Cebuano

Mga Pag-ampo ni Sor Teresita, ang Gamayng Bulak ni Jesus

USA KA BUHAT SA PAGHALAD SA KAUGALINGON INGONG BIKTIMA SA DIOSNONG GUGMA

Kini nga Pag-ampo nakaplagan human sa kamatayon ni Sor Teresa sa Batang Jesus ug sa Balaang Nawong, diha sa kopya sa mga Ebanghelyo nga iyang gidala adlaw ug gabii duol sa iyang kasingkasing.

O akong Dios, O Labing Balaang Trinidad, nagtinguha ako sa paghigugma Kanimo ug sa pagpahigugma sa uban Kanimo—sa pagpaningkamot alang sa himaya sa Balaang Simbahan pinaagi sa pagluwas sa mga kalag dinhi sa yuta ug sa pagpalingkawas sa mga nag-antos sa Purgatoryo. Nagtinguha ako sa pagtuman sa hingpit sa Imong Balaang Kabubut-on, ug sa pagkab-ot sa ang-ang sa himaya nga Imong giandam alang kanako sa Imong Gingharian. Sa laktod nga pagkasulti, buot akong mahimong balaan, apan, kay nasayod ako nga wala akoy mahimo sa akong kaugalingon, nangamuyo ako Kanimo, akong Dios, nga Ikaw mismo ang mahimong akong pagkabalaan.

Tungod kay gihigugma Mo ako pag-ayo nga gihatag Mo kanako ang Imong Bugtong Anak aron mahimong akong Manluluwas ug akong Pamanhonon, ang walay kinutobang mga bahandi sa Iyang mga merito akoa usab. Malipayon ko kining gihalad Kanimo, ug nangamuyo ako Kanimo nga tan-awon Mo ako pinaagi lamang sa mga Mata ni Jesus, ug diha sa Iyang Kasingkasing nga nagdilaab sa gugma. Dugang pa, gihalad ko Kanimo ang tanang merito sa mga Santos sa Langit ug sa yuta, uban sa ilang mga buhat sa gugma, ug sa mga buhat sa gugma sa balaang mga Anghel. Sa kataposan, gihalad ko Kanimo, O Balaang Trinidad, ang gugma ug ang mga merito sa Mahal nga Birhen, ang akong labing minahal nga Inahan—kaniya ko gitugyan kining Paghalad, nga naghangyo kaniya nga ipresentar kini Kanimo.

Sa mga adlaw sa Iyang kinabuhi dinhi sa yuta, ang iyang Diosnong Anak, ang akong matam-is nga Pamanhonon, misulti niining mga pulonga: “Kon mangayo kamo sa Amahan ug bisan unsa sa Akong Ngalan, ihatag Niya kini kaninyo.”[1] Busa sigurado ako nga tumanon Mo ang akong pangandoy. O akong Dios, nasayod ako nga samtang nagkadaghan ang buot Mong ihatag, labi usab Nimong gipalalom ang among tinguha. Sa akong kasingkasing gibati ko ang walay kinutobang mga tinguha, ug uban sa pagsalig nangamuyo ako Kanimo nga panag-iyahon Mo ang akong kalag. Dili ako makadawat Kanimo sa Balaang Komunyon sa ingon ka kanunay nga akong gitinguha; apan, O Ginoo, dili ba gamhanan Ka sa tanan? Pabilin dinhi kanako sama sa Imong pagpabilin diha sa Tabernakulo—ayaw gayod biyai ang Imong Gamayng Biktima. Nangandoy ako sa paghupay Kanimo tungod sa mga makasasala nga walay pagpasalamat, ug nangamuyo ako Kanimo nga kuhaon Mo gikan kanako ang tanang kagawasan sa pagpakasala. Kon tungod sa kaluyahon mahitabo nga mahulog ako, hinaot nga usa ka tinan-awan gikan sa Imong mga Mata mohinlo dayon sa akong kalag, ug mousik sa tanan kong pagkadili-hingpit—sama sa kalayo nga naghimo sa tanang butang nga kalayo usab.

Nagpasalamat ako Kanimo, O akong Dios, sa tanang grasya nga Imong gihatag kanako: ilabina sa Imong pagputli kanako diha sa hudno sa pag-antos. Sa Adlaw sa Paghukom motutok ako Kanimo uban sa kalipay, samtang gidala Mo ang Imong setro nga mao ang Krus. Ug tungod kay gikahimut-an Mong ihatag kanako kining bililhong Krus ingon nga akong bahin, naglaom ako nga mahisama Kanimo sa Paraiso ug makita ang Balaang mga Samad sa Imong Pasyon nga mosidlak sa akong gihimayang lawas.

