം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നതിന്റെ ഫലമായി, നിങ്ങൾ ആയിത്തീരേണ്ട വ്യക്തിയായി മാറുന്നതായി നിങ്ങൾ എങ്ങനെ കാണുന്നു? ആ ഫലം യഥാർഥത്തിൽ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതും അനേകമടങ്ങായി വർധിക്കുന്നതുമാണെന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ?

ചിലപ്പോൾ ദൈവവചനം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കാര്യമായ ഫലമൊന്നും ഉളവാക്കുന്നില്ല; ചിലപ്പോൾ ഒരു ഫലവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല. തീർച്ചയായും, അത് ദൈവവചനത്തിന്റെ കുറവല്ല; മറിച്ച്, രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന തന്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ നാം ദൈവത്തെ അനുവദിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്. പുളിമാവിന് പ്രവർത്തിക്കാൻ, കുഴച്ച മാവ് കുറച്ചുനേരം അനക്കാതെ വയ്ക്കണം. അതുപോലെ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന് തന്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ, സൗമ്യമായും ശക്തമായും പ്രവർത്തിക്കാൻ നാം അവിടുത്തെ അനുവദിക്കണം. ദൈവം നമ്മോടു പറയുന്നതെല്ലാം നാം ഹൃദയത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളണമെന്ന് ഈ പ്രക്രിയ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന്, അവിടുത്തെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഫലമുളവാക്കാൻ നാം പ്രാർഥനാപൂർവം അനുവദിക്കണം. അവിടുത്തെ ദൈവിക പദ്ധതിക്കനുസൃതമായി, സാവധാനത്തിലും ഉറപ്പോടെയും മാറ്റം സംഭവിക്കാൻ നാം ഇടനൽകണം.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിലപ്പോൾ നാം അക്ഷമരാകുകയും ചെയ്യാം. പുളിമാവിന് പ്രവർത്തിക്കാൻ സമയം വേണമെന്നത് വീണ്ടും ഓർക്കുക. ദൈവകൃപയുടെ കാര്യത്തിൽ നാം അക്ഷമരാണെങ്കിൽ, പുളിമാവിന് പ്രവർത്തിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കുന്നതിനുമുമ്പേ കുഴച്ച മാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും കുഴയ്ക്കുന്നതുപോലെയാകാം അത്. എന്നാൽ, ദൈവത്തിന്റെ ഹിതമനുസരിച്ചും അവിടുത്തെ സമയത്തും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് നാം പ്രാർഥനാപൂർവം ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നാൽ, അവിടുന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന രൂപാന്തരം നാം ക്രമേണ അനുഭവിക്കും.

ഹ്രസ്വമെങ്കിലും ശക്തമായ ഈ ഉപമയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളെത്തന്നെ ആ മാവായും, ദൈവത്തെയും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ അവിടുത്തെ പ്രവർത്തനത്തെയും പുളിമാവായും കാണുക. പ്രാർത്ഥനാപൂർവം ആ ദൃശ്യം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കാനും നിങ്ങളെ എങ്ങനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനുമാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് വെളിപ്പെടുത്താൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുക. ക്ഷമയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുക. രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന അവിടുത്തെ വചനം നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ സ്വീകരിച്ചാൽ, അവിടുന്ന് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ചെയ്യുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുക. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തിയായിത്തീരണമെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, തീർച്ചയായും അങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തിയായിത്തീരുമെന്നും വിശ്വസിക്കുക.

എന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനും എന്റെ അസ്തിത്വം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞുനിൽക്കാനും അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞാൻ എങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തിയായിത്തീരണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തിയാക്കി എന്നെ ക്രമേണ മാറ്റാൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നിൽ അങ്ങ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിലും ശ്രദ്ധയുള്ളവനായിരിക്കാനും, അങ്ങ് ഇതിനകം ആരംഭിച്ച രൂപാന്തരീകരണത്തിനായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


നമ്മുടെ അന്തിമഭാഗധേയം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

“അപ്പോൾ നീതിമാന്മാർ തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും. ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.”  മത്തായി 13:43

വയലിലെ കളകളുടെ ഉപമയ്ക്ക് യേശു നൽകുന്ന വിശദീകരണം ഈ വചനഭാഗത്തോടെ സമാപിക്കുന്നു. ഈ ഉപമയിൽ ഒരു വയലിൽ നല്ല വിത്തുകൾ വിതച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഓർക്കുക. വിതക്കാരൻ മനുഷ്യപുത്രനായ യേശുവാണ്; അവിടുന്ന് വിതയ്ക്കുന്ന വിത്തുകൾ രാജ്യത്തിന്റെ മക്കളാണ്. കൃപാവസ്ഥയിലുള്ള എല്ലാവരും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വയൽ ലോകം മുഴുവനുമാണ്. അങ്ങനെ, തന്റെ രാജ്യം പടുത്തുയർത്താൻ തന്റെ അനുയായികളെ, അതായത് നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരെയും, ലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്. എന്നാൽ ദുഷ്ടനും തന്റെ “മക്കളെ” വിതയ്ക്കുന്നു. ദൈവഹിതത്തിനു വിരുദ്ധമായ ദുഷിച്ച ജീവിതം നയിക്കുന്ന എല്ലാവരെയുമാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. മുകളിലെ വചനഭാഗം രാജ്യത്തിന്റെ മക്കൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. എന്നാൽ അതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വചനഭാഗം, യുഗാന്ത്യത്തിൽ ദുഷ്ടന്റെ മക്കൾ ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കപ്പെട്ട്, “വിലാപവും പല്ലുകടിയും ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന അഗ്നിച്ചൂളയിലേക്ക്” അയയ്ക്കപ്പെടുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

രാജ്യത്തിന്റെ മക്കളായിരിക്കുന്നതിന്റെ അന്തിമഫലം ഏറെ പ്രത്യാശ നൽകുന്നതാണ്. “അപ്പോൾ നീതിമാന്മാർ തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും.” നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ വാഗ്ദാനം നാം ധ്യാനിക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും വേണം; ജീവിതത്തിൽ നമ്മുടെ പ്രത്യാശയ്ക്ക് പ്രേരകശക്തിയായി അത് മാറുകയും വേണം.

പ്രത്യാശ അനിവാര്യമായ ഒരു പുണ്യമാണ്; എന്നാൽ പലപ്പോഴും നാം അതിനെക്കുറിച്ച് വേണ്ടത്ര സംസാരിക്കാറില്ല. പ്രത്യാശ എന്ന ദാനം, ലോട്ടറി അടിക്കുമെന്ന് ഒരാൾ ആശിക്കുന്നതുപോലുള്ള വെറും ആഗ്രഹചിന്തയല്ല. ദൈവശാസ്ത്രപുണ്യമായ പ്രത്യാശ സത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ദൈവദാനമാണ്. ദൈവം നമ്മോടു പറയുന്നതെല്ലാം നാം സ്വീകരിക്കുകയും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അവിടുത്തെ മഹത്തായ ഹിതം നിറവേറ്റുകയും ചെയ്താൽ സ്വർഗത്തിൽ നിത്യജീവൻ ലഭിക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനമാണ് അതിന് ആധാരമായ സത്യം.

ഒരു ഉപമയായി, നിങ്ങളുടെ വീടിന്മേൽ വലിയൊരു പണയവായ്പയുണ്ടെന്നു കരുതുക. ഭാഗ്യമുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ പണയവായ്പ മുഴുവൻ അടച്ചുതീർക്കുന്ന ഒരു പ്രചാരണപദ്ധതി ബാങ്ക് നടത്തുന്നുവെന്നും കരുതുക. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് നിങ്ങളുടെ കുടുംബമായിരുന്നു. അവർ നിങ്ങളെ ബന്ധപ്പെട്ട്, ഈ ധനസഹായം ലഭിക്കാൻ ഒരു അപേക്ഷ പൂരിപ്പിച്ചാൽ മാത്രം മതിയെന്നും അതിനുശേഷം അത് നിങ്ങൾക്കു നൽകുമെന്നും അറിയിച്ചു. നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യും? തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ പോയി അപേക്ഷ പൂരിപ്പിക്കും. ബാങ്ക് വിശ്വസനീയമാണ്. അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നതുപോലെ അപേക്ഷ പൂരിപ്പിക്കുക എന്ന ചെറിയ കാര്യം ചെയ്താൽ, നിങ്ങളുടെ പണയവായ്പ അടച്ചുതീർക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനം അവർ പാലിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. ഒരർഥത്തിൽ, ഈ വാഗ്ദാനത്തെക്കുറിച്ച് അറിയുമ്പോൾത്തന്നെ നിങ്ങളിൽ പ്രത്യാശ ഉണരുന്നു; സത്യമായ ഒരു വാഗ്ദാനത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ആ പ്രത്യാശയാണ് അപേക്ഷ പൂരിപ്പിക്കുക എന്ന ചെറിയ കാര്യം ചെയ്യാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.

ദൈവത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഇതുതന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അവിടുന്ന് അടച്ചുതീർക്കുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന “പണയവായ്പ” നമ്മുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളുടെയും കടമാണ്. ഈ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥയാകട്ടെ, നമ്മുടെ നന്മയ്ക്കായി അവിടുന്ന് നമ്മോടു കല്പിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളോടുമുള്ള വിശ്വസ്തതയാണ്. നമുക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രതിഫലം നാം പലപ്പോഴും പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് പ്രശ്നം. അതായത്, സ്വർഗസ്ഥനായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ “സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുക” എന്ന പ്രതിഫലം. ബാങ്ക് നിങ്ങളുടെ പണയവായ്പ അടച്ചുതീർക്കുക എന്നത് വ്യക്തവും മൂർത്തവും ഏറെ അഭിലഷണീയവുമായ ഒരു കാര്യമാണ്. എന്നാൽ ദൈവരാജ്യത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുക എന്ന പ്രതിഫലത്തിന് അതിനെക്കാൾ അനന്തമടങ്ങ് മൂല്യമുണ്ട്. നിങ്ങൾ അതു വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യാശ എന്ന ദൈവിക പുണ്യം ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സത്യമായ വാഗ്ദാനത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ളവരാകുക എന്നതാണ്. സ്വർഗത്തെക്കുറിച്ചും അതു പ്രാപിക്കുന്നതിലൂടെ നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന അനന്തമായ മൂല്യത്തെക്കുറിച്ചും നാം മനസ്സിലാക്കണം. യേശു നമുക്ക് എന്താണു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതെന്ന് നാം യഥാർഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ, അവിടുന്ന് നമ്മോടു കല്പിക്കുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാൻ അത്രമേൽ തീവ്രമായി പ്രേരിതരാകുകയും അതു നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏക ലക്ഷ്യമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അത്തരമൊരു പ്രതിഫലം നേടാൻ ആവശ്യമായ എന്തും ഏതു കാര്യവും ചെയ്യുന്നതിൽ നാം പൂർണമായി മുഴുകുന്നത്ര കരുത്തുറ്റ ശക്തിയായി പ്രത്യാശ മാറുമായിരുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുള്ള പ്രത്യാശയുടെ ആഴത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നമ്മുടെ കർത്താവ് നൽകിയ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിങ്ങളെ എത്രത്തോളം പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു? ആ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിങ്ങൾ എത്ര വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു? പ്രത്യാശ നിലനിർത്താൻ നിങ്ങൾ പാടുപെടുന്നുവെങ്കിൽ, ഈശോ നിങ്ങൾക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന അന്തിമ പ്രതിഫലത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കുക. അവിടുന്ന് പറയുന്നതു വിശ്വസിക്കുകയും ആ അന്തിമലക്ഷ്യത്തെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാക്കുകയും ചെയ്യുക.

മഹത്വപൂർണ്ണനായ എന്റെ രാജാവേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മഹിമകളിൽ പങ്കുചേരാൻ അങ്ങ് എല്ലാ മനുഷ്യരെയും ക്ഷണിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ വിശ്വസ്തരായിരുന്നാൽ, നിത്യകാലം മുഴുവൻ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുമെന്ന് അങ്ങ് ഞങ്ങൾക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. മഹത്വപൂർണ്ണമായ ഈ ദാനം എന്റെ പ്രത്യാശയുടെ ഏക ലക്ഷ്യവും ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും പ്രേരണയുമായി മാറേണ്ടതിന്, അതു മനസ്സിലാക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


സ്വർഗത്തിന്റെ സമ്പത്തുകൾ കണ്ടെത്തുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ച

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “സ്വർഗരാജ്യം വയലിൽ ഒളിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന നിധിക്കു തുല്യമാണ്. ഒരുവൻ അതു കണ്ടെത്തി വീണ്ടും മറച്ചുവയ്ക്കുകയും സന്തോഷത്തോടെ പോയി തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് ആ വയൽ വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.” മത്തായി 13:44

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം വളരെ ഹ്രസ്വവും പരസ്പരം സമാനവുമായ രണ്ടു ഉപമകൾ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച ആദ്യത്തെ ഉപമയിൽ സ്വർഗരാജ്യത്തെ ഒരു “നിധി”യോടാണ് ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നത്. രണ്ടാമത്തെ ഉപമയിൽ സ്വർഗരാജ്യത്തെ “വിലയേറിയ മുത്തി”നോടാണ് ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ ഉപമകൾ പരസ്പരം ഏറെ സമാനമാണെങ്കിലും, ധ്യാനിക്കേണ്ട സൂക്ഷ്മമായ വ്യത്യാസങ്ങളും അവയ്ക്കിടയിലുണ്ട്. ആദ്യത്തെ ഉപമയിൽ പറയുന്ന നിധി ഏതാണ്ട് യാദൃച്ഛികമായാണ് കണ്ടെത്തുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. ആ വ്യക്തി അതു വെറുതെ “കണ്ടെത്തുന്നു.” രണ്ടാമത്തെ ഉപമയിൽ ഇതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, വിലയേറിയ മുത്ത് കണ്ടെത്തുന്ന വ്യാപാരി അതിനായി “അന്വേഷിച്ച” ശേഷമാണ് അതു കണ്ടെത്തുന്നത്.

സുവിശേഷത്തിന്റെ നിധി അന്വേഷിക്കാതെതന്നെ നാം പലപ്പോഴും അത് കണ്ടെത്താറുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടൽ നാം തേടാതെതന്നെ അവിടുന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇടപെടുമ്പോഴെല്ലാം ഇതാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, നിങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടാതെതന്നെ ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോട് ഒരു ഉപവിപ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അതിലൂടെ ദൈവം തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു നിധി നിങ്ങൾക്കു നൽകുകയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, ആരെങ്കിലും തന്റെ വിശ്വാസമോ തനിക്കു ലഭിച്ച ഒരു പ്രചോദനമോ നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതും ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന ഒരു നിധിതന്നെയാണ്. എന്നാൽ, സുവിശേഷത്തിന്റെ ഈ നിധികൾ നമുക്കു ലഭിക്കുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും നാം അവയെ നിധികളായി തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഉദാഹരണത്തിന്, ഈ ഉപമയിലെ വ്യക്തി വയലിലെ നിധി യാദൃച്ഛികമായി കണ്ടെത്തിയിട്ടും ഉദാസീനതകൊണ്ട് അത് തുറക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നുവെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. ദൂരെനിന്ന് അത് കാണുകയും പെട്ടിക്കുള്ളിൽ എന്താണുള്ളതെന്നു ചെറിയൊരു കൗതുകം തോന്നുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പെട്ടി തുറന്ന് അകത്തു നോക്കാനുള്ള ഉത്സാഹം ആ വ്യക്തിക്കില്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിധി കണ്ടെത്തിയ വയൽ വാങ്ങാൻ തനിക്കുള്ളതെല്ലാം പോയി വിൽക്കേണ്ട യാതൊരു കാരണവും ആ വ്യക്തിക്ക് ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.

ഈ ആദ്യത്തെ ഉപമ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വ്യക്തമായ ഒരു സന്ദേശം, ഓരോ ദിവസവും നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്ന ദൈവകൃപകളുടെ എണ്ണമറ്റ നിധികളെക്കുറിച്ച് നാം ശ്രദ്ധാലുക്കളായിരിക്കണം എന്നതാണ്. ദൈവം അത്രമേൽ സമൃദ്ധമായി നമുക്കു കൃപ നൽകുന്നതിനാൽ, വാസ്തവത്തിൽ നാം എപ്പോഴും അവിടുത്തെ കൃപ യാദൃച്ഛികമായി കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തികൾ തിരിച്ചറിയാനുള്ള കണ്ണുകളും അവിടുത്തെ സ്വരം കേൾക്കാനുള്ള കാതുകളും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

ഈ രണ്ടു ഉപമകളും വ്യക്തമായി നൽകുന്ന രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം ഇതാണ്: ദൈവം അനുദിനം നമുക്കു നൽകുന്ന കൃപകൾ കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അവ നേടുന്നതിന് ആവശ്യമായ എന്തും ചെയ്യാൻ സന്നദ്ധരാകുന്നത്ര ശക്തമായ ഒരു ആഗ്രഹം ആ കൃപകളോടു നാം നമ്മിൽ വളർത്തണം. വിശ്വാസമെന്ന ദാനത്തിലൂടെയാണ് ഈ കണ്ടെത്തൽ സംഭവിക്കുന്നത്. എന്നാൽ വിശ്വാസത്തിലൂടെയുള്ള ഈ കണ്ടെത്തലിനെത്തുടർന്ന്, ആ കണ്ടെത്തലിന് അനുസൃതമായി നമ്മുടെ ഇച്ഛയെ രൂപപ്പെടുത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന തീക്ഷ്ണതയും ഉണ്ടാകണം.

ഇന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക. ഒന്നാമതായി, ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന നിധികൾ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടോ? ഇതിന് ഉത്തരം പറയാൻ നിങ്ങൾ മടിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇനിയും കണ്ടെത്താൻ ഏറെ കാര്യങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ടാകാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യത. രണ്ടാമതായി, വിശ്വാസമെന്ന ദാനത്തോടൊപ്പം ലഭിക്കുന്ന സമ്പത്തുകൾ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, ദൈവം നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളെ പൂർണമായി ആകർഷിക്കാൻ നിങ്ങൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അതായത്, നിങ്ങൾക്കുള്ളതെല്ലാം വിൽക്കാൻ—ദൈവം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം കൂടുതൽ പൂർണമായി സ്വീകരിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ എന്തും ചെയ്യാൻ—സന്നദ്ധരാകുന്നത്ര അവ നിങ്ങളെ കീഴടക്കിയിട്ടുണ്ടോ? ഈ വിശുദ്ധമായ അന്വേഷണത്തിലേക്കു പുറപ്പെടാൻ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുക്കുക. അപ്പോൾ, നിങ്ങൾ നേടുന്ന കൃപയുടെ സമ്പത്തുകൾ അനന്തമായ മൂല്യമുള്ളവയാണെന്നു നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും.

സകല സമ്പത്തിന്റെയും നാഥനായ എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് എനിക്കും അങ്ങയുടെ എല്ലാ മക്കൾക്കും ദിവസവും എണ്ണമറ്റ കൃപകൾ നൽകുന്നു. അങ്ങയുടെ കരുണയുടെ നിധികൾ അനന്തമൂല്യമുള്ളവയാണ്. അങ്ങ് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം കണ്ടെത്താൻ കഴിയേണ്ടതിന്, കാണുവാനായി എന്റെ കണ്ണുകളും കേൾക്കുവാനായി എന്റെ കാതുകളും തുറക്കണമേ. അങ്ങും അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പത്തും എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏക ലക്ഷ്യമായി, എന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും ആകർഷിക്കുന്നതായി മാറട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം മനസ്സിലാക്കുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച

“ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലായോ?” അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഉവ്വ്.” അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “അതിനാൽ, സ്വർഗരാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് അഭ്യസിച്ചിട്ടുള്ള ഓരോ നിയമജ്ഞനും തന്റെ ഭണ്ഡാരത്തിൽനിന്നു പുതിയതും പഴയതും പുറത്തെടുക്കുന്ന ഒരു ഗൃഹനാഥനു തുല്യനാണ്.” മത്തായി 13:51–52

ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈശോയുടെ വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ എത്ര നന്നായി മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ട്? ഉപമകളിലൂടെയും അലങ്കാരപ്രയോഗങ്ങളിലൂടെയും അവിടുന്ന് പലപ്പോഴും പഠിപ്പിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് തുടർച്ചയായി മൂന്ന് ഉപമകൾ പറയുന്ന ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ സമാപനമാണ് മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വചനഭാഗം. ഈ ഉപമകളിൽ മൂന്നാമത്തേതായ വലയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപമ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലുണ്ട്. എന്നാൽ, ആ ഉപമയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പാണ് വിലയേറിയ മുത്തിനെക്കുറിച്ചും വയലിൽ കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന നിധിയെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഉപമകൾ. ഈ മൂന്ന് ഉപമകളും പറഞ്ഞുതീർന്നപ്പോൾ ഈശോ ശിഷ്യന്മാരോടു ചോദിച്ചു: “ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലായോ?” മനസ്സിലായി എന്ന് അവർ ഉറപ്പിച്ചുപറഞ്ഞതിനുശേഷം, അവരെ ഏല്പിച്ചിരുന്ന ദൗത്യത്തിന്റെ ഒരു സംക്ഷിപ്തരൂപം ഈശോ അവർക്കു നൽകി. അധികം വൈകാതെ മെത്രാന്മാരാകാനിരിക്കുന്ന ഇവർ സ്വർഗരാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് അഭ്യസിച്ച പുതിയ നിയമജ്ഞരായിത്തീരും. “പുതിയതും പഴയതും” പുറത്തെടുക്കുക എന്നതായിരിക്കും അവരുടെ ദൗത്യം.

“പുതിയതും പഴയതും” എന്നത് പഴയനിയമത്തെയും പുതിയനിയമത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി അനേകം സഭാപിതാക്കന്മാർ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ഇന്നു നമുക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന സമ്പൂർണ ബൈബിളായി പിന്നീട് രൂപപ്പെടാനിരിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അടങ്ങിയ പൂർണ വെളിപാടിന്റെ നിയമജ്ഞരായിരിക്കുക എന്ന ദൗത്യമാണ് പന്ത്രണ്ടുപേരെ ഏല്പിക്കുന്നത്. “പഴയത്” പാപത്തിന്റെ പഴയ ജീവിതത്തെയും “പുതിയത്” കൃപയുടെ പുതിയ ജീവിതത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് മറ്റു വ്യാഖ്യാതാക്കൾ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യരെ പാപത്തിന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിൽനിന്ന് കൃപയുടെ പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്കു നയിക്കാനായി, സുവിശേഷസന്ദേശം പൂർണമായി അവരെ പഠിപ്പിക്കുക എന്നതായിരിക്കും പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ ദൗത്യം.

ഒരു ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഈശോയുടെ വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ടായേക്കാമെങ്കിലും, മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന അവിടുത്തെ ആദ്യവാക്കുകൾ വളരെ ലളിതവും വ്യക്തവുമാണ്: “ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലായോ?” പ്രത്യേകിച്ച് ആ ചോദ്യം നാം ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങളോട് ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നതായി കേൾക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ഈശോയുടെ പ്രബോധനങ്ങളുടെ യഥാർഥ അർഥം എന്താണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് മുൻകാലങ്ങളിലെ അനേകം പണ്ഡിതന്മാരും വിശുദ്ധരും ഏറെ വ്യക്തത നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരോടു ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് നമ്മിലോരോരുത്തരും കൂടുതൽ വ്യക്തിപരമായി ഉത്തരം നൽകേണ്ടതുണ്ട്. ഇക്കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഈശോ നിങ്ങളോടു ചോദിക്കുന്നതു കേൾക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ പ്രബോധനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ നിങ്ങൾ വേണ്ടത്ര പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ, ഒരു പണ്ഡിതനെപ്പോലെ അവ യുക്തിപൂർവം വിശദീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയല്ല പ്രധാനമായും നിങ്ങൾ ഉത്തരം നൽകേണ്ടത്. മറിച്ച്, വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന് നിങ്ങൾക്കു പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന ഉത്തരമാണ് അവിടുന്ന് തേടുന്നത്. നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയണമെന്നാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്: “ഉവ്വ്, കർത്താവേ, അങ്ങ് എന്നോടു സംസാരിക്കുന്നതു ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. ഉവ്വ്, അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്ത വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിനു ബോധ്യം നൽകുന്നു. ഉവ്വ്, ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നു. ഉവ്വ്, കർത്താവേ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.” ദൈവവചനം സജീവമാണ്. അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ വചനം ശ്രവിക്കുമ്പോൾ, ജീവിക്കുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിനെ നമ്മോടു വ്യക്തിപരമായി സംസാരിക്കാൻ നാം അനുവദിച്ചാൽ മാത്രമേ അത് ശരിയായി “മനസ്സിലാക്കാൻ” കഴിയൂ.

ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരോടു ചോദിച്ച ഈ ചോദ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് നിങ്ങളോട് ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നതായി കേൾക്കുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഈ നിമിഷത്തിൽ ദൈവം നിങ്ങളോടു പറയുന്നത് എത്രത്തോളം പൂർണ്ണമായി നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു? വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം വായിക്കുമ്പോൾ ദൈവം നിങ്ങൾക്കു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതായി നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അവിടുന്ന് നിങ്ങളിൽനിന്ന് എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ? ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നത് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും പ്രയാസമാണെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ വചനം പ്രാർഥനാപൂർവം ധ്യാനിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കുക. അങ്ങനെ അവിടുത്തെ സജീവമായ സ്വരം നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മുഴങ്ങും.

സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, രാവും പകലും അങ്ങ് എന്നോടു സംസാരിക്കുകയും അങ്ങയുടെ സ്നേഹവും കരുണയും എനിക്ക് നിരന്തരം വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ സംസാരിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ സ്വരം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഞാൻ പഠിക്കട്ടെ. അങ്ങ് സംസാരിക്കുന്നതു കേൾക്കുമ്പോൾ, അങ്ങയുടെ തിരുവിഷ്ടം അറിയാനും പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അതു സ്വീകരിക്കാനും വേണ്ട വിവേകത്തിന്റെ ദാനം എനിക്കു നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വം ദർശിക്കുക

ആണ്ടുവട്ടക്കാലം പതിനേഴാം ആഴ്ചയിലെ വെള്ളിയാഴ്ച

യേശു തന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ വന്ന് അവരുടെ സിനഗോഗിൽ ജനങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു. അവർ വിസ്മയഭരിതരായി പറഞ്ഞു: “ഇവന് ഈ ജ്ഞാനവും ശക്തമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും എവിടെനിന്നു ലഭിച്ചു?” മത്തായി 13:54

യേശുവിന്റെ ജന്മനാടായ നസറത്തിലെ ആളുകൾ അവനിൽ ഇടറിപ്പോയെന്ന് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം തുടർന്ന് പറയുന്നു. അതിനാൽ യേശു പറഞ്ഞു: “സ്വദേശത്തും സ്വന്തം ഭവനത്തിലുമല്ലാതെ ഒരു പ്രവാചകനും ബഹുമാനമില്ലാതിരിക്കുന്നില്ല.” അവന്റെ ജ്ഞാനവും അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളും കണ്ടിട്ടും അവർ യേശുവിൽ ഇടറിപ്പോയി എന്നത് അൽപ്പം ആശ്ചര്യകരമാണ്. നാട്ടുകാർക്ക് യേശുവിനെ വളരെ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ആ പരിചയംതന്നെ, യേശു സവിശേഷതയുള്ള ഒരാളാണോ എന്നു സംശയിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചതായി തോന്നുന്നു.

പല നിലകളിലും, ഈശോയെ വർഷങ്ങളായി അറിയാമായിരുന്നവരായിരിക്കണം അവിടുത്തെ മഹത്വം ആദ്യം തിരിച്ചറിയേണ്ടിയിരുന്നത് എന്നതു ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. അവിടുത്തെ സ്വദേശികളിൽ ചിലർ അതു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കാനും ഏറെ സാധ്യതയുണ്ട്. ഈശോയുടെ അമ്മയായ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തെ അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നിരിക്കണം; അത്ഭുതകരമായ സദ്ഗുണങ്ങൾക്ക് അവൾ അനുദിനം സാക്ഷ്യം നൽകിയിരുന്നിരിക്കണം. യഥാർഥത്തിൽ നീതിമാനും ധർമനിഷ്ഠനുമായ ഒരാളായി യൗസേപ്പിനെയും അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നിരിക്കണം. വളർന്നുവരുമ്പോൾ ഈശോ മനുഷ്യസഹജമായ എല്ലാ സദ്ഗുണങ്ങളും പൂർണ്ണതയോടെ പ്രകടമാക്കിയിരുന്നിരിക്കണം. അതും എളുപ്പത്തിൽ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈശോയുടെയും തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെയും വിശുദ്ധി തിരിച്ചറിയാൻ പലർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ അനുഭവം ഒരു കാര്യം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കണം: നമുക്കു ചുറ്റുമുള്ള ദൈവസാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകാൻ എളുപ്പമാണ്. യേശുവിനോട് ഏറ്റവും അടുത്തിരുന്നവർപോലും അസാധാരണമായ സദ്‌ഗുണവും വിശുദ്ധിയുമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനായി അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, നാം ദിവസവും കണ്ടുമുട്ടുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവസാന്നിധ്യം കാണുന്നതിൽ നാം എത്രയധികം പരാജയപ്പെട്ടേക്കാം! എന്തുകൊണ്ടോ, ഒരുപക്ഷേ അഹങ്കാരവും കോപവുമായുള്ള നമ്മുടെ പോരാട്ടങ്ങൾമൂലമാകാം, മറ്റുള്ളവരുടെ സദ്‌ഗുണങ്ങളെക്കാൾ അവരുടെ കുറവുകളിലേക്കു നോക്കാനാണ് നമുക്ക് കൂടുതൽ എളുപ്പം. അവരെ വിമർശിക്കാനും, അവരിൽ ഉണ്ടെന്ന് നാം കരുതുന്ന ബലഹീനതകളെയും പാപങ്ങളെയും കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാനും എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ, ബാഹ്യമായ കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറം നോക്കാനും നാം കണ്ടുമുട്ടുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ജീവിതത്തിൽ സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്ന ദൈവത്തെ കാണാനും കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാൻ ഈ സുവിശേഷസംഭവം നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.

ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ തലത്തിൽ, ദൈവം താൻ സൃഷ്ടിച്ച ഓരോ വ്യക്തിയിലും വസിക്കുന്നു. മാരകപാപാവസ്ഥയിൽ തുടർന്നും കഴിയുന്നവർപോലും ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; തങ്ങളുടെ സ്വഭാവംകൊണ്ടുതന്നെ അവർ ദൈവത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. നാം ഇതു കാണണം. കൃപാവസ്ഥയിലുള്ളവരാകട്ടെ, സ്വഭാവത്താൽ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ദൈവസാന്നിധ്യം മാത്രമല്ല, തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയുള്ള അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യവും വഹിക്കുന്നു. ഓരോ വ്യക്തിയിലുമുള്ള ഓരോ സദ്‌ഗുണവും അവരിൽ നിലനിൽക്കുന്നത് ദൈവം അവരിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഈ ദൈവിക പ്രവർത്തനം കാണാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം.

നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ളവരെക്കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുക. അവരെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ എന്താണ് മനസ്സിലേക്കു വരുന്നത്? മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവുകളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശീലങ്ങൾ വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് നമുക്കുണ്ടാകാം. ആ ശീലങ്ങൾ മാറ്റുക പ്രയാസമാണ്. എന്നാൽ, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവസാന്നിധ്യം ബോധപൂർവം അന്വേഷിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ അവ മാറ്റാനാകൂ. നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ, പൂർണ്ണനായ യേശുവിൽ ദൈവസാന്നിധ്യം കാണാൻ അവന്റെ സ്വന്തം നാട്ടുകാർക്കുപോലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായെങ്കിൽ, പൂർണ്ണതയില്ലാത്തവരിൽ അതു കാണുക നമുക്ക് അതിലും പ്രയാസമായിരിക്കുമെന്ന് ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. എങ്കിലും അതു ചെയ്യേണ്ടതാണ്; അതു വളരെ വിശുദ്ധമായ ഒരു പരിശ്രമവുമാണ്.

നിങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവസാന്നിധ്യം കാണുകയെന്ന സുപ്രധാന ദൗത്യം നിങ്ങൾക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. യേശു നിങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ വളർന്നിരുന്നെങ്കിലോ? നിങ്ങളുടെ അയൽക്കാരനായിരുന്നെങ്കിലോ? മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത ദൈവപുത്രൻ നസറത്തിൽ ജീവിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളുടെ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, നിങ്ങൾ ദിവസവും കണ്ടുമുട്ടുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയിലും അവൻ ജീവിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അവനെ എത്രമാത്രം കാണുന്നുവെന്ന് സത്യസന്ധമായി വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾക്കു ചുറ്റും യഥാർഥത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്ന അവന്റെ മഹത്ത്വത്തിൽ ആനന്ദിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, അവനെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണുകയെന്ന വിശുദ്ധ ദൗത്യത്തിനായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുക.

യഥാർഥ മഹത്വത്തിന്റെ നാഥനായ എന്റെ കർത്താവേ, എനിക്കു ചുറ്റും എല്ലായിടത്തും അങ്ങ് സത്യമായി സന്നിഹിതനാണ്. ഞാൻ അനുദിനം കണ്ടുമുട്ടുന്നവരുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ അങ്ങ് സജീവമായി ജീവിക്കുന്നു. അങ്ങയെ കാണാൻ വിശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണുകളും അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയവും എനിക്കു നൽകണമേ. മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവുകളും ബലഹീനതകളും കടന്നുകാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ഖേദത്തെ അതിജീവിക്കൽ

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരത്തിലെ ശനിയാഴ്ച

ചതുർത്ഥാംശാധിപനായ ഹേറോദേസ് യേശുവിന്റെ കീർത്തിയെക്കുറിച്ചു കേട്ട് തന്റെ സേവകരോടു പറഞ്ഞു: “ഇവൻ സ്നാപകയോഹന്നാനാണ്. അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അത്ഭുതശക്തികൾ ഇവനിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.” മത്തായി 14:1–2

തങ്ങളുടെ പിതാവായ മഹാനായ ഹേറോദേസ് ബി.സി. 4-ൽ മരിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളായി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഭരണാധികാരികളായ മൂന്നു സഹോദരന്മാരും ഒരു സഹോദരിയും ഉൾപ്പെട്ട കൂട്ടത്തിലെ ഒരാളായിരുന്നു ചതുർത്ഥാംശാധിപനായ ഹേറോദേസ്. ഗലീലി കടലിനു പടിഞ്ഞാറുള്ള ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം ഹേറോദേസാണ് ഭരിച്ചിരുന്നത്. യേശു തന്റെ പരസ്യശുശ്രൂഷയുടെ ഭൂരിഭാഗം സമയവും ചെലവഴിച്ചത് ഈ പ്രദേശത്തായിരുന്നു. ചാവുകടലിനു തൊട്ടു കിഴക്കുള്ള ഒരു പ്രദേശവും അവൻ ഭരിച്ചിരുന്നു. അവിടെയാണ് അവൻ സ്നാപകയോഹന്നാനെ തടവിലാക്കുകയും ഒടുവിൽ വധിക്കുകയും ചെയ്തത്. നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വളരെ സജീവനായിരുന്ന ഒരാളായി ഹേറോദേസ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. വിശുദ്ധ സ്നാപകയോഹന്നാന്റെയും യേശുവിന്റെയും മരണങ്ങളിൽ അവനുണ്ടായിരുന്ന പങ്കിന്റെ പേരിലാണ് അവൻ പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഹേറോദേസ് തന്റെ സഹോദരന്റെ ഭാര്യയായ ഹേറോദിയായെ സ്വന്തം ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നെന്നും, സ്നാപകയോഹന്നാൻ ഇതിനെ പരസ്യമായി എതിർത്തിരുന്നെന്നും ഓർക്കുക. അതിനാൽ ഹേറോദേസ് യോഹന്നാനെ പിടികൂടി തടവിലാക്കി. സ്നാപകന്റെ വിമർശനത്തെ തനിക്കെതിരായ വ്യക്തിപരമായ വിമർശനമായി എടുത്ത ഹേറോദിയായുടെ ആവശ്യപ്രകാരം ഒടുവിൽ അവന്റെ ശിരച്ഛേദം നടത്തുകയും ചെയ്തു. ഹേറോദേസിനാകട്ടെ സ്നാപകനോട് വിചിത്രമായ ഒരുതരം ആദരവുണ്ടായിരുന്നു.

മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച സുവിശേഷഭാഗം ഹേറോദേസിന്റെ അൽപ്പം അസാധാരണമായ ഒരു പ്രസ്താവന വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. വിശുദ്ധ സ്നാപകയോഹന്നാനെ വധിച്ചതിനുശേഷം, തന്റെ ഭരണപ്രദേശത്തുടനീളം സഞ്ചരിച്ച് പ്രസംഗിക്കുകയും അനേകം അത്ഭുതപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്ന യേശുവിന്റെ കീർത്തിയെക്കുറിച്ച് അവൻ കേട്ടു. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത അതിവേഗം പ്രചരിക്കുകയും താമസിയാതെ ഹേറോദേസിന്റെ ചെവിയിൽപ്പോലും എത്തുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ, യേശു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ സ്നാപകയോഹന്നാൻ തന്നെയായിരിക്കണം എന്ന വിചിത്രമായ ചിന്ത ഹേറോദേസിന് ഉണ്ടായത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? നമുക്ക് അതു നിശ്ചയമായി അറിയില്ലെങ്കിലും, അതിനെക്കുറിച്ച് അനുമാനിക്കാൻ തീർച്ചയായും കഴിയും.

മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഈ സംഭവം വിവരിക്കുന്നിടത്ത് നാം ഇങ്ങനെ വായിക്കുന്നു: “യോഹന്നാൻ നീതിമാനും വിശുദ്ധനുമായ മനുഷ്യനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ ഹേറോദേസ് അവനെ ഭയപ്പെടുകയും തടവിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഹേറോദേസ് ഏറെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായെങ്കിലും അവനെ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു” (മർക്കോസ് 6:20). വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു തീപ്പൊരി ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഒടുവിൽ സ്വന്തം വികാരങ്ങൾക്കും അധികാരമോഹത്തിനും അടിപ്പെട്ട ഒരാളായിരുന്നിരിക്കാം ഹേറോദേസ്. ഒരുപക്ഷേ അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം സ്നാപകയോഹന്നാനെ കൊല്ലാതെ ആദ്യം തടവറയിൽ പാർപ്പിച്ചത്. യോഹന്നാന്റെ ശിരച്ഛേദം നടത്തിയതിനെക്കുറിച്ച് ഹേറോദേസിന് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പശ്ചാത്താപമോ ഭയമോ ഉണ്ടായിരുന്നതായും തോന്നുന്നു. യേശുവിനെക്കുറിച്ചും അവിടുത്തെ ഉള്ളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന “മഹാശക്തികളെ”ക്കുറിച്ചും ആദ്യമായി കേട്ടപ്പോൾ ഹേറോദേസ് ഉടനെ യോഹന്നാനെ ഓർത്തത് മിക്കവാറും ഈ കാരണത്താലായിരിക്കാം.

സംഘർഷത്തിലായ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സാധാരണ ഫലങ്ങളാണ് ഖേദവും ഭയവും കുറ്റബോധവും. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ആ സംഘർഷം പരിഹരിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ എന്തു സംഭവിക്കുന്നു എന്നതിന് ചതുർഭാഗാധിപനായ ഹേറോദേസ് ഒരു നല്ല ഉദാഹരണമാണ്. സംഘർഷഭരിതമായ മനസ്സാക്ഷിയിലെ ആന്തരിക ആശയക്കുഴപ്പം പരിഹരിക്കാനുള്ള ഏകമാർഗം സത്യത്തിനു മുമ്പിൽ വിനയത്തോടെ കീഴടങ്ങുക എന്നതാണ്. ഹേറോദേസ് മാനസാന്തരപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. അയാൾ ഈശോയെ അന്വേഷിച്ചുചെന്ന് തന്റെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുകയും ക്ഷമയ്ക്കായി യാചിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. എത്ര മഹത്തായ ഒരു കഥയാകുമായിരുന്നു അത്! പകരം, വഴിതെറ്റിപ്പോകുകയും തന്റെ പാപത്തിൽ ശാഠ്യത്തോടെ തുടരുകയും ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യന്റെ സാക്ഷ്യമാണ് നമുക്കു മുന്നിലുള്ളത്.

ഹേറോദേസിന്റെ ഈ അവിശുദ്ധ സാക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ദൈവത്തിന് തന്റെ മഹത്വത്തിനായി എല്ലാറ്റിനെയും ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയും; സമാനമായ ഏതെങ്കിലും പ്രവണത നമ്മിലുണ്ടെങ്കിൽ അതു നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്താൻ ഹേറോദേസിന്റെ ഉദാഹരണംപോലും അവിടുത്തേക്ക് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയും. ഖേദവും ഭയവും കുറ്റബോധവും നിങ്ങളെ അലട്ടുന്നുണ്ടോ? ഇത് നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ സംഘർഷമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടോ? സത്യം അന്വേഷിക്കുന്ന എളിയ ഹൃദയത്തിന് ഈ സംഘർഷം എളുപ്പത്തിൽ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയും എന്നതാണ് സദ്‌വാർത്ത. നിങ്ങൾ പരിഹരിക്കേണ്ടതായി, ഏറെക്കാലമായി തുടരുന്ന ഏതെങ്കിലും പാപമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഏറ്റുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് സത്യം അന്വേഷിക്കുക. നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കാനായി ദൈവത്തിന്റെ കരുണ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ അനുവദിക്കുക.

കരുണാമയനായ എന്റെ ഈശോയേ, കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങളിൽനിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാ മനുഷ്യരും അനുഭവിക്കണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനും അവിടെയുള്ള സംഘർഷങ്ങൾ പരിഹരിച്ച് സമാധാനം നൽകാനും അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും വേദനയും ഖേദവും ഉളവാക്കുന്ന ജീവിതമേഖലകളിൽ എന്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും അങ്ങേക്കു തുറന്നുകൊടുക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ അനന്തമായ കരുണയാൽ സ്വതന്ത്രനാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഉള്ളടക്കം


4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble