संत पेत्राच्या धर्मासनाचा सण, 22 फेब्रुवारी
“म्हणून मी तुला सांगतो: तू पेत्र आहेस आणि या खडकावर मी माझी ख्रिस्तसभा उभारीन. अधोलोकाची द्वारे तिच्यावर मात करू शकणार नाहीत. मी तुला स्वर्गराज्याच्या किल्ल्या देईन. पृथ्वीवर तू जे काही बांधशील ते स्वर्गात बांधले जाईल; आणि पृथ्वीवर तू जे काही सोडशील ते स्वर्गात सोडले जाईल.” मत्तय 16:18-19
या उताऱ्याने आपल्याला मोठा दिलासा मिळायला हवा. का? कारण या उताऱ्यात येशू आपल्या ख्रिस्तसभेचा पाया घालतो. तो पेत्राला स्वर्गराज्याच्या किल्ल्या देतो. असे करून तो एका देणगीची स्थापना करतो, जी पुढे ‘शिकवणुकीतील अचूकतेची देणगी’ म्हणून ओळखली जाऊ लागली.
याचा विचार करा. ‘स्वर्गराज्याच्या किल्ल्या’ मिळणे म्हणजे काय? हे किती मोठे विधान आहे! हे स्पष्टपणे आणि निःसंदिग्धपणे सांगून येशूने पेत्राकडे विलक्षण आध्यात्मिक अधिकार सोपवला. त्या वेळी याचा नेमका अर्थ त्याला कदाचित समजला नसेल; पण असा अधिकार त्याच्यावर सोपवला गेल्याने त्याच्यात बदल घडला असणार.
‘अचूकता’ याचा अर्थ असा की, श्रद्धा आणि नीतिमत्ता या विषयांवर पेत्र जे शिकवेल ते सत्यच असेल, अशी हमी त्याला देण्यात आली होती. श्रद्धा आणि नीतिमत्ता स्वर्गराज्यात सदैव टिकतात. म्हणूनच या विषयांवर शिकवण्याचा अधिकार पेत्राकडे सोपवण्यात आला.
याशिवाय, प्रेषितांना उत्तराधिकारी होते, हे आपल्याला माहीत आहे. पेत्र रोमला गेला आणि रोमचा बिशप झाला. त्याच्यानंतर लिनुस, मग क्लेतुस, मग क्लेमेंट हे बिशप झाले. ही परंपरा आजच्या रोमच्या बिशपपर्यंत चालत आली आहे. 2013 मध्ये पोप फ्रान्सिस हे संत पेत्राचे 265वे उत्तराधिकारी झाले. ही गोष्ट लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे, कारण येशूने पेत्राला दिलेला हा आध्यात्मिक अधिकार पेत्राच्या मृत्यूने संपला नाही. उलट, तो त्याच्या उत्तराधिकाऱ्यांकडे चालत आला आणि जगाच्या अंतापर्यंत चालत राहील.
आज संत पेत्राच्या धर्मासनाचा हा मोठा सण साजरा करताना आपण पोपांचा सन्मान करतोच, पण पवित्र पित्याकडे सोपवलेल्या आध्यात्मिक अधिकाराबद्दलही आनंद मानतो. स्वर्गराज्याच्या किल्ल्यांद्वारे मिळालेल्या खात्रीशीर शिकवणुकीच्या अधिकारातून येशू अशा रीतीने आजही जिवंत आहे, हे जाणून आपल्याला दिलासा आणि शांती मिळायला हवी: नरकाची द्वारे ख्रिस्तसभेवर कधीही मात करू शकणार नाहीत. पोपही पापी आहेत; पण जेव्हा जेव्हा ते आपली पवित्र भूमिका पार पाडतात, तेव्हा ते स्वतः ख्रिस्ताचे दृश्य आणि अचूक साधनही असतात.
आज ख्रिस्तसभेवरील आपल्या श्रद्धेवर चिंतन करा. आपली श्रद्धा कोणत्याही व्यक्तीवर नाही; ती ख्रिस्तावर, त्याच्या ख्रिस्तसभेवर आणि ख्रिस्तसभेकडे सोपवलेल्या आध्यात्मिक अधिकारावर आहे. याबाबत तुमची स्वतःची श्रद्धा कशी आहे याचा विचार करा. ती कुठेही कमी पडत असेल, तर संत पेत्राच्या धर्मासनाच्या या मोठ्या सणाच्या सन्मानार्थ ती नव्याने दृढ करा.
प्रभू येशू, तू आपले सामर्थ्य आणि अधिकार संत पेत्राला व त्याच्या सर्व उत्तराधिकाऱ्यांना सोपवलेस. आमचे पोप ही तू दिलेली देणगी आहे; त्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. मी त्यांच्यासाठी प्रार्थना करतो आणि त्यांना तुझ्याकडे सोपवतो, जेणेकरून तू त्यांना मार्गदर्शन व संरक्षण देशील. पवित्र पिता ही तू दिलेली देणगी आहे आणि त्यांच्यामार्फत तू आम्हाला सदैव मार्ग दाखवशील, या तुझ्या वचनावरील माझी श्रद्धा मी नव्याने दृढ करतो. आपल्या तारणाचे ध्येय असलेल्या गौरवशाली स्वर्गराज्याकडे आपण सर्व जण वाटचाल करत असताना, तुझ्या ख्रिस्तसभेवरील माझ्या श्रद्धेतून मला सांत्वन आणि आशा मिळो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
संभ्रमातही अढळ श्रद्धा
मरियेचा पती संत योसेफ यांचा महासण, 19 मार्च
दावीदपुत्र योसेफा, तुझी पत्नी मरिया हिला आपल्या घरी आणण्यास भिऊ नकोस. कारण तिच्या उदरी या बाळाची गर्भधारणा पवित्र आत्म्याद्वारे झाली आहे. ती एका पुत्राला जन्म देईल आणि तू त्याचे नाव येशू ठेव, कारण तो आपल्या लोकांना त्यांच्या पापांपासून वाचवील. मत्तय 1:20
संत योसेफ किती धन्य होते! देवपुत्राचे पृथ्वीवरील पिता आणि देवमातेचे पती होण्याचे पाचारण त्यांना मिळाले होते! या जबाबदारीचे गांभीर्य जाणवून ते विस्मयचकित झाले असतील; आणि इतक्या मोठ्या पाचारणासमोर कधी कधी ते पवित्र भयाने थरथरलेही असतील.
पण लक्षात घेण्यासारखी गोष्ट अशी की, या पाचारणाची सुरुवात जणू एखाद्या बदनामीकारक प्रसंगाने झाली होती. मरिया गरोदर होती आणि ते मूल योसेफचे नव्हते. हे कसे शक्य होते? मानवी दृष्टीने पाहता, मरिया त्याच्याशी विश्वासू राहिली नव्हती, एवढेच एक स्पष्टीकरण शक्य वाटत होते. पण योसेफ मरियेला जसा ओळखत होता, त्याच्याशी हे अजिबात जुळत नव्हते. अशा पेचात सापडल्यासारखे वाटल्यावर त्याला नक्कीच मोठा धक्का बसला असेल आणि तो फार संभ्रमात पडला असेल. त्याने काय करावे?
सुरुवातीला त्याने काय ठरवले, हे आपल्याला माहीत आहे. कुणालाही गाजावाजा न करता त्याने तिला घटस्फोट देण्याचे ठरवले. पण मग देवदूत स्वप्नात त्याच्याशी बोलला. झोपेतून जागा झाल्यावर, “प्रभूच्या दूताने त्याला आज्ञा दिल्याप्रमाणे त्याने केले आणि आपल्या पत्नीला घरी आणले.”
या प्रसंगातील एक विचार करण्यासारखी गोष्ट म्हणजे योसेफला आपल्या पत्नीचा आणि तिच्या पुत्राचा श्रद्धेने स्वीकार करावा लागला. त्याच्या या नव्या कुटुंबाचे रहस्य केवळ मानवी बुद्धीच्या आवाक्यातले नव्हते. नुसता तर्क लावून त्याला या सगळ्याचा उलगडा होणे शक्य नव्हते. त्याला या प्रसंगाला श्रद्धेने सामोरे जावे लागले.
श्रद्धा ठेवणे म्हणजे आपल्या सदसद्विवेकबुद्धीतून बोलणाऱ्या देवाच्या आवाजावर विसंबणे. हो, स्वप्नात देवदूताने जे सांगितले त्यावर योसेफ विसंबला; पण शेवटी ते एक स्वप्न होते! माणसांना कितीतरी विचित्र स्वप्ने पडतात! साहजिकच त्याच्या मनात त्या स्वप्नाविषयी शंका आली असती: हे खरे असेल का? हा संदेश खरोखर देवाकडून आला होता का? हे बालक खरोखर पवित्र आत्म्यापासून आहे का? हे कसे शक्य आहे?
या सर्व प्रश्नांची आणि संत योसेफच्या मनात उद्भवू शकलेल्या इतर कोणत्याही प्रश्नांची उत्तरे केवळ श्रद्धेनेच मिळू शकत होती. पण आनंदाची गोष्ट अशी की श्रद्धा खरोखरच उत्तरे देते. जीवनात गोंधळात टाकणाऱ्या प्रसंगांना सामोरे जाण्यासाठी श्रद्धा बळ, दृढ विश्वास आणि खात्री देते. अनिश्चिततेतही ती शांतीचे दार उघडते. ती भीती दूर करते आणि तिच्या जागी आपण देवाच्या इच्छेनुसार चालत आहोत, या जाणिवेचा आनंद देते. श्रद्धा खरोखर उपयोगी पडते; जीवनात टिकून राहण्यासाठी आपल्या सर्वांना श्रद्धेची गरज आहे.
आज तुमच्यासमोर दिसणाऱ्या अडचणींच्या पार्श्वभूमीवर तुमची श्रद्धा किती खोल आहे, यावर चिंतन करा. तुमच्या जीवनातील एखाद्या आव्हानाला सामोरे जाण्यासाठी देव आत्ता तुम्हाला बोलावत आहे असे वाटत असेल, तर संत योसेफच्या उदाहरणाचे अनुकरण करा. देवाला तुम्हाला असे सांगू द्या, “भिऊ नकोस!” देवाने हे संत योसेफला सांगितले आणि तो तुम्हालाही हेच सांगतो. देवाचे मार्ग आपल्या मार्गांपेक्षा कितीतरी श्रेष्ठ आहेत, त्याचे विचार आपल्या विचारांपेक्षा कितीतरी उंच आहेत आणि त्याचे शहाणपण आपल्या शहाणपणापेक्षा कितीतरी अधिक आहे. संत योसेफच्या जीवनासाठी देवाची एक परिपूर्ण योजना होती; तुमच्यासाठीही त्याची अशीच योजना आहे. दररोज श्रद्धेने वाटचाल करा, म्हणजे ती गौरवशाली योजना तुमच्यासमोर उलगडताना तुम्हाला दिसेल.
हे प्रभू, मला दररोज श्रद्धेने वाटचाल करण्याचे बळ दे. माझी बुद्धी केवळ मानवी शहाणपणाच्या पलीकडे जाऊन सर्व गोष्टींत तुझी दैवी योजना ओळखू दे. हे संत योसेफ, तुम्ही ज्या श्रद्धेने जीवन जगलात, त्या श्रद्धेचे अनुकरण मला करता यावे म्हणून माझ्यासाठी प्रार्थना करा. हे संत योसेफ, आमच्यासाठी प्रार्थना करा. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
देव मनुष्य होतो – नाताळाच्या नऊ महिने आधी
प्रभूच्या जन्माची घोषणा — महोत्सव, 25 मार्च
मग देवदूत तिला म्हणाला, “मरिये, भिऊ नकोस, कारण देवाची कृपादृष्टी तुझ्यावर झाली आहे. पाहा, तू गर्भवती होशील आणि एका पुत्राला जन्म देशील. तू त्याचे नाव येशू ठेवशील. तो महान होईल आणि त्याला सर्वोच्च देवाचा पुत्र म्हणतील. प्रभू देव त्याला त्याचा पिता दावीद याचे सिंहासन देईल. तो याकोबाच्या घराण्यावर सदासर्वकाळ राज्य करील आणि त्याच्या राज्याला अंत नसेल.” लूक 1:30-33
या महोत्सवाच्या हार्दिक शुभेच्छा! वर्षातील सर्वांत गौरवशाली सणांपैकी एक सण आपण आज साजरा करतो. आज नाताळाला बरोबर नऊ महिने आहेत. देवपुत्राने धन्य कुमारी मरियेच्या गर्भात आपला मानवी स्वभाव धारण केला, ही घटना आपण आज साजरी करतो. हा आपल्या प्रभूच्या देहधारणेचा उत्सव आहे.
आज आनंद साजरा करण्यासारख्या अनेक गोष्टी आहेत आणि अशाही अनेक गोष्टी आहेत ज्यांसाठी आपण सदैव कृतज्ञ असले पाहिजे. सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, देवाचे आपल्यावर इतके प्रेम आहे की तो आपल्यापैकी एक झाला, या गहन सत्याचा आनंद आपण साजरा करतो. देवाने आपला मानवी स्वभाव धारण केला, ही गोष्ट कितीही आनंदोत्सव केला तरी तो कमीच पडावा अशी आहे! याचा खरा अर्थ आपल्याला उमगला असता तर! इतिहासातील या अद्भुत घटनेचे परिणाम आपल्याला समजले असते तर! धन्य कुमारी मरियेच्या गर्भात देव मनुष्य झाला, ही आपल्या आकलनापलीकडची देणगी आहे. ही देणगी मानवजातीला दैवी क्षेत्रापर्यंत उन्नत करते. या गौरवशाली घटनेत देव आणि मानव एकत्र येतात, आणि त्यासाठी आपण सदैव कृतज्ञ असले पाहिजे.
या घटनेत देवाच्या इच्छेपुढे पूर्णपणे समर्पित होण्याची गौरवशाली कृतीही आपल्याला दिसते. आपल्या धन्य मातेमध्येच हे समर्पण आपल्याला दिसते. एक लक्षात घेण्यासारखी गोष्ट म्हणजे, आपल्या धन्य मातेला असे सांगण्यात आले: “तू गर्भवती होशील आणि एका पुत्राला जन्म देशील…” तिची तयारी आहे का, असे देवदूताने तिला विचारले नाही; उलट काय घडणार आहे, हे त्याने तिला सांगितले. असे का?
असे घडले कारण धन्य कुमारी मरियेने आयुष्यभर देवाला ‘हो’ म्हटले होते. तिने देवाला ‘नाही’ म्हटले असा एकही क्षण नव्हता. म्हणूनच देवाला तिने दिलेल्या अखंड होकारामुळे गाब्रिएल देवदूत तिला “तू गर्भवती होशील” असे सांगू शकला. म्हणजेच, तिने आपल्या जीवनात ज्या गोष्टीला आधीच होकार दिला होता, तीच गोष्ट देवदूत तिला सांगू शकला.
किती उदात्त आहे हे उदाहरण! आपल्या धन्य मातेचा “होकार” आपल्यासाठी एक विलक्षण साक्ष आहे. दररोज देवाला “हो” म्हणण्याचे आपल्याला आवाहन आहे. एवढेच नव्हे, तर तो आपल्याकडून काय मागतो हे कळण्याआधीच त्याला “हो” म्हणायचे आहे. हा महोत्सव आपल्याला देवाच्या इच्छेला पुन्हा एकदा “हो” म्हणण्याची संधी देतो. तो तुमच्याकडून काहीही मागत असला, तरी योग्य उत्तर एकच आहे: “हो.”
प्रत्येक बाबतीत देवाला “हो” म्हणण्याचे आमंत्रण त्याने तुम्हाला दिले आहे, यावर आज चिंतन करा. आपल्या धन्य मातेप्रमाणेच तुम्हालाही आपल्या प्रभूला जगात आणण्याचे आमंत्रण आहे. तिने ज्या रीतीने त्याला जगात आणले, अगदी त्याच रीतीने नव्हे; पण आपल्या जगात त्याचे देहधारण निरंतर साकार होत राहावे, यासाठी त्याचे साधन होण्यास तुम्हाला बोलावले आहे. या पाचारणाला तुम्ही किती पूर्णपणे प्रतिसाद देता, याचा विचार करा. आज गुडघे टेकून आपल्या प्रभूने तुमच्या जीवनासाठी आखलेल्या योजनेला “हो” म्हणा.
हे प्रभू, माझे उत्तर “हो” आहे! हो, मी तुझी दैवी इच्छा स्वीकारतो. हो, तुझ्या इच्छेप्रमाणे माझे जे करायचे ते कर. माझा होकार आपल्या धन्य मातेच्या होकाराइतकाच निर्मळ आणि पवित्र असो. तुझ्या इच्छेप्रमाणे माझ्या बाबतीत घडो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सुवार्तेचा प्रचारक होणे
संत मार्कचा सण, 25 एप्रिल
“विश्वास ठेवणाऱ्यांबरोबर ही चिन्हे असतील: माझ्या नावाने ते भुते घालवतील आणि नव्या भाषा बोलतील. ते साप हातांनी उचलतील आणि त्यांनी प्राणघातक असे काही प्यायले, तरी त्यांना अपाय होणार नाही. ते आजाऱ्यांवर हात ठेवतील आणि ते बरे होतील.” मार्क 16:17-18
येशूचे हे शब्द अक्षरशः घ्यायचे का? हो, नक्कीच. चर्चच्या संपूर्ण इतिहासात, वेगवेगळ्या काळांत आणि ठिकाणी, देवाच्या इच्छेनुसार येशूच्या अनुयायांनी त्याच्या नावाने मोठे चमत्कार आणि सामर्थ्याची कृत्ये केल्याचे आपण पाहिले आहे. म्हणून हो, त्याने जे म्हटले ते त्याला अभिप्रेत होते.
पण या शब्दांचा आणखी एक अर्थ आहे, जो आपण दुर्लक्षित करू नये. विश्वास ठेवणाऱ्या प्रत्येकाच्या जीवनात हे अक्षरशः घडणार नसले, तरी अधिक खोल, आध्यात्मिक अर्थाने ते साकार होईल.
येथे येशू चार मुख्य गोष्टींचे आश्वासन देतो. विश्वास ठेवणारे 1) दुष्टावर विजय मिळवतील, 2) नव्या रीतीने संवाद साधतील, 3) जगातील संकटांना सामोरे जाताना त्यांचे रक्षण होईल आणि 4) इतरांना बरे होण्यास ते मदत करतील.
पहिली गोष्ट अशी की, तो दुष्ट खरोखर आहे आणि आपल्याला घाबरवून आपल्यावर मात करण्याचा तो सतत प्रयत्न करतो. पण तुलना करायची तर तो अवघ्या 3 पौंड वजनाच्या कुत्र्यासारखा आहे. त्याचे भुंकणे आक्रमक आणि त्रासदायक असते, पण त्याच्या चाव्यात फारसा जोर नसतो. त्याचे “भुंकणे” कधी कधी भीतीदायक वाटेल, पण ख्रिस्ताचे सामर्थ्य म्हणजे पोलादी टो असलेल्या बुटासारखे आहे: ते या उपद्रवाला सहज तोंड देऊ शकते.
दुसरी गोष्ट म्हणजे, आपल्याला “नव्या भाषा बोलण्याचे” पाचारण आहे. याचा अर्थ, आपल्या नैसर्गिक क्षमतेच्या पलीकडच्या रीतीने देवाचे शब्द आणि सत्य इतरांपर्यंत पोहोचवण्यास आपल्याला बोलावले आहे. देवाच्या भाषेत बोलून त्याचा संदेश पोहोचवावा आणि ज्या जगाला त्याची गरज आहे, त्या जगासाठी त्याची वाणी व्हावे, असे हे पाचारण आहे.
