प्रायश्चित्तकाळातील पहिल्या रविवारचा (वर्ष अ) पुढील शुभवर्तमानाचा उतारा चिंतन क्रमांक 1–27 यांचा आधार असेल.
मत्तय 4:1–11
त्या वेळी आत्म्याने येशूला वाळवंटात नेले,
तेथे सैतान त्याला मोहात पाडणार होता.
चाळीस दिवस व चाळीस रात्री उपवास केल्यावर
त्याला भूक लागली.
मोहात पाडणारा त्याच्याजवळ येऊन म्हणाला,
“तू देवाचा पुत्र असशील, तर
या दगडांच्या भाकऱ्या व्हाव्यात अशी आज्ञा दे.”
येशूने उत्तर दिले,
“असे लिहिले आहे:
मनुष्य केवळ भाकरीवर जगत नाही,
तर देवाच्या मुखातून निघणाऱ्या
प्रत्येक शब्दावर जगतो.”
मग सैतानाने त्याला पवित्र नगरीत नेले,
मंदिराच्या कठड्यावर उभे केले
आणि त्याला म्हटले, “तू देवाचा पुत्र असशील, तर खाली उडी टाक.
कारण असे लिहिले आहे:
तो आपल्या देवदूतांना तुझ्याविषयी आज्ञा देईल,
आणि ते तुला आपल्या हातांवर झेलतील,
म्हणजे तुझा पाय दगडावर आपटणार नाही.”
येशूने त्याला उत्तर दिले,
“असेही लिहिले आहे:
तुझा देव जो प्रभू, त्याची परीक्षा पाहू नकोस.”
मग सैतानाने त्याला एका उंचच उंच पर्वतावर नेले,
जगातील सर्व राज्ये त्यांच्या वैभवासह त्याला दाखवली
आणि त्याला म्हटले, “हे सर्व मी तुला देईन,
जर तू माझ्यापुढे साष्टांग दंडवत घालून माझी आराधना केलीस.”
यावर येशू त्याला म्हणाला,
“सैताना, चालता हो!
असे लिहिले आहे:
तुझा देव जो प्रभू, त्याची आराधना कर
आणि केवळ त्याचीच सेवा कर.”
तेव्हा सैतान त्याला सोडून गेला आणि पाहा,
देवदूत येऊन त्याची सेवा करू लागले.
यूएससीसीबीच्या संकेतस्थळावरून.
