മലയാളം

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ തിരുനാളുകളും മഹോത്സവങ്ങളും: 18-34 ആഴ്ചകൾ

ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം!

കർത്താവിന്റെ രൂപാന്തരീകരണത്തിരുനാൾ, ഓഗസ്റ്റ് 6

ഈശോ പത്രോസിനെയും യാക്കോബിനെയും അവന്റെ സഹോദരനായ യോഹന്നാനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, അവരെ മാത്രമായി ഒരു ഉയർന്ന മലയിലേക്കു പോയി. അവരുടെ മുമ്പിൽവച്ച് അവിടുന്ന് രൂപാന്തരപ്പെട്ടു; ഭൂമിയിലെ ഒരു അലക്കുകാരനും വെളുപ്പിക്കാനാവാത്തവിധം അവിടുത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വെണ്മയുള്ളവയായി.  മർക്കോസ് 9:2-3

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? പലപ്പോഴും ഇത് ശരിക്കും ഒരു പോരാട്ടമാണ്. നാം നേരിടുന്ന എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളെയും എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാനും അവയിൽത്തന്നെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനും നമുക്കു കഴിയും. അതിന്റെ ഫലമായി, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം കാണാതെ പോകുന്നത് പലപ്പോഴും എളുപ്പമാണ്. അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ?

യേശു അപ്പസ്തോലന്മാരിൽ മൂന്നുപേർക്ക് തന്റെ മഹത്വം യഥാർഥത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയ സംഭവത്തിന്റെ അനുസ്മരണമാണ് നാം ഇന്നു ആഘോഷിക്കുന്ന തിരുനാൾ. അവിടുന്ന് അവരെ ഉയർന്ന ഒരു മലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, അവരുടെ മുമ്പിൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. അവിടുന്ന് കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വെണ്മയുള്ളവനായി, മഹത്വത്താൽ പ്രശോഭിച്ചു. യേശു അനുഭവിക്കാനിരുന്ന പീഡാസഹനത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും തികച്ചും യാഥാർഥ്യമായ ദൃശ്യത്തെ നേരിടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഒരു സുപ്രധാന ദൃശ്യമായിരുന്നു ഇത്.

ഈ തിരുനാളിൽനിന്ന് നാം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട ഒരു പാഠം, കുരിശിൽ യേശുവിന്റെ മഹത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നതാണ്. തീർച്ചയായും, ആ സമയത്ത് അവിടുത്തെ സഹനവും വേദനയും പ്രകടമായി. എന്നാൽ, കുരിശിൽ സഹിക്കുമ്പോഴും അവിടുത്തെ മഹത്വം അത്രതന്നെ യാഥാർഥ്യമായിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയ്ക്ക് അതു മാറ്റം വരുത്തുന്നില്ല.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇതുതന്നെയാണ് സത്യം. അളവറ്റ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നമുക്കു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്; നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെ പ്രകാശത്തിന്റെയും കൃപയുടെയും മഹത്വമാർന്ന ദീപസ്തംഭങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ ദൈവം ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് ഇതു ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് നിരന്തരം കാണാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം. നാം സഹിക്കുമ്പോഴോ ഏതെങ്കിലും കുരിശിനെ നേരിടുമ്പോഴോ, നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിൽ അവിടുന്ന് ചെയ്ത മഹത്വമാർന്ന കാര്യങ്ങളിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും കണ്ണെടുക്കരുത്.

നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ ദൈവം വരുത്തിയതും തുടർന്നും വരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമായ മനോഹരവും അഗാധവുമായ രൂപാന്തരത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഈ മഹത്വത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി ഉറപ്പിക്കാനും അതിനു സദാ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കാനും അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുക; പ്രത്യേകിച്ച്, നിങ്ങൾക്കു നൽകപ്പെടുന്ന ഏതൊരു കുരിശും നിങ്ങൾ സഹിക്കുമ്പോൾ.

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ മഹത്വവും എന്റെ സ്വന്തം ആത്മാവിന് അങ്ങ് നൽകിയ മഹത്വവും ഞാൻ കാണുമാറാകണമേ. എന്റെ കണ്ണുകൾ എന്നും ആ കൃപയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമാറാകണമേ. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രയാസകരമായ സമയങ്ങളിൽ അങ്ങയെയും അങ്ങയുടെ മഹത്വത്തെയും ഞാൻ കാണുമാറാകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


അനാസക്തി

ഡീക്കനും രക്തസാക്ഷിയുമായ വിശുദ്ധ ലോറൻസിന്റെ തിരുനാൾ, ഓഗസ്റ്റ് 10

ഈശോ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ആമേൻ, ആമേൻ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഒരു ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് ഒരു ഗോതമ്പുമണിയായി മാത്രം ശേഷിക്കും; എന്നാൽ അത് അഴിയുന്നെങ്കിൽ ധാരാളം ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.”  യോഹന്നാൻ 12:24

ഇത് ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്ന ഒരു വാക്യമാണ്; എന്നാൽ സ്വീകരിക്കാനും ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാനും പ്രയാസമുള്ള ഒരു സത്യം ഇത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.  നിങ്ങളുടെ ജീവിതം സമൃദ്ധമായി നല്ല ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കേണ്ടതിന് നിങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കുതന്നെ മരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് ഈശോ നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്നു.  വീണ്ടും പറയട്ടെ, പറയാൻ എളുപ്പമാണ്, ജീവിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.

ഇത് ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ പ്രയാസമാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഇതിൽ എന്താണ് പ്രയാസമുള്ളത്? തനിക്കുതന്നെ മരിക്കുക എന്നത് ആവശ്യവും നല്ലതുമാണെന്ന സത്യം ആദ്യം അംഗീകരിക്കുന്നിടത്താണ് പ്രയാസം തുടങ്ങുന്നത്. അതിനാൽ, അതിന്റെ അർഥം എന്താണെന്ന് നമുക്കു നോക്കാം.

ഒരു ഗോതമ്പുമണിയുടെ ഉപമയിൽനിന്ന് നമുക്കു തുടങ്ങാം. ആ മണി കതിരിൽനിന്നു വേർപെട്ട് നിലത്തു വീഴണം. പൂർണമായ അനാസക്തിയുടെ ചിത്രമാണിത്. ആ ഒരൊറ്റ ഗോതമ്പുമണി എല്ലാം “വിട്ടുകൊടുക്കണം.” ദൈവം നമ്മിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കണമെന്നു നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ, നാം മുറുകെപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതെല്ലാം വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഒരുക്കവും സന്നദ്ധതയും ഉള്ളവരായിരിക്കണമെന്ന് ഈ ചിത്രം നമ്മോടു പറയുന്നു. നമ്മുടെ ഇച്ഛയും ഇഷ്ടങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും യഥാർഥത്തിൽ വിട്ടുകൊടുക്കുക എന്നാണ് അതിനർഥം. ഇത് മനസ്സിലാക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമായേക്കാം എന്നതിനാൽ, ഇങ്ങനെ ചെയ്യാനും വളരെ പ്രയാസമായേക്കാം. നാം ആഗ്രഹിക്കുകയും മോഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെല്ലാം വിട്ടൊഴിയുന്നത് യഥാർഥത്തിൽ നല്ലതാണെന്നും, കൃപയാലുള്ള രൂപാന്തരീകരണത്തിലൂടെ നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന പുതിയതും ഏറെ മഹത്വപൂർണവുമായ ജീവിതത്തിനായി നമ്മെ ഒരുക്കുന്ന വഴി അതാണെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമായേക്കാം. നമുക്കുതന്നെ മരിക്കുക എന്നതിനർഥം, ഈ ജീവിതത്തിൽ നാം മുറുകെപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതലായി ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക എന്നതാണ്. നമുക്കു രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന ഏതൊരു പദ്ധതിയേക്കാളും ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി അനന്തമായി മികച്ചതാണെന്നു നാം വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നാണ് അതിനർഥം.

ഗോതമ്പുമണി യഥാർഥത്തിൽ മരിച്ച് മണ്ണിൽ പതിക്കുമ്പോൾ, അത് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റുകയും വളർന്ന് അതിലും എത്രയോ അധികമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. അത് സമൃദ്ധിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ഇന്ന് നാം അനുസ്മരിക്കുന്ന മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഡീക്കനും രക്തസാക്ഷിയുമായ വിശുദ്ധ ലോറൻസ്, ദൈവത്തോട് “അതെ” എന്നു പറയാനായി സ്വന്തം ജീവൻ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച ഒരാളുടെ യഥാർഥ ചിത്രം നമുക്കു നൽകുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ സമ്പത്തെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു. സഭയുടെ നിക്ഷേപങ്ങളെല്ലാം കൈമാറാൻ റോമിലെ ഭരണാധികാരി കൽപിച്ചപ്പോൾ, ലോറൻസ് ദരിദ്രരെയും രോഗികളെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. കോപാകുലനായ ഭരണാധികാരി ലോറൻസിനെ തീയിൽ ചുട്ടുകൊല്ലാൻ വിധിച്ചു. തന്റെ കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കാൻ ലോറൻസ് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു.

വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നുണ്ടാകാവുന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. നിങ്ങൾ എന്താണ് സമർപ്പിക്കണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ മഹത്വപൂർണമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള താക്കോലാണ് ഈ സമർപ്പണം.

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ദിവ്യഹിതത്തോട് യോജിക്കാത്ത എന്റെ സ്വന്തം ജീവിതാഭിലാഷങ്ങളും ആശയങ്ങളും വിട്ടുകളയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അനന്തമാംവിധം മെച്ചമായ ഒരു പദ്ധതി അങ്ങയ്ക്കുണ്ടെന്ന് എപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ആ പദ്ധതി ഞാൻ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, സമൃദ്ധമായ സദ്ഫലങ്ങൾ അങ്ങ് പുറപ്പെടുവിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ദൈവമാതാവിനെ ചേർത്തുപിടിക്കുക

പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ സ്വർഗാരോപണ മഹോത്സവം, ഓഗസ്റ്റ് 15

“എന്റെ ആത്മാവ് കർത്താവിന്റെ മഹത്വം പ്രഘോഷിക്കുന്നു; എന്റെ ചിത്തം എന്റെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ, അവിടുന്ന് തന്റെ എളിയ ദാസിയെ കടാക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്നുമുതൽ എല്ലാ തലമുറകളും എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിക്കും: സർവശക്തൻ എനിക്കുവേണ്ടി വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ നാമം പരിശുദ്ധമാണ്.” ലൂക്കാ 1:46-49

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മഹത്വമാർന്ന സ്തുതിഗീതത്തിന്റെ ഈ പ്രാരംഭവരികൾ, അമ്മ ആരാണെന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. തന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രഘോഷിക്കുകയും നിരന്തരം ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവളാണ് അമ്മ. എളിമയുടെ പരിപൂർണതയായതിനാൽ എല്ലാ തലമുറകളും അത്യുന്നതമായി വാഴ്ത്തുന്നവളാണ് അമ്മ. ദൈവം വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൊടുത്തവളും ദൈവം വിശുദ്ധിയാൽ ആവരണം ചെയ്തവളുമാണ് അമ്മ.

ഇന്ന് നാം ആഘോഷിക്കുന്ന അമ്മയുടെ സ്വർഗാരോപണ മഹോത്സവം, അമ്മയുടെ മഹത്വത്തെ ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നതിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു. മരണമോ പാപത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും അനന്തരഫലങ്ങളോ അനുഭവിക്കാൻ ദൈവം അമ്മയെ അനുവദിച്ചില്ല. അമ്മ അമലയായിരുന്നു; തന്റെ ഉത്ഭവത്തിന്റെ നിമിഷംമുതൽ നിത്യത മുഴുവൻ രാജ്ഞിയായി വാഴാൻ ആത്മശരീരങ്ങളോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ട നിമിഷംവരെ എല്ലാ വിധത്തിലും പൂർണയായിരുന്നു.

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ അമലമായ സ്വഭാവം ഗ്രഹിക്കാൻ ചിലർക്കു പ്രയാസമായേക്കാം. കാരണം, അമ്മയുടെ ജീവിതം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിൽ അമ്മയെക്കുറിച്ച് വളരെ കുറച്ചേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. എന്നാൽ അമ്മയുടെ എളിമ അനാവൃതമാകുകയും എല്ലാവർക്കും കാണാവുന്നവിധം അമ്മയുടെ മഹത്വം പ്രകാശിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നിത്യത മുഴുവൻ അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഏറെ പറയപ്പെടും.

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മ അമലോത്ഭവയായിരുന്നു, അതായത് പാപരഹിതയായിരുന്നു; അതിനു രണ്ടു കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, അമ്മ ഉത്ഭവിച്ച നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക കൃപയാൽ ദൈവം അമ്മയെ ഉത്ഭവപാപത്തിൽനിന്നു സംരക്ഷിച്ചു. നാം ഇതിനെ “പാപത്തിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കുന്ന കൃപ” എന്നു വിളിക്കുന്നു. ആദത്തെയും ഹവ്വയെയും പോലെ, അമ്മയും പാപമില്ലാതെ ഉത്ഭവിച്ചു. എന്നാൽ ആദത്തെയും ഹവ്വയെയും പോലെയല്ലാതെ, അമ്മ കൃപയുടെ ക്രമത്തിലാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. ഒരുനാൾ താൻ ലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാനിരുന്ന തന്റെ പുത്രനാൽ, കൃപയിലൂടെ ഇതിനകം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളായിട്ടാണ് അമ്മ ഉത്ഭവിച്ചത്. അമ്മയുടെ പുത്രൻ ഒരുനാൾ ലോകത്തിന്മേൽ ചൊരിയാനിരുന്ന കൃപ കാലത്തെ അതിലംഘിക്കുകയും അമ്മ ഉത്ഭവിച്ച നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അമ്മയെ ആവരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മ അമലയായിരിക്കുന്നതിന്റെ രണ്ടാമത്തെ കാരണം, ആദത്തെയും ഹവ്വയെയും പോലെ അല്ലാതെ, ജീവിതത്തിലുടനീളം അവൾ ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചില്ല എന്നതാണ്. അതിനാൽ അവൾ പുതിയ ഹവ്വയായി, ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പുതിയ അമ്മയായി, തന്റെ പുത്രന്റെ കൃപയിൽ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പുതിയ അമ്മയായി. ഈ അമലസ്വഭാവത്തിന്റെയും കൃപയിൽ ജീവിക്കാനുള്ള അവളുടെ നിരന്തരമായ സ്വതന്ത്ര തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെയും ഫലമായി, അവളുടെ ഭൗമികജീവിതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ദൈവം അവളെ ആത്മശരീരങ്ങളോടെ സ്വർഗത്തിലേക്കു സ്വീകരിച്ചു. മഹത്വപൂർണവും ഗൗരവമേറിയതുമായ ഈ യാഥാർഥ്യമാണ് നാം ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ ധാരണയെപ്പറ്റി ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ അവളെ അറിയുന്നുണ്ടോ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അവൾക്കുള്ള പങ്ക് മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ, അവളുടെ മാതൃപരിചരണം നിരന്തരം തേടുന്നുണ്ടോ? അവളുടെ പുത്രന്റെ കൃപയിൽ ജീവിക്കാൻ നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവൾ നിങ്ങളുടെ അമ്മയാണ്. ഈ സത്യം ഇന്ന് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിക്കുകയും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അവൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനം നൽകാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിൽ യേശു കൃതജ്ഞനായിരിക്കും!

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ അമ്മയോട് അങ്ങയ്ക്കുള്ള അതേ സ്നേഹത്തോടെ അമ്മയെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങ് അമ്മയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ഞാനും അമ്മയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഏൽപ്പിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ അമ്മയും രാജ്ഞിയുമായ മറിയമേ, ഞാൻ അമ്മയെ ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മ: സകല വിശുദ്ധരുടെയും രാജ്ഞി!

പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ രാജ്ഞിപദവിയുടെ അനുസ്മരണം, ഓഗസ്റ്റ് 22

താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് എന്റെ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം!, അധ്യായം 8ൽനിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗമാണ്: 

വരാനിരിക്കുന്ന ഈ പുതിയ യുഗത്തിൽ എല്ലാ വിശുദ്ധരുടെയും രാജ്ഞിയും അമ്മയുമായ നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ അന്തിമവും മഹത്വപൂർണവുമായ പങ്കിനെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നതാണ് ഈ വാല്യം ഉപസംഹരിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം. ലോകത്തിന്റെ രക്ഷയിൽ അവൾ ഇതിനകം അനിവാര്യമായ ഒരു പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ അവളുടെ ദൗത്യം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. തന്റെ അമലോത്ഭവത്തിലൂടെ അവൾ രക്ഷകന്റെ പരിപൂർണ ഉപകരണമായിത്തീർന്നു; അതിന്റെ ഫലമായി ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പുതിയ അമ്മയുമായി. ഈ പുതിയ അമ്മയെന്ന നിലയിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യപദ്ധതിയോടു പൂർണമായി സഹകരിക്കാനും അതിനെ അനുസരിക്കാനുമുള്ള നിരന്തരമായ സ്വതന്ത്ര തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ അവൾ ഹവ്വയുടെ അനുസരണക്കേടിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. കുരിശിൽവച്ച് യേശു തന്റെ അമ്മയെ യോഹന്നാനു നൽകി; നമ്മുടെ പുതിയ അമ്മയായി അവളെ നമുക്കെല്ലാവർക്കും നൽകി എന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണത്. അതിനാൽ, നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ, അതായത് അവളുടെ പുത്രന്റെ ശരീരത്തിലെ അംഗങ്ങളായിരിക്കുന്നിടത്തോളം, ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയുടെ അനിവാര്യതയാൽ നാം ഈ ഒരേ അമ്മയുടെ മക്കളുമാണ്.

ഭൂമിയിലെ ജീവിതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മ തന്റെ പുത്രനോടൊപ്പം നിത്യകാലവും ആയിരിക്കാനായി ആത്മശരീരങ്ങളോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടു എന്നത് നമ്മുടെ വിശ്വാസസത്യങ്ങളിലൊന്നാണ്.  ഇപ്പോൾ സ്വർഗത്തിലെ തന്റെ സ്ഥാനത്തിരുന്ന്, ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും രാജ്ഞി എന്ന അതുല്യവും അനന്യവുമായ പദവി അമ്മയ്ക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു!  അമ്മ ഇപ്പോൾ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ രാജ്ഞിയാണ്; നിത്യകാലവും ഈ രാജ്യത്തിന്റെ രാജ്ഞിയായിരിക്കുകയും ചെയ്യും!

രാജ്ഞിയെന്ന നിലയിൽ, കൃപയുടെ മധ്യസ്ഥയും വിതരണക്കാരിയുമായിരിക്കാനുള്ള അതുല്യവും അനന്യവുമായ ദാനവും അമ്മ അനുഭവിക്കുന്നു.  ഇത് ഏറ്റവും നന്നായി മനസ്സിലാക്കാവുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

  • തന്റെ അമലോത്ഭവത്തിന്റെ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അമ്മ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു;
  • അതിന്റെ ഫലമായി, ദൈവത്തിനു മാംസം ധരിക്കാൻ കഴിയുന്ന യോജിച്ച ഏക മനുഷ്യോപകരണമായി അമ്മ മാറി;
  • പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാലും പ്രവർത്തനത്താലും പുത്രനായ ദൈവം അവളിലൂടെ മാംസം ധരിച്ചു;
  • ഇപ്രകാരം മാംസം ധരിച്ച ഈ ഏക ദൈവപുത്രനിലൂടെ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷ സാധിതമായി;
  • രക്ഷയുടെ ഈ ദാനം കൃപയിലൂടെ നമുക്കു ലഭിക്കുന്നു. കൃപ പ്രധാനമായും പ്രാർഥനയിലൂടെയും കൂദാശകളിലൂടെയുമാണ് ലഭിക്കുന്നത്;
  • അതിനാൽ, ദൈവം നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചത് മറിയം എന്ന ഉപകരണത്തിലൂടെയായതിനാൽ, എല്ലാ കൃപകളും നമുക്കു ലഭിക്കുന്നതും അവൾ എന്ന ഉപകരണത്തിലൂടെയാണ്. മനുഷ്യാവതാരത്തിൽനിന്ന് ഉളവായ സകലത്തിന്റെയും ഉപകരണമാണ് അവൾ. അതിനാൽ, അവൾ കൃപയുടെ മധ്യസ്ഥയാണ്!

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മനുഷ്യാവതാരത്തിനുവേണ്ടി മറിയം നിർവഹിച്ച മധ്യസ്ഥത വളരെക്കാലം മുമ്പു നടന്ന ഏതോ ഒരു ചരിത്രസംഭവം മാത്രമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അവളുടെ മാതൃത്വം തുടർച്ചയുള്ളതും നിത്യവുമാണ്. ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനോടുള്ള അവളുടെ മാതൃത്വം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു; ഈ രക്ഷകനിൽനിന്നു നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉപകരണമായി അവൾ എന്നേക്കും തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദൈവമാണ് ഉറവിടം; മറിയമാകട്ടെ ഉപകരണമാണ്.  ദൈവം ഇപ്രകാരം ആഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടാണ് അമ്മ ഉപകരണമായിരിക്കുന്നത്.  സ്വന്തം ശക്തിയാൽ അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല; എന്നാൽ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ അത് ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യവും അമ്മയ്ക്കില്ല.  അമ്മ രക്ഷകയല്ല.  അമ്മ ഉപകരണമാണ്.

അതുകൊണ്ട്, രക്ഷയുടെ നിത്യപദ്ധതിയിൽ അവളുടെ പങ്ക് മഹത്വപൂർണവും അത്യന്താപേക്ഷിതവുമാണെന്നു നാം കാണണം. അവളോടുള്ള ഭക്തി സത്യമായതിനെ അംഗീകരിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗം മാത്രമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയോടു സഹകരിച്ചതിന് നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നാം അവൾക്കു നൽകുന്ന ഏതോ ബഹുമാനം മാത്രമല്ല അത്. മറിച്ച്, നമ്മുടെ ലോകത്തിലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും കൃപയുടെ മധ്യസ്ഥയായി അവൾ തുടർന്നും വഹിക്കുന്ന പങ്കിനെ അംഗീകരിക്കലാണ് അത്.

സ്വർഗത്തിൽ ദൈവം അവളിൽനിന്ന് ഇത് എടുത്തുമാറ്റുന്നില്ല. മറിച്ച്, അവൾ നമ്മുടെ അമ്മയും നമ്മുടെ രാജ്ഞിയുമായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. എത്ര യോഗ്യയായ അമ്മയും രാജ്ഞിയുമാണ് അവൾ!

പരിശുദ്ധ രാജ്ഞീ, കരുണയുടെ മാതാവേ, ഞങ്ങളുടെ ജീവനും മാധുര്യവും പ്രത്യാശയുമായവളേ, സ്വസ്തി! പ്രവാസികളായ ഹവ്വയുടെ ദരിദ്രസന്തതികളായ ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നു. ഈ കണ്ണുനീർ താഴ്‌വരയിൽ വിലപിച്ചും കരഞ്ഞും ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പക്കലേക്കു നെടുവീർപ്പുകൾ ഉയർത്തുന്നു! അതിനാൽ, ഏറ്റവും കൃപയുള്ള മധ്യസ്ഥേ, അങ്ങയുടെ കരുണയുള്ള കണ്ണുകൾ ഞങ്ങളുടെ നേരെ തിരിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ ഈ പ്രവാസത്തിനുശേഷം, അങ്ങയുടെ ഉദരത്തിന്റെ അനുഗൃഹീതഫലമായ ഈശോയെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരണമേ. കരുണയുള്ളവളേ, സ്നേഹമുള്ളവളേ, മാധുര്യമുള്ള കന്യകാമറിയമേ.

V. പരിശുദ്ധ ദൈവമാതാവേ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അപേക്ഷിക്കണമേ.
R. മിശിഹായുടെ വാഗ്ദാനങ്ങൾക്കു ഞങ്ങൾ യോഗ്യരാകുവാൻ.


കാപട്യമോ വഞ്ചനയോ ഇല്ല

അപ്പസ്തോലനായ വിശുദ്ധ ബർത്തലോമിയോയുടെ തിരുനാൾ, ഓഗസ്റ്റ് 24

നഥാനയേൽ തന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ട് യേശു അവനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഇസ്രായേലിന്റെ യഥാർഥ പുത്രൻ. അവനിൽ കാപട്യമില്ല.” നഥാനയേൽ അവനോടു ചോദിച്ചു: “അങ്ങ് എന്നെ എങ്ങനെ അറിയുന്നു?” യേശു അവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഫിലിപ്പോസ് നിന്നെ വിളിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, നീ അത്തിമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലായിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടു.” നഥാനയേൽ അവനോടു പറഞ്ഞു: “റബ്ബീ, അങ്ങ് ദൈവപുത്രനാണ്; അങ്ങ് ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവാണ്.” യോഹന്നാൻ 1:47-49

ഈ ഭാഗം ആദ്യമായി വായിക്കുമ്പോൾ, ഒന്നുകൂടി മടങ്ങിച്ചെന്ന് വായിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾക്കു തോന്നിയേക്കാം. ഇതു വായിച്ചിട്ട് എന്തോ വിട്ടുപോയെന്നു തോന്നാൻ എളുപ്പമാണ്. അത്തിമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ താൻ അവനെ കണ്ടുവെന്നു മാത്രമാണ് യേശു നഥാനയേലിനോട് (ബർത്തലോമിയോ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) പറഞ്ഞത്. അതുമാത്രം കേട്ട്, “റബ്ബീ, അങ്ങ് ദൈവപുത്രനാണ്; അങ്ങ് ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവാണ്” എന്നു മറുപടി പറയാൻ നഥാനയേലിന് എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു? തന്നെക്കുറിച്ച് യേശു പറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽനിന്ന് നഥാനയേൽ എങ്ങനെ അത്തരമൊരു നിഗമനത്തിലെത്തിയെന്ന് ഓർത്ത് ആശയക്കുഴപ്പം തോന്നിയേക്കാം.

എന്നാൽ യേശു നഥാനയേലിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് എങ്ങനെയെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. അവൻ “കാപട്യമില്ലാത്ത” ഒരുവനായിരുന്നു. മറ്റു പരിഭാഷകൾ അവനിൽ “വഞ്ചനയില്ല” എന്നു പറയുന്നു. അപ്പോൾ അതിന്റെ അർഥമെന്താണ്?

ഒരാളിൽ കാപട്യമോ വഞ്ചനയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അയാൾ ഇരട്ടമുഖമുള്ളവനും കുടിലബുദ്ധിയുള്ളവനുമാണെന്നാണ് അതിന്റെ അർഥം. വഞ്ചനയുടെ കലയിൽ അയാൾ വിദഗ്ധനാണ്. അപകടകരവും മാരകവുമായ ഒരു സ്വഭാവമാണിത്. എന്നാൽ അതിനു വിപരീതമായി, ഒരാളിൽ “കാപട്യമില്ല” അഥവാ “വഞ്ചനയില്ല” എന്നു പറയുന്നത്, അയാൾ സത്യസന്ധനും നേർവഴി നടക്കുന്നവനും ആത്മാർഥതയും തുറന്ന മനസ്സുമുള്ളവനും യഥാർഥമായിരിക്കുന്നവനുമാണെന്നു പറയുന്നതിനു തുല്യമാണ്.

നഥാനയേലാകട്ടെ, താൻ ചിന്തിക്കുന്നതു തുറന്നുപറയുന്ന ഒരുവനായിരുന്നു. ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്, തന്റെ ദൈവികതയെക്കുറിച്ച് യേശു ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന ഏതെങ്കിലും ബൗദ്ധിക വാദം അവതരിപ്പിച്ചു എന്നതല്ല; അതിനെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. മറിച്ച്, കാപട്യമില്ലായ്മ എന്ന നഥാനയേലിന്റെ ഈ സദ്ഗുണം, യേശുവിനെ നോക്കി അവിടുന്നിൽ വ്യാജമൊന്നുമില്ലെന്നു തിരിച്ചറിയാൻ അവനെ പ്രാപ്തനാക്കി. സത്യസന്ധതയും ആത്മാർഥതയും തുറന്ന മനസ്സും പുലർത്തുന്ന നഥാനയേലിന്റെ നല്ല ശീലം, യേശു ആരാണെന്നു വെളിപ്പെടുത്താൻ അവനെ സഹായിക്കുക മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവരെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായും സത്യസന്ധമായും കാണാനും അവനെ പ്രാപ്തനാക്കി. യേശുവിനെ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ അവിടുന്ന് ആരാണെന്നതിന്റെ മഹത്വം ഉടനടി ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിലൂടെ ഈ ഗുണം അവനു വലിയ ഉപകാരമായി.

വഞ്ചനയിൽനിന്നും കാപട്യത്തിൽനിന്നും നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം സ്വതന്ത്രരാണെന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളും വലിയ സത്യസന്ധതയും ആത്മാർഥതയും തുറന്ന മനസ്സുമുള്ള വ്യക്തിയാണോ? നിങ്ങൾ പുറമേ കാണുന്നതുപോലെതന്നെയാണോ ഉള്ളിലും? ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുക എന്നതാണ് ജീവിക്കാനുള്ള ഏക നല്ല മാർഗം. അത് സത്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതമാണ്. വിശുദ്ധ ബർത്തലോമിയോയുടെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ ഈ സദ്ഗുണത്തിൽ വളരാൻ ദൈവം ഇന്ന് നിങ്ങളെ സഹായിക്കണമെന്നു പ്രാർഥിക്കുക.

കർത്താവേ, കാപട്യത്തിൽനിന്നും വഞ്ചനയിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. സത്യസന്ധതയും ധാർമികനിഷ്ഠയും ആത്മാർഥതയുമുള്ള വ്യക്തിയാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. വിശുദ്ധ ബർത്തലോമിയോ നൽകിയ മാതൃകയ്ക്കായി അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സദ്ഗുണങ്ങൾ അനുകരിക്കാൻ എനിക്കാവശ്യമായ കൃപ നൽകണമേ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


സഹനത്തിലെ വിശ്വസ്തത

വിശുദ്ധ സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ അനുസ്മരണം, ഓഗസ്റ്റ് 29

പെൺകുട്ടി തിടുക്കത്തിൽ രാജസന്നിധിയിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെന്ന് ഇങ്ങനെ ആവശ്യപ്പെട്ടു: “യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ ശിരസ്സ് ഒരു തളികയിൽ ഉടൻതന്നെ എനിക്കു നൽകണം.” രാജാവ് അതീവ ദുഃഖിതനായി. എങ്കിലും, തന്റെ ശപഥങ്ങളെയും വിരുന്നുകാരെയും ഓർത്ത് അവൾക്കു നൽകിയ വാക്കു ലംഘിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അതിനാൽ, യോഹന്നാന്റെ ശിരസ്സ് കൊണ്ടുവരാൻ ആജ്ഞാപിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഉടൻതന്നെ ഒരു വധശിക്ഷാനിർവാഹകനെ അയച്ചു. മർക്കോസ് 6:25-27

യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ ശിരച്ഛേദനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ദുഃഖകരമായ സംഭവം നമുക്കു പലതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. എല്ലാറ്റിനുമുപരി, നമ്മുടെ ലോകത്തിലെ തിന്മയുടെ രഹസ്യവും ചില സമയങ്ങളിൽ തിന്മ വളരാൻ അനുവദിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അനുവദനാത്മക ഹിതവും ഇതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ശിരച്ഛേദം ചെയ്യപ്പെടാൻ ദൈവം അനുവദിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? അദ്ദേഹം മഹാനായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു. സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ചവരിൽ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെക്കാൾ വലിയവൻ ആരുമില്ലെന്ന് യേശുതന്നെ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും ഈ വലിയ അനീതി സഹിക്കാൻ യോഹന്നാനെ അവിടുന്ന് അനുവദിച്ചു.

ആവിലായിലെ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ഒരിക്കൽ നമ്മുടെ കർത്താവിനോടു പറഞ്ഞു: “പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സുഹൃത്തുക്കളോട് അങ്ങ് ഇങ്ങനെയാണു പെരുമാറുന്നതെങ്കിൽ, അങ്ങേക്കു വളരെ കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്നതിൽ അത്ഭുതമില്ല!” അതെ, ചരിത്രത്തിലുടനീളം താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർ വലിയ സഹനങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ ദൈവം അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നതു വ്യക്തമാണ്. ഇത് നമ്മോട് എന്താണു പറയുന്നത്?

ഒന്നാമതായി, പുത്രൻ വളരെയധികം സഹിക്കാനും ഭയാനകമായ രീതിയിൽ വധിക്കപ്പെടാനും പിതാവ് അനുവദിച്ചു എന്ന വ്യക്തമായ വസ്തുത നാം മറക്കരുത്. യേശുവിന്റെ മരണം ക്രൂരവും ഞെട്ടിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. പിതാവ് പുത്രനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നാണോ ഇതിനർഥം? തീർച്ചയായും അല്ല. അപ്പോൾ ഇതിന്റെ അർഥമെന്താണ്?

സഹനം ദൈവത്തിന്റെ അപ്രീതിയുടെ അടയാളമല്ല എന്നതാണ് വസ്തുത. നിങ്ങൾ സഹിക്കുകയും ദൈവം ആശ്വാസം നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അതു ദൈവം നിങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ടല്ല. അവിടുന്നു നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്നുമല്ല. വാസ്തവത്തിൽ, ഇതിനു വിപരീതമായിരിക്കാനാണ് ഏറെ സാധ്യത.

യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ സഹനം, വാസ്തവത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തിനു പ്രസംഗിക്കാമായിരുന്ന ഏറ്റവും മഹത്തായ പ്രസംഗമാണ്. ദൈവത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അചഞ്ചലമായ സ്നേഹത്തിനും ദൈവഹിതത്തോടുള്ള പൂർണഹൃദയത്തോടെയുള്ള സമർപ്പണത്തിനും അതു സാക്ഷ്യമാണ്. താൻ അനുഭവിച്ച പീഡനങ്ങൾക്കിടയിലും നമ്മുടെ കർത്താവിനോടു വിശ്വസ്തനായിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചതുകൊണ്ടാണ് യോഹന്നാന്റെ പീഡാനുഭവമാകുന്ന ഈ “പ്രസംഗം” ശക്തമാകുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ, യോഹന്നാൻ ഭൗതികജീവിതം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കാളും അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച ശാരീരിക സഹനങ്ങളെക്കാളും അനന്തമായി വിലയേറിയതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത.

ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. ചിലപ്പോൾ ഭാരമേറിയ ഒരു കുരിശും വഹിച്ചുകൊണ്ട്, അത് നമ്മിൽനിന്ന് എടുത്തുമാറ്റണമേ എന്ന് നാം നമ്മുടെ കർത്താവിനോട് യാചിക്കുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ കൃപ നമുക്കു മതിയെന്നും നമ്മുടെ വിശ്വസ്തതയുടെ സാക്ഷ്യമായി നമ്മുടെ സഹനങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും ദൈവം നമ്മോടു പറയുന്നു. അതിനാൽ, ഈശോയ്ക്കും യോഹന്നാനും നമുക്കും പിതാവ് നൽകുന്ന മറുപടി, വിശ്വാസത്തോടും പ്രത്യാശയോടും ഉറച്ച ആശ്രയബോധത്തോടും വിശ്വസ്തതയോടുംകൂടെ ഈ ജീവിതത്തിലെ നമ്മുടെ സഹനങ്ങളുടെ രഹസ്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാനുള്ള ഒരു വിളിയാണ്. ദൈവഹിതത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തതയിൽനിന്ന് നിങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ജീവിതത്തിലെ കഷ്ടതകളെ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കരുത്.

കർത്താവേ, ജീവിതത്തിൽ എന്റെ സ്വന്തം കുരിശുകൾ വഹിക്കുമ്പോൾ അങ്ങയുടെ പുത്രന്റെ ശക്തിയും വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ ശക്തിയും എനിക്കുണ്ടാകണമേ. എന്റെ കുരിശിനെ ആശ്ലേഷിക്കാൻ അങ്ങ് എന്നെ വിളിക്കുന്നതു കേൾക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും പ്രത്യാശയാൽ നിറയാനും എനിക്കു കഴിയണമേ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


പരിശുദ്ധ അമ്മേ, ജന്മദിനാശംസകൾ!

പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ ജനനത്തിരുനാൾ, സെപ്റ്റംബർ 8

“ഇതാ, കന്യക ഗർഭം ധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും; അവർ അവന് ഇമ്മാനുവേൽ എന്നു പേരിടും.” മത്തായി 1:23

ജന്മദിനങ്ങൾ ആഘോഷിക്കാൻ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാണ്. ഇന്ന് നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മയുടെ ജന്മദിനാഘോഷമാണ്. ഡിസംബറിൽ നാം അമ്മയുടെ അമലോത്ഭവത്തെ ആദരിക്കുന്നു. ജനുവരിയിൽ അമ്മയെ ദൈവമാതാവായി ആഘോഷിക്കുന്നു. ഓഗസ്റ്റിൽ അമ്മയുടെ സ്വർഗാരോപണം ആഘോഷിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലെ സവിശേഷമായ ഓരോ വശത്തെ ആദരിക്കുന്ന മറ്റു പല ദിവസങ്ങളും വർഷത്തിലുടനീളമുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് അമ്മയുടെ ജന്മദിനാഘോഷം മാത്രമാണ്!

അവളുടെ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയെന്ന നിലയിൽ അവളെത്തന്നെ ആഘോഷിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ്. അവൾ അവളായിരിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ മാത്രമാണ് നാം അവളെ ആഘോഷിക്കുന്നത്. അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ അനന്യവും മനോഹരവും അഗാധവുമായ ഏതെങ്കിലും വശങ്ങളിൽത്തന്നെ ഇന്നു നാം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണമെന്നില്ല. അവൾ കൈവരിച്ച സകലതിലേക്കോ, ദൈവത്തോടുള്ള അവളുടെ പൂർണമായ സമ്മതത്തിലേക്കോ, സ്വർഗത്തിലെ അവളുടെ കിരീടധാരണത്തിലേക്കോ, അവളുടെ സ്വർഗാരോപണത്തിലേക്കോ, മറ്റേതെങ്കിലും പ്രത്യേക കാര്യത്തിലേക്കോ നാം നോക്കണമെന്നില്ല. അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും മഹത്വപൂർണവും മനോഹരവും വിസ്മയജനകവും അവയ്ക്കു മാത്രമായുള്ള പ്രത്യേക തിരുനാളുകൾക്കും ആഘോഷങ്ങൾക്കും അർഹവുമാണ്.

എന്നാൽ ഇന്ന്, നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയെ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച് ഈ ലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു എന്നതിന്റെ പേരിൽ മാത്രമാണ് നാം അവളെ ആഘോഷിക്കുന്നത്; അതുമാത്രംതന്നെ ആഘോഷിക്കാൻ തക്ക കാരണമാണ്. നാം അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം അവളെ ആദരിക്കുന്നു. നാം സ്നേഹിക്കുകയും കരുതുകയും ചെയ്യുന്ന ആരുടെയും ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്നതുപോലെ അവളുടെ ജന്മദിനവും നാം ആഘോഷിക്കുന്നു.

മറിയം നിങ്ങളുടെ അമ്മയാണ് എന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. അവൾ യഥാർഥത്തിൽ നിങ്ങളുടെ അമ്മയാണ്. നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ ഒരാളുടെ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്നതുപോലെ അവളുടെ ജന്മദിനവും ആഘോഷിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്. ഇന്ന് മറിയത്തെ ആദരിക്കുന്നത് അവളുമായുള്ള നിങ്ങളുടെ ബന്ധം ദൃഢമാക്കുന്നതിനും, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമായിരിക്കാൻ നിങ്ങൾ അവളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുനൽകുന്നതിനുമുള്ള ഒരു മാർഗമാണ്.

പരിശുദ്ധ അമ്മേ, ജന്മദിനാശംസകൾ! ഞങ്ങൾ അമ്മയെ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്നു!

നന്മ നിറഞ്ഞ മറിയമേ, സ്വസ്തി! കർത്താവ് അങ്ങയോടുകൂടെ. സ്ത്രീകളിൽ അങ്ങ് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവളാകുന്നു. അങ്ങയുടെ ഉദരത്തിന്റെ ഫലമായ ഈശോ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാകുന്നു. പരിശുദ്ധ മറിയമേ, തമ്പുരാന്റെ അമ്മേ, പാപികളായ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഇപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ മരണസമയത്തും അപേക്ഷിക്കണമേ. ആമ്മേൻ. പ്രിയ ഈശോയേ, ഞങ്ങളുടെ അമ്മയായ അമലോത്ഭവ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു!


നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മഹത്വപൂർണമായ കുരിശ്!

വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ പുകഴ്ചയുടെ തിരുനാൾ, സെപ്റ്റംബർ 14

“മോശ മരുഭൂമിയിൽ സർപ്പത്തെ ഉയർത്തിയതുപോലെ, തന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും നിത്യജീവൻ ഉണ്ടാകേണ്ടതിന് മനുഷ്യപുത്രനും ഉയർത്തപ്പെടണം.” യോഹന്നാൻ 3:14-15

എത്ര മഹത്വപൂർണമായ ഒരു തിരുനാളാണ് നാം ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നത്! വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ പുകഴ്ചയുടെ തിരുനാളാണിത്!

കുരിശിന് യഥാർഥത്തിൽ എന്തെങ്കിലും അർഥമുണ്ടോ? ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനെക്കുറിച്ച് നാം പഠിച്ചതെല്ലാം മാറ്റിവെച്ച്, അതിനെ ലൗകികവും ചരിത്രപരവുമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടിൽനിന്നു മാത്രം നോക്കിയാൽ, കുരിശ് ഒരു വലിയ ദുരന്തത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. അനേകർക്കു വളരെ പ്രിയങ്കരനായിത്തീർന്നെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരാൽ കഠിനമായി വെറുക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യന്റെ കഥയുമായി അതു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, ആ മനുഷ്യനെ വെറുത്തവർ അദ്ദേഹത്തെ ക്രൂരമായി കുരിശിൽ തറയ്ക്കാൻ ഏർപ്പാടു ചെയ്തു. അതിനാൽ, തികച്ചും ലൗകികമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, കുരിശ് ഭയാനകമായ ഒന്നാണ്.

എന്നാൽ ക്രൈസ്തവർ കുരിശിനെ ലൗകിക കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെയല്ല കാണുന്നത്. ദൈവിക കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെയാണ് നാം അതിനെ കാണുന്നത്. എല്ലാവർക്കും കാണാനായി കുരിശിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട ഈശോയെ നാം കാണുന്നു. സഹനത്തെ എന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ അവിടുന്ന് ഭയാനകമായ സഹനത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് നാം കാണുന്നു. മരണത്തെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ അവിടുന്ന് മരണത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് നാം കാണുന്നു. ആത്യന്തികമായി, ആ കുരിശിൽ ഈശോ വിജയശ്രീലാളിതനാകുന്നത് നാം കാണുന്നു. അതിനാൽ, എന്നേക്കും കുരിശിനെ ഉന്നതവും മഹത്ത്വപൂർണ്ണവുമായ ഒരു സിംഹാസനമായി നാം കാണുന്നു!

മരുഭൂമിയിൽ മോശ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ കുരിശിന്റെ മുൻസൂചനയായിരുന്നു. പാമ്പുകടിയേറ്റ് അനേകർ മരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിനാൽ, ഒരു സർപ്പത്തിന്റെ രൂപം തൂണിൽ ഉയർത്തിവെക്കാൻ ദൈവം മോശയോടു പറഞ്ഞു; അതിലേക്കു നോക്കുന്ന എല്ലാവരും സുഖം പ്രാപിക്കാനായിരുന്നു അത്. അങ്ങനെതന്നെ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. വിരോധാഭാസമെന്നു പറയട്ടെ, സർപ്പം മരണത്തിനു പകരം ജീവൻ നൽകി!

ജീവിതത്തിലുടനീളം പലവിധത്തിൽ നാം സഹനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. ചിലർക്ക് അത് അനാരോഗ്യം മൂലമുള്ള ദൈനംദിന വേദനകളും അസ്വസ്ഥതകളുമായിരിക്കാം. മറ്റുചിലർക്ക് അത് വൈകാരികമോ വ്യക്തിപരമോ ബന്ധങ്ങളെ സംബന്ധിക്കുന്നതോ ആത്മീയമോ ആയ, കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള സഹനമായിരിക്കാം. വാസ്തവത്തിൽ, ഏറ്റവും വലിയ സഹനത്തിന് കാരണമാകുന്നത് പാപമാണ്. അതിനാൽ, ജീവിതത്തിൽ പാപത്തോട് കഠിനമായി പോരാടുന്നവർ ആ പാപം നിമിത്തം ആഴത്തിൽ സഹിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ ഈശോയുടെ മറുപടി എന്താണ്? നമ്മുടെ ദൃഷ്ടി അവിടുത്തെ കുരിശിലേക്കു തിരിക്കുക എന്നതാണ് അവിടുത്തെ മറുപടി. അവിടുത്തെ ദുരിതങ്ങളിലും സഹനങ്ങളിലും നാം അവിടുത്തെ നോക്കണം. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസത്തോടെ വിജയം കാണാനാണ് നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ സഹനങ്ങളിൽനിന്നുപോലും, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിൽനിന്നും ദൈവം നന്മ ഉളവാക്കുന്നുവെന്ന് അറിയാൻ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ ഏകപുത്രന്റെ സഹനത്തിലൂടെയും മരണത്തിലൂടെയും പിതാവ് ലോകത്തെ എന്നേക്കുമായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി. നമ്മുടെ കുരിശുകളിലും നമ്മെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ഇന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. ക്രൂശിതരൂപത്തിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട് കുറച്ചുസമയം ചെലവഴിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ദൈനംദിന പോരാട്ടങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം ആ ക്രൂശിതരൂപത്തിൽ കാണുക. സഹിക്കുന്നവരുടെ അടുത്താണ് ഈശോ. അവിടുത്തെ ശക്തി അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാണ്.

കർത്താവേ, കുരിശിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെതന്നെ സഹനത്തിൽ അങ്ങയുടെ അന്തിമവിജയത്തിന്റെ ഒരു അനുഭവം ആസ്വദിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയെ നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ശക്തിപ്പെടുകയും സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ വ്യാകുലഹൃദയം

വ്യാകുലമാതാവിന്റെ ഓർമ്മ, സെപ്റ്റംബർ 15

“ഇതാ, ഇസ്രായേലിൽ അനേകരുടെ വീഴ്ചയ്ക്കും ഉയർച്ചയ്ക്കും എതിർക്കപ്പെടുന്ന അടയാളമായിത്തീരാനും ഈ ശിശു നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അനേകം ഹൃദയങ്ങളിലെ ചിന്തകൾ വെളിപ്പെടേണ്ടതിന് നിന്റെ സ്വന്തം ആത്മാവിലൂടെയും ഒരു വാൾ തുളച്ചുകയറും.” ലൂക്കാ 2:34-35

എത്ര ആഴമേറിയതും അർത്ഥപൂർണ്ണവും ജീവിതയാഥാർഥ്യത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു തിരുനാളാണ് നാം ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നത്! തന്റെ പുത്രന്റെ സഹനങ്ങൾ സഹിച്ച നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിലെ അഗാധദുഃഖത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ഇന്ന് നാം ശ്രമിക്കുന്നു.

ഒരു അമ്മയുടെ പരിപൂർണ്ണസ്നേഹത്തോടെ മറിയം തന്റെ പുത്രനായ ഈശോയെ സ്നേഹിച്ചു. ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, ഈശോയോട് അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പരിപൂർണ്ണസ്നേഹം തന്നെയായിരുന്നു അമ്മയുടെ അഗാധമായ ആത്മീയസഹനത്തിന്റെ ഉറവിടം എന്നതാണ്. ആ സ്നേഹം, ഈശോയുടെ കുരിശിലും സഹനങ്ങളിലും അവിടുത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കാൻ അമ്മയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ഈശോ സഹിച്ചപ്പോൾ അവിടുത്തെ അമ്മയും സഹിച്ചു.

എന്നാൽ അവളുടെ സഹനം നിരാശയുടേതായിരുന്നില്ല; അത് സ്നേഹത്തിന്റെ സഹനമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അവളുടെ വ്യാകുലത കേവലമായ ദുഃഖമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, ഈശോ സഹിച്ച എല്ലാറ്റിലുമുള്ള ആഴമായ പങ്കുചേരലായിരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം തന്റെ പുത്രന്റെ ഹൃദയത്തോട് പൂർണ്ണമായി ഒന്നുചേർന്നിരുന്നു. അതിനാൽ, അവിടുന്ന് സഹിച്ചതെല്ലാം അവളും സഹിച്ചു. ഏറ്റവും ആഴമേറിയതും മനോഹരവുമായ തലത്തിലുള്ള യഥാർത്ഥ സ്നേഹമാണിത്.

ഇന്ന്, പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ വ്യാകുലഹൃദയത്തിന്റെ ഈ അനുസ്മരണദിനത്തിൽ, അമ്മയുടെ വ്യാകുലതയോട് ഐക്യപ്പെട്ടു ജീവിക്കാൻ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അമ്മയെ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾമൂലം അവളുടെ ഹൃദയം ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്ന അതേ വേദനയും സഹനവും നാമും അനുഭവിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം പാപങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആ പാപങ്ങളാണ് അവളുടെ പുത്രനെ കുരിശിൽ തറച്ചത്.

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയെയും അമ്മയുടെ പുത്രനായ ഈശോയെയും സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, പാപത്തെക്കുറിച്ച് നാമും ദുഃഖിക്കും; ആദ്യം നമ്മുടെ സ്വന്തം പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചും പിന്നീട് മറ്റുള്ളവരുടെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചും. എന്നാൽ പാപത്തെക്കുറിച്ച് നാം അനുഭവിക്കുന്ന ദുഃഖവും സ്നേഹത്തിന്റെ ദുഃഖമാണെന്ന് അറിയേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. അത് വിശുദ്ധമായ ഒരു ദുഃഖമാണ്. നമുക്കു ചുറ്റുമുള്ളവരോട്, പ്രത്യേകിച്ച് മുറിവേറ്റവരോടും പാപത്തിൽ അകപ്പെട്ടവരോടും, കൂടുതൽ ആഴമുള്ള അനുകമ്പയും ഐക്യവും പുലർത്താൻ അത് ആത്യന്തികമായി നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ പാപത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിയാനും അത് നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ന് നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിലെ പരിപൂർണ്ണസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. എല്ലാ സഹനങ്ങൾക്കും വേദനകൾക്കും അതീതമായി ഉയരാൻ ആ സ്നേഹത്തിനു കഴിയും. അതേ സ്നേഹം തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പകരാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ പ്രിയ മാതാവിന്റെ സ്നേഹത്തോടെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അവൾ അനുഭവിച്ച അതേ വിശുദ്ധ വ്യാകുലത അനുഭവിക്കാനും, സഹിക്കുന്ന എല്ലാവരോടുമുള്ള എന്റെ കരുതലും അനുകമ്പയും കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കാൻ ആ വിശുദ്ധ വ്യാകുലതയെ അനുവദിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. മാതാവായ മറിയമേ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


വിളിയോടുള്ള പ്രതികരണം

അപ്പസ്തോലനും സുവിശേഷകനുമായ വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ തിരുനാൾ, സെപ്റ്റംബർ 21

ഈശോ അവിടെനിന്ന് മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ, മത്തായി എന്നു പേരുള്ള ഒരാൾ ചുങ്കസ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. അവിടുന്ന് അയാളോടു പറഞ്ഞു: “എന്നെ അനുഗമിക്കുക.” അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. മത്തായി 9:9

വിശുദ്ധ മത്തായി തന്റെ കാലത്ത് സമ്പന്നനും “പ്രധാനപ്പെട്ട” വ്യക്തിയുമായിരുന്നു. ഒരു ചുങ്കക്കാരനായിരുന്നതിനാൽ പല യഹൂദർക്കും അദ്ദേഹത്തോട് അനിഷ്ടവുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈശോയുടെ വിളിയോട് ഉടനടി പ്രതികരിച്ചതിലൂടെ താൻ ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാണെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.

ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് അധികം വിശദാംശങ്ങൾ നമുക്കു ലഭിച്ചിട്ടില്ല. എന്നാൽ പ്രധാനപ്പെട്ട വിശദാംശങ്ങൾ നമുക്കുണ്ട്. മത്തായി ചുങ്കം പിരിക്കുന്ന ജോലിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി നാം കാണുന്നു. ഈശോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരികിലൂടെ കടന്നുപോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു നാം കാണുന്നു. മത്തായി ഉടൻതന്നെ എഴുന്നേറ്റ് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഈശോയെ അനുഗമിക്കുന്നതും നാം കാണുന്നു. എത്ര വലിയൊരു മാനസാന്തരമാണിത്!

മിക്ക ആളുകളും ഇത്തരത്തിൽ ഉടനടി പ്രതികരിക്കുകയില്ല. ആദ്യം യേശുവിനെ പരിചയപ്പെടുകയും അവിടുത്തെ വാക്കുകൾ ബോധ്യപ്പെടുകയും കുടുംബാംഗങ്ങളോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും സംസാരിക്കുകയും ചിന്തിക്കുകയും ആലോചിക്കുകയും ചെയ്തശേഷമേ യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നത് നല്ലതാണോ എന്ന് മിക്കവരും തീരുമാനിക്കുകയുള്ളൂ. ദൈവഹിതത്തോടു പ്രതികരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് മിക്കവരും അതിനെക്കുറിച്ച് ദീർഘനേരം യുക്തിവിചാരം നടത്തുന്നു. നിങ്ങളും അങ്ങനെയാണോ?

എല്ലാ ദിവസവും ദൈവം നമ്മെ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ അവിടുത്തെ സമൂലമായും പൂർണ്ണമായും സേവിക്കാൻ ഓരോ ദിവസവും അവിടുന്ന് നമ്മെ വിളിക്കുന്നു. മത്തായി ചെയ്തതുപോലെ പ്രതികരിക്കാൻ ഓരോ ദിവസവും നമുക്ക് അവസരവുമുണ്ട്. അതിന് അത്യാവശ്യമായ രണ്ടു ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം. ഒന്നാമതായി, യേശുവിന്റെ സ്വരം വ്യക്തമായും തെറ്റുകൂടാതെയും നാം തിരിച്ചറിയണം. അവിടുന്ന് നമ്മോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് പറയുന്നതെന്തെന്ന് വിശ്വാസത്തോടെ നാം മനസ്സിലാക്കണം. രണ്ടാമതായി, യേശു നമ്മെ എന്തു ചെയ്യാൻ വിളിച്ചാലും പ്രചോദിപ്പിച്ചാലും അതു ചെയ്യുന്നത് മൂല്യവത്താണെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരിക്കണം. ഈ രണ്ടു ഗുണങ്ങൾ പൂർണ്ണതയിലെത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ വേഗത്തിലുള്ളതും സമ്പൂർണ്ണവുമായ പ്രതികരണം അനുകരിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയും.

ഈ അപ്പസ്തോലനെ അനുകരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ സന്നദ്ധതയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഓരോ ദിവസവും ദൈവം വിളിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തു പറയുന്നു, എന്തു ചെയ്യുന്നു? കുറവുകൾ കാണുന്നിടത്ത്, ക്രിസ്തുവിനെ കൂടുതൽ സമൂലമായി അനുഗമിക്കാൻ നിങ്ങളെത്തന്നെ വീണ്ടും സമർപ്പിക്കുക. അതിൽ നിങ്ങൾക്കു ഖേദിക്കേണ്ടിവരില്ല.

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാനും ഓരോ തവണയും പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയോട് പ്രത്യുത്തരിക്കാനും എനിക്കാകുമാറാകട്ടെ. അങ്ങ് എവിടേക്കു നയിച്ചാലും ഞാൻ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കുമാറാകട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


പ്രധാനദൂതന്മാർ

പ്രധാനദൂതന്മാരായ വിശുദ്ധ മിഖായേൽ, ഗബ്രിയേൽ, റഫായേൽ എന്നിവരുടെ തിരുനാൾ, സെപ്റ്റംബർ 29

“ആമേൻ, ആമേൻ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സ്വർഗം തുറക്കപ്പെടുന്നതും ദൈവദൂതന്മാർ മനുഷ്യപുത്രന്റെ മേൽ കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നതും നിങ്ങൾ കാണും.” യോഹന്നാൻ 1:51

അതെ, മാലാഖമാർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉണ്ട്. അവർ ശക്തരും മഹിമയുള്ളവരും സുന്ദരരും എല്ലാ വിധത്തിലും ഉജ്ജ്വലരുമാണ്. സ്വർഗത്തിലെ അസംഖ്യം മാലാഖമാരിൽ മൂന്നുപേരെ ഇന്ന് നാം ആദരിക്കുന്നു: മിഖായേൽ, ഗബ്രിയേൽ, റഫായേൽ.

ഈ മാലാഖമാർ “മുഖ്യദൂതന്മാർ” ആണ്. കാവൽമാലാഖമാരുടെ തൊട്ടുമുകളിലുള്ള രണ്ടാമത്തെ ഗണമാണ് മുഖ്യദൂതന്മാരുടേത്. നാം പൊതുവേ മാലാഖമാർ എന്നു വിളിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗീയ ജീവികൾക്ക് ആകെ ഒമ്പതു ഗണങ്ങളുണ്ട്. പരമ്പരാഗതമായി ഈ ഒമ്പതു ഗണങ്ങളെയും മൂന്നു മണ്ഡലങ്ങളിലായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ശ്രേണിക്രമം മുഴുവനും പരമ്പരാഗതമായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

ഏറ്റവും ഉയർന്ന തലം: സ്രാപ്പേന്മാർ, ക്രോവേന്മാർ, സിംഹാസനങ്ങൾ.

മധ്യ തലം: ആധിപത്യങ്ങൾ, ശക്തികൾ, അധികാരങ്ങൾ.

താഴത്തെ തലം: പ്രഭുത്വങ്ങൾ, പ്രധാനദൂതന്മാർ, മാലാഖമാർ (കാവൽമാലാഖമാർ).

ഈ സ്വർഗീയജീവികളുടെ ഗണക്രമം അവരുടെ ദൗത്യത്തിനും ലക്ഷ്യത്തിനും അനുസരിച്ചാണ് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവരിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതരായ സ്രാപ്പേന്മാർ, ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിനു ചുറ്റും നിരന്തരമായ സ്തുതിയിലും ആരാധനയിലും കഴിയുക എന്ന ഏക ലക്ഷ്യത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. ഏറ്റവും താഴത്തെ ഗണത്തിലുള്ള കാവൽമാലാഖമാർ മനുഷ്യരെ പരിപാലിക്കാനും ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ അറിയിക്കാനുമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. ഇന്ന് നാം ആദരിക്കുന്ന പ്രധാനദൂതന്മാർ, അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള സന്ദേശങ്ങൾ നമുക്കെത്തിക്കാനും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ള ദൗത്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാനുമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.

ലൂസിഫറിനെ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കാൻ ദൈവം അധികാരം നൽകിയ പ്രധാനദൂതൻ എന്ന നിലയിൽ മിഖായേൽ സുപരിചിതനാണ്. ലൂസിഫർ സ്വർഗീയജീവികളുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന തലത്തിൽപ്പെട്ടവനാണെന്നാണ് പാരമ്പര്യമായി കരുതപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ, താഴ്ന്ന ഗണത്തിലുള്ള ഒരു പ്രധാനദൂതനാൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ടത് വലിയൊരു അപമാനമായിരുന്നു.

പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന് മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ സന്ദേശം കൊണ്ടുവന്ന മുഖ്യദൂതനെന്ന നിലയിൽ ഗബ്രിയേൽ സുപരിചിതനാണ്.

“ദൈവം സുഖപ്പെടുത്തുന്നു” എന്ന് പേരിന് അർത്ഥമുള്ള റഫായേലിനെക്കുറിച്ച് പഴയനിയമത്തിലെ തോബിത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തോബിത്തിന്റെ കണ്ണുകൾക്കു സൗഖ്യം നൽകാനാണ് അദ്ദേഹം അയയ്ക്കപ്പെട്ടതെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

ഈ പ്രധാനദൂതന്മാരെക്കുറിച്ച് അധികമൊന്നും അറിയില്ലെങ്കിലും, അവരിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അവരെ ആദരിക്കുകയും അവരോടു പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. സൗഖ്യം പകരാനും തിന്മയോടു പോരാടാനും ദൈവവചനം പ്രഘോഷിക്കാനും നമ്മെ സഹായിക്കാനുള്ള ദൗത്യം ദൈവം അവരെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നതിനാലാണ് നാം അവരോടു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. അവരുടെ ശക്തി ദൈവത്തിൽനിന്നാണ് വരുന്നത്. എന്നാൽ, തന്റെ പദ്ധതിയും ലക്ഷ്യവും നിറവേറ്റാൻ പ്രധാനദൂതന്മാരെയും എല്ലാ സ്വർഗീയജീവികളെയും ഉപയോഗിക്കാൻ ദൈവം തിരുമനസ്സായിരിക്കുന്നു.

മാലാഖമാരെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ അറിവിനെപ്പറ്റി ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ അവരിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾ അവരെ ആദരിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അവരുടെ ശക്തമായ മാധ്യസ്ഥ്യത്തിലും ഇടപെടലിലും ആശ്രയിക്കുന്നുണ്ടോ? അവരെ ഉപയോഗിക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അവരുടെ സഹായം നിങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥമായി തേടണം.

കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ഇന്ന് വണങ്ങുന്ന മുഖ്യദൂതന്മാരെ ദാനമായി നൽകിയതിന് അങ്ങേക്കു നന്ദി. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അവർ നടത്തുന്ന ശക്തമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അങ്ങേക്കു നന്ദി. അവരിൽ ആശ്രയിക്കാനും അവരുടെ സേവനത്തെപ്രതി അവരെ സ്നേഹിക്കാനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. മുഖ്യദൂതന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണമേ; ഞങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


കൊച്ചുപുഷ്പം

ലിസ്യുവിലെ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയുടെ ഓർമ്മ, ഒക്ടോബർ 1

ഇന്ന് നമ്മുടെ സഭ ലിസ്യുവിലെ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയെ ആദരിക്കുന്നു. 1897-ൽ, ഇരുപത്തിനാലു വയസ്സെന്ന ചെറുപ്രായത്തിലാണ് ത്രേസ്യ മരിച്ചത്. വെറും ഇരുപത്തെട്ടു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1925-ൽ അവൾ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. അവളുടെ മരണത്തിന് നൂറു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1997-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ അവളെ സഭയുടെ വേദപാരംഗതയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ചെറുപ്രായത്തിൽത്തന്നെ ആവൃതിക്കുള്ളിലെ സന്ന്യാസജീവിതത്തിലേക്കു വിളിക്കപ്പെടുന്നതായി അവൾക്കു തോന്നി; പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ അവൾ കർമ്മലീത്താ സഭയിൽ ചേർന്നു. ആ ആവൃതിക്കുള്ളിൽ അവൾ ചെലവഴിച്ച ഒൻപതു വർഷങ്ങൾ സഭയ്ക്കാകമാനം ധാരാളം നല്ല ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു.

ലിസ്യുവിലെ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയുടെ ആത്മകഥയിലെ ഒരു പ്രത്യേക സംഭവം അവൾ തന്റെ ദൈവവിളി കണ്ടെത്തിയത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കർമ്മലമഠത്തിൽ ആയിരുന്ന കാലത്ത് പലവിധത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ സേവിക്കണമെന്ന വിശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മിഷനറിയാകാനും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ പുറപ്പെടാനും ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി ലോകത്തിൽ യഥാർത്ഥ മാറ്റം വരുത്താനും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. ഒരു ദിവസം തന്റെ വിളിയെയും ദൈവവിളിയെയും കുറിച്ച് ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഹൃദയമായിരിക്കുക എന്നതാണ് തന്റെ ദൗത്യമെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ചിലർ അവിടുത്തെ കൈകളും കാലുകളുമാകാനും മറ്റുചിലർ അവിടുത്തെ നാവാകാനും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൾ അവിടുത്തെ ഹൃദയമാകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടു; സ്നേഹമായിരിക്കാൻ അവൾ വിളിക്കപ്പെട്ടു. സ്നേഹമായിരിക്കാനുള്ള തന്റെ വിളി കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, താൻ സകലവും ആയിത്തീരാനാണ് വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എന്തെന്നാൽ, എല്ലാ വിളികളിലും വച്ച് ഏറ്റവും മഹത്തായത് സ്നേഹമാണ്.

യേശുവിന് തന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്ക് വേലക്കാരെ ആവശ്യമുണ്ട്. അവിടുത്തെ ഹിതം നിറവേറ്റാൻ നാമെല്ലാവരും സ്വയം സമർപ്പിക്കണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിനുമുപരി, സ്നേഹമില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തിൽ അവിടുത്തെ ഹൃദയമായിരുന്നുകൊണ്ട് വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യായെ അനുകരിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരായ ആളുകളെയാണ് അവിടുത്തേക്ക് ആവശ്യം. മറ്റെന്തിനെക്കാളും ആഴമേറിയതും ആത്മാർഥവുമായ ഉപവിയുടെ സാക്ഷ്യമാണ് അവിടുത്തേക്ക് ആവശ്യം.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഹൃദയമായിരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വിളിയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. അവിടുത്തെ സ്നേഹം ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്ന ഒരാളായി നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ കാണുന്നുണ്ടോ? ഉപവിയുടെ ഈ വിശുദ്ധ ദൈവവിളിയോട് നിങ്ങൾ “അതെ” എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? അവിടുത്തെ ഹൃദയമായിരിക്കുക; ആ തിരുഹൃദയത്തിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന സ്നേഹം വഴി അവിടുന്ന് മറ്റുള്ളവരെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക.

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹം ലോകത്തിനു പകർന്നുനൽകാൻ ഞാൻ തീർച്ചയായും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ ഹൃദയമായിരിക്കാനും അങ്ങനെ സകലവും ആയിത്തീരാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രകാശിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ പൂർണ്ണമായ കരുണയുടെ ഉപകരണമാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


കാവൽമാലാഖമാർ

വിശുദ്ധ കാവൽമാലാഖമാരുടെ ഓർമ്മദിനം, ഒക്ടോബർ 2

“ഈ ചെറിയവരിൽ ഒരുവനെയും നിന്ദിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ. എന്തെന്നാൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ള അവരുടെ ദൂതന്മാർ എന്റെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുഖം എപ്പോഴും ദർശിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.” മത്തായി 18:10

ഇന്ന് നാം നമ്മുടെ മഹത്ത്വപൂർണ്ണരായ കാവൽമാലാഖമാരെ വണങ്ങുന്നു! നമുക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാനാകുന്നതിലുമപ്പുറം അമൂല്യനിധികളും സഹായികളുമാണ് അവർ.

ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നാം മുഖ്യദൂതന്മാരായ മിഖായേൽ, ഗബ്രിയേൽ, റഫായേൽ എന്നിവരെ വണങ്ങി. അന്നത്തെ വിചിന്തനത്തിൽ, ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച സ്വർഗ്ഗീയ ജീവികളുടെ ശ്രേണിക്രമം നാം പരിശോധിച്ചു. കാവൽമാലാഖമാർ ആ പട്ടികയുടെ ഏറ്റവും താഴെയാണെങ്കിലും, മറ്റു സ്വർഗ്ഗീയ ജീവികളുടെ ഗണങ്ങളെക്കാൾ മഹത്ത്വത്തിലും മാഹാത്മ്യത്തിലും അവർ ഒട്ടും കുറവുള്ളവരല്ല.

നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങളിൽ നമ്മെ സഹായിക്കുക എന്ന ഏക ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടിയാണ് കാവൽമാലാഖമാർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായി പറയപ്പെടുന്നത്. അതെ, മാലാഖമാരെ ഉപയോഗിക്കാതെ നേരിട്ട് നമ്മെ പരിപാലിക്കാൻ ദൈവത്തിനു തീരുമാനിക്കാമായിരുന്നു; എന്നാൽ അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. തന്റെ കൃപയുടെയും കരുതലിന്റെയും മധ്യസ്ഥരായി മാലാഖമാരെ സൃഷ്ടിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് തീരുമാനിച്ചത്.

നമ്മുടെ കാവൽമാലാഖമാർ നമ്മെ പരിപൂർണ്ണമായ സ്നേഹത്തോടെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് ന്യായമായും പറയാം. അവർ നമ്മെ അറിയുന്നു, നമ്മെ പരിപാലിക്കുന്നു, നാം വിശുദ്ധരായിത്തീരണമെന്ന് തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമ്മെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിക്കുകയും വിശുദ്ധിയുടെ ഔന്നത്യങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് അവരുടെ മുഖ്യലക്ഷ്യം. അവർ ഇതെങ്ങനെയാണ് ചെയ്യുന്നത്?

ദൈവകൃപ നമുക്കു ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള മധ്യസ്ഥരായിക്കൊണ്ടാണ് അവർ അതു ചെയ്യുന്നത്. “മാലാഖ” എന്ന വാക്കിന്റെ അർഥം സന്ദേശവാഹകൻ എന്നാണ്. അതിനാൽ, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടവും തിരുമനസ്സും നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതിൽ നമ്മുടെ മാലാഖമാർ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ദൈവം നമ്മോടു പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം അവർക്ക് അറിയിക്കാൻ കഴിയും. തിന്മയ്‌ക്കെതിരെ പോരാടാനും നന്മ ചെയ്യാൻ നമ്മെ സഹായിക്കാനും ജീവിതത്തിലെ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിലേക്ക് അവർ ദൈവകൃപ കൊണ്ടുവരുന്നതിനാൽ അവർ നമ്മുടെ സംരക്ഷകരുമാണ്.

നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാവൽമാലാഖ എന്ന ദാനത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. നിങ്ങളെ പരിപാലിക്കുകയും സ്വർഗത്തിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന ഏക ലക്ഷ്യത്തിനായാണ് ഈ സ്വർഗീയ സത്ത സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ മാലാഖയോടു സംസാരിക്കുക. നിങ്ങളുടെ മാലാഖയുടെ മധ്യസ്ഥതയിൽ ആശ്രയിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപ നിങ്ങൾക്കു പകർന്നുതരാൻ ഈ വിശുദ്ധ മാലാഖയെ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക.

ദൈവത്തിന്റെ മാലാഖയേ, എന്റെ പ്രിയ കാവൽക്കാരാ, ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം എന്നെ ഇവിടെ അങ്ങയുടെ സംരക്ഷണത്തിന് ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ. എനിക്കു വെളിച്ചം നൽകാനും എന്നെ കാക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനും വഴിനടത്താനും ഈ ദിവസം മുഴുവൻ എന്റെ അരികിലുണ്ടാകണമേ. ആമ്മേൻ. ദൈവത്തിന്റെ മാലാഖമാരേ, എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.


അത്യന്തം ശക്തമായ ഒരു പ്രാർഥന

ജപമാല രാജ്ഞിയായ പരിശുദ്ധ മാതാവിന്റെ ഓർമ്മദിനം, ഒക്ടോബർ 7

ഇന്ന് ജപമാലരാജ്ഞിയായ പരിശുദ്ധ മാതാവിനെ നാം വണങ്ങുമ്പോൾ, ശക്തമായ ഈ പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കാനുള്ള നല്ലൊരു അവസരമാണിത്. ജപമാലയുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം വിശുദ്ധരിലേക്കു തിരിയുക എന്നതാണ്. ജപമാലയെക്കുറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധർ പറഞ്ഞ നിരവധി വചനങ്ങൾ താഴെ കാണാം. അവയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുകയും അവ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തോടു സംസാരിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക.

“എല്ലാ ദിവസവും ജപമാല ചൊല്ലുന്ന ആരും ഒരിക്കലും വഴിതെറ്റിപ്പോകുകയില്ല. എന്റെ രക്തംകൊണ്ട് സന്തോഷപൂർവം ഒപ്പുവയ്ക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറായ ഒരു പ്രസ്താവനയാണിത്.” – വിശുദ്ധ ലൂയി ഡി മോൺഫോർട്ട്.

“എല്ലാ പ്രാർഥനകളിലും വച്ച് ഏറ്റവും മനോഹരവും കൃപകളാൽ ഏറ്റവും സമ്പന്നവുമാണ് ജപമാല… ജപമാലയെ സ്നേഹിക്കുകയും എല്ലാ ദിവസവും ഭക്തിയോടെ ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുക.” – വിശുദ്ധ പത്താം പീയൂസ്.

“എല്ലാ സന്ധ്യകളിലും ജപമാല ചൊല്ലുന്ന കുടുംബം എത്ര മനോഹരമാണ്.” – വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ.

“ജപമാലയാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പ്രാർഥന. അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രാർഥന! അതിന്റെ ലാളിത്യത്തിലും ആഴത്തിലും അത്ഭുതകരം.” – വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ.

“ദൈവത്തിന്റെ പ്രചോദനത്താൽ ലഭിച്ച അമൂല്യ നിധിയാണ് ജപമാല.” – വിശുദ്ധ ലൂയി ഡി മോൺഫോർട്ട്.

“ദിവസേനയുള്ള ജപമാല പ്രാർഥനയെക്കാൾ… കുടുംബത്തിന്മേൽ ദൈവാനുഗ്രഹങ്ങൾ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കാൻ കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ള മറ്റൊരു മാർഗവുമില്ല.” – പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപാപ്പ.

“പ്രാർഥനയുടെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ രൂപവും നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ മാർഗവുമാണ് ജപമാല. നമ്മുടെ എല്ലാ തിന്മകൾക്കുമുള്ള പ്രതിവിധിയും നമ്മുടെ എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളുടെയും വേരുമാണത്. ഇതിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ മറ്റൊരു പ്രാർഥനാരീതിയില്ല.” – വിശുദ്ധ പതിമൂന്നാം ലെയോ മാർപാപ്പ.

“ജപമാല ചൊല്ലുന്ന ഒരു സൈന്യത്തെ എനിക്കു തരൂ; ഞാൻ ലോകത്തെ കീഴടക്കും.” – വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ഒൻപതാം പീയൂസ് മാർപാപ്പ.

“നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും ഭവനങ്ങളിലും രാജ്യത്തും സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാ സന്ധ്യകളിലും ജപമാല ചൊല്ലാൻ ഒരുമിച്ചുകൂടുക. അനേകം ആകുലതകളും അധ്വാനങ്ങളും നിങ്ങളെ എത്രമാത്രം ഭാരപ്പെടുത്തിയാലും, ജപമാല ചൊല്ലാതെ ഒരു ദിവസംപോലും കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കരുത്.” – പതിനൊന്നാം പീയൂസ് മാർപാപ്പ.

“ജപമാല പ്രാർഥനയിലൂടെ അപേക്ഷിച്ച ഒരു കൃപയും പരിശുദ്ധ മാതാവ് എനിക്ക് ഒരിക്കലും നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല.” – വിശുദ്ധ പാദ്രെ പിയോ.

“പ്രാർഥിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും മഹത്തായ മാർഗം ജപമാല ചൊല്ലുകയാണ്.” – വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് ഡി സാലസ്.

