తెలుగు

ఆగమనకాలం—మొదటి వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


సిద్ధంగా ఉండటం

ఆగమనకాలపు మొదటి ఆదివారం (సంవత్సరం A)

“కాబట్టి, మేల్కొని ఉండండి! మీ ప్రభువు ఏ రోజున వస్తాడో మీకు తెలియదు. ఇది నిశ్చయంగా తెలుసుకోండి: దొంగ రాత్రి ఏ వేళ వస్తాడో ఇంటి యజమానికి తెలిసి ఉంటే, అతడు మేల్కొని ఉండి, తన ఇంటిలోకి దొంగ చొరబడనిచ్చేవాడు కాదు. అలాగే, మీరు కూడా సిద్ధంగా ఉండాలి. ఎందుకంటే మీరు ఊహించని వేళలో మనుష్యకుమారుడు వస్తాడు.” మత్తయి 24:42–44

మన ప్రభువు ఆజ్ఞాపించినట్లు మనం ఎలా “మేల్కొని ఉండాలి”? ఒక కొత్త ఆరాధనా సంవత్సరంలోకి ప్రవేశిస్తున్న వేళ మనం ఈ పవిత్రమైన ప్రబోధాన్ని అందుకుంటున్నాము. ఆగమనకాలంలో మనం ఆరంభం నుంచే మొదలుపెడతాము. ధన్య కన్య మరియమ్మ అమూల్యమైన గర్భంలో మానవ శిశువుగా నివసిస్తున్న, మానవావతారమెత్తిన దేవుని కుమారుని గురించి ధ్యానిస్తాము. క్రిస్మస్ పండుగనాడు ఈ లోకంలో ఆయన జననాన్ని వేడుకగా జరుపుకోవడానికి ఎదురుచూస్తాము. ఆరాధనా సంవత్సరం గడుస్తున్న కొద్దీ, ఆయన బాల్య సంఘటనల నుంచి బహిరంగ పరిచర్య వరకు, చివరికి ఆయన మరణం, పునరుత్థానం, పరలోకారోహణం వరకు, ఆయన జీవితంలోని ప్రతి క్షణాన్ని ప్రార్థనాపూర్వకంగా అనుసరిస్తాము.

మేల్కొని ఉండాలనే మన ప్రభువు ప్రబోధం, దేవుని కుమారుని మానవ జీవితం మనతో మాట్లాడే విధానాలను శ్రద్ధగా గమనించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. ఈ జీవితంలో పవిత్రత అనే మహిమగల వరాలలోను, రాబోయే జీవితంలో నిత్యరక్షణలోను పాలుపొందేలా ఆయనతో సంపూర్ణంగా ఐక్యమవమని అది మనల్ని పిలుస్తుంది. మేల్కొని ఉండమని ప్రబోధించిన తరువాత దేవుని కుమారుడు, “మీ ప్రభువు ఏ రోజున వస్తాడో మీకు తెలియదు” అని చెప్పాడు. ఆయన 2,000 సంవత్సరాలకు పూర్వమే శరీరధారిగా ఈ లోకంలోకి వచ్చాడని మనకు తెలుసు. ఈ ప్రబోధం ఎంతోకాలం క్రితం జరిగిన ఆ సంఘటనను ధ్యానించమనే పిలుపు మాత్రమే కాదు; చరిత్రలో ఆయన రాక ఈనాడు మనపై చూపుతున్న ప్రభావాన్ని మరింత శ్రద్ధగా, నిరంతరం గమనించమనే ఆహ్వానం, ప్రబోధం కూడా. బెత్లెహేములో క్రీస్తు మొదటి రాకను, అనుగ్రహం ద్వారా ప్రతిరోజూ మన వద్దకు ఆయన రాకను, కాలాంతంలో ఆయన చివరి రాకను ధ్యానించమని ఆగమనకాలం మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. ఈ సందర్భాలు ఒకదానితో మరొకటి సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉన్నాయి; ఎందుకంటే ప్రతి సందర్భం తరువాతి దానికి మనల్ని మరింత సంపూర్ణంగా సిద్ధం చేస్తుంది.

దేవుని కుమారుడు పరలోకం నుంచి మన వద్దకు దిగివస్తూనే ఉన్నాడు. అనుగ్రహం ద్వారా మన ఆత్మలలో ఆయనను గర్భం దాల్చాలని, మనలోని ఆయన దివ్యసాన్నిధ్యాన్ని శ్రద్ధగా గమనించాలని, మనలో ఆయన ఎదిగి జీవించేలా ఆ దివ్యసాన్నిధ్యాన్ని పెంపొందించాలని మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఆహ్వానిస్తున్నాడు. అలా ఆయన మనల్ని తన శరీరమైన సభలో నిజమైన సభ్యులుగా చేస్తాడు. మేల్కొని ఉండటం అంటే ప్రతి క్షణంలో క్రీస్తు సాన్నిధ్యాన్ని గుర్తిస్తూ, ఆయనతో సజీవంగా ఉండి వృద్ధి చెందే వ్యక్తిగత సంబంధాన్ని పెంపొందించుకోవడం. ఈ ఆగమనకాలంలో మిమ్మల్ని మీరు ఇలా ప్రశ్నించుకోండి: యేసు ఎప్పుడు వచ్చినా ఆయనను కలుసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉండేలా, ఆయనతో నా సంబంధాన్ని నేను ఎలా పోషించుకుంటున్నాను?

ప్రతిరోజూ ప్రతి క్షణం సిద్ధంగా ఉండమని యేసు మనల్ని పిలుస్తున్నాడు; “ఎందుకంటే మీరు ఊహించని వేళలో మనుష్యకుమారుడు వస్తాడు.” ఇది కాలాంతంలో సజీవులకూ మృతులకూ తీర్పు తీర్చడానికి ఒకనాడు ఆయన తిరిగి వస్తాడనే వాగ్దానం. అయితే, ఇక్కడే, ఇప్పుడే ఆయన ఎడతెగకుండా మనల్ని వెదుకుతూ, అనుగ్రహం ద్వారా మనతో మాట్లాడుతున్నాడనే వాగ్దానం కూడా. మనం ఆయనను ప్రేమించి, మన చుట్టూ ఉన్న లోకానికి ఆయన ప్రేమను వెల్లడించేలా మరింత సంపూర్ణంగా రూపాంతరం చెందమని ఆయన మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాడు. విశ్వాసంలో మనం పరిపక్వత చెందుతున్న కొద్దీ, దేవుడు తరచూ మరింత సూక్ష్మమైన విధానాలలో మాట్లాడుతూ, మన హృదయపు చెవులతో వినమని ఆహ్వానిస్తాడు. అనుగ్రహపు ఈ మృదువైన గుసగుసలను వినాలంటే, మన దైనందిన జీవితంలోని నిశ్శబ్ద క్షణాలలో ఆయన పిలుపుకు స్పందించడానికి సిద్ధంగా ఉంటూ, ఆయన సాన్నిధ్యానికి మనం మరింత సున్నితంగా స్పందించాలి.

మేల్కొని, అప్రమత్తంగా, శ్రద్ధగా ఉంటూ, అతి చిన్న విధానాలలో సైతం ఆయనను ప్రేమించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలనే యేసు ప్రబోధాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆధ్యాత్మికంగా మేల్కొని ఉండటానికి, దేవుని సాన్నిధ్యానికి మీరు స్పందించేలా చేసే అలవాట్లను పెంపొందించుకోండి: ప్రతిరోజూ ప్రార్థన కోసం సమయాన్ని కేటాయించండి, తరచూ దివ్యసంస్కారాలను స్వీకరించండి, ఇతరులకు సేవ చేసే అవకాశాలను గుర్తిస్తూ ఉండండి. ఏ క్షణంలోనైనా క్రీస్తును కలుసుకోవడానికి అప్రమత్తంగా, సిద్ధంగా ఉండేందుకు ఈ ఆచరణలు మీకు తోడ్పడతాయి. ఈ ఆగమనకాలంలో ఆయనను వెదకండి. మీ ప్రార్థనలోను, మీ చుట్టూ ఉన్నవారిలోను ఆయనను ప్రేమించడంలో ఎన్నడూ అలసిపోకండి. దేవుని కుమారుడు “మీరు ఊహించని వేళలో” నిరంతరం మీ వద్దకు వస్తున్నాడు. సిద్ధంగా ఉండే ఆధ్యాత్మిక అలవాటును పెంపొందించుకోవడం ద్వారా, రోజంతా మీరు ఆయనను కలుసుకుని ప్రేమిస్తారు.

