తెలుగు

తపస్సుకాలం ఐదవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


యేసు మానవ ప్రేమ, దైవ ప్రేమ

తపస్సుకాలపు ఐదవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)
(గమనిక: విశ్వాస పరిశీలన కర్మలు జరిగేటప్పుడు B & C సంవత్సరాల్లో కూడా ఈ సువార్తను ఐచ్ఛికంగా ఉపయోగించవచ్చు.) 

మరియ యేసు ఉన్న చోటికి వచ్చి, ఆయనను చూసి, ఆయన పాదాలపై పడి, “ప్రభూ, నీవు ఇక్కడ ఉండి ఉంటే నా సోదరుడు చనిపోయి ఉండేవాడు కాదు” అని ఆయనతో చెప్పింది. ఆమె ఏడవడమూ, ఆమెతో వచ్చిన యూదులు కూడా ఏడవడమూ చూసి యేసు కలత చెంది, తీవ్రంగా చలించిపోయి, “అతనిని ఎక్కడ ఉంచారు?” అని అడిగారు. వారు ఆయనతో, “అయ్యా, వచ్చి చూడండి” అన్నారు. అప్పుడు యేసు కన్నీరు పెట్టుకున్నారు. యోహాను 11:32–35

నేటి సువార్తలో యేసు మానవత్వం స్పష్టంగా ప్రకాశిస్తుంది. లాజరు మరణించిన సందర్భంలో, తన చుట్టూ ఉన్నవారి దుఃఖం యేసును లోతుగా కదిలించింది. ఆయన “తీవ్రంగా వ్యాకులపడి కలత చెందారు” అనీ, చివరకు “కన్నీరు పెట్టుకున్నారు” అనీ సువార్త చెబుతుంది. “తీవ్రంగా వ్యాకులపడటం” అనే భావానికి వాడిన గ్రీకు పదం ఎంబ్రిమాఓమై, బలమైన భావోద్వేగ కలతను, ఆగ్రహాన్ని లేదా కోపాన్ని కూడా సూచిస్తుంది. దీనిని “ఆయన అంతరంగంలో ఉగ్రంగా నిట్టూర్చారు” అని అనువదించవచ్చు. ఇది ఆయన ఆత్మలోని లోతుల నుండి అప్రయత్నంగా ఉప్పొంగిన గాఢమైన ప్రతిస్పందనను సూచిస్తుంది. యేసు కోపం ఏడుస్తున్న ప్రజలపై కాకుండా, పాపం వల్ల కలిగిన మరణం అనే వాస్తవంపైనే ఉందని కొందరు వ్యాఖ్యాతలు సూచిస్తారు. దేవుడిగా, మానవాళి పట్ల తండ్రికి ఉన్న తొలి ప్రణాళికలో మరణం ఎన్నడూ భాగం కాదని యేసుకు తెలుసు. దైవిక దృక్కోణం నుండి ఆయన మరణాన్ని పాప పర్యవసానంగా చూశారు. ఈ దృక్కోణంలో, మరణం ఆయనలో ధర్మబద్ధమైన ఆగ్రహాన్ని రేకెత్తించి, ఆయన మానవ హృదయాన్ని తీవ్రంగా కలతపరిచింది.

ఈ వాక్యభాగం కొనసాగుతుండగా, బైబిలులోని అతి చిన్న వచనంలో యేసు మానవత్వం శక్తిమంతంగా చిత్రించబడుతుంది: “అప్పుడు యేసు కన్నీరు పెట్టుకున్నారు.” ఆయన ఎందుకు కన్నీరు పెట్టుకున్నారు? హెబ్రీయులకు రాసిన లేఖలో పునీత పౌలు మనకు ఇలా గుర్తుచేస్తున్నారు: “మన బలహీనతల పట్ల సానుభూతి చూపలేని ప్రధాన యాజకుడు మనకు లేడు; మనలాగే అన్ని విధాలుగా శోధింపబడినా, పాపం మాత్రం చేయని ప్రధాన యాజకుడు మనకు ఉన్నారు” (హెబ్రీయులకు 4:15). మానవ వేదన పరిశుద్ధ త్రిత్వానికి ప్రత్యక్షంగా తెలుసునని యేసు కన్నీళ్లు మనకు తెలియజేస్తాయి. మానవావతారమెత్తిన కుమారుడు దుఃఖాన్ని అనుభవించడానికి తనను తాను అనుమతించుకున్నారు; తండ్రి, పవిత్రాత్మ ఆయన ద్వారా ఈ దుఃఖంలో పాలుపంచుకున్నారు.

యేసు దుఃఖం, లాజరు సోదరీమణులూ అక్కడ ఉన్న ఇతరులూ ఏడ్చిన తీరుకు భిన్నమైనదని గమనించడం ముఖ్యం. యేసు కన్నీరు పెట్టుకోవడాన్ని సూచించడానికి ఎడాక్రిసెన్ అనే గ్రీకు పదం వాడబడింది. దానికి “కన్నీరు కార్చడం” లేదా “నిశ్శబ్దంగా ఏడవడం” అని అర్థం. ఆయన కన్నీళ్లలో వ్యక్తిగతమైన, నిగ్రహంతో కూడిన, ఆంతరంగికమైన, హృదయపూర్వకమైన దుఃఖమూ దైవ కరుణా నిండి ఉన్నాయి. దీనికి భిన్నంగా, ఇతరుల ఏడుపును క్లాయో అనే గ్రీకు పదంతో వర్ణించారు. దానికి బిగ్గరగా విలపించడం అని అర్థం. ఆ కాలంలో సామూహికంగానూ ఆచారపరంగానూ సంతాపాన్ని వ్యక్తపరిచే సాధారణ పద్ధతి అది. యేసు దుఃఖం ఆచారపరమైనది కాదు, మితిమీరినది కూడా కాదు; అది వ్యక్తిగత దుఃఖం నుండి, దైవ కరుణ నుండి పుట్టిన ఆంతరంగికమైన, హృదయపూర్వకమైన దుఃఖం.

యేసు అపారమైన కరుణనూ, సహానుభూతినీ, దుఃఖాన్నీ మనం ఎన్నడూ మరచిపోకూడదు. మనం అనుభవించే భావోద్వేగాలనే ఆయన మానవ హృదయమూ అనుభవిస్తుంది—మనం దుఃఖించినప్పుడు ఆయన దుఃఖిస్తారు, మన వేదనలో పాలుపంచుకుంటారు, మనపై పాపానికి ఉన్న పట్టును చూసి చలించిపోతారు. లాజరు మరణించినప్పుడు ఈ భావోద్వేగాలను అనుభవించిన తరువాత, యేసు సమాధి వెలుపల నిలబడి, “బిగ్గరగా, ‘లాజరూ, బయటికి రా!’ అని పిలిచారు” (యోహాను 11:43). ఆయన ఆజ్ఞ వెనుక ఉన్న గాఢమైన ఆవేశాన్ని మనం ఊహించవచ్చు. మన జీవితాల్లో మనం పాపంలో చిక్కుకున్నప్పుడు లేదా మానవ బలహీనతల భారంతో కుంగిపోయినప్పుడు, అదే దైవ అధికారంతో, గాఢమైన మానవ ఆవేశంతో యేసు మనలను స్వేచ్ఛవైపు పిలుస్తున్న స్వరాన్ని మనం వినాలి.

యేసు మానవత్వం గురించీ, మనం అనుభవించే ప్రతిదానినీ ఆయన ఎంత పరిపూర్ణంగా అర్థం చేసుకుంటారో అనే విషయం గురించీ ఈ రోజు ధ్యానించండి. మన బాధల పట్ల ఆయనకున్న గాఢమైన సహానుభూతి, ఆయన కృపతో మనం లేచి నిలబడినప్పుడు ఆయన పొందే ఆనందం—ఇవి ఆయన మనలను ఎంత సన్నిహితంగా ఎరిగి ఉన్నారో తెలియజేస్తాయి. మనం ఆయన దైవత్వంలో పాలుపొందేలా, దేవుడు పాపం మినహా అన్ని విధాలుగా మనలో ఒకరిగా మారి, మన మానవ స్థితిలో పాలుపంచుకున్నారు. ఆయన మానవత్వాన్ని మననం చేయండి. ఆయన సాన్నిహిత్యం మిమ్మల్ని ఆయనవైపు ఆకర్షించి, ఆయన దివ్యజీవంలో మీకు భాగస్వామ్యం కలిగించనివ్వండి.

అత్యంత కరుణామయుడవైన ప్రభూ, నీవు మానవ స్వభావాన్ని దాని సంపూర్ణతలో అనుభవించావు. నీవు ఎన్నడూ పాపం చేయకపోయినా, మా పాపం వల్ల, బాధల వల్ల కలిగే ప్రభావాలను అనుభవించడానికి నిన్ను నీవు అనుమతించుకుని, వాటిని నీ దైవ కరుణతో నింపావు. నీ మానవత్వం ద్వారానే నేను నీ దైవత్వంలో పాలుపొందుతున్నానని ఎరిగి, నీ మానవత్వాన్ని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మన మహిమ “గడియను” ఎదుర్కొనడం

తపస్సుకాలపు ఐదవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)
(గమనిక: దివ్యబలిపూజలో విశ్వాస పరిశీలన కర్మలు జరిగేటప్పుడు, ఈ ధ్యానానికి బదులుగా సంవత్సరం A కోసం ఇచ్చిన ధ్యానాన్ని ఉపయోగించవచ్చు.)

“మనుష్యకుమారుడు మహిమపరచబడే గడియ వచ్చింది. ఆమేన్, ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను: గోధుమ గింజ భూమిలో పడి చనిపోకపోతే అది ఒక్క గింజగానే ఉండిపోతుంది; కానీ అది చనిపోతే విస్తారంగా ఫలిస్తుంది.” యోహాను 12:23–24

క్రైస్తవులుగా, మరణం అంతం కాదు, ఆరంభమని మనం విశ్వసిస్తాము. మీరు మరణాన్ని ఆశతో ఎదురుచూస్తున్నారా? నిత్యజీవంలోకి ప్రవేశించడానికి మనలో ప్రతి ఒక్కరం మరణం గుండా సాగిపోవాలి. మన విశ్వాసానికి అనుగుణంగా ఉండే ఆరోగ్యకరమైన మరణాకాంక్ష, దేవునితోనూ దేవదూతలతోనూ పునీతులతోనూ కలిసి ఒక నూతనమైన, మహిమాన్వితమైన జీవనస్థితిలోకి ప్రవేశించబోతున్నామనే ఆశాపూర్వక నిరీక్షణను ప్రతిబింబిస్తుంది.

కొందరు విశ్వాసం ఇచ్చే నిశ్చయత లేకపోవడం వల్ల మరణానికి భయపడతారు. ఈ విశ్వాసం లేకపోతే, భూలోక జీవితాన్ని వీడటం దైవిక నిరీక్షణకు బదులుగా ఆందోళనకు కారణమవుతుంది. మరికొందరు నిరీక్షణతో కాకుండా, జీవిత భారాల నుండి తప్పించుకోవడానికి మరణాన్ని కోరుకోవచ్చు—అలాంటి కోరిక దేవుని వాగ్దానంపై నమ్మకంలో కాకుండా నిరాశలో వేళ్లూనుకుని ఉంటుంది.

దేవుడు నిర్ణయించిన సమయంలో మంచి మరణాన్ని పొందడం, మనం సత్ప్రవర్తనతో జీవించినప్పుడే సాధ్యమవుతుంది. నిజానికి, ఈ రెండింటినీ వేరు చేయలేము. నిత్యజీవంపై దృష్టి నిలిపి సత్ప్రవర్తనతో జీవించాలంటే, మన జీవితాలు “సమృద్ధిగా ఫలించేలా,” “నేలపై పడి మరణించే” ఆ గోధుమ గింజవలె ఉండటానికి నిరంతరం నిబద్ధతతో కృషి చేయాలి.

మంచి ఫలం మరణం ద్వారానే లభిస్తుంది. అయితే, మనం రెండు రకాల మరణాలను అనుభవించాలి. మొదటిది, భూలోక జీవితం ముగిసినప్పుడు మనకు తప్పనిసరిగా సంభవించే శారీరక మరణం. దానికి ముందు, మనం మరో రకమైన మరణానికి పిలువబడుతున్నాము—లోకసంబంధమైన మమకారాలను, స్వార్థపూరిత కోరికలను విడిచిపెడుతూ, ప్రతిరోజూ మన స్వార్థానికి మరణించడం. ఈ ఆధ్యాత్మిక మరణం సత్ప్రవర్తనతో జీవించడానికి మార్గం మాత్రమే కాదు; మన అంతిమ ఘడియ వచ్చినప్పుడు నిత్యమహిమను పొందేందుకు కూడా మనలను సిద్ధం చేస్తుంది.

విలాసవంతమైన జీవనశైలిలోనో, అపారమైన సంపదలోనో, లౌకిక విజయంలోనో, శారీరక భోగాలలోనో మంచి జీవితం లభించదు. అయినప్పటికీ, క్షణికమైన ఆ విషయాలే మంచి జీవితాన్ని నిర్వచిస్తున్నట్లుగా అనేకులు జీవిస్తున్నారు. నిజమైన మంచి జీవితం సిలువలోని విరోధాభాసంలో మాత్రమే లభిస్తుంది. నేటి సువార్తలో యేసు ఈ విరోధాభాసాన్ని ఇలా వ్యక్తం చేశారు: “తన ప్రాణాన్ని ప్రేమించేవాడు దానిని కోల్పోతాడు; ఈ లోకంలో తన ప్రాణాన్ని ద్వేషించేవాడు దానిని నిత్యజీవం కొరకు కాపాడుకుంటాడు” (యోహాను 12:25). ఈ లోకంలో తన ప్రాణాన్ని “ద్వేషించడం” అంటే, భూలోక సుఖాలపట్ల, ఆశయాలపట్ల ఉన్న స్వార్థపూరిత మమకారాలన్నిటినీ నిరసించడం. దీనివల్ల దేవుడు మనలో నింపే ప్రేమతో జీవించగలుగుతాము. ప్రేమ ఎల్లప్పుడూ త్యాగపూరితమైనదే, ఎందుకంటే అది క్రీస్తు సిలువపై చూపిన నిస్వార్థ ప్రేమలో పాలుపంచుకోవడం. మనం మితిమీరి అంటిపెట్టుకున్న అన్నిటినుంచి శారీరకంగానూ ఆధ్యాత్మికంగానూ మమకారాన్ని విడిచిపెట్టాలి కాబట్టి, ప్రేమతో జీవించడం బాధ కలిగిస్తుంది. అయినప్పటికీ, స్వేచ్ఛకు, పరిపూర్ణతకు, దేవుని మహిమలో పాలుపంచుకోవడానికి అదే ఏకైక మార్గం.

శుభవార్త ఏమిటంటే, మనం ఎంత ఎక్కువ త్యాగపూరితంగా జీవిస్తామో, అంత ఎక్కువగా పరలోకంలోనూ భూమిపైనా దేవుని మహిమలో పాలుపంచుకుంటాము. “మనుష్యకుమారుడు మహిమపరచబడే ఘడియ వచ్చింది” (యోహాను 12:23) అంటూ యేసు నేటి సువార్తను ప్రారంభిస్తున్నారు. ఆయన మహిమ పొందే ఘడియ అంటే ఆయన శ్రమానుభవం. ఆయన శ్రమానుభవం త్యాగపూరిత ప్రేమకు పరిపూర్ణ అభివ్యక్తి కాబట్టి, అదే భూమిపై ఆయన అత్యున్నత మహిమను పొందిన క్షణం కూడా అయింది; పరలోకంలో ఆయన నిత్యమహిమకు కూడా అదే కారణమవుతుంది. అలాగే, త్యాగపూరిత ప్రేమ ద్వారా మన స్వార్థానికి మరణించి, దేనినీ దాచుకోకుండా మన ఆత్మల శక్తులన్నిటితో నిస్వార్థంగా జీవించినప్పుడు, మానవ జీవితంలోనూ ఆధ్యాత్మిక జీవితంలోనూ తక్షణమే మహిమను పొందే రహస్యాన్ని కనుగొంటాము. ఈ జీవితంలో మనకు నిజమైన పరిపూర్ణతను ఇవ్వగలిగేది త్యాగపూరిత ప్రేమ మాత్రమే; పరలోకంలో నిత్యానందానికి కూడా అదే మూలమవుతుంది.

గోధుమ గింజవలె నేలపై పడి మరణించడానికి మీకున్న సంసిద్ధత గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. లౌకిక సంతృప్తికి సంబంధించిన ఏ అసత్యాలను మీరు పట్టుకుని ఉన్నారు? సిలువ జ్ఞానాన్ని స్వీకరించకుండా ఏ మమకారాలు మిమ్మల్ని అడ్డుకుంటున్నాయి? ఈ ప్రశ్నలపై ధ్యానిస్తూ, త్యాగపూరిత ప్రేమ శక్తిపట్ల మీ విశ్వాసాన్ని ప్రకటించండి—నిజమైన స్వేచ్ఛకు, పరిపూర్ణతకు, నిత్యమహిమకు అదే ఏకైక మార్గం.

మహిమగల నా ప్రభువా, నీ శ్రమానుభవం నీ ప్రేమకు పరిపూర్ణ అభివ్యక్తి కాబట్టి, అదే నీ అత్యున్నత మహిమ యొక్క క్షణమైంది. స్వార్థపూరితమైన జీవనమంతటినీ నేను తిరస్కరించి, దానికి బదులుగా, నీ చిత్తానికి అనుగుణంగా ఇతరుల కొరకు నా ప్రాణాన్ని అర్పించే గౌరవాన్ని స్వీకరించేలా, నీ త్యాగపూరిత ప్రేమలోకి నన్ను ఆకర్షించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


కారుణ్యం న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేరుస్తుంది

తపస్సుకాలపు ఐదవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
(గమనిక: దివ్యబలిపూజలో దీక్షార్థుల పరిశీలన క్రియలు నిర్వహించినప్పుడు, ఈ ధ్యానానికి బదులుగా సంవత్సరం A కొరకు ఉన్న ధ్యానాన్ని ఉపయోగించవచ్చు. అప్పుడు క్రింద ఇచ్చిన సువార్తను, ధ్యానాన్ని సోమవారం ఉపయోగించవచ్చు.)

“బోధకుడా, ఈ స్త్రీ వ్యభిచారం చేస్తుండగానే పట్టుబడింది. ఇలాంటి స్త్రీలను రాళ్లతో కొట్టి చంపాలని మోషే ధర్మశాస్త్రంలో మాకు ఆజ్ఞాపించాడు. మరి నీవేమంటావు?” యోహాను 8:4–5

న్యాయం నెరవేరాలి. దేవుడు పరిపూర్ణ న్యాయవంతుడు. అందుకే పాత నిబంధనలో తీవ్రమైన పాపాలకు మరణదండన విధించబడింది. కొన్నిసార్లు పాత నిబంధనను అర్థం చేసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు, ముఖ్యంగా మరణదండన విషయంలో. పాత నిబంధనలోని మొదటి ఐదు గ్రంథాలైన తోరా, వ్యభిచారం, ఇతర లైంగిక అపరాధాలు, దైవదూషణ, విగ్రహారాధన, తల్లిదండ్రులను తీవ్రంగా అగౌరవపరచడం, విశ్రాంతిదిన నియమాలను ఉల్లంఘించడం, హత్య, పవిత్రమైనవాటిని అపవిత్రం చేయడం, దొంగ ప్రమాణం చేయడం, మంత్రవిద్య వంటి పాపాలకు మరణదండనను నిర్దేశిస్తుంది. దేవుని ప్రజల పవిత్రతను కాపాడటానికి, దేవునితో వారికున్న నిబంధన సంబంధాన్ని భంగపరిచే పాపం యొక్క తీవ్రతను నొక్కిచెప్పటానికి ఈ చట్టాలు ఉద్దేశించబడ్డాయి.

వ్యభిచారంలో పట్టుబడిన స్త్రీపట్ల యేసు చూపిన కారుణ్యంలో స్పష్టమవుతున్నట్లుగా, ఈ పాపాల విషయంలో ఆయన వైఖరి పాత నిబంధన చట్టాలకు పూర్తి విరుద్ధంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే ఈ చట్టాల వెనుక ఉన్న మరింత సంపూర్ణమైన అర్థాన్ని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు: పాపులను పశ్చాత్తాపానికి, హృదయపరివర్తనకు నడిపించడం. యేసు పాత ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేయడానికి రాలేదు; దానిని నెరవేర్చడానికి వచ్చారు (చూడండి. మత్తయి 5:17).

దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని తీవ్రంగా ఉల్లంఘించే ఇతర పాపాల మాదిరిగానే, వ్యభిచారం విషయంలోనూ న్యాయం జరగాలి. వ్యభిచారానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్న పాత నిబంధన ధర్మశాస్త్రాన్ని, దానితోపాటు దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసే ప్రతి ఇతర తీవ్రమైన అపరాధానికి సంబంధించిన ధర్మశాస్త్రాన్ని యేసు ఎలా నెరవేరుస్తున్నారో నేటి సువార్తలో చూస్తాము. ఆయన పాపం యొక్క తీవ్రతను తగ్గించి చూపడం లేదు; బదులుగా, పాపిని హృదయపరివర్తనకు, పశ్చాత్తాపానికి పిలుస్తూ, కరుణను, క్షమాపణను అందించడం ద్వారా న్యాయాన్ని నెరవేరుస్తున్నారు. మోషే ధర్మశాస్త్రంలోని లోతైన ఉద్దేశం ఇదే—కేవలం శిక్షించడం కాదు, హృదయాన్ని దేవుని వైపు మళ్లించడం.

పాత ధర్మశాస్త్రమూ, కృపాకరుణలతో కూడిన కొత్త ధర్మశాస్త్రమూ విశ్వాసుల నుంచి ఉన్నతమైన నైతిక జీవనాన్ని కోరుతున్నాయి. అయితే, కొత్త ధర్మశాస్త్రం పాత ధర్మశాస్త్రపు ఉద్దేశాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది. యేసు పాపుల పట్ల కరుణతో వ్యవహరించడం న్యాయం జరగవలసిన అవసరాన్ని రద్దు చేయదు; దానిని ఒక కొత్త, లోతైన విధానంలో నెరవేరుస్తుంది.

అయితే మరణశిక్ష సంగతి ఏమిటి? తోరాలో దేవుడు కోరినట్లుగా, ఇప్పటికీ న్యాయం నెరవేరవలసిందే కదా? అవును, న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చడానికే యేసు మరణించారు. తీవ్రమైన అపరాధాలకు విధించవలసిన మరణశిక్షతో సహా పాపానికి విధించవలసిన శిక్షను ఆయన తనపై వేసుకున్నారు. తద్వారా మానవజాతి అంతటి తరఫున న్యాయాన్ని పునఃస్థాపించారు. ఆయన బలి ద్వారా న్యాయం నెరవేరి, పాపానికి పశ్చాత్తాపం చెందినప్పుడు, హృదయపరివర్తన సాధ్యమవుతుంది. పాతదైనా కొత్తదైనా దేవుని ప్రతి ఆజ్ఞ యొక్క నిజమైన ఉద్దేశం ఇదే—పాపులను పశ్చాత్తాపానికి, పునరుద్ధరణకు, అంతిమంగా రక్షణకు నడిపించడం.

నేటి సువార్తలోని ఆ దీనురాలు అవమానానికి గురై భయపడినప్పటికీ, ఆమెలో మనల్ని మనం—అలాగే ప్రతి ఇతర వ్యక్తినీ—చూసుకోవాలి. మనమందరం మరణశిక్షకు తగిన పాపాలు చేశాము. అయితే యేసు తన కరుణతో ఆ శిక్షను తనపై వేసుకున్నారు. ఆమెను రాళ్లతో కొట్టి చంపాలనుకున్న ధర్మశాస్త్ర బోధకులతోను పరిసయ్యులతోను యేసు చెప్పిన మాట ఈ సత్యాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది: “మీలో పాపం లేని వ్యక్తి ముందుగా ఆమెపై రాయి వేయాలి” (యోహాను 8:7). పాపానికి దుఃఖించి పశ్చాత్తాపపడుతున్న మరొకరిని ఖండించే హక్కు మనకు లేదు. ఎందుకంటే దేవుడు కరుణామయుడు; ఆయన తన సొంత రక్తంతో ఆ వ్యక్తి పాపాలకు వెల చెల్లించారు. నిజానికి, మనం పశ్చాత్తాపపడి హృదయపరివర్తన చెందుతున్నంతవరకు, దేవుడు కరుణను అందిస్తున్నప్పుడు మనల్ని మనం ఖండించుకునే హక్కు కూడా మనకు లేదు.

ఈ రోజు పాపం చేసిన ఈ స్త్రీ గురించి ధ్యానించండి. న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చే యేసు కరుణలో ఆనందించండి. ఆయన మీ పట్ల కూడా ఇలాగే వ్యవహరిస్తారని తెలుసుకోండి; అదే కరుణతో ఇతరుల పట్ల వ్యవహరించమని ఆయన మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు. ఆయన బలి ఇప్పటికే మీ తరఫున న్యాయాన్ని పునఃస్థాపించింది; ఆయన మీ నుంచి కోరేది మీ నమ్మకం, పశ్చాత్తాపం, ఇతరులను క్షమించాలనే సంసిద్ధత మాత్రమే. పాపం చేసిన ఈ స్త్రీకి ఉన్నట్లే, మనందరికీ నిరీక్షణకు అవకాశం ఉంది. ఎందుకంటే యేసు పాపానికి వెల చెల్లించారు. పాపానికి జరగవలసిన న్యాయాన్ని క్రీస్తు శ్రమలు, మరణం నెరవేర్చాయని తెలుసుకొని, ఆ కరుణావరాన్ని స్వీకరించడానికి హృదయాన్ని తెరవండి; ఇతరులకు కూడా ఆ కరుణను అందించండి.

అత్యంత కరుణామయుడవైన రక్షకా, నా పాపానికి శిక్ష పడవలసి ఉంది. నీవు ఆ శిక్షను భరించి, న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చావు. దయచేసి నన్ను క్షమించి, కరుణించు. నీవు అలా కరుణించేటప్పుడు, నేను ఏ విధంగా పశ్చాత్తాపపడి, హృదయపరివర్తన చెంది, నీవు నాపై చూపినంత కరుణను ఇతరులకు చూపాలో గ్రహించడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


కారుణ్యం న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేరుస్తుంది

తపస్సుకాలపు ఐదవ వారంలోని సోమవారం (ఎ & బి సంవత్సరాలు)
(గమనిక: ఎ సంవత్సరానికి నిర్దేశించిన ఆదివారపు సువార్తను నిన్న చదివినప్పుడు, సి సంవత్సరంలో ఈ ధ్యానాన్ని ఉపయోగిస్తారు.)

“బోధకుడా, ఈ స్త్రీ వ్యభిచారం చేస్తుండగానే పట్టుబడింది. ఇలాంటి స్త్రీలను రాళ్లతో కొట్టి చంపాలని మోషే ధర్మశాస్త్రంలో మాకు ఆజ్ఞాపించాడు. మరి నీవేమంటావు?” యోహాను 8:4–5

న్యాయం నెరవేరాలి. దేవుడు పరిపూర్ణ న్యాయవంతుడు. అందుకే పాత నిబంధనలో తీవ్రమైన పాపాలకు మరణదండన విధించబడింది. కొన్నిసార్లు పాత నిబంధనను అర్థం చేసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు, ముఖ్యంగా మరణదండన విషయంలో. పాత నిబంధనలోని మొదటి ఐదు గ్రంథాలైన తోరా, వ్యభిచారం, ఇతర లైంగిక అపరాధాలు, దైవదూషణ, విగ్రహారాధన, తల్లిదండ్రులను తీవ్రంగా అగౌరవపరచడం, విశ్రాంతిదిన నియమాలను ఉల్లంఘించడం, హత్య, పవిత్రమైనవాటిని అపవిత్రం చేయడం, దొంగ ప్రమాణం చేయడం, మంత్రవిద్య వంటి పాపాలకు మరణదండనను నిర్దేశిస్తుంది. దేవుని ప్రజల పవిత్రతను కాపాడటానికి, దేవునితో వారికున్న నిబంధన సంబంధాన్ని భంగపరిచే పాపం యొక్క తీవ్రతను నొక్కిచెప్పటానికి ఈ చట్టాలు ఉద్దేశించబడ్డాయి.

వ్యభిచారంలో పట్టుబడిన స్త్రీపట్ల యేసు చూపిన కారుణ్యంలో స్పష్టమవుతున్నట్లుగా, ఈ పాపాల విషయంలో ఆయన వైఖరి పాత నిబంధన చట్టాలకు పూర్తి విరుద్ధంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే ఈ చట్టాల వెనుక ఉన్న మరింత సంపూర్ణమైన అర్థాన్ని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు: పాపులను పశ్చాత్తాపానికి, హృదయపరివర్తనకు నడిపించడం. యేసు పాత ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేయడానికి రాలేదు; దానిని నెరవేర్చడానికి వచ్చారు (చూడండి. మత్తయి 5:17).

దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని తీవ్రంగా ఉల్లంఘించే ఇతర పాపాల మాదిరిగానే, వ్యభిచారం విషయంలోనూ న్యాయం జరగాలి. వ్యభిచారానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్న పాత నిబంధన ధర్మశాస్త్రాన్ని, దానితోపాటు దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసే ప్రతి ఇతర తీవ్రమైన అపరాధానికి సంబంధించిన ధర్మశాస్త్రాన్ని యేసు ఎలా నెరవేరుస్తున్నారో నేటి సువార్తలో చూస్తాము. ఆయన పాపం యొక్క తీవ్రతను తగ్గించి చూపడం లేదు; బదులుగా, పాపిని హృదయపరివర్తనకు, పశ్చాత్తాపానికి పిలుస్తూ, కరుణను, క్షమాపణను అందించడం ద్వారా న్యాయాన్ని నెరవేరుస్తున్నారు. మోషే ధర్మశాస్త్రంలోని లోతైన ఉద్దేశం ఇదే—కేవలం శిక్షించడం కాదు, హృదయాన్ని దేవుని వైపు మళ్లించడం.

పాత ధర్మశాస్త్రమూ, కృపాకరుణలతో కూడిన కొత్త ధర్మశాస్త్రమూ విశ్వాసుల నుంచి ఉన్నతమైన నైతిక జీవనాన్ని కోరుతున్నాయి. అయితే, కొత్త ధర్మశాస్త్రం పాత ధర్మశాస్త్రపు ఉద్దేశాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది. యేసు పాపుల పట్ల కరుణతో వ్యవహరించడం న్యాయం జరగవలసిన అవసరాన్ని రద్దు చేయదు; దానిని ఒక కొత్త, లోతైన విధానంలో నెరవేరుస్తుంది.

అయితే మరణశిక్ష సంగతి ఏమిటి? తోరాలో దేవుడు కోరినట్లుగా, ఇప్పటికీ న్యాయం నెరవేరవలసిందే కదా? అవును, న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చడానికే యేసు మరణించారు. తీవ్రమైన అపరాధాలకు విధించవలసిన మరణశిక్షతో సహా పాపానికి విధించవలసిన శిక్షను ఆయన తనపై వేసుకున్నారు. తద్వారా మానవజాతి అంతటి తరఫున న్యాయాన్ని పునఃస్థాపించారు. ఆయన బలి ద్వారా న్యాయం నెరవేరి, పాపానికి పశ్చాత్తాపం చెందినప్పుడు, హృదయపరివర్తన సాధ్యమవుతుంది. పాతదైనా కొత్తదైనా దేవుని ప్రతి ఆజ్ఞ యొక్క నిజమైన ఉద్దేశం ఇదే—పాపులను పశ్చాత్తాపానికి, పునరుద్ధరణకు, అంతిమంగా రక్షణకు నడిపించడం.

నేటి సువార్తలోని ఆ దీనురాలు అవమానానికి గురై భయపడినప్పటికీ, ఆమెలో మనల్ని మనం—అలాగే ప్రతి ఇతర వ్యక్తినీ—చూసుకోవాలి. మనమందరం మరణశిక్షకు తగిన పాపాలు చేశాము. అయితే యేసు తన కరుణతో ఆ శిక్షను తనపై వేసుకున్నారు. ఆమెను రాళ్లతో కొట్టి చంపాలనుకున్న ధర్మశాస్త్ర బోధకులతోను పరిసయ్యులతోను యేసు చెప్పిన మాట ఈ సత్యాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది: “మీలో పాపం లేని వ్యక్తి ముందుగా ఆమెపై రాయి వేయాలి” (యోహాను 8:7). పాపానికి దుఃఖించి పశ్చాత్తాపపడుతున్న మరొకరిని ఖండించే హక్కు మనకు లేదు. ఎందుకంటే దేవుడు కరుణామయుడు; ఆయన తన సొంత రక్తంతో ఆ వ్యక్తి పాపాలకు వెల చెల్లించారు. నిజానికి, మనం పశ్చాత్తాపపడి హృదయపరివర్తన చెందుతున్నంతవరకు, దేవుడు కరుణను అందిస్తున్నప్పుడు మనల్ని మనం ఖండించుకునే హక్కు కూడా మనకు లేదు.

ఈ రోజు పాపం చేసిన ఈ స్త్రీ గురించి ధ్యానించండి. న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చే యేసు కరుణలో ఆనందించండి. ఆయన మీ పట్ల కూడా ఇలాగే వ్యవహరిస్తారని తెలుసుకోండి; అదే కరుణతో ఇతరుల పట్ల వ్యవహరించమని ఆయన మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు. ఆయన బలి ఇప్పటికే మీ తరఫున న్యాయాన్ని పునఃస్థాపించింది; ఆయన మీ నుంచి కోరేది మీ నమ్మకం, పశ్చాత్తాపం, ఇతరులను క్షమించాలనే సంసిద్ధత మాత్రమే. పాపం చేసిన ఈ స్త్రీకి ఉన్నట్లే, మనందరికీ నిరీక్షణకు అవకాశం ఉంది. ఎందుకంటే యేసు పాపానికి వెల చెల్లించారు. పాపానికి జరగవలసిన న్యాయాన్ని క్రీస్తు శ్రమలు, మరణం నెరవేర్చాయని తెలుసుకొని, ఆ కరుణావరాన్ని స్వీకరించడానికి హృదయాన్ని తెరవండి; ఇతరులకు కూడా ఆ కరుణను అందించండి.

అత్యంత కరుణామయుడవైన రక్షకా, నా పాపానికి శిక్ష పడవలసి ఉంది. నీవు ఆ శిక్షను భరించి, న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చావు. దయచేసి నన్ను క్షమించి, కరుణించు. నీవు అలా కరుణించేటప్పుడు, నేను ఏ విధంగా పశ్చాత్తాపపడి, హృదయపరివర్తన చెంది, నీవు నాపై చూపినంత కరుణను ఇతరులకు చూపాలో గ్రహించడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


లోకానికి వెలుగు

తపస్సుకాలపు ఐదవ వారంలోని సోమవారం (సి సంవత్సరం)
(గమనిక: నిన్న యోహాను 8:1–11 చదివినప్పుడు, సి సంవత్సరంలో ఈ సువార్తను, ధ్యానాన్ని ఉపయోగిస్తారు. నిన్న విశ్వాస పరిశీలనా క్రియలతోపాటు ఎ సంవత్సరానికి నిర్దేశించిన ఆదివారపు సువార్తను చదివి ఉంటే, ముందరి ధ్యానాన్ని ఉపయోగించండి.)

యేసు వారితో, “నేను లోకానికి వెలుగును. నన్ను అనుసరించేవారు చీకటిలో నడవరు; జీవపు వెలుగును కలిగి ఉంటారు” అని అన్నారు. అప్పుడు పరిసయ్యులు ఆయనతో, “నీవు నీ తరఫున సాక్ష్యమిస్తున్నావు కాబట్టి నీ సాక్ష్యాన్ని ధ్రువీకరించలేము” అని అన్నారు. యోహాను 8:12–13

దేవుడు మోషేకు పాత నిబంధన ధర్మశాస్త్రాన్ని ఇచ్చి, ఇశ్రాయేలీయులతో తన నిబంధనను స్థాపించినప్పుడు, ఆ ధర్మశాస్త్రం ఎంతో సూక్ష్మవివరాలతో కూడి ఉండేది. పరిసయ్యులు సాధారణంగా వివరించిన ప్రకారం, మోషే ధర్మశాస్త్రంలో నైతిక, ఆచారసంబంధ, పౌర, న్యాయసంబంధ చట్టాలతో సహా మొత్తం 613 చట్టాలు ఉండేవి. వివాదాలు తలెత్తినప్పుడు లేదా నేరాలు జరిగినప్పుడు, ఒక వాదనను నిరూపించడానికి ఇద్దరు లేదా అంతకంటే ఎక్కువమంది సాక్షులు సాక్ష్యం ఇవ్వాలని దేవుడు కోరారు. ప్రజల మధ్య చట్టబద్ధమైన ఒప్పందాలకు లేదా నిబంధనలకు కూడా ఇది వర్తించేది. సంక్లిష్టమైన ఈ వ్యవస్థ ఇశ్రాయేలు ప్రజలు నైతికంగా సన్మార్గంలో జీవించడానికి, కలిసి ఆరాధించడానికి, సమాజంలో క్రమాన్ని కలిగి ఉండటానికి తోడ్పడింది. అయితే కాలక్రమేణా, ధర్మశాస్త్రం వెనుక ఉన్న దేవుని ఉద్దేశాన్ని పరిసయ్యులు విస్మరించారు.

నేటి సువార్తలో యేసు పరిసయ్యులతో సహా జనసమూహాలను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు: “నేను లోకానికి వెలుగును. నన్ను అనుసరించేవారు చీకటిలో నడవరు; జీవపు వెలుగును కలిగి ఉంటారు.” యేసు ఈ మాటలు చెప్పగానే పరిసయ్యులు ఆయనను సవాలు చేస్తూ, “నీ గురించి నీవే సాక్ష్యమిస్తున్నావు కాబట్టి నీ సాక్ష్యాన్ని నిర్ధారించలేము” అని అనడాన్ని గమనించండి. మోషే ధర్మశాస్త్రానికి తాము ఇచ్చిన అర్థాన్నే పరిసయ్యులు పట్టుకొని, యేసు తన గురించి చెప్పినదాన్ని నిర్ధారించడానికి ఇద్దరు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మంది సాక్షులు అవసరమని వాదించారు. ఇద్దరు సాక్షులు ఉండాలనే బాహ్య నియమంపై వారు దృష్టి పెట్టడం ధర్మశాస్త్రానికి అనుగుణమే అయినా, అది మరింత లోతైన సత్యాన్ని చూడలేని వారి అశక్తతను వెల్లడించింది: దేవుని కుమారుడైన యేసు స్వయంగా ఇచ్చిన సాక్ష్యం ఏ మానవ సాక్ష్యంకన్నా ఎంతో గొప్పది. అందువల్ల, ఎంతో లోతైన సౌందర్యం గల యేసు సాక్ష్యాన్ని వారు పట్టించుకోలేదు.

మన ప్రభువు ఎలా స్పందిస్తారు? ఆయన ఇలా అంటారు: “నా గురించి నేనే సాక్ష్యమిచ్చినా, నా సాక్ష్యాన్ని నిర్ధారించవచ్చు. ఎందుకంటే నేను ఎక్కడి నుండి వచ్చానో, ఎక్కడికి వెళ్తున్నానో నాకు తెలుసు” (యోహాను 8:14). యేసు, ఆయన తండ్రి సత్యానికి మూలం కాబట్టి యేసు సాక్ష్యం సత్యమైనది. అయినప్పటికీ, ఆయన వారి వాదనరీతినే అనుసరిస్తూ ఇలా అంటారు: “ఇద్దరు వ్యక్తుల సాక్ష్యాన్ని నిర్ధారించవచ్చని మీ ధర్మశాస్త్రంలో కూడా వ్రాయబడి ఉంది. నా గురించి నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను; నన్ను పంపిన తండ్రి కూడా సాక్ష్యమిస్తున్నారు” (యోహాను 8:17–18). ఆయన తండ్రి సాక్ష్యాన్ని స్వీకరించడానికి ఆయన ఎక్కడ ఉన్నారో తెలుసుకోవాలని పరిసయ్యులు కోరినప్పటికీ, యేసు ఇలా సమాధానమిస్తారు: “మీకు నేను గానీ నా తండ్రి గానీ తెలియదు. మీరు నన్ను ఎరిగి ఉంటే, నా తండ్రిని కూడా ఎరిగి ఉండేవారు” (యోహాను 8:19).

మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని, యూదుల సంస్కృతిని, పరిసయ్యుల దుర్వినియోగాలను అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా, పరిసయ్యుల విమర్శలను, ధర్మశాస్త్రాన్ని వారు దుర్వినియోగం చేసిన తీరును మన ప్రభువు ఎలా ఛేదించారో మనం చూడగలుగుతాం. యేసే లోకానికి వెలుగని తాను, తండ్రి కలిసి సాక్ష్యమిస్తున్నారని, తనను అనుసరించేవారు చీకటి నుండి తప్పించుకుంటారని ప్రకటిస్తూ ఆయన కృపకు సంబంధించిన నూతన ధర్మశాస్త్రానికి నాంది పలుకుతారు. తండ్రి, కుమారునికంటే గొప్ప సాక్షులు ఇంకెవరు ఉండగలరు?!

కొన్నిసార్లు మనం నియమపాలనకే పరిమితమైపోతాం. నేను అన్నీ సరిగ్గా చేస్తే చాలు, దేవుని అనుగ్రహాన్ని పొందుతాను అని అనుకోవచ్చు. కానీ పరిసయ్యులు నమ్మినట్లుగా, యేసును అనుసరించడం అంటే ధర్మశాస్త్రంలోని ప్రతి అక్షరాన్నీ పరిపూర్ణంగా పాటించడం మాత్రమే కాదు. నియమాలను పరిపూర్ణంగా పాటించడం ద్వారా దేవుని అనుగ్రహాన్ని “సంపాదించుకోగలం” అని నమ్మేలా చేస్తూ, అంతా మన అదుపులోనే ఉందనే భ్రమను నియమపాలనకే పరిమితమయ్యే ధోరణి కలిగించవచ్చు. కానీ యేసును అనుసరించాలనే పిలుపు మనలను మరింత లోతైన దానిలోకి ఆహ్వానిస్తుంది: నమ్మకం, ప్రేమ, సమర్పణలపై నిర్మితమైన సంబంధంలోకి. అందులో, మన సొంత శక్తితో ఎన్నటికీ సాధించలేని విధంగా ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చడానికి కృప మనలను నడిపిస్తుంది. యేసును అనుసరించడం అంటే లోకానికి వెలుగైన ఒక వ్యక్తి వద్దకు రావడమే. ఆయన వద్దకు రావడం, ఆయన, తండ్రి ప్రకటించే సాక్ష్యాన్ని నమ్మడం నూతన, పాత ధర్మశాస్త్రాల నెరవేర్పు. మనం ఆయన వద్దకు వచ్చి, ప్రార్థన, విశ్వాసాల ద్వారా ఆయన సత్యానికి సంబంధించిన సాక్ష్యం మన అంతరంగపు అగాధాల్లోకి చొచ్చుకుపోయేలా అనుమతించినప్పుడు, దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రంలోని ప్రతి బాహ్య నియమంతో సహా సమస్త నీతిని మనలో నెరవేరుస్తారు.

ఈ రోజు యేసు సాక్ష్యాన్ని గురించి ధ్యానించండి. ఆయన, తండ్రి ఇద్దరూ ఈ సత్యాన్ని మీకు ప్రకటిస్తున్నారు. వారి స్వరాలను వినడం ద్వారా, వారు చెప్పేది విశ్వసించడం ద్వారా, వారి వాక్యానికి సమ్మతించడం ద్వారా మనలో ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో వారి సాక్ష్యం నిర్ధారించబడాలి. పరిసయ్యుల వలె కాకుండా, మనం యేసు స్వరాన్ని ఎరిగితే, తండ్రి స్వరాన్ని కూడా ఎరుగుతాం. దేవుని వెలుగుకు మీ హృదయాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా తెరవండి; మీ జీవితంలో ఇంకా మిగిలి ఉన్న చీకటిని అది తొలగించనివ్వండి. శ్రద్ధగా, ప్రార్థనాపూర్వకంగా, హృదయాన్ని తెరచి వినండి; అప్పుడు మన ప్రభువు వెలుగు మీలో ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతుంది.

లోకానికి వెలుగైన ప్రభువా, పాపపు చీకటిని తొలగించడానికి, క్షమించడానికి, నీ కృప యొక్క నిర్మలమైన వెలుగును మా ఆత్మలలో ప్రసరింపజేయడానికి నీవు ఈ లోకంలోకి వచ్చావు. ప్రియ ప్రభువా, నీ సాక్ష్యాన్ని, నీ తండ్రి సాక్ష్యాన్ని నేను అంగీకరిస్తున్నాను; నా ఆత్మ శక్తినంతటినీ కూడగట్టి నిన్ను విశ్వసిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సత్యాన్ని తిరస్కరించడం

తపఃకాలం ఐదవ వారంలోని మంగళవారం

“మీరు క్రింద ఉన్నవాటికి చెందినవారు, నేను పైన ఉన్నవాటికి చెందినవాడను. మీరు ఈ లోకానికి చెందినవారు, కానీ నేను ఈ లోకానికి చెందినవాడను కాను. అందుకే మీరు మీ పాపాలలోనే మరణిస్తారని మీతో చెప్పాను. ఎందుకంటే నేనే ‘నేనున్నవాడను’ అని మీరు విశ్వసించకపోతే, మీరు మీ పాపాలలోనే మరణిస్తారు.” యోహాను 8:23–24

యేసు తానెవరో తెలియజేసే మరింత లోతైన వాస్తవాలను క్రమంగా వెల్లడిస్తుండగా ఉద్రిక్తతలు పెరుగుతున్నాయి. పరిసయ్యులు మాత్రం సత్యాన్ని చూడలేక, తమ వ్యతిరేకతలో మొండిగా నిలిచారు. “మీరు మీ పాపాలలోనే మరణిస్తారు” అని యేసు అన్నప్పుడు, బలహీనతవల్లనో అయోమయంవల్లనో చేసిన పాపం గురించి ఆయన మాట్లాడలేదు. “నేనున్నవాడను” అయిన మెస్సీయగా, దేవుని కుమారునిగా తనను అంగీకరించడానికి నిరాకరించడమనే పరిసయ్యుల మౌలికమైన, తీవ్రమైన పాపం గురించే ఆయన మాట్లాడారు.

యోహాను సువార్తలోని 8వ అధ్యాయం పెరుగుతున్న ఈ ఉద్రిక్తతను వెల్లడిస్తుంది. నేటి సువార్తలో యేసు, ‘నేనున్నవాడను’ అనే యావే యొక్క మహిమాన్వితమైన నామాన్ని తనకు అన్వయించుకుంటూ, తాను మెస్సీయననే విషయాన్ని అత్యంత స్పష్టంగా తెలియజేస్తారు. “మీరు మీ తండ్రియైన అపవాదికి చెందినవారు; మీ తండ్రి కోరికలను మీరు ఇష్టపూర్వకంగా నెరవేరుస్తారు” (యోహాను 8:44) అని యేసు చెప్పడంతో 8వ అధ్యాయం ముగుస్తుంది. ఈ మాటలు యూదులకు ఎంతగా కోపం తెప్పించాయంటే, వారు ఆయనను రాళ్లతో కొట్టడానికి ప్రయత్నించారు.

తనను విశ్వసించడానికి నిరాకరించిన పరిసయ్యులను, ఇతరులను యేసు ఎందుకు కలవరపరిచారు? వాదనకు దిగాలనే ఉద్దేశం ఆయనకు ఎంతమాత్రం లేదు. తన గురించి ఆయన ప్రకటించిన సత్యం, పరిసయ్యులు తనను విశ్వసించవలసిన అవసరం వారిలో ఆ కలవరాన్ని రేకెత్తించాయి. ఆయన తానెవరో వెల్లడిస్తూ, ప్రజలు నిత్యజీవమనే వరాన్ని పొందేలా తనను విశ్వసించమని వారిని ఆహ్వానిస్తున్నారు. అయితే, తానే మెస్సీయనని, దేవుని కుమారుడనని, మహోన్నతుడైన “ఉన్నవాడను నేనే” అని ఆయన వెల్లడించిన సత్యాన్ని, తమను తాము నీతిమంతులుగా భావించుకున్న పరిసయ్యులు భరించలేకపోయారు. మెస్సీయ ఎలా ఉండాలని వారు ఆశించారో, దానికి యేసు దైవస్వరూపం సరిపోలలేదు. అంతేకాక, యేసు తానెవరో అంత స్పష్టంగా వెల్లడించినప్పుడు, మెస్సీయ గురించి తాము నమ్మిన అనేక విషయాలు తప్పని పరిసయ్యులు గ్రహించారు; వారు మారడానికి ఇష్టపడలేదు కాబట్టి ఆ విషయాన్ని అంగీకరించడం వారికి కష్టమైంది.

పరిసయ్యుల నుండి మనం నేర్చుకోవలసింది ఎంతో ఉంది. దేవుడు మన నుండి కోరే అనేక విషయాలను అంగీకరించడం కష్టం. మొదటిగా, మన లౌకిక సమాజపు విస్తృత నేపథ్యంలో, దేవుని నిర్మలమైన, పవిత్రమైన సత్యానికి తరచూ ప్రతిఘటన ఎదురవుతుంది; దానిని పట్టించుకోరు లేదా పూర్తిగా కొట్టిపారేస్తారు కూడా. క్రీస్తు శిష్యులు తమ విశ్వాసాన్ని బహిరంగంగా ఆచరిస్తూ, సువార్త సందేశాన్ని సంపూర్ణంగా ప్రజల మధ్య ప్రకటించినప్పుడు, ఇతరులకు తీర్పు తీర్చేవారనీ, కాలం చెల్లిన భావాలు కలవారనీ, ఆధునికతకు దూరంగా ఉన్నవారనీ వారిపై తరచూ దాడులు జరుగుతాయి. సువార్త పట్ల వ్యతిరేకత ఎన్నో విధాలుగా వ్యక్తమవుతుంది—ముఖ్యంగా, సత్యం సాపేక్షమైనదనే వాదాన్ని ప్రోత్సహించే విద్యాసంస్థలలో, క్రైస్తవ విలువల ప్రాధాన్యాన్ని తగ్గించే లేదా వాటిని పక్కనపెట్టే లౌకిక వార్తామాధ్యమాలలో, నైతిక నియమానికి విరుద్ధమైన కార్యాచరణలను ముందుకు తీసుకెళ్లే రాజకీయ పార్టీలలో, నీతిసూత్రాల కంటే లాభం, అధికారం ఆధారంగా నడిచే అధికారశ్రేణులున్న కార్యాలయాలలో, మన సొంత కుటుంబాలలో కూడా. అక్కడ విశ్వాసమే వివాదానికి, విభేదానికి కారణం కావచ్చు.

దేవుని సత్యానికి ప్రతిఘటన ఎదురయ్యేది విస్తృతమైన సామాజిక నేపథ్యంలో మాత్రమే కాదు. మనలో ప్రతి ఒక్కరి ఆత్మలోనూ దేవుని పవిత్ర సత్యం, ఆయన చిత్తానికి సంపూర్ణ సమర్పణను, ఆయన ఆజ్ఞలకు విధేయతను కోరుతుంది. సర్వశక్తిమంతుడు, సర్వజ్ఞుడు, పరిపూర్ణ ప్రేమమయుడు, సమస్తానికి సృష్టికర్త అయిన దేవునికి మాత్రమే మనకు ఏది మేలైనదో తెలుసు. పవిత్రతకు నిరంతర హృదయపరివర్తన, మార్పు, వినయపూర్వకమైన పశ్చాత్తాపం అవసరం. దేవుని సత్యాన్ని తిరస్కరిస్తే, పరిసయ్యులలాగే మనం కూడా కోపంతో, మనల్ని మనం సమర్థించుకునే ధోరణితో ఉండిపోతాము. దేవుని సత్యాన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలంటే మార్పు అవసరం. పాత నానుడి చెప్పినట్లుగా, “మారకుండా ఉండేది మార్పు ఒక్కటే.” మార్పు కష్టమైనది; ముఖ్యంగా, మనం తప్పుడు మార్గంలో నడిచామని, అబద్ధాలను నమ్మామని, ప్రేమించడంలో విఫలమయ్యామని, సువార్తను, మహోన్నతుడైన “ఉన్నవాడను నేనే” మన నుండి కోరే వాటిని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నామని దేవుని నిర్మలమైన వెలుగు, సత్యం వెల్లడించినప్పుడు అది మరింత కష్టమవుతుంది.

ఈ రోజు పరిసయ్యుల గురించి, యేసు పట్ల వారి తీవ్రమైన వ్యతిరేకత గురించి ధ్యానించండి. అలా చేస్తూ, మీరు ఏయే విషయాలలో మొండిగా ఉంటున్నారో, మారడానికి ఇష్టపడటం లేదో వినయంతో పరిశీలించండి. ఈ లోకంలో మారవలసిన అవసరం లేనివారు ఎవరంటే, భూలోక సంబంధమైన ప్రతి పాపం నుండి, పాపం పట్ల ప్రతి మమకారం నుండి విముక్తి పొంది, దేవునితో ఐక్యతలో పరిపూర్ణతను ఇప్పటికే చేరుకున్నవారు మాత్రమే. మిగిలిన మనందరికీ హృదయపరివర్తన, శుద్ధీకరణ, మనల్ని వినమ్రులను చేసే పశ్చాత్తాపం అనే సుదీర్ఘ ప్రయాణం ఇంకా మిగిలి ఉంది. పరిసయ్యుల మార్గంలో నడవకండి. దేవుడు మీతో పలికే కష్టమైన, మీ నుండి ఎంతో కోరే సత్యం వైపు ఉత్సాహంగా పరుగెత్తండి. అప్పుడు ఆయనను మీ ప్రభువుగా, మెస్సీయగా అంగీకరిస్తూ, మీ జీవితంలో దేవుని శక్తిని, ఆయన నిజంగా ఎవరో తెలుసుకుంటారు.

నా నుండి ఎంతో కోరే నా ప్రభువా, నీవు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావు కాబట్టి నన్ను పరిపూర్ణతకు పిలుస్తున్నావు. నన్ను సంపూర్ణ సత్యంలోకి నడిపించాలని నీవు అనేక విధాలుగా నాతో మాట్లాడుతున్నా, నా పాపం వల్ల నేను తరచూ నిన్ను ప్రతిఘటిస్తున్నాను. దయచేసి నా హృదయాన్ని తెరచి, నాలోని మొండితనమంతటినీ తొలగించు. అప్పుడు దేవునితో ఐక్యత వైపు నడిపించే మహిమాన్వితమైన మెట్లను అధిరోహించడానికి నేను ఇష్టపూర్వకంగా మారగలుగుతాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మారడానికి వినయం, ధైర్యం

తపఃకాలం ఐదవ వారంలోని బుధవారం

తనను విశ్వసించిన యూదులతో యేసు ఇలా అన్నారు: “మీరు నా వాక్యంలో నిలిచి ఉంటే, నిజంగా నా శిష్యులవుతారు. మీరు సత్యాన్ని తెలుసుకుంటారు; ఆ సత్యం మిమ్మల్ని స్వతంత్రులను చేస్తుంది.” వారు ఆయనకు, “మేము అబ్రాహాము సంతానం; మేము ఎన్నడూ ఎవరికీ బానిసలుగా ఉండలేదు. ‘మీరు స్వతంత్రులవుతారు’ అని నీవు ఎలా చెప్పగలవు?” అని జవాబిచ్చారు. యోహాను 8:31–33

యోహాను సువార్తలోని ఈ అధ్యాయంలో, సంభాషణ కొనసాగుతున్న కొద్దీ యేసు తన దైవస్వరూపం గురించి చేసే బోధ మరింత స్పష్టమవుతుంది. ఫలితంగా, యూదులలో అనేకులకు ఆయన పట్ల విరోధం అంతకంతకూ పెరుగుతుంది. అయితే, నేటి సువార్త ఒక ఆశాజనకమైన సూచనతో మొదలవుతుంది: “తనను విశ్వసించిన యూదులతో యేసు ఇలా అన్నారు…” వారిలో కొందరు నిజంగా ఆయనను విశ్వసించడం ప్రారంభించి ఉంటారా? వారిలో విశ్వాసం అంకురించడాన్ని యేసు గమనించి, దానిని పెంపొందించడానికి ప్రయత్నించారని తరువాతి వాక్యం సూచిస్తుంది: “మీరు నా వాక్యంలో నిలిచి ఉంటే, నిజంగా నా శిష్యులవుతారు. మీరు సత్యాన్ని తెలుసుకుంటారు; ఆ సత్యం మిమ్మల్ని స్వతంత్రులను చేస్తుంది.” అర్థం చేసుకొని విశ్వసించడానికి ఎంత సుందరమైన బోధ, జీవితాన్ని మార్చే సత్యం! విచారకరంగా, యేసు మాటలు వారి హృదయాలలో వేళ్లూనుకోలేదు.

మొదట్లో, తమకు విముక్తి అవసరమని యేసు సూచించడాన్ని యూదులు వ్యతిరేకిస్తారు. తాము బానిసలుగా ఉన్నామని ఆయన సూచించడం వారికి అవమానంగా అనిపిస్తుంది. అయితే, యేసు ప్రస్తావిస్తున్నది రాజకీయపరమైన లేదా శారీరకమైన బానిసత్వాన్ని కాదు, వారు గుర్తించలేకపోయిన తమ పాపబంధకాన్ని. సంభాషణ మధ్యలో యేసు సత్యాన్ని బయటపెడతారు: “అయితే నా వాక్కుకు మీలో చోటు లేదు కాబట్టి మీరు నన్ను చంపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు” (యోహాను 8:37).

మొదట వారిలో మెరిసిన విశ్వాసపు చిరుజ్యోతికి, ఆ తరువాత పెరుగుతున్న వారి శత్రుత్వానికి మధ్య ఉన్న ఈ వ్యత్యాసం మనకు ఒక ముఖ్యమైన పాఠాన్ని నేర్పుతుంది: దేవుని వాక్కును మనం ఎంత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంటామో, అది మన నుండి అంత ఎక్కువగా కోరుతుంది. ఈ యూదులు మొదట వ్యక్తపరచిన విశ్వాసం పైపైన ఉన్నదే. యేసులో ఏదో ప్రత్యేకమైన, స్ఫూర్తిదాయకమైన విషయం ఉందని వారికి అనిపించి ఉండవచ్చు. అది వారిలో ఆసక్తినీ, విశ్వాసపు చిరుజ్యోతినీ రగిలించి ఉండవచ్చు. అయితే, “మేము అబ్రాహాము సంతతివారము; ఎన్నడూ ఎవరికీ బానిసలుగా ఉండలేదు” అనే వారి గర్వాన్ని యేసు సందేశం సవాలు చేసినప్పుడు, వారి హృదయాలు కఠినమయ్యాయి; సంభాషణ మరింతగా దిగజారింది.

ఈ సంభాషణ నుండి నేర్చుకోవలసిన ముఖ్యమైన పాఠం ఏమిటంటే, దేవుని వాక్కును మనం ఎంత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంటామో, అది మన నుండి అంత ఎక్కువగా కోరుతుంది. మనం మారడానికి ఇష్టపడకపోతే, ఆయన వాక్కును ప్రతిఘటించవచ్చు; ఎందుకంటే దేవుడు తనను అంగీకరించమని మనల్ని బలవంతం చేయరు. అయితే మనం చదువుతూ, వింటూ, అధ్యయనం చేస్తూ, మనసు తెరిచి ఉంటే, ఆయన సత్యం మరింత స్పష్టమవుతుంది. దానితోపాటు మనం మారాలని ఆయన ఇస్తున్న పిలుపు కూడా మరింత స్పష్టమవుతుంది.

నిజానికి, మూర్ఖత్వం వల్లనే ఎవరైనా దేవుని వాక్కును నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. మన ప్రభువు మనకు నేర్పాలనుకుంటున్నది వింటున్నప్పుడు, సవాళ్లను ఎదుర్కోవడానికి మనం సిద్ధంగా ఉండాలి. ఈ సవాళ్లు వివిధ రకాలుగా వస్తాయి. ఒకవైపు, దేవుడు మనకు స్వేచ్ఛను అందిస్తున్నప్పుడు, మనం పాపానికి ఎంత లోతుగా బానిసలమై ఉన్నామో గ్రహించడం వల్ల గర్వం వంటి పాపాలు బయటపడవచ్చు. స్వేచ్ఛ కోసం ఆయన ఇస్తున్న ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించాలంటే, మనం బంధకంలో ఉన్నామని ఒప్పుకొని, దేవుడు మాత్రమే మనకు విముక్తి కలిగించగలరని అంగీకరించాలి. మరోవైపు, మరింత లోతైన ప్రార్థనకు, ప్రేమకు, తపస్సుకు దేవుడు ఇస్తున్న ఆహ్వానం, మనకు అలవాటైన సౌకర్యాలను దాటి బయటకు రమ్మని పిలుస్తుంది. ఈ సాధనలను పెంచుకుంటున్న కొద్దీ, మార్పును స్వీకరించడానికి మనకు ధైర్యం కూడా అవసరమవుతుంది.

మన ప్రభువు, “మీరు నా వాక్కులో నిలిచి ఉంటే, నిజంగా నా శిష్యులవుతారు; మీరు సత్యాన్ని తెలుసుకుంటారు, ఆ సత్యం మీకు విముక్తి కలిగిస్తుంది” అని చెప్పడం విన్నప్పుడు, మనం వినయంతోనూ ధైర్యంతోనూ స్పందించడం సముచితం. సత్యాన్ని మనం పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేదని అంగీకరించడానికి వినయం తోడ్పడుతుంది; ఆయన వాక్కులో నిలిచి ఉండి, ఆయన శిష్యులుగా జీవించడానికి ధైర్యం మనకు బలాన్నిస్తుంది.

ఈ రోజు ఆ యూదుల స్థానంలో మిమ్మల్ని మీరు ఉంచుకొని, వారికీ యేసుకూ మధ్య జరిగిన ఈ సంభాషణను ధ్యానించండి. మొదట, మీరు దేవుని వాక్కును శ్రద్ధగా ఆలకిస్తున్నారా? దైవసత్యపు సంపూర్ణతకు మీరు ఇంకా ఎంత దూరంలో ఉన్నారో గుర్తిస్తున్నారా? అలా గుర్తిస్తే, నిజమైన శిష్యత్వంలో ఎల్లప్పుడూ సవాళ్లు ఉంటాయని తెలుసుకొని, వినయంతోనూ దేవుని వాక్కును స్వీకరించే సుముఖతతోనూ ఉండాలని నిశ్చయించుకోండి. రెండవది, ధైర్యం కోసం ప్రార్థించండి. అలా చేయడం ఆ సద్గుణం మీకు అవసరమని అంగీకరించడం మాత్రమే కాదు, అది మీలో వృద్ధి చెందడానికి మిమ్మల్ని మీరు సిద్ధం చేసుకోవడం కూడా. యేసు ఇచ్చిన అందమైన ఆహ్వానం పట్ల ఈ యూదులు చూపిన శత్రుత్వాన్నీ ప్రతిఘటననూ తిరస్కరించండి. ఆయన అపొస్తలులూ ప్రియమైన తల్లీ ఆలకించినట్లుగా మీరు కూడా ఆయనను ఆలకించండి. మీలో మిణుకుమిణుకుమంటున్న విశ్వాసపు జ్వాల, మిమ్మల్ని బానిసలుగా చేసుకున్న పాపాలను దహించి శుద్ధిచేసే మహాగ్నిగా పెరగనివ్వండి. అప్పుడు దేవుడు మీకు ఇవ్వాలనుకుంటున్న స్వేచ్ఛలో మీరు నడవగలుగుతారు.

దేవుని వాక్కువైన యేసూ, సత్యపు సంపూర్ణతగా నిన్ను నీవు బయలుపరచుకోవడానికీ, మేము స్వేచ్ఛనూ శాంతినీ పొందే తండ్రి సన్నిధికి మార్గాన్ని మాకు చూపడానికీ నీవు వచ్చావు. నీ ప్రతి మాటనూ శ్రద్ధగా ఆలకించి, నాకు ఎదురయ్యే ప్రతి సవాలుకూ స్పందించడానికి అవసరమైన వినయాన్నీ ధైర్యాన్నీ దయచేసి నాకు ప్రసాదించు. తద్వారా అత్యంత విధేయతతోనూ విశ్వాసపాత్రతతోనూ నీ శిష్యత్వంలో జీవించేలా నన్ను దీవించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సహజ శక్తులకు అతీతంగా విశ్వసించడం

తపఃకాలం ఐదవ వారంలోని గురువారం

“మీ తండ్రియైన అబ్రాహాము నా దినాన్ని చూడాలని ఆనందించాడు; అతడు దానిని చూసి సంతోషించాడు.” అప్పుడు యూదులు ఆయనతో, “నీకు ఇంకా యాభై ఏళ్లు కూడా నిండలేదు; నీవు అబ్రాహామును చూశావా?” అన్నారు. యేసు వారితో, “ఆమేన్, ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను: అబ్రాహాము ఉనికిలోకి రాకముందే నేను ఉన్నాను” అన్నారు. అప్పుడు వారు ఆయనపై విసరడానికి రాళ్లు ఎత్తుకున్నారు; కానీ యేసు దాగుకొని దేవాలయ ప్రాంగణం నుండి బయటకు వెళ్లిపోయారు. యోహాను 8:56–59

యేసుపై “విసరడానికి రాళ్లు ఎత్తుకునేంతగా” యూదులకు కోపం తెప్పించినది ఏమిటి? గత కొన్ని రోజులుగా మనం ధ్యానించినట్లుగా, యోహాను సువార్త 8వ అధ్యాయంలో యేసు తన దైవస్వరూపాన్ని క్రమంగా మరింత స్పష్టంగా తెలియజేస్తారు. పైన ఉటంకించిన ఆ అధ్యాయపు చివరి వాక్యాలలో, యేసు తనను తాను అత్యంత స్పష్టంగా బయలుపరచుకున్నారు. అయితే, కొందరు యూదులు దానిని అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా లేరు.

అబ్రాహాము “ఉనికిలోకి రాకముందే నేను ఉన్నాను” అని యేసు చెప్పారు. ఈ వాక్యంలో లోతైన వేదాంత భావం ఉంది; ఆంగ్ల అనువాదంలో అది గుర్తింపుకు రాకపోవచ్చు. అబ్రాహామును సూచించే “ఉనికిలోకి రావడం” అనే మాటలకు ఉపయోగించిన గ్రీకు క్రియనే యోహాను సువార్త ప్రస్తావనలో కూడా ఉపయోగించారు: “సమస్తమూ ఆయన ద్వారా ఉనికిలోకి వచ్చింది (ἐγένετο); ఆయన లేకుండా ఏదీ ఉనికిలోకి రాలేదు” (యోహాను 1:3). అబ్రాహాము సృష్టించబడి, చరిత్రలో ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో ఉనికిలోకి వచ్చాడన్నదే యేసు ప్రధానంగా సూచిస్తున్న విషయం.

అయితే, యేసు ఆ తరువాత “నేను ఉన్నాను” అనే గ్రీకు క్రియను (εἰμί) ఉపయోగిస్తూ తనను తాను దైవస్వరూపంతో అనుసంధానించుకుంటున్నారు. ఈ క్రియ కాలానికీ సృష్టికీ అతీతమైన, సంపూర్ణమైన, శాశ్వతమైన ఉనికిని వ్యక్తపరుస్తుంది. “నేను ఉన్నాను” (εἰμί) అనేది శరీరధారియైన లోగోస్‌ (వాక్కు)గా దేవుడు తనను తాను తెలియజేసుకోవడానికి మాత్రమే ప్రత్యేకించబడింది: “ఆదిలో వాక్కు ఉండెను, వాక్కు దేవునితో ఉండెను, వాక్కు దేవుడై ఉండెను” (యోహాను 1:1).

ఇతరమైన దానిపై ఆధారపడిన అబ్రాహాము ఉనికికీ (ἐγένετο), యేసు శాశ్వత ఉనికికీ (εἰμί) మధ్య ఉన్న ఈ వ్యత్యాసం క్రీస్తు స్వరూప రహస్యంలోని మర్మాన్ని వెల్లడిస్తుంది. యేసు కేవలం ఒక చారిత్రక వ్యక్తి మాత్రమే కాదు; ఆయన కాలంలోకి ప్రవేశించిన శాశ్వత వాక్కు. తాను దైవస్వరూపినని ఆయన చేసిన ఈ గంభీరమైన ప్రకటనవల్లనే యూదులు ఆగ్రహించి, ఆయనపై విసరడానికి రాళ్లు ఎత్తుకున్నారు. యేసు తాను అబ్రాహాముకంటే ముందే ఉన్నానని మాత్రమే చెప్పడం లేదనీ—తానే దేవుడినని ప్రకటిస్తున్నారనీ వారు గ్రహించారు. దానిని వారు దైవదూషణగా భావించారు. ఆ రహస్యాన్ని అంగీకరించడానికి వారు నిరాకరించడమే వారి ప్రతిస్పందనలో కనిపిస్తుంది.

నిజం చెప్పాలంటే, యేసు బోధించిన విషయాలను గ్రహించి అంగీకరించడం అంత సులభం కాదు. ఈ రోజుల్లో ఒక శక్తిమంతమైన బోధకుడు వచ్చి—అద్భుతాలు చేస్తూ, స్పష్టతతోనూ అధికారంతోనూ బోధిస్తూ, ఆ తరువాత తుది తీర్పును ప్రారంభించడానికి పరలోకం నుండి భూమికి వచ్చిన శాశ్వత వాక్కు తానేనని వెల్లడిస్తున్నట్లు ఊహించండి. ఇది మహిమాన్వితంగా జరుగుతుందని ప్రకటన గ్రంథమూ, విశ్వాస సంగ్రహమూ స్పష్టంగా సూచిస్తున్నాయి. అయితే ధ్యానం కోసం, యేసు మొదటిసారి వచ్చిన అదే వినయపూర్వకమైన రీతిలో ముందుగా తిరిగి వస్తే ఎలా ఉంటుందో ఊహించండి. ఆయనను విశ్వసించడం మీకు కష్టంగా అనిపిస్తుందా?

కేవలం సహజస్థాయిలో, మన మానవ హేతుబుద్ధిని మాత్రమే ఉపయోగిస్తే, విశ్వసించడం కష్టమే. అందుకే యూదులలో అనేకులు అంతగా ఆగ్రహించారు. మీ ఎదుట నిలబడి ఉన్న వ్యక్తి ఆదీ అంతమూ లేని దేవుని శాశ్వత వాక్కు అనే అంత అసాధారణమైన విషయాన్ని విశ్వసించడం, మన సహజ బుద్ధి మాత్రమే వివేచించి విశ్వసించగలిగే పరిధికి మించినది. అద్భుతమైన మహత్కార్యాలు జరగడం సహాయపడవచ్చు గానీ, మన సహజ బుద్ధికి అంతకంటే ఎక్కువ అవసరం. మనం అర్థం చేసుకుని విశ్వసించగలగడానికి, దేవుడు నేరుగా మనలో నింపే విశ్వాస వరం అవసరం. యేసును రాళ్లతో కొట్టాలనుకున్నవారి పాపం ఏమిటంటే, వారు మొండిగా విశ్వాస వరాన్ని నిరాకరించి, బదులుగా దేవుని గురించి తమకున్న అవగాహననూ అంచనాలనూ పట్టుకుని ఉండిపోయారు. వారి గర్వమూ, మానవ హేతుబుద్ధిపైనే ఆధారపడటమూ సత్యాన్ని స్వీకరించకుండా వారిని అడ్డుకున్నాయి.

దేవుడు వెల్లడించిన ప్రతి అతీంద్రియ సత్యాన్ని స్వీకరించడానికి మీరు ఎంత సంసిద్ధంగా ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. విశ్వాసం అంటే తెలియకుండానే నమ్మడం మాత్రమే కాదు. విశ్వాసం అంటే మనం తెలుసుకుని విశ్వసించడం. మనం తెలుసుకుంటాము, ఎందుకంటే దేవుడు తన సత్యాన్ని నేరుగా మన మనస్సుల్లోకి తెలియజేస్తారు. మనకు ఒక ఆరవ ఇంద్రియం—ఒక ఆధ్యాత్మిక ఇంద్రియం—ఉన్నట్లుగా ఉంటుంది. దాని ద్వారా మనం వింటాము, చూస్తాము, అర్థం చేసుకుంటాము; ఆ తరువాత విశ్వసించే అవకాశం మనకు లభిస్తుంది. దేవుడు మీకు చెబుతున్న ప్రతి అసాధారణ సత్యాన్నీ ఆలకించండి. అది మీ అంతరంగంలోకి ఇంకనివ్వండి, దానిని మననం చేయండి, విశ్వసించండి, ప్రకటించండి. అలా మాత్రమే మనం అబ్రాహాముతో కలిసి యేసు దైవస్వరూపాన్ని బట్టి ఆనందించగలుగుతాము.

నా దైవ ప్రభువా, లోకం సృష్టించబడకముందే నీవు ఆదిలో ఉన్నావు; తండ్రితోనూ పవిత్రాత్మతోనూ అనాదినుండి ఉన్నావు. కాలంలో ఒక నిర్దిష్ట క్షణంలో నీవు శరీరాన్ని ధరించి మానవుడవయ్యావు. యుగాంతంలో సజీవులకూ మృతులకూ తీర్పు తీర్చడానికి నీవు మహిమతో తిరిగి వస్తావు. ఈ సత్యాలనూ, నీవు నాకు వెల్లడించిన ఇతర సత్యాలన్నిటినీ నేను విశ్వసిస్తున్నాను. నేను మరింత సంపూర్ణంగా తెలుసుకుని విశ్వసించగలిగేలా, నీవు ఇంకా చెప్పదలచినదంతా స్వీకరించడానికి నా అంతరంగాన్ని తెరుస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


జీవితంలోని సంక్లిష్టత

తపఃకాలం ఐదవ వారంలోని శుక్రవారం

యేసును రాళ్లతో కొట్టడానికి యూదులు రాళ్లు ఎత్తుకున్నారు. యేసు వారితో, “నా తండ్రి నుండి వచ్చిన అనేక సత్కార్యాలను నేను మీకు చూపించాను. వాటిలో ఏ కార్యం కోసం మీరు నన్ను రాళ్లతో కొట్టాలని చూస్తున్నారు?” అని అడిగారు. యూదులు ఆయనతో, “మేము నిన్ను రాళ్లతో కొట్టేది సత్కార్యం చేసినందుకు కాదు, దైవదూషణ చేసినందుకు. నీవు మానవుడివై ఉండి, నిన్ను నీవు దేవునిగా చేసుకుంటున్నావు” అని జవాబిచ్చారు. యోహాను 10:31–33

ఈ యూదులు ఎంతగా కోపోద్రిక్తులై “యేసును రాళ్లతో కొట్టడానికి రాళ్లు ఎత్తుకున్నారంటే,” దానికి కారణం ఆయన అప్పుడే “తండ్రి, నేను ఒక్కటే” (యోహాను 10:30) అని ప్రకటించడం. ఆ ప్రకటనను వారు దైవదూషణగా అర్థం చేసుకున్నారు. యేసు తన మాటల ద్వారానూ కార్యాల ద్వారానూ తానే మెస్సీయననీ దేవుని కుమారుడననీ తెలియజేశారు. అయినప్పటికీ, మతనాయకులు విశ్వసించడానికి నిరాకరించారు.

ఈ వివాదం ప్రతిష్ఠాపన పండుగైన హనుక్కా సమయంలో జరిగింది. క్రీస్తుపూర్వం 164లో దేవాలయాన్ని తిరిగి ప్రతిష్ఠించిన సందర్భాన్ని ఈ పండుగ గుర్తుచేస్తుంది. క్రీస్తుపూర్వం 167లో అంతియోకస్ IV ఎపిఫానెస్ దేవాలయాన్ని అపవిత్రం చేశాడు. అతడు గ్రీకు ఆచారాలనూ అన్యదేవతలకు బలులు అర్పించడాన్నీ ప్రవేశపెట్టి యూదుల ఆరాధనను నిర్మూలించడానికి ప్రయత్నించాడు. అపవిత్రమైన జంతువులను బలిగా అర్పించడం ద్వారా బలిపీఠాన్ని అపవిత్రం చేశాడు; దేవాలయంలో జ్యూస్ విగ్రహాన్ని కూడా నెలకొల్పాడు.

దీనికి ప్రతిస్పందనగా, యూదా మక్కబేయుడు యూదుల తిరుగుబాటుకు నాయకత్వం వహించాడు. వారు దేవాలయాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుని, బలిపీఠాన్ని శుద్ధిచేసి, ఏకైక సత్యదేవుని ఆరాధనకు దానిని తిరిగి ప్రతిష్ఠించారు. సంప్రదాయం ప్రకారం, మెనోరా దీపస్తంభాన్ని వెలిగించడానికి ఒక్క రోజుకు సరిపడే శుద్ధమైన నూనె మాత్రమే అందుబాటులో ఉంది. కానీ అది అద్భుతరీతిగా ఎనిమిది రోజులపాటు వెలిగింది—ఇదే హనుక్కా పండుగకు పునాది. ఈ పండుగ మొదట మోషే ధర్మశాస్త్రంలో నిర్దేశించబడకపోయినా, దేవుని విశ్వసనీయతనూ చీకటిపై వెలుగు సాధించిన విజయాన్నీ కొనియాడే ముఖ్యమైన వేడుకగా మారింది.

దీనిని అర్థం చేసుకోవడం ఎందుకు ముఖ్యం? యేసు తండ్రితో ఏకమై ఉన్న దేవుని కుమారుడు మాత్రమే కాక, మెస్సీయ మరియు రక్షకుడు కూడా అయినట్లే, తనను తాను నూతన దేవాలయంగా, బలిపీఠంగా, ప్రధాన యాజకునిగా, బలిగొర్రెపిల్లగా స్థాపించుకోవడానికి వచ్చారు. హనుక్కా పండుగ మెనోరా వెలుగును వేడుకగా జరుపుకున్నట్లే, యేసు తన గొర్రెలను పాపం, అజ్ఞానం అనే చీకటి నుండి బయటకు నడిపించే లోకజ్యోతిగా తనను తాను ప్రతీకాత్మకంగా వెల్లడించుకున్నారు.

మతాధికారులు దేవాలయంలో యేసును బంధించడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, ఆయన వారి చేతికి చిక్కకుండా తప్పించుకొని, యోర్దాను నది అవతల బాప్తిస్మ యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చిన స్థలానికి వెళ్లారు. ఆయన కొంతకాలం అక్కడే ఉండి, పాస్కా పండుగలో జరగబోయే సంఘటనలకు తన అనుచరులను సిద్ధపరుస్తూ, వారి విశ్వాసాన్ని పెంపొందించారు. ఈ కాలంలో ఆయన వద్దకు వచ్చిన అనేకమంది ఇలా సాక్ష్యమిచ్చారు: “‘యోహాను ఏ సూచకక్రియా చేయలేదు; అయితే ఈయనను గురించి యోహాను చెప్పినదంతా నిజమే.’ అక్కడ అనేకమంది ఆయనను విశ్వసించడం ప్రారంభించారు” (యోహాను 10:42).

ఈ చివరి నెలల్లో యేసు తన శిష్యులతో అరణ్యంలో ఉండి, రాబోయే వాటికి వారిని సిద్ధపరిచారు. ఈ కాలంలోనే, పాస్కా పండుగకు కొద్దిముందు, ఆయన లాజరును మృతులలో నుండి లేపారు. ఈ సంఘటన మతనాయకులను మరింత కలవరపరిచింది; వారు ఆయనను చంపడానికి మరింత తీవ్రంగా కుట్రలు పన్నడం ప్రారంభించారు.

యేసు కార్యదౌత్యం సవాళ్లతో, నిరీక్షణతో, ఉద్రిక్తతతో నిండినట్లే మన జీవితాలు కూడా ఉన్నాయి. ఆయన ప్రయాణం మన ఆధ్యాత్మిక మార్గంపై వెలుగు ప్రసరిస్తుంది. హనుక్కా, పాస్కా పండుగల మధ్య ఉన్న మూడు నుండి నాలుగు నెలలు ఆధ్యాత్మిక సిద్ధపాటు కాలం. ఆ సమయంలో యేసు తన అనుచరులను రాబోయే వాటికి సిద్ధపరిచారు.

ఈ కాలంలో యేసుతో కలిసి ఉన్నట్లు ఈ రోజు ధ్యానించండి. అలా ధ్యానిస్తూ, మన ప్రభువు దేవాలయంలో శత్రుత్వాన్ని ఎదుర్కొని అరణ్యానికి వెళ్లినప్పుడు ఆయన చూపిన ప్రశాంతతను పరిగణించండి. తన మహిమ యొక్క చివరి ఘడియకు తన శిష్యులను సిద్ధపరచడంలో ఆయన చూపిన సహనాన్ని, శ్రద్ధను ధ్యానించండి. ఈ కాలాన్ని నింపిన భావోద్వేగాలను, బోధనలను—నిరీక్షణను, ఉద్రిక్తతను, ఎదురుచూపును—మననం చేయండి. మన ప్రభువు తన శ్రమలను అనుభవించడానికి యెరూషలేములో ప్రవేశించేందుకు సిద్ధమవుతున్న వేళ, ఆయనను విశ్వసనీయంగా అనుసరించాలని నిశ్చయించుకోండి. మీ సొంత నిరీక్షణను, ఉద్రిక్తతను, ఎదురుచూపులను, అనిశ్చితులను మన ప్రభువుతో ఏకం చేసి, ఆయనతో ఐక్యమై మీ జీవిత కార్యదౌత్యాన్ని నెరవేర్చడానికి మీకు అవసరమైన కృప కోసం ప్రార్థించండి.

దృఢసంకల్పం గల నా ప్రభువా, నీ దైవిక కార్యదౌత్యాన్ని నెరవేర్చడానికి నీవు సంపూర్ణంగా అంకితమయ్యావు. మెస్సీయగా నీవు నూతన దేవాలయంగా, ప్రధాన యాజకునిగా, బలిపీఠంగా, బలిగొర్రెపిల్లగా ఉన్నావు. నీవు మంచి కాపరివి కూడా; నీ గొర్రెలన్నీ నిన్ను అనుకరిస్తూ ఇతరుల కోసం తమ ప్రాణాలను అర్పించేలా నడిపిస్తున్నావు. పవిత్ర వారంలో నిన్ను అనుసరించడానికి, నీతో ఐక్యమై నా ప్రాణాన్ని అర్పించడానికి నేను సిద్ధపడేలా దయచేసి నీ జ్ఞానాన్ని, ధైర్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


చెడు నుండి మేలు

తపఃకాలం ఐదవ వారంలోని శనివారం

మరియ వద్దకు వచ్చి, యేసు చేసినదాన్ని చూసిన యూదులలో అనేకమంది ఆయనను విశ్వసించడం ప్రారంభించారు. అయితే వారిలో కొందరు పరిసయ్యుల వద్దకు వెళ్లి, యేసు చేసినదాన్ని వారికి తెలిపారు. అందువల్ల ప్రధాన యాజకులు, పరిసయ్యులు సన్హెద్రిన్ మహాసభను సమావేశపరచి ఇలా అన్నారు: “మనం ఏమి చేయబోతున్నాం? ఈ మనిషి అనేక సూచకక్రియలు చేస్తున్నాడు. మనం ఇతణ్ణి ఇలాగే వదిలేస్తే, అందరూ ఇతణ్ణి విశ్వసిస్తారు; అప్పుడు రోమన్లు వచ్చి మన దేశాన్నీ మన జాతినీ స్వాధీనం చేసుకుంటారు.” యోహాను 11:45–48

రేపు మనం మ్రానికొమ్మల ఆదివారంతో పవిత్ర వారాన్ని ప్రారంభిస్తూ, యేసు యెరూషలేములో విజయోత్సాహంతో ప్రవేశించిన ఘట్టాన్ని స్మరించుకుంటాం. నేటి సువార్త, యెరూషలేము సమీపంలోని బేతనియలో యేసు లాజరును మృతులలో నుండి లేపిన కొద్దికాలం తరువాత జరిగిన సంఘటనలను వివరిస్తుంది. ఆ తరువాత కొద్ది రోజులకే ఆయన గాడిదపై ఆ నగరంలోకి ప్రవేశించగా, ప్రజలు “హోసన్నా! ప్రభువు పేరిట వచ్చేవారు ధన్యులు!” అని కేకలతో స్వాగతం పలికారు (యోహాను 12:13).

తన జీవితపు చివరి నెలల్లో, తన మరణానికి కుట్ర పన్నుతున్నవారిని తప్పించుకోవడానికి యేసు తరచుగా ప్రజల దృష్టికి దూరంగా ఉండేవారు. అయితే, నమోదైన తన చివరి అద్భుతాన్ని చేయడానికి—లాజరును మృతులలో నుండి లేపడానికి—ఆయన కొద్దిసేపు బహిరంగంగా కనిపించారు. ఈ అద్భుతం ఆయనకు వ్యతిరేకంగా చురుకుగా కుట్ర పన్నడానికి పరిసయ్యులను ప్రేరేపించిన నిర్ణాయక ఘట్టమైంది. దానిని చూసిన కొందరు అధికారులకు తెలియజేశారు. యేసుకు పెరుగుతున్న ప్రజాదరణ వల్ల రోమన్లు యూదులను హింసించడానికి పూనుకుంటారేమోనని సన్హెద్రిన్ మహాసభ భయపడింది.

ప్రధాన యాజకుడైన కయఫా సూచన మేరకు, జాతి అంతా బాధపడటం కంటే యేసు మరణించడమే మేలని వారు నిర్ణయించారు. ప్రధాన యాజకునిగా కయఫా, తనకు తెలియకుండానే, యేసు మరణాన్ని గురించి ప్రవచనాత్మకంగా ఇలా పలికాడు: “జాతి అంతా నశించకుండా, ప్రజలకు బదులుగా ఒక్క మనిషి మరణించడం మీకు మేలు” (యోహాను 11:49–50). దీనిపై వ్యాఖ్యానిస్తూ పునీత అగుస్తీను ఇలా బోధిస్తున్నారు: “భవిష్యత్తు సంఘటనలను వెల్లడించడానికి ప్రవచనాత్మ దుష్టుల ద్వారా కూడా పనిచేయగలదని ఈ వాక్యభాగం చూపిస్తుంది” (యోహాను సువార్తపై ప్రవచనం 49).

దేవుని సర్వశక్తి తన దైవిక ప్రణాళికను నెరవేర్చడానికి చెడు క్రియలను సైతం ఉపయోగించగలదని తెలుసుకోవడం, మన జీవితాల్లో అన్యాయాన్ని లేదా దురుద్దేశాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు మనకు ఓదార్పునివ్వాలి. యేసు ఎన్నడూ పరిస్థితులకు బలి కాలేదు; తన కార్యదౌత్యంపై ఆయన ఎల్లప్పుడూ సంపూర్ణ నియంత్రణ కలిగి ఉన్నారు. తనను బంధించినప్పుడు ఆయన తన శిష్యులకు ఇలా గుర్తుచేశారు: “నేను నా తండ్రిని వేడుకోలేనని, ఆయన ఈ క్షణమే నాకు పన్నెండు సైనిక దళాల కంటే ఎక్కువమంది దేవదూతలను సమకూర్చరని మీరు అనుకుంటున్నారా?” (మత్తయి 26:53).

సన్హెద్రిన్ మహాసభను, రోమా అధికారులను కూలదోసి, బలప్రయోగంతో ఈ లోక రాజుగా తన స్థానాన్ని స్థాపించేందుకు యేసు దేవదూతలను ఆజ్ఞాపించి ఉండవచ్చు. కానీ అందుకు బదులుగా, ఆయన తండ్రి చిత్తానికి లోబడటాన్ని ఎంచుకొని, కయఫా దుర్బుద్ధి తన శ్రమానుభవానికి నాంది పలకడానికి అనుమతించారు. కయఫా స్వార్థ ఉద్దేశంతో ప్రవర్తించినప్పటికీ, దేవుడు తన దివ్య పరిపాలనలో ఈ దుష్కార్యాన్ని ఉపయోగించుకొని, విశ్వాసంతో తనవైపు తిరిగే వారందరి రక్షణ కోసం తన ప్రణాళికను ముందుకు నడిపించారు.

మన జీవితాల్లోని “పవిత్ర వారాల్లోకి”—అంటే మనకు ఎల్లప్పుడూ పూర్తిగా అర్థంకాని పరీక్షలు, బాధలు లేదా అన్యాయాల కాలాల్లోకి—ప్రవేశించేటప్పుడు ఈ అవగాహన ఎంతో అవసరం. మనకు సిలువలు ఎదురైనప్పుడు, వాటిని ఆనందానికి, శాంతికి అడ్డంకులుగా చూడటం సులభం. కానీ రోమీయులకు 8:28 మనకు ఇలా గుర్తుచేస్తుంది: “దేవుణ్ణి ప్రేమించేవారికి, ఆయన సంకల్పం ప్రకారం పిలువబడినవారికి, సమస్తమూ మేలు కలగడానికి దోహదపడుతుంది.” పవిత్ర వారం దేవుని దివ్య పరిపాలనలోని సంరక్షణలో ఉన్నట్లే, ప్రతి సిలువ, అన్యాయం లేదా కష్టం కూడా ఆ సంరక్షణలోనే ఉంది. మనం ఆయనపై నమ్మకం ఉంచినప్పుడు, మనం అనుభవించే చెడు కూడా దేవుని మహిమకు, మన మేలుకు దారితీసే మార్గంగా మార్చబడగలదు.

రక్షణను సాధించడానికి దుష్టుల పాపాలను సైతం ఉపయోగించుకున్న దేవుని ప్రణాళికలోని పరిపూర్ణ జ్ఞానాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ప్రస్తుతం మీరు ఎదుర్కొంటున్న సిలువలు, బాధలు లేదా అన్యాయాలను గురించి ఆలోచించండి. కోపానికి లేదా నిరాశకు లొంగిపోకుండా, దేవుడు వాటిని మేలు కోసం ఉపయోగించగలరని విశ్వసించండి. మీరు దేవుని కృపలో నిలిచి ఉంటే, మీ జీవితంలో ఆయన అనుమతించేదంతా, సమస్తాన్నీ తన మహిమ కోసం, మీ మేలు కోసం నడిపించే ఆయన సర్వశక్తికి, ప్రేమకు వ్యక్తీకరణ అని నమ్మండి. తీవ్రమైన బాధ తన కోసం ఎదురుచూస్తోందని తెలిసినా యేసు యెరూషలేము వైపు దృఢనిశ్చయంతో పయనించినట్లే, మనం కూడా మన సొంత “యెరూషలేము” వైపు—అంటే మనకు ఎదురయ్యే సవాళ్లు, కష్టాల వైపు—మన చూపు తిప్పి, దేవుడు సమస్తాన్నీ మేలుకు దోహదపడేలా చేస్తారని నమ్మాలి.

సర్వశక్తిమంతుడవైన ప్రభువా, నీ తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చకుండా ఏదీ నిన్ను అడ్డుకోలేకపోయింది. అనేక ఆత్మలను రక్షించడం, అందుకు మంచివారినీ దుష్టులనూ సాధనాలుగా ఉపయోగించుకోవడం నీ కార్యలక్ష్యం. నీ మంచితనంతో నీవు చెడు నుంచి మరింత గొప్ప మేలును పుట్టించావు కాబట్టి చెడు ఓడిపోయింది. నేను భరించే ప్రతి అన్యాయాన్ని, బాధను నీ శ్రమానుభవంతో ఏకం చేయడం ద్వారా నా జీవితంలో నీ మహిమను, విజయాన్ని సాధించేలా, నిన్ను అనుకరించడానికి, పాపమరణాలపై నీ మహిమాన్విత విజయంలో పాలుపంచుకోవడానికి దయచేసి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!