ஆண்டவரின் உருமாற்றத் திருவிழா, ஆகஸ்ட் 6
இயேசு பேதுருவையும் யாக்கோபையும் அவருடைய சகோதரர் யோவானையும் அழைத்துக்கொண்டு, அவர்களை மட்டும் தனியே ஓர் உயர்ந்த மலைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அவர்கள் முன்னிலையில் அவர் உருமாறினார்; அவருடைய ஆடைகள், மண்ணுலகில் எந்தச் சலவைத் தொழிலாளியும் வெளுக்க முடியாத அளவுக்கு ஒளிவீசும் வெண்மையாயின. மாற்கு 9:2-3
உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் மாட்சியைக் காண்கிறீர்களா? பல வேளைகளில் இது உண்மையிலேயே ஒரு போராட்டமாக இருக்கிறது. நாம் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் அனைத்தையும் எளிதில் உணர்ந்து, அவற்றிலேயே நம் கவனத்தைச் செலுத்திவிடலாம். இதனால், நம் வாழ்வில் கடவுளின் மாட்சியைக் காணத் தவறுவது பல வேளைகளில் எளிதாகிவிடுகிறது. ஆகவே, உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் மாட்சியைக் காண்கிறீர்களா?
இயேசு தமது மாட்சியைத் திருத்தூதர்கள் மூவருக்கு உண்மையாகவே வெளிப்படுத்திய நிகழ்வை இன்று நாம் கொண்டாடும் திருவிழா நினைவுகூர்கிறது. அவர் அவர்களை ஓர் உயர்ந்த மலைக்கு அழைத்துச் சென்று, அவர்கள் முன்பாகத் தோற்றம் மாறினார். அவர் கண்கூசும் வெண்மையுடன் மாட்சி ஒளி வீசினார். இயேசு விரைவில் அனுபவிக்கவிருந்த துன்பமும் மரணமும் என்னும் மிக உண்மையான காட்சிக்குத் தயாராகும் வகையில், அவர்கள் தங்கள் மனங்களில் பதித்துக்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான காட்சியாக இது இருந்தது.
இயேசுவின் மாட்சி சிலுவையில் மறைந்துபோகவில்லை என்பதே இந்தத் திருவிழாவிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு பாடம். நிச்சயமாக, அப்போது அவருடைய துன்பமும் வேதனையும் வெளிப்பட்டன. ஆனால், அவர் சிலுவையில் துன்புற்றபோதும் அவருடைய மாட்சி அதே அளவு உண்மையாக இருந்தது என்பதை அது மாற்றிவிடவில்லை.
நம் வாழ்விலும் இதுவே உண்மை. நாம் அளவிட முடியாத அளவுக்கு ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கிறோம்; நம் ஆன்மாக்களை ஒளியும் அருளும் வீசும் மாட்சிமிகு கலங்கரை விளக்குகளாக மாற்றக் கடவுள் இன்னும் விரும்புகிறார். அவர் இவ்வாறு செய்யும்போது, அதைத் தொடர்ந்து காண நாம் முயல வேண்டும். நாம் துன்புறும்போதோ ஏதேனும் ஒரு சிலுவையை எதிர்கொள்ளும்போதோ, நம் ஆன்மாக்களில் அவர் செய்துள்ள மாட்சிமிகு செயல்களிலிருந்து நம் பார்வையை ஒருபோதும் விலக்கக்கூடாது.
உங்கள் ஆன்மாவில் கடவுள் செய்துள்ளதும், தொடர்ந்து செய்ய விரும்புவதுமான அழகிய, ஆழமான மாற்றத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்த மாட்சியின்மீது உங்கள் பார்வையைப் பதித்து, அதற்காக என்றென்றும் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டுமென அவர் விரும்புகிறார் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்; குறிப்பாக, உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் எந்தச் சிலுவையையும் நீங்கள் தாங்கும்போது இவ்வாறு இருக்க வேண்டுமென அவர் விரும்புகிறார்.
ஆண்டவரே, உமது மாட்சியையும் என் ஆன்மாவுக்கு நீர் அளித்துள்ள மாட்சியையும் நான் காணச் செய்வீராக. என் கண்கள் என்றும் அந்த அருளின்மீது பதிந்திருக்கச் செய்வீராக. குறிப்பாகக் கடினமான காலங்களில் உம்மையும் உமது மாட்சியையும் நான் காணச் செய்வீராக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பற்றின்மை
திருத்தொண்டரும் மறைசாட்சியுமான புனித லாரன்சியார் திருவிழா, ஆகஸ்ட் 10
இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “உறுதியாக, உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: கோதுமை மணி மண்ணில் விழுந்து இறந்தாலன்றி, அது ஒரு கோதுமை மணியாகவே இருக்கும்; ஆனால் அது இறந்தால் மிகுந்த பலன் அளிக்கும்.” யோவான் 12:24
இது மனத்தைக் கவரும் ஒரு சொற்றொடர். ஆனால், ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்வதற்குக் கடினமான ஓர் உண்மையை இது வெளிப்படுத்துகிறது. உங்கள் வாழ்வு மிகுதியான நற்கனிகளைத் தர வேண்டுமெனில், நீங்கள் உங்களுக்கே இறக்க வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றி இயேசு நேரடியாகப் பேசுகிறார். மீண்டும் சொல்வதானால், சொல்வது எளிது; வாழ்வது கடினம்.
இதை வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பது ஏன் கடினமாக இருக்கிறது? இதில் கடினமானது என்ன? உங்களுக்கே நீங்கள் இறப்பது அவசியமானதும் நல்லதுமாகும் என்பதை முதலில் ஏற்றுக்கொள்வதில்தான் சிரமம் தொடங்குகிறது. எனவே, இதன் பொருள் என்ன என்பதைப் பார்ப்போம்.
கோதுமை மணியின் ஒப்புமையிலிருந்து தொடங்குவோம். அந்த மணி கதிரிலிருந்து பிரிந்து நிலத்தில் விழ வேண்டும். இது முழுமையான பற்றின்மையைச் சித்தரிக்கிறது. அந்த ஒற்றைக் கோதுமை மணி எல்லாவற்றையும் “விட்டுவிட” வேண்டும். கடவுள் நம்மில் அற்புதங்களைச் செய்ய வேண்டுமென்று நாம் விரும்பினால், நாம் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் அனைத்தையும் விட்டுவிட ஆயத்தமாகவும் மனமுவந்தவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதை இந்த உருவகம் நமக்குச் சொல்கிறது. அதாவது, நம் சுயவிருப்பம், நம் விருப்பத் தேர்வுகள், நம் ஆசைகள், நம் எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றை உண்மையாகவே கைவிட முன்வருகிறோம். இதைப் புரிந்துகொள்வதே மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம் என்பதால், இதைச் செய்வதும் மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம். நாம் விரும்பும், ஆசைப்படும் அனைத்திலிருந்தும் பற்றை விடுவது உண்மையில் நல்லது என்பதையும், அருளால் நிகழும் உருமாற்றத்தின் வழியாக நமக்காகக் காத்திருக்கும் புதிய, இன்னும் மிகுந்த மகிமையுள்ள வாழ்வுக்கு நம்மை ஆயத்தப்படுத்தும் வழி இதுவே என்பதையும் புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருக்கலாம். நமக்கே நாம் இறப்பது என்பது, இவ்வாழ்வில் நாம் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் பொருள்களைவிடக் கடவுள்மீது அதிக நம்பிக்கை வைப்பதாகும். நாம் வகுக்கக்கூடிய எந்தத் திட்டத்தையும்விடக் கடவுளின் திட்டம் அளவிட முடியாத அளவுக்கு மேலானது என்று நம்புவதாகும்.
கோதுமை மணி இறந்து மண்ணில் விழும்போது, அது தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றி, மிகுதியாக வளர்ந்து பலன் தருகிறது. அது அபரிமிதமான விளைச்சலாக உருமாறுகிறது.
இன்று நாம் நினைவுகூரும் புனித லாரன்ஸ், மூன்றாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருத்தொண்டரும் மறைசாட்சியும் ஆவார். கடவுளுக்கு “ஆம்” என்று சொல்லும் பொருட்டுத் தம் உயிர் உட்பட அனைத்தையும் கைவிட்ட ஒருவரை அவர் நம் கண்முன் காட்டுகிறார். அவர் தம் செல்வங்கள் அனைத்தையும் கைவிட்டார். திருஅவையின் கருவூலங்கள் அனைத்தையும் ஒப்படைக்குமாறு உரோமை நகர ஆளுநர் கட்டளையிட்டபோது, லாரன்ஸ் ஏழைகளையும் நோயாளிகளையும் அவரிடம் அழைத்து வந்தார். கோபமடைந்த ஆளுநர், லாரன்சை நெருப்பிலிட்டு மரணமடையச் செய்யுமாறு தீர்ப்பளித்தார். தம் ஆண்டவரைப் பின்பற்றுவதற்காக லாரன்ஸ் அனைத்தையும் கைவிட்டார்.
நீங்கள் எதை விட்டுவிட வேண்டுமென்று கடவுள் அழைக்கக்கூடும் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் எதை ஒப்படைக்க வேண்டுமென்று அவர் விரும்புகிறார்? உங்கள் வாழ்வில் கடவுள் மகிமையான செயல்களைச் செய்ய அனுமதிப்பதற்கான திறவுகோல், உங்களை அவரிடம் ஒப்படைப்பதே.
ஆண்டவரே, உமது தெய்வீகத் திருவுளத்துக்கு இசைவாக இல்லாத என் சொந்த விருப்பங்களையும் வாழ்க்கையைப் பற்றிய எண்ணங்களையும் கைவிட எனக்கு உதவியருளும். அளவிட முடியாத அளவுக்கு மேலான ஒரு திட்டத்தை நீர் வைத்திருக்கிறீர் என்று எப்போதும் நம்ப எனக்கு உதவியருளும். அந்தத் திட்டத்தை நான் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, நீர் ஏராளமான நற்கனிகளை விளைவிப்பீர் என்று நம்பியிருக்க எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இறைவனின் தாயை அரவணைத்தல்
தூய கன்னி மரியாவின் விண்ணேற்புப் பெருவிழா, ஆகஸ்ட் 15
“என் ஆன்மா ஆண்டவரின் பெருமையைப் பறைசாற்றுகிறது; என் ஆவி என் மீட்பராம் கடவுளில் அகமகிழ்கிறது; ஏனெனில், தாழ்நிலையிலுள்ள தம் பணிப்பெண்ணை அவர் அருள்கூர்ந்து நோக்கியுள்ளார். இந்நாள் முதல் எல்லாத் தலைமுறையினரும் என்னைப் பேறுபெற்றவள் என்பர்: வல்லவராம் இறைவன் எனக்கு மாபெரும் செயல்களைச் செய்துள்ளார்; அவரது பெயர் தூயது.” லூக்கா 1:46-49
நம் அருள்மிகு அன்னையின் மாட்சிமிகு புகழ்ப்பாடலின் இந்தத் தொடக்க வரிகள், அவர் யார் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. தம் வாழ்வு முழுவதாலும் கடவுளின் பெருமையைப் பறைசாற்றி, இடையறாது அகமகிழ்பவர் அவர். தாழ்ச்சியின் நிறைவாக விளங்குவதால், ஒவ்வொரு தலைமுறையினராலும் பெரிதும் உயர்த்தப்படுபவர் அவர். கடவுள் அவருக்குப் பெரியவற்றைச் செய்துள்ளார்; அவரைப் புனிதத்தால் போர்த்தியுள்ளார்.
இன்று நாம் கொண்டாடும் அவரது விண்ணேற்புப் பெருவிழா, கடவுள் அவரது மேன்மையை ஏற்றுக்கொள்வதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மரணத்தையோ பாவத்தின் எந்த விளைவுகளையோ அனுபவிக்கக் கடவுள் அவரை அனுமதிக்கவில்லை. அவர் தம் தாயின் வயிற்றில் கருவாக உருவான நொடியிலிருந்து, என்றென்றும் அரசியாக ஆளும்படி உடலோடும் ஆன்மாவோடும் விண்ணகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட நொடிவரை, மாசற்றவராகவும் எல்லா வகையிலும் நிறைவுள்ளவராகவும் இருந்தார்.
நம் தூய அன்னையின் மாசற்ற தன்மையைப் புரிந்துகொள்வது சிலருக்குக் கடினமாக இருக்கலாம். ஏனெனில், அவரது வாழ்வு நம் நம்பிக்கையின் மிகப்பெரிய மறையுண்மைகளுள் ஒன்றாகும். மறைநூலில் அவரைப் பற்றி மிகக் குறைவாகவே கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அவரது தாழ்ச்சி வெளிப்பட்டு, அவரது மேன்மை அனைவரும் காணும்படி ஒளிரும்போது, நித்திய காலமெல்லாம் அவரைப் பற்றி மிகுதியாகப் பேசப்படும்.
நம் அருள்மிகு அன்னை இரு காரணங்களால் அமலோற்பவியாக, அதாவது பாவமற்றவராக இருந்தார். முதலாவதாக, அவர் கருத்தரிக்கப்பட்ட கணத்திலேயே கடவுள் ஒரு சிறப்பு அருளால் அவரைப் பிறப்புநிலைப் பாவத்திலிருந்து காத்தார். இதை நாம் “பாவத்திலிருந்து காக்கும் அருள்” என்று அழைக்கிறோம். ஆதாமையும் ஏவாளையும் போலவே, அவரும் பாவமின்றிக் கருத்தரிக்கப்பட்டார். ஆனால் ஆதாமையும் ஏவாளையும் போலன்றி, அவர் அருள் ஒழுங்கில் கருத்தரிக்கப்பட்டார். தாம் ஒருநாள் உலகிற்குக் கொண்டுவரவிருந்த தம் மகனால், அருளின் வழியாக ஏற்கெனவே மீட்கப்பட்டவராக அவர் கருத்தரிக்கப்பட்டார். அவருடைய மகன் ஒருநாள் உலகின்மீது பொழியவிருந்த அருள், காலத்தைக் கடந்து, அவர் கருத்தரிக்கப்பட்ட கணத்திலேயே அவரைச் சூழ்ந்துகொண்டது.
நம் புனித அன்னை மாசற்றவராக இருப்பதற்கான இரண்டாவது காரணம், ஆதாம் ஏவாளைப் போலன்றி, அவர் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒருபோதும் பாவம் செய்யத் தேர்ந்துகொள்ளவில்லை என்பதே. எனவே, அவர் புதிய ஏவாளாகவும், வாழ்வோர் அனைவருக்கும் புதிய அன்னையாகவும், தம் மகனின் அருளில் வாழும் அனைவருக்கும் புதிய அன்னையாகவும் ஆனார். இந்த மாசற்ற இயல்பின் காரணமாகவும், அருளில் வாழ அவர் தொடர்ந்து சுதந்திரமாகத் தேர்ந்துகொண்டதன் காரணமாகவும், அவரது மண்ணுலக வாழ்வு நிறைவுற்றபோது கடவுள் அவரை உடலோடும் ஆன்மாவோடும் விண்ணகத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். மாட்சியும் சிறப்பும் மிக்க இந்த உண்மையையே இன்று நாம் கொண்டாடுகிறோம்.
நம் புனித அன்னையைப் பற்றி நீங்கள் எவ்வாறு புரிந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவரை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் வாழ்வில் அவரது பங்கைப் புரிந்துகொண்டு, அவரது தாயன்புமிக்க பராமரிப்பைத் தொடர்ந்து நாடுகிறீர்களா? அவரது மகனின் அருளில் வாழ நீங்கள் தேர்ந்துகொண்டால், அவர் உங்கள் அன்னையாக இருக்கிறார். இந்த உண்மையை இன்று இன்னும் ஆழமாக ஏற்றுக்கொண்டு, உங்கள் வாழ்வில் அவருக்கு இன்னும் முக்கியமான இடமளிக்கத் தேர்ந்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் அவ்வாறு செய்வதற்காக இயேசு நன்றியுள்ளவராக இருப்பார்!
ஆண்டவரே, உமது அன்னையின்மீது நீர் கொண்டிருக்கும் அதே அன்பால் நானும் அவரை நேசிக்க எனக்கு உதவியருளும். நீர் அவருடைய பராமரிப்பில் ஒப்படைக்கப்பட்டதுபோல, நானும் அவருடைய பராமரிப்பில் ஒப்படைக்கப்பட விரும்புகிறேன். என் அன்னையும் அரசியுமான மரியாவே, உம்மிடம் அடைக்கலம் நாடும் எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நம் அருள்மிகு அன்னை: புனிதர்கள் அனைவரின் அரசி!
அருள்மிகு கன்னி மரியாவின் அரசிப் பட்ட நினைவு, ஆகஸ்ட் 22
பின்வரும் பகுதி எடுக்கப்பட்ட நூல்: என் கத்தோலிக்க நம்பிக்கை!, அத்தியாயம் 8:
வரவிருக்கும் இந்தப் புதிய யுகத்தில், புனிதர்கள் அனைவரின் அரசியாகவும் அன்னையாகவும் நம் புனித அன்னை வகிக்கும் இறுதியான, மாட்சிமிக்க பங்கைச் சிந்திப்பதே இந்த நூல்தொகுதியை நிறைவு செய்வதற்கான சிறந்த வழியாகும். உலகின் மீட்பில் அவர் ஏற்கெனவே இன்றியமையாத பங்காற்றியுள்ளார்; ஆனால் அவரது பணி இன்னும் முடியவில்லை. தமது அமல உற்பவத்தின் வழியாக அவர் மீட்பரின் நிறைவான கருவியாகவும், அதன் விளைவாக வாழ்வோர் அனைவருக்கும் புதிய அன்னையாகவும் ஆனார். இந்தப் புதிய அன்னையாக, கடவுளின் தெய்வீகத் திட்டத்துடன் முழுமையாக ஒத்துழைக்கவும் அதற்குக் கீழ்ப்படியவும் தொடர்ந்து சுதந்திரமாகத் தேர்ந்துகொள்வதன் வழியாக, ஏவாளின் கீழ்ப்படியாமையை அவர் நீக்குகிறார். சிலுவையில் இயேசு தம் அன்னையை யோவானிடம் ஒப்படைத்தார்; நம் அனைவருக்கும் அவரை நமது புதிய அன்னையாக அளித்தார் என்பதன் அடையாளமாக இது இருக்கிறது. எனவே, நாம் கிறிஸ்துவின் உடலின் உறுப்பினர்களாக, அதாவது அவரது மகனின் உடலின் உறுப்பினர்களாக இருப்பதால், கடவுளின் திட்டத்தின்படி இன்றியமையாத வகையில், இந்த ஒரே அன்னையின் பிள்ளைகளாகவும் இருக்கிறோம்.
நம் அருள்மிகு அன்னை, மண்ணுலகில் தம் வாழ்வை நிறைவு செய்ததும், தம் மகனோடு என்றென்றும் இருப்பதற்காக உடலோடும் ஆன்மாவோடும் விண்ணகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார் என்பது நம் விசுவாச மறையுண்மைகளில் ஒன்று. இப்போது, விண்ணகத்தில் தமக்குரிய இடத்திலிருந்து, உயிர்வாழ்வோர் அனைவரின் அரசி என்னும் தனித்துவமும் ஒப்பற்ற சிறப்பும் கொண்ட பட்டம் அவருக்கு அளிக்கப்படுகிறது! இப்போதே அவர் இறையாட்சியின் அரசியாக இருக்கிறார்; என்றென்றும் இந்த இறையாட்சியின் அரசியாக இருப்பார்!
அரசி என்ற முறையில், அருளின் இடைநிலையாளராகவும் அதைப் பகிர்ந்தளிப்பவராகவும் இருக்கும் தனித்துவமும் ஒப்பற்ற சிறப்பும் கொண்ட கொடையையும் அவர் பெற்றிருக்கிறார். இதைப் பின்வருமாறு புரிந்துகொள்வதே சிறந்தது:
- தமது அமலோற்பவத்தின் கணத்திலேயே அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் காக்கப்பட்டார்;
- இதன் விளைவாக, கடவுள் மனித உடல் ஏற்கக்கூடிய ஒரே தகுதியான மனிதக் கருவியாக அவரே விளங்கினார்;
- தூய ஆவியாரின் வல்லமையாலும் செயலாலும் சுதனாகிய கடவுள் அவர் வழியாக மானிட உடல் ஏற்றார்;
- இவ்வாறு மானிட உடல் ஏற்ற இந்த ஒரே இறைமகன் வழியாக உலகின் மீட்பு நிகழ்ந்தது;
- மீட்பு என்னும் இந்தக் கொடை இறையருள் வழியாக நமக்கு வழங்கப்படுகிறது. இறையருள் முதன்மையாகச் செபம் மற்றும் அருளடையாளங்கள் வழியாக வருகிறது;
- எனவே, கடவுள் நம் உலகிற்குள் வருவதற்கு மரியா கருவியாக இருந்ததால், அனைத்து இறையருளும் நம்மை வந்தடைவதற்கும் அவரே கருவியாக இருக்கிறார். இறைவன் மனிதரானதன் விளைவாக வந்த அனைத்திற்கும் அவரே கருவியாக இருக்கிறார். எனவே, அவரே இறையருளின் இடைநிலையாளர்!
வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், இறைவன் மனிதராவதற்கு மரியா இடைநின்ற செயல், வெகுகாலத்திற்கு முன்பு நிகழ்ந்த ஒரு வரலாற்றுச் செயல் மட்டுமல்ல. மாறாக, அவரது தாய்மை தொடர்ச்சியானதும் நித்தியமானதுமாகும். அது உலக மீட்பருக்கு அவர் கொண்டுள்ள என்றும் நிலைத்திருக்கும் தாய்மை; இந்த மீட்பரிடமிருந்து நமக்கு வரும் அனைத்திற்கும் அவர் என்றும் கருவியாக இருப்பதுமாகும்.
கடவுளே ஊற்று; மரியாவோ கருவி. கடவுள் இவ்வாறு விரும்பியதாலேயே அவர் கருவியாக இருக்கிறார். அவரால் தாமாகவே எதையும் செய்ய முடியாது; ஆனால், அவர் தாமாகவே அதைச் செய்ய வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. அவர் மீட்பர் அல்ல. அவர் கருவியே.
இதன் காரணமாக, மீட்பின் நித்தியத் திட்டத்தில் அவரது பங்கு மகிமையானதும் இன்றியமையாததும் என்பதை நாம் உணர வேண்டும். அவர்மீது கொள்ளும் பக்தி, உண்மையை உள்ளபடியே ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு வழியாகும். கடவுளின் திட்டத்துடன் ஒத்துழைத்ததற்காக அவருக்கு நன்றி கூறி நாம் அளிக்கும் ஒரு மரியாதை மட்டுமல்ல அது. மாறாக, நம் உலகிலும் நம் வாழ்விலும் இறையருளை வழங்குவதில் அவர் தொடர்ந்து இடைநிலையாளராக ஆற்றும் பங்கை ஏற்றுக்கொள்வதாகும்.
விண்ணகத்திலிருந்து கடவுள் இதை அவரிடமிருந்து பறித்துவிடுவதில்லை. மாறாக, அவர் நம் அன்னையாகவும் அரசியாகவும் ஆக்கப்படுகிறார். அவர் எத்துணைத் தகுதிமிக்க அன்னையும் அரசியுமாக இருக்கிறார்!
வாழ்க, புனித அரசியே, இரக்கத்தின் அன்னையே, எங்கள் வாழ்வே, எங்கள் இனிமையே, எங்கள் நம்பிக்கையே! நாடுகடத்தப்பட்ட ஏவாளின் ஏழைப் பிள்ளைகளாகிய நாங்கள் உம்மை நோக்கிக் கூவுகிறோம். இந்தக் கண்ணீர்ப் பள்ளத்தாக்கில் புலம்பி அழுது, எங்கள் பெருமூச்சுகளை உம்மை நோக்கி எழுப்புகிறோம்! ஆகவே, அருள்மிகுந்த எங்கள் பரிந்துரையாளரே, உமது இரக்கமுள்ள கண்களை எங்கள் பக்கம் திருப்பியருளும். நாடுகடத்தப்பட்ட எங்கள் இவ்வாழ்வு முடிந்தபின், உமது திருவயிற்றின் ஆசிபெற்ற கனியாகிய இயேசுவை எங்களுக்குக் காட்டியருளும். தயைமிக்கவரே, அன்புமிக்கவரே, இனிமைமிக்க கன்னி மரியே.
V. இறைவனின் புனித அன்னையே, எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளும்.
R. கிறிஸ்துவின் வாக்குறுதிகளுக்கு நாங்கள் தகுதியுள்ளவர்கள் ஆகும்படியாக.
இரட்டை வேடமோ வஞ்சகமோ இல்லை
திருத்தூதரான புனித பர்த்தலமேயுவின் விழா, ஆகஸ்ட் 24
நத்தனியேல் தம்மை நோக்கி வருவதைக் கண்ட இயேசு அவரைப் பற்றி, “இதோ, இஸ்ரயேலின் உண்மையான பிள்ளை. இவரிடம் இரட்டை வேடம் இல்லை” என்றார். நத்தனியேல் அவரிடம், “என்னை உமக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று கேட்டார். இயேசு அவரிடம் மறுமொழியாக, “பிலிப்பு உம்மை அழைப்பதற்கு முன்பே, நீர் அத்தி மரத்தின்கீழ் இருந்தபோது நான் உம்மைக் கண்டேன்” என்றார். நத்தனியேல் அவரிடம், “ரபி, நீரே இறைமகன்; நீரே இஸ்ரயேலின் அரசர்” என்று மறுமொழி கூறினார். யோவான் 1:47-49
இந்தப் பகுதியை முதன்முறையாக வாசிக்கும்போது, மீண்டும் திரும்பிச் சென்று வாசிக்க வேண்டியிருப்பதாக நீங்கள் உணரலாம். இதை வாசித்துவிட்டு, ஏதோ ஒன்றைக் கவனிக்கத் தவறிவிட்டோமோ என்று நினைப்பது இயல்பே. நத்தனியேல் (பர்த்தலமேயு என்றும் அழைக்கப்படுபவர்) அத்திமரத்தின்கீழ் அமர்ந்திருந்ததைத் தாம் கண்டதாக மட்டுமே இயேசு கூறினார். அதைக் கேட்டவுடனேயே, “ரபி, நீர் இறைமகன்; நீரே இஸ்ரயேலின் அரசர்” என்று நத்தனியேல் பதிலளிக்க அது எவ்வாறு போதுமானதாக இருந்தது? தம்மைப் பற்றி இயேசு கூறிய வார்த்தைகளிலிருந்து நத்தனியேல் எவ்வாறு இத்தகைய முடிவுக்கு உடனே வர முடிந்தது என்பது நமக்குக் குழப்பமாக இருக்கலாம்.
ஆனால், இயேசு நத்தனியேலை எவ்வாறு விவரித்தார் என்பதைக் கவனியுங்கள். அவர் “இரட்டை வேடம் இல்லாதவர்” என்றார். வேறு மொழிபெயர்ப்புகள் அவரிடம் “கபடம் இல்லை” என்று கூறுகின்றன. அப்படியானால், இதன் பொருள் என்ன?
ஒருவரிடம் இரட்டை வேடமோ கபடமோ இருக்கிறது என்றால், அவர் இரு முகம் கொண்டவராகவும் சூழ்ச்சிமிக்கவராகவும் இருக்கிறார் என்று பொருள். ஏமாற்றும் கலையில் அவர் கைதேர்ந்தவர். இது ஆபத்தானதும் அழிவை விளைவிப்பதுமான ஒரு பண்பு. ஆனால், இதற்கு மாறாக ஒருவரிடம் “இரட்டை வேடம் இல்லை” அல்லது “கபடம் இல்லை” என்று சொல்வது, அவர் நேர்மையும் ஒளிவுமறைவின்மையும் உள்ளத்தூய்மையும் வெளிப்படைத்தன்மையும் உண்மைத்தன்மையும் கொண்டவர் என்பதைக் குறிக்கிறது.
நத்தனியேல் தாம் நினைத்ததைத் தயக்கமின்றிப் பேசுபவராக இருந்தார். இங்கு, இயேசு தமது இறைத்தன்மையைப் பற்றி அறிவுக்கு ஏற்ற, நம்பவைக்கும் வாதம் ஏதோ ஒன்றை முன்வைத்தார் என்பதல்ல; அதைப் பற்றி அவர் எதுவுமே கூறவில்லை. மாறாக, நத்தனியேலிடம் இருந்த இரட்டை வேடமின்மை என்னும் நற்பண்பு, இயேசுவைப் பார்த்து அவர் “உண்மையானவர்” என்பதை உணர அவருக்கு உதவியது. நேர்மையாகவும் உண்மையாகவும் வெளிப்படையாகவும் இருக்கும் நத்தனியேலின் நல்ல பழக்கம், இயேசு யார் என்பதை வெளிப்படுத்த அவருக்கு உதவியதோடு, பிறரையும் இன்னும் தெளிவாகவும் உள்ளதை உள்ளபடியும் காண அவருக்கு உதவியது. இயேசுவை முதன்முறையாகக் கண்டபோதே, அவர் யார் என்பதன் மேன்மையை உடனடியாகப் புரிந்துகொள்ள முடிந்ததால், இந்தப் பண்பு நத்தனியேலுக்குப் பெரும் பயனளித்தது.
நீங்கள் எந்த அளவிற்குக் கபடமும் இரட்டை வேடமும் இன்றி இருக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்களும் மிகுந்த நேர்மையும் உள்ளத்தூய்மையும் வெளிப்படைத்தன்மையும் கொண்டவராக இருக்கிறீர்களா? நீங்கள் உண்மையாகவே தோன்றுவது போலவே இருப்பவரா? இவ்வாறு வாழ்வதே வாழ்வதற்கான ஒரே நல்ல வழி. அது உண்மையில் வாழும் ஒரு வாழ்க்கையாகும். புனித பர்த்தலமேயுவின் பரிந்துரையால், இன்று இந்த நற்பண்பில் நீங்கள் வளரக் கடவுள் உதவுமாறு செபியுங்கள்.
ஆண்டவரே, இரட்டை வேடமும் கபடமும் இன்றி இருக்க எனக்கு உதவும். நேர்மையும் ஒழுக்க உறுதியும் உள்ளத்தூய்மையும் கொண்டவராக இருக்க எனக்கு உதவும். புனித பர்த்தலமேயு காட்டிய முன்மாதிரிக்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். அவரது நற்பண்புகளைப் பின்பற்ற எனக்குத் தேவையான அருளைத் தாரும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
துன்பத்தில் பற்றுறுதி
புனித திருமுழுக்கு யோவானின் பாடுகளின் நினைவு நாள், ஆகஸ்ட் 29
அந்தப் பெண் உடனே அரசனிடம் விரைந்து வந்து, “திருமுழுக்கு யோவானின் தலையை இப்போதே ஒரு தட்டில் வைத்து நீர் எனக்குத் தர வேண்டும்” என்று கேட்டாள். அரசன் மிகவும் வருந்தினான். ஆயினும், தான் செய்த ஆணைகளையும் விருந்தினர்களையும் முன்னிட்டு, அவளுக்குக் கொடுத்த வாக்கை மீற அவன் விரும்பவில்லை. எனவே, யோவானின் தலையைக் கொண்டுவருமாறு ஆணையிட்டு, மரண தண்டனையை நிறைவேற்றும் வீரன் ஒருவனை உடனே அனுப்பினான். மாற்கு 6:25-27
திருமுழுக்கு யோவானின் தலை வெட்டப்பட்ட இந்தத் துயரமான நிகழ்வு நமக்குப் பலவற்றை வெளிப்படுத்துகிறது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, நம் உலகில் உள்ள தீமையின் மறைபொருளையும், சில வேளைகளில் தீமை தழைத்தோங்கக் கடவுள் இடமளிக்கும் அவரது அனுமதிக்கும் திருவுளத்தையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது.
புனித யோவானின் தலை வெட்டப்படக் கடவுள் ஏன் அனுமதித்தார்? அவர் ஒரு மாபெரும் மனிதர். பெண்களிடமிருந்து பிறந்தவர்களுள் திருமுழுக்கு யோவானைவிடப் பெரியவர் எவரும் இல்லை என்று இயேசுவே கூறினார். இருப்பினும், இத்தகைய பெரும் அநீதியை யோவான் அனுபவிக்க அவர் அனுமதித்தார்.
அவிலா நகர் புனித தெரேசா ஒருமுறை நம் ஆண்டவரிடம், “அன்புள்ள ஆண்டவரே, நீர் உமது நண்பர்களை இவ்வாறுதான் நடத்துகிறீர் என்றால், உமக்கு மிகச் சில நண்பர்களே இருப்பதில் வியப்பில்லை!” என்று கூறினார். ஆம், வரலாறு முழுவதும், தாம் அன்பு செய்பவர்கள் பெரிதும் துன்புறுவதைக் கடவுள் அனுமதித்திருக்கிறார் என்பது தெளிவாகிறது. இது நமக்கு என்ன சொல்கிறது?
முதலில், தமது மகன் பெரிதும் துன்புறவும் கொடூரமான முறையில் கொல்லப்படவும் தந்தை அனுமதித்தார் என்ற வெளிப்படையான உண்மையை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. இயேசுவின் இறப்பு கொடூரமானதாகவும் அதிர்ச்சியூட்டுவதாகவும் இருந்தது. தந்தை மகனை அன்பு செய்யவில்லை என்று இது பொருள்படுமா? நிச்சயமாக இல்லை. அப்படியானால், இதன் பொருள் என்ன?
உண்மை என்னவென்றால், துன்பம் என்பது கடவுளின் வெறுப்புக்கு ஆளாகியிருப்பதற்கான அடையாளம் அல்ல. நீங்கள் துன்பப்படும்போது கடவுள் உங்களுக்கு நிவாரணம் அளிக்கவில்லை என்றால், அவர் உங்களைக் கைவிட்டுவிட்டார் என்பது அதற்குக் காரணமல்ல. அவர் உங்களை அன்பு செய்யவில்லை என்பதும் அதன் பொருளல்ல. உண்மையில், இதற்கு நேர்மாறானதே உண்மையாக இருக்க அதிக வாய்ப்புள்ளது.
உண்மையில், திருமுழுக்கு யோவானின் துன்பமே அவர் ஆற்றியிருக்கக்கூடிய மிகச் சிறந்த மறையுரையாகும். கடவுள்மீது அவர் கொண்டிருந்த அசைக்க முடியாத அன்புக்கும், கடவுளின் திருவுளத்திற்குத் தம்மை முழு உள்ளத்தோடு அர்ப்பணித்ததற்கும் அது ஒரு சான்று. தாம் அனுபவித்த துன்புறுத்தலின் மத்தியிலும் நம் ஆண்டவருக்கு உண்மையாயிருக்க அவர் தேர்ந்துகொண்டதால், யோவானின் பாடுகள் என்னும் “மறையுரை” வல்லமை மிக்கதாக இருக்கிறது. கடவுளின் பார்வையில், யோவான் தொடர்ந்து உடலோடு உயிர்வாழ்வதைவிடவும், அவர் அனுபவித்த உடல் துன்பங்களைவிடவும் அவரது பற்றுறுதி அளவிட முடியாத அளவுக்கு அதிக மதிப்புடையது.
இன்று உங்கள் சொந்த வாழ்க்கையைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். சில வேளைகளில் நாம் பாரமான சிலுவையைச் சுமந்துகொண்டு, அதை நம்மிடமிருந்து அகற்றும்படி நம் ஆண்டவரிடம் மன்றாடுகிறோம். ஆனால், தமது அருள் நமக்குப் போதும் என்றும், நமது துன்பங்களை நமது பற்றுறுதிக்குச் சாட்சியாகப் பயன்படுத்த விரும்புவதாகவும் கடவுள் நமக்குச் சொல்கிறார். ஆகவே, இயேசுவுக்குத் தந்தை அளித்த பதிலும், யோவானுக்கு அவர் அளித்த பதிலும், நமக்கு அவர் அளிக்கும் பதிலும், இவ்வாழ்வில் நமது துன்பங்களின் மறைபொருளுக்குள் விசுவாசம், எதிர்நோக்கு, நம்பிக்கையுறுதி, பற்றுறுதி ஆகியவற்றுடன் நுழைவதற்கான அழைப்பாகும். கடவுளின் திருவுளத்தின்மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள பற்றுறுதியிலிருந்து வாழ்க்கையின் இன்னல்கள் உங்களை விலக்க ஒருபோதும் இடமளிக்காதீர்கள்.
ஆண்டவரே, என் வாழ்வில் எனக்குரிய சிலுவைகளை நான் சுமக்கும்போது, உமது மகனின் மனவலிமையும் புனித திருமுழுக்கு யோவானின் மனவலிமையும் எனக்கு இருப்பதாக. என் சிலுவையைத் தழுவிக்கொள்ள நீர் என்னை அழைப்பதைக் கேட்கும்போது, நான் நம்பிக்கையில் உறுதியாகவும் எதிர்நோக்கால் நிறைந்தும் இருப்பேனாக. இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள், பேறுபெற்ற அன்னையே!
தூய கன்னி மரியாவின் பிறப்பு விழா, செப்டம்பர் 8
“இதோ, கன்னி கருவுற்று ஒரு மகனைப் பெற்றெடுப்பார்; அவருக்கு இம்மானுவேல் என்று பெயரிடுவார்கள்.” மத்தேயு 1:23
பிறந்த நாள்களைக் கொண்டாட நாம் அனைவரும் விரும்புகிறோம். இன்று நம் அன்பு அன்னையின் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம். டிசம்பர் மாதத்தில் அவரது அமல உற்பவத்தைப் போற்றுகிறோம். ஜனவரி மாதத்தில் அவரைக் கடவுளின் தாயாகக் கொண்டாடுகிறோம். ஆகஸ்ட் மாதத்தில் அவர் விண்ணேற்படைந்ததைக் கொண்டாடுகிறோம். ஆண்டு முழுவதும் இன்னும் பல நாள்களில் அவரது வாழ்வின் தனித்துவமான அம்சங்களைப் போற்றுகிறோம். ஆனால் இன்று அவரது பிறந்த நாளை மட்டுமே கொண்டாடுகிறோம்!
அவரது பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுவது, அவர் யார் என்பதைக் கொண்டாடும் ஒரு வழியாகும். அவர் அவராகவே இருப்பதற்காகவே நாம் அவரைக் கொண்டாடுகிறோம். அவரது வாழ்வின் தனித்துவமான, அழகான, ஆழமான அம்சங்கள் எவற்றின் மீதும் இன்று நாம் குறிப்பாகக் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்பதில்லை. அவர் நிறைவேற்றிய அனைத்தையும், கடவுளுக்கு அவர் அளித்த முழுமையான சம்மதத்தையும், விண்ணகத்தில் அவருக்கு முடிசூட்டப்பட்டதையும், அவரது விண்ணேற்பையும் அல்லது வேறு குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளையும் நாம் அவசியம் நோக்குவதில்லை. அவரது வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியும் மகிமையானதும் அழகானதும் வியப்பூட்டுவதும், அதற்குரிய தனித்துவமான திருவிழாக்களுக்கும் கொண்டாட்டத்திற்கும் தகுதியானதும் ஆகும்.
ஆனால் இன்று, நம் பாக்கியமிகு அன்னை கடவுளால் படைக்கப்பட்டு இவ்வுலகிற்குக் கொண்டுவரப்பட்டார் என்பதற்காகவே நாம் அவரைக் கொண்டாடுகிறோம்; அது ஒன்றே கொண்டாடுவதற்குத் தகுதியானது. நாம் அவரை அன்பு செய்வதாலேயே அவரை மதித்துப் போற்றுகிறோம். நாம் அன்பும் அக்கறையும் கொண்ட எவருடைய பிறந்த நாளையும் கொண்டாடுவது போலவே அவரது பிறந்த நாளையும் கொண்டாடுகிறோம்.
மரியன்னை உங்கள் தாய் என்ற உண்மையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவர் உண்மையாகவே உங்கள் தாய். உங்கள் குடும்ப உறுப்பினர் ஒருவரின் பிறந்த நாளை நீங்கள் கொண்டாடுவது போலவே அவரது பிறந்த நாளையும் கொண்டாடுவது தகுதியானதே. இன்று நீங்கள் மரியாவை மதித்துப் போற்றுவது, அவருடன் உங்களுக்குள்ள உறவை உறுதிப்படுத்துவதற்கும், உங்கள் வாழ்வில் அவர் முக்கிய இடம் வகிக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவதை அவருக்கு உறுதியளிப்பதற்கும் ஒரு வழியாகும்.
பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள், பேறுபெற்ற அன்னையே! நாங்கள் உம்மை மிகவும் நேசிக்கிறோம்!
அருள் நிறைந்த மரியே வாழ்க! ஆண்டவர் உம்முடனே. பெண்களுக்குள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் நீரே. உம்முடைய திருவயிற்றின் கனியாகிய இயேசுவும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவரே. புனித மரியே, இறைவனின் தாயே, பாவிகளாயிருக்கிற எங்களுக்காக இப்பொழுதும் எங்கள் இறப்பின் வேளையிலும் வேண்டிக்கொள்ளும். ஆமென். அன்பிற்கினிய இயேசுவே, எங்கள் அன்னையாகிய அமலோற்பவ கன்னி மரியாவின் இதயம் வழியாக, நாங்கள் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறோம்!
நம் ஆண்டவரின் மகிமைமிகு சிலுவை!
திருச்சிலுவை மகிமை விழா, செப்டம்பர் 14
“பாலைநிலத்தில் மோசே பாம்பை உயர்த்தியதுபோல, மானிடமகனும் உயர்த்தப்பட வேண்டும்; அப்போது அவரில் நம்பிக்கை கொள்ளும் ஒவ்வொருவரும் நிலைவாழ்வு பெறுவர்.” யோவான் 3:14-15
எத்துணை மகிமையான விழாவை இன்று நாம் கொண்டாடுகிறோம்! இதுவே திருச்சிலுவை மகிமை விழா!
சிலுவை உண்மையிலேயே பொருளுள்ளதாகத் தோன்றுகிறதா? கிறிஸ்துவின் சிலுவையைப் பற்றி நாம் கற்றறிந்த அனைத்தையும் ஒதுக்கிவிட்டு, சமயச் சார்பற்ற வரலாற்றுப் பார்வையில் மட்டும் அதைப் பார்க்க முடிந்தால், சிலுவை ஒரு பெரும் துயரத்தின் அடையாளமாகத் தெரியும். பலரிடையே மிகவும் புகழ்பெற்றிருந்தும், வேறு சிலரால் கடுமையாக வெறுக்கப்பட்ட ஒருவரின் வரலாற்றுடன் அது தொடர்புடையது. இறுதியில், அவரை வெறுத்தவர்கள் அவர் கொடூரமாகச் சிலுவையில் அறையப்படுவதற்கு ஏற்பாடு செய்தார்கள். ஆகவே, முற்றிலும் சமயச் சார்பற்ற பார்வையில், சிலுவை ஒரு கொடுமையான ஒன்றாகும்.
ஆனால் கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் சிலுவையை உலகப் பார்வையில் காண்பதில்லை. இறைப் பார்வையில் அதைக் காண்கிறோம். அனைவரும் காணும்படி இயேசு சிலுவையில் உயர்த்தப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். துன்பத்தை என்றென்றும் ஒழிப்பதற்காக அவர் கொடிய துன்பத்தைப் பயன்படுத்துவதைக் காண்கிறோம். சாவையே அழிப்பதற்காக அவர் சாவைப் பயன்படுத்துவதைக் காண்கிறோம். இறுதியில், அந்தச் சிலுவையில் இயேசு வெற்றிவீரராகத் திகழ்வதைக் காண்கிறோம். எனவே, சிலுவையை என்றென்றும் மேன்மைமிக்க, மாட்சிமையான அரியணையாகக் காண்கிறோம்!
பாலைநிலத்தில் மோசே செய்த செயல்கள் சிலுவையை முன்னறிவிக்கும் அடையாளமாக இருந்தன. பாம்புகள் கடித்ததால் பலர் இறந்துகொண்டிருந்தார்கள். ஆகவே, பாம்பின் உருவத்தை ஒரு கம்பத்தில் உயர்த்தும்படி கடவுள் மோசேயிடம் கூறினார்; அதைப் பார்க்கும் அனைவரும் குணமடைவார்கள் என்றார். அவ்வாறே நடந்தது. வியப்பூட்டும் விதமாக, பாம்பு சாவுக்குப் பதிலாக வாழ்வைக் கொண்டுவந்தது!
நம் வாழ்நாள் முழுவதும் பல்வேறு விதங்களில் துன்பம் ஏற்படுகிறது. சிலருக்கு அது உடல்நலக் குறைவால் அன்றாடம் ஏற்படும் வலிகளாகவும் வேதனைகளாகவும் இருக்கலாம்; மற்றவர்களுக்கு அது உணர்வுகள், தனிப்பட்ட வாழ்க்கை, உறவுகள் அல்லது ஆன்மிக வாழ்வு சார்ந்த இன்னும் ஆழமான துன்பமாக இருக்கலாம். உண்மையில், மிகப் பெரிய துன்பத்திற்குக் காரணம் பாவமே. எனவே, தங்கள் வாழ்வில் பாவத்தோடு கடுமையாகப் போராடுவோர், அந்தப் பாவத்தால் ஆழ்ந்த துன்பத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்.
அப்படியானால், இயேசுவின் பதில் என்ன? நம் பார்வையைத் தமது சிலுவையை நோக்கித் திருப்புவதே அவரது பதில். அவரது அவலத்திலும் துன்பத்திலும் நாம் அவரை உற்றுநோக்க வேண்டும்; அவ்வாறு நோக்கும்போது, விசுவாசத்தோடு வெற்றியைக் காண அழைக்கப்படுகிறோம். நமது துன்பம் உட்பட அனைத்திலிருந்தும் கடவுள் நன்மையை விளைவிக்கிறார் என்பதை அறிந்துகொள்ள நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். தமது ஒரே மகனின் துன்பம் மற்றும் மரணத்தின் வழியாகத் தந்தை உலகை என்றென்றைக்குமாக மாற்றினார். நமது சிலுவைகளிலும் அவர் நம்மை மாற்ற விரும்புகிறார்.
இன்று கிறிஸ்துவின் சிலுவையைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவின் திருவுருவத்தைச் சிறிது நேரம் உற்றுநோக்குங்கள். உங்கள் அன்றாடப் போராட்டங்களுக்கான பதிலை அந்தத் திருவுருவத்தில் காணுங்கள். துன்புறுவோருக்கு இயேசு நெருக்கமாக இருக்கிறார்; அவரில் நம்பிக்கை கொள்ளும் அனைவரும் அவரது வல்லமையைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.
ஆண்டவரே, சிலுவையை உற்றுநோக்க எனக்கு உதவும். உமது சொந்தத் துன்பத்திலேயே உமது இறுதி வெற்றியின் சுவையைச் சிறிது அனுபவிக்க எனக்கு உதவும். உம்மை நோக்கிப் பார்க்கும்போது நான் வலிமையும் குணமும் பெறுவேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நம் புனித அன்னையின் வியாகுல இதயம்
வியாகுல அன்னையின் நினைவு நாள், செப்டம்பர் 15
“இதோ, இக்குழந்தை இஸ்ரயேலில் பலருடைய வீழ்ச்சிக்கும் எழுச்சிக்கும் காரணமாகவும், எதிர்க்கப்படும் அடையாளமாகவும் இருக்கக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. பல இதயங்களின் எண்ணங்கள் வெளிப்படும்படி, உமது உள்ளத்தையும் ஒரு வாள் ஊடுருவும்.” லூக்கா 2:34-35
எத்துணை ஆழமான, பொருள்நிறைந்த, வாழ்வின் உண்மையைத் தொடுகின்ற விழாவை இன்று நாம் கொண்டாடுகிறோம்! நம் புனித அன்னை தம் மகனின் துன்பங்களைத் தாங்கியபோது, அவரது இதயத்தில் எழுந்த ஆழ்ந்த துயரத்தில் பங்குகொள்ள இன்று நாம் முயல்கிறோம்.
அன்னை மரியா தம் மகன் இயேசுவை ஒரு தாயின் நிறைவான அன்போடு நேசித்தார். வியப்புக்குரிய வகையில், இயேசுவின்மீது அவரது இதயத்தில் இருந்த அந்த நிறைவான அன்பே அவரது ஆழ்ந்த ஆன்மிகத் துன்பத்தின் ஊற்றாக இருந்தது. இயேசு சிலுவையையும் துன்பங்களையும் ஏற்றபோது, அவருடன் இருக்கும்படி அன்னையின் அன்பு அவரை ஈர்த்தது. அதனால், இயேசு துன்புற்றபோது அவரது அன்னையும் துன்புற்றார்.
ஆனால் அவரது துன்பம் நம்பிக்கையிழப்பினால் ஏற்பட்டதல்ல; அது அன்பினால் ஏற்பட்ட துன்பம். எனவே, அவரது துயரம் வெறும் சோகமாக இருக்கவில்லை; மாறாக, இயேசு தாங்கிய அனைத்திலும் ஆழமாகப் பங்குகொள்வதாக இருந்தது. அவரது இதயம் தம் மகனின் இதயத்தோடு முழுமையாக ஒன்றித்திருந்தது. எனவே, அவர் தாங்கிய அனைத்தையும் அன்னையும் தாங்கினார். இதுவே மிக ஆழமான, மிக அழகான நிலையில் வெளிப்படும் உண்மையான அன்பு.
இன்று, அன்னையின் வியாகுல இதயத்தை நினைவுகூரும் இந்நாளில், தூய அன்னையின் துயரத்தோடு ஒன்றித்து வாழ நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். நாம் அவரை நேசிக்கும்போது, உலகின் பாவங்களால் அவரது இதயம் இன்றும் அனுபவிக்கும் அதே வலியையும் துன்பத்தையும் நாமும் உணர்கிறோம். நம்முடைய சொந்தப் பாவங்கள் உட்பட, அந்தப் பாவங்களே அவரது மகனைச் சிலுவையில் அறைந்தன.
நம் புனித அன்னையையும் அவரது மகன் இயேசுவையும் நாம் நேசிக்கும்போது, பாவத்திற்காக நாமும் துயரப்படுவோம்; முதலில் நமது பாவங்களுக்காகவும், பின்னர் பிறருடைய பாவங்களுக்காகவும் துயரப்படுவோம். ஆனால் பாவத்தைக் குறித்து நாம் அனுபவிக்கும் துயரமும் அன்பினால் எழும் துயரமே என்பதை அறிந்துகொள்வது முக்கியம். அது ஒரு புனிதமான துயரம்; அது இறுதியில் நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களுடன், குறிப்பாகக் காயமடைந்தவர்களுடனும் பாவத்தில் சிக்கியிருப்பவர்களுடனும், இன்னும் ஆழ்ந்த இரக்கத்தோடும் ஒன்றிப்போடும் இருக்க நம்மைத் தூண்டுகிறது. நமது சொந்த வாழ்விலும் பாவத்தைவிட்டு விலக அது நம்மைத் தூண்டுகிறது.
நம் புனித அன்னையின் இதயத்தில் உள்ள நிறைவான அன்பைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். அந்த அன்பு எல்லாத் துன்பங்களையும் வலிகளையும் கடந்து உயர வல்லது; அதே அன்பைத்தான் கடவுள் உங்கள் இதயத்தில் வைக்க விரும்புகிறார்.
ஆண்டவரே, உமது அன்புத் தாயின் அன்போடு நானும் அன்புசெய்ய எனக்கு உதவும். அவர் உணர்ந்த அதே புனிதமான துயரத்தை நானும் உணரவும், அந்தப் புனிதத் துயரம் துன்புறும் அனைவர்மீதும் எனக்குள்ள அக்கறையையும் பரிவையும் ஆழப்படுத்த அனுமதிக்கவும் எனக்கு உதவும். அன்னை மரியே, எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அழைப்புக்குப் பதிலளித்தல்
திருத்தூதரும் நற்செய்தியாளருமான புனித மத்தேயுவின் விழா, செப்டம்பர் 21
இயேசு அங்கிருந்து சென்றபோது, சுங்கச் சாவடியில் அமர்ந்திருந்த மத்தேயு என்னும் ஒருவரைக் கண்டார். அவர் அவரிடம், “என்னைப் பின்பற்றி வா” என்றார். அவரும் எழுந்து இயேசுவைப் பின்பற்றிச் சென்றார். மத்தேயு 9:9
புனித மத்தேயு தாம் வாழ்ந்த காலத்தில் செல்வந்தராகவும் “முக்கியமான” மனிதராகவும் இருந்தார். வரிதண்டுபவராக இருந்ததால், யூதர்களில் பலர் அவரை விரும்பவில்லை. ஆனால் இயேசுவின் அழைப்புக்கு உடனடியாகப் பதிலளித்ததன் மூலம் தாம் நல்ல மனிதர் என்பதை அவர் வெளிப்படுத்தினார்.
இந்த நிகழ்வைப் பற்றிய பல விவரங்கள் நம்மிடம் இல்லை; ஆனால் முக்கியமான விவரங்கள் நம்மிடம் உள்ளன. மத்தேயு வரி வசூலிக்கும் பணியில் இருப்பதைக் காண்கிறோம். இயேசு இயல்பாக அவரைக் கடந்து சென்று அவரை அழைப்பதைக் காண்கிறோம். மத்தேயு உடனே எழுந்து, அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, இயேசுவைப் பின்பற்றிச் செல்வதையும் காண்கிறோம். இது உண்மையிலேயே ஒரு பெரிய மனமாற்றம்.
பெரும்பாலானோர் இவ்வாறு உடனடியாகப் பதிலளிக்க மாட்டார்கள். முதலில் இயேசுவை அறிந்துகொள்ளவும், அவர் சொல்வதில் நம்பிக்கை கொள்ளவும், தங்கள் குடும்பத்தினருடனும் நண்பர்களுடனும் பேசவும், சிந்தித்து ஆராயவும் அவர்களுக்கு வேண்டியிருக்கும். அதன் பின்னரே இயேசுவைப் பின்பற்றுவது நல்லதா என்று முடிவு செய்வார்கள். இறைவனின் திருவுளத்திற்குப் பதிலளிப்பதற்கு முன்பு, பெரும்பாலானோர் அதைப் பகுத்தறிவால் நீண்ட நேரம் ஆராய்கிறார்கள். நீங்களும் அப்படித்தானா?
இறைவன் ஒவ்வொரு நாளும் நம்மை அழைக்கிறார். ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோ ஒரு வகையில், எந்தத் தயக்கமுமின்றி முழுமையாக அவருக்குப் பணிபுரிய நம்மை அழைக்கிறார். மத்தேயுவைப் போலவே பதிலளிக்கும் வாய்ப்பு ஒவ்வொரு நாளும் நமக்குக் கிடைக்கிறது. இதற்கு இன்றியமையாத இரு பண்புகள் நம்மிடம் இருப்பதே முக்கியம். முதலாவதாக, இயேசுவின் குரலைத் தெளிவாகவும் தவறின்றியும் நாம் அடையாளம் கண்டுகொள்ள வேண்டும். அவர் நம்மிடம் பேசும்போது, அவர் சொல்வதை நம்பிக்கையோடு அறிந்துகொள்ள வேண்டும். இரண்டாவதாக, இயேசு எதைச் செய்ய நம்மை அழைத்தாலும் அல்லது தூண்டினாலும், அதைச் செய்வது தகுதியானதே என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். இந்த இரு பண்புகளையும் நாம் முழுமையாக வளர்த்துக்கொண்டால், புனித மத்தேயுவின் உடனடியான, முழுமையான பதிலை நாமும் பின்பற்ற முடியும்.
இந்தத் திருத்தூதரைப் பின்பற்ற உங்களுக்கு இருக்கும் விருப்பத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். இறைவன் ஒவ்வொரு நாளும் உங்களை அழைக்கும்போது நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள், என்ன செய்கிறீர்கள்? எதில் குறை இருப்பதாகக் காண்கிறீர்களோ, அதில் கிறிஸ்துவை இன்னும் முழு அர்ப்பணிப்புடன் பின்பற்ற உங்களை மீண்டும் ஒப்படையுங்கள். அதற்காக நீங்கள் வருந்த மாட்டீர்கள்.
ஆண்டவரே, நீர் பேசுவதை நான் கேட்டு, ஒவ்வொரு முறையும் முழு மனதோடு உமக்குப் பதிலளிப்பேனாக. நீர் என்னை எங்கு வழிநடத்தினாலும் நான் உம்மைப் பின்தொடர்வேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அதிதூதர்கள்
புனித அதிதூதர்களான மிக்கேல், கபிரியேல், இரபேல் திருவிழா, செப்டம்பர் 29
“உறுதியாக, உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: வானம் திறந்திருப்பதையும், கடவுளின் தூதர்கள் மானிடமகன்மீது ஏறுவதையும் இறங்குவதையும் காண்பீர்கள்.” யோவான் 1:51
ஆம், வானதூதர்கள் உண்மையாகவே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லா வகையிலும் வல்லமையும் மாட்சியும் அழகும் மகத்துவமும் கொண்டவர்கள். விண்ணகத்திலுள்ள எண்ணற்ற வானதூதர்களில் மூவரை இன்று நாம் போற்றுகிறோம்: மிக்கேல், கபிரியேல், இரபேல்.
இந்தத் தூதர்கள் “அதிதூதர்கள்” ஆவர். அதிதூதர்கள், காவல் தூதர்களுக்கு அடுத்த மேல்நிலையில் உள்ள இரண்டாம் தூதர் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்கள். நாம் பொதுவாக வானதூதர்கள் என்று குறிப்பிடும் விண்ணக உயிர்கள் மொத்தம் ஒன்பது வகுப்புகளாக உள்ளனர். இந்த ஒன்பது வகுப்புகளும் மரபுப்படி மூன்று வட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தப் படிநிலை அமைப்பு முழுவதும் மரபுப்படி பின்வருமாறு வகுக்கப்பட்டுள்ளது:
மேல்நிலை: சேராபீன்கள், கெருபீன்கள், அரியணையோர்.
இடைநிலை: ஆட்சியாளர், வல்லமையோர், அதிகாரிகள்.
கீழ்நிலை: தலைமையாளர், அதிதூதர்கள், வானதூதர்கள் (காவல் தூதர்கள்).
இந்த விண்ணக உயிர்களின் படிநிலை அமைப்பு, அவர்களது பணிக்கும் நோக்கத்திற்கும் ஏற்ப அமைந்துள்ளது. அவர்களில் மிக உயர்ந்தவர்களான சேராபீன்கள், இறைவனின் அரியணையைச் சூழ்ந்து இடைவிடாமல் அவரை வழிபட்டு ஆராதிக்கும் ஒரே நோக்கத்திற்காகப் படைக்கப்பட்டவர்கள். மிகத் தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவர்களான காவல் தூதர்கள், மனிதர்களைப் பராமரிக்கவும் இறைவனின் செய்திகளைத் தெரிவிக்கவும் படைக்கப்பட்டவர்கள். இன்று நாம் போற்றும் அதிதூதர்கள், மிக முக்கியமான செய்திகளை நம்மிடம் கொண்டுவரவும், நமது வாழ்வில் மிக உயர்ந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பணிகளை நிறைவேற்றவும் படைக்கப்பட்டவர்கள்.
லூசிபரை விண்ணகத்திலிருந்து வெளியேற்ற இறைவனால் வல்லமை அளிக்கப்பட்ட அதிதூதராக மிக்கேல் நன்கு அறியப்படுகிறார். விண்ணக உயிர்களின் மிக உயர்ந்த நிலையைச் சேர்ந்தவனாக லூசிபர் மரபுவழியாகக் கருதப்படுகிறான். எனவே, தாழ்ந்த நிலையில் உள்ள ஓர் அதிதூதரால் வெளியேற்றப்பட்டது அவனுக்குப் பெரும் அவமானமாக இருந்தது.
தூய கன்னி மரியாவுக்கு இறைமகன் மனிதராதலின் செய்தியைக் கொண்டுவந்த அதிதூதராகக் கபிரியேல் நன்கு அறியப்படுகிறார்.
“இறைவன் குணமளிக்கிறார்” என்று பொருள்படும் பெயரைக் கொண்ட இரபேல், பழைய ஏற்பாட்டின் தோபித்து நூலில் குறிப்பிடப்படுகிறார். தோபித்தின் கண்களைக் குணமாக்க அவர் அனுப்பப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
இந்த அதிதூதர்களைப் பற்றி அதிகம் தெரியாவிட்டாலும், அவர்கள் இருப்பதை நம்புவதும், அவர்களைப் போற்றுவதும், அவர்களிடம் மன்றாடுவதும் முக்கியம். குணமளிக்கவும், தீமையை எதிர்த்துப் போராடவும், இறைவார்த்தையை அறிவிக்கவும் நமக்கு உதவும் பணியை இறைவன் அவர்களிடம் ஒப்படைத்துள்ளார் என்று நாம் நம்புவதால் அவர்களிடம் மன்றாடுகிறோம். அவர்களது வல்லமை இறைவனிடமிருந்து வருகிறது. ஆயினும், தமது திட்டத்தையும் நோக்கத்தையும் நிறைவேற்ற அதிதூதர்களையும் விண்ணக உயிர்கள் அனைவரையும் பயன்படுத்த இறைவன் திருவுளம் கொண்டுள்ளார்.
