Ang Tanging Daan Tungo sa Kaligtasan
Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay (Taon A)
โAko ang daan at ang katotohanan at ang buhay. Walang makaparoroon sa Ama kundi sa pamamagitan ko.โ John 14:6
Ligtas ka ba? Sana ay โOoโ ang sagot mo rito sa tatlong diwa: Naligtas ka sa pamamagitan ng biyaya sa Binyag, patuloy kang inililigtas ng biyaya at awa ng Diyos habang malaya mong pinipiling sumunod sa Kanya, at umaasa kang maligtas sa iyong huling sandali upang makapasok sa kaluwalhatian ng Langit. Walang saysay ang anumang makamit natin sa buhay kung hindi tayo makasasagot ng โOoโ sa tatlong diwang ito.
Mahalaga ring maipaalala sa atin kung paano tayo naliligtas. Paano natin natanggap, natatanggap, at inaasahang matatanggap ang mahalagang kaloob ng kaligtasan? Simple ang sagot: Sa pamamagitan ng buhay, kamatayan, at Muling Pagkabuhay ni Jesucristo, ang ating kaisa-isang Daan patungo sa Ama. Wala tayong ibang paraan upang makamit ang kaligtasan kundi sa pamamagitan Niya.
Kung minsan, maaari tayong mahulog sa bitag ng pag-aakalang nakakamit natin ang kaligtasan sa pagiging โmabutiโ lamang. Sa madaling salita, inililigtas ka ba ng iyong mabubuting gawa? Ang tamang sagot ay kapwa โOoโ at โHindi.โ โOoโ lamang sa diwang ang ating mabubuting gawa ay kailangang bahagi ng pakikiisa kay Kristo. Kung wala Siya, wala tayong magagawang mabuti. Ngunit kung tinanggap natin si Kristo sa ating buhay at, samakatuwid, kung tayo ay nasa landas ng kaligtasan, tiyak na magkakaroon ng mabubuting gawa sa ating buhay. Ngunit โHindiโ rin ang sagot sa diwang si Hesus, at si Hesus lamang, ang tanging Tagapagligtas. Hindi natin maililigtas ang ating sarili gaano man tayo magsikap na maging mabuti.
Lalo nang pamilyar ang usaping ito sa ating mga kapatid na Kristiyanong ebanghelikal. Ngunit isa rin itong usaping dapat nating lubos na maunawaan. Nasa puso ng usaping ito ang Persona ni Hesukristo. Siya, at Siya lamang, ang dapat maging sentro ng ating buhay at dapat natin Siyang kilalanin bilang Daan, Katotohanan at Buhay. Siya ang tanging Daan patungo sa Langit, Siya ang kaganapan ng Katotohanang dapat nating paniwalaan, at Siya ang Buhay na tinatawag tayong isabuhay at ang bukal ng bagong buhay na ito ng Biyaya.
Pagnilayan mo ngayon ang pangunahin at natatanging papel ni Hesus sa iyong buhay. Kung wala Siya, wala kang anuman, ngunit sa piling Niya ay makakamit mo ang buhay na ganap na puspos. Piliin mo Siya ngayon sa isang lubos na personal at kongkretong paraan bilang iyong Panginoon at Tagapagligtas. Mapagpakumbaba mong aminin na wala kang anuman kung wala Siya, at papasukin mo Siya sa iyong buhay upang maihandog ka Niya sa Kanyang mapagmahal na Ama sa Langit.
Aking Panginoon at Tagapagligtas, sinasabi ko po ang aking โOoโ sa Iyo sa araw na ito at tinatanggap Kita sa aking buhay bilang aking Panginoon at Tagapagligtas. Nagpapasalamat ako sa Iyo sa kaloob ng Binyag na siyang nagpasimula ng aking buhay sa biyaya, at pinaninibago ko ngayon ang aking pasiyang sumunod sa Iyo upang lalo Kang makapasok nang lubusan sa aking buhay. Sa pagpasok Mo sa aking buhay, mangyaring ialay Mo ako sa Ama sa Langit. Nawa ay gabayan Mo ang lahat ng aking kilos upang ako ay maging walang-hanggang handog na kasama Mo, mahal kong Jesus. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Kababaang-loob at Pasasalamat
Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay (Taon B)
โAko ang puno ng ubas, kayo ang mga sanga. Ang nananatili sa akin at ako sa kanya ay magbubunga nang sagana, sapagkat kung wala ako ay wala kayong magagawa.โ Juan 15:5
Kaygandang maikling paalala… โKung wala ako ay wala kayong magagawa.โ
Sa una, maaaring masakit itong marinig. Maaari nitong masaktan ang ating pagmamataas at maaari tayong tumugon nang negatibo sa kaisipang ito. Totoo nga ba ito? Talaga bang wala tayong magagawa kung wala ang Diyos? Malinaw na โOoโ ang sagot diyan. Hindi nagsisinungaling si Hesus. Wala tayong magagawa kung wala ang Diyos sa ating buhay.
Sa katunayan, kung kalilimutan tayo ng Diyos kahit isang sandali, maglalaho tayo. Maging ang mismong pag-iral natin ay nakasalalay sa patuloy na pagnanais ng Diyos na tayo ay umiral. At pagdating sa paggawa ng mabuti, pagdudulot ng makabuluhang pagbabago, pagkakaroon ng mabungang buhay, at iba pa, wala tayong magagawang mabuti kung wala ang biyaya ng Diyos.
Bagaman maaaring mahirap itong marinig sa simula, dapat natin itong pagnilayan nang regular. At kung pagninilayan natin ito at yayakapin ang katotohanang ito, dalawang bagay ang mangyayari sa ating mga kaluluwa. Una, lalago tayo sa pagpapakumbaba. Ang pagpapakumbaba ang pinakamahalagang birtud na maaari nating palaguin. Tinatawag itong โina ng lahat ng birtud.โ Ito ay sapagkat sa birtud na ito nagmumula ang lahat ng iba pang birtud. Ang pagpapakumbaba ay nangangahulugang kinikilala nating ang Diyos ang lahat at 100% natin Siyang kailangan. Ang katotohanang ito ng pagpapakumbaba ay magbibigay sa atin ng kakayahang hanapin ang Diyos sa lahat ng bagay at anyayahan Siyang pumasok nang malalim sa bawat bahagi ng ating buhay.
Ang ikalawang mangyayari sa ating mga kaluluwa kapag napagtanto nating wala tayong magagawa kung wala ang Diyos ay ang paglago natin sa pasasalamat. Habang nakikita nating ang Diyos ang lahat AT nagsisimula nating makita na patuloy Niya tayong pinagkakalooban ng biyaya sa ating buhay, ang tanging nararapat nating tugon ay โSalamat po!โ Magpapasalamat tayo sa Diyos para sa lahat ng bagay sapagkat mapagtatanto nating ang lahat ng mabuti ay kaloob mula sa Kanya.
Pagnilayan mo ngayon ang mga katotohanang ito tungkol sa kababaang-loob at pasasalamat, at hayaan mong tumimo ang mga ito sa iyong puso. Habang ginagawa mo ito, hayaan mong higit na mamunga ang mga birtud na ito sa iyong buhay.
Diyos ko at aking Lahat, tunay po akong naniniwala na wala akong magagawa kung wala Ka. Tulungan Mo akong paniwalaan ito nang may higit pang paninindigan at, habang ginagawa ko ito, tulungan Mo akong lumago sa kababaang-loob at pasasalamat. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pagluwalhati sa Pamamagitan ng Pagdurusa
Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay (Taon C)
Nang makaalis na si Judas, sinabi ni Hesus, โNgayon ay niluluwalhati ang Anak ng Tao, at niluluwalhati ang Diyos sa kanya.โ Juan 13:31
Mahalagang malaman ang wakas ng kuwento.ย Alam ni Hesus ang wakas nang sabihin Niya ang mga salitang ito sa mga Apostol sa Huling Hapunan, matapos umalis si Hudas upang ipagkanulo Siya.ย Mahalagang tingnan ang pangyayaring ito ayon sa pagkaunawa rito ni Hesus.ย Sa pananaw lamang ng tao, isa sa pinakamalalapit na kaibigan ni Hesus ay magtataksil sa Kanya kapalit ng salapi.ย Para sa karamihan sa atin, lubha itong makapanlulumo at magiging sanhi ng galit at sama ng loob.ย Ngunit dahil alam ni Hesus ang wakas ng kuwento, nakita Niya ang pagtataksil ni Hudas bilang daan tungo sa Kanyang kaluwalhatian, hindi sa Kanyang pagkatalo.ย Itinuon Niya ang Kanyang mga mata sa Langit at sa lahat ng Kanyang maisasakatuparan sa pamamagitan ng Kanyang pagdurusa, sa halip na tumingin sa nalalapit na sakit na Kanyang titiisin.ย ย
Isang makapangyarihang aral ito para sa ating lahat. Una, mahalagang pagnilayan natin ang pagluwalhati kay Hesus sa pamamagitan ng pagtataksil sa Kanya, ng Kanyang pagdurusa at kamatayan. Ngunit dapat din nating sikaping makita ang maaaring ibunga ng sarili nating mga pagdurusa kapag iniugnay ang mga ito sa Tagapagligtas ng Sanlibutan.
Paano ka tumutugon kapag nagkakasala sa iyo ang iba? Paano ka kaya tutugon kung pinagtaksilan ni Judas ang iyong pagmamahal? Napakahirap harapin nang tapat ang tanong na ito, at mas mahirap pang isabuhay ang naging tugon ni Hesus. Ang totoo, sa tuwing inaapi tayo ng iba, binibigyan tayo ng pagkakataong luwalhatiin ang Diyos at palaganapin ang Kaharian ng Langit sa pamamagitan ng pagpapatawad, pag-uugnay ng ating pagdurusa sa pagdurusa ni Kristo, at pagpapakita ng awa. Higit na madaling sabihin ito kaysa isabuhay.
Pagnilayan ngayon ang tagpong ito sa Ebanghelyo. Masdan si Judas na umaalis sa Huling Hapunan at lumalabas sa kadiliman ng gabi upang ipagkanulo ang ating Panginoon. Ngunit tingnan ito ayon sa pagtingin dito ni Hesus. Tingnan ito nang may pagkaunawang ito ang paraang pinili ng Ama upang maghatid ng kaligtasan sa sanlibutan. Pagnilayan din ang bawat pagkakataong ibinibigay sa iyo upang gawin ang ginawa ni Hesus. Sikaping maging kongkreto at tiyak, at tingnan ang bawat pagdurusang iyong tinitiis bilang isang maluwalhating pagkakataong maipagkaloob sa iba ang awa ng Diyos. Bagaman maaaring mahirap ito sa simula, ang gawang ito ng pag-ibig ang magbibigay ng dakilang kaluwalhatian sa Ama sa Langit!
Mahal kong Panginoon, ipinagkanulo Ka sa pamamagitan ng halik ng isa sa Iyong pinakamalalapit na kaibigan.ย Ngunit sa Iyong ganap na karunungan, nakita Mo ang pagtataksil na ito bilang ganap na pagkakataong luwalhatiin ang Ama sa pamamagitan ng Iyong awa at pagpapatawad.ย Panginoon, hindi ko na rin mabilang kung ilang ulit Kitang ipinagkanulo.ย Pinagsisisihan ko iyon.ย Ngunit nagpapasalamat ako sa Iyo sa pagmamahal at pagpapatawad Mo sa akin mula sa Iyong Pusong puspos ng ganap na awa.ย Tulungan Mo akong tanggapin ang awang iyon at ialay ito sa mga nagkasala sa akin.ย Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pananahan ng Santรญsima Trinidad
Lunes ng Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
โAng sinumang nagmamahal sa akin ay tutupad sa aking salita, at mamahalin siya ng aking Ama, at kami ay lalapit sa kanya at mananahan sa kanya.โ John 14:23
Tila nauunawaan ito ng mga bata. Tila nauunawaan nila na nananahan ang Diyos sa kanilang mga puso. Siyempre, kung tatanungin mo sila kung paano nila ito nalalaman, maaaring tumingin sila sa iyo nang may pagtataka at hindi malaman kung paano sasagot. Gayunman, sa kung anong paraan, nauunawaan nila na nananahan ang Diyos sa kanila.
Kaya ano ang sasabihin mo kung may magtanong sa iyo, โPaano mo nalalaman na dumarating ang Diyos at nananahan sa iyo?โ Marahil ay hindi mo rin mahanap ang mga salita upang ilarawan ang kamangha-manghang hiwagang ito ng ating pananampalataya. Naniniwala ka bang totoo ito? Na nais ng Diyos na gawing Kanyang tahanan ang iyong puso at kaluluwa? Kung gayon, paano ito nangyayari?
Sa pamamagitan ng kaloob ng pananampalataya, tulad ng maliliit na bata, basta alam nating nais ng Diyos na manahan sa atin. Alam nating nais Niyang angkinin ang ating mga kaluluwa, makipag-usap sa atin, palakasin tayo, akayin at gabayan tayo. Alam natin, sa pamamagitan ng kaloob ng pananampalataya, na tunay ang Diyos at ninanais Niya ang pinakamalalim at pinakamatalik na ugnayan sa atin. Basta alam natin.
Ang mabuting balita ay humahantong sa pag-unawa ang pananampalataya.ย Ibig sabihin nito, habang lalo tayong nakikinig sa tinig ng Diyos na nangungusap sa ating kalooban, umaakay at gumagabay sa atin, lalo nating nauunawaan ang Kanyang presensiyang nananahan sa atin.ย Gaya ng sinabi ni San Agustin, โAng pananampalataya ay ang paniniwala sa hindi mo nakikita. Ang gantimpala ng pananampalataya ay ang makita ang iyong pinaniniwalaan.โย Ang pananampalataya sa presensiya ng Diyos na nananahan sa atin ay umaakay sa atin tungo sa sagot sa tanong sa itaas.ย Ang Diyos at tanging ang Diyos lamang ang makapagbibigay sa atin ng sagot na ito.ย Maaari nating ibahagi sa iba ang ating pananampalataya, magpatotoo sa Kanyang presensiya sa ating buhay, at ibigay sa mga nasa paligid natin ang sagot sa tanong na iyon sa pamamagitan ng pananampalataya.ย Paano ko malalaman na nananahan ang Diyos sa akin?ย Ang sagot: Dahil nakikita ko Siya roon, nakikipag-usap ako sa Kanya roon, at nangungusap Siya sa akin.ย ย
Pagnilayan ngayon ang Panginoong nananahan sa iyo.ย Hayaan Siyang mangusap sa iyo at, sa patuloy na paglalim ng pag-uusap na iyon, hayaan mong lumago at mahayag sa iba ang Kanyang Presensiyang Nananahan sa iyo.ย Hindi lamang nais ng Diyos na manahan sa iyo, nais din Niyang magningning sa pamamagitan mo.
Kabanal-banalang Trinidad, halina at manahan sa aking puso.ย Gawin Mong tahanan ang aking puso.ย Tulungan Mo akong makita Ka roon, makatagpo Ka roon, makipag-usap sa Iyo at mahalin Ka sa aking kaluluwa.ย Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Isang Bagabag na Puso
Martes ng Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
โHuwag hayaang mabagabag o matakot ang inyong mga puso.โ John 14:27
Kaygandang paalala na kailangan nating lahat na marinig nang madalas. โHuwag hayaang mabagabag ang iyong puso.โ At โHuwag hayaang matakot ang iyong puso.โ Gaano mo kadalas sinusunod ang payong iyan?
Kapansin-pansing higit pa pala ito sa isang payo.ย Isa itong utos ng pag-ibig mula sa ating Panginoon.ย Nais Niyang maging malinaw at nais Niyang malaman natin na ang pusong natatakot at nababagabag ay hindi nagmumula sa Kanya.ย Ang pagkabagabag at pagkatakot ay isang mabigat na pasaning nagpapahirap sa atin.ย Lubos na ninanais ni Hesus na lumaya tayo sa mga pasaning ito.ย Nais Niyang maging malaya tayo upang maranasan natin ang kagalakan ng buhay.ย ย
Kaya ano ang pinakamabigat mong pasanin sa buhay? Mayroon bang bagay sa buhay mo na lagi mong iniisip, ikinagagalit, hindi mo mabitiwan, o tila kumokontrol sa iyong buhay? O marahil ay hindi gaanong halata ang iyong pasanin. Marahil ay walang lubhang nagpapabigat sa iyo ngunit sa halip ay may maliit na pasaning hindi nawawala, laging naroon kahit hindi mo gaanong napapansin. Maaaring maging napakahirap dalhin ang mga pasaning ito kapag tumatagal nang taon-taon.
Ang unang hakbang tungo sa kalayaan ay ang makita ang pasanin kung ano talaga ito.ย Tukuyin ito at sikaping alamin ang ugat nito.ย Kung ang sanhi ng iyong pasanin ay ang sarili mong kasalanan, pagsisihan ito at lumapit sa Sakramento ng Kumpisal.ย Ito ang pinakamainam na paraan upang maranasan kaagad ang kalayaan.ย ย
Ngunit kung ang iyong pasanin ay bunga ng mga ginawa ng iba o ng isang kalagayan sa buhay na hindi mo kontrolado, nasa isang natatanging kalagayan ka upang ipaubaya ang lahat sa ating Panginoon at lubusang ipagkatiwala sa Kanya ang kalagayang ito. Matatagpuan ang kalayaan sa ganap na pagsuko, pagtitiwala, at pagpapaubaya sa Kanyang kalooban.
Maglaan ng panahon ngayon upang pagnilayan kung ano ang pinakamabigat mong pasanin sa buhay.ย Ano ang labis na nagpapabigat sa iyong kalooban?ย Higit sa anupaman, ito ang nais pasukin ni Hesus at alisin para sa iyo.ย Nais Niyang maging malaya ka upang maranasan mo ang kagalakang iniaalok Niya sa iyo sa buhay.ย ย
Panginoon ng tunay na kagalakan, nais kong maging malaya.ย Nais kong maranasan ang kagalakang inihanda Mo para sa akin.ย Kapag pinanghihinaan ako dahil sa bigat ng mga pasanin sa buhay, tulungan Mo akong bumaling sa Iyo sa aking pangangailangan.ย Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ang Pagpupungos
Miyerkules sa Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
โAko ang tunay na puno ng ubas, at ang aking Ama ang tagapag-alaga ng ubasan. Inaalis niya ang bawat sanga sa akin na hindi namumunga, at pinupungusan niya ang bawat sangang namumunga upang lalo itong mamunga.โย Juan 15:1โ2
Handa ka bang magpapungos? Kailangan ang pagpupungos upang ang isang halaman ay magbunga nang sagana ng mabubuting bunga o magagandang bulaklak. Halimbawa, kung hahayaang lumago ang isang puno ng ubas nang hindi pinupungusan, magbubunga ito ng maraming maliliit na ubas na walang pakinabang. Ngunit kung maingat itong pupungusan, mamumunga ito ng pinakamaraming mabubuting ubas na kaya nitong ibunga.
Ginagamit ni Hesus ang larawang ito ng pagpupungos upang turuan tayo ng katulad na aral tungkol sa pamumunga ng mabuti para sa Kanyang Kaharian. Nais Niyang maging mabunga ang ating buhay at gamitin tayo bilang makapangyarihang kasangkapan ng Kanyang biyaya sa mundo. Ngunit kung hindi tayo handang dumaan paminsan-minsan sa pagdadalisay na dulot ng espirituwal na pagpupungos, hindi tayo magiging mga kasangkapang magagamit ng Diyos.
Ang espirituwal na pagpupungos ay ang pagpapahintulot sa Diyos na alisin ang mga bisyo sa ating buhay upang wastong malinang ang mga birtud. Nangyayari ito lalo na kapag hinahayaan natin Siyang magpakumbaba sa atin at alisin ang ating kapalaluan. Maaari itong makasakit, ngunit ang sakit na kaakibat ng pagpapakumbaba sa atin ng Diyos ay isang susi sa espirituwal na paglago. Habang lumalago tayo sa kababaang-loob, lalo tayong umaasa sa pinagmumulan ng ating ikinabubuhay sa halip na umasa sa ating sarili, sa sarili nating mga ideya, at sa sarili nating mga plano. Walang hanggan ang karunungan ng Diyos kung ihahambing sa atin, at kung patuloy tayong lalapit sa Kanya bilang ating pinagmumulan, magiging higit tayong matatag at handang hayaan Siyang gumawa ng mga dakilang bagay sa pamamagitan natin. Ngunit muli, kailangan nating hayaan Siyang pungusan tayo.
Ang espirituwal na pagpupungos ay nangangahulugang kusa nating binibitiwan ang ating sariling kalooban at mga ideya. Nangangahulugan itong isinusuko natin ang pamamahala sa ating buhay at hinahayaang ang dalubhasang tagapag-alaga ang mamahala. Nangangahulugan itong higit tayong nagtitiwala sa Kanya kaysa sa ating sarili. Nangangailangan ito ng tunay na pagkamatay sa ating sarili at tunay na kababaang-loob na kumikilala na lubos tayong umaasa sa Diyos, gaya ng pag-asa ng isang sanga sa puno ng ubas. Kung wala ang puno ng ubas, malalanta tayo at mamamatay. Ang pananatiling matibay na nakakabit sa puno ng ubas ang tanging daan tungo sa buhay.
Manalangin ngayon na hayaan mong pungusan ng Panginoon ang lahat ng hindi mula sa Kanya sa iyong buhay. Magtiwala sa Kanya at sa Kanyang banal na plano, at kilalaning ito lamang ang landas tungo sa pamumunga ng mabubuting bungang nais ng Diyos na ibunga sa pamamagitan mo.
Panginoon, idinadalangin kong pungusan Mo ang lahat ng aking kapalaluan at pagkamakasarili. Linisin Mo ako sa aking maraming kasalanan upang makabaling ako sa Iyo sa lahat ng bagay. At habang natututo akong umasa sa Iyo, nawaโy magsimula Kang magbunga ng saganang kabutihan sa aking buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pag-ibig na Walang Hangganan at Walang Pasubali
Huwebes sa Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
โKung paanong minamahal ako ng Ama, gayon din naman minamahal ko kayo.โ John 15:9
May tatlong magagandang aral tayong dapat matutuhan mula sa talatang ito.
Una, ang pag-ibig ng Ama sa Anak ay ganap sa lahat ng paraan. Wala itong kondisyon at saklaw nito ang buong pagkatao. Ito ay lubos at walang pagkamakasarili. Sa pagtanggap ni Hesus sa pag-ibig ng Ama, tinatanggap Niya ang lahat ng Kanyang kailangan.
Ikalawa, hindi makukulong ang pag-ibig na tinatanggap ni Hesus mula sa Ama. Hindi Niya ito maaaring sarilinin. Gayon na lamang ang pag-ibig ng Ama kaya umaapaw ito mula sa puso ni Hesus. Ang umaapaw na pag-ibig na ito ang dumadaloy mula kay Hesus patungo sa atin.
Ikatlo, mahalagang pagnilayan na ang umaapaw na pag-ibig na ito, na ipinagkaloob na ngayon sa atin, ay hindi rin maaaring makulong lamang sa atin. Dapat itong umapaw mula sa ating mga puso patungo sa iba. Kaya, kung tunay nating tatanggapin ang pag-ibig ng Ama at ng Anak, dapat naman nating hayaang bumuhos ang pag-ibig na iyon sa iba nang โwalang hanggananโ at โwalang kondisyon.โ
Pag-isipan mo ito. โWalang hangganan.โ โWalang kondisyon.โ Talaga bang posible ito? Posible bang maging lubhang radikal at ganap ang ating pag-ibig sa kapwa? Oo, posible lamang ito kung ang pag-ibig na tinutukoy natin ay nagmumula sa puso ng Ama, ibinibigay sa Anak, at saka ibinubuhos sa atin upang malaya nating maibahagi.
Pagnilayan mo ngayon ang katotohanang ang pag-ibig na tinatawag kang ibahagi sa iba ay nagmumula sa Puso ng Ama sa Langit. Ang una at pinakamahalagang hakbang upang matutong magmahal nang may Puso ng Ama ay ang hayaan mong mahalin ka ng Diyos. Maaaring napakahirap gawin nito. Maaaring mahirap hayaang mahalin ka ng Diyos, tanggapin ang pag-ibig na iyon, at hayaan itong humipo nang malalim sa iyong pagkatao. Ngunit kung patuloy mong hahayaang mahalin ka ng Diyos ng Kanyang ganap na pag-ibig, magsisimula mong makita na ang pag-ibig na ito ay kusang dumadaloy mula sa iyo na tila isang umaapaw na ilog ng biyaya at awa.
Mapagmahal na Ama at Anak, tunay ko Kayong minamahal at alam kong minamahal Ninyo ako. Tulungan Ninyo akong maging bukas sa Inyong pag-ibig. Tulungan Ninyo akong hayaang tumimo sa aking puso ang pag-ibig na iyon upang umapaw rin ito mula sa aking puso patungo sa iba. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ikaw ay Hinirang
Biyernes ng Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
โHindi kayo ang humirang sa akin, kundi ako ang humirang sa inyo at nagtalaga sa inyo upang humayo kayo at mamunga ng bungang mananatili.โ Juan 15:16
Mahilig maglaro ang mga bata. Kapag bumubuo ng dalawang koponan para sa isang laro, madalas na pumipila ang mga bata at naghihintay na mapili. Umaasa ang bawat bata na siya ang unang mapili. Nakapagpapatibay ng loob ang malaman na nais kang makasama sa koponan. Kapag ang isang bata ang huling napili, maaari itong maging mahirap at masakit para sa kanya.
Inihahayag nito ang hangarin sa loob ng bawat isa sa atin na mapabilang at madamang nais tayong makasama. Ang mabuting balita ay pinipili nga ng Diyos ang bawat isa sa atin. Nais Niya tayong maging kasapi ng Kanyang pamilya at nais Niyang tayo ay maging Kanya. Mahalagang maunawaan ito at, kapag naunawaan natin, lubha itong nakapagpapatibay ng loob.
Isang mabuting gawaing espirituwal ang regular na pagnilayan ang katotohanang hinirang na tayo ng Diyos bago pa man tayo isilang. Kilala na Niya tayo mula pa sa kawalang-hanggan at itinuon Niya ang Kanyang mga mata sa atin, na naghahangad na dalhin tayo sa Kanyang kawan. Kailangan nating unawain ito, tanggapin, at paniwalaan. Tunay na kabilang tayo sa Kanya.
Hindi lamang tayo pinipili ng Diyos upang maging Kanya; pinipili rin Niya tayo para sa Kanyang misyon. Nais Niya tayong gamitin upang humayo at mamunga para sa Kanyang Kaharian. Nais Niya tayong gamitin para sa isang banal na layunin at isang banal na pagtawag. Ang pagiging kasapi ng Kanyang โkoponanโ ay nangangahulugang may layunin at kabuluhan ang ating buhay. Gaano man natin maramdaman kung minsan na โhindi tayo karapat-dapatโ na makagawa ng pagbabago, dapat nating tandaan na hindi ganoon ang pagtingin sa atin ng Diyos. Sa halip, nakikita Niya ang walang-hanggang potensiyal sa bawat isa sa atin at pinipili Niyang gamitin ang potensiyal na iyon sa pagtataguyod ng Kanyang Kaharian.
Pagnilayan mo ngayon ang dalawang maikling pariralang ito: โHinirang ko kayoโ at โHumayo kayo at mamunga.โ Ang pagtanggap sa tawag ng Diyos sa iyo ay magbabago sa iyong buhay at magbabago rin sa buhay ng mga taong tinatawag kang paglingkuran.
Panginoon kong mapagpatuloy, alam kong pinili Mo ako. Tinatanggap ko ang Iyong tawag sa aking buhay. Tinatanggap kong hinirang Mo ako upang tuparin ang Iyong misyon sa isang natatangi at maluwalhating paraan. Tulungan Mo akong patuloy na magsabi ng โOoโ sa Iyong tawag. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pag-uusig
Sabado ng Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
โAlalahanin ninyo ang salitang sinabi ko sa inyo, โWalang aliping higit na dakila kaysa sa kanyang panginoon.โ Kung inusig nila ako, uusigin din nila kayo.โ Juan 15:20
Nais mo bang maging katulad ni Jesus? Kung gayon, mag-ingat sa kung ano ang ibig sabihin nito. Madaling isipin na habang lalo tayong napapalapit kay Cristo, lalo tayong mamahalin at mauunawaan ng mundo. Maaaring isipin nating makikita ng lahat ang ating kabanalan at hahangaan ito, at magiging mabuti at madali ang lahat sa buhay.
Ngunit sapat nang tingnan natin ang buhay ni Cristo upang malaman na hindi ito ang nangyayari. Malinaw na ganap Siya sa lahat ng bagay. Gayunman, labis na masama ang naging pagtrato sa Kanya at matindi ang pag-uusig na dinanas Niya. Mahirap unawain ang madilim na katotohanang talagang pinatay nila Siya. Sa dilim ng gabi, dinakip Siya, isinailalim sa isang huwad na paglilitis, hinatulang nagkasala, at sinentensiyahan ng kamatayan. Agad na isinagawa ang Kanyang parusa.
Bakit nila ito ginawa sa Anak ng Diyos? Bakit pinagmalupitan nang gayon ang isang lubos na sakdal at maawain?
Kung naroon tayo bilang mga unang tagasunod Niya, malamang na nabigla tayo, natakot, natisod, at nalito. Maaaring naisip nating nagkamali si Jesus at nawalan tayo ng pag-asa sa Kanya. Ngunit ganap ang Kanyang plano sa lahat ng bagay, at isang pangunahing bahagi ng planong iyon ang pagtitiis Niya sa mga maling paratang at mapanirang pag-uusig. At sa malaya Niyang pagtanggap sa pagmamalupit na ito, tinubos Niya ang mundo.
Kaya balikan natin ang unang tanong, โNais mo bang maging katulad ni Hesus?โ Mahirap sagutin ang tanong na ito kapag isinasaalang-alang natin ang nangyari sa Kanya. โWalang aliping higit sa kanyang panginoon.โ โKung inusig nila ako, uusigin din nila kayo.โ Mahirap tanggapin at sang-ayunan ang mga pananalitang ito.
Ang pag-uusig ay hindi natin dapat takasan. Hindi tayo dapat mawalan ng pag-asa kung mangyari ito, at hindi rin tayo dapat yumuko sa kahihiyan. Bakit? Sapagkat ang pag-uusig ay isang malinaw na tanda na sumusunod tayo sa mga yapak ng ating Panginoon. Dahil sa pag-uusig, higit tayong napapaisa kay Kristo kaysa sa kaya nating maunawaan.
Ang mahalaga ay malaman na nilalayon ng Diyos na gamitin ang lahat ng pagmamalupit para sa kabutihan kung hahayaan natin Siya. At hinahayaan natin Siyang gamitin ito para sa kabutihan kapag ipinauubaya natin ito sa Kanya at maluwag natin itong tinatanggap, hindi nang may sama ng loob. Ang ating tugon ay dapat na โmagalak at magsayaโ sapagkat itinuring tayong karapat-dapat na sumunod sa mga yapak ng ating Banal na Panginoon.
Pagnilayan mo ngayon ang anumang uri ng pag-uusig o kawalang-katarungang dinaranas mo alang-alang sa iyong pananampalataya at pagyakap sa Ebanghelyo. Nais itong gamitin ng Panginoon kung hahayaan mo Siya.
Panginoon kong inusig, lubos kong isinusuko sa Iyo ang lahat ng nagpapabigat sa akin. Iniaalay ko ang anumang pagdurusang dinaranas ko dahil sa pagiging tagasunod Mo. Nawaโy matularan Kita hindi lamang sa Iyong pagdurusa, kundi pati sa Iyong kusang-loob na pagyakap dito. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ikaanim na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
Makukuha Rin sa Paperback & eBook
Amazon.comย โย Google Playย โย iTunesย โย Barnes and Noble
