ಕನ್ನಡ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ವಾರ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!

ವಿಷಯಸೂಚಿ


ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವೀಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)
(ಸೂಚನೆ: ಪರಿಶೋಧನಾ ವಿಧಿಗಳು ನಡೆಯುವಾಗ ವರ್ಷಗಳು B & C ಯಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಐಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು.) 

ಮರಿಯಳು ಯೇಸು ಇದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, “ಪ್ರಭುವೇ, ತಾವು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಸಹೋದರನು ಸಾಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ” ಎಂದಳು. ಅವಳು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಕಂಡ ಯೇಸು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಮನನೊಂದು, “ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರು, “ಸ್ವಾಮೀ, ಬಂದು ನೋಡಿ” ಎಂದರು. ಆಗ ಯೇಸು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಯೋಹಾನ 11:32–35

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಲಾಜರನ ಮರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿರುವವರ ದುಃಖವು ಯೇಸುವಿನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಕಲಕುತ್ತದೆ. ಅವರು “ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಮನನೊಂದರು” ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ “ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು” ಎಂದು ಸುವಾರ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. “ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡರು” ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾದ ಗ್ರೀಕ್ ಪದ embrimaomai ತೀವ್ರವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ತಲ್ಲಣವನ್ನು, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನೋ ಕೋಪವನ್ನೋ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು “ಅವರು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಬುಸುಗುಟ್ಟಿದರು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಬಹುದು; ಇದು ಅವರ ಆತ್ಮದ ಆಳದಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮಿದ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಕೋಪವು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮರಣದ ವಾಸ್ತವದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಕೆಲವು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರಾಗಿರುವ ಯೇಸುವಿಗೆ, ಮರಣವು ಮಾನವಕುಲಕ್ಕಾಗಿ ತಂದೆಯು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೂಲ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ದೈವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರು ಮರಣವನ್ನು ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಂಡರು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ, ಮರಣವು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಅವರ ಮಾನವ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಕಲಕಿತು.

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಚನದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವತ್ವ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ: “ಆಗ ಯೇಸು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು.” ಅವರು ಏಕೆ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು? ಸಂತ ಪೌಲರು ಹೀಬ್ರಿಯರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಮಗಿರುವ ಮಹಾಯಾಜಕನು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ತೋರಿಸಲಾರದವನಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲ ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾದವನು, ಆದರೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನು” (ಹೀಬ್ರಿಯರಿಗೆ 4:15). ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವವು ಮಾನವ ನೋವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅರಿತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಕಣ್ಣೀರು ನಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾನವಾವತಾರ ತಾಳಿದ ಪುತ್ರರು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟರು; ತಂದೆಯೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೂ ಅವರ ಮೂಲಕ ಈ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು.

ಯೇಸುವಿನ ದುಃಖವು ಲಾಜರನ ಸಹೋದರಿಯರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದ ಇತರರ ಅಳುವಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಯೇಸು ಅತ್ತದ್ದನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು edakrysen ಎಂಬ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಇದರ ಅರ್ಥ “ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುವುದು” ಅಥವಾ “ಮೌನವಾಗಿ ಅಳುವುದು.” ಅವರ ಕಣ್ಣೀರು ವೈಯಕ್ತಿಕವೂ ಸಂಯಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೂ ಆಪ್ತವೂ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವೂ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಇತರರ ಅಳುವನ್ನು klaió ಎಂಬ ಗ್ರೀಕ್ ಪದದಿಂದ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದರ ಅರ್ಥ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಗೋಳಾಡುವುದು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶೋಕವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೀತಿಯಿದು. ಯೇಸುವಿನ ದುಃಖವು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅತಿರೇಕವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುಃಖ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆಪ್ತವಾದ, ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾದ ದುಃಖವಾಗಿತ್ತು.

ಯೇಸುವಿನ ಆಳವಾದ ಕರುಣೆ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಅವರ ಮಾನವ ಹೃದಯವು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ—ನಾವು ದುಃಖಿಸುವಾಗ ಅವರು ದುಃಖಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಮ್ಮ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪಾಪಕ್ಕಿರುವ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಕಂಡು ಮನನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಲಾಜರನ ಮರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಯೇಸು ಸಮಾಧಿಯ ಹೊರಗೆ ನಿಂತು, “ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಲಾಜರನೇ, ಹೊರಗೆ ಬಾ!’ ಎಂದು ಕೂಗಿದರು” (ಯೋಹಾನ 11:43). ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯ ಹಿಂದಿದ್ದ ಭಾವತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ನಾವು ಊಹಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಾಗ ಅಥವಾ ಮಾನವ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಹೊರೆಯಾದಾಗ, ಅದೇ ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಭಾವತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವುದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಬೇಕು.

ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವತ್ವದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರು ಹೇಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಮ್ಮ ನೋವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿರುವ ಆಳವಾದ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾವು ಎದ್ದೇಳುವಾಗ ಅವರಿಗಾಗುವ ಆನಂದವು, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆಪ್ತವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಅವರ ದೈವತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ, ದೇವರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿ, ಪಾಪವೊಂದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು. ಅವರ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ; ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವರತ್ತ ಸೆಳೆದು, ಅವರ ದೈವಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಮಯ ಪ್ರಭುವೇ, ತಾವು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅದರ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದಿರಿ. ತಾವು ಎಂದಿಗೂ ಪಾಪ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪಾಪ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟು, ಅವುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದಿರಿ. ತಮ್ಮ ಮಾನವತ್ವದ ಮೂಲಕ ನಾನು ತಮ್ಮ ದೈವತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿನಿಂದ, ತಮ್ಮ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಸದಾ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ನಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ “ಗಂಟೆ”ಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)
(ಸೂಚನೆ: ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಶೋಧನಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ, ಈ ಧ್ಯಾನದ ಬದಲಿಗೆ ವರ್ಷ A ಯ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು.)

“ಮನುಷ್ಯಪುತ್ರನು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವ ಗಂಟೆ ಬಂದಿದೆ. ಆಮೆನ್, ಆಮೆನ್, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಗೋಧಿಯ ಕಾಳು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಸಾಯದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾಳಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ತರೆ, ಬಹಳ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.” ಯೋಹಾನ 12:23–24

ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ನಾವು ಮರಣವು ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆರಂಭವೆಂದು ವಿಶ್ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ. ನೀವು ಮರಣವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಎದುರುನೋಡುತ್ತೀರಾ? ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮರಣದ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗಬೇಕು. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ, ಮರಣದ ಕುರಿತ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬಯಕೆಯು ದೇವರು, ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ಸಂತರೊಂದಿಗೆ ಹೊಸದಾದ, ಮಹಿಮೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಆಶಾಭರಿತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವರು ವಿಶ್ವಾಸದ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಮರಣಕ್ಕೆ ಹೆದರುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ಇಹಲೋಕದಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸುವುದು ದೈವಿಕ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಆತಂಕದ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಬದುಕಿನ ಹೊರೆಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮರಣವನ್ನು ಬಯಸಬಹುದು—ಅಂತಹ ಬಯಕೆಯು ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನದಲ್ಲಿನ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು, ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ನಿಜವಾಗಿ, ಇವೆರಡನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದು. ನಿತ್ಯಜೀವದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನಿಟ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವು “ಹೇರಳವಾದ ಫಲವನ್ನು” ಕೊಡಲು, “ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಸಾಯುವ” ಗೋದಿಯ ಕಾಳಿನಂತಾಗಲು ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು.

ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವು ಮರಣದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಎರಡು ವಿಧದ ಮರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದು, ಭೂಲೋಕದ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಬರುವ ನಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಮರಣ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧದ ಮರಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ—ಲೌಕಿಕ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿಂದಲೂ ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಬಯಕೆಗಳಿಂದಲೂ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಾಯುವುದು. ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮರಣವು ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಗಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಿತ್ಯಮಹಿಮೆಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಆಡಂಬರದ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು, ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಅಥವಾ ಶಾರೀರಿಕ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನವು ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅನೇಕರು ಈ ಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನವು ಶಿಲುಬೆಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಈ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಹೀಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು: “ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನು ಅದನ್ನು ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ” (ಯೋಹಾನ 12:25). ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು “ದ್ವೇಷಿಸುವುದು” ಎಂದರೆ, ಭೂಲೋಕದ ಸುಖಗಳಿಗೂ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಗೂ ನಾವು ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು. ಇದರಿಂದ ದೇವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತುಂಬುವ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರೀತಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ. ನಾವು ಅತಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಂದಲೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುವುದರಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವನವು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಅದೊಂದೇ ದಾರಿ.

ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿ ಏನೆಂದರೆ, ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ತ್ಯಾಗಮಯರಾದಷ್ಟೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಯೇಸು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು, “ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವ ಗಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ” (ಯೋಹಾನ 12:23) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಹಿಮೆಯ ಗಳಿಗೆಯು ಅವರ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಯಾತನೆಯು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅದು ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಹಿಮೆಯ ಕ್ಷಣವೂ ಆಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ನಿತ್ಯಮಹಿಮೆಗೆ ಅದು ಕಾರಣವಾಗಲಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ನಾವು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಸತ್ತು, ಯಾವುದನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಸಕಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಬದುಕಿದಾಗ, ಈಗಲೇ ಮಾನವೀಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಕೀಲಿಕೈಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಿಜವಾದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲ ಏಕೈಕ ಸಂಗತಿ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯೇ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಾನಂದಕ್ಕೂ ಅದೇ ಮೂಲವಾಗಲಿದೆ.

ಗೋದಿಯ ಕಾಳಿನಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಸಾಯಲು ನಿಮಗಿರುವ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಲೌಕಿಕ ತೃಪ್ತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಯಾವ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ನೀವು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ? ಶಿಲುಬೆಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಯಾವ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿವೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುವಾಗ, ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಮಹಿಮೆಗೆ ಏಕೈಕ ದಾರಿಯಾದ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ.

ನನ್ನ ಮಹಿಮಾವಂತ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಯಾತನೆಯು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಹಿಮೆಯ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯೊಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಜೀವನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಇತರರಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಕರುಣೆಯು ಸಕಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)
(ಸೂಚನೆ: ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಶೋಧನಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ, ಈ ಚಿಂತನೆಯ ಬದಲಿಗೆ ವರ್ಷ A ಯ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು; ಕೆಳಗಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಸೋಮವಾರ ಬಳಸಬಹುದು.)

“ಗುರುವೇ, ಈ ಸ್ತ್ರೀಯು ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಳು. ಇಂಥ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಮೋಶೆಯು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?” ಯೋಹಾನ 8:4–5

ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರಲೇಬೇಕು. ದೇವರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯವಂತರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರಣದಂಡನೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಐದು ಗ್ರಂಥಗಳಾದ ತೋರಾ, ವ್ಯಭಿಚಾರ, ಇತರ ಲೈಂಗಿಕ ಅಪರಾಧಗಳು, ದೇವದೂಷಣೆ, ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆ, ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಅವಮಾನಿಸುವುದು, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳು, ಕೊಲೆ, ಪವಿತ್ರವಾದವುಗಳ ಅಪವಿತ್ರೀಕರಣ, ಸುಳ್ಳುಸಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಮಾಟಮಂತ್ರಗಳಂತಹ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ನಿಯಮಗಳ ಉದ್ದೇಶವು ದೇವಜನರ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸುವ ಪಾಪದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುವುದಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಪಾಪಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ನಿಲುವು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ತೀರಾ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ವ್ಯಭಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಈ ನಿಯಮಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ಣವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಯೇಸು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ: ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವುದು. ಯೇಸು ಬಂದದ್ದು ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ (ನೋಡಿ ಮತ್ತಾಯ 5:17).

ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಇತರ ಗಂಭೀರ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳಂತೆಯೇ ವ್ಯಭಿಚಾರವೂ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಭಿಚಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿಯಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೂಲಕ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧದ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಯೇಸು ಹೇಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ಪಾಪದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪಾಪಿಯನ್ನು ಮನಪರಿವರ್ತನೆಗೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಳವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಇದೇ—ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಹೃದಯವು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು.

ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಹಾಗೂ ಕರುಣೆಯ ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಇವೆರಡೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಂದ ಉನ್ನತ ನೈತಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಪಾಪಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ನ್ಯಾಯದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಸದಾದ, ಆಳವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಮರಣದಂಡನೆಯ ವಿಷಯವೇನು? ತೋರಾದಲ್ಲಿ ದೇವರು ವಿಧಿಸಿದಂತೆ ನ್ಯಾಯವು ಇನ್ನೂ ನೆರವೇರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೌದು; ಎಲ್ಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯೇಸು ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು. ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮರಣದಂಡನೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಪಾಪದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡರು; ಹೀಗೆ ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಕುಲದ ಪರವಾಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವರ ಬಲಿದಾನದ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರಿ, ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಾಗ ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯದಾಗಿರಲಿ, ಹೊಸದಾಗಿರಲಿ, ದೇವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಯಮದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಇದೇ—ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ, ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೂ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಕ್ಷಣೆಗೂ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಆ ದೀನ ಮಹಿಳೆ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಇತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ನಾವು ಕಾಣಬೇಕು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮರಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ದೋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಫರಿಸಾಯರಿಗೂ ಯೇಸು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ: “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನು ಮೊದಲು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲೆಸೆಯಲಿ” (ಯೋಹಾನ 8:7). ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಪಟ್ಟು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಹಕ್ಕು ನಮಗಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಕರುಣಾಮಯರು ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ರಕ್ತದಿಂದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನಾವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದುವವರೆಗೆ, ದೇವರು ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವಾಗ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಖಂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕೂ ನಮಗಿಲ್ಲ.

ಇಂದು ಈ ಪಾಪಿ ಮಹಿಳೆಯ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ; ಅದೇ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬಲಿದಾನವು ಈಗಾಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ; ಅವರು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳುವುದೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಭರವಸೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾತ್ರ. ಯೇಸು ಪಾಪದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಪಾಪಿ ಮಹಿಳೆಗೆ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣವು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನ್ಯಾಯದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಆ ಕರುಣೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ತೆರೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಇತರರಿಗೂ ನೀಡಿ.

ಪರಮ ಕರುಣಾಮಯ ರಕ್ಷಕರೇ, ನನ್ನ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ; ನೀವು ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನನಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿ, ನೀವು ನನಗೆ ತೋರಿದ ಕರುಣೆಯಷ್ಟೇ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇತರರಿಗೂ ತೋರಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಕರುಣೆಯು ಸಕಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೆಯ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ (ವರ್ಷ A & B)
(ಸೂಚನೆ: ನಿನ್ನೆ ವರ್ಷ Aಯ ಭಾನುವಾರದ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದರೆ, ವರ್ಷ Cಯಲ್ಲಿ ಈ ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.)

“ಗುರುವೇ, ಈ ಸ್ತ್ರೀಯು ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಳು. ಇಂಥ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಮೋಶೆಯು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?” ಯೋಹಾನ 8:4–5

ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರಲೇಬೇಕು. ದೇವರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯವಂತರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರಣದಂಡನೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಐದು ಗ್ರಂಥಗಳಾದ ತೋರಾ, ವ್ಯಭಿಚಾರ, ಇತರ ಲೈಂಗಿಕ ಅಪರಾಧಗಳು, ದೇವದೂಷಣೆ, ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆ, ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಅವಮಾನಿಸುವುದು, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳು, ಕೊಲೆ, ಪವಿತ್ರವಾದವುಗಳ ಅಪವಿತ್ರೀಕರಣ, ಸುಳ್ಳುಸಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಮಾಟಮಂತ್ರಗಳಂತಹ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ನಿಯಮಗಳ ಉದ್ದೇಶವು ದೇವಜನರ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸುವ ಪಾಪದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುವುದಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಪಾಪಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ನಿಲುವು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ತೀರಾ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ವ್ಯಭಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಈ ನಿಯಮಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ಣವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಯೇಸು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ: ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವುದು. ಯೇಸು ಬಂದದ್ದು ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ (ನೋಡಿ ಮತ್ತಾಯ 5:17).

ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಇತರ ಗಂಭೀರ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳಂತೆಯೇ ವ್ಯಭಿಚಾರವೂ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಭಿಚಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿಯಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೂಲಕ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧದ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಯೇಸು ಹೇಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ಪಾಪದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪಾಪಿಯನ್ನು ಮನಪರಿವರ್ತನೆಗೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಳವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಇದೇ—ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಹೃದಯವು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು.

ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಹಾಗೂ ಕರುಣೆಯ ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಇವೆರಡೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಂದ ಉನ್ನತ ನೈತಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಪಾಪಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ನ್ಯಾಯದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಸದಾದ, ಆಳವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಮರಣದಂಡನೆಯ ವಿಷಯವೇನು? ತೋರಾದಲ್ಲಿ ದೇವರು ವಿಧಿಸಿದಂತೆ ನ್ಯಾಯವು ಇನ್ನೂ ನೆರವೇರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೌದು; ಎಲ್ಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯೇಸು ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು. ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮರಣದಂಡನೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಪಾಪದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡರು; ಹೀಗೆ ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಕುಲದ ಪರವಾಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವರ ಬಲಿದಾನದ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರಿ, ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಾಗ ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯದಾಗಿರಲಿ, ಹೊಸದಾಗಿರಲಿ, ದೇವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಯಮದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಇದೇ—ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ, ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೂ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಕ್ಷಣೆಗೂ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಆ ದೀನ ಮಹಿಳೆ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಇತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ನಾವು ಕಾಣಬೇಕು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮರಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ದೋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಫರಿಸಾಯರಿಗೂ ಯೇಸು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ: “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನು ಮೊದಲು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲೆಸೆಯಲಿ” (ಯೋಹಾನ 8:7). ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಪಟ್ಟು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಹಕ್ಕು ನಮಗಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಕರುಣಾಮಯರು ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ರಕ್ತದಿಂದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನಾವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದುವವರೆಗೆ, ದೇವರು ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವಾಗ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಖಂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕೂ ನಮಗಿಲ್ಲ.

ಇಂದು ಈ ಪಾಪಿ ಮಹಿಳೆಯ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ; ಅದೇ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬಲಿದಾನವು ಈಗಾಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ; ಅವರು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳುವುದೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಭರವಸೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾತ್ರ. ಯೇಸು ಪಾಪದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಪಾಪಿ ಮಹಿಳೆಗೆ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣವು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನ್ಯಾಯದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಆ ಕರುಣೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ತೆರೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಇತರರಿಗೂ ನೀಡಿ.

ಪರಮ ಕರುಣಾಮಯ ರಕ್ಷಕರೇ, ನನ್ನ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ; ನೀವು ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನನಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿ, ನೀವು ನನಗೆ ತೋರಿದ ಕರುಣೆಯಷ್ಟೇ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇತರರಿಗೂ ತೋರಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಲೋಕದ ಬೆಳಕು

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೆಯ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ (ವರ್ಷ C)
(ಸೂಚನೆ: ನಿನ್ನೆ ಯೋಹಾನ 8:1–11 ಅನ್ನು ಓದಿದ್ದರೆ, ವರ್ಷ Cಯಲ್ಲಿ ಈ ಸುವಾರ್ತೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನೆ ಪರಿಶೋಧನಾ ವಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವರ್ಷ Aಯ ಭಾನುವಾರದ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದರೆ, ಹಿಂದಿನ ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ.)

ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ನಾನೇ ಲೋಕದ ಬೆಳಕು. ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವನು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಜೀವದ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಫರಿಸಾಯರು ಅವರಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಪರವಾಗಿ ನೀನೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದರು. ಯೋಹಾನ 8:12–13

ದೇವರು ಮೋಶೆಗೆ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ವಿವರಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ಫರಿಸಾಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ, ನಾಗರಿಕ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ನಿಯಮಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು 613 ನಿಯಮಗಳಿದ್ದವು. ವಿವಾದಗಳು ಎದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಅಪರಾಧಗಳು ನಡೆದಾಗ, ಒಂದು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ವಿಧಿಸಿದ್ದರು. ಜನರ ನಡುವಿನ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಅಥವಾ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಿಗೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಸಂಕೀರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಜನರಿಗೆ ನೈತಿಕವಾಗಿ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ದೇವಾರಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಹಿಂದಿರುವ ದೇವರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಫರಿಸಾಯರು ಮರೆತರು.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಫರಿಸಾಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, “ನಾನು ಲೋಕದ ಬೆಳಕು. ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವನು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಜೀವದ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದುವನು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಫರಿಸಾಯರು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾ, “ನೀನು ನಿನ್ನ ಪರವಾಗಿಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತೀ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಲಾಗದು” ಎಂದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಫರಿಸಾಯರು ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನೇ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಬೇಕೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿರಬೇಕೆಂಬ ಬಾಹ್ಯ ನಿಬಂಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಅವರು ಗಮನಹರಿಸಿದ್ದು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದ ಅವರ ಅಸಮರ್ಥತೆಯನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡಿತು: ದೇವರ ಪುತ್ರರಾದ ಯೇಸು ತಾವೇ ಯಾವುದೇ ಮಾನವ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಯೇಸುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಈ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಕಡೆಗಣಿಸಿದರು.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ? ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಿದರೂ, ನನ್ನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಬಹುದು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ” (ಯೋಹಾನ 8:14). ಯೇಸುವಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರೂ ಅವರ ತಂದೆಯೂ ಸತ್ಯದ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಅವರು ಫರಿಸಾಯರ ವಾದದ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಇಬ್ಬರು ಮನುಷ್ಯರ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಬಹುದೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಬರೆದಿದೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ತಂದೆಯೂ ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ” (ಯೋಹಾನ 8:17–18). ಅವರ ತಂದೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಫರಿಸಾಯರು ಬಯಸಿದರೂ, ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನೀವು ನನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಅರಿತಿಲ್ಲ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಅರಿಯುತ್ತಿದ್ದಿರಿ” (ಯೋಹಾನ 8:19).

ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ದುರುಪಯೋಗಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಫರಿಸಾಯರ ಟೀಕೆಗಳನ್ನೂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ದುರುಪಯೋಗವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಹೇಗೆ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣಲು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವೇ ಲೋಕದ ಬೆಳಕು ಎಂದೂ, ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗುವರೆಂದೂ ತಾವೂ ತಂದೆಯೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಅನುಗ್ರಹದ ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆ ಮತ್ತು ಪುತ್ರನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಯಾರಿರಲು ಸಾಧ್ಯ?!

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ನಿಯಮಗಳ ಪಾಲನೆಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು, ದೇವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಗಳಿಸುವೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಫರಿಸಾಯರು ನಂಬಿದ್ದಂತೆ, ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರವನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದಲ್ಲ. ನಿಯಮಪಾಲನೆಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವು, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ನಾವು “ಗಳಿಸಬಹುದು” ಎಂಬ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಕರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದದ್ದಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ: ಭರವಸೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧಿಸಲಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅನುಗ್ರಹವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿಗೆ—ಲೋಕದ ಬೆಳಕಿನ ಬಳಿಗೆ—ಬರುವುದಾಗಿದೆ. ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು ಮತ್ತು ಅವರೂ ತಂದೆಯೂ ಘೋಷಿಸುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನಂಬುವುದೇ ಹೊಸ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಅವರ ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಆಳದಾಳಕ್ಕೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಹ್ಯ ನಿಬಂಧನೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಎಲ್ಲ ನೀತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸುವರು.

ಇಂದು ಯೇಸುವಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅವರೂ ತಂದೆಯೂ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸ್ವರಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು, ಅವರು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಂಬಿ, ಅವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಫರಿಸಾಯರಂತಲ್ಲದೆ, ನಾವು ಯೇಸುವಿನ ಸ್ವರವನ್ನು ಅರಿತರೆ, ತಂದೆಯ ಸ್ವರವನ್ನೂ ಅರಿಯುವೆವು. ದೇವರ ಬೆಳಕಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಿ; ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿರುವ ಯಾವುದೇ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಅದು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಗಮನವಿಟ್ಟು, ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ತೆರೆದ ಹೃದಯದಿಂದ ಆಲಿಸಿ; ಆಗ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಬೆಳಕು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವುದು.

ಲೋಕದ ಬೆಳಕೇ, ಪಾಪದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು, ಕ್ಷಮಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದ ನಿರ್ಮಲ ಬೆಳಕನ್ನು ಹರಡಲು ನೀನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನೂ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಸಮಸ್ತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.


ಸತ್ಯದ ತಿರಸ್ಕಾರ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

“ನೀವು ಕೆಳಗಿನವುಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರು; ನಾನು ಮೇಲಿನವುಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವನು. ನೀವು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು; ಆದರೆ ನಾನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನಲ್ಲ. ಆದುದರಿಂದಲೇ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯುವಿರಿ ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ‘ನಾನು ಇರುವವನು’ ಎಂದು ನೀವು ನಂಬದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯುವಿರಿ.” ಯೋಹಾನ 8:23–24

ಯೇಸು ತಾವು ಯಾರೆಂಬುದರ ಆಳವಾದ ವಾಸ್ತವತೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು; ಫರಿಸಾಯರಾದರೋ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಕುರುಡರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು, ತಮ್ಮ ವಿರೋಧದಲ್ಲಿ ಹಠಹಿಡಿದಿದ್ದರು. “ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯುವಿರಿ” ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳಿದಾಗ, ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ ಗೊಂದಲದಿಂದಾಗಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪದ ಕುರಿತು ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮನ್ನು “ನಾನು ಇರುವವನು” ಎಂದು, ಮೆಸ್ಸೀಯ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪುತ್ರನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಫರಿಸಾಯರ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದ ಪಾಪದ ಕುರಿತು ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ 8ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಈ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು, ‘ನಾನು ಇರುವವನು’ ಎಂಬ ಯಾಹ್ವೆಯ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ ನಾಮವನ್ನು ತಮಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ತಾವೇ ಮೆಸ್ಸೀಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನೀವು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದ ಪಿಶಾಚಿಗೆ ಸೇರಿದವರು; ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೀರಿ” (ಯೋಹಾನ 8:44) ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುವುದರೊಂದಿಗೆ 8ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಎಷ್ಟು ಕೋಪಗೊಂಡರೆಂದರೆ, ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಫರಿಸಾಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಯೇಸು ಏಕೆ ಕೆರಳಿಸಿದರು? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅದು ವಾದ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಸಾರಿದ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇ ಅವರನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಗುರುತನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಜನರು ನಿತ್ಯಜೀವದ ವರವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ಅವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ತಾವು ಮೆಸ್ಸೀಯರೂ, ದೇವರ ಪುತ್ರರೂ, ಮಹಾನ್ ‘ನಾನು ಇರುವವನು’ ಎಂಬವರೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವು, ತಾವೇ ನೀತಿವಂತರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಫರಿಸಾಯರಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮೆಸ್ಸೀಯರು ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಅವರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ದೈವಿಕ ಗುರುತು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದಲ್ಲದೆ, ಯೇಸು ತಾವು ಯಾರೆಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಮೆಸ್ಸೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ತಾವು ನಂಬಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಫರಿಸಾಯರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು; ಅವರು ಬದಲಾಗಲು ಬಯಸದ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

ಫರಿಸಾಯರಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳುವ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷ ಸಮಾಜದ ವಿಶಾಲ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವರ ನಿರ್ಮಲವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆದ ಸತ್ಯವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತದೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರುವಾಗ, ಅವರು ಇತರರನ್ನು ತೀರ್ಪುಮಾಡುವವರು, ಹಳೆಯ ಕಾಲದವರು ಅಥವಾ ಆಧುನಿಕತೆಯಿಂದ ದೂರವಾದವರು ಎಂಬ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ಆಗಾಗ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ವಿರೋಧವು ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾಪೇಕ್ಷತಾವಾದವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರೈಸ್ತ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷ ಸುದ್ದಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ, ನೈತಿಕ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ನೈತಿಕತೆಗಿಂತ ಲಾಭ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಗಳಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ; ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವು ಜಗಳಕ್ಕೂ ವಿಭಜನೆಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ದೇವರ ಸತ್ಯವು ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಸಮಾಜದ ವಿಶಾಲ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಸತ್ಯವು ಅವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನೂ ಅವರ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನೂ ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಸರ್ವಶಕ್ತರೂ, ಸರ್ವಜ್ಞರೂ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವವರೂ, ಸಕಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರೂ ಆದ ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಯಾವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ನಿರಂತರ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ, ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ವಿನಮ್ರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಅಗತ್ಯ. ದೇವರ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವೂ ಫರಿಸಾಯರಂತೆಯೇ ಕೋಪಗೊಂಡು, ನಮ್ಮನ್ನೇ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ. ದೇವರ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವುದು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಮಾತೊಂದು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದೇ ಬದಲಾಗದೆ ಉಳಿಯುವುದು.” ಬದಲಾವಣೆ ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ನಾವು ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದೇವೆ, ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ನಂಬಿದ್ದೇವೆ, ಪ್ರೀತಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನೂ ಮಹಾನ್ ‘ನಾನು ಇರುವವನು’ ನಮ್ಮಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ದೇವರ ನಿರ್ಮಲ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ಬಯಲಿಗೆಳೆದಾಗ ಅದು ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟಕರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಫರಿಸಾಯರ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿಗೆ ಅವರು ತೋರಿದ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನೀವು ಯಾವೆಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಠಮಾರಿಗಳಾಗಿ, ಬದಲಾಗಲು ಇಷ್ಟಪಡದೆ ಇದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದವರು ಯಾರೆಂದರೆ, ಈಗಾಗಲೇ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಇಹಲೋಕದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಪಾಪದ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತರಾದವರು ಮಾತ್ರ. ಉಳಿದ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ, ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿನಮ್ರರನ್ನಾಗಿಸುವ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕಾದ ಪಯಣ ಇನ್ನೂ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಫರಿಸಾಯರ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಡಿ. ದೇವರು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುವ, ಕಷ್ಟಕರವೂ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಬೇಡುವಂಥದ್ದೂ ಆದ ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಓಡಿ. ಆಗ ನೀವು ಅವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೂ ಮೆಸ್ಸೀಯರೂ ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಗುರುತನ್ನೂ ಅರಿಯುವಿರಿ.

ನನ್ನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ. ನನ್ನನ್ನು ಸತ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ನೀವು ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಪಾಪದ ಕಾರಣ ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆದು, ಎಲ್ಲ ಹಠಮಾರಿತನವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕಿರಿ. ಆಗ ನಾನು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮಹಿಮೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಏರುವಂತೆ, ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವೆನು. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಬದಲಾಗಲು ಬೇಕಾದ ವಿನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿದ್ದ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ, “ನೀವು ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಾಗುವಿರಿ; ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವಿರಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರರನ್ನಾಗಿಸುವುದು” ಎಂದರು. ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ನಾವು ಅಬ್ರಹಾಮನ ವಂಶಸ್ಥರು; ಎಂದಿಗೂ ಯಾರಿಗೂ ದಾಸರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ‘ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗುವಿರಿ’ ಎಂದು ನೀವು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಯೋಹಾನ 8:31–33

ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಭಾಷಣೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಗುರುತಿನ ಬಗ್ಗೆ ನೀಡುವ ಬೋಧನೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಯೆಹೂದ್ಯರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ದ್ವೇಷಭಾವ ತಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಭರವಸೆಯ ಒಂದು ಸೂಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: “ಯೇಸು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿದ್ದ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು…” ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ಯೇಸು ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಆರಂಭವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಬಯಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸಾಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ: “ನೀವು ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಾಗುವಿರಿ; ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವಿರಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರರನ್ನಾಗಿಸುವುದು.” ಅರಿತು ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ಇದು ಎಂಥ ಸುಂದರ ಬೋಧನೆ, ಎಂಥ ಪರಿವರ್ತನೆ ತರುವ ಸತ್ಯ! ದುಃಖಕರವೆಂದರೆ, ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳು ಅವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರುಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಮೊದಲಿಗೆ, ತಮಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಯೇಸುವಿನ ಮಾತಿಗೆ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ದಾಸರಾಗಿದ್ದೇವೆಂದು ಅವರು ಸೂಚಿಸಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಅವಮಾನವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯೇಸು ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ದೈಹಿಕ ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಗುರುತಿಸದೆ ಇದ್ದ ಪಾಪದ ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಆದರೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ” (ಯೋಹಾನ 8:37).

ಅವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಮಿನುಗಿದ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದ ಹಗೆತನಕ್ಕೂ ಇರುವ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ನಮಗೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ, ಅದು ನಮ್ಮಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಈ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ವಿಶ್ವಾಸವು ಆಳವಿಲ್ಲದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕವಾದ ಗುಣವಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಗ್ರಹಿಸಿರಬಹುದು; ಅದು ಅವರ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಕಿಡಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿರಬಹುದು. ಆದರೂ, “ನಾವು ಅಬ್ರಹಾಮನ ವಂಶಜರು; ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಯಾರಿಗೂ ದಾಸರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಅವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಕಠಿಣಗೊಂಡವು; ಸಂಭಾಷಣೆಯು ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಿರುಗಿತು.

ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಪಾಠವೆಂದರೆ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ, ಅದು ನಮ್ಮಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ನಾವು ಬದಲಾಗಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬಹುದು; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ಮುಕ್ತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಓದುತ್ತಾ, ಆಲಿಸುತ್ತಾ, ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ಅವರ ಸತ್ಯವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರೊಂದಿಗೆ, ನಾವು ಬದಲಾಗಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಕರೆಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿಜಕ್ಕೂ, ಮೂರ್ಖನು ಮಾತ್ರ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಲು ಬಯಸುವುದನ್ನು ಆಲಿಸುವಾಗ, ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು. ಈ ಸವಾಲುಗಳು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಒಂದೆಡೆ, ದೇವರು ನಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ನಾವು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ದಾಸರಾಗಿದ್ದೇವೆಂದು ಅರಿಯುವುದರಿಂದ ಅಹಂಕಾರದಂತಹ ಪಾಪಗಳು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು, ನಾವು ನಮ್ಮ ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ದೇವರು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಬಲ್ಲರು ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಪರೋಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ದೇವರು ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವು ನಮ್ಮ ಸುಖಕರ ವಲಯಗಳಿಂದ ಹೊರಬರಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವೂ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು, “ನೀವು ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಾಗುವಿರಿ; ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ನಾವು ವಿನಯದಿಂದಲೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದೇ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು. ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿನಯವು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ಧೈರ್ಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ಯೇಸು ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು, ಅವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನೀವು ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಗಮನಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ದೈವಿಕ ಸತ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ನೀವು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ದೂರವಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತೀರಾ? ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಿಜವಾದ ಶಿಷ್ಯತ್ವವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸವಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ವಿನಯದಿಂದಿರಲು ಮತ್ತು ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿರಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಧೈರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ನಿಮಗೆ ಆ ಸದ್ಗುಣದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗವೂ ಆಗಿದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಸುಂದರ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೆ ಈ ಯೆಹೂದ್ಯರು ತೋರಿಸಿದ ಹಗೆತನ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ; ಅವರ ಪ್ರೇಷಿತರು ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯ ತಾಯಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು, ನೀವು ದಾಸರಾಗಿರುವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಅವಕಾಶಕೊಡಿ. ಆಗ ದೇವರು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ನಡೆಯಬಲ್ಲಿರಿ.

ದೇವರ ವಾಕ್ಯವಾದ ಯೇಸುವೇ, ಸತ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಲು ನೀವು ಬಂದಿರಿ; ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವೆವು. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡಲು ಮತ್ತು ನಾನು ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸವಾಲಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ವಿನಯವನ್ನೂ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಧೇಯನಾದ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತನಾದ ಶಿಷ್ಯನಾಗುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವುದು

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

“ನಿಮ್ಮ ಪಿತೃವಾದ ಅಬ್ರಹಾಮನು ನನ್ನ ದಿನವನ್ನು ಕಾಣುವೆನೆಂದು ಉಲ್ಲಾಸಪಟ್ಟನು; ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.” ಆಗ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅವರಿಗೆ, “ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಐವತ್ತು ವರ್ಷವೂ ಆಗಿಲ್ಲ; ನೀನು ಅಬ್ರಹಾಮನನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೀಯಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ಆಮೆನ್, ಆಮೆನ್, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅಬ್ರಹಾಮನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ನಾನಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದರು. ಆಗ ಅವರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು; ಆದರೆ ಯೇಸು ಮರೆಯಾಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಯೋಹಾನ 8:56–59

ಯೇಸುವಿನ “ಮೇಲೆ ಎಸೆಯಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು” ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದ್ದು ಏನು? ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಂತೆ, ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ 8ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೆಲವು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಬ್ರಹಾಮನು “ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ನಾನಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳಿದರು. ಆ ವಾಕ್ಯವು ಸಮೃದ್ಧವಾದ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಅದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನುವಾದದಲ್ಲಿ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರಬಹುದು. ಅಬ್ರಹಾಮನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ “ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದನು” ಎಂಬ ಪದಗಳಲ್ಲಿ, ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಅದೇ ಗ್ರೀಕ್ ಕ್ರಿಯಾಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ: “ಸಕಲವೂ ಅವರ ಮೂಲಕ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದವು (ἐγένετο); ಅವರಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ” (ಯೋಹಾನ 1:3). ಅಬ್ರಹಾಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದವನು ಎಂಬುದನ್ನೇ ಯೇಸು ಮೂಲತಃ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆದರೆ, ಬಳಿಕ ಯೇಸು “ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ಗ್ರೀಕ್ ಕ್ರಿಯಾಪದವನ್ನು (εἰμί) ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮನ್ನು ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕ್ರಿಯಾಪದವು ಕಾಲ ಅಥವಾ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರದ, ನಿರಪೇಕ್ಷವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” (εἰμί) ಎಂಬುದು, ಶರೀರಧಾರಿಯಾದ ಲೋಗೊಸ್ (ವಾಕ್ಯ) ಎಂಬ ದೇವರ ಸ್ವಪರಿಚಯಕ್ಕೇ ಮೀಸಲಾಗಿದೆ: “ಆದಿಯಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯವಿತ್ತು; ವಾಕ್ಯವು ದೇವರೊಂದಿಗಿತ್ತು; ವಾಕ್ಯವು ದೇವರಾಗಿತ್ತು” (ಯೊವಾನ್ನ 1:1).

ಅಬ್ರಹಾಮನ ಅವಲಂಬಿತ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ (ἐγένετο) ಯೇಸುವಿನ ಶಾಶ್ವತ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ (εἰμί) ಇರುವ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವರೂಪದ ರಹಸ್ಯದ ತಿರುಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ; ಅವರು ಕಾಲದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಶಾಶ್ವತ ವಾಕ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ದೈವತ್ವದ ಕುರಿತಾದ ಈ ಗಹನವಾದ ಘೋಷಣೆಯಿಂದಲೇ ಯೆಹೂದ್ಯರು ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದು, ಅವರ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಕೇವಲ ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ತಾವು ಇದ್ದುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ—ತಾವೇ ದೇವರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಇದನ್ನು ಅವರು ದೇವದೂಷಣೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಅವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಬೋಧಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಒಬ್ಬ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಬೋಧಕರು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಬಂದು—ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದಲೂ ಅಧಿಕಾರದಿಂದಲೂ ಬೋಧಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಶಾಶ್ವತ ವಾಕ್ಯವು ತಾವೇ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥ ಮತ್ತು ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ಇದು ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವುದೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಚಿಂತನೆಗಾಗಿ, ಯೇಸು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಬಂದ ಅದೇ ದೀನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಮರಳಿ ಬಂದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರನ್ನು ನಂಬುವುದು ನಿಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ?