வானதூதர்களைப் பற்றி நீங்கள் அறிந்திருப்பதைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். அவர்கள் இருப்பதை நம்புகிறீர்களா? அவர்களைப் போற்றுகிறீர்களா? உங்கள் வாழ்வில் அவர்களது வல்லமையுள்ள பரிந்துரையையும் இடையீட்டையும் சார்ந்திருக்கிறீர்களா? இறைவன் அவர்களைப் பயன்படுத்த விரும்புகிறார். எனவே, உங்கள் வாழ்வில் அவர்களது உதவியை நீங்கள் உண்மையாகவே நாட வேண்டும்.
ஆண்டவரே, இன்று நாங்கள் வணங்கிப் போற்றும் அதிதூதர்களை எங்களுக்குக் கொடையாக அளித்ததற்காக உமக்கு நன்றி. எங்கள் வாழ்வில் அவர்கள் ஆற்றும் வல்லமையான பணிக்காக உமக்கு நன்றி. அவர்களைச் சார்ந்திருக்கவும், அவர்கள் ஆற்றும் பணிக்காக அவர்களை நேசிக்கவும் எங்களுக்கு உதவும். அதிதூதர்களே, எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்; எங்களைக் குணமாக்குங்கள்; எங்களுக்குக் கற்றுத்தாருங்கள்; எங்களைப் பாதுகாத்திடுங்கள். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிறுமலர்
லிசியே நகரப் புனித தெரேசா நினைவு, அக்டோபர் 1
இன்று நமது திருஅவை லிசியே நகரப் புனித தெரேசாவைப் போற்றுகிறது. தெரேசா 1897-இல், இருபத்து நான்கு வயதிலேயே இறந்தார். இருபத்தெட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகே, 1925-இல் அவர் புனிதராக அறிவிக்கப்பட்டார். அவர் இறந்து நூறு ஆண்டுகள் நிறைவடைந்த 1997-இல், திருத்தந்தை இரண்டாம் யோவான் பவுல் அவரைத் திருஅவையின் மறைவல்லுநராக அறிவித்தார். இளம் வயதிலேயே அடைபட்ட துறவற மடத்தில் சேர அழைக்கப்படுவதாக அவர் உணர்ந்தார்; பதினைந்து வயதில் கார்மேல் சபையில் சேர்ந்தார். அந்த மடத்தில் அவர் வாழ்ந்த ஒன்பது ஆண்டுகள், திருஅவை முழுவதற்கும் ஏராளமான நற்கனிகளை விளைவித்தன.
புனித குழந்தை தெரேசாவின் சுயசரிதையில் இடம்பெறும் ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வு, அவர் தமது இறையழைப்பைக் கண்டறிந்ததை வெளிப்படுத்துகிறது. கர்மேல் மடத்தில் வாழ்ந்த காலத்தில், பல வழிகளில் கிறிஸ்துவுக்குப் பணிசெய்ய வேண்டும் என்ற புனிதமான ஆவல் அவருக்கு இருந்தது. சில வேளைகளில், ஒரு மறைத்தூதுவராகி, நற்செய்தியைப் பறைசாற்றச் செல்லவும், கிறிஸ்துவுக்காக உலகில் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தவும் அவர் ஏங்கினார். ஒருநாள் தமது அழைப்பையும் வாழ்க்கைப் பணியையும் குறித்து ஆழ்ந்து சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தபோது, கிறிஸ்துவின் இதயமாக இருப்பதே தமது பணி என்பதை உணர்ந்தார். சிலர் அவரது கைகளாகவும் கால்களாகவும் இருக்க அழைக்கப்படுகிறார்கள்; வேறு சிலர் அவரது வாயாக இருக்க அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால் அவரோ கிறிஸ்துவின் இதயமாக இருக்க அழைக்கப்பட்டார்; அன்பாக இருக்க அழைக்கப்பட்டார். அன்பாக இருக்க வேண்டும் என்ற தமது அழைப்பைக் கண்டறிந்தபோது, அன்பே எல்லா அழைப்புகளிலும் மேலானது என்பதால், தாம் அனைத்துமாகவும் இருக்க அழைக்கப்பட்டிருப்பதை உணர்ந்தார்.
இயேசுவுக்குத் தமது திராட்சைத் தோட்டத்தில் பணியாற்ற வேலையாள்கள் தேவை. நாம் அனைவரும் அவருடைய திருவுளத்தை நிறைவேற்ற நம்மையே அர்ப்பணிக்க வேண்டுமென அவர் விரும்புகிறார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அன்பற்ற உலகில் அவருடைய இதயமாக இருப்பதன் வழியாகப் புனித தெரேசாவைப் பின்பற்றத் தங்களை அர்ப்பணித்தவர்கள் அவருக்குத் தேவை. வேறு எதையும்விட ஆழமான, உண்மையான பிறரன்பின் சாட்சியமே அவருக்குத் தேவை.
கிறிஸ்துவின் இதயமாக இருப்பதற்கான உங்கள் அழைப்பைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். அவருடைய அன்பை உலகிற்குக் கொண்டுவருபவராக உங்களை நீங்கள் காண்கிறீர்களா? பிறரன்பு என்னும் இந்தப் புனித அழைத்தலுக்கு நீங்கள் “ஆம்” என்று கூறியிருக்கிறீர்களா? அவருடைய இதயமாக இருங்கள்; அந்தத் திருஇதயத்தின் வழியாக வெளிப்படும் அன்பினால் அவர் பிறரை எவ்வாறு மாற்றுகிறார் என்பதைக் காணுங்கள்.
ஆண்டவரே, உமது அன்பை உலகிற்குக் கொண்டுவர நான் உண்மையாகவே விரும்புகிறேன். உமது இதயமாக இருக்கவும், அதன் வழியாக அனைத்துமாக இருக்கவும் விரும்புகிறேன். எனக்குள் ஒளிர்ந்து, உமது நிறைவான இரக்கத்தின் கருவியாக இருக்க எனக்கு உதவும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
காவல் தூதர்கள்
புனித காவல் தூதர்களின் நினைவு, அக்டோபர் 2
“இந்தச் சிறியோருள் ஒருவரையும் இழிவாகக் கருதாதபடி பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் விண்ணகத்தில் அவர்களுடைய தூதர்கள் என் விண்ணகத் தந்தையின் முகத்தை எப்போதும் நோக்கியிருக்கிறார்கள் என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.” மத்தேயு 18:10
இன்று நம் மாட்சிமைமிக்க காவல் தூதர்களை வணங்கிப் போற்றுகிறோம்! நம் கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்ட அரும்பொக்கிஷங்களாகவும் துணையாளர்களாகவும் அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
சில நாள்களுக்கு முன்பு மிக்கேல், கபிரியேல், இரபேல் ஆகிய அதிதூதர்களை வணங்கிப் போற்றினோம். அந்தச் சிந்தனையில், கடவுள் படைத்த விண்ணக உயிர்களின் படிநிலை அமைப்பைப் பார்த்தோம். அந்தப் பட்டியலில் காவல் தூதர்கள் கடைசி நிலையில் இருந்தாலும், மற்ற விண்ணக உயிர்களின் திரளைக் காட்டிலும் மாட்சியிலும் மகத்துவத்திலும் அவர்கள் எவ்வகையிலும் குறைந்தவர்கள் அல்ல.
நமது தேவைகளில் நமக்குப் பணிபுரியும் ஒரே நோக்கத்திற்காகக் காவல் தூதர்கள் படைக்கப்பட்டதாக மரபில் சொல்லப்படுகிறது. ஆம், வானதூதர்களைப் பயன்படுத்தாமல் கடவுள் நம்மை நேரடியாகக் கவனித்துக்கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம்; ஆனால் அவர் அவ்வாறு செய்யவில்லை. தமது அருளையும் அக்கறையையும் நமக்கு அளிக்கும் இடையூடகர்களாக வானதூதர்களைப் படைக்க அவர் தேர்ந்தெடுத்தார்.
நமது காவல் தூதர்கள் நிறைவான அன்பினால் நம்மை நேசிக்கிறார்கள் என்று சொல்வது பொருத்தமானதே. அவர்கள் நம்மை அறிந்திருக்கிறார்கள், நம்மீது அக்கறை கொள்கிறார்கள், நாம் புனிதராக வேண்டுமென ஆழமாக விரும்புகிறார்கள். நம்மை விண்ணகத்திற்குக் கொண்டுசெல்வதும், புனிதத்தின் உன்னத நிலைகளுக்கு நம்மை ஈர்ப்பதுமே அவர்களது முதன்மையான நோக்கம். இதை அவர்கள் எவ்வாறு செய்கிறார்கள்?
கடவுளின் அருளை நமக்குப் பெற்றுத் தருவதன் வழியாக அவர்கள் இதைச் செய்கிறார்கள். “வானதூதர்” என்ற சொல்லுக்குத் தூது உரைப்பவர் என்று பொருள். எனவே, கடவுளின் திருவுளத்தையும் எண்ணத்தையும் நமக்குத் தெரிவிப்பதில் நம் வானதூதர்கள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறார்கள். கடவுள் நமக்குச் சொல்ல விரும்பும் அனைத்தையும் அவர்களால் எடுத்துரைக்க முடியும். வாழ்வின் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் தீமையை எதிர்த்துப் போராடவும் நன்மை செய்ய நமக்கு உதவவும் கடவுளிடமிருந்து அருளைப் பெற்றுத் தருவதால், அவர்கள் நமது பாதுகாவலர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.
உங்களுக்கென அளிக்கப்பட்டுள்ள காவல் தூதர் என்னும் கொடையைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். உங்களைக் கவனித்துக்கொள்வதும் உங்களை விண்ணகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதுமே இந்த விண்ணகத் தூதர் படைக்கப்பட்டதன் ஒரே நோக்கம். இன்று உங்கள் காவல் தூதரிடம் பேசுங்கள். அவரது பரிந்துரையை நம்பியிருங்கள்; கடவுளின் நிறைவான அருளை உங்களுக்குக் கொண்டுவந்து சேர்க்க இந்தப் புனிதத் தூதரை அனுமதியுங்கள்.
இறைவனின் தூதரே, என் அன்புக் காவலரே, இறைவன் தமது அன்பினால் இங்கு என்னை உம்மிடம் ஒப்படைத்துள்ளார். இன்றைய நாள் முழுவதும் என் அருகில் இருந்து, எனக்கு ஒளியூட்டிக் காத்து, என்னை நெறிப்படுத்தி வழிநடத்தும். ஆமென். இறைவனின் தூதர்களே, எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
மிகவும் வல்லமையுள்ள ஒரு செபம்
செபமாலை அன்னையின் நினைவு, அக்டோபர் 7
இன்று செபமாலை அன்னையை நாம் போற்றும்போது, வல்லமையுள்ள இந்தச் செபத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்க இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பாக அமைகிறது. செபமாலையின் வல்லமையைப் பற்றிச் சிந்திப்பதற்கான மிகச் சிறந்த வழி, புனிதர்களை நாடுவதாகும். செபமாலை குறித்து இறைவனின் புனிதர்கள் கூறிய பல கூற்றுகளைக் கீழே காண்பீர்கள். அவற்றைச் சிந்தித்து, அவை உங்கள் இதயத்தோடு பேச இடமளியுங்கள்.
“ஒவ்வொரு நாளும் செபமாலை செபிக்கும் எவரும் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டார். இந்தக் கூற்றில் என் இரத்தத்தால் மகிழ்ச்சியுடன் கையொப்பமிடுவேன்.” – புனித லூயி தெ மோன்போர்.
“அனைத்துச் செபங்களிலும் செபமாலையே மிகவும் அழகானதும் அருள்வளங்கள் மிகுந்ததும் ஆகும்… செபமாலையை நேசித்து, ஒவ்வொரு நாளும் பக்தியுடன் செபியுங்கள்.” – புனித பத்தாம் பத்திநாதர்.
“ஒவ்வொரு மாலையும் செபமாலை செபிக்கும் குடும்பம் எத்துணை அழகானது!” – புனித திருத்தந்தை இரண்டாம் யோவான் பவுல்.
“செபமாலை எனக்கு மிகவும் விருப்பமான செபம். அற்புதமான செபம்! அதன் எளிமையிலும் ஆழத்திலும் அது அற்புதமானது.” – புனித திருத்தந்தை இரண்டாம் யோவான் பவுல்.
“செபமாலை என்பது கடவுளின் தூண்டுதலால் அளிக்கப்பட்ட விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷம்.” – புனித லூயி தெ மோன்போர்.
“குடும்பத்தின்மீது கடவுளின் ஆசிகளைப் பொழியச் செய்வதற்கு… நாள்தோறும் செபமாலை செபிப்பதைவிட உறுதியான வழி வேறில்லை.” – திருத்தந்தை பன்னிரண்டாம் பத்திநாதர்.
“செபமாலை, செபத்தின் மிகச் சிறந்த வடிவமும் நிலைவாழ்வை அடைவதற்கு மிகவும் பயனுள்ள வழியும் ஆகும். நமது அனைத்துத் தீமைகளுக்கும் அது மருந்து; நமது அனைத்து ஆசிகளுக்கும் அது வேர். இதைவிடச் சிறந்த செபிக்கும் முறை வேறில்லை.” – புனித திருத்தந்தை பதின்மூன்றாம் லியோ.
“செபமாலை செபிக்கும் ஒரு படையை எனக்குத் தாருங்கள்; நான் உலகை வெல்வேன்.” – அருளாளர் திருத்தந்தை ஒன்பதாம் பத்திநாதர்.
“உங்கள் இதயங்களிலும் இல்லங்களிலும் நாட்டிலும் அமைதியை விரும்பினால், ஒவ்வொரு மாலையும் செபமாலை செபிக்க ஒன்றுகூடுங்கள். பல கவலைகளாலும் வேலைகளாலும் நீங்கள் எவ்வளவு சுமையுற்றிருந்தாலும், செபமாலை செபிக்காமல் ஒரு நாளைக்கூடக் கழிக்காதீர்கள்.” – திருத்தந்தை பதினொன்றாம் பத்திநாதர்.
“செபமாலை செபிப்பதன் வழியாக நான் கேட்ட எந்த அருளையும் அன்னை எனக்கு ஒருபோதும் மறுத்ததில்லை.” – புனித பாத்ரே பியோ.
“செபிப்பதற்கான மிகச் சிறந்த முறை செபமாலை செபிப்பதே.” – புனித பிரான்சிஸ் சலேசியார்.
“ஒருநாள், செபமாலை மற்றும் உத்தரியத்தின் வழியாக அன்னை மரியா உலகைக் காப்பாற்றுவார்.” – புனித தோமினிக்கர்.
ஆண்டவரே, விலைமதிப்பற்ற கொடையான திருச்செபமாலையின் வல்லமையை நான் புரிந்துகொள்ளச் செய்யும். இதை என் அன்றாடச் செபத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆக்கிக்கொள்ளும் அருளை எனக்குத் தாரும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அனுப்பப்படுதல்
நற்செய்தியாளரான புனித லூக்காவின் விழா, அக்டோபர் 18
“அறுவடை மிகுதி; வேலையாள்களோ குறைவு. ஆகவே, அறுவடையின் உரிமையாளர் தமது அறுவடைக்கு வேலையாள்களை அனுப்புமாறு அவரை வேண்டுங்கள். புறப்பட்டுச் செல்லுங்கள்; இதோ, ஓநாய்களிடையே ஆட்டுக்குட்டிகளைப் போல உங்களை அனுப்புகிறேன்.” லூக்கா 10:2-3
இன்று நற்செய்தியாளரான புனித லூக்காவைப் போற்றுகிறோம். புனித லூக்கா நான்கு நற்செய்திகளுள் ஒன்றை எழுதினார்; புனித பவுலின் தோழராகவும் அவருக்கு மிகவும் அன்பானவராகவும் இருந்தார்; நற்செய்தியை அறிவித்தவாறு பல தொலைதூர இடங்களுக்குப் பயணம் செய்தார்; இறுதியில் மறைசாட்சியாகத் தம் உயிரைக் கொடுத்தார். முதலில் அவர் இரண்டு ஆண்டுகள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். விடுதலையான பின்னர் தம் மறைப்பணிகளைத் தொடர்ந்து செய்துவந்தபோது, அக்காயாவுக்கு அருகில் சிலுவையில் அறையப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
புனித லூக்காவின் சொந்த ஊர் அந்தியோக்கு. உயர்ந்த பண்பாட்டுக்கும் கல்விக்கும் பெயர்பெற்ற நகரம் அது. அவர் ஒரு மருத்துவர்; நன்கு கல்வி கற்றவர்; சமூகத்தில் உயர்ந்த நிலையில் இருந்தவர். அவரது சமூக நிலையும் கல்வியும், அவர் உடலளவில் மறைசாட்சியாக உயிர்துறப்பதற்கு முன்பே வேறொரு வகையான மறைசாட்சியத்தை ஏற்றிருந்தார் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. சமூகப் புகழையும் மதிப்பையும் விடக் கிறிஸ்துவைத் தேர்ந்தெடுத்ததே அவர் ஏற்ற அந்த மறைசாட்சியமாகும்.
நற்செய்தியை எதிர்கொண்டபோது, கிறிஸ்து தமக்கு அளித்த பணி அந்தியோக்கில் தாம் வாழ்ந்துவந்த வசதியான வாழ்க்கைக்குக் குறுக்கிடுவதாகப் புனித லூக்கா எளிதில் கருதியிருக்கலாம். நம் ஆண்டவரைப் பின்பற்றத் தேர்ந்தெடுப்பதும், நற்செய்தியை அறிவிக்க அனுப்பப்படும் அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்வதும் பெரும் தியாகத்தை வேண்டுகின்றன என்பதை அவர் விரைவிலேயே புரிந்துகொண்டிருப்பார். எனினும், நம் ஆண்டவர் தமக்கு அளித்த பணியை நிறைவேற்றுவதற்காக அனைத்தையும் விட்டுவிட அவர் முடிவெடுத்தார். கடவுள் புனித லூக்காவைப் பல வழிகளில் பயன்படுத்தினார். குறிப்பாக, இறைவார்த்தையை எழுதத் தூய ஆவியார் அவரைத் தூண்டியெழுப்புவதற்கான கருவியாக அவரது கல்வியைப் பயன்படுத்தினார்.
புனித லூக்காவைப் போலவே, நாமும் கடவுளை எவ்விதத் தயக்கமுமின்றிப் பின்பற்றவும், நற்செய்தியை அறிவிக்கும் தனித்துவமான பணிக்காக அனுப்பப்படவும் அவரால் அழைக்கப்படுகிறோம். ஒவ்வொருவரின் அழைப்பும் வேறுபட்டது; ஆனால் ஒவ்வொரு அழைப்புக்கும் நாம் முழுமையாகவும் பின்வாங்காமலும் பதிலளிக்க வேண்டும். கிறிஸ்து தமது விருப்பப்படி நம்மைப் பயன்படுத்தும் பொருட்டு, நமது திறமைகள், விருப்பங்கள், எதிர்காலம், ஏன், நமது வாழ்வையே அவருக்கு ஒப்படைக்க வேண்டும். இயேசுவைப் பின்பற்றுவதற்கு எப்போதும் ஏதோவொரு வடிவிலான மறைசாட்சியம் தேவைப்படும். ஆனால் நாம் ஏற்றுக்கொள்ள அழைக்கப்படும் மறைசாட்சியம் எந்த வடிவில் இருந்தாலும், அது விண்ணரசுக்காக மிகுந்த நற்கனிகளை விளைவிக்கும்.
நம் ஆண்டவரின் அறிவும் திறமையும் மிக்க இந்தச் சீடரைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். நற்செய்தியின் வழியாகப் புனித லூக்கா நமக்கு அளித்த கொடைக்காக மகிழுங்கள். அதே வேளையில், இந்தச் சீடரைப் போலவே நம் ஆண்டவரைப் பின்பற்ற உங்களை அர்ப்பணியுங்கள். புனித லூக்காவைப் போல நீங்களும் நற்செய்திப் பணிக்காக அனைத்தையும் கைவிட அழைக்கப்படுகிறீர்கள். “ஆம்” என்று சொல்லத் தயங்காதீர்கள்.
ஆண்டவரே, சிறந்த நற்செய்தியாளரான புனித லூக்காவை நாங்கள் போற்றும் இவ்வேளையில், நற்செய்திக்காக அவர் கொண்டிருந்த முழுமனதான அர்ப்பணிப்பைப் பின்பற்ற எனக்கு உதவியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, உமது திருவார்த்தையின் கருவியாக என்னைப் பயன்படுத்தியருளும்; எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி என் உயிரைக் கையளிக்கும் துணிவையும் எனக்குத் தந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இரவு முழுவதும் ஜெபித்தல்
திருத்தூதர்களான புனிதர்கள் சீமோன், யூதா ஆகியோரின் விழா, அக்டோபர் 28
இயேசு ஜெபம் செய்வதற்காக மலைக்குச் சென்றார்; இரவு முழுவதும் கடவுளிடம் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தார். லூக்கா 6:12
இயேசு இரவு முழுவதும் ஜெபித்ததைப் பற்றிச் சிந்திப்பது வியப்புக்குரியது. அவருடைய இந்தச் செயல், அவரது திருத்தூதர்களுக்குப் பலவற்றைக் கற்பித்திருப்பது போலவே நமக்கும் பலவற்றைக் கற்பிக்கிறது. அவரது செயலிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய சிலவற்றை இங்கே காண்போம்.
முதலாவதாக, இயேசு ஜெபிக்க “வேண்டிய தேவையே” இல்லை என்று நாம் நினைக்கலாம். ஏனெனில், அவர் கடவுள் அல்லவா? அப்படியானால் அவர் ஜெபிக்க வேண்டியிருந்ததா? உண்மையில், இது நாம் கேட்க வேண்டிய சரியான கேள்வி அல்ல. அவர் ஜெபிக்க வேண்டிய தேவை இருந்ததா என்பது இங்கு முக்கியமல்ல; மாறாக, அவர் யார் என்பதன் மையத்தையே அவரது ஜெபம் வெளிப்படுத்துவதால் அவர் ஜெபித்தார் என்பதே முக்கியம்.
ஜெபம் என்பது முதன்மையாகவும் அடிப்படையாகவும் கடவுளோடு ஆழ்ந்த ஒன்றிப்பில் ஈடுபடும் செயலாகும். இயேசுவைப் பொறுத்தவரை, அது விண்ணகத் தந்தையோடும் தூய ஆவியாரோடும் ஆழ்ந்த ஒன்றிப்பில் ஈடுபடும் செயலாகும். இயேசு தந்தையோடும் தூய ஆவியாரோடும் இடைவிடாது நிறைவான ஒன்றிப்பில் (ஒற்றுமையில்) இருந்தார். எனவே, அவரது ஜெபம் இந்த ஒன்றிப்பின் மண்ணுலக வெளிப்பாடாகவே இருந்தது. தந்தை மீதும் தூய ஆவியார் மீதும் அவர் கொண்ட அன்பை வாழ்வில் வெளிப்படுத்துவதே அவரது ஜெபமாகும். ஆகவே, அவர்களுடன் நெருக்கமாக இருப்பதற்காக அவர் ஜெபிக்க வேண்டியிருந்தது என்று சொல்வதைவிட, அவர்களுடன் நிறைவாக ஒன்றித்திருந்ததால் அவர் ஜெபித்தார் என்பதே பொருத்தமானது. இந்த நிறைவான ஒன்றிப்பு, மண்ணுலகில் ஜெபத்தின் வழியாக வெளிப்பட வேண்டியிருந்தது. இந்த நிகழ்வில், அது இரவு முழுவதும் நீடித்த ஜெபமாக இருந்தது.
இரண்டாவதாக, அது இரவு முழுவதும் நீடித்தது என்பது, தந்தையின் திருமுன்னிலையில் இருப்பதே இயேசுவின் “ஓய்வு” என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. ஓய்வு நம்மைப் புதுப்பித்துப் புத்துணர்ச்சி அளிப்பது போலவே, இயேசு இரவு முழுவதும் விழித்திருந்தது, அவர் மனிதராகப் பெற்ற ஓய்வு தந்தையின் திருமுன்னிலையில் இளைப்பாறுவதாகவே இருந்தது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
மூன்றாவதாக, இதிலிருந்து நமது வாழ்வுக்காக நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், ஜெபத்தின் மதிப்பை ஒருபோதும் குறைத்து எண்ணக்கூடாது என்பதே. பல நேரங்களில் நாம் கடவுளிடம் ஜெப உணர்வுடன் சில எண்ணங்களைச் சொல்லிவிட்டு, அத்துடன் நிறுத்திக்கொள்கிறோம். ஆனால் இயேசு இரவு முழுவதையும் ஜெபத்தில் செலவிடத் தேர்ந்துகொண்டார் என்றால், நாம் அமைதியாக ஜெபிக்கும் நேரத்தில் இப்போது அவருக்குக் கொடுப்பதைவிட இன்னும் அதிகமாகக் கடவுள் எதிர்பார்த்தால் நாம் வியப்படையக்கூடாது. ஒவ்வொரு நாளும் இன்னும் அதிக நேரத்தை ஜெபத்தில் செலவிடக் கடவுள் உங்களை அழைத்தால் வியப்படையாதீர்கள். ஜெபத்திற்கென ஓர் ஒழுங்கான நடைமுறையை ஏற்படுத்திக்கொள்ளத் தயங்காதீர்கள். ஏதேனும் ஓர் இரவில் உங்களால் உறங்க முடியவில்லை என்றால், எழுந்து முழந்தாளிட்டு, உங்கள் ஆன்மாவினுள் வாழும் கடவுளின் திருமுன்னிலையை நாடத் தயங்காதீர்கள். அவரைத் தேடுங்கள், அவருக்குச் செவிகொடுங்கள், அவரோடு இருங்கள்; ஜெபத்தில் அவர் உங்களை முழுமையாக ஆட்கொள்ள இடமளியுங்கள். இயேசு நமக்கு நிறைவான முன்மாதிரியை அளித்தார். அந்த முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுவது இப்போது நமது பொறுப்பாகும்.
திருத்தூதர்களான சீமோனையும் யூதாவையும் நாம் போற்றும் இவ்வேளையில், கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி உலகில் அவரது திருத்தூதராகச் செயல்பட உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள அழைப்பைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். ஜெப வாழ்வின் வழியாக மட்டுமே இந்தப் பணியை உங்களால் நிறைவேற்ற முடியும். உங்கள் ஜெப வாழ்வைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். ஜெபத்தில் நம் ஆண்டவர் அளித்த நிறைவான முன்மாதிரியின் ஆழத்தையும் தீவிரத்தையும் பின்பற்றுவதற்கான உங்கள் உறுதியை மேலும் ஆழப்படுத்தத் தயங்காதீர்கள்.
ஆண்டவராகிய இயேசுவே, ஜெபிக்க எனக்கு உதவியருளும். ஜெபத்தில் உமது முன்மாதிரியைப் பின்பற்றவும், ஆழமாகவும் இடைவிடாமலும் தந்தையின் திருமுன்னிலையை நாடவும் எனக்கு உதவியருளும். உம்மோடு ஆழ்ந்த ஒன்றிப்பில் நுழையவும், தூய ஆவியாரால் முழுமையாக ஆட்கொள்ளப்படவும் எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அனைத்துப் புனிதர்களின் நாள்!
அனைத்துப் புனிதர்களின் பெருவிழா, நவம்பர் 1
நம்பிக்கையில் நமக்கு முன் சென்ற புனித ஆண்களையும் பெண்களையும் இன்று போற்றுகிறோம்; அவர்கள் மகிமைக்குரிய விதத்தில் அவ்வாறு வாழ்ந்து சென்றார்கள். நம்பிக்கையின் இந்த மாபெரும் வீரர்களை நாம் போற்றும் இவ்வேளையில், அவர்கள் யார் என்பதையும், திருஅவையின் வாழ்வில் அவர்கள் தொடர்ந்து ஆற்றும் பங்கு என்ன என்பதையும் சிந்திப்போம். பின்வரும் பகுதி எடுக்கப்பட்ட நூலும் அத்தியாயமும்: 8 ஆம் அத்தியாயம் — எனது கத்தோலிக்க நம்பிக்கை!:
வெற்றிபெற்ற திருஅவை: நமக்கு முன்பே இவ்வுலகை விட்டுச் சென்று, இப்போது விண்ணக மகிமையிலும் இறைவனின் பேரின்பக் காட்சியிலும் பங்குபெறுவோர் நம்மை விட்டுப் பிரிந்துவிடவில்லை. நாம் அவர்களைக் காண்பதில்லை என்பதும், அவர்கள் மண்ணுலகில் இருந்தபோது நம்முடன் பேசியதைப் போல இப்போது அவர்கள் பேசுவதை நம் செவிகளால் கேட்க இயலும் என்று சொல்ல முடியாது என்பதும் உண்மைதான். ஆனால் அவர்கள் நம்மை விட்டுப் பிரிந்துவிடவே இல்லை. லிசியே நகர்ப் புனித தெரேசா இதை மிக அழகாகக் கூறினார்: “மண்ணுலகில் நன்மை செய்வதில் என் விண்ணக வாழ்வைக் கழிக்க விரும்புகிறேன்.”
விண்ணகத்திலுள்ள புனிதர்கள் கடவுளோடு முழுமையாக ஒன்றித்திருக்கிறார்கள். அவர்களே விண்ணகத்தில் புனிதர்களின் உறவாகிய வெற்றித் திருஅவையை உருவாக்குகிறார்கள்! எனினும், நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான உண்மை இதுதான்: அவர்கள் தங்களது நிலைவாழ்வின் கைம்மாறை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாலும், நம்மீது இன்னும் மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருக்கிறார்கள்.
விண்ணகத்திலுள்ள புனிதர்களிடம் நமக்காகப் பரிந்துபேசும் முக்கியமான பணி ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. நம் தேவைகள் அனைத்தையும் கடவுள் ஏற்கெனவே அறிந்திருக்கிறார் என்பதும், நம் இறைவேண்டல்களில் நேரடியாகத் தம்மிடமே வரும்படி அவர் நம்மைக் கேட்க முடியும் என்பதும் உண்மைதான். ஆனால், புனிதர்களின் பரிந்துரையையும், அதன் வழியாக அவர்களின் இடையீட்டையும் நம் வாழ்வில் பயன்படுத்தக் கடவுள் விரும்புகிறார் என்பதே உண்மை. நம் வேண்டுதல்களைத் தம்மிடம் கொண்டுவரவும், அதற்குப் பதிலாகத் தமது அருளை நம்மிடம் கொண்டுவரவும் அவர் அவர்களைப் பயன்படுத்துகிறார். அவர்கள் நமக்காக வல்லமையுடன் பரிந்துபேசுவோராகவும், உலகில் கடவுள் ஆற்றும் தெய்வீகச் செயல்களில் பங்குபெறுவோராகவும் ஆகின்றனர்.
இது ஏன் இவ்வாறு இருக்கிறது? மீண்டும் கேட்போம்: இடையீட்டாளர்கள் வழியாகச் செயல்படுவதற்குப் பதிலாக, கடவுள் ஏன் நம்முடன் நேரடியாகவே செயல்படத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை? ஏனெனில், தமது நற்செயலில் நாம் அனைவரும் பங்குபெறவும், தமது தெய்வீகத் திட்டத்தில் பங்கேற்கவும் கடவுள் விரும்புகிறார். இது, தன் மனைவிக்கு அழகிய கழுத்தணி ஒன்றை வாங்கும் ஒரு தந்தையைப் போன்றது. அவர் அதைத் தன் சிறு பிள்ளைகளிடம் காட்டுகிறார்; அந்தப் பரிசைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள். தாய் உள்ளே வரும்போது, அந்தப் பரிசை அவரிடம் கொண்டுசெல்லுமாறு தந்தை பிள்ளைகளிடம் சொல்கிறார். அந்தப் பரிசு அவரது கணவரிடமிருந்துதான் வருகிறது; இருந்தாலும், அதைத் தன்னிடம் கொடுப்பதில் பங்குபெற்றதற்காக அவர் பெரும்பாலும் முதலில் தன் பிள்ளைகளுக்கே நன்றி சொல்வார். பரிசளிப்பதில் பிள்ளைகளும் பங்குபெற வேண்டும் என்று தந்தை விரும்பினார்; அதைப் பெற்றுக்கொள்வதிலும் அதற்காக நன்றி செலுத்துவதிலும் பிள்ளைகளையும் இணைத்துக்கொள்ளத் தாய் விரும்பினார். கடவுளிடமும் இவ்வாறே! தமது பல்வகைக் கொடைகளைப் பகிர்ந்தளிப்பதில் புனிதர்களும் பங்குபெற வேண்டும் என்று கடவுள் விரும்புகிறார். இந்தச் செயல் அவரது உள்ளத்தை மகிழ்ச்சியால் நிரப்புகிறது!
புனிதர்கள் நமக்குப் புனித வாழ்வின் முன்மாதிரியையும் அளிக்கிறார்கள். அவர்கள் மண்ணுலகில் வாழ்ந்த பிறரன்பு தொடர்ந்து வாழ்கிறது. அவர்களின் அன்பும் தியாகமும் அளித்த சாட்சியம், வரலாற்றில் ஒரே ஒருமுறை நிகழ்ந்த ஒரு செயலாக மட்டும் இருக்கவில்லை. மாறாக, பிறரன்பு உயிரோட்டமுள்ளதாய் இருந்து, தொடர்ந்து நன்மை விளைவிக்கிறது. எனவே, புனிதர்களின் பிறரன்பும் சாட்சியமும் தொடர்ந்து வாழ்ந்து, நம் வாழ்வில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. அவர்களது வாழ்வில் வெளிப்பட்ட இந்தப் பிறரன்பு, நம்முடன் ஓர் உறவை, ஓர் ஒன்றிப்பை உருவாக்குகிறது. அவர்களை நேசிக்கவும், போற்றவும், அவர்களது முன்மாதிரியைப் பின்பற்ற விரும்பவும் அது நமக்கு உதவுகிறது. இதுவும், அவர்கள் தொடர்ந்து நமக்காகப் பரிந்துபேசுவதும் இணைந்து, அவர்களுக்கும் நமக்கும் இடையே அன்பும் ஒன்றிப்பும் நிறைந்த வலிமையான உறவை ஏற்படுத்துகின்றன.
ஆண்டவரே, விண்ணகத்தில் புனிதர்கள் உம்மை என்றென்றும் ஆராதிக்கின்ற வேளையில், அவர்களது பரிந்துரையை நான் மன்றாடிக் கேட்கிறேன். இறைவனின் புனிதர்களே, எனக்குத் துணைசெய்ய வாருங்கள். எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்; உங்கள் வாழ்வைப் பின்பற்றிப் புனிதமாக வாழ எனக்குத் தேவையான அருளைப் பெற்றுத் தாருங்கள். இறைவனின் புனிதர்கள் அனைவரே, எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
உத்தரிப்புநிலையிலுள்ள புனித ஆன்மாக்கள்
இறந்த நம்பிக்கையாளர் அனைவரின் நினைவு (அனைத்து ஆன்மாக்களின் நாள்), நவம்பர் 2
அனைத்து ஆன்மாக்களின் நினைவை நாம் கொண்டாடும் இவ்வேளையில், உத்தரிப்புநிலை பற்றிய நம் திருஅவையின் போதனையைச் சிந்திப்போம். பின்வரும் பகுதி எடுக்கப்பட்ட நூலும் அத்தியாயமும்: 8-ஆம் அத்தியாயம் — என் கத்தோலிக்க நம்பிக்கை!:
துன்புறும் திருஅவை: உத்தரிப்புநிலை என்பது நம் திருஅவையின் போதனைகளில் அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும் ஒன்றாகும். உத்தரிப்புநிலை என்றால் என்ன? நம் பாவங்களுக்காகத் தண்டனை பெற நாம் செல்ல வேண்டிய இடமா அது? நாம் செய்த தவறுகளுக்காகக் கடவுள் நம்மைப் பழிவாங்கும் வழியா அது? அது கடவுளின் கோபத்தின் விளைவா? இந்தக் கேள்விகள் எதுவுமே உத்தரிப்புநிலை என்றால் என்ன என்பதற்கு உண்மையில் விடையளிப்பதில்லை. உத்தரிப்புநிலை என்பது நம் வாழ்வில் பற்றி எரிந்து நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும் நம் கடவுளின் அன்பே அன்றி வேறொன்றுமில்லை!
ஒருவர் கடவுளின் அருளில் இறக்கும்போது, அவர் 100% மனமாற்றம் அடைந்தவராகவும் எல்லா வகையிலும் நிறைவுள்ளவராகவும் இல்லாமல் இருப்பதற்கே அதிக வாய்ப்புள்ளது. மிகப் பெரிய புனிதர்களின் வாழ்வில்கூட பெரும்பாலும் ஏதாவது ஒரு குறை எஞ்சியிருந்திருக்கும். உத்தரிக்கிற ஸ்தலம் என்பது நம் வாழ்வில் எஞ்சியுள்ள பாவப்பற்றுகள் அனைத்திலிருந்தும் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும் இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலே அன்றி வேறல்ல. ஓர் ஒப்புமையாக, உங்களிடம் ஒரு குவளையில் 100% தூய நீர், அதாவது தூய H2O இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். இந்தக் குவளை விண்ணகத்தைக் குறிக்கும். இப்போது அந்தக் குவளையில் இன்னும் சிறிது நீர் சேர்க்க விரும்புகிறீர்கள் என்றும், ஆனால் உங்களிடம் இருப்பது 99% மட்டுமே தூய்மையான நீர் என்றும் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். பாவத்தின்மீது மிகச் சிறிய பற்றுகள் சில மட்டும் எஞ்சிய நிலையில் இறக்கும் புனிதமான ஒருவரை இது குறிக்கும். அந்த நீரை உங்கள் குவளையில் சேர்த்தால், அது கலப்பதால் குவளையிலுள்ள நீரில் ஓரளவாவது அசுத்தங்கள் இருக்கும். இங்குள்ள சிக்கல் என்னவென்றால், விண்ணகத்தில் (முதலில் இருந்த 100% H2O நிறைந்த குவளையில்) எந்த அசுத்தமும் இருக்க முடியாது. இந்த ஒப்புமையில், விண்ணகத்தில் பாவத்தின்மீது மிகச் சிறிய பற்றுகூட இருக்க முடியாது. எனவே, இந்தப் புதிய நீரை (99% தூய்மையான நீரை) அந்தக் குவளையில் சேர்க்க வேண்டுமானால், முதலில் அதில் எஞ்சியுள்ள கடைசி 1% அசுத்தங்களும் (பாவப்பற்றுகளும்) நீக்கப்பட வேண்டும். நாம் மண்ணுலகில் வாழும்போதே இது நிகழ்வதே சிறந்தது. இதுவே புனிதமடையும் செயல்முறை. ஆனால் ஏதேனும் பற்றுடன் நாம் இறந்துவிட்டால், விண்ணகத்தில் கடவுளைக் காணும் இறுதியான, முழுமையான திருக்காட்சிக்குள் நுழையும் செயல்முறை, எஞ்சியுள்ள பாவப்பற்றுகள் அனைத்திலிருந்தும் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும் என்றே நாம் கூறுகிறோம். அனைத்தும் ஏற்கெனவே மன்னிக்கப்பட்டிருக்கலாம்; ஆனால் மன்னிக்கப்பட்ட அந்தக் காரியங்களின்மீதான பற்றை நாம் விட்டுவிடாமல் இருக்கலாம். பாவத்துடன் தொடர்புடைய அனைத்திலிருந்தும் 100% விடுபட்டவர்களாக நாம் விண்ணகத்தில் நுழையும்படி, நம்முடைய கடைசிப் பற்றுகளையும் சுட்டெரிக்கும், இறப்புக்குப் பிந்தைய செயல்முறையே உத்தரிக்கிற ஸ்தலம். எடுத்துக்காட்டாக, பிறரிடம் முரட்டுத்தனமாக நடந்துகொள்ளும் அல்லது ஏளனமாகப் பேசும் தீய பழக்கம் இன்னும் நம்மிடம் இருந்தால், அந்த மனப்போக்குகளும் பழக்கங்களும்கூட நீக்கித் தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
இது எவ்வாறு நிகழ்கிறது? நமக்குத் தெரியாது. இது நிகழ்கிறது என்பது மட்டுமே நமக்குத் தெரியும். ஆனால், இந்தப் பற்றுகளிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும் கடவுளின் எல்லையற்ற அன்பின் விளைவே இது என்பதும் நமக்குத் தெரியும். இது வேதனை தருமா? பெரும்பாலும் அப்படித்தான் இருக்கும். முறையற்ற எந்தப் பற்றையும் விட்டுவிடுவது வேதனை தரும் என்ற பொருளில்தான் இதுவும் வேதனை தருகிறது. ஒரு தீய பழக்கத்தை முறிப்பது கடினம். அதை முறிக்கும் செயல்முறையும்கூட வேதனை தருகிறது. ஆனால், இறுதியில் கிடைக்கும் உண்மையான விடுதலை, நாம் அனுபவித்திருக்கக்கூடிய எந்த வேதனையையும்விட மதிப்புமிக்கது. எனவே, ஆம், உத்தரிக்கும் நிலை வேதனை தருவதுதான். ஆனால், அது நமக்குத் தேவையான ஒருவகை இனிய வேதனை; அதன் இறுதி விளைவாக ஒருவர் கடவுளோடு 100% ஒன்றித்திருக்கும் நிலையை அடைகிறார்.
இப்போது நாம் புனிதர்களின் உறவொன்றிப்பைப் பற்றிப் பேசுவதால், இந்த இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலை அடைந்துகொண்டிருப்பவர்களும் கடவுளோடும், மண்ணுலகில் உள்ள திருஅவையின் உறுப்பினர்களோடும், விண்ணகத்தில் இருப்பவர்களோடும் தொடர்ந்து உறவொன்றிப்பில் இருக்கிறார்கள் என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, உத்தரிக்கிற ஸ்தலத்தில் இருப்பவர்களுக்காகச் செபிக்க நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். நமது செபங்கள் பயனுள்ளவை. நமது அன்பின் செயல்களாகிய அந்தச் செபங்களைக் கடவுள் தமது தூய்மைப்படுத்தும் அருளின் கருவிகளாகப் பயன்படுத்துகிறார். நமது செபங்கள் மற்றும் தியாகங்களின் வழியாக அவர்களுடைய இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலில் பங்கேற்க அவர் நம்மை அனுமதிப்பதோடு, அதற்கு அழைப்பும் விடுக்கிறார். இது அவர்களோடு நம்மை இணைக்கும் ஓர் உறவுப் பிணைப்பை உருவாக்குகிறது. மேலும், விண்ணகத்தில் உள்ள புனிதர்கள், இந்த இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலில் இருப்பவர்கள் தங்களோடு விண்ணகத்தில் முழுமையான உறவொன்றிப்பை அடைவதற்காகக் காத்திருக்கையில், அவர்களுக்காகச் சிறப்பாகச் செபிக்கிறார்கள் என்பதில் ஐயமில்லை. நாம் அழைக்கப்பட்டுள்ள புனித உறவொன்றிப்பு என்னும் இறுதி நோக்கத்திற்காகக் கடவுள் இந்த முழுச் செயல்முறையையும் எவ்வாறு அமைத்துள்ளார் என்பதைச் சிந்திப்பது எவ்வளவு மகிமையானது, காண்பது எவ்வளவு மகிழ்ச்சியானது!
ஆண்டவரே, உத்தரிக்கிற ஸ்தலத்தில் இறுதித் தூய்மைப்படுத்துதலை அடைந்துகொண்டிருக்கும் ஆன்மாக்களுக்காக நான் செபிக்கிறேன். பாவத்தின்மீதான எல்லாப் பற்றுகளிலிருந்தும் அவர்கள் விடுதலை பெற்று, உம்மை நேருக்கு நேர் காண ஆயத்தமாகும்படி, அவர்கள்மீது உமது இரக்கத்தைப் பொழிந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நீதியான கோபம்
உரோமையிலுள்ள இலாத்தரன் பேராலய அர்ப்பணிப்பு விழா, நவம்பர் 9
இயேசு எருசலேமுக்குச் சென்றார். கோவில் வளாகத்தில் மாடுகள், ஆடுகள், புறாக்கள் விற்பவர்களையும், அங்கு அமர்ந்திருந்த நாணயம் மாற்றுவோரையும் கண்டார். கயிறுகளால் ஒரு சாட்டை செய்து, ஆடுகள் மாடுகளோடு அவர்கள் அனைவரையும் கோவில் வளாகத்திலிருந்து விரட்டியடித்தார். நாணயம் மாற்றுவோரின் காசுகளைக் கொட்டி, அவர்களுடைய மேசைகளைக் கவிழ்த்தார். புறாக்கள் விற்பவர்களிடம், “இவற்றை இங்கிருந்து எடுத்துச் செல்லுங்கள்; என் தந்தையின் இல்லத்தைச் சந்தையாக்காதீர்கள்” என்றார். யோவான் 2:13b-16
இயேசு கோபமடைந்தார். நாணயம் மாற்றுவோரைக் கண்டித்தவாறே, ஒரு சாட்டையால் அவர்களைக் கோவிலிலிருந்து விரட்டியடித்து, அவர்களுடைய மேசைகளைக் கவிழ்த்தார். அது மிகவும் பரபரப்பான ஒரு காட்சியாக இருந்திருக்க வேண்டும்.
இங்கு முக்கியமானது என்னவென்றால், இயேசுவுக்கு ஏற்பட்ட “கோபம்” எத்தகையது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். பொதுவாக நாம் கோபத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது, கட்டுப்பாட்டை மீறி, உண்மையில் நம்மையே கட்டுப்படுத்தும் ஓர் உணர்ச்சியைக் குறிக்கிறோம். அது தன்னடக்கத்தை இழப்பதாகும்; அது ஒரு பாவம். ஆனால் இயேசுவுக்கு ஏற்பட்ட கோபம் இத்தகையதல்ல.
இயேசு எல்லா வகையிலும் நிறைவுள்ளவர் என்பது தெளிவு. எனவே, அவரது கோபத்தை நாம் வழக்கமாக அனுபவிக்கும் கோபத்துடன் சமமாகக் கருதாதிருக்க மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஆம், அது அவருக்கு ஓர் உணர்ச்சியாக இருந்தது; ஆனால் நாம் வழக்கமாக அனுபவிப்பதிலிருந்து அது வேறுபட்டது. அவரது கோபம், அவருடைய நிறைவான அன்பிலிருந்து எழுந்த கோபமாக இருந்தது.
இயேசுவைப் பொறுத்தவரை, பாவியின்மீது கொண்ட அன்பும், அவர் மனந்திரும்ப வேண்டும் என்ற விருப்பமுமே அவரது உணர்ச்சியைத் தூண்டின. அவர்கள் மூழ்கியிருந்த பாவத்தை நோக்கியே அவரது கோபம் இருந்தது; தாம் கண்ட தீமையை அவர் மனமுவந்து, நோக்கத்தோடு எதிர்த்தார். ஆம், அதைக் கண்டவர்களுக்கு இது அதிர்ச்சியளித்திருக்கலாம். ஆனால் அந்தச் சூழ்நிலையில், அவர்களை மனமாற்றத்திற்கு அழைக்க அவருக்கு இதுவே மிகவும் பயனுள்ள வழியாக இருந்தது.
சில வேளைகளில் நாமும் பாவத்தைக் கண்டு சினம்கொள்ள வேண்டியிருப்பதை உணர்வோம். ஆனால் கவனமாக இருங்கள்! இயேசுவின் இந்த முன்மாதிரியைக் காட்டி, நாம் தன்னடக்கத்தை இழந்து சினம் என்னும் பாவத்தில் விழுவதை நியாயப்படுத்துவது மிக எளிது. இயேசு வெளிப்படுத்திய நீதியான சினம், கண்டிக்கப்படுபவர்கள்மீது அன்பையும் உள்ளத்தில் அமைதியையும் எப்போதும் தக்கவைக்கும். உண்மையான மனவருத்தம் இருப்பதை உணர்ந்தவுடன், மன்னிப்பதற்கான மனவிருப்பமும் உடனே இருக்கும்.
சில வேளைகளில் கடவுள் உங்கள் இதயத்தில் எழச் செய்ய விரும்பக்கூடிய நீதியான சினத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். மீண்டும் சொல்கிறேன், அதைச் சரியாகப் பகுத்தறிவதில் கவனமாக இருங்கள். இந்த உணர்ச்சியால் நீங்கள் ஏமாந்துவிட அனுமதிக்காதீர்கள். மாறாக, பிறர்மீது கடவுள் கொண்டுள்ள அன்பே உங்களை இயக்கும் ஆற்றலாக இருக்கட்டும்; பாவத்தின்மீதான புனிதமான வெறுப்பு, நீங்கள் புனிதமாகவும் நீதியாகவும் செயல்பட உங்களை வழிநடத்தட்டும்.
ஆண்டவரே, நான் கொண்டிருக்க வேண்டுமென நீர் விரும்பும் புனிதமான, நீதியான சினத்தை என் இதயத்தில் வளர்த்துக்கொள்ள எனக்கு உதவியருளும். பாவமானது எது, நீதியானது எது என்று பகுத்தறிய எனக்கு உதவியருளும். இந்த உணர்ச்சியும் என் உணர்ச்சிகள் அனைத்தும் உமது திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதையே எப்போதும் நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கட்டும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நன்றியுள்ள இதயம்
நன்றி நவிலும் நாள், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்
இயேசு மறுமொழியாக, “பத்துப் பேர் தூய்மையாக்கப்பட்டார்கள் அல்லவா? மற்ற ஒன்பது பேர் எங்கே? இந்த அன்னியரைத் தவிர வேறு யாரும் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்தத் திரும்பி வரவில்லையா?” என்றார். லூக்கா 17:17-18
நன்றி நவிலும் நாள் நல்வாழ்த்துகள்! நன்றி நவிலும் நாள் குறிப்பாகக் கத்தோலிக்கத் திருநாள் அல்ல என்றாலும், அது நம் நம்பிக்கை வாழ்வோடு நிச்சயமாக நெருங்கிய தொடர்புடையது. ஆன்மிகக் கண்ணோட்டத்தில், நன்றியுணர்வு நற்செய்தியின் மையமாக இருப்பதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். நமது நம்பிக்கையின் இந்தக் குறிப்பிட்ட அம்சத்தை ஆராய்வதற்கு நன்றி நவிலும் நாள் மிகச் சிறந்த வாய்ப்பை நமக்கு அளிக்கிறது. என்றென்றும் ஆழ்ந்த நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். நீங்கள் கடவுளுக்கு எந்த அளவு நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறீர்கள்?
ஒருவேளை நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பதில் நாம் அனைவரும் பல்வேறு விதங்களில் போராடிக்கொண்டிருக்கலாம். விண்ணகத்தில் நாம் நிறைவுபெறும் வரை, நாம் செலுத்தும் நன்றி ஒருபோதும் போதுமானதாக இருக்காது என்று சொல்வது பொருத்தமானதே. ஆனால் இப்போது, நன்றியுணர்வைப் பற்றி ஆராய்ந்து, அது நம் ஆன்மாக்களில் பெருக இடமளிக்க முயல்வது முக்கியம்.
முதலாவதாக, கடவுள் நமக்குச் செய்துள்ள அனைத்தையும் தெளிவாகக் காணாவிட்டால், நாம் ஒருபோதும் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க மாட்டோம். வாழ்வில் நாம் எதிர்கொள்ளும் போராட்டங்கள் அனைத்தின்மீதும் கவனத்தைச் செலுத்தி, அதனால் மனந்தளர்ந்து, சோர்வடைந்து, விரக்தியுற்று, சில வேளைகளில் கோபப்படுவதுகூட மிக எளிது. ஒவ்வொரு நாளும் நாம் எதிர்கொள்ளும் சிலுவைகளையும் சுமைகளையும் தாண்டி, நம் ஆண்டவர் நமக்கு அளித்துள்ள அருளும் இரக்கமும் எவ்வளவு நிறைவானவை என்பதைக் காண்பதே மிகவும் சவாலானது. அந்த இரக்கத்தையும் அருளையும் நாம் காணாவிட்டால், உண்மையான நன்றியுணர்வைக் கொண்டிருப்பது நமக்குப் பெரும் போராட்டமாகவே இருக்கும்.
எனவே, இந்த நன்றி நவிலும் நாளில், இந்த எளிய கேள்வியைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்: கடவுள் எனக்குச் செய்துள்ள அனைத்தையும் நான் காண்கிறேனா? அவரது நிறைவான இரக்கம் என் வாழ்வில் செயல்படுவதை நான் காண்கிறேனா? இயேசு பத்துத் தொழுநோயாளர்களைக் குணமாக்கினார் என்றும், ஆனால் அந்தப் பத்துப் பேரில் ஒருவர் மட்டுமே நன்றியுடன் திரும்பி வந்தார் என்றும் மேலுள்ள நற்செய்திப் பகுதி வெளிப்படுத்துகிறது. நன்றி செலுத்தத் தவறிய அந்த ஒன்பது பேரில் ஒருவரைப் போல நீங்கள் இருக்கிறீர்களா? அப்படியானால், கடவுளிடமிருந்து வரும் உண்மையான, நிறைவான ஆசிகள் அனைத்தையும் காண்பது உங்களுக்குப் போராட்டமாக இருக்கக்கூடும். முழுமையான நன்றியுணர்வைக் கொண்டிருப்பதில் உங்களுக்குச் சிரமம் இருப்பதைத் தாழ்மையுடன் ஒப்புக்கொள்ள முடிந்தால், இன்னும் தெளிவாகக் காண்பதற்கான முதல் அடியையும், உங்களிடம் இருக்க வேண்டிய ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வை வளர்ப்பதற்கான முதல் அடியையும் நீங்கள் எடுத்திருப்பீர்கள். நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பது என்பது உண்மையைத் தெளிவாகக் காண்பதாகும். அந்த உண்மைக்குத் திறந்த மனதுடன் இருங்கள்; கடவுள் உங்களை மகிழ்ச்சியால் நிரப்பி உங்கள் வாழ்வை மாற்றுவார்!
ஆண்டவரே, என் இதயத்தை நிறைவான நன்றியுணர்வால் நிரப்பியருளும். உமது அளவற்ற அருளையும் இரக்கத்தையும் நோக்கி என் பார்வையைத் திருப்ப எனக்கு உதவியருளும். வாழ்வின் போராட்டங்களையும் என்னை மனந்தளரச் செய்யும் சுமைகளையும் தாண்டிப் பார்க்க எனக்கு உதவியருளும். இவற்றிலேயே என் கவனம் நிலைத்திருப்பதற்குப் பதிலாக, நீர் எனக்குச் செய்துள்ள அனைத்தையும் தொடர்ந்து செய்துவரும் அனைத்தையும் மேலும் மேலும் உணர்ந்துகொள்ள எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
திருவருகைக் காலத்திற்கான தயாரிப்பு
திருத்தூதர் புனித அந்திரேயாவின் திருவிழா, நவம்பர் 30
இயேசு கலிலேயக் கடலோரமாக நடந்து சென்றபோது, பேதுரு எனப்படும் சீமோனும் அவருடைய சகோதரர் அந்திரேயாவும் ஆகிய இரு சகோதரர்கள் கடலில் வலை வீசிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்; அவர்கள் மீனவர்கள். அவர் அவர்களிடம், “என் பின்னே வாருங்கள்; நான் உங்களை மனிதரைப் பிடிப்பவர்களாக்குவேன்” என்றார். உடனே அவர்கள் தங்கள் வலைகளை விட்டுவிட்டு அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். மத்தேயு 4:18-20
நமது திருவருகைக் காலத்தைத் தொடங்கத் தயாராகும் இவ்வேளையில், இன்று எவ்வளவு அருமையான ஒரு திருவிழாவைக் கொண்டாடுகிறோம்! வரவிருக்கும் திருவருகைக் காலக் கொண்டாட்டத்தை எவ்வாறு தொடங்குவது என்பதற்கு மிகச் சிறந்த முன்மாதிரியைத் தரும் திருத்தூதர் புனித அந்திரேயாவை நாம் போற்றுகிறோம்.
மேலுள்ள பகுதி நாம் சிந்திப்பதற்குப் பலவற்றை வெளிப்படுத்துகிறது. அந்திரேயா, தம் சகோதரர் பேதுருவைப் போலவே, ஒரு மீனவராக இருந்தார். இந்த மீனவர்கள் இருவரும் மும்முரமாக வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது, திடீரென அவர்களுக்கு அறிமுகமில்லாத இயேசு அவ்வழியே நடந்து வந்து அவர்களை அழைத்தார். உடனே அவர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை விட்டுவிட்டு இயேசுவைப் பின்தொடர்ந்தார்கள்.
இங்கே நடந்ததைக் கவனிக்கத் தவறாதீர்கள். குறிப்பாக, இரண்டு நிகழ்வுகள் நடந்தன: 1) இயேசு இந்த இரு மீனவர்களின் அருகே நடந்து வந்து, “என் பின்னே வாருங்கள்” என்றார். 2) அதற்குப் பதிலாக, இந்த இருவரும் உடனே “தங்கள் வலைகளை விட்டுவிட்டு அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள்.”
புனித அந்திரேயா அழைக்கப்பட்ட இந்த நிகழ்வு, திருவருகைக் காலத்தின் தொடக்கத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமானது. ஏனெனில், திருவருகைக் காலம் இயேசு நம்மைப் புதிதாக அழைக்கும் காலமாக இருக்க வேண்டும். அது நமக்கு ஒரு புதிய தொடக்கமாகவும் புதிய மனமாற்றமாகவும் இருக்க வேண்டும். திருவருகைக் காலம் தொடங்கும்போது, “என்னைப் பின்தொடர்ந்து வாருங்கள்!” என்று இயேசு நம்மை அழைப்பதை நாம் கேட்க வேண்டும். தமது இறைத்திட்டத்திற்கும் நோக்கத்திற்கும் நம்மை முழுமையாக ஒப்படைக்க அவர் விடுக்கும் அழைப்பை நாம் கேட்க வேண்டும். அவருக்குச் செவிகொடுங்கள். அவர் உங்களை அழைப்பது உங்களுக்குக் கேட்கிறதா?
திருவருகைக் காலத்தின் தொடக்கத்தில், நமது பதில்மொழியும் புனித அந்திரேயாவின் பதில்மொழியைப் போலவே இருக்க வேண்டும். நாம் தயக்கமின்றி அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு அவரைப் பின்தொடர வேண்டும். இதன் பொருள் என்ன? கிறிஸ்துவுக்குப் பதிலளிப்பதிலிருந்து நம்மைத் தடுக்கும் எதையும், அனைத்தையும் நாம் விட்டுவிட வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். இயேசு நம்மிடம் கேட்கும் எதையும் செய்ய நாம் தயாராகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். அவர் கேட்ட உடனேயே அதைச் செய்யவும் நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
திருவருகைக் காலம் புதிதாகத் தொடங்குவதற்கான காலம் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். கிறிஸ்துவிடம் வருமாறு விடுக்கப்படும் அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்ள உங்களையே திறந்துவைக்கும் காலம் இது. அவர் உங்களை அழைப்பதற்குச் செவிகொடுத்து, உங்கள் முழு இதயத்தோடு அவருக்குப் பதிலளியுங்கள்.
ஆண்டவரே, அனைத்திற்கும் மேலாக நான் உம்மை அன்பு செய்கிறேன். உம்மைப் பின்தொடர என்னை அழைக்கும் உமது மென்மையான, அதேவேளையில் உறுதியான குரலைக் கேட்க எனக்கு உதவியருளும். உமது மென்மையான அழைப்பிற்கு முழுமையான தன்னர்ப்பணத்துடன் பதிலளிக்க எனக்குத் தேவையான துணிவைத் தந்தருளும். இந்தத் திருவருகைக் காலம் புதிய தொடக்கங்களுக்கான காலமாகவும், உம்மைப் பின்தொடர்வதில் இன்னும் ஆழமான உறுதிகொள்ளும் காலமாகவும் அமையட்டும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
காகித அட்டைப் பதிப்பு & மின்னூல் வடிவிலும் கிடைக்கிறது
