தமிழ்

பதினான்காம் நாள்: முன்முடிவு

தவக்காலத்தின் இரண்டாம் வாரம் வியாழக்கிழமை

முதல் சோதனையில் சாத்தான் நம் ஆண்டவரிடம் தொடர்ந்து, “…இந்தக் கற்கள் அப்பங்களாகும்படி கட்டளையிடும்” என்று கூறுகிறான். கடவுளின் மகன் என்ற இயேசுவின் அடையாளத்தை நுட்பமாகக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதோடு இந்தச் சோதனை தொடங்குகிறது என்பதை நாம் ஏற்கெனவே சிந்தித்தோம். ஆனால், அதன் பின் அலகை முன்முடிவு செய்யும் தவற்றையும் செய்கிறான். நாற்பது பகலும் இரவும் நோன்பிருந்ததால் இயேசு மிகுந்த பசியோடு இருப்பார் என்றும், தம் பசியைத் தீர்க்கக் கற்களை அப்பங்களாக மாற்றும் வாய்ப்பை உடனே பயன்படுத்திக்கொள்வார் என்றும் அலகை முன்முடிவு செய்தான்.

முதலில், இது அலகையின் அறிவீனத்தைக் காட்டுகிறது. வறண்ட, கடுமையான பாலைநிலச் சூழலில் நாற்பது நாள்கள் செபத்திலும் நோன்பிலும் நிலைத்திருந்து, விண்ணகத் தந்தையின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதால் இயேசு பெற்ற ஆன்மிக உணவைவிட, தம் வயிற்றுக்கான உணவையே அவர் தேர்ந்தெடுப்பார் என்று அலகை நினைத்ததாகத் தெரிகிறது. நம் ஆண்டவர் இந்தச் சோதனையை நிராகரித்தபோதிலும், நாம் பல வேளைகளில் அதை விரும்பி ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.

அலகை நம்மைப் பார்த்து நம்மைச் சோதிக்கத் தீர்மானிக்கும்போது, ஏதோ ஒரு விதத்தில் நாம் பசியோடு இருக்கிறோம் என்றும், அந்தப் பசியைத் தீர்க்கத் தேவையானதைச் செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம் என்றும் பொதுவாக முன்முடிவு செய்வான். இந்தப் பசி உணவுக்கானது மட்டுமல்ல; நிறைவை நாடும் நம்முடைய எந்தவொரு அளவுமீறிய ஆசையாகவும் இருக்கலாம். நீங்கள் எவற்றைப் பற்றி அதிகமாகச் சிந்திக்கிறீர்கள், எவற்றிலேயே மனதைப் பதித்திருக்கிறீர்கள், எவற்றைத் தீவிரமாக விரும்புகிறீர்கள், அல்லது சுயநலத்தால் எவற்றைத் தவிர்க்கிறீர்கள் என்பதை நினைவுகூர்வதன் மூலம், உங்கள் வாழ்விலுள்ள அந்த அளவுமீறிய ஆசைகளைக் கண்டறியலாம். வருந்தத்தக்க வகையில், நம்மைப் பற்றிய அலகையின் கணிப்பு பெரும்பாலும் சரியாகவே இருக்கிறது. மிகவும் எளிதானதும், மிகுந்த இன்பமும் மகிழ்ச்சியும் உடனடி மனநிறைவும் தருவதுமான ஒன்றையே நாம் பல வேளைகளில் தேர்ந்தெடுக்கிறோம். அலகை நம்மிடம், “இப்படி இன்பம் அனுபவிக்க நீ தகுதியுள்ளவன். இதை நீ உழைத்துச் சம்பாதித்திருக்கிறாய். உனக்கே ஒரு பரிசு கொடுத்துக்கொள்” என்கிறான். அல்லது, “இது மிகவும் கடினமானது. உன்னிடம் அளவுக்கு அதிகமாக எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இவ்வாறு உன்மீது சுமையை ஏற்றிக்கொள்ளாதே” என்று சொல்லியும் அலகை நம்மைச் சோதிக்கக்கூடும்.

ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் ஒரே குறிக்கோளில் முழுக் கவனம் செலுத்த வேண்டும். என்ன நேர்ந்தாலும், கடவுளின் திருவுளம் பெரும் தியாகத்தைக் கோரும்போதும், நாம் அதையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். இதை இன்னும் எளிதாகச் செய்வதற்கு, நம்மைப் பற்றி அலகை முன்முடிவு செய்ய இடமளிக்கும் காரியங்களை நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும். உணவிலோ பானத்திலோ நீங்கள் வழக்கமாக இன்பநிறைவைத் தேடுகிறீர்கள் என்பது அலகைக்குத் தெரியுமா? அப்படியானால், அவன் அந்த வழியில் உங்களைச் சோதிப்பான். சோம்பலோடு நீங்கள் போராடுகிறீர்கள் என்பது அவனுக்குத் தெரியுமா? அப்படியானால், அதையே அவன் ஒரு தந்திரமாகப் பயன்படுத்துவான். எந்தச் சோதனைகளுக்கு நாம் இணங்குவோம் என்று அலகை முன்முடிவு செய்கிறான் என்பதைக் கண்டறிந்து, அந்தப் பழக்கங்களைத் தூய்மைப்படுத்த முயல்வதே நமது குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் தீயவனின் முன்முடிவு தோற்கடிக்கப்படும்.

உங்களைப் பற்றி அலகை செய்யும் முன்முடிவுகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அந்த நாற்பது பகலும் இரவும் தாம் நோன்பிருக்க வேண்டும் என்ற தந்தையின் திருவுளத்திற்கு உண்மையாய் இருப்பதைவிட, தம் உடல் பசியைத் தீர்த்துக்கொள்ளும்படி நம் ஆண்டவர் சோதிக்கப்பட்டபோது, எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பது அவருக்கு எளிதாக இருந்தது. உடலின் விருப்பங்களை நிறைவு செய்வது இயேசுவுக்கு ஒரு பொருட்டாகவே இருக்கவில்லை; ஏனெனில், மனித வாழ்வின் நிறைவை அவர் இன்னும் ஆழமான முறையில் பெற்றிருந்தார். தம் தந்தையின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதே அவருடைய உணவாகவும் நிறைவாகவும் இருந்தது. நாமும் நம் ஆண்டவரைப் பின்பற்ற முயன்று, எவ்வளவு விலை கொடுக்க வேண்டியிருந்தாலும், எளிதானவற்றையோ, உடல் இச்சைகளை நிறைவேற்றுபவற்றையோ, இன்ப நாட்டத்திற்கு இடமளிப்பவற்றையோ தேர்ந்தெடுப்பதைவிட, எப்போதும் தந்தையின் திருவுளத்தையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். நாம் அவ்வாறு செய்தால், அலகையின் சோதனைகள் பயனற்றவை மட்டுமல்ல, அறிவீனமானவையும்கூட என்பதைக் கண்டுகொள்வோம்.

சோதனைக்கு உட்பட்ட என் ஆண்டவரே, நாற்பது நாள்கள் நோன்பிருந்த பின் உமது உணவு வேட்கைக்கு இடமளிக்கும்படி உம்மைத் தூண்டிவிட முடியும் என்று அலகை தன் அறிவீனத்தில் நினைத்தான். உமது புனித வாழ்வைப் பலியாக ஒப்புக்கொடுப்பதில் உமக்கிருந்த மனவுறுதியின் வலிமையை அலகை தெளிவாகவே புரிந்துகொள்ளவில்லை. அலகையின் அதே அறிவீனம்தான் உமக்கு எதிராக வெறுப்பைத் தூண்டிவிட அவனைத் தூண்டியது; அந்த வெறுப்பே நீர் சிலுவையில் அறையப்படுவதற்கு வழிவகுத்தது. உமது தன்னலமின்மையும் தியாகமும் எப்போதும் இறுதி வெற்றியைப் பெற்றன. பாவத்தின் அறிவீனத்தையும் தீயவனின் சோதனைகளையும் வெல்லத் தேவையான துணிவையும் வலிமையையும் நான் பெறும்படி, உம்மைப் பின்பற்ற எனக்குத் தேவையான அருளைத் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

இதையும் காண்க: பதினான்காம் நாள்: சிலுவையடியில் 40 நாள்கள்

பொருளடக்கம்

தவக்காலத்திற்காக மேலும்

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்: