ಪ್ರ. ಗರ್ಭಪಾತಕ್ಕೊಳಗಾದ ಶಿಶುಗಳು, ಸತ್ತೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಿಶುಗಳು ಮತ್ತು ಗರ್ಭಸ್ರಾವದಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಶಿಶುಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತವೆಯೇ?
ಉ. ಈ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಆಳವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮೊದಲು ಒತ್ತಿಹೇಳಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ದೇವರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕರುಣೆಯು ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮೀರಿದೆ. ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ಈ ಜೀವನವನ್ನು ತೊರೆಯುವಾಗ ಅವರನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವವರು ದೇವರೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾವು ಶಾಂತಿಯಿಂದಿರಬೇಕು.
ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಮೂಲಕ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ನಮಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ತತ್ತ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರ ಬೋಧನೆಗಳ ಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಾವು ವಿವಿಧ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡಬಹುದು. ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಅನುಗ್ರಹ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಈ ಮಕ್ಕಳು ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ನಾವು ಬರಬಾರದು. ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ದೇವರು ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಕ್ರಿಯೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನೀಡಬಹುದು ಎಂದೂ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ತಾವು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದು. ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಅವುಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಬಾಹ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಮಕ್ಕಳು ಮರಣಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಚಿಂತಿಸಬಾರದು. ದೇವರು ಹಾಗೆ ಬಯಸಿದರೆ ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ನೀಡಬಹುದು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಗರ್ಭಪಾತದ ಮೂಲಕ ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಶಿಶುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ದೇವರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಯಾರು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ದೇವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಕ್ಕಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸದಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಅವರು ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಅರಿವೂ ದೇವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಊಹೆಯಷ್ಟೇ, ಆದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೆ, ದೇವರ ನೈತಿಕ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯ ಕುರಿತಾದ ಆತನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಈ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲಾಗುವುದು.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ದೇವರು ದೇವದೂತರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಶಿಶುಗಳಿಗೂ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಒಂದು ಆಯ್ಕೆಯೇ ಅವರ ಶಾಶ್ವತ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದ ದೇವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ ಎಂದು ದೇವದೂತರು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಈ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ತಮ್ಮ ಮರಣದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲ್ಪಡಬಹುದು. ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಆತನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಅವರು ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ದೇವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರೆ (ದೇವದೂತರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗದವರು ಮಾಡಿದಂತೆ), ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನರಕವನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಗರ್ಭಪಾತದಿಂದ ಅಥವಾ ಸಹಜ ಗರ್ಭಸ್ರಾವದಿಂದ ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಎಲ್ಲ ಶಿಶುಗಳು ಹಾಗೂ ಸತ್ತೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲ ಶಿಶುಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಇದು ಅವರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆಯೇ, ಅವರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಭರವಸೆಯಿಡಬೇಕು.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯರಾದ ಈ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೇವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಸಬಹುದಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯಿಂದ ನಂಬಬೇಕು. ದೇವರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ; ಈ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ಆ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು.