సదా నాతో ఉండే నా ప్రభువా, నీవు నీ అనుగ్రహంతో నన్ను ఆవరించి, రేయింబవళ్లు నీ కారుణ్యంతో నన్ను ముంచెత్తుతున్నావు. నీవు ప్రసాదించదలచినవన్నీ స్వీకరించి, నీ దివ్యహృదయంతో నిన్నూ ఇతరులనూ ప్రేమించగలిగేలా, నీ పట్ల శ్రద్ధగల, నిన్ను స్వీకరించడానికి తెరచి ఉన్న హృదయాన్ని దయచేసి నాకు ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మేల్కొని ఉండండి! ప్రార్థించండి!

ఆగమనకాలపు మొదటి ఆదివారం (సంవత్సరం బి)

“కాబట్టి మేల్కొని ఉండండి; ఇంటి యజమాని సాయంత్రమా, అర్ధరాత్రియా, కోడి కూసే వేళనా, లేక ఉదయమా—ఎప్పుడు వస్తాడో మీకు తెలియదు. అతడు హఠాత్తుగా వచ్చినప్పుడు మీరు నిద్రపోతూ కనిపించకూడదు. నేను మీతో చెప్పేది అందరికీ చెబుతున్నాను: ‘మేల్కొని ఉండండి!’” మార్కు 13:35–37

నేటి సువార్త సారాంశాన్ని ఒక సరళమైన, అయినా లోతైన మాట తెలియజేస్తుంది: “మెలకువగా ఉండండి!” యేసు తెలియజేయాలనుకుంటున్న భావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి అనేక దృశ్యాలు మనకు తోడ్పడతాయి. క్రిస్మస్ పండుగ కోసం ఎంతో ఉత్సాహంగా ఎదురుచూస్తున్న ఒక చిన్నపాపను ఊహించుకోండి. ప్రతిరోజూ ఉదయం ఆమె తన ఆగమనకాలపు క్యాలెండరు దగ్గరకు వెళ్లి, మరో రోజు గడిచిపోయినట్లు గుర్తుపెట్టి, ఇంకా ఎన్ని రోజులు మిగిలి ఉన్నాయో లెక్కపెడుతుంది. తన తోటి సైనికులు నిద్రిస్తున్న కోటకు కాపలా కాసే బాధ్యత అప్పగించబడిన ఒక సైనికుణ్ణి ఊహించుకోండి. అతని అప్రమత్తతే వారికి రక్షణ లభిస్తుందా లేక మరణం సంభవిస్తుందా అనేది నిర్ణయించవచ్చు; ఎందుకంటే అతని తోటి సైనికుల ప్రాణాలు అతని చెదరని శ్రద్ధపై ఆధారపడి ఉంటాయి. లేదా, కుటుంబానికి ఆహారం సమకూర్చడానికి వేటే ప్రధాన మార్గంగా ఉన్న పూర్వకాలపు సమాజాలను ఊహించుకోండి. తన కుటుంబం ఆకలితో అలమటించకుండా ఉండాలంటే, వేటాడే వ్యక్తి తాను వెంబడిస్తున్న జంతువుపైనే చూపును, వినికిడిని కేంద్రీకరించాల్సి వచ్చేది. ఎన్నో వృత్తుల్లోనూ, అభిరుచి వ్యాపకాల్లోనూ చేస్తున్న పనిపట్ల అత్యంత శ్రద్ధ అవసరం.

మనం ప్రతిరోజూ నిర్వర్తించే అనేక బాధ్యతల్లోనూ, చేసే పనుల్లోనూ, మన ఆత్మల సంరక్షణకంటే, మనకు అప్పగించబడినవారి ఆత్మల సంరక్షణకంటే ముఖ్యమైనది మరేదీ లేదు. ఆధ్యాత్మికంగా “మెలకువగా ఉండటం” అంటే కేవలం ఎదురుచూడటం మాత్రమే కాదు; చురుకుగా వివేచించడం, మన రోజువారీ పరస్పర సంబంధాల్లో దేవుని స్వరాన్ని వినడానికి అప్రమత్తంగా ఉండటం, జీవితంలోని సాధారణ క్షణాల్లోనూ అనుకోని క్షణాల్లోనూ ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని గుర్తించడం కూడా. తల్లిదండ్రులు, తోబుట్టువులు, స్నేహితులు, పొరుగువారు, విచారణ సభ్యులు, సహోద్యోగులు, ఇతర పరిచయస్థులు—వీరందరి హృదయాలను మన ద్వారా స్పృశించి, వారిని తనకు దగ్గరగా చేర్చుకోవాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. మనమే అప్రమత్తంగా ఉంటూ, నిరంతరం దేవుని స్వరాన్ని వెదుకుతూ, ఆయన కృపకు స్పందిస్తేనే ఈ సేవాకార్యంలో ఫలవంతంగా పనిచేయగలం. ఇది ప్రత్యేకంగా ప్రార్థన ద్వారా—ప్రతిరోజూ చేసే ప్రార్థన, శ్రద్ధతో చేసే ప్రార్థన, లోతైన ప్రార్థన ద్వారా—సాధ్యమవుతుంది. ప్రార్థన మనలను దేవునితో కలిపి ఉంచే జీవనాధారం. ఆయన మనతో మాట్లాడటానికి, తన పవిత్ర చిత్తం వైపు మనలను నడిపించడానికి, ఇతరులపట్ల తన కారుణ్యానికి మనలను సాధనాలుగా మార్చడానికి ప్రధాన మార్గం ప్రార్థనే.

మీరు మెలకువగా ఉంటున్నారా? ప్రతిరోజూ, రోజంతా అలాగే ఉంటున్నారా? కొన్నిసార్లు మనం దేవునితో మన సంబంధాన్ని కొన్ని సమయాలకే పరిమితం చేస్తాం. ఆదివారం ఉదయాన్ని, ప్రతి భోజనానికి ముందు ఒక క్షణాన్ని, బహుశా ఉదయం లేదా సాయంత్రం కొద్దిసేపును ఆయనకు ఇస్తాం. అయితే, దేవునిపట్ల శ్రద్ధ ప్రతిరోజూ, రోజంతా ఉండాలి. అది మన జీవితాల్లో ప్రధాన అలవాటుగా మారాలి. తెస్సలోనికలోని సంఘానికి పునీత పౌలు వ్రాసినట్లుగా, మనం “ఎడతెగక ప్రార్థించాలి.” ఎడతెగక ప్రార్థించడం అంటే రోజంతటిలో చిన్నచిన్న ప్రార్థనలు చేయడమంత సరళంగా ఉండవచ్చు—దీవెనలకోసం దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పడం, నిర్ణయాలు తీసుకునేటప్పుడు మార్గదర్శకత్వం అడగడం, లేదా మీ పనిని ప్రార్థనగా సమర్పించడం వంటివి. ఈ చిన్నచిన్న కార్యాలు మనలను దేవునితో అనుసంధానించి ఉంచుతాయి; ప్రతి క్షణంలోనూ ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని మనకు గుర్తుచేస్తాయి.

ఎడతెగక ప్రార్థించడం అంటే మనమందరం మఠాంతర్వాసి సన్యాసినులుగానో సన్యాసులుగానో మారాలని కాదు; కొందరు ఆ పిలుపును పొందుతారు. మనలో చాలామందికి దాని అర్థం దేవునిపట్ల అంతరంగ శ్రద్ధను పెంపొందించుకోవడం, ఆ శ్రద్ధ మన దైనందిన జీవితంలో ఎంతగా భాగమైపోవాలంటే అది అలవాటుగా, సహజంగా సాగిపోయేలా అనుమతించడం. అప్రమత్తంగా ప్రార్థించే ఈ అలవాటును పెంపొందించుకుంటున్నప్పుడు, అది సహజంగానే మనలను కార్యాచరణకు నడిపించాలి. ఉదాహరణకు, ప్రేమతో, దయతో, కారుణ్యంతో ఇతరులకు చేరువవడం ద్వారా దేవుని కృపకు స్పందించేలా చేయాలి. మన అప్రమత్తత కేవలం మనకోసమే కాదు, మన చుట్టూ ఉన్నవారికోసం కూడా.

ఈ ఆగమనకాలంలో మీ ప్రధాన దృష్టి దేనిపై ఉండాలో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవునికి మీ జీవితంలో కొన్ని సమయాలను మాత్రమే కేటాయిస్తున్నట్లు మీరు గుర్తిస్తే, నేటి సువార్త వెలుగులో మీ జీవితాన్ని మళ్లీ పరిశీలించుకోండి. వారమంతటిలో అక్కడక్కడ దేవునికి కొద్దిపాటి సమయాన్ని మాత్రమే ఇస్తున్నప్పుడు మనం “నిద్రిస్తున్నాం.” మన రోజులోని ప్రతి భాగంలోనూ దేవునివైపు మళ్లిన శ్రద్ధగల అంతరంగ ఆధ్యాత్మిక స్పృహ ఉన్నప్పుడు మనం మెలకువగా ఉంటాం. ఈ ఆగమనకాలాన్ని పవిత్రమైనదిగా, ఫలవంతమైనదిగా మలచుకోండి; అప్పుడు క్రిస్మస్ మీ జీవితంలో కొత్తదైన, పరివర్తన కలిగించే పాత్రను పోషిస్తుంది.

ఎల్లప్పుడూ నా చెంతనే ఉండే నా ప్రభువా, ప్రతిరోజూ నీవు నన్ను పిలుస్తున్నావు, ఉదయం, మధ్యాహ్నం, రాత్రి. నీ కృపను నాపై కుమ్మరించాలని కోరుకుంటూ, నన్ను నీ వద్దకు పిలవడం నీవెన్నడూ ఆపవు. ఈ ఆగమనకాలం నా జీవితంలో తిరిగి మేల్కొనే సమయం కావాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. నా విశ్వాసాన్ని జీవితంలోని కొన్ని భాగాలకే పరిమితం చేసినందుకు పశ్చాత్తాపపడుతూ, క్షమాపణ వేడుకుంటున్నాను. నీ కృప కోసం మెలకువగా ఎదురుచూస్తూ, నీ మృదువైన స్వరానికి చెవియొగ్గుతూ ఉండటానికి నాకు అవసరమైన పవిత్ర సద్గుణాలను దయచేసి నాలో నింపుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నమ్మకంతో క్రీస్తువైపు దృష్టి సారించడం

ఆగమనకాలపు మొదటి ఆదివారం (సంవత్సరం సి)

“సూర్యునిలోను, చంద్రునిలోను, నక్షత్రాలలోను సూచనలు కనిపిస్తాయి. భూమిపై జాతులు సముద్ర ఘోషకు, అలల ఉధృతికి కలవరపడి, దిక్కుతోచక ఆందోళన చెందుతాయి. లోకంపై రాబోయే వాటిని తలచుకొని ప్రజలు భయంతో మరణిస్తారు; ఎందుకంటే ఆకాశ శక్తులు కదిలించబడతాయి. అప్పుడు మనుష్యకుమారుడు శక్తితోను, గొప్ప మహిమతోను మేఘంలో రావడం వారు చూస్తారు. అయితే ఈ సూచనలు సంభవించడం మొదలైనప్పుడు, నిటారుగా నిలబడి మీ తలలు పైకెత్తండి; ఎందుకంటే మీ విమోచన సమీపించింది.” లూకా 21:25–28

మన ఆగమనకాలాన్ని ప్రారంభిస్తున్నప్పుడు, కాలాంతం ఎలా ఉంటుందో మనకు ఒక సంగ్రహ దర్శనం లభిస్తుంది. భవిష్యత్తులో ఒక నిర్ణీత సమయంలో లోకాంతం, అంతిమ తీర్పు జరుగుతాయి. అప్పుడు ఈ లోకం గతించిపోతుంది, మృతులు లేపబడతారు, నీతిమంతులు నిత్య మహిమలోకి ప్రవేశిస్తారు, దుష్టులు నిత్య వేదనలోకి ప్రవేశిస్తారు.

పై వచనభాగం, అంతానికి కొద్దిముందు ఏర్పడే కల్లోలాన్ని మొదట పరిచయం చేస్తుంది. ఈ వచనభాగంపై వ్యాఖ్యానిస్తూ, అక్వినాస్ పునీత థామస్ ఇలా అంటారు: “లోకాంతం సమీపించేటప్పుడు దుష్టులు సజ్జనులను అంతటా హింసిస్తారు…” (సుమ్మా, అనుబంధం III.73). అనేక విధాలుగా చూస్తే, అంతం మనమీదికి వచ్చేసినట్లే కనిపిస్తోంది. మనం జీవిస్తున్న లోకం దేవునితో నిమిత్తం లేనిదిగా, క్రైస్తవ విలువలకు దూరమైనదిగా మారుతూ, నైతికత, కుటుంబ జీవితం, విశ్వాసం పట్ల కూడా మరింత శత్రుత్వం పెంచుకుంటోంది. అశ్లీలత, భౌతికవాదం, సంచలనాల పట్ల మోజు—అలాగే సామాజిక మాధ్యమాల వ్యసనం, ఎడతెగని శబ్దం, వక్రమార్గపు జీవనశైలులు, నైతికతను సాపేక్షంగా చూసే కొత్త ధోరణులు—ఇవన్నీ ప్రతికూలమైన లోకంలో తమ విశ్వాసానికి అనుగుణంగా జీవించడానికి కృషి చేస్తున్నవారిపై పెనుభారంగా పడుతున్నాయి.

ఇలాంటి వాతావరణానికి మనం ఎలా స్పందించాలి? కోపంతో పోరాడాలా? రాజీపడి, ఎంత మూల్యం చెల్లించైనా శాంతిని కోరుకోవాలా? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం పై వచనభాగంలోని రెండవ భాగంలో ఉంది: “నిటారుగా నిలబడి మీ తలలు ఎత్తండి, ఎందుకంటే మీ విమోచన సమీపించింది.”

విమోచన అనేది భవిష్యత్తులో జరిగే సంఘటన మాత్రమే కాదు, వర్తమానంలోనూ ఉన్న వాస్తవం. క్రీస్తుపై దృష్టిని నిలిపి జీవిస్తున్నప్పుడు, ఆయన కృప మనలనూ మన చుట్టూ ఉన్నవారినీ పరివర్తనం చేయడానికి అనుమతిస్తూ, ఇక్కడే, ఇప్పుడే ఆయన విమోచన కార్యంలో పాలుపంచుకుంటాము. క్రైస్తవ విలువలకు మరింత దూరమవుతున్న లోకంలో జీవించే క్రైస్తవులుగా, మనం ఇవ్వగల అత్యుత్తమ సాక్ష్యం ఏమిటంటే: మన చూపును పరలోకం వైపు తిప్పడం, దేవునిపట్ల మన ప్రేమ ప్రకాశించేలా చేయడం, ధైర్యంతోనూ దృఢనమ్మకంతోనూ ఉండడం, లోకం మనపై దాడి చేస్తున్నట్లు అనిపించే ఏ విషయానికైనా అతి తక్కువ శ్రద్ధ ఇవ్వడం లేదా అసలు పట్టించుకోకపోవడం. మన నిరీక్షణ విమోచనలోనే ఉండాలి—ఇక్కడ, ఇప్పుడు ప్రతి ఆత్మకు లభించే విమోచనలోనూ, న్యాయవంతుడైన న్యాయాధిపతి ఎదుట మనం నిలబడినప్పుడు లభించే అంతిమ విమోచనలోనూ ఉండాలి.

ఈ లోకంలో జీవించే ప్రతి ఆత్మా—ఎవరైనా సరే, ఏమి చేసి ఉన్నా సరే, ప్రస్తుతం ఎలా జీవిస్తున్నా సరే—అంతరంగంలో సంతోషంగా ఉండాలనే కోరుకుంటుంది. మనం దీనిని ఎన్నటికీ మరచిపోకూడదు. సంతోషంగా ఉండాలనే కోరిక చెదరనిది. సమస్య ఏమిటంటే, సంతోషానికి దారితీసే మార్గం విషయంలో చాలామంది మోసపోతున్నారు. ఆందోళన, అశాంతితో నిండిన లోకంలో, ఆనందశాంతులతో కూడిన క్రైస్తవ జీవితం శక్తివంతమైన సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది. పరీక్షలను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు మనం ప్రశాంతంగా ఉంటే, అది మన చుట్టూ ఉన్నవారికి ఎంతో తెలియజేస్తూ, మన నిరీక్షణకూ బలానికీ మూలమైనవానిని వెదకమని వారిని ఆహ్వానిస్తుంది. మన జీవన విధానం ద్వారా, మనలోనుంచి వెలువడే ఆనందం ద్వారా, మనం స్థిరంగా నిలిచే దృఢనమ్మకం ద్వారా, ఈ లోకపు కల్లోలంలో జీవిస్తున్నవారికి నిరీక్షణను చూపే దీపాలుగా మారుతాము.

పాపపతనానికి లోనైన ఈ లోకంలో జీవిస్తూ, క్రీస్తుపైనే దృష్టిని నిలిపి, నిటారుగా నిలబడి మీ తలను ఆయనవైపు ఎత్తడం అనే మీ క్రైస్తవ కర్తవ్యాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. దృఢనమ్మకంతో క్రీస్తువైపు చూస్తూనే, మన చుట్టూ ఉన్న లోకంతో మమేకమై, అవసరంలో ఉన్నవారికి ఆయన ప్రేమనూ సత్యాన్నీ అందిద్దాం. మీ చుట్టూ ఉన్న అనైతికతను చూసి నిరుత్సాహపడకండి. ఆ అబద్ధాల వలలో చిక్కుకోకండి. మీరు ఎలా ఉండాలని దేవుడు మిమ్మల్ని సృష్టించాడో అలా ఉండండి, ఆ జీవితాన్ని ప్రేమించండి, మీ చుట్టూ ఉన్న చీకటిపై తన వెలుగును ప్రసరింపజేయడానికి దేవుడు మీ ద్వారా ప్రకాశించేలా అనుమతించండి. మీరు పరలోకం వైపు చూస్తూ, క్రీస్తు కోసమే జీవిస్తున్నప్పుడు, మీ జీవితమంతటా వ్యాపించి ఉన్న శాంతి, ఆనందాల కాంతిని ముందుగా చూడటం ద్వారానే దేవుణ్ణి కనుగొనగలిగే అన్వేషణలో ఉన్న ఆత్మలు, దారితప్పిన ఆత్మలు ఎందరో ఉన్నారు.

నిజమైన నిరీక్షణకు ప్రభువా, నా చుట్టూ ఉన్న లోకపు అనైతికతను చూసినప్పుడు, దానికి లొంగిపోవాలని, రాజీపడాలని, నా విశ్వాసాన్ని దాచుకోవాలని నాకు శోధన కలుగుతోంది. దయచేసి లోకంలోని అనేక శోధనలనుంచి నన్ను కాపాడు, నీ కోసమే జీవించే ధైర్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు. నేను అలా జీవిస్తూ, నా విశ్వాస నేత్రాలను పరలోకం వైపు తిప్పుతున్నప్పుడు, నన్ను నిరీక్షణతోనూ దృఢనమ్మకంతోనూ నింపు. అప్పుడు నేను ఎన్నటికీ చలించకుండా ఉంటాను; ఇతరులు నా ఆత్మలో నీ కృపను గుర్తించి, జీవితంలోని సమస్త సంతోషాలకు మూలమైన నీవైపు తిరగడానికి ఆహ్వానం పొందుతారు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఒక్క మాట పలికితే చాలు

ఆగమనకాలపు మొదటి వారంలోని సోమవారం

యేసు ఇది విని ఆశ్చర్యపడి, తనను అనుసరిస్తున్నవారితో ఇలా అన్నాడు: “ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఇశ్రాయేలులో ఎవరిలోనూ ఇంతటి విశ్వాసాన్ని నేను కనుగొనలేదు. నేను మీతో చెబుతున్నాను, తూర్పునుంచి, పడమరనుంచి అనేకులు వచ్చి, పరలోక రాజ్యంలో అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులతో కలిసి విందులో ఆసీనులవుతారు.” మత్తయి 8:10–11

యేసు మనిషి బాహ్యరూపాన్ని మాత్రమే కాక, హృదయాన్ని చూస్తారు. ఒక రోమీయ శతాధిపతి చూపిన ప్రగాఢ విశ్వాసాన్ని నేటి సువార్త మన ముందుంచుతుంది. అతడు అన్యదేవతలను ఆరాధించే యూదేతరుడు. యూద మతానికి చెందినవాడు కాకపోయినా, స్వస్థపరచడానికి యేసుకు ఉన్న ఆధ్యాత్మిక అధికారాన్ని ఈ శతాధిపతి గుర్తించాడు. బహుశా యేసు ఇంతకుముందు అలా స్వస్థపరచడం అతడు చూసి ఉండవచ్చు లేదా అనేక అద్భుతాల గురించి విని ఉండవచ్చు. లేదా యేసుపై నమ్మకం ఉంచేలా పవిత్రాత్మ అతణ్ణి ప్రేరేపించి ఉండవచ్చు. తీవ్ర అనారోగ్యంతో ఉన్న తన సేవకులలో ఒకణ్ణి స్వస్థపరచమని ఆ రోమీయ సైనికుడు యేసును వేడుకున్నాడు. అయితే అతడు చేసింది అంతటితో ఆగిపోలేదు. ఆ సేవకుని వద్దకు వస్తానని యేసు చెప్పగానే, ఆ రోమీయ శతాధిపతి వినయాన్ని, విశ్వాసాన్ని వ్యక్తం చేస్తూ, “ప్రభువా, నీవు నా ఇంటి కప్పు క్రిందకు రావడానికి నాకు యోగ్యత లేదు; నీవు ఒక్క మాట చెప్పు, నా సేవకుడు స్వస్థత పొందుతాడు” అన్నాడు. ఇప్పుడు కతోలికులు దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణకు ముందు ఇలాంటి మాటలతోనే ప్రార్థిస్తారు.

ఈ విశ్వాస ప్రకటనను విన్నప్పుడు యేసు “ఆశ్చర్యపోయారు”; ఎందుకంటే అబ్రాహాము సంతతివారిలో ఎవరిలోనూ ఆయన ఇంతటి విశ్వాసాన్ని కనుగొనలేదు. ఆ శతాధిపతి విశ్వాసం సాంస్కృతిక, మతపరమైన అడ్డంకులను అధిగమించింది. యూదేతరుడూ, రోమీయ సైనికుడూ అయిన అతనిలో ఇంతటి ప్రగాఢ విశ్వాసం ఉంటుందని ఎవరూ ఊహించి ఉండరు. అయినప్పటికీ, అతని వినయం, యేసుపై అతనికున్న నమ్మకం, దేవుడు ఎన్నుకున్న ప్రజలలో అనేకమందికి ఉన్నవాటిని మించిపోయాయి.

ఈ సంఘటనలోని రెండు అంశాలను పరిశీలిద్దాం. మొదటిది, దివ్యబలిపూజలో దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణకు ముందు మీరు ఆ శతాధిపతి మాటలతో ప్రార్థించేటప్పుడు, మీ విశ్వాసంలోని గాఢత, దృఢనిశ్చయం కూడా యేసు “ఆశ్చర్యపడేలా” చేస్తున్నాయా? మీ అయోగ్యతను మీరు గుర్తించి, ఒప్పుకుంటూనే, అయినప్పటికీ మీ ఆత్మలోకి రావాలని మన ప్రభువును వేడుకుంటున్నారా? ఆ శతాధిపతి వినయం మనకు బలమైన పాఠం నేర్పుతుంది. అధికారం, హోదా ఉన్నప్పటికీ, యేసు ఎదుట తనకు యోగ్యత లేదని అతడు గుర్తించాడు. దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని సమీపించడానికి ఈ వినయం ఎంతో అవసరం. ఆయనను మన ఆత్మలలోకి స్వీకరించే ముందు, దేవుని కృప, కారుణ్యం మనకు అవసరమని మనం అంగీకరించాలి. మీరు ఆ మాటలతో ప్రార్థించే ప్రతిసారీ మనస్ఫూర్తిగా అంటున్నారా, లేక అవి మనసు మరెక్కడో ఉండగా పలికే అలవాటుగా మారిపోయాయా అని ఆలోచించండి.

రెండవది, ఈ యూదేతరుని సేవకుణ్ణి స్వస్థపరుస్తానని యేసు చేసిన వాగ్దానం, యేసు ప్రసాదించే రక్షణ వరం అందరికీ ఉద్దేశించబడిందని తెలియజేస్తుంది. మన కతోలిక విశ్వాసం కతోలికులుగా పుట్టి పెరిగినవారికి మాత్రమే కాదు; అది అందరికీ ఉద్దేశించబడింది. ప్రార్థన ద్వారా, సాక్ష్యం ద్వారా ఆ ఆహ్వానాన్ని అందరికీ అందించడానికి మన వంతు కృషి చేయాలి. మనం మన ప్రభువు వైపు తిరిగి, ఇతరులపై కృపను, స్వస్థతను ప్రసాదించమని వేడుకోవాలి. సమస్తాన్ని చేయగల శక్తి దేవునికి ఉంది. ఆ శతాధిపతిలాగే మనం కూడా ఇతరుల కోసం ప్రార్థించాలి. దేవుడు మన విన్నపాలను వింటారని, తన పరిపూర్ణ ప్రణాళికకు అనుగుణమైన సమయంలో కార్యం చేస్తారని నమ్మకం ఉంచాలి. మనం దానిని విశ్వసించి, మన చుట్టూ ఉన్నవారి అవసరాలను ఆయనకు సమర్పిస్తూ, వారిని తనవైపు ఆకర్షించమని ఆయనను వేడుకోవాలి. మనం ఇలా ప్రార్థించాలి: “ప్రభువా, ఒక్క మాట చెప్పు! స్వస్థపరిచే నీ మాటను, శుద్ధిచేసే నీ మాటను, హృదయపరివర్తన కలిగించే నీ మాటను, రూపాంతరం చేసే నీ మాటను, నీ చిత్తాన్ని నెరవేర్చే ప్రతి మాటను పలుకు!”

ఈ రోమీయ శతాధిపతి విశ్వాసాన్ని, అతని ప్రార్థనాపూర్వకమైన మాటలను ఈ రోజు ధ్యానించి, వాటిని మరింత సంపూర్ణంగా మీ హృదయంలో ఇముడ్చుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. దివ్యబలిపూజ వెలుపలి సమయాల్లో కూడా ఆ మాటలను ధ్యానించండి. అప్పుడు మీరు తదుపరిసారి దివ్యబలిపూజలో పాల్గొన్నప్పుడు, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణకు ముందు చేసే ఆ ప్రార్థన, క్రీస్తు యేసు స్వయంగా తనను తాను ఇచ్చే వరాన్ని అందుకోవడానికి మీ ఆత్మను మరింత సంపూర్ణంగా సిద్ధం చేస్తుంది.

ఆశ్చర్యచకితుడైన నా ప్రభువా, ఆ రోమీయ శతాధిపతి విశ్వాసం నీ మానవ ఆత్మను స్పృశించింది. అదే గాఢమైన విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉండటానికి, దివ్యసత్ప్రసాదంలో నిన్ను స్వీకరించడానికి సిద్ధపడే ప్రతిసారీ ఆ విశ్వాసాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా వ్యక్తపరచడానికి నాకు అవసరమైన కృపను దయచేసి ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


బాలహృదయుల విషయంలో ఆనందించడం

ఆగమనకాలపు మొదటి వారంలోని మంగళవారం

యేసు పవిత్రాత్మలో ఆనందించి ఇలా అన్నారు: “తండ్రీ, పరలోక భూలోకాలకు ప్రభువా, నీవు ఈ విషయాలను జ్ఞానులకూ, పండితులకూ మరుగుచేసి, బాలహృదయులకు వెల్లడించావు గనుక నిన్ను స్తుతిస్తున్నాను.” లూకా 10:23–24 

జీవితంలో ఎన్నో విషయాలను బట్టి మనం ఆనందిస్తాం. ఒక ఆటలో గెలిచినా, పరీక్షలో బాగా రాణించినా, ఇంట్లోనో పనిస్థలంలోనో ఏదైనా పనిని పూర్తి చేసినా, ఒక వేడుకలోనో విందులోనో పాల్గొన్నా మనం ఆనందించవచ్చు. ఆనందించడం మన మానవ స్వభావంతో ముడిపడిన భావోద్వేగమే అయినప్పటికీ, నిజమైన ఆనందం స్వభావరీత్యా ఆధ్యాత్మికమైనది; అది మానవ భావోద్వేగంలోకి పొంగిపొర్లే ఒక వరం.

యేసు పవిత్రాత్మలో ఆనందించడాన్ని ఊహించడానికి ప్రయత్నించండి. యేసు ఆనందం పరిపూర్ణమైనది. దేవునిగా, తండ్రితోనూ పవిత్రాత్మతోనూ ఆయనకున్న ఐక్యత మన ఊహకు అందనిది. కాబట్టి, ఆయన ఆధ్యాత్మిక ఆనందపు పరిపూర్ణతను అనుభవించినప్పుడు, ఆ ఆనందం ఆయన పరిపూర్ణ మానవ స్వభావంలోకి పొంగిపొర్లి, ఎంతో శక్తివంతమైన భావోద్వేగ స్పందనను కలిగించింది. నూతన ఆకాశాలలోనూ నూతన భూమిపైనా, పునరుత్థానం పొందిన మన శరీరాలతో పరమానందకర దైవదర్శనం ఎదుట నిలిచే రోజు వచ్చేవరకు మనలో ఎవరమూ అంతటి శక్తివంతమైన స్పందనను అనుభవించలేము.

“తండ్రీ, నిన్ను స్తుతిస్తున్నాను…” అని యేసు ప్రార్థించినప్పుడు, ఆయన కేవలం మేధోపరమైన ఒక చర్యలో నిమగ్నమై లేరు. అది పవిత్ర గ్రంథంలో వ్రాయబడాలనో, అలా చేయడం సరైనది కాబట్టో ఆయన కేవలం ఒక బహిరంగ ప్రకటన చేయలేదు. దానికి బదులుగా, ఆ క్షణంలో ఆయన జీవించిన మానవ అనుభవం దైవశక్తితో కూడిన మానవ ఆనందంగా ఉంది కాబట్టి, యేసు తండ్రిని స్తుతిస్తూ పలికారు. యేసును సంపూర్ణంగా ఆవరించిన ఆ ఆనందం పరిపూర్ణమైన క్రమంలో ఉంది; అది గాఢమైన సంతృప్తినిచ్చింది; తన తండ్రికీ పవిత్రాత్మకూ తగిన స్పందనగా ఉంది; ఆయన చుట్టూ ఉన్నవారికీ వ్యాపించింది. నిజమైన ఆధ్యాత్మిక ఆనందం ఎన్నడూ తనలోనే ఇమిడి ఉండదు; అది పొంగిపొర్లి ఇతరుల జీవితాలను స్పృశిస్తుంది.

తన మానవ స్వభావంలో అలాంటి ఆనందాన్ని అనుభవించడం ద్వారా యేసు మానవ స్వభావాన్నే మరింత ఉన్నతపరిచాడు. తద్వారా, మనం ఆయన ఎదుట మనల్ని మనం తగ్గించుకుంటే, మన మానవాత్మలలో ఆయనతో కలిసి పవిత్రాత్మలో ఆనందించడం మనకు సాధ్యమైంది. హృదయంలో వినయం కలిగి, చిన్నపిల్లలవంటి వారికి తనను తాను బయలుపరచుకున్నందుకు యేసు తండ్రిని స్తుతించాడు. అది చూడటమే ఆయన ఆనందానికి కారణమైంది. దేవుని దృష్టిలో చిన్నపిల్లలవలె ఉండటం అంటే ఆయనపై పూర్తిగా నమ్మకం ఉంచడం, మనసు విప్పి అబ్బురంతో ఆయనను సమీపించడం, అన్ని విషయాలలో ఆయనపై ఆధారపడటం. ఇది మన సొంత అవగాహనపై, జ్ఞానంపై ఆధారపడటానికి పూర్తి విరుద్ధం. అలా మనపైనే ఆధారపడటం తరచుగా గర్వానికి, దేవునికి దూరమవడానికి దారితీస్తుంది.

నిజమైన వినయం అంటే దేవుని ఎదుట మన గురించి మనం నిజాయితీగా ఉండటమే తప్ప మరేమీ కాదు. దేవుని పితృత్వం అవసరమైన చిన్న ఆధ్యాత్మిక బిడ్డలం మనమనే సత్యాన్ని చూడటానికి వినయం మన కళ్లను తెరుస్తుంది; అందుకే అది మనల్ని చిన్నపిల్లలవలె చేస్తుంది. దేవుని ఎదుట మనం “జ్ఞానులం, పండితులం” అని నటిస్తే, మన అవివేకాన్ని, మనలో దైవజ్ఞానం లేకపోవడాన్ని మాత్రమే బయటపెడతాం.

యేసు దివ్యస్వభావంలోని ఆధ్యాత్మిక ఆనందపు పరిపూర్ణతను, ఆయన మానవ స్వభావంలోని భావోద్వేగాలపై అది చూపిన ప్రభావాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుని కుమారుడు ఆనందించినంతగా మరెవరూ ఎన్నడూ ఆనందించలేదు. అయితే, ఆ ఆధ్యాత్మిక ఆనందంలో జీవించడానికి మనమందరం పిలువబడ్డాం. ఈ ఆనందం కష్టపరీక్షలలో మనల్ని బలపరుస్తుంది, ఇతరులపట్ల మన ప్రేమను ప్రగాఢం చేస్తుంది, మరింత దృఢనిశ్చయంతో, నిజాయితీతో మన విశ్వాసాన్ని ఆచరించడానికి తోడ్పడుతుంది. యేసు లోకానికి ప్రసాదించడానికి వచ్చిన ఆనందంలో మీరు మరింతగా పాలుపొందేలా, ఇంకా ఎక్కువ వినయాన్ని ప్రసాదించమని వేడుకుంటూ, ఈ రోజు దేవుని ఎదుట మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి.

వినయశీలుడవైన నా ప్రభువా, హృదయంలో వినయం కలిగి చిన్నపిల్లలవలె ఉన్నవారికి నీ తండ్రి నిగూఢమైన దైవిక రహస్యాలను బయలుపరచడం చూసి నీవు ఆనందించావు. నీ మానవాత్మను అత్యంత గాఢమైన ఆనందంతో నింపేలా, నేను కూడా వినయంతో, చిన్నపిల్లలవంటి మనసుతో ఉంటూ దైవజ్ఞానంలో ఎదగడానికి నీ కృపను నాకు దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అద్భుతం వెంట అద్భుతం

ఆగమనకాలం మొదటి వారంలోని బుధవారం

ఆ సమయంలో: యేసు గలిలయ సముద్రతీరాన నడిచి, కొండపైకి వెళ్లి అక్కడ కూర్చున్నాడు. పెద్ద జనసమూహాలు కుంటివారిని, అంధులను, శారీరక వైకల్యాలున్నవారిని, మూగవారిని, ఇంకా అనేకమందిని తమతో తీసుకొని ఆయన దగ్గరకు వచ్చాయి. వారిని ఆయన పాదాల చెంత ఉంచారు; ఆయన వారిని స్వస్థపరిచాడు. మత్తయి 15:29–30

యేసు ఈ భూమిపై సంచరించినప్పుడు ఇన్ని అద్భుతాలు ఎందుకు చేశాడు? సభా పితరులు, పునీతులు దీనిపై వివిధ అంతర్దృష్టులను అందిస్తున్నారు. ఆయన అద్భుతాలు ఒక్కొక్కరిపట్ల చూపిన కనికరపు కార్యాలు, ఆయన మానవ హృదయంలో ఉప్పొంగిన దైవప్రేమకు వ్యక్తీకరణలు. అవి ఆయన దైవాధికారానికి సాక్ష్యాలుగా కూడా నిలిచి, ఆయన బోధనలను బలపరిచి, విశ్వాసాన్ని కలిగించాయి. అంతేకాక, యేసు అద్భుతాలు పాత నిబంధన ప్రవచనాలను నెరవేర్చాయి; శక్తిమంతమైన రూపకాలుగా కూడా పనిచేశాయి. ఉదాహరణకు, శారీరక అంధత్వాన్ని నయం చేయడం ఆధ్యాత్మిక దృష్టి అనే వరానికి ప్రతీకగా నిలిచింది.

అయితే ఈ రోజుల్లో అలాంటి అద్భుతాలు మనకు ఎందుకు కనిపించడం లేదు? అనేక విధాలుగా మనం వాటిని చూస్తూనే ఉన్నాం. చరిత్ర అంతటా గొప్ప పునీతుల సేవాపరిచర్యలతో పాటు అద్భుతాలు కూడా జరిగాయి. కొన్ని ఉదాహరణలు చెప్పాలంటే, పునీత అస్సీసి ఫ్రాన్సిస్, పునీత విన్సెంట్ ఫెర్రర్, పునీత ఫిలిప్ నేరి జీవించిన కాలంలో వారి ద్వారా, మరణానంతరం వారి మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా జరిగినవిగా చెప్పబడే లెక్కలేనన్ని అద్భుతాలకు వారు ప్రసిద్ధులు. ఇటీవలి కాలపు పునీతులైన లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేస్, పునీత ఫౌస్టీనా కొవాల్స్కా, పునీత పాద్రే పియో, పునీత ఆండ్రే బెసెట్, పునీత చార్బెల్ మఖ్లూఫ్ జీవించిన కాలంలోనూ, వారి మరణానంతరమూ అద్భుతాలు జరిగినట్లు చెప్పబడుతోంది.

ప్రార్థన, సేవల ద్వారా క్రీస్తుతో ప్రగాఢమైన ఐక్యతలోకి ప్రవేశించిన పునీతుల జీవితాలలో తరచుగా అద్భుతాలు జరుగుతాయి. కనికరంతో నిండిన ఈ పునీతులు దేవుని స్వస్థపరిచే కృపకు సాధనాలవుతారు. వారి అద్భుతాలు వారి సేవాపరిచర్యల విశ్వసనీయతను చాటుతాయి; యేసు చేసిన ఈ వాగ్దానాన్ని నెరవేరుస్తాయి: “నన్ను విశ్వసించేవారు నేను చేసే కార్యాలను కూడా చేస్తారు; నేను తండ్రి వద్దకు వెళుతున్నాను కాబట్టి వీటికంటే గొప్ప కార్యాలు చేస్తారు” (యోహాను 14:12).

మీరు అద్భుతాలను చూడాలని కోరుకుంటే, పవిత్రత కోసం కృషిచేయండి. అద్భుతాలు జీవితంలో సాధారణ భాగంగా కనిపించేలా చేసే పవిత్రత అసాధారణంగా ఉన్నతమైనదే అయినా, దేవుని కృపతో దానిని సాధించవచ్చు. పునీతులకు అద్భుతాలు చేయడం ఎన్నడూ లక్ష్యం కాలేదు; దేవునిపట్ల, ఇతరులపట్ల వారిలో జ్వలించే ప్రేమకు అద్భుతాలు కేవలం అనుబంధ ఫలితంగా వచ్చాయి.

గొప్ప పునీతులంత పవిత్రతను మీరు పొందాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడనే సత్యాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. తన దైవిక ప్రేమ మీ ఆత్మ నుంచి ఇతరుల జీవితాలలోకి పొంగిపొర్లాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. మీరు ఎంత ఎక్కువ పవిత్రతను పొందితే, దేవుడు మిమ్మల్ని తన సాధనంగా అంత ఎక్కువగా ఉపయోగించుకోగలడు; కొన్నిసార్లు అద్భుతాల ద్వారా కూడా ఉపయోగించుకోగలడు. దేవునితో తమ ఐక్యత ద్వారా లోకాన్ని ప్రేమతో రూపాంతరం చేసే అరుదైన పునీతుల కోవలో చేరేందుకు కృషిచేయండి.

అద్భుతాలు చేసే నా ప్రభువా, రక్షణ వరం అద్భుతాల విలువను ఎంతో మించినదైనప్పటికీ, నీ కనికరాన్ని బయలుపరచడానికి, మా విశ్వాసాన్ని ప్రగాఢం చేయడానికి నీవు అద్భుతాలను ఉపయోగించావు. నీవు ఎంచుకునే ఏ విధానంలోనైనా నీ కృపకు నేను మరింత ఉపయోగపడే సాధనంగా మారేలా నాకు పవిత్రతను ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దృఢమైన పునాది

ఆగమనకాలం మొదటి వారంలోని గురువారం

“నా ఈ మాటలను విని వాటి ప్రకారం నడుచుకునే ప్రతి ఒక్కరూ బండరాతిపై తన ఇల్లు కట్టుకున్న వివేకవంతుని వంటివారు. వాన కురిసింది, వరదలు వచ్చాయి, గాలులు వీచి ఆ ఇంటిని బలంగా తాకాయి. అయినా అది కూలిపోలేదు; ఎందుకంటే అది బండరాతిపై దృఢంగా కట్టబడింది. నా ఈ మాటలను విని వాటి ప్రకారం నడుచుకోని ప్రతి ఒక్కరూ ఇసుకపై తన ఇల్లు కట్టుకున్న మూర్ఖుని వంటివారు.” మత్తయి 7:24–26

మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ కష్టాలు తప్పవని యేసు మాటలు మనకు గుర్తుచేస్తున్నాయి: “వాన కురిసింది, వరదలు వచ్చాయి, గాలులు వీచి ఆ ఇంటిని బలంగా తాకాయి.” ఈ తుపానులు రావచ్చని ఆయన సూచించడం లేదు; అవి తప్పక వస్తాయని ఆయన స్పష్టంగా చెబుతున్నారు. ప్రతికూల వాతావరణాన్ని తట్టుకునేలా ఇంటిని సిద్ధం చేయవలసినట్లే, బాధలను, కష్టాలను, చివరికి మరణాన్ని ఎదుర్కోవడానికి మన జీవితాలు కూడా సిద్ధంగా ఉండాలి.

ఎవరైనా ఇసుకపై ఇల్లు కడుతున్నట్లు ఊహించుకోండి. తుపానులు వచ్చినప్పుడు పునాది కొట్టుకుపోయి, ఇల్లు కూలిపోవడం మొదలవుతుంది. పునాది బలహీనంగా ఉండటం వల్ల ఆ ఇల్లు కట్టడానికి పడిన శ్రమంతా వృథా అవుతుంది. దీనికి భిన్నంగా, బండరాతిపై ఇళ్లు కట్టుకునేవారు తమ పునాదులు సురక్షితంగా ఉన్నాయని తెలిసి, తుపాను వచ్చినా నిబ్బరంగా ఉండగలరు.

ఈ ఉపమానం స్పష్టంగా ఉంది. ఇల్లు మన జీవితానికి ప్రతీక; మన పునాది క్రీస్తు అయినా కావచ్చు, పాపమైనా కావచ్చు. ధనవ్యామోహం, భౌతికవాదం, సుఖభోగాసక్తి, అపవిత్రతలు, కోపం, మోసాలు, స్వార్థం వంటి పాపపు అలవాట్లపై మన జీవితాలను నిర్మించుకుంటే, కష్టాలు ఎదురైనప్పుడు మన జీవితాలు తప్పక కూలిపోతాయి.

యేసు జీవితమే ఈ బోధను పరిపూర్ణంగా ప్రతిబింబిస్తుంది. ఆయన గురించి అబద్ధాలు ప్రచారం చేశారు, అన్యాయంగా ఆయనను బంధించారు, క్రూరంగా హింసించారు, మరణశిక్ష విధించారు, సిలువకు మేకులతో కొట్టారు. అయినా వీటన్నిటి మధ్య యేసు ఆత్మలోని పరిపూర్ణ ప్రేమ ఎన్నడూ చలించలేదు. తండ్రి చిత్తాన్ని ఏ సంకోచమూ లేకుండా సంపూర్ణంగా స్వీకరించడం ద్వారా ఆయన తన మానవ జీవితాన్ని అత్యంత దృఢమైన పునాదిపై నిర్మించుకున్నారు. యేసు తండ్రి స్వరాన్ని విని, దాని ప్రకారం పరిపూర్ణంగా నడుచుకున్నారు; అందువల్ల ఏదీ ఆయన శాంతిని హరించలేకపోయింది. సిలువను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు కూడా యేసు ప్రతి మానవ సద్గుణంలోని పరిపూర్ణతను వ్యక్తపరిచారు. పశ్చాత్తాపంతో తన సిలువను మోసుకొని ఆయనను అనుసరించే ప్రతి పాపికీ ఆయన ఉదారంగా కృపను అనుగ్రహిస్తున్నారు.

మీరు ఎదుర్కొన్న సిలువలను, భవిష్యత్తులో ఎదుర్కోవలసి రావచ్చిన సిలువలను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ పోరాటాలను మీరు ఎలా ఎదుర్కొన్నారు? మీ జీవితంలో రాబోయే తుపానులకు మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, మన ప్రభువు మిమ్మల్ని తన ఇంటికి పిలిచే రోజుకు మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? దృఢమైన పునాది కలిగి మరణాన్ని ఎదుర్కొనేవారు అసాధారణమైన నిరీక్షణతో దానిని ఎదుర్కొంటారు. ప్రతిరోజూ యేసు మాటలను విని వాటి ప్రకారం నడుచుకోవడం ద్వారా ఆ పునాది నిర్మించబడుతుంది. పాపపు అలవాట్లనే పునాదిగా చేసుకున్నవారు కష్టాల మధ్య నిరాశలో మునిగిపోతారు; క్రీస్తులో దృఢంగా నిలిచి ఉండలేరు. ఇప్పుడూ ప్రతిరోజూ క్రీస్తుపైనా ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తంపైనా మీ జీవితాన్ని నిర్మించుకోండి. అప్పుడు ఆయన మిమ్మల్ని కాపాడి, ఈ జీవితంలో పవిత్రతా శిఖరాలను చేరుకోవడానికీ, పరలోకంలో గొప్ప మహిమను పొందడానికీ అవసరమైన ప్రతి సద్గుణంతో మిమ్మల్ని నింపుతారు.

నా ప్రభువా, నా దృఢమైన పునాదివైన నీ మీదా, నీ చిత్తం మీదా మాత్రమే నా జీవితం నిర్మించబడాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. నీ స్వరాన్ని వినే చెవులను, నిన్ను అనుసరించే దృఢ సంకల్పాన్ని నాకు దయచేయి. తద్వారా నీ పట్ల, ఇతరుల పట్ల నాకున్న ప్రేమ ఎంత బలంగా ఉండాలంటే, నీలో నేను అన్నిటినీ సహించగలగాలి; నీ ద్వారా పరలోక మహిమలకు చేర్చబడాలి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అంధత్వానికి స్వస్థత

ఆగమనకాలం మొదటి వారంలోని శుక్రవారం

యేసు ఆ దారిన వెళుతుండగా, ఇద్దరు అంధులు ఆయనను వెంబడిస్తూ, “దావీదు కుమారుడా, మాపై దయచూపు!” అని కేకలు వేశారు. మత్తయి 9:27

ఈ ఇద్దరిని ఒక క్షణం ఊహించుకోండి. ఈ వాక్యభాగానికి కొద్దిముందు, యేసు ఒక కుష్ఠరోగిని స్వస్థపరిచారు, ఒక రోమా శతాధిపతి సేవకునికి స్వస్థతనిచ్చారు, పేతురు అత్తకు ఆరోగ్యాన్ని తిరిగి ప్రసాదించారు, పక్షవాతంతో ఉన్న వ్యక్తిని నడిపించారు, ఎన్నో సంవత్సరాలుగా రక్తస్రావంతో బాధపడుతున్న ఒక స్త్రీ రక్తస్రావాన్ని నిలిపివేశారు. ఆయన దయ్యాలను వెళ్లగొట్టి, వాటి పీడన నుంచి ప్రజలను విముక్తులను చేశారు; పన్నెండేళ్ల బాలికను మరణం నుంచి కూడా లేపారు. “దావీదు కుమారుడా, మాపై దయచూపు!” అని ఈ ఇద్దరు అంధులు కేకలు వేయడాన్ని మనం ఊహించుకునేటప్పుడు ఈ నేపథ్యం ఎంతో ముఖ్యమైనది.

యేసు గురించీ ఆయన అద్భుతాల గురించీ వార్తలు వేగంగా వ్యాపిస్తున్నాయి. ఆ కాలంలో, ఆ సంస్కృతిలో, కుటుంబం పోషించగలిగితే తప్ప, అంధత్వం తరచూ భిక్షాటనతో జీవించే పరిస్థితికి దారితీసేది. ఈ ఇద్దరూ తమ శారీరక అంధత్వం వల్ల మాత్రమే కాక, దానితోపాటు సమాజంలో పక్కకు నెట్టివేయబడటం వల్ల కూడా ఎంతో బాధపడ్డారు. అప్పుడు వారు ఈ కొత్త రబ్బీ గురించి—దావీదు వంశానికి చెందిన ఒక ప్రవక్త గురించి, బహుశా అందరూ ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయ గురించి—ఒకదాని తర్వాత మరొకటిగా ఎన్నో సంగతులు వినడం మొదలుపెట్టారు. ఆయన అద్భుతాల గురించి విని, ఆయన తమను కూడా స్వస్థపరచగలరని వెంటనే ఆశపడ్డారు. అందుకే యేసు ఆ దారిన వెళుతున్నప్పుడు వారు ఏమాత్రం సంకోచించలేదు.

శారీరక స్వస్థతలు యేసు ప్రధాన ధ్యేయం కాకపోయినా, ఈ కార్యాలు ఆయన కనికరాన్ని, దైవిక అధికారాన్ని శక్తివంతంగా వ్యక్తపరిచాయి. స్వస్థతనివ్వడం ద్వారా ఆయన కలత చెందిన హృదయాలకు శాంతినీ ఆనందాన్నీ అందించారు. అయితే, అంతకంటే ముఖ్యంగా, తన మాటలకు దైవిక అధికారం ఉందని ఆయన చూపించారు. మత్తయి సువార్తలో యేసు బోధల సారాంశమైన కొండమీది ప్రసంగం ముందుగా వచ్చేలా అమర్చబడింది. దాని తర్వాత వరుసగా అద్భుతాలు వస్తాయి. ఈ అద్భుతాలు ఆయన స్వస్థపరిచినవారి పట్ల ప్రేమకార్యాలుగా ఉండటంతోపాటు, నేడు మనం కూడా ఆయన వాక్యాన్ని విని దానికి విధేయులమై ఉండాలని మనల్ని ఒప్పించడానికి తోడ్పడతాయి.

ఈ ఇద్దరు అంధుల విశ్వాసాన్ని ఆదర్శంగా తీసుకోవడానికి మనం పిలువబడ్డాం. మన అవసరాలన్నిటికీ యేసే సమాధానమని, మన ఆత్మలను స్వస్థపరచగల ఏకైక వ్యక్తి ఆయనేనని మనం విశ్వసించాలి. వారి శారీరక అంధత్వాన్ని మన ఆధ్యాత్మిక అంధత్వానికి ఒక ఉపమానంగా చూడవచ్చు. శారీరక స్వస్థత కోసం వారు మొరపెట్టుకున్నట్లే, ఆధ్యాత్మిక స్వస్థత కోసం మనం మొరపెట్టుకోవాలి.

ఈ ఇద్దరు అంధుల మనోవైఖరిని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. వారి గురించి మనకు తెలిసింది తక్కువే అయినా, కారుణ్యం కోసం, స్వస్థత కోసం వారు యేసుకు మొరపెట్టుకున్నారని మనకు తెలుసు. వారి ప్రార్థన మన ప్రార్థనగా మారాలి; వారి నిరీక్షణ మన నిరీక్షణగా మారాలి; వారి ఆర్తనాదం కారుణ్యం కోసం మన విన్నపంగా మారాలి. వారు కోరిన స్వస్థత, ఈ రోజు మనం ముఖ్యంగా సయోధ్య సంస్కారం ద్వారా కోరుకునే స్వస్థతలో ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈ సంస్కారంలోనే మన పక్కగా వెళ్తున్న యేసును మనం కలుసుకుంటాం; ఇక్కడే కారుణ్యం కోసం మొరపెట్టుకుంటాం, ఆధ్యాత్మికంగా స్వస్థత పొందుతాం. మన ఆధ్యాత్మిక అంధత్వం నుండి స్వస్థత పొందాలని తపిస్తూ, పట్టుదలతో యేసుకు మొరపెట్టుకుందాం; ప్రార్థనలో వెనుదిరగకుండా ఆయనను అనుసరిద్దాం. ఆయన మన మొర విని మనకు సమాధానమిస్తారు.

నన్ను స్వస్థపరచే నా ప్రభువా, ప్రకృతిపైనా, దయ్యాలపైనా, ప్రతి వ్యాధిపైనా—మరణంపైనా సైతం—నీకున్న దైవిక శక్తిని నీ అనేక అద్భుతాలు చూపుతున్నప్పటికీ, నీవు అందించే అత్యంత గొప్ప స్వస్థత పాపం నుండి నా ఆత్మకు కలిగించే స్వస్థతే. ప్రభువా, దయచేసి నాపై జాలి చూపుము. నేను నిన్ను తెలుసుకొని, నిన్ను అనుసరించి, నీ చిత్తానుసారం జీవించేలా నాలోని ఆధ్యాత్మిక అంధత్వాన్ని స్వస్థపరచుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


కష్టాల్లో ఉన్నవారిని, విడిచిపెట్టబడినవారిని ప్రేమించడం

ఆగమనకాలం మొదటి వారంలోని శనివారం

“యేసు అన్ని పట్టణాల్లోనూ గ్రామాల్లోనూ తిరుగుతూ, వారి ప్రార్థనా మందిరాల్లో బోధిస్తూ, రాజ్య సువార్తను ప్రకటిస్తూ, ప్రతి వ్యాధిని, ప్రతి అనారోగ్యాన్ని నయం చేశారు.” మత్తయి 9:35

ఈ ఒక్క వాక్యమే యేసు బహిరంగ పరిచర్య గురించి ఎంతో చెబుతుంది. ఆయన కేవలం కొన్ని ప్రసంగాలు చేయడమో, అనారోగ్యంతో ఉన్న కొద్దిమందిని స్వస్థపరచడమో మాత్రమే చేయలేదు. ఆయన “అన్ని పట్టణాల్లోనూ గ్రామాల్లోనూ తిరుగుతూ…బోధిస్తూ…సువార్తను ప్రకటిస్తూ…” “ప్రతి వ్యాధిని, ప్రతి అనారోగ్యాన్ని” నయం చేశారు.

యేసు బహిరంగ పరిచర్య సుమారు మూడు సంవత్సరాల పాటు కొనసాగిందనే విషయాన్ని ధ్యానించడం ముఖ్యం. ఆ మూడు సంవత్సరాలూ ఆయన నిరంతరం బోధిస్తూ, స్వస్థపరుస్తూ, ప్రజలతో మమేకమవుతూ గడిపారు. ఈ కాలంలో యేసు అనేక వేలమందిని కలుసుకున్నారు; ఆయన చేసిన కార్యాల వార్త ఇశ్రాయేలు అంతటా, దాని వెలుపల కూడా వ్యాపించింది.

అయితే, యేసు బహిరంగ పరిచర్య అన్ని విధాలా పరిపూర్ణమైనదే అయినప్పటికీ, అది కేవలం ఆరంభం మాత్రమేనని ఈనాటి సువార్తలోని మిగతా భాగం వెల్లడిస్తుంది. తన సభను ఏర్పరచడం ద్వారా ఆయన కొనసాగించే పరిచర్యకు అది పునాది అయింది.

సువార్త కొనసాగుతున్న కొద్దీ, యేసు కరుణామయ హృదయాన్ని మనం మరింతగా అర్థం చేసుకుంటాం. ఆయన జనసమూహాలను చూసినప్పుడు, “కాపరిలేని గొర్రెలవలె వారు కష్టాల్లో ఉండి, విడిచిపెట్టబడినవారుగా ఉన్నందున ఆయన హృదయం వారిపై జాలితో కదిలిపోయింది.” ఆయన మూడు సంవత్సరాల పరిచర్య కేవలం పునాది మాత్రమే; ఆయన కారుణ్య హృదయం కరుణతో పొంగిపొర్లడం ప్రారంభించింది.

తాను దేవుడే అయినప్పటికీ, యేసు తనను తాను కాలస్థల పరిమితుల్లోని మానవ సంబంధాలకు పరిమితం చేసుకున్నారు. అందువల్ల కష్టాల్లో ఉండి, విడిచిపెట్టబడిన ప్రతి ఆత్మతోనూ తన మానవ రూపంలో వ్యక్తిగతంగా మమేకం కావడం ఆయనకు సాధ్యం కాలేదు. అందుకే ఆయన తన శిష్యులతో, “తన పంటకోతకు పనివారిని పంపమని పంట యజమానిని వేడుకోండి” అని చెప్పారు. ఆ తరువాత ఆయన తన పన్నెండుమంది అపొస్తలులను పిలిచి, బోధించే, స్వస్థపరచే తన పరిచర్యలో పాలుపంచుకోవడానికి వారికి అధికారం ఇచ్చి, “ఇశ్రాయేలు ఇంటిలో తప్పిపోయిన గొర్రెల” వద్దకు వారిని పంపారు.

తరువాత, లూకా 10:1–2లో నమోదు చేయబడినట్లుగా, యేసు తాను శ్రమలు అనుభవించి మరణించబోయే యెరూషలేముకు పన్నెండుమందితో కలిసి తన చివరి ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించినప్పుడు, డెబ్బైమంది (లేదా డెబ్బై రెండుమంది) శిష్యులను తనకు ముందుగా పంపడం ద్వారా తన ప్రేషిత కార్యాన్ని మరింత విస్తరించారు. తన పునరుత్థానం తరువాత యేసు తన అపొస్తలులకు ఇంకా ఇలా ఆజ్ఞాపించారు: “కాబట్టి మీరు వెళ్లి, అన్ని జాతులవారిని శిష్యులుగా చేయండి; తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ నామమున వారికి జ్ఞానస్నానం ఇవ్వండి; నేను మీకు ఆజ్ఞాపించినవన్నీ పాటించమని వారికి బోధించండి” (మత్తయి 28:19–20). ఈ ప్రేషిత కార్యం మేడగదిలో సమావేశమైన కనీసం 120 మంది శిష్యులకు త్వరగా వ్యాపించింది. పవిత్రాత్మ తొలి సభకు మార్గనిర్దేశం చేస్తూ ఉండగా, కొత్తగా విశ్వాసాన్ని స్వీకరించిన వేలమంది సువార్త ప్రచారకులై, దేవుని వాక్యాన్ని వ్యాప్తి చేశారు.

“కష్టాల్లో ఉన్నామని, విడిచిపెట్టబడ్డామని” భావించే వారందరిపట్ల కరుణతో పొంగిపొర్లే యేసు తిరుహృదయాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. వారికి క్రీస్తు హృదయంగా ఉండటమే మీకు అప్పగించబడిన కార్యం—వారిని ప్రేమించడం, వారి భారాలు తొలగిపోవాలని తపించడం, మంచి కాపరి అయిన క్రీస్తు వద్దకు వారిని నడిపించడం. ఈ కార్యం నుండి వెనుకాడకండి. ఎందుకంటే మీకు అప్పగించబడిన ఈ కార్యం, యేసు స్వయంగా నెరవేర్చే ఏకైక నిత్య ప్రేషిత కార్యానికి కొనసాగింపు, దానిలో భాగస్వామ్యం.

అత్యంత పవిత్రుడవైన మంచి కాపరీ, నీ మానవ హృదయం పరిపూర్ణమైన దైవప్రేమతో జ్వలిస్తూ, నీ కారుణ్యం అవసరమైన ప్రతి ఆత్మను తాకాలని తపిస్తోంది. నేను కలుసుకునే వారందరి రక్షణ కోసం నీకున్న తపన నాకూ కలిగేలా, ఈ లోకంలో నీ దైవిక సాన్నిధ్యానికి తగిన సాధనంగా మారేలా, దయచేసి నా హృదయాన్ని నీ హృదయంలా మార్చుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!