Polski

Święty Izydor Oracz


Ilustracja: Joseph von Führich, za pośrednictwem Wikimedia Commons

15 maja: Święty Izydor — wspomnienie dowolne w USA

ok. 1070–ok. 1130
Patron Madrytu, gospodarstw rolnych, rolników, murarzy i społeczności wiejskich
Wzywany o ochronę przed śmiercią dziecka
Kanonizowany przez papieża Grzegorza XV 12 marca 1622 roku
Kolor liturgiczny: biały
Wersja: Pełna – Skrócona

Kanały podcastu:
Apple – Spotify – iHeart – Audible

Cytat:
Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane. ~Mateusz 6:33

Rozważanie: Święty Izydor, którego dziś czcimy, jest często nazywany Izydorem Robotnikiem lub Izydorem Oraczem. Był zwyczajnym człowiekiem, mężem i ojcem, który wiódł pokorne i proste życie, pracując na polach właściciela ziemskiego. Jego niezwykła wiara, dzięki której zawsze szukał najpierw królestwa Bożego, daje nam wspaniały przykład osiągania niezwykłej świętości pośród zwyczajnego trudu codziennej pracy.

Izydor urodził się w Madrycie w ubogiej rodzinie. Jego rodzice byli jednak bogaci w cnoty i pielęgnowali w nim głęboką wiarę. Na chrzcie otrzymał imię Izydor na cześć świętego Izydora z Sewilli, wielkiego hiszpańskiego uczonego i biskupa Sewilli, który żył około 500 lat wcześniej. Z powodu ubóstwa rodziny Izydor Oracz nie zdobył wykształcenia. Zamiast tego od najmłodszych lat pracował jako najemny robotnik u zamożnego właściciela ziemskiego. Właściciel bardzo polubił Izydora i traktował go jak syna, powierzając mu nawet zarządzanie swoim majątkiem. Uważa się, że Izydor przez sześćdziesiąt lat żył jako robotnik, choć według innych przypuszczeń mógł umrzeć w wieku około czterdziestu lat.

Co sprawiło, że ten pokorny i prosty człowiek znalazł się w gronie świętych Kościoła? Przede wszystkim mówi się, że Izydor był wyjątkowo hojny wobec ubogich. Choć sam był biedny, wraz z żoną regularnie rozdawał to niewiele, co mieli, ludziom znajdującym się w jeszcze większej potrzebie. Mówi się również, że był człowiekiem głębokiej modlitwy. Codziennie przed pracą uczestniczył we Mszy świętej, każdego dnia stawiając Boga na pierwszym miejscu. A za jego wstawiennictwem dokonywały się liczne cuda, nie tylko za jego życia, lecz także po śmierci.

Izydor i jego żona mieli jednego syna. Jedna z legend głosi, że ich maleńkie dziecko wpadło do głębokiego dołu. Izydor i jego żona modlili się żarliwie i nagle poziom wody w dole zaczął się podnosić. Wkrótce woda wyniosła chłopca na powierzchnię, dzięki czemu Izydor i jego żona mogli go wyciągnąć.

Inna legenda głosi, że ponieważ Izydor każdego ranka uczestniczył we Mszy świętej, przychodził do pracy później niż pozostali najemni robotnicy. Kiedy właściciel ziemski usłyszał skargi na spóźnienia Izydora, postanowił zbadać sprawę. Rzeczywiście odkrył, że Izydor regularnie przychodził później niż inni. Kiedy poszedł zwrócić mu na to uwagę, spotkała go wielka niespodzianka. Zbliżając się do Izydora orzącego pole, zobaczył, że obok niego orzą inni, wyglądający jak aniołowie, a ich woły również miały anielski wygląd. W ten sposób Bóg nagrodził Izydora pomocą aniołów, dzięki której wykonywał on jeszcze więcej pracy niż inni, ponieważ każdego dnia stawiał Boga na pierwszym miejscu.

Izydor z wielką troską opiekował się także wszystkimi Bożymi stworzeniami. Według jednej z legend pewnego zimowego dnia, gdy niósł worek ziarna do zmielenia, zobaczył głodne ptaki i podzielił się z nimi ziarnem, co wywołało krytykę ze strony współpracownika. Kiedy jednak ziarno z jego uszczuplonego worka zostało zmielone i oddane mu w postaci mąki, okazało się, że miał jej dwa razy więcej niż pozostali.

Inne legendy opowiadają o tym, jak Izydor przywrócił do życia córkę właściciela ziemskiego, u którego pracował, sprawił, że w suchym miejscu wytrysnęło źródło wody, aby napoić spragnionych, oraz w cudowny sposób zapewnił pełny garnek jedzenia, by nakarmić ubogich, głodnych przybyszów. 

Również żonę Izydora, Marię, uważano za osobę odznaczającą się wielką świętością. Gdy ich jedyny syn zmarł w bardzo młodym wieku, małżonkowie przyrzekli żyć we wstrzemięźliwości małżeńskiej i wspólnie oddali się wyłącznie Bogu. W Hiszpanii Maria jest nazywana Santa María de la Cabeza (Święta Maria od Głowy). Przypisuje się jej cuda, a relikwia jej głowy do dziś jest noszona w procesji. Wierzy się, że za jej wstawiennictwem wielokrotnie padał deszcz na terenach wiejskich podczas suszy.

Po śmierci Izydora cuda nie ustawały. Według przekazów Alfons VIII, król Kastylii, podczas bitwy z muzułmanami w 1212 roku miał wizję świętego Izydora, który wskazał jemu i jego wojsku drogę do zwycięstwa. W tym samym roku, po powodzi, ciało świętego Izydora zostało w cudowny sposób wydobyte z grobu i stwierdzono, że nie uległo rozkładowi. Kilka wieków później, gdy Filip III, król Hiszpanii, dotknął ciała świętego Izydora, został cudownie uzdrowiony z ciężkiej choroby. Łącznie na przestrzeni wieków wstawiennictwu Izydora przypisano ponad 400 cudów.

Kolejnym wielkim zaszczytem, który spotkał tego prostego, ubogiego i pokornego rolnika, była jego kanonizacja dokonana przez papieża Grzegorza XV w 1622 roku. Został kanonizowany w tym samym czasie, podczas tej samej uroczystości, co jedni z najbardziej znanych i kochanych świętych w historii Kościoła: święci Ignacy Loyola, Franciszek Ksawery, Teresa z Ávili i Filip Neri.

Święty Izydor jest patronem Madrytu, a jego święto jest powszechnie obchodzone w tym mieście i w całej Hiszpanii. Jest również czczony w wielu społecznościach wiejskich w Chile, Nikaragui, Peru, na Filipinach i w Stanach Zjednoczonych. Święty Izydor jest świętym ludzi pracy. Podczas pracy nieustannie się modlił, ofiarując swój trud jako akt miłości do Boga. Życie świętego Izydora ukazuje wielką godność pracy i wskazuje zwykłemu robotnikowi drogę do świętości. Codzienna praca i trud mogą stać się sposobem oddawania czci Bogu. Święty Izydor stawiał Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu. Z jego wiary i miłości do Boga wypływał blask jego pracy, miłości bliźniego i godności.

Modlitwa: Święty Izydorze, urodziłeś się w ubóstwie i przez całe życie pracowałeś w pocie czoła. Wszystko, co czyniłeś, czyniłeś na chwałę Boga. Nawet drobne zadania były uświęcone w twoim życiu. Proszę, módl się za mnie, abym znajdował godność i świętość w wykonywaniu z miłością najbardziej prozaicznych obowiązków i prac mojego życia. Obym zawsze szukał najpierw królestwa Bożego, stawiając Jego wolę w centrum mojego życia. Święty Izydorze Oraczu, módl się za mną. Jezu, ufam Tobie.

Rozważanie zaczerpnięte z:

Święci i święta roku liturgicznego
Tomy I–IV


Dalsza lektura:

Święci i święta katolickie & uroczystości

Catholic News Agency

Catholic Exchange

Catholic Culture

Żywoty świętych Butlera

Encyklopedia katolicka

Informacje o świętych katolickich

Franciscan Media

Wikipedia

Wszyscy święci dzisiejszego dnia

Wszyscy święci roku liturgicznego


(Wersja skrócona)

15 maja: Święty Izydor — wspomnienie dowolne w USA

ok. 1070–ok. 1130
Patron Madrytu, gospodarstw rolnych, rolników, murarzy i społeczności wiejskich
Przyzywany dla ochrony przed śmiercią dziecka
Kanonizowany przez papieża Grzegorza XV, 12 marca 1622 roku

Czczony dzisiaj święty Izydor jest często nazywany Izydorem Oraczem lub Izydorem Rolnikiem. Był zwyczajnym człowiekiem, mężem i ojcem, który prowadził pokorne i proste życie, pracując na roli u właściciela ziemskiego. Jego wiara jest przykładem osiągania świętości pośród zwykłego trudu codziennej pracy.

Izydor urodził się w ubogiej rodzinie w Madrycie, a jego rodzice rozbudzali w nim głęboką wiarę. Od młodych lat pracował jako robotnik najemny u zamożnego właściciela ziemskiego, który bardzo go polubił i traktował jak syna, powierzając mu nawet zarządzanie swoim majątkiem. 

Izydor i jego żona regularnie dzielili się tym, co mieli, choć było tego niewiele, z ludźmi znajdującymi się w jeszcze większej potrzebie. Izydor regularnie uczestniczył we Mszy świętej przed pracą, każdego dnia stawiając Boga na pierwszym miejscu. Za jego wstawiennictwem dokonywały się liczne cuda, nie tylko za jego życia, lecz także po śmierci.

Izydor i jego żona mieli jednego syna. Według jednej z legend ich maleńkie dziecko wpadło do głębokiego dołu. Izydor i jego żona modlili się żarliwie i nagle woda w dole zaczęła się podnosić. Woda wyniosła chłopca na powierzchnię, dzięki czemu Izydor i jego żona mogli go wyciągnąć.

Inna legenda mówi, że właściciel ziemski, u którego pracował Izydor, otrzymywał skargi, iż Izydor spóźnia się do pracy, ponieważ każdego ranka uczestniczy we Mszy świętej. Kiedy właściciel poszedł rozmówić się z Izydorem, spotkała go wielka niespodzianka. Gdy zbliżał się do Izydora orzącego pole, zobaczył, że obok niego orzą inni, wyglądający jak aniołowie, a ich woły również miały anielski wygląd. W ten sposób Bóg nagrodził Izydora pomocą aniołów, dzięki której mógł wykonać jeszcze więcej pracy niż inni.

Według jednej z legend, gdy Izydor niósł worek ziarna do zmielenia, podzielił się ziarnem z głodnymi ptakami, co wywołało krytykę ze strony współpracownika. Kiedy jednak ziarno z jego uszczuplonego worka zostało zmielone i oddane mu w postaci mąki, miał jej dwa razy więcej niż inni.

Żonę Izydora, Marię, również uważano za bardzo świątobliwą. Kiedy ich jedyny syn zmarł w bardzo młodym wieku, małżonkowie złożyli przyrzeczenie wstrzemięźliwości małżeńskiej i wspólnie oddali się wyłącznie Bogu. W Hiszpanii Maria jest nazywana Santa María de la Cabeza (Święta Maria od Głowy). Wierzy się, że za jej wstawiennictwem wielokrotnie podczas suszy na terenach wiejskich spadał deszcz.

Po śmierci Izydora cuda nadal się dokonywały. Według przekazów święty Izydor poprowadził wojsko króla Alfonsa VIII drogą ku zwycięstwu nad muzułmanami w 1212 roku. Kilka wieków później Filip III, król Hiszpanii, został cudownie uzdrowiony z ciężkiej choroby, gdy dotknął ciała świętego Izydora. Łącznie na przestrzeni wieków wstawiennictwu Izydora przypisano ponad 400 cudów.

Kolejnym wielkim zaszczytem dla tego prostego, ubogiego i pokornego rolnika była jego kanonizacja przez papieża Grzegorza XV w 1622 roku, podczas tej samej uroczystości, na której kanonizowano jednych z najbardziej znanych i umiłowanych świętych w historii Kościoła: Ignacego Loyolę, Franciszka Ksawerego, Teresę z Ávili i Filipa Nereusza.

Święty Izydorze, urodziłeś się w ubóstwie i przez całe życie pracowałeś w pocie czoła, aby oddawać chwałę Bogu. Proszę, módl się, abym znajdował godność i świętość w wykonywaniu z miłością najbardziej prozaicznych obowiązków i prac mojego życia. Obym zawsze szukał najpierw królestwa Bożego, stawiając Jego wolę w centrum mojego życia. Święty Izydorze Oraczu, módl się za mną. Jezu, ufam Tobie.

Powrót do pełnej wersji

Udostępnij tę stronę: