मराठी

छत्तिसावा दिवस: विश्वासघात

पवित्र सप्ताहाचा मंगळवार

बारा प्रेषितांपैकी एकाने तीन वर्षे येशूचा उपदेश ऐकला, त्याचे चमत्कार पाहिले, तो त्याच्या अगदी जवळच्या शिष्यांपैकी एक होता आणि त्याचे दैनंदिन जीवनही त्याने जवळून पाहिले. तरी शेवटी तो येशूच्या विरुद्ध गेला आणि पैशासाठी त्याचा विश्वासघात केला, हे समजणे कठीण आहे. त्याचप्रमाणे, देवाने निर्माण केलेल्या देवदूतांपैकी एक तृतीयांश देवदूतांनी, ‘प्रकाशवाहक’ लुसिफरसह, आपल्या निर्मितीच्या क्षणीच परमपवित्र त्रैक्याविरुद्ध बंड केले आणि शाश्वत धन्यतेऐवजी शाश्वत दंड निवडला, हेही समजणे कठीण आहे.

पवित्र सप्ताहातील मंगळवारचे आजचे शुभवर्तमान शेवटच्या भोजनातील त्या प्रसंगाचे वर्णन करते, जेव्हा यहूदा येशूचा विश्वासघात करायला निघून गेला. आपण वाचतो: “आपल्या शिष्यांसोबत भोजनाला बसलेला असताना येशू अंतःकरणात फार व्याकुळ झाला आणि त्याने साक्ष दिली: ‘आमेन, आमेन, मी तुम्हाला सांगतो, तुमच्यापैकी एक जण माझा विश्वासघात करील’” (योहान 13:21). शुभवर्तमान पुढे सांगते की सैतान यहूदामध्ये शिरला आणि यहूदा “लगेच निघून गेला. आणि रात्र होती” (योहान 13:30). येथे ‘रात्र’ हे त्या क्षणी यहूदाला ग्रासून टाकलेल्या दुष्टतेच्या अंधाराचे प्रतीक आहे. आजच्या शुभवर्तमानाच्या शेवटी येशू पेत्राला म्हणतो, “तू माझ्यासाठी आपला जीव देशील काय? आमेन, आमेन, मी तुला सांगतो, तू मला तीन वेळा नाकारल्याशिवाय कोंबडा आरवणार नाही” (योहान 13:38). बारा प्रेषितांपैकी एकाने पैशासाठी येशूचा विश्वासघात केला, तर दुसऱ्याने भीतीपोटी त्याला नाकारले.

येशूचे या दोन प्रेषितांशी किती जवळचे नाते होते, हे लक्षात घेऊन या घटनेकडे वस्तुनिष्ठपणे पाहिले, तर आपल्याला धक्का बसू शकतो. पण आपण स्वतःच्या जीवनाकडे प्रामाणिकपणे पाहिले आणि आपणही कसा विश्वासघात केला आहे व प्रभूला कसे नाकारले आहे याचा विचार केला, तर आपल्याला याचा धक्का बसणार नाही.

आनंदाची बातमी अशी की, आपल्याला आपल्या पापांची जितकी जाणीव आहे, त्याहून अधिक जाणीव येशूला आहे; तरीही तो आपल्यावर प्रेम करतो. आपल्याला क्षमा करायला आणि आपल्याशी पुन्हा सलोखा साधायला तो तत्पर आहे. आता आपल्याकडे एवढेच उरते: आपण कुठे त्याचा विश्वासघात करतो आणि कुठे त्याला नाकारतो, याला सामोरे जाऊन त्यावर मात करणे.

आपल्या प्रार्थनांना मिळालेले उत्तर, मिळवलेले विजय किंवा पुनरुत्थानाचा आनंद अशा सुखद आणि पवित्र क्षणांचे चिंतन करणे अधिक आनंददायी वाटेल. पण आपल्या पापांविषयीच्या वेदनादायक सत्यांना आपण सामोरे गेलो, तरच आपल्या प्रभूला आपल्यासाठी जे हवे आहे—खरी प्रार्थना, खरा विजय आणि खरे पुनरुत्थान—ते आपल्याला लाभेल. थोर संतांनाही आपल्या पापांबद्दल सतत दुःख होत असे. कारण ते देवाच्या जितके जवळ जात, तितकेच त्यांना अधिक स्पष्टपणे दिसत असे की अगदी लहानशी चूक, सूक्ष्मातिसूक्ष्म दोष आणि सर्वांत किरकोळ लघुपापसुद्धा देवाच्या विपुल कृपेला आपल्या जीवनात कसा अडथळा आणते.

आपण येशूला तीन वेळा नाकारणार आहोत, असे पेत्राला सांगण्यात आले तेव्हा त्याला धक्का बसला असेल आणि हे खरे वाटले नसेल. आपल्याबद्दलही असेच सांगितले गेले, तर बहुधा आपल्यालाही धक्का बसेल आणि त्यावर विश्वास बसणार नाही. प्रेम छोट्या छोट्या गोष्टींतून दिसून येते. देवाशी असलेल्या आपल्या नात्याच्या प्रत्येक पैलूचे आपण काळजीपूर्वक आणि बारकाईने परीक्षण केले, तर आपल्याला नेहमीच अशा छोट्या गोष्टी दिसतील, ज्यांत आपल्याला वाढण्याची, पश्चात्ताप करण्याची, अंतरीच्या जखमा भरून येऊ देण्याची आणि मनपरिवर्तनाची गरज आहे.

येशूच्या या दोन जवळच्या सहकाऱ्यांचे चिंतन करा. यहूदाचे पाप मरणपाप ठरले, पण पेत्राच्या पापाला क्षमा मिळाली. पेत्र एक महान संत झाला. त्याने अथकपणे शुभवर्तमानाची सेवा करत आपले जीवन प्रभूसाठी अर्पण केले आणि अखेरीस सम्राट नीरोच्या कारकिर्दीत ख्रिस्तासाठी प्राण दिले. आपणही काही बाबतींत आपल्या प्रभूला, त्याच्या दयेला, त्याच्या मार्गदर्शनाला आणि त्याच्या परिपूर्ण इच्छेला नाकारतो, हे कधीही नाकारू नका. तुम्ही नम्र राहिलात, तर तुम्हाला संत पेत्राकडून शिकता येईल आणि देवाने तुमच्यावर सोपवलेले गौरवशाली कार्य अधिक पूर्णपणे पार पाडता येईल.

हे माझ्या दुःखित प्रभू, तू यहूदाला जे काही देऊ इच्छित होतास ते सर्व त्याने नाकारले, हे पाहून त्याच्या विश्वासघाताने तुझे दयाळू हृदय फार व्याकुळ झाले. पेत्राने तुला नाकारले तेव्हाही तुझ्या हृदयाला दुःख झाले, पण तुझ्या दयेने त्याला पुन्हा तुझ्याकडे आणले. मी पापी आहे; माझ्यावर दया कर. माझ्या प्रत्येक पापाला न थकता सामोरे जाण्यास मला मदत कर, म्हणजे तुझी कृपा माझ्या जीवनातून ते पाप दूर करील आणि तुझ्या इच्छेप्रमाणे सेवा करत पावित्र्याच्या गौरवशाली मार्गावर मला नेईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

हेही पाहा: छत्तिसावा दिवस: क्रुसाच्या पायथ्याशी 40 दिवस

अनुक्रमणिका

प्रायश्चित्तकाळासाठी आणखी साहित्य