ಕೇವಲ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅಷ್ಟು ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದಿದ್ದರು. ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ದೇವರ ಶಾಶ್ವತ ವಾಕ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಂಬುವುದು, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬುದ್ಧಿ ಮಾತ್ರವೇ ಗ್ರಹಿಸಿ ನಂಬಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಮೀರಿದುದಾಗಿದೆ. ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನೆರವಾಗಬಹುದಾದರೂ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಬೇಕು. ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಂಬುವಂತಾಗಲು, ದೇವರು ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ತುಂಬುವ ವಿಶ್ವಾಸದ ವರ ನಮಗೆ ಬೇಕು. ಯೇಸುವನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದವರ ಪಾಪವೆಂದರೆ, ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸದ ವರವನ್ನು ಮೊಂಡುತನದಿಂದ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಬದಲಾಗಿ ದೇವರ ಕುರಿತಾದ ತಮ್ಮದೇ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಬುದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅವಲಂಬನೆಯು ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದಂತೆ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಿತು.

ದೇವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಎಷ್ಟು ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ವಿಶ್ವಾಸವೆಂದರೆ ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಂಬುವುದಲ್ಲ. ವಿಶ್ವಾಸವೆಂದರೆ ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಂಬುತ್ತೇವೆ ಎಂದರ್ಥ. ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ಆರನೆಯ ಇಂದ್ರಿಯವೊಂದು—ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಇಂದ್ರಿಯವೊಂದು—ಇದ್ದಂತೆ ಇದು. ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ, ಕಾಣುತ್ತೇವೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ನಂಬುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಸಾಧಾರಣ ಸತ್ಯಕ್ಕೂ ಕಿವಿಗೊಡಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲಿ; ಅದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಂಬಿ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಅಬ್ರಹಾಮನೊಂದಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ದೈವಿಕ ಪ್ರಭುವೇ, ಲೋಕವು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ನೀವಿದ್ದಿರಿ; ಅನಾದಿಯಿಂದಲೂ ಪಿತ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಿರಿ. ಕಾಲದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಶರೀರಧರಿಸಿ ಮಾನವರಾದಿರಿ. ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತರಿಗೂ ಮೃತರಿಗೂ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲು ನೀವು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬರುವಿರಿ. ಇವುಗಳನ್ನೂ, ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಇತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸತ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಇನ್ನೂ ಹೇಳಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನನ್ನನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ನಂಬುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಬದುಕಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

ಯೆಹೂದ್ಯರು ಯೇಸುವನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ನನ್ನ ಪಿತನಿಂದ ಬಂದ ಅನೇಕ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅವರಿಗೆ, “ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವುದು ಸತ್ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ದೇವದೂಷಣೆಗಾಗಿ. ನೀನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಯೊವಾನ್ನ 10:31–33

ಈ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಎಷ್ಟು ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದರೆಂದರೆ, ಅವರು “ಯೇಸುವನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು.” ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆಯಷ್ಟೇ ಅವರು “ಪಿತನೂ ನಾನೂ ಒಂದಾಗಿದ್ದೇವೆ” (ಯೊವಾನ್ನ 10:30) ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದರು; ಆ ಮಾತನ್ನು ಅವರು ದೇವದೂಷಣೆಯೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ತಮ್ಮನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯನೂ ದೇವರ ಪುತ್ರನೂ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರು ನಂಬಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.

ಈ ವಿವಾದವು ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನಾ ಹಬ್ಬವಾದ ಹನುಕ್ಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಈ ಹಬ್ಬವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 164ರಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಮರುಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ IV ಎಪಿಫಾನೀಸ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದನು. ಗ್ರೀಕ್ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನೂ ಅನ್ಯದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಗಳನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಲು ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದನು. ಅಶುದ್ಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವ ಮೂಲಕವೂ ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ಜ್ಯೂಸ್‌ನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕವೂ ಅವನು ಬಲಿಪೀಠವನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದನು.

ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಯೂದ ಮಕಬೇಯನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿದನು. ಅವರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಮರಳಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಲಿಪೀಠವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ಏಕೈಕ ಸತ್ಯ ದೇವರ ಆರಾಧನೆಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮರುಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು. ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮೆನೋರಾ ದೀಪಸ್ತಂಭವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಶುದ್ಧ ಎಣ್ಣೆ ಮಾತ್ರ ಲಭ್ಯವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಅದ್ಭುತಕರವಾಗಿ ಎಂಟು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಉರಿಯಿತು—ಇದೇ ಹನುಕ್ಕಾ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಯಿತು. ಈ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಮೂಲತಃ ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅದು ದೇವರ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಕತ್ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕಿನ ವಿಜಯವನ್ನೂ ಆಚರಿಸುವ ಮಹತ್ವದ ಹಬ್ಬವಾಯಿತು.

ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ? ಯೇಸು ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವ ದೇವಪುತ್ರರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಮೆಸ್ಸೀಯರೂ ರಕ್ಷಕರೂ ಆಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ತಮ್ಮನ್ನು ಹೊಸ ದೇವಾಲಯವಾಗಿ, ಬಲಿಪೀಠವಾಗಿ, ಮಹಾಯಾಜಕರಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಲಿಯ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಂದರು. ಹನುಕ್ಕಾ ಹಬ್ಬವು ಮೆನೋರಾ ದೀಪಸ್ತಂಭದ ಬೆಳಕನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಯೇಸು ತಮ್ಮನ್ನು ಲೋಕದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆತರುವವರು ಅವರೇ.

ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವರು ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೊರ್ದಾನ್ ನದಿಯ ಆಚೆ, ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನು ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಉಳಿದು, ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಅನೇಕರು ಹೀಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಿದರು: “‘ಯೋಹಾನನು ಯಾವ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಹಾನನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.’ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡತೊಡಗಿದರು” (ಯೋಹಾನ 10:42).

ಈ ಕೊನೆಯ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಮುಂದೆ ಸಂಭವಿಸಲಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು, ಅವರು ಲಾಜರನನ್ನು ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿದರು. ಈ ಘಟನೆಯು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆರಳಿಸಿತು; ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಸಂಚು ರೂಪಿಸತೊಡಗಿದರು.

ಯೇಸುವಿನ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವು ಸವಾಲುಗಳು, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಂತೆಯೇ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ಅವರ ಪಯಣವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಾದಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಹನುಕ್ಕಾ ಮತ್ತು ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬಗಳ ನಡುವಿನ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಕಾಲವಾಗಿದ್ದವು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಂಭವಿಸಲಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದರ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ವೈರತ್ವವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ಅಂತಿಮ ಗಳಿಗೆಗಾಗಿ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರು ತೋರಿದ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು—ಭರವಸೆ, ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು—ಮನನ ಮಾಡಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ತಮ್ಮ ಯಾತನೆಗಾಗಿ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವರನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭರವಸೆ, ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿ; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.

ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವುಳ್ಳ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದಿರಿ. ಮೆಸ್ಸೀಯರಾಗಿ, ನೀವು ಹೊಸ ದೇವಾಲಯವೂ ಮಹಾಯಾಜಕರೂ ಬಲಿಪೀಠವೂ ಬಲಿಯ ಕುರಿಮರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಕುರಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರುಬರೂ ನೀವೇ ಆಗಿದ್ದೀರಿ. ಪವಿತ್ರ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧನಾಗುವಂತೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಕೆಡುಕಿನಿಂದ ಒಳಿತು

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

ಮರಿಯಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಯೇಸು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಯೆಹೂದ್ಯರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡತೊಡಗಿದರು. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಫರಿಸಾಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯೇಸು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆಗ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರು ಸನ್ಹೆದ್ರಿನ್ ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹೀಗೆಂದರು: “ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಈ ಮನುಷ್ಯನು ಅನೇಕ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಇವನನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಇವನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವರು; ರೋಮನರು ಬಂದು ನಮ್ಮ ನಾಡನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಜನಾಂಗವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವರು.” ಯೋಹಾನ 11:45–48

ನಾಳೆ ಗರಿಗಳ ಭಾನುವಾರದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಪವಿತ್ರ ವಾರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ; ಯೇಸು ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ವಿಜಯೋತ್ಸವದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಯೇಸು ಲಾಜರನನ್ನು ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಲಾಜರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಘಟನೆ ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ಸಮೀಪದ ಬೆಥಾನಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಇದಾಗಿ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಯೇಸು ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿದ್ದರು; ಆಗ ಜನರು “ಹೊಸಾನ್ನಾ! ಪ್ರಭುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರುವವರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ!” ಎಂಬ ಜಯಘೋಷಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲಿದ್ದರು (ಯೋಹಾನ 12:13).

ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಂಚು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೇಸು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಮಾಡಲು—ಲಾಜರನನ್ನು ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಲು—ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಹೊರಗೆ ಬಂದರು. ಈ ಅದ್ಭುತವು ಫರಿಸಾಯರನ್ನು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಸಂಚು ರೂಪಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ಷಣವಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಕೆಲವರು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದರು. ಯೇಸುವಿನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯು ರೋಮನರು ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದೆಂದು ಸನ್ಹೆದ್ರಿನ್ ಮಹಾಸಭೆಯವರು ಭಯಪಟ್ಟರು.

ಮಹಾಯಾಜಕ ಕಾಯಫಾಸನ ಸಲಹೆಯಂತೆ, ಇಡೀ ಜನಾಂಗವು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಯೇಸು ಸಾಯುವುದೇ ಮೇಲು ಎಂದು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಮಹಾಯಾಜಕನಾಗಿ ಕಾಯಫಾಸನು, ತನಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಯೇಸುವಿನ ಮರಣದ ಕುರಿತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು: “ಇಡೀ ಜನಾಂಗವು ನಾಶವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜನರ ಪರವಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಮನುಷ್ಯನು ಸಾಯುವುದು ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು” (ಯೋಹಾನ 11:49–50). ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಹೀಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಭವಿಷ್ಯದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮವು ದುಷ್ಟ ಜನರ ಮೂಲಕವೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ” (ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಕುರಿತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ 49).

ದೇವರ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯು ಅವರ ದೈವಿಕ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ದುಷ್ಟ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು ಎಂಬ ಅರಿವು, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯ ಅಥವಾ ದುರುದ್ದೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನಮಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಬೇಕು. ಯೇಸು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಬಲಿಪಶುವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಿಡಿತ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಬಂಧನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ನೆನಪಿಸಿದರು: “ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆನೆಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಾ? ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅವರು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಹನ್ನೆರಡು ಸೇನಾದಳಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇವದೂತರನ್ನು ನನಗೆ ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?” (ಮತ್ತಾಯ 26:53).

ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನೂ ರೋಮನ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನೂ ಉರುಳಿಸಿ, ಬಲಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ತಾವು ಭೂಲೋಕದ ಅರಸರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಯೇಸು ದೇವದೂತರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ತಂದೆಯ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯರಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು; ಕಾಯಫನ ದುರುದ್ದೇಶವು ತಮ್ಮ ಪಾಡುಭೋಗಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರು. ಕಾಯಫನು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೂ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಈ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು.

ನಮ್ಮ ಜೀವನದ “ಪವಿತ್ರ ವಾರಗಳನ್ನು”—ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಸಂಕಟ ಅಥವಾ ಅನ್ಯಾಯದ ಕಾಲಗಳನ್ನು—ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಈ ಒಳನೋಟ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ನಾವು ಶಿಲುಬೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಆನಂದ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಗಳೆಂದು ಕಾಣುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:28 ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ: “ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಒಳಿತಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ.” ಪವಿತ್ರ ವಾರವು ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಿಲುಬೆ, ಅನ್ಯಾಯ ಅಥವಾ ಕಷ್ಟವೂ ಅವರ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ನಾವು ಅವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವಾಗ, ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಕೆಡುಕನ್ನೂ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಗೂ ನಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗೂ ದಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಹುದು.

ದುಷ್ಟರ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ದೇವರ ಯೋಜನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನೀವು ಈಗ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಿಲುಬೆಗಳು, ಸಂಕಟಗಳು ಅಥವಾ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿ. ಕೋಪ ಅಥವಾ ಹತಾಶೆಗೆ ಮಣಿಯುವ ಬದಲು, ದೇವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬಳಸಬಲ್ಲರು ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಿ. ನೀವು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನುಮತಿಸುವ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೂ ಭರವಸೆಯಿಡಿ. ಮಹಾ ಸಂಕಟವು ತಮಗಾಗಿ ಕಾದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಯೇಸು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ, ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮದೇ “ಯೆರೂಸಲೇಮಿನತ್ತ”—ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳತ್ತ—ತಿರುಗಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ದೇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವರು ಎಂದು ಭರವಸೆಯಿಡಬೇಕು.

ಸರ್ವಶಕ್ತ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರನ್ನೂ ದುರ್ಜನರನ್ನೂ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದೇ ನಿಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನದಿಂದ ಕೆಡುಕಿನಿಂದಲೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಳಿತನ್ನು ಹೊರತಂದದ್ದರಿಂದ ಕೆಡುಕು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದಯಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನಾನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಪಾಡುಭೋಗದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಿಜಯವು ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ


ಎಲ್ಲಾ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: