பல வேளைகளில் நீ மிகுந்த வேதனையை அனுபவிக்க நான் அனுமதிக்கிறேன்.
இந்த அனுபவங்களை ஓர் ஆசீர்வாதமாகப் பார்.
உன் துன்பம் மறைந்துபோகும்,
உன் வேதனையை என்னிடம் ஒப்படைக்கும்போது.
இந்த அனுபவங்கள் உன்னை வளரச் செய்கின்றன,
என் திட்டத்தின் அடுத்த கட்டத்திற்கு நான் உன்னை வழிநடத்தும்படி.
உன் துன்பத்தைத் திரும்பிப் பார்க்காதே.
ஞானமுள்ள மனிதன் புரிந்துகொள்கிறான்.
அவன் என் நன்மைத்தனத்தை அறிந்திருக்கிறான்;
தான் தாங்கிக்கொள்ளும் அனைத்தும் என் பணியில் தன்னை வலுப்படுத்துகின்றன என்பதையும் புரிந்துகொள்கிறான்.
நீ செல்லும் திசையைத் தேர்ந்தெடு,
ஆனால் என் வழிகளை
எல்லாரும் எப்போதும் எளிதில் புரிந்துகொள்வதில்லை என்பதை உணர்ந்துகொள்.
என் வழியைத் தேர்ந்தெடு,
நீ ஆசீர்வதிக்கப்படுவாய்.
அச்சத்தைச் சுமப்பதால் உனக்கு நன்மை ஏதுமில்லை,
நீ என் வழிகளைப் பின்பற்றும்போது.
உன் வேதனை எனக்குப் புகழ் சேர்க்கிறது,
என் நோக்கத்திற்காக நீ துன்புறுகிறாய் என்பதை உணரும்போது.
உனக்குள் வலிமை வளர்வதை உணர்ந்துகொள்,
நீ என் வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது.
இந்த அமைதி உன்னுள் நுழைந்து, உன்னை நிரப்பி, உன்னை உயர்த்தி,
உன் பாதையில் எதிர்ப்படுவோரிடமும் நிரம்பி வழியட்டும்.