“ഒരു ദിവസം, ജപമാലയിലൂടെയും ഉത്തരീയത്തിലൂടെയും പരിശുദ്ധ മാതാവ് ലോകത്തെ രക്ഷിക്കും.” – വിശുദ്ധ ഡൊമിനിക്.

കർത്താവേ, പരിശുദ്ധ ജപമാല എന്ന ഈ അമൂല്യ ദാനത്തിന്റെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്കു കഴിയുമാറാകണമേ. ഇത് എന്റെ ദൈനംദിന പ്രാർഥനയുടെ ഭാഗമാക്കാനുള്ള കൃപ എനിക്കു നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.


അയയ്ക്കപ്പെടുക

സുവിശേഷകനായ വിശുദ്ധ ലൂക്കായുടെ തിരുനാൾ, ഒക്ടോബർ 18

“വിളവു സമൃദ്ധമാണ്; എന്നാൽ വേലക്കാർ കുറവാണ്. അതിനാൽ, തന്റെ വിളവെടുപ്പിനു വേലക്കാരെ അയയ്ക്കാൻ വിളവിന്റെ നാഥനോട് അപേക്ഷിക്കുവിൻ. നിങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിൻ; ഇതാ, ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് കുഞ്ഞാടുകളെ എന്നപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 10:2-3

ഇന്ന് നാം സുവിശേഷകനായ വിശുദ്ധ ലൂക്കായെ വണങ്ങുന്നു. നാലു സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഒന്ന് എഴുതിയ വിശുദ്ധ ലൂക്കാ, വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ സഹചാരിയും അദ്ദേഹത്തിന് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു. സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ദൂരദേശങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും ഒടുവിൽ രക്തസാക്ഷിയായി തന്റെ ജീവൻ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആദ്യം അദ്ദേഹം രണ്ടു വർഷം തടവിലാക്കപ്പെട്ടു. മോചിതനായശേഷവും പ്രേഷിതപ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടരുന്നതിനിടയിൽ, അക്കായയ്ക്കു സമീപം അദ്ദേഹം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടുവെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

ഉന്നതമായ സംസ്കാരത്തിനും വിജ്ഞാനത്തിനും പേരുകേട്ട അന്ത്യോക്യാ നഗരത്തിൽനിന്നുള്ളയാളായിരുന്നു വിശുദ്ധ ലൂക്കാ. വൈദ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹം മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസവും ഉയർന്ന സാമൂഹികസ്ഥാനവും ഉള്ളവനായിരുന്നു. ശാരീരികമായി രക്തസാക്ഷിത്വം വരിക്കുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ മറ്റൊരു രൂപത്തിലുള്ള രക്തസാക്ഷിത്വത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം കടന്നുപോയിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമൂഹികസ്ഥാനവും വിദ്യാഭ്യാസവും വ്യക്തമാക്കുന്നു. സാമൂഹിക പ്രശസ്തിക്കും അന്തസ്സിനും ഉപരിയായി ക്രിസ്തുവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക എന്ന രൂപത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച ആ രക്തസാക്ഷിത്വം.

സുവിശേഷത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തു തന്നെ ഏല്പിച്ച ദൗത്യം അന്ത്യോക്യായിലെ തന്റെ സുഖകരമായ ജീവിതത്തിന് തടസ്സമാകുന്നതായി വിശുദ്ധ ലൂക്കായ്ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ കരുതാമായിരുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നതും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെടാനുള്ള ക്ഷണം സ്വീകരിക്കുന്നതും ഏറെ ത്യാഗം ആവശ്യപ്പെടുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വേഗം മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കണം. എങ്കിലും, നമ്മുടെ കർത്താവ് തന്നെ ഏല്പിച്ച ദൗത്യം നിറവേറ്റുന്നതിനായി എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ദൈവം വിശുദ്ധ ലൂക്കായെ പലവിധത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച്, ദൈവവചനം എഴുതാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അദ്ദേഹത്തിനു പ്രചോദനം നൽകുന്നതിനുള്ള ഒരു ഉപകരണമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ ഉപയോഗിച്ചു.

വിശുദ്ധ ലൂക്കായെപ്പോലെ, ദൈവത്തെ പൂർണസമർപ്പണത്തോടെ അനുഗമിക്കാനും സുവിശേഷപ്രഘോഷണത്തിന്റെ സവിശേഷമായ ഒരു ദൗത്യത്തിനായി അയയ്ക്കപ്പെടാനും നാമെല്ലാവരും ദൈവത്താൽ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ വിളിയും വ്യത്യസ്തമാണ്; എങ്കിലും ഓരോ വിളിയോടുമുള്ള നമ്മുടെ പ്രതിബദ്ധത പൂർണവും അചഞ്ചലവുമായിരിക്കണം. നമ്മുടെ കഴിവുകളും ഇഷ്ടങ്ങളും ഭാവിയും നമ്മുടെ ജീവിതംതന്നെയും ക്രിസ്തുവിന് സമർപ്പിക്കണം; അങ്ങനെ അവിടുത്തെ തിരുഹിതമനുസരിച്ച് നമ്മെ ഉപയോഗിക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും. യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിന് എപ്പോഴും ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള രക്തസാക്ഷിത്വം ആവശ്യമായി വരും. എന്നാൽ ഏതു തരത്തിലുള്ള രക്തസാക്ഷിത്വം സ്വീകരിക്കാനാണോ നാം വിളിക്കപ്പെടുന്നത്, അത് സ്വർഗരാജ്യത്തിനായി ധാരാളം നല്ല ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കും.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ബുദ്ധിശാലിയും കഴിവുറ്റവനുമായ ഈ ശിഷ്യനെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. വിശുദ്ധ ലൂക്കാ സുവിശേഷത്തിലൂടെ നമുക്കു നൽകിയ ദാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുക. ഒപ്പം, ഈ ശിഷ്യനെപ്പോലെതന്നെ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കുക. വിശുദ്ധ ലൂക്കായെപ്പോലെ നിങ്ങളും സുവിശേഷദൗത്യത്തിനായി എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നു. “അതെ” എന്നു പറയാൻ മടിക്കരുത്.

കർത്താവേ, മഹാനായ ഈ സുവിശേഷകനായ വിശുദ്ധ ലൂക്കായെ ഞങ്ങൾ ആദരിക്കുമ്പോൾ, സുവിശേഷത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർണഹൃദയത്തോടെയുള്ള പ്രതിബദ്ധത അനുകരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ വചനത്തിന്റെ ഉപകരണമായി എന്നെ ഉപയോഗിക്കണമേ; ഒന്നും മാറ്റിവയ്ക്കാതെ എന്റെ ജീവൻ സമർപ്പിക്കാൻ എനിക്കു ധൈര്യം നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


രാത്രി മുഴുവൻ പ്രാർഥിക്കുക

അപ്പസ്തോലന്മാരായ വിശുദ്ധ ശിമയോന്റെയും യൂദായുടെയും തിരുനാൾ, ഒക്ടോബർ 28

യേശു പ്രാർഥിക്കാനായി മലയിലേക്കു പോയി; അവിടുന്ന് ദൈവത്തോടുള്ള പ്രാർഥനയിൽ രാത്രി ചെലവഴിച്ചു. ലൂക്കാ 6:12

യേശു രാത്രി മുഴുവൻ പ്രാർഥിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് ഹൃദയത്തെ ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. അവിടുത്തെ ഈ പ്രവൃത്തി അപ്പസ്തോലന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ നമ്മെയും പല കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽനിന്ന് നമുക്കു പഠിക്കാവുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ ഇതാ.

ആദ്യം, യേശുവിന് പ്രാർഥിക്കേണ്ട “ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു” എന്നു തോന്നിയേക്കാം. അവിടുന്ന് ദൈവമാണല്ലോ. അപ്പോൾ അവിടുത്തേക്കു പ്രാർഥിക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ? വാസ്തവത്തിൽ, ചോദിക്കേണ്ട ശരിയായ ചോദ്യം ഇതല്ല. അവിടുത്തേക്കു പ്രാർഥിക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ എന്നതല്ല കാര്യം; മറിച്ച്, അവിടുത്തെ പ്രാർഥന അവിടുന്ന് ആരാണെന്നതിന്റെ അന്തഃസത്തയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാലാണ് അവിടുന്ന് പ്രാർഥിക്കുന്നത് എന്നതാണ്.

പ്രാർഥന സർവോപരി ദൈവവുമായുള്ള ആഴമേറിയ കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്. യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അത് സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുമുള്ള ആഴമേറിയ കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്. യേശു പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടും നിരന്തരം പരിപൂർണമായ കൂട്ടായ്മയിൽ (ഐക്യത്തിൽ) ആയിരുന്നു. അതിനാൽ, അവിടുത്തെ പ്രാർഥന ഈ കൂട്ടായ്മയുടെ ഭൗമികമായ ആവിഷ്കാരം മാത്രമായിരുന്നു. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുമുള്ള തന്റെ സ്നേഹം അവിടുന്ന് പ്രാർഥനയിലൂടെ ജീവിച്ചു പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അവരോടു ചേർന്നുനിൽക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു പ്രാർഥിക്കേണ്ടിയിരുന്നു എന്നതല്ല പ്രധാന കാര്യം. മറിച്ച്, അവരുമായി പരിപൂർണമായി ഐക്യപ്പെട്ടിരുന്നതിനാലാണ് അവിടുന്ന് പ്രാർഥിച്ചത്. ഈ പരിപൂർണ കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് പ്രാർഥനയിലൂടെ ഭൗമികമായ ഒരു ആവിഷ്കാരം ആവശ്യമായിരുന്നു. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ അത് രാത്രി മുഴുവൻ നീണ്ടുനിന്ന പ്രാർഥനയായിരുന്നു.

രണ്ടാമതായി, അത് രാത്രി മുഴുവൻ നീണ്ടുനിന്നു എന്ന വസ്തുത വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് യേശുവിന്റെ “വിശ്രമം” പിതാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആയിരിക്കുക എന്നതുതന്നെയായിരുന്നു എന്നാണ്. വിശ്രമം നമ്മെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും നവോന്മേഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെ, യേശുവിന്റെ രാത്രിമുഴുവനുമുള്ള ജാഗരണം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ അവിടുത്തെ വിശ്രമം പിതാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നതായിരുന്നു എന്നാണ്.

മൂന്നാമതായി, ഇതിൽനിന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്കു നാം സ്വീകരിക്കേണ്ട പാഠം പ്രാർഥനയുടെ പ്രാധാന്യം ഒരിക്കലും കുറച്ചുകാണരുത് എന്നതാണ്. പലപ്പോഴും നാം പ്രാർഥനാഭാവമുള്ള ഏതാനും ചിന്തകൾ ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞ് അതോടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ, രാത്രി മുഴുവൻ പ്രാർഥനയിൽ ചെലവഴിക്കാൻ യേശു തിരഞ്ഞെടുത്തെങ്കിൽ, നിശ്ശബ്ദമായ പ്രാർഥനാസമയത്ത് നാം ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിനു നൽകുന്നതിനേക്കാൾ വളരെ കൂടുതൽ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നാം അതിശയിക്കേണ്ടതില്ല. ഓരോ ദിവസവും പ്രാർഥനയിൽ കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിശയിക്കരുത്. പ്രാർഥനയ്ക്ക് നിശ്ചിതമായ ഒരു ക്രമം രൂപപ്പെടുത്താൻ മടിക്കരുത്. ഏതെങ്കിലും രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, എഴുന്നേറ്റ് മുട്ടുകുത്തി നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം തേടാൻ മടിക്കരുത്. അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുക, അവിടുത്തെ ശ്രവിക്കുക, അവിടുത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക; പ്രാർഥനയിൽ നിങ്ങളെ പൂർണമായി ആകർഷിച്ചെടുക്കാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക. യേശു നമുക്കു പരിപൂർണമായ മാതൃക നൽകി. ആ മാതൃക പിന്തുടരുക എന്നത് ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

അപ്പസ്തോലന്മാരായ ശിമയോനെയും യൂദായെയും നാം ആദരിക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കാനും ലോകത്തിൽ അവിടുത്തെ അപ്പസ്തോലനായി പ്രവർത്തിക്കാനുമുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വിളിയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. പ്രാർഥനാജീവിതത്തിലൂടെ മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് ഈ ദൗത്യം നിറവേറ്റാൻ കഴിയൂ. നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനാജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നമ്മുടെ കർത്താവ് നൽകിയ പ്രാർഥനയുടെ പരിപൂർണ മാതൃകയുടെ ആഴവും തീക്ഷ്ണതയും അനുകരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ ദൃഢനിശ്ചയം കൂടുതൽ ആഴപ്പെടുത്താൻ മടിക്കരുത്.

കർത്താവായ യേശുവേ, പ്രാർഥിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രാർഥനയിൽ അങ്ങയുടെ മാതൃക പിന്തുടരാനും പിതാവിന്റെ സാന്നിധ്യം ആഴമായും നിരന്തരമായും തേടാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുമായി ആഴമേറിയ കൂട്ടായ്മയിലേക്കു പ്രവേശിക്കാനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ പൂർണമായി ആകർഷിക്കപ്പെടാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


സകല വിശുദ്ധരുടെയും തിരുനാൾ!

സകല വിശുദ്ധരുടെയും മഹോത്സവം, നവംബർ 1

വിശ്വാസത്തിൽ നമുക്കു മുമ്പേ മഹത്വപൂർണമായി കടന്നുപോയ വിശുദ്ധരായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരെ ഇന്ന് നാം ആദരിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ മഹാധീരരെ ആദരിക്കുമ്പോൾ, അവർ ആരാണെന്നും സഭയുടെ ജീവിതത്തിൽ അവർ തുടർന്നും വഹിക്കുന്ന പങ്ക് എന്താണെന്നും നമുക്കു വിചിന്തനം ചെയ്യാം. താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ ഉറവിടം 8-ാം അധ്യായം, എന്റെ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം!:  

വിജയസഭ:  നമുക്കുമുമ്പേ കടന്നുപോയി, ഇപ്പോൾ സൗഭാഗ്യദർശനത്തിൽ സ്വർഗത്തിന്റെ മഹിമകളിൽ പങ്കുചേരുന്നവർ നമ്മെ വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.  തീർച്ചയായും, നാം അവരെ കാണുന്നില്ല; ഭൂമിയിലായിരുന്നപ്പോൾ അവർ നമ്മോടു സംസാരിച്ചിരുന്നതുപോലെ, ശാരീരികമായി അവർ സംസാരിക്കുന്നതു നമുക്കു കേൾക്കാൻ കഴിയണമെന്നുമില്ല.  എന്നാൽ അവർ നമ്മെ വിട്ടുപോയിട്ടേയില്ല.  ലിസ്യുവിലെ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യാ ഇക്കാര്യം ഏറ്റവും മനോഹരമായി പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്: “ഭൂമിയിൽ നന്മ ചെയ്തുകൊണ്ട് എന്റെ സ്വർഗജീവിതം ചെലവഴിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”  

സ്വർഗത്തിലെ വിശുദ്ധർ ദൈവവുമായി പൂർണമായ ഐക്യത്തിലാണ്; സ്വർഗത്തിലെ വിശുദ്ധരുടെ കൂട്ടായ്മയായ വിജയസഭ അവരാണ്!  എന്നാൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം ഇതാണ്: അവർ നിത്യസമ്മാനം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇപ്പോഴും നമ്മെക്കുറിച്ച് ഏറെ കരുതലുള്ളവരാണ്.

സ്വർഗത്തിലെ വിശുദ്ധരെ മാധ്യസ്ഥ്യപ്രാർഥന എന്ന സുപ്രധാന ദൗത്യം ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.  തീർച്ചയായും, ദൈവത്തിന് നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങളെല്ലാം നേരത്തേ അറിയാം; നമ്മുടെ പ്രാർഥനകളിൽ നേരിട്ട് തന്റെ അടുക്കൽ വരാൻ അവിടുത്തേക്കു നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടാമായിരുന്നു.  എന്നാൽ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വിശുദ്ധരുടെ മാധ്യസ്ഥ്യപ്രാർഥനയും അതുവഴി അവരുടെ മാധ്യസ്ഥ്യവും ഉപയോഗിക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതാണ് സത്യം.  നമ്മുടെ പ്രാർഥനകൾ തന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തിക്കാനും, പകരമായി തന്റെ കൃപ നമ്മിലേക്ക് എത്തിക്കാനും അവിടുന്ന് അവരെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.  അവർ നമുക്കുവേണ്ടി ശക്തരായ മാധ്യസ്ഥരും ലോകത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യപ്രവർത്തനത്തിൽ പങ്കാളികളുമായിത്തീരുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ?  വീണ്ടും ചോദിക്കട്ടെ, മധ്യസ്ഥരിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനുപകരം നമ്മോട് നേരിട്ട് ഇടപെടാൻ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?  കാരണം, തന്റെ നന്മനിറഞ്ഞ പ്രവർത്തനത്തിൽ നാമെല്ലാവരും പങ്കുചേരാനും തന്റെ ദിവ്യപദ്ധതിയിൽ പങ്കാളികളാകാനും ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.  ഭാര്യയ്ക്കുവേണ്ടി മനോഹരമായ ഒരു മാല വാങ്ങുന്ന ഒരു അപ്പനെപ്പോലെയാണിത്.  അദ്ദേഹം അത് തന്റെ കൊച്ചുകുട്ടികളെ കാണിക്കുന്നു; ആ സമ്മാനം കണ്ട് അവർ ആവേശഭരിതരാകുന്നു.  അമ്മ വരുമ്പോൾ, സമ്മാനം അമ്മയ്ക്കു കൊണ്ടുകൊടുക്കാൻ അപ്പൻ കുട്ടികളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.  സമ്മാനം ഭർത്താവിൽനിന്നുള്ളതാണെങ്കിലും, അത് തനിക്കു നൽകുന്നതിൽ പങ്കുചേർന്നതിന് അമ്മ മിക്കവാറും ആദ്യം നന്ദി പറയുക കുട്ടികളോടായിരിക്കും.  ഈ സമ്മാനദാനത്തിൽ കുട്ടികൾക്കും പങ്കുണ്ടാകണമെന്ന് അപ്പൻ ആഗ്രഹിച്ചു; സമ്മാനം സ്വീകരിക്കുന്നതിലും അതിനുള്ള നന്ദിയിലും കുട്ടികളെക്കൂടി പങ്കാളികളാക്കാൻ അമ്മയും ആഗ്രഹിച്ചു.  ദൈവത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഇതുതന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്!  തന്റെ വൈവിധ്യമാർന്ന ദാനങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നതിൽ വിശുദ്ധരും പങ്കുചേരണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.  ഈ പ്രവൃത്തി അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തെ ആനന്ദംകൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നു!

വിശുദ്ധർ നമുക്കു വിശുദ്ധിയുടെ മാതൃകയും നൽകുന്നു.  ഭൂമിയിൽ അവർ ജീവിച്ച സ്നേഹം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.  അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും സാക്ഷ്യം ചരിത്രത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം നടന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയായിരുന്നില്ല.  മറിച്ച്, സ്നേഹം സജീവമാണ്; അത് നന്മയ്ക്കായി തുടർന്നും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.  അതിനാൽ, വിശുദ്ധരുടെ സ്നേഹവും സാക്ഷ്യവും ഇന്നും നിലനിൽക്കുകയും നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.  അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഈ സ്നേഹം നമ്മുമായി ഒരു ബന്ധം, ഒരു കൂട്ടായ്മ, സൃഷ്ടിക്കുന്നു.  അവരെ സ്നേഹിക്കാനും ആദരവോടെ നോക്കിക്കാണാനും അവരുടെ മാതൃക പിന്തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കാനും അത് നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.  ഇതും അവരുടെ നിരന്തരമായ മാധ്യസ്ഥ്യപ്രാർഥനയും ചേർന്നാണ് നമ്മുമായി സ്നേഹത്തിന്റെയും ഐക്യത്തിന്റെയും ശക്തമായ ഒരു ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

കർത്താവേ, സ്വർഗത്തിലെ വിശുദ്ധർ അങ്ങയെ നിത്യതയോളം ആരാധിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ മാധ്യസ്ഥ്യത്തിനായി ഞാൻ യാചിക്കുന്നു.  ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധരേ, എന്റെ സഹായത്തിനെത്തണമേ.  എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും നിങ്ങളുടെ ജീവിതങ്ങളെ അനുകരിച്ച് വിശുദ്ധമായ ഒരു ജീവിതം നയിക്കാൻ എനിക്കാവശ്യമായ കൃപ നേടിത്തരുകയും ചെയ്യണമേ.  ദൈവത്തിന്റെ സകല വിശുദ്ധരേ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ.  ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തിലെ വിശുദ്ധ ആത്മാക്കൾ

മരിച്ച വിശ്വാസികളുടെയെല്ലാം അനുസ്മരണം (സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമദിനം), നവംബർ 2

സകല മരിച്ചവരുടെയും അനുസ്മരണം ആചരിക്കുമ്പോൾ, ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ സഭയുടെ പ്രബോധനത്തെപ്പറ്റി നമുക്കു വിചിന്തനം ചെയ്യാം. താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഭാഗം എടുത്തിരിക്കുന്നത് 8-ാം അധ്യായത്തിൽനിന്നാണ്; ഗ്രന്ഥം: എന്റെ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം!:  

സഹനസഭ:  ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്നത് പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ സഭയുടെ ഒരു വിശ്വാസപ്രബോധനമാണ്.  എന്താണ് ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം?  നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കു ശിക്ഷ അനുഭവിക്കാൻ നാം പോകേണ്ട സ്ഥലമാണോ അത്?  നാം ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്കു ദൈവം നമ്മോടു പകരംവീട്ടുന്ന രീതിയാണോ അത്?  ദൈവത്തിന്റെ കോപത്തിന്റെ ഫലമാണോ അത്?  ഈ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്താണെന്ന ചോദ്യത്തിന് യഥാർഥത്തിൽ ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല.  നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ജ്വലിക്കുകയും നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം!

ഒരാൾ ദൈവകൃപയിൽ മരിക്കുമ്പോൾ, ആ വ്യക്തി 100% മാനസാന്തരപ്പെട്ട് എല്ലാ വിധത്തിലും പൂർണത പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടാകാൻ സാധ്യത കുറവാണ്. ഏറ്റവും വലിയ വിശുദ്ധരുടെ ജീവിതത്തിൽപ്പോലും മിക്കപ്പോഴും ചില അപൂർണതകൾ അവശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പാപത്തോടുള്ള ആസക്തികളിൽ അവശേഷിക്കുന്നവയെല്ലാം നീങ്ങുന്ന അന്തിമശുദ്ധീകരണമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം. ഒരു ഉപമയായി, നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ 100% ശുദ്ധമായ വെള്ളം, അതായത് ശുദ്ധമായ H2O നിറച്ച ഒരു പാനപാത്രമുണ്ടെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. ഈ പാനപാത്രം സ്വർഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇനി, ആ പാനപാത്രത്തിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി വെള്ളം ചേർക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ പക്കൽ 99% മാത്രം ശുദ്ധമായ വെള്ളമേയുള്ളൂവെന്നും സങ്കൽപ്പിക്കുക. പാപത്തോടുള്ള നേരിയ ആസക്തികൾ മാത്രം അവശേഷിക്കെ മരിക്കുന്ന വിശുദ്ധനായ ഒരു വ്യക്തിയെ ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വെള്ളം നിങ്ങളുടെ പാനപാത്രത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ചാൽ, രണ്ടും കൂടിക്കലരുമ്പോൾ അതിലെ വെള്ളത്തിൽ അൽപ്പമെങ്കിലും മാലിന്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ സ്വർഗത്തിൽ (ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന, 100% ശുദ്ധമായ H2O നിറച്ച പാനപാത്രത്തിൽ) യാതൊരു മാലിന്യവും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല എന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഇവിടെ സ്വർഗത്തിൽ പാപത്തോടുള്ള ഏറ്റവും നേരിയ ആസക്തിപോലും ഉണ്ടാകാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, ഈ പുതിയ വെള്ളം (99% ശുദ്ധമായ വെള്ളം) പാനപാത്രത്തിൽ ചേർക്കണമെങ്കിൽ, ആദ്യം അതിൽ അവശേഷിക്കുന്ന അവസാനത്തെ 1% മാലിന്യവും (പാപത്തോടുള്ള ആസക്തികളും) നീക്കി ശുദ്ധീകരിക്കണം. നാം ഭൂമിയിലായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ഇതു നടക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതം. ഇതാണ് വിശുദ്ധരായിത്തീരുന്ന പ്രക്രിയ. എന്നാൽ ഏതെങ്കിലും ആസക്തി അവശേഷിക്കെ നാം മരിച്ചാൽ, സ്വർഗത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമവും പൂർണവുമായ ദർശനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന പ്രക്രിയ, പാപത്തോടുള്ള ശേഷിക്കുന്ന എല്ലാ ആസക്തികളിൽനിന്നും നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുമെന്നാണ് നാം ലളിതമായി പറയുന്നത്. എല്ലാം ഇതിനകം ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം; എങ്കിലും ക്ഷമിക്കപ്പെട്ട ആ കാര്യങ്ങളോടുള്ള ആസക്തിയിൽനിന്ന് നാം മോചിതരായിട്ടുണ്ടാകണമെന്നില്ല. പാപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാറ്റിൽനിന്നും 100% മോചിതരായി നമുക്ക് സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, മരണശേഷം നമ്മുടെ ആസക്തികളിൽ അവസാനത്തേതും ദഹിപ്പിച്ചുനീക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തിലെ ശുദ്ധീകരണം. ഉദാഹരണത്തിന്, പരുഷമായി പെരുമാറുകയോ പരിഹസിച്ചു സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ദുശ്ശീലം നമ്മിൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ പ്രവണതകളും ശീലങ്ങളുംപോലും നീക്കി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണം.  

ഇത് എങ്ങനെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്?  നമുക്കറിയില്ല.  ഇത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നു മാത്രമേ നമുക്കറിയൂ.  എന്നാൽ ഈ ആസക്തികളിൽനിന്ന് നമ്മെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ സ്നേഹത്തിന്റെ ഫലമാണിത് എന്നും നമുക്കറിയാം.  ഇത് വേദനാജനകമാണോ?  മിക്കവാറും അതെ.  എന്നാൽ ക്രമരഹിതമായ ഏതൊരു ആസക്തിയും ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് വേദനാജനകമാകുന്നതുപോലെയാണ് ഈ വേദനയും.  ഒരു ദുശ്ശീലം ഉപേക്ഷിക്കുക പ്രയാസമാണ്.  അത് ഉപേക്ഷിക്കുന്ന പ്രക്രിയപോലും വേദനാജനകമാണ്.  എന്നാൽ ഒടുവിൽ ലഭിക്കുന്ന യഥാർഥ സ്വാതന്ത്ര്യം നാം അനുഭവിച്ചേക്കാവുന്ന ഏതൊരു വേദനയെക്കാളും വിലപ്പെട്ടതാണ്.  അതിനാൽ, അതെ, ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം വേദനാജനകമാണ്.  എന്നാൽ അത് നമുക്ക് ആവശ്യമായ ഒരുതരം മധുരമുള്ള വേദനയാണ്; അതിന്റെ അന്തിമഫലമായി ഒരു വ്യക്തി ദൈവവുമായി 100% ഐക്യത്തിലാകുന്നു.

വിശുദ്ധരുടെ കൂട്ടായ്മയെക്കുറിച്ചാണ് നാം സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ, ഈ അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവർ അപ്പോഴും ദൈവത്തോടും ഭൂമിയിലെ സഭാംഗങ്ങളോടും സ്വർഗത്തിലുള്ളവരോടും കൂട്ടായ്മയിൽ തുടരുന്നുവെന്ന് നാം വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കണം. ഉദാഹരണത്തിന്, ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തിലുള്ളവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ ഫലദായകമാണ്. നമ്മുടെ സ്നേഹപ്രവൃത്തികളായ ആ പ്രാർത്ഥനകളെ, ശുദ്ധീകരണം നൽകുന്ന തന്റെ കൃപയുടെ ഉപകരണങ്ങളായി ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകളിലൂടെയും ത്യാഗങ്ങളിലൂടെയും അവരുടെ അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ അവിടുന്ന് നമ്മെ അനുവദിക്കുകയും ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് അവരുമായി ഒരു ഐക്യബന്ധം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. സ്വർഗത്തിലെ വിശുദ്ധരും, ഈ അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തിലായിരിക്കുന്നവർ തങ്ങളോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിലെ പൂർണമായ കൂട്ടായ്മയിൽ എത്തുന്നതു കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, അവർക്കുവേണ്ടി പ്രത്യേകമായി പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിക്കുന്നുവെന്നതിൽ സംശയമില്ല. നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിശുദ്ധമായ കൂട്ടായ്മ എന്ന പരമമായ ലക്ഷ്യത്തിനായി ദൈവം ഈ പ്രക്രിയ മുഴുവനും എങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു കാണുന്നത് മഹത്തായ ഒരു ചിന്തയും ആനന്ദവുമാണ്!

കർത്താവേ, ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തിൽ അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ആത്മാക്കൾക്കുവേണ്ടി ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. പാപത്തോടുള്ള എല്ലാ ആസക്തികളിൽനിന്നും മോചിതരായി അങ്ങയെ മുഖാമുഖം കാണാൻ അവർ ഒരുങ്ങേണ്ടതിന്, അവരുടെമേൽ അങ്ങയുടെ കരുണ ചൊരിയണമേ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


നീതിയുക്തമായ കോപം

റോമിലെ ലാറ്ററൻ ബസിലിക്കയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുടെ തിരുനാൾ, നവംബർ 9

യേശു ജറുസലെമിലേക്കു പോയി. ദേവാലയപരിസരത്ത് കാളകളെയും ആടുകളെയും പ്രാവുകളെയും വിൽക്കുന്നവരെയും അവിടെ ഇരിക്കുന്ന നാണയമാറ്റക്കാരെയും അവിടുന്ന് കണ്ടു. കയറുകൾകൊണ്ട് ഒരു ചാട്ടവാറുണ്ടാക്കി, ആടുകളോടും കാളകളോടുമൊപ്പം അവരെയെല്ലാം അവിടുന്ന് ദേവാലയപരിസരത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കി. നാണയമാറ്റക്കാരുടെ നാണയങ്ങൾ ചിതറിക്കുകയും അവരുടെ മേശകൾ മറിച്ചിടുകയും ചെയ്തു. പ്രാവുകളെ വിൽക്കുന്നവരോട് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “ഇവയെ ഇവിടെനിന്ന് കൊണ്ടുപോകുവിൻ; എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനം ഒരു ചന്തയാക്കുന്നതു നിർത്തുവിൻ.”  യോഹന്നാൻ 2:13b-16

യേശു കോപിച്ചു. അവിടുന്ന് നാണയമാറ്റക്കാരെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട്, ചാട്ടവാറുമായി അവരെ ദേവാലയത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കുകയും അവരുടെ മേശകൾ മറിച്ചിടുകയും ചെയ്തു. അതു തീർച്ചയായും അസാധാരണമായൊരു കാഴ്ചയായിരുന്നിരിക്കണം.

യേശുവിനുണ്ടായിരുന്ന “കോപം” ഏതുതരത്തിലുള്ളതായിരുന്നുവെന്നു മനസ്സിലാക്കുകയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായ കാര്യം. സാധാരണയായി കോപത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ, നിയന്ത്രണാതീതമായതും വാസ്തവത്തിൽ നമ്മെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതുമായ ഒരു വികാരത്തെയാണ് നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അത് ആത്മനിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്; അതൊരു പാപവുമാണ്. എന്നാൽ യേശുവിനുണ്ടായിരുന്ന കോപം ഇതല്ല.

യേശു എല്ലാ വിധത്തിലും പൂർണനായിരുന്നുവെന്നത് വ്യക്തമാണ്. അതിനാൽ, അവിടുത്തെ കോപത്തെ നമുക്ക് സാധാരണയായി അനുഭവപ്പെടുന്ന കോപത്തോടു തുലനം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ നാം വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണം. അതെ, അവിടുത്തേക്കും അതൊരു വികാരമായിരുന്നു; എന്നാൽ നാം സാധാരണയായി അനുഭവിക്കുന്നതിൽനിന്ന് അതു വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അവിടുത്തെ കോപം അവിടുത്തെ പരിപൂർണമായ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതായിരുന്നു.

യേശുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ, പാപിയോടുള്ള സ്നേഹവും അവർ മാനസാന്തരപ്പെടണമെന്ന അവിടുത്തെ ആഗ്രഹവുമാണ് ആ വികാരത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. അവർ മുഴുകിയിരുന്ന പാപത്തിനെതിരെയായിരുന്നു അവിടുത്തെ കോപം. താൻ കണ്ട തിന്മയെ സ്വന്തം ഇച്ഛയോടും വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടുംകൂടി അവിടുന്ന് എതിർത്തു. അതെ, അതിനു സാക്ഷികളായവരെ ഇത് ഞെട്ടിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ ആ സാഹചര്യത്തിൽ, അവരെ മാനസാന്തരത്തിലേക്കു വിളിക്കാൻ അവിടുത്തേക്ക് ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ മാർഗം അതായിരുന്നു.

ചില സമയങ്ങളിൽ പാപത്തിനെതിരെ നാമും കോപിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് ബോധ്യമാകും. എന്നാൽ ജാഗ്രത പുലർത്തുക! ആത്മനിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുത്തി കോപമെന്ന പാപത്തിൽ വീഴുന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കാൻ യേശുവിന്റെ ഈ മാതൃക ഉപയോഗിക്കുന്നത് നമുക്ക് വളരെ എളുപ്പമാണ്. യേശു പ്രകടമാക്കിയതുപോലുള്ള നീതിയുക്തമായ കോപം, ശാസിക്കപ്പെടുന്നവരോടുള്ള സ്നേഹവും മനസ്സിൽ സമാധാനവും എപ്പോഴും അവശേഷിപ്പിക്കും. യഥാർഥ മനസ്താപം കാണുമ്പോൾ ഉടനടി ക്ഷമിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയും ഉണ്ടായിരിക്കും.

ദൈവം ചില സമയങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണർത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചേക്കാവുന്ന നീതിയുക്തമായ കോപത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. വീണ്ടും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: അതിനെ ശരിയായി വിവേചിച്ചറിയാൻ ജാഗ്രത പുലർത്തുക. ഈ വികാരത്താൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടാൻ ഇടയാകരുത്. പകരം, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളുടെ പ്രേരകശക്തിയാകട്ടെ; പാപത്തോടുള്ള വിശുദ്ധമായ വെറുപ്പ്, വിശുദ്ധവും നീതിയുക്തവുമായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ നിങ്ങളെ നയിക്കട്ടെ.

കർത്താവേ, എനിക്കുണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിശുദ്ധവും നീതിയുക്തവുമായ കോപം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വളർത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പാപകരമായതും നീതിയുക്തമായതും തമ്മിൽ വിവേചിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈ വികാരവും എന്റെ എല്ലാ വികാരങ്ങളും അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ തിരുവിഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നതിലേക്ക് എപ്പോഴും നയിക്കപ്പെടട്ടെ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.


നന്ദിയുള്ള ഹൃദയം

കൃതജ്ഞതാദിനം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ

യേശു മറുപടിയായി പറഞ്ഞു: “പത്തുപേർ ശുദ്ധരാക്കപ്പെട്ടില്ലേ? മറ്റു ഒൻപതുപേർ എവിടെ? ഈ വിദേശിയല്ലാതെ മറ്റാരും ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാൻ മടങ്ങിവന്നില്ലേ?” ലൂക്കാ 17:17-18

കൃതജ്ഞതാദിനാശംസകൾ! കൃതജ്ഞതാദിനം പ്രത്യേകമായി ഒരു കത്തോലിക്കാ വിശുദ്ധദിനമല്ലെങ്കിലും, അത് തീർച്ചയായും നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തോടു ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. ആത്മീയമായി ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, സുവിശേഷസന്ദേശത്തിൽ കൃതജ്ഞതയ്ക്ക് കേന്ദ്രസ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം. നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ പ്രത്യേക വശത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ കൃതജ്ഞതാദിനം ഏറ്റവും ഉചിതമായ അവസരം നൽകുന്നു. എന്നും ആഴമായ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കാനാണ് നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തോട് എത്രത്തോളം നന്ദിയുണ്ട്?

ഒരുപക്ഷേ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ നാമെല്ലാവരും പലവിധത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടാകാം. സ്വർഗത്തിൽ നാം പൂർണരാക്കപ്പെടുന്നതുവരെ വേണ്ടത്ര നന്ദിയുള്ളവരാകാൻ നമുക്ക് കഴിയുകയില്ല എന്നു പറയുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, കൃതജ്ഞതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും അത് നമ്മുടെ ആത്മാവിൽ വളരാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.

ഒന്നാമതായി, ദൈവം നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതെല്ലാം വ്യക്തമായി കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഒരിക്കലും നന്ദിയുള്ളവരാകാൻ കഴിയില്ല. ജീവിതത്തിൽ നാം നേരിടുന്ന എല്ലാ ക്ലേശങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനും, അതിന്റെ ഫലമായി മനസ്സു തളരാനും വിഷാദത്തിലും നിരാശയിലും അകപ്പെടാനും ചിലപ്പോൾ കോപിക്കാനും വളരെ എളുപ്പമാണ്. ഓരോ ദിവസവും നാം നേരിടുന്ന കുരിശുകൾക്കും ഭാരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം നോക്കി, നമ്മുടെ കർത്താവ് നമുക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന കൃപയുടെയും കരുണയുടെയും സമൃദ്ധി കാണുക എന്നതാണ് ഏറെ പ്രയാസകരം. ആ കരുണയും കൃപയും നാം കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ, യഥാർഥ കൃതജ്ഞതയുള്ളവരാകാൻ നമുക്ക് ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടിവരും.

അതിനാൽ ഈ കൃതജ്ഞതാദിനത്തിൽ ലളിതമായ ഈ ചോദ്യത്തെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുക: ദൈവം എനിക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതെല്ലാം ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടോ? അവിടുത്തെ സമൃദ്ധമായ കരുണ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സജീവമായിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടോ? യേശു പത്തു കുഷ്ഠരോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, അവരിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് നന്ദിയോടെ മടങ്ങിവന്നതെന്ന് മുകളിലെ സുവിശേഷഭാഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നന്ദി കാണിക്കുന്നതിൽ വീഴ്ചവരുത്തിയ ഒൻപതുപേരിൽ ഒരാളെപ്പോലെയാണോ നിങ്ങൾ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള യഥാർഥവും സമൃദ്ധവുമായ എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും കാണാൻ നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യത. പൂർണമായ കൃതജ്ഞതയുള്ളവരായിരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെന്ന് വിനയത്തോടെ സമ്മതിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണുന്നതിനുള്ള ആദ്യ ചുവടും, നിങ്ങൾക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ട ആഴമേറിയ കൃതജ്ഞത വളർത്തുന്നതിനുള്ള ആദ്യ ചുവടും നിങ്ങൾ വച്ചുകഴിഞ്ഞു. നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുക എന്നതിനർഥം സത്യം വ്യക്തമായി കാണുന്നു എന്നാണ്. ആ സത്യത്തോട് ഹൃദയം തുറക്കുക; ദൈവം നിങ്ങളെ സന്തോഷത്താൽ നിറച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റും!

കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തെ കൃതജ്ഞതയാൽ സമൃദ്ധമായി നിറയ്ക്കണമേ. അങ്ങയുടെ അനന്തമായ കൃപയിലേക്കും കരുണയിലേക്കും എന്റെ കണ്ണുകൾ തിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ജീവിതത്തിലെ ക്ലേശങ്ങൾക്കും എന്നെ തളർത്തുന്ന ഭാരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഇവയ്ക്കു പകരം, അങ്ങ് എനിക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതെല്ലാം, ഇപ്പോഴും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെല്ലാം, കൂടുതൽ കൂടുതൽ തിരിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.


ആഗമനകാലത്തിനുള്ള ഒരുക്കം

അപ്പസ്തോലനായ വിശുദ്ധ അന്ത്രയോസിന്റെ തിരുനാൾ, നവംബർ 30

യേശു ഗലീലി കടൽത്തീരത്തുകൂടി നടക്കുമ്പോൾ, പത്രോസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശിമയോനും അവന്റെ സഹോദരനായ അന്ത്രയോസും കടലിൽ വലയെറിയുന്നതു കണ്ടു; അവർ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളായിരുന്നു. അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “എന്നെ അനുഗമിക്കുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളെ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവരാക്കും.” ഉടനെ അവർ വലകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. മത്തായി 4:18-20

നമ്മുടെ ആഗമനകാലം ആരംഭിക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, എത്ര മനോഹരമായ ഒരു തിരുനാളാണ് നാം ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നത്! വരാനിരിക്കുന്ന ആഗമനകാലാഘോഷം എങ്ങനെ ആരംഭിക്കണം എന്നതിന് ഉത്തമമാതൃക നൽകുന്ന അപ്പസ്തോലനായ വിശുദ്ധ അന്ത്രയോസിനെ നാം ആദരിക്കുന്നു.

മുകളിലെ ഈ ഭാഗം നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാൻ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. തന്റെ സഹോദരനായ പത്രോസിനെപ്പോലെ അന്ത്രയോസും ഒരു മത്സ്യത്തൊഴിലാളിയായിരുന്നു. ഈ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ ഇരുവരും കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അപരിചിതനായ യേശു പെട്ടെന്ന് അവരുടെ സമീപത്തുകൂടി നടന്ന് അവരെ വിളിച്ചത്. ഉടൻതന്നെ അവർ തങ്ങളുടെ ഉപജീവനമാർഗം ഉപേക്ഷിച്ച് യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു.

ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണ് സംഭവിച്ചത്: 1) യേശു ഈ രണ്ടു മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ സമീപത്തുകൂടി നടന്ന്, “എന്നെ അനുഗമിക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. 2) അതിനു മറുപടിയായി, ഈ രണ്ടുപേരും ഉടൻതന്നെ “തങ്ങളുടെ വലകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു.”

വിശുദ്ധ അന്ത്രയോസിന്റെ വിളിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വിവരണം ആഗമനകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിന് ഏറെ അനുയോജ്യമാണ്. കാരണം, യേശു നമ്മെ പുതുതായി വിളിക്കുന്ന ഒരു കാലമായിരിക്കണം ആഗമനകാലം. അത് നമുക്കൊരു പുതിയ തുടക്കവും പുതിയ മാനസാന്തരവുമായിരിക്കണം. ആഗമനകാലം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, “എന്നെ അനുഗമിക്കുവിൻ!” എന്നു യേശു നമ്മെ വിളിക്കുന്നത് നാം കേൾക്കണം. അവിടുത്തെ ദൈവിക പദ്ധതിക്കും ലക്ഷ്യത്തിനുമായി നമ്മെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കാനുള്ള അവിടുത്തെ ക്ഷണം നാം കേൾക്കണം. അവിടുത്തെ ശ്രവിക്കുക. അവിടുന്ന് വിളിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?

ആഗമനകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നമ്മുടെ പ്രതികരണവും വിശുദ്ധ അന്ത്രയോസിന്റേതുപോലെ ആയിരിക്കണം. ഒട്ടും മടിക്കാതെ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് നാം അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കണം. കൃത്യമായി എന്താണ് അതിന്റെ അർത്ഥം? ക്രിസ്തുവിനോട് പ്രത്യുത്തരിക്കാൻ നമ്മെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന എന്തും ഏതും നാം വിട്ടുകളയണം എന്നാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. യേശു നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്തും ചെയ്യാൻ നാം സന്നദ്ധരും ഒരുക്കമുള്ളവരുമായിരിക്കണം എന്നാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന നിമിഷംതന്നെ അതു ചെയ്യാൻ നാം തയ്യാറായിരിക്കുകയും വേണം.

ആഗമനകാലം പുതുതായി ആരംഭിക്കാനുള്ള സമയമാണെന്ന സത്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ക്രിസ്തുവിലേക്കുള്ള വിളി സ്വീകരിക്കാൻ സ്വയം തുറന്നുകൊടുക്കേണ്ട സമയമാണിത്. അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നത് ശ്രവിക്കുകയും പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അവിടുത്തോട് പ്രത്യുത്തരിക്കുകയും ചെയ്യുക.

കർത്താവേ, എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ എന്നെ വിളിക്കുന്ന, സൗമ്യവും എന്നാൽ ഉറച്ചതുമായ അങ്ങയുടെ സ്വരം കേൾക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ സൗമ്യമായ ക്ഷണത്തോട് പൂർണ്ണമായ ആത്മസമർപ്പണത്തോടെ പ്രത്യുത്തരിക്കാൻ എനിക്കാവശ്യമായ ധൈര്യം നൽകണമേ. ഈ ആഗമനകാലം പുതിയ തുടക്കങ്ങളുടെയും അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാനുള്ള കൂടുതൽ ആഴമായ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന്റെയും കാലമായിത്തീരട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഉള്ളടക്കം


പേപ്പർബാക്ക് പതിപ്പായും & ഇ-പുസ്തകമായും കൂടി ലഭ്യമാണ്