तिसरी गोष्ट म्हणजे, या जीवनात आपल्याला अनेक संघर्षांना सामोरे जावे लागेल. हे संघर्ष केवळ त्या दुष्टाकडून नव्हे, तर जगाकडून आणि आपल्या स्वतःच्या विकृत प्रवृत्तींशी चाललेल्या झगड्यातूनही येतात. पुन्हा एकदा, येशू आपल्याला आश्वासन देतो की आपण त्याला आपल्या जीवनात कार्य करू दिले, तर जीवनातील अनेक संकटांवर आणि संघर्षांवर मात करण्यासाठी तो आपल्याला कृपा देईल.
शेवटी, येशू आपल्याला, विशेषतः आपल्या आत्म्यांना, बरे करण्यासाठी आला. रोज आपल्या भेटीला येणाऱ्या लोकांना बरे करण्यासाठी आपण त्याचे साधन व्हावे, अशी त्याची इच्छा आहे.
ज्या संत मार्कचा आपण आज सन्मान करतो, तो ख्रिस्ताचा एक महान सुवार्ताप्रचारक होता. सुवार्ताप्रसाराच्या कार्यात सहभागी होण्यास आपणा सर्वांना बोलावले आहे, यावर आज चिंतन करा. वर सांगितलेल्या पाचारणांचा विचार करा. त्यांपैकी एखादे विशेषत्वाने जाणवले आणि तुमच्या अंतःकरणाला भिडले, तर त्याकडे नीट लक्ष द्या. कदाचित देव तुम्हाला त्याच्या दैवी कार्यात अधिक पूर्णपणे सहभागी होण्यासाठी बोलावत असेल.
हे प्रभू, माझा विश्वास आहे आणि तुझ्या कृपेचे साधन म्हणून तू माझा उपयोग करावास, अशी माझी मनापासून इच्छा आहे. तू मला दिलेला विश्वास, कृपेची गरज असलेल्या या जगासाठीही कृपेचा स्रोत ठरो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
येशू दुर्बलांना बोलावतो
संत फिलिप आणि याकोब या प्रेषितांचा सण, 3 मे
फिलिप येशूला म्हणाला, “गुरुदेव, आम्हाला पिता दाखवा; तेवढे आम्हाला पुरे आहे.” येशू त्याला म्हणाला, “फिलिप, मी इतका काळ तुमच्याबरोबर आहे, तरीही तू मला ओळखत नाहीस काय?” योहान 14:8-9
आज आपण फिलिप आणि धाकटा याकोब या दोन प्रेषितांचा सन्मान करतो. आपल्या प्रभूने याकोबाला प्रेषितकार्याकरिता निवडले, यापलीकडे त्याच्याविषयी आपल्याला फार थोडे माहीत आहे. त्याचे एक पत्रही नव्या करारात समाविष्ट आहे. पुनरुत्थानानंतर येशू याकोबाला प्रकट झाला. पुढे याकोब यरुशलेमला गेला आणि काही दशके त्याने तेथील चर्चचे नेतृत्व केले. अखेरीस त्याला दगडमार करून ठार मारण्यात आले आणि त्याला हौतात्म्य प्राप्त झाले.
फिलिपच्या काही उद्गारांवरून त्याचा विश्वास कुठे कमी पडला, याची झलक मिळते. वर उल्लेख केलेल्या उद्गारांव्यतिरिक्त आणखी एक प्रसंग आठवा. येशू भाकरी आणि मासे वाढवणार होता, तेव्हा त्याने फिलिपला विचारले, “या लोकांना खायला पुरेल इतके अन्न आपण कोठून विकत आणावे?” (योहान 6:5). फिलिपने उत्तर दिले, “दोनशे दिवसांच्या मजुरीएवढ्या किमतीचे अन्न घेतले, तरी त्यांच्यापैकी प्रत्येकाला थोडेसे देता येईल इतकेही ते पुरणार नाही” (योहान 6:7). पण येशू फिलिपची परीक्षा घेत होता आणि दुर्दैवाने त्या परीक्षेत फिलिप कमी पडला.
पण फिलिपचा विश्वास पुढे वाढत गेला. परंपरेनुसार, पुढे त्याने ग्रीस, फ्रुगिया आणि सीरिया येथे सुवार्तेचा प्रचार केला. त्याला आणि संत बार्थोलोम्यूला डोके खाली करून क्रुसावर खिळण्यात आले, असे सांगितले जाते. फिलिपने क्रुसावर उलटा लटकत असतानाही अखेरच्या श्वासापर्यंत उपदेश केला, असे परंपरा सांगते.
अखेरीस याकोब आणि फिलिप यांनी काहीही राखून न ठेवता ख्रिस्तासाठी आपले प्राण दिले. पण त्यांची श्रद्धा आणि येशूवरील भरवसा दृढ व्हायला वेळ लागला. त्यांच्या जीवनाची ही साक्ष आपल्या जीवनासाठीही महत्त्वाची आहे.
येशूला आपण दररोज असा प्रतिसाद द्यायला हवा: त्याला पूर्णपणे शरण जावे आणि त्याच्या दैवी इच्छेवर पूर्ण भरवसा ठेवावा. आपल्या श्रद्धेत कुठेही उणेपणा नसावा.
तरीही, आपल्या जीवनाकडे मागे वळून पाहिले, तर प्रभूवरील श्रद्धेत आणि त्याच्यावर भरवसा ठेवण्यात आपण कुठे कमी पडलो, असे अनेक प्रसंग आपल्यापैकी प्रत्येकाला बहुधा आठवतील. हे पाप असले, तरी दुर्बलतेच्या या क्षणांकडे देवाच्या दयेच्या प्रकाशात पाहणे चांगले आहे. येशूने फिलिपची दुर्बलता पाहिली आणि ती त्याच्या लक्षात आणून दिली. तरीही त्याने फिलिपवर प्रेम करणे सोडले नाही आणि त्याच्यासाठी निवडलेल्या मार्गावर चालण्यास तो त्याला बोलावत राहिला. येशू आपल्या प्रत्येकाशीही असेच वागतो.
प्रेषित फिलिपच्या शंका आणि दुर्बलता यांचे प्रतिबिंब आपल्या जीवनात कुठे दिसते, यावर आज मनन करा. त्या दुर्बलता म्हणजे तुमचे पाप आहे, हे ओळखा. पण आज फिलिप आणि याकोब यांचा सन्मान करताना तुमची आशाही वाढू द्या. प्रभूने त्यांना कधीही सोडून दिले नाही आणि तो तुम्हालाही सोडून देणार नाही. पवित्र सेवाकार्यासाठी तो त्यांना बोलावत राहिला आणि तुम्हालाही तो तसेच बोलावत राहील.
हे प्रभू, मी पाप करून तुझ्यापासून दूर जातो, तेव्हाही तू मला कधीच सोडून देत नाहीस, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तुझ्यावरील श्रद्धेत टिकून राहण्यास आणि तू नेशील तिथे पूर्ण समर्पणाने तुझ्यामागे चालण्याच्या तुझ्या हाकेला प्रतिसाद देण्यास मला मदत कर. संत याकोब आणि संत फिलिप, आमच्यासाठी प्रार्थना करा. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
प्रेषितीय सेवाकार्य
संत मत्तियास प्रेषिताचा सण, 14 मे
पेत्र म्हणाला… “म्हणून, योहानाच्या बाप्तिस्म्यापासून प्रभू येशूला आपल्यामधून वर घेण्यात आले त्या दिवसापर्यंत, तो आपल्या सहवासात वावरत असताना जे पुरुष सतत आपल्याबरोबर होते, त्यांच्यापैकी एकाने आपल्याबरोबर त्याच्या पुनरुत्थानाचा साक्षीदार होणे आवश्यक आहे.” तेव्हा त्यांनी दोघांची नावे सुचवली: बर्सब्बा म्हणत असलेला योसेफ, जो युस्त म्हणूनही ओळखला जात होता, आणि मत्तियास. मग त्यांनी प्रार्थना केली, “हे प्रभू, तू सर्वांची अंतःकरणे जाणतोस. यहूदाने आपल्या ठिकाणी जाण्यासाठी या प्रेषितीय सेवाकार्यातील जी जागा सोडली, ती घेण्यासाठी या दोघांपैकी तू कोणाला निवडले आहेस, ते दाखव.” मग त्यांनी त्या दोघांसाठी चिठ्ठ्या टाकल्या. चिठ्ठी मत्तियासच्या नावाने निघाली आणि त्याची गणना अकरा प्रेषितांमध्ये झाली. प्रेषितांची कृत्ये 1:21-26
अशा रीतीने पहिल्या नव्या बिशपची निवड झाली!
संत मत्तियासच्या सणात आपण प्रेषितीय सेवाकार्याचे सातत्य साजरे करतो. संत मत्तियासचा सन्मान करताना आपण हेही गौरवाने स्मरतो की येशूने आपल्या पहिल्या प्रेषितांना अभिषेकाद्वारे मिळालेला पवित्र अधिकार त्यांच्या उत्तराधिकाऱ्यांना देण्यास समर्थ केले. संत मत्तियासने यहूदाची जागा घेतली. ख्रिस्तसभा वाढत गेली तसतसे इतरांचीही निवड झाली आणि त्यांना बिशपपदाच्या अभिषेकाची कृपा देण्यात आली. आज आपल्या प्रत्येक बिशपची उत्तराधिकाराची परंपरा थेट एका किंवा अधिक प्रेषितांपर्यंत पोहोचते. या अखंड उत्तराधिकारातून येशूचे याजकीय सेवाकार्य ख्रिस्तसभेकडे सोपवले जात राहते आणि त्याच्याशी आपले थेट नाते टिकून राहते.
ही किती मौल्यवान देणगी आहे! प्रत्येक बिशप किंवा याजक संत असतोच असे नाही, हे खरे आहे. याची आपणा सर्वांना चांगली जाणीव आहे. पण प्रत्येक बिशप आणि याजक ख्रिस्ताच्या याजकीय सेवाकार्याच्या अद्भुत देणगीत सहभागी आहे, हेही तितकेच खरे आहे. आणि हे सेवाकार्य त्यांच्यासाठी नव्हे, तर तुमच्यासाठी आहे.
आपले सेवाकार्य प्रत्यक्षपणे, प्रत्येक व्यक्तीशी नाते जोडत आणि मानवी रीतीने चालू ठेवावे, अशी येशूची इच्छा होती. प्रत्येक बाप्तिस्म्याच्या वेळी, दृढीकरण संस्काराच्या वेळी आणि पवित्र कम्युनियनच्या वेळी आपण उपस्थित असावे, अशी त्याची इच्छा होती. हे कृपादान आपल्या लोकांना देण्यासाठी त्याला स्वतः तिथे उपस्थित राहायचे होते. आणि बिशप किंवा याजकाच्या सेवेद्वारे तो खरोखर तिथे उपस्थित असतो.
त्या सेवाकार्यात ख्रिस्ताला पाहणे हीच महत्त्वाची गोष्ट आहे. प्रत्येक धर्मगुरू आणि बिशप आपापल्या वैशिष्ट्यपूर्ण रीतीने ख्रिस्ताचे प्रतिनिधित्व करतो. प्रत्येकाच्या मानवी व्यक्तिमत्त्वातून आणि पावित्र्यातून ख्रिस्ताचे प्रतिबिंब दिसते. पण त्याहून महत्त्वाचे म्हणजे, ते ख्रिस्ताच्याच व्यक्तीत कार्य करून त्याचे प्रतिनिधित्व करतात. त्यांच्याद्वारे येशू स्वतः पापमुक्तीचे आणि पवित्रीकरणाचे शब्द उच्चारतो. म्हणून केवळ बाहेरून जे दिसते त्यापलीकडे जाऊन आपण ख्रिस्त येशूला पाहिले पाहिजे. देवाच्या सेवकांकडे आपण श्रद्धेने गेलो, तर हे नक्कीच शक्य आहे.
आज चिंतन करा: देवाच्या धर्मगुरूंकडे आणि बिशपांकडे तुम्ही कोणत्या भावनेने जाता? त्यांच्याविषयी तुम्ही कसे बोलता? तुम्ही त्यांच्यामध्ये ख्रिस्ताचा शोध घेता का? त्यांच्याद्वारे ख्रिस्त तुमची सेवा करतो, ती स्वीकारण्यास तुम्ही तयार आहात का? ज्या प्रेषितीय सेवाकार्यात ते सहभागी आहेत, ते ख्रिस्ताची खरी देणगी आहे. ख्रिस्ताचाच स्वीकार करावा तशा प्रेमाने आपण या देणगीचा स्वीकार केला पाहिजे… कारण खरे तर आपण ख्रिस्ताचाच स्वीकार करत असतो.
हे प्रभू, अभिषिक्त सेवकांच्या देणगीबद्दल मी तुझे आभार मानतो. ज्या बिशपांनी आणि सर्व धर्मगुरूंनी मला तुझे वचन दिले आणि तुझे संस्कार प्रदान केले, त्यांच्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. ते तुझ्या प्रेमाची पवित्र साधने म्हणून सेवा करत राहावेत, अशी आज मी त्यांच्यासाठी प्रार्थना करतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
स्त्रियांमध्ये तू परमधन्य आहेस!
धन्य कुमारी मरियेच्या एलिझाबेथला भेटीचा सण, 31 मे
एलिझाबेथ पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झाली आणि मोठ्या आवाजात उद्गारली, “स्त्रियांमध्ये तू धन्य आहेस आणि तुझ्या उदराचे फळ धन्य आहे. माझ्या प्रभूची माता माझ्याकडे यावी, हे मला कसे लाभले?” लूक 1:41b–43
येशूची माता, आपली धन्य माता, आपल्याला भेटायला आली तर तो किती मोठा सन्मान असेल! हा केवढा मोठा सन्मान आहे याची एलिझाबेथला पुरेपूर जाणीव होती. म्हणूनच तिने ईशप्रेरणेने मोठ्याने उद्गार काढून तो सन्मान मान्य केला.
आपल्या प्रभूची माता आपल्याकडे यावी, ही एलिझाबेथला लाभलेली एक अनोखी देणगी होती. तरीही आपण हे लक्षात घेतले पाहिजे की देवमातेला आपल्या जीवनात उपस्थित राहण्यासाठी दररोज आमंत्रण देण्याची संधी आपणा सर्वांना लाभली आहे आणि त्यामुळे आपणही तितकेच धन्य आहोत.
मरियामाता सर्व संतांची राणी आहे; पण ती सर्व पाप्यांची आणि पावित्र्यासाठी झटणाऱ्यांचीही राणी आहे. ती सर्व जिवंतांची माता आणि ख्रिस्तसभेची माता आहे. देवाच्या दैवी व्यवस्थेनुसार, ज्यांना गरज आहे त्यांना दररोज भेट देण्याची आपली खास भूमिका ती आजही पार पाडते. एलिझाबेथच्या भेटीपेक्षाही अधिक खोलवर परिणाम करणाऱ्या आणि जीवन बदलणाऱ्या रीतीने ती हे करते. मरियामाता आता आपल्या मुलांना, म्हणजे आपल्याला, कृपेच्या स्तरावर भेटते.
आपली धन्य माता आपल्याला कृपेच्या स्तरावर भेटते, असे म्हणण्याचा अर्थ काय? याचा अर्थ असा की तिच्याशी असलेले आपले नाते देवाच्या दैवी इच्छेवर आणि योजनेवर आधारलेले आहे. तिच्याशी असे नाते जोडणे आपल्याला शक्य आहे की ज्याद्वारे ती आपल्या पुत्राकडून मिळणारे दयेचे अगणित वरदान आपल्यापर्यंत पोहोचवते. जगाने आजवर अनुभवलेली कृपेची सर्वांत सामर्थ्यशाली मध्यस्थ ती आपल्यासाठी होते. आपल्या जीवनावर तिचा प्रभाव अतिशय खोलवर जाणारा, जीवन बदलणारा आणि प्रत्येकाशी जिव्हाळ्याने जोडलेला असतो.
आपल्या धन्य मातेशी नाते जोडण्यातली कठीण गोष्ट अशी की हे नाते प्रत्यक्ष भेटीगाठींतून नव्हे, तर आध्यात्मिक पातळीवर, आपल्या अंतःकरणात घडते. पण याचा अर्थ आपण तिला कमी ओळखू शकतो किंवा तिच्यावर कमी प्रेम करू शकतो, असा समजू नये. उलट, त्या भेटीमुळे एलिझाबेथचे धन्य मातेशी जे नाते जुळले, त्याहून कितीतरी अधिक खोल आणि गहिरे नाते आता कृपेमुळे आपल्याला तिच्याशी जोडता येते.
आज देवमातेशी असलेल्या तुमच्या नात्यावर चिंतन करा. फार पूर्वी तिने एलिझाबेथला भेट दिली. आता आपल्या पुत्राची कृपा आणि दया तुमच्यापर्यंत पोहोचवण्यासाठी तिला तुमच्या आत्म्याला भेट द्यायची आहे. कृपेच्या स्तरावर तिच्याशी हे सुंदर नाते जोडण्याचा प्रयत्न करा. तिला आपल्या अंतःकरणात आमंत्रण द्या, तिचे ऐका आणि ती तुमच्यासाठी आणत असलेली कृपा स्वीकारण्यास तयार राहा. तुमच्या प्रभूची माता तुमच्याकडे यावी, याचा एलिझाबेथबरोबर आनंद करा.
हे परमप्रिय मरियामाते, माझे तुझ्यावर प्रेम आहे. तुझ्या मायेच्या काळजीवर आणि मध्यस्थीवर भरवसा ठेवून मी माझे जीवन तुला अर्पण करतो. हे प्रिय माते, तुझा पुत्र येशू याच्याकडून जे काही तू माझ्यासाठी आणू इच्छितेस, ते सर्व स्वीकारण्यास मला तयार कर. तू माझी काळजी घेतेस आणि तुझा पुत्र येशू याच्या हृदयातील दया माझ्यापर्यंत पोहोचवू इच्छितेस, हा माझ्यासाठी मोठा सन्मान आहे; या जाणिवेने मी नम्र होतो. हे मरियामाते, आमच्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पवित्र आत्म्याचे आगमन
पेंटेकॉस्ट रविवार
अचानक आकाशातून सोसाट्याच्या वाऱ्यासारखा आवाज झाला आणि ते ज्या घरात होते ते संपूर्ण घर त्या आवाजाने भरून गेले. मग त्यांना जणू अग्नीच्या जिव्हांसारख्या आकृती दिसल्या. त्या वेगवेगळ्या झाल्या आणि त्यांच्यापैकी प्रत्येकावर एकेक येऊन विसावली. ते सर्व पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण झाले आणि आत्म्याने त्यांना जशी बोलण्याची देणगी दिली, तसे ते वेगवेगळ्या भाषांत बोलू लागले. प्रेषितांची कृत्ये 2:2-4
पवित्र आत्म्याच्या या पहिल्या वर्षावाच्या वेळी खरोखरच “सोसाट्याच्या वाऱ्यासारखा आवाज” झाला असे तुम्हाला वाटते का? आणि “अग्नीच्या जिभांसारख्या जिभा” खरोखरच प्रकट होऊन तिथे असलेल्या प्रत्येकावर विसावल्या असे तुम्हाला वाटते का? बहुधा तसेच घडले असावे! नाहीतर पवित्र शास्त्रात त्याची तशी नोंद का केली असती?
पवित्र आत्म्याच्या आगमनाची ही दिसणारी आणि ऐकू येणारी चिन्हे अनेक कारणांसाठी प्रकट झाली. त्यांपैकी एक कारण असे की, ज्यांच्यावर प्रथम पवित्र आत्म्याचा पूर्ण वर्षाव झाला, त्यांना काहीतरी अद्भुत घडत आहे हे प्रत्यक्ष अनुभवातून समजावे. पवित्र आत्म्याची ही चिन्हे पाहिल्याने आणि ऐकल्याने, देव काहीतरी विस्मयकारक करत आहे हे समजून घेण्यास ते अधिक तयार झाले. ही चिन्हे पाहिल्यावर आणि ऐकल्यावर पवित्र आत्म्याने त्यांना स्पर्श केला, त्यांना पूर्णपणे व्यापून टाकले, त्यांना भरून टाकले आणि प्रज्वलित केले. येशूने दिलेले वचन आपल्यामध्येच पूर्ण होत आहे हे त्यांना अचानक उमगले आणि अखेर त्याचा अर्थ त्यांना समजू लागला. पेन्टेकॉस्टने त्यांचे जीवन बदलून टाकले!
पवित्र आत्म्याच्या वर्षावाची ही चिन्हे आपण बहुधा पाहिलेली किंवा ऐकलेली नाहीत. तरी पवित्र शास्त्रातील साक्षीदारांच्या साक्षीच्या आधारे आपण अशा गाढ, जीवन बदलणाऱ्या श्रद्धेपर्यंत पोहोचावे की पवित्र आत्मा खरोखर आहे आणि त्याच प्रकारे आपल्या जीवनात प्रवेश करण्याची त्याची इच्छा आहे. देवाला आपल्या प्रेमाने, सामर्थ्याने आणि कृपेने आपली अंतःकरणे प्रज्वलित करायची आहेत, जेणेकरून आपल्या जगण्याने जगात खरा बदल घडेल. पेन्टेकॉस्टचा अर्थ केवळ आपण पवित्र व्हावे इतकाच नाही. पुढे जाऊन आपल्या भेटीला येणाऱ्या प्रत्येकापर्यंत देवाची पवित्रता पोहोचवण्यासाठी जे काही आवश्यक आहे, तेही आपल्याला दिले जाते. पेन्टेकॉस्टमुळे आपण देवाच्या परिवर्तन घडवणाऱ्या कृपेची प्रभावी साधने बनू शकतो. आपल्या सभोवतालच्या जगाला या कृपेची गरज आहे, यात शंका नाही.
पेन्टेकॉस्ट साजरा करताना पवित्र आत्म्याच्या कार्याचे मुख्य परिणाम कोणते, यावर प्रार्थनापूर्वक चिंतन करणे उपयुक्त ठरेल. पवित्र आत्म्याची सात दाने खाली दिली आहेत. ही दाने म्हणजे आपल्यापैकी प्रत्येकाच्या जीवनात पेन्टेकॉस्टमुळे घडणारे मुख्य परिणाम. या दानांच्या प्रकाशात आपल्या जीवनाचे परीक्षण करा आणि पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्यात तुम्हाला आणखी कुठे वाढण्याची गरज आहे, हे देवाला दाखवू द्या.
हे प्रभू, माझ्या जीवनात तुझा आत्मा पाठव आणि तुझ्या आत्म्याच्या दानांनी मला प्रज्वलित कर. हे पवित्र आत्म्या, माझ्या जिवाचा ताबा घेण्यासाठी मी तुला आमंत्रण देतो. ये, हे पवित्र आत्म्या, ये आणि माझे जीवन बदलून टाक. हे पवित्र आत्म्या, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पवित्र आत्म्याची सात दाने
प्रभूचे भय: या दानामुळे ख्रिस्ती व्यक्तीला देवाशी असलेले आपले नाते कशामुळे दुखावू शकते, याची तीव्र जाणीव होते. हे नाते दुखावण्याची पवित्र ‘भीती’ मनात असते, आणि तसे घडू शकेल अशा गोष्टी कोणत्याही किंमतीत टाळण्यासाठी कृपा मिळते.
सुज्ञता: या दानामुळे ख्रिस्ती व्यक्तीला आपल्या चिंतनशील बुद्धीने ‘दैवी सत्यांवर चिंतन करण्याची’ विशेष कृपा मिळते. आपल्याला संपूर्ण चित्र दिसू लागते आणि आपल्या जगात शांती व सलोखा निर्माण करण्याचे साधन कोणत्या प्रकारे होता येईल, हे समजते.
समज: या दानामुळे श्रद्धेच्या विषयांबद्दल मानवी आकलनापलीकडची खात्री लाभते. जीवनाचा अर्थ उमगतो. देवाने प्रकट केलेल्या सत्यांचा अधिक खोल अर्थ आणि दुःखाचा अर्थ आपल्याला समजू शकतो; तसेच ज्या गोष्टी आपल्याला शंका घ्यायला प्रवृत्त करतात, त्याही समजू शकतात. देवाच्या योजनेनुसार जीवनातल्या सर्व गोष्टींतून चांगले कसे घडू शकते, हे या दानामुळे आपल्याला दिसू लागते.
ज्ञान: या दानामुळे ख्रिस्ती व्यक्तीला विशेषतः व्यावहारिक बुद्धीच्या पातळीवर त्या त्या परिस्थितीत देवाची इच्छा काय आहे, हे कळते. कसे जगावे, देवाची इच्छा कशी ओळखावी आणि दैनंदिन जीवनात कोणता निर्णय घ्यावा, हे आपल्याला समजते. आपल्या पूर्वीच्या चुकांमधून शिकण्यासही हे दान मदत करते.
सल्ला: या दानामुळे ख्रिस्ती व्यक्तीला आपण संपूर्ण ख्रिस्तसभेला जोडणाऱ्या साखळीतील एक दुवा आहोत, हे उमगते. आपल्या वाटचालीत आपण एकमेकांना मदत व आधार द्यावा म्हणून देव आपल्यापैकी प्रत्येकाचा उपयोग करतो. एकमेकांच्या उन्नतीसाठी आपला वाटा उचलताना काय बोलावे आणि कसे वागावे, हे आपल्याला कळते.
धैर्य: सोप्या शब्दांत सांगायचे तर, चांगले करण्यासाठी आणि वाईट टाळण्यासाठी लागणारी मनाची व आत्म्याची दृढता म्हणजे धैर्य. हे एक प्रकारचे ख्रिस्ती धाडस आहे. सुवार्ता आपणा सर्वांना आमूलाग्र प्रेममय जीवन जगण्याचे आवाहन करते. त्या आवाहनाला कृतीत उतरवण्यासाठी लागणारे बळ धैर्य आपल्याला देते.
भक्ती: या दानामुळे आपण सर्वप्रथम देवाचा आदर करू शकतो आणि त्याच्यावर प्रेम करू शकतो. तसेच एकमेकांची प्रतिष्ठा ओळखून, देवाची लेकरे म्हणून एकमेकांचा आदर करू शकतो.
क्रूस, पवित्र युखरिस्त आणि धन्य माता मरिया
ख्रिस्तसभेची माता धन्य कुमारी मरिया हिचे स्मरण — पेन्टेकॉस्टनंतरचा सोमवार
येशूने आपल्या आईला आणि ज्याच्यावर त्याचे प्रेम होते त्या शिष्याला तेथे पाहिले, तेव्हा तो आपल्या आईला म्हणाला, “बाई, पाहा, हा तुझा मुलगा.” मग तो शिष्याला म्हणाला, “पाहा, ही तुझी आई.” आणि त्या क्षणापासून त्या शिष्याने तिला आपल्या घरी घेतले. योहान 19:26–27
3 मार्च 2018 रोजी पोप फ्रान्सिस यांनी जाहीर केले की पेन्टेकॉस्ट रविवारनंतरच्या सोमवारी ‘धन्य कुमारी मरिया, ख्रिस्तसभेची माता’ हे नवे स्मरण साजरे केले जाईल. तेव्हापासून या स्मरणाचा समावेश सार्वत्रिक रोमन उपासना दिनदर्शिकेत करण्यात आला असून, ते जगभरच्या ख्रिस्तसभेत साजरे करायचे आहे.
हे स्मरण प्रस्थापित करताना, दैवी उपासना मंडळाचे प्रमुख कार्डिनल रॉबर्ट सारा म्हणाले:
हा उत्सव आपल्याला याची आठवण करून देईल की ख्रिस्ती जीवनातील आपली वाढ क्रुसाच्या रहस्यावर, युखारिस्तीय भोजनातील ख्रिस्ताच्या अर्पणावर आणि मुक्तिदात्याची व मुक्ती पावलेल्यांची माता असलेल्या कुमारी मरियेवर दृढपणे आधारलेली असली पाहिजे. ही कुमारी आपले अर्पण देवाला सादर करते.
आपली वाढ यांवर ‘दृढपणे आधारलेली’ असावी: क्रूस, युखारिस्त आणि धन्य कुमारी मरिया, जी ‘मुक्तिदात्याची माता’ आणि ‘मुक्ती पावलेल्यांची माता’ आहे. ख्रिस्तसभेच्या या पवित्र कार्डिनलांचे विचार किती सुंदर आणि त्यांचे शब्द किती प्रेरणादायी आहेत!
या स्मरणासाठी निवडलेले शुभवर्तमान आपल्या डोळ्यांसमोर एक पवित्र दृश्य उभे करते: धन्य माता आपल्या पुत्राच्या क्रुसासमोर उभी आहे. तिथे उभी असताना तिने येशूचे शब्द ऐकले: ‘मला तहान लागली आहे.’ त्याला स्पंजातून थोडा द्राक्षारस देण्यात आला. त्यानंतर तो म्हणाला, ‘पूर्ण झाले आहे.’ येशूची धन्य माता, मुक्तिदात्याची माता, तिथे साक्षीदार म्हणून उभी होती, जेव्हा तिच्या पुत्राचा क्रूस जगाच्या मुक्तीचा उगम झाला. द्राक्षारसाचा तो शेवटचा घोट घेताना येशूने नव्या आणि शाश्वत पास्का भोजनाची, म्हणजेच पवित्र युखारिस्ताची, स्थापना पूर्ण केली.
शेवटचा श्वास घेण्याच्या अगदी आधी येशूने आपल्या मातेला सांगितले की ती आता ‘मुक्ती पावलेल्यांची माता’, म्हणजेच ख्रिस्तसभेच्या प्रत्येक सदस्याची माता, होईल. आपली माता ख्रिस्तसभेला देण्याची ही देणगी येशूने या शब्दांत सूचित केली: ‘पाहा, तुझा पुत्र… पाहा, तुझी माता.’
ख्रिस्तसभेत हे नवे आणि सुंदर सार्वत्रिक स्मरण साजरे करताना, क्रूस, युखारिस्त आणि तुमची स्वर्गीय माता यांच्याशी तुमचे काय नाते आहे, यावर मनन करा. क्रुसाजवळ उभे राहून आपल्या धन्य मातेसोबत त्याच्याकडे पाहण्याची आणि जगाच्या तारणासाठी येशू आपले अमोल रक्त सांडत असताना त्याचे साक्षीदार होण्याची तुमची तयारी असेल, तर ‘पाहा, तुझी माता’ हे शब्द तो तुम्हालाही उद्देशून म्हणतो, हे ऐकण्याचे भाग्य तुम्हाला लाभेल. तुमच्या स्वर्गीय मातेच्या जवळ राहा. तिची मायेची काळजी आणि संरक्षण मागा आणि तिच्या प्रार्थनांनी तुम्हाला दररोज तिच्या पुत्राच्या अधिक जवळ नेऊ द्या.
अतिप्रिय मरिया माते, देवमाते, माझ्या माते आणि ख्रिस्तसभेच्या माते, माझ्यासाठी आणि तुझ्या सर्व लेकरांसाठी प्रार्थना कर. जगाच्या मुक्तीसाठी क्रुसावरून ओतल्या गेलेल्या तुझ्या पुत्राच्या दयेची आम्हा सर्वांना फार गरज आहे. क्रुसाच्या गौरवाकडे पाहताना आणि परमपवित्र युखारिस्त ग्रहण करताना, तुझी सर्व लेकरे तुझ्या आणि तुझ्या पुत्राच्या अधिकाधिक जवळ येवोत. मरिया माते, आमच्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
मऊ बांधणीच्या पुस्तकाच्या स्वरूपात & ई-पुस्तक म्हणूनही उपलब्ध
या मालिकेतील इतर पुस्तके
कॅथलिक दैनंदिन चिंतन मालिकेत संपूर्ण उपासना वर्षाचा समावेश करणारी चार पुस्तके आहेत. या मालिकेतील पुस्तके पुढीलप्रमाणे:
कॅथलिक दैनंदिन चिंतन मालिका
- आगमनकाळ आणि नाताळ
- प्रायश्चित्तकाळ आणि पुनरुत्थानाचा सण
- सामान्य उपासनाकाळ: आठवडे 1-17
- सामान्य उपासनाकाळ: आठवडे 18-34
दररोजच्या शुभवर्तमानावर चिंतन करणाऱ्या या चार पुस्तकांव्यतिरिक्त, दैवी दयेवरील दैनंदिन चिंतनाचे पुढील पुस्तकही तुम्हाला आवडेल:
दैवी दयेवरील दैनंदिन चिंतन: संत फॉस्तिनासोबत 365 दिवस.
कॅथलिक श्रद्धेचा संपूर्ण सारांश वाचण्यासाठी, कॅथलिक ख्रिस्तसभेच्या धर्मशिक्षणग्रंथावर आधारित आपल्या श्रद्धेचा हा तीन खंडांतील सारांश पाहा:
अँड्रॉइड आणि आयओएससाठीचे आमचे अॅपही तुम्हाला आवडेल:
