Cebuano

Mahimo Ba Kong Mopahulay?

Mahimo ba kong mopahulay?
Wala ko mahuman, apan gihimo ko ang akong maarangan.
Ang buluhatong wala mahuman nagpuno kanako sa kaulaw
Ug nagpahadlok kanako nga ako unya ang basulon.

Pagkadako sa akong pangandoy nga mopiyong
Ug maminaw sa mga awit sa pagpakatulog sa akong Inahan.
Apan takos ba ako sa iyang awit,
Kon tungod sa akong sayop adunay dili maayong mahitabo?

Nagtuo gayod ako nga siya maluloy-on
Ug nakasabot sa akong kalag.
Diha ba sa gugma makaplagan ang kamatuoran,
O kinahanglan kong mosalig sa kabalaka?

Nagtuyoktuyok ako sa akong higdaanan aron mapahilom
Ang hunahuna nga, โ€œWala gayod nimo buhata ang imong maarangan,โ€
Samtang ang mga handomanang akong gimahayan
Naghatag pa gayod kanako og dugang hinungdan sa kabalaka.

Gipaningkamotan kong ipakamatarong ang akong kaugalingon,
Nga gisubli ang tanan kong mga rason โ€œngano.โ€
Apan bisan unsa kadaghan sa mga kamatuoran, dili kini makawagtang
Sa akong mga pagduhaduha nga karon nagmata pag-ayo.

Busa nag-ampo ako kaniya ug naghulat
Hangtod nga ang kabalaka madugay na kaayo sa pagtukaw
Ug mahikatulog nga wala nay pakiglalis,
Samtang nagpahulay ako sa hingpit nga pagtugyan.