
యేసు బిగ్గరగా, “తండ్రీ, నా ఆత్మను నీ చేతులకు అప్పగిస్తున్నాను” అని పలికారు; ఇలా పలికిన తరువాత ఆయన తుదిశ్వాస విడిచారు. లూకా 23:46
మన ప్రభువు హృదయాంతరాళం నుండి వెలువడిన ఈ పరిపూర్ణ ప్రార్థన, జీవితం యొక్క సారాన్నే తెలియజేస్తుంది. చెప్పవలసినదంతా ఇందులో ఉంది. ఇది తండ్రికి సంపూర్ణంగా సమర్పించుకునే ప్రార్థన; పూర్తిగా ఆయనకు అప్పగించుకుంటూ, అచంచలమైన నమ్మకంతో చేసే ప్రార్థన.
మన దివ్యమాత సిలువ పాదాల చెంత నిలిచినప్పుడు, సంపూర్ణ సమర్పణతో తన కుమారుడు చేసిన ప్రార్థనలో ఆమె కూడా పాలుపంచుకున్నారనడంలో సందేహం లేదు. ఆమె తన జీవితాన్ని మరోసారి తండ్రికి సమర్పించడమే కాకుండా, తన కుమారుణ్ణి కూడా సమర్పించి ఉంటారు.
మనలను మనం సంపూర్ణంగా తండ్రికి అప్పగించుకోవడం మన దైనందిన ధ్యేయంగా మారాలి. జీవితంలో దీనికంటే ముఖ్యమైనది మరేదీ లేదు. పవిత్ర లూకా నమోదు చేసిన ప్రకారం, యేసు సిలువపై పలికిన చివరి మాటలుగా ఈ సమర్పణ ప్రార్థనను ఎంచుకున్నారు. పవిత్ర యోహాను సువార్తలో యేసు “సమాప్తమైంది” అని పలికినట్లు ఉంది. మన ప్రభువు పలికిన ఈ రెండు వాక్యాలు, సిలువపై తన చివరి క్షణాలలో యేసు తండ్రితో పరిపూర్ణంగా ఏకమై ఉన్నారని స్పష్టం చేస్తున్నాయి.
దీని గురించి ఆలోచించండి. యేసు అవమానానికి గురై, తీవ్రమైన వేదనతో సిలువపై వేలాడుతూ, సమర్పణకు మహిమాన్వితమైన ఆదర్శాన్ని మనకు చూపించారు. అన్ని విధాలా పరిపూర్ణులైన ఆయన, తనలో తాను ముడుచుకుపోయి, తనపై తానే జాలిపడుతూ, కోపంలో గాని పశ్చాత్తాపంలో గాని మునిగిపోలేదు. ఎంతోమంది ఆయనపట్ల చూపిన క్రూరత్వం, తన జీవితాన్ని తండ్రికీ ఆయన పవిత్ర చిత్తానికీ నిరంతరం సమర్పించుకోకుండా ఆయనను అడ్డుకోలేకపోయింది. దానికి బదులుగా, తన తండ్రితో తనకున్న అంతులేని ఐక్యతను ప్రకటించడానికి, హింసకు గురైన ఈ అత్యంత దయనీయ స్థితినే యేసు ఎంచుకున్నారు.
మన జీవితాలలో కూడా, సిలువలు ఎదురైనప్పుడు, చాలా తరచుగా తండ్రిపై మనకున్న నమ్మకాన్ని, నిరీక్షణను కోల్పోవడం మొదలుపెడతాం. మన గాయాలను నిశితంగా పరిశీలించుకుంటూ, మనకు జరిగిన అన్యాయాల గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటాం. మనసుకు తగిలిన గాయాలు, దుఃఖం మన చూపును దేవుని నుంచి మరల్చడానికి అనుమతిస్తాం; దేవునివైపు చూడటానికి బదులు మనవైపే మనం చూస్తూ ఉంటాం.
మన ప్రభువు పలికిన, మన ధన్యమాత హృదయంలో ప్రతిధ్వనించిన ఈ ప్రార్థన, కొంతవరకు మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక పాఠంగా పలుకబడింది. మొదటిగా, యేసు ఎవరో పరిపూర్ణంగా వ్యక్తపరిచేది కాబట్టి ఈ ప్రార్థన చేయబడింది. రెండవదిగా, మనం అనుసరించడానికే ఇది పలుకబడింది.
పరలోక తండ్రికి మీరు చేసుకునే సమర్పణ ఎంత లోతైనది? ఈ ప్రార్థనను మీరు ఎంత తరచుగా చేస్తారు? మీరు దీనిని ప్రార్థించినప్పుడు, ఈ ప్రార్థన మీ జీవితంలో ఎంత సంపూర్ణంగా కార్యరూపం దాలుస్తుంది? సమర్పించుకోవడం అంటే కార్యరూపంలో పెట్టడమే. అది కేవలం ఒక నిర్ణయం కంటే ఎక్కువ; అది మన సంకల్పంతో నిరంతరం చేసే క్రియ. అది మన సమర్పణను మరింత లోతుగా చేస్తూ, చివరికి దానిని సంపూర్ణమైనదిగా, సమగ్రమైనదిగా మారుస్తుంది.
ఈ రోజు, మన ప్రభువు చేసిన ఈ పరిపూర్ణ ప్రార్థనను ధ్యానించండి. “తండ్రీ, నా ఆత్మను నీ చేతుల్లో అప్పగిస్తున్నాను.” ఈ ప్రార్థనను మళ్లీ మళ్లీ చేయండి. వీలైతే, మన ప్రభువు ఎదుట మోకరిల్లండి లేదా సాష్టాంగపడండి. మన ధన్యమాత తన హృదయాంతరాళం నుంచి ఈ ప్రార్థనను ఎలా పలికి ఉంటుందో కూడా ధ్యానించండి. ఆమె తన జీవితాన్ని నిరంతరం సమర్పించుకుంటూ, తండ్రికి చేసిన ఈ పరిపూర్ణమైన, అంతిమ సమర్పణలో తన కుమారునితో ఏకమైంది. తల్లిప్రేమతో తన కుమారుని చూస్తూ నిలబడిన ఆమె అలా చేసింది.
నా ప్రియాతిప్రియమైన తల్లీ, నీవు నీ కుమారుని ఎదుట నిలబడి, ఆయన ఈ పవిత్రమైన మాటలను పలకడం విన్నప్పుడు, వాటిని నీ సొంత మాటలుగా చేసుకున్నావు. నీవు స్వేచ్ఛగా, హృదయపూర్వకంగా నీ దివ్య కుమారుణ్ణి తండ్రికి సమర్పించావు. నీ కుమారుని బలితో ఏకమై, నీ జీవితాన్ని కూడా మరోసారి సమర్పించావు.
నా ప్రేమమయమైన తల్లీ, నా జీవితాన్ని పరలోక తండ్రికి పరిపూర్ణ సమర్పణగా చేయగలిగేలా నాకోసం ప్రార్థించు. నీ ప్రార్థనలతో, ఆదర్శంతో, ఏదీ దాచుకోకుండా సమస్తాన్ని సమర్పించేందుకు నాకు సహాయపడు. ప్రియమైన తల్లీ, నీ కుమారుని సమర్పణతో ఏకంగా నన్ను తండ్రికి సమర్పించేందుకు, నా సమస్తాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను.
మరణావస్థలో ఉన్న నా ప్రభువా, నా జీవితాన్ని నీ చేతుల్లో అప్పగిస్తున్నాను. నీ పరిపూర్ణ బలితో ఏకంగా నా జీవితం తండ్రికి అర్పించబడేలా, నా సమస్తాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను. ప్రియమైన ప్రభువా, నన్ను తీసుకో, నన్ను స్వీకరించు, నీ చిత్తప్రకారం నన్ను నడిపించు.
మరియమాతా, నా కొరకు ప్రార్థించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ముప్పై ఏడవ రోజు – భూమి కంపిస్తుంది
ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్బ్యాక్ పుస్తకంగా కూడా లభిస్తుంది!