Human sa pagkahininginlan dinhi sa yuta, nagasalig ako nga maangkon Ka sa Puluy-anan sa atong Amahan; apan wala ako magtinguha sa pagtigom ug mga bahandi sa Langit. Buot akong maningkamot tungod lamang sa gugma Kanimo—uban sa bugtong tumong nga makapahimuot Kanimo, makahupay sa Imong Balaang Kasingkasing, ug makaluwas sa mga kalag nga mohigugma Kanimo hangtod sa kahangtoran.

Sa pag-abot sa kagabhion sa kinabuhi, mobarog ako sa Imong atubangan nga walay sulod ang mga kamot, kay wala ako maghangyo Kanimo, akong Dios, nga isipon Mo ang akong mga buhat. Ang tanan namong mga buhat sa pagkamatarong adunay lama sa Imong mga Mata. Busa buot akong masul-oban sa Imong kaugalingong Pagkamatarong, ug modawat gikan sa Imong Gugma sa walay kataposang gasa sa Imong Kaugalingon. Wala akoy laing gitinguha nga Trono, ni laing Korona kondili Ikaw, O akong Hinigugma!

Sa Imong panan-aw ang panahon walay bili—”ang usa ka adlaw usa ka libo ka tuig.”[2]
Sa usa lamang ka pagpamilok mahimo Mo akong andamon sa pag-atubang Kanimo.

* * * * * * *

Aron ang akong kinabuhi mahimong usa ka Buhat sa hingpit nga Gugma, gihalad ko ang akong kaugalingon isip Biktima nga Halad nga Sinunog sa Hingpit ngadto sa Imong Maluluy-ong Gugma, nga nangamuyo Kanimo nga padayon Mo akong ut-uton, ug tugotan ang mga baha sa walay kinutobang kalumo nga natigom diha Kanimo nga moawas ngadto sa akong kalag, aron sa ingon mahimo akong tinuod nga martir sa Imong Gugma, O akong Dios! Hinaot nga kining pagkamartir, human sa pag-andam kanako sa pag-atubang sa Imong Presensya, mopalingkawas kanako sa kataposan gikan niining kinabuhia, ug hinaot nga ang akong kalag molupad—sa walay paglangan—ngadto sa walay kataposang gakos sa Imong Maluluy-ong Gugma!

* * * * * * *

O akong Hinigugma, nagtinguha ako nga sa matag pitik sa akong kasingkasing bag-ohon ko kining Paghalad sa dili maihap nga mga higayon, “hangtod nga mopahilayo ang mga landong,”[3] ug sa kahangtoran makasulti ako Kanimo sa akong gugma nga nawong sa nawong.

MARIA FRANCISCA TERESA SA BATANG JESUS UG SA BALAANG NAWONG.

Ang ikasiyam sa Hunyo, Pista sa Labing Balaang Trinidad, Sa tuig sa grasya, 1895.

USA KA PAG-AMPO SA BUNTAG

O akong Dios! Gihalad ko Kanimo ang tanan kong buhat niining adlawa alang sa mga tuyo ug alang sa himaya sa Balaang Kasingkasing ni Jesus. Nagtinguha ako sa pagbalaan sa matag pitik sa akong kasingkasing, sa matag hunahuna ko, sa akong labing yanong mga buhat, pinaagi sa paghiusa niini sa walay kinutobang mga merito Niini; ug buot kong maghimo ug pagpasaylo sa akong mga sala pinaagi sa pagtambog niini ngadto sa hudno sa Iyang Maluluy-ong Gugma.

O akong Dios! Nangayo ako Kanimo alang sa akong kaugalingon ug alang sa akong mga minahal, sa grasya sa pagtuman sa hingpit sa Imong Balaang Kabubut-on, sa pagdawat tungod sa gugma Kanimo sa mga kalipay ug mga kasubo niining lumalabay nga kinabuhi, aron nga sa umaabot mahiusa kami sa Langit hangtod sa tanang Kahangtoran. Amen.

USA KA BUHAT SA PAGKONSAGRAR SA KAUGALINGON NGADTO SA BALAANG NAWONG

Gisulat alang sa mga Nobisya

O Nawong ni Jesus nga Takos sa Pagsimba, sanglit gikahimut-an Nimo nga pilion sa pinasahi nga paagi ang among mga kalag aron ihatag ang Imong Kaugalingon kanila, mianhi kami aron ikonsagrar kining mga kalag Kanimo. Daw nadungog namo, O Jesus, nga Ikaw nag-ingon: “Ablihi Ako, Akong mga Igsoong Babaye, Akong mga Pangasaw-onon, kay ang Akong Nawong basa sa yamog, ug ang Akong mga Buhok sa mga tulo sa kagabhion.”[4] Ang among mga kalag nakasabot sa Imong pinulongan sa gugma; buot namong pahiran ang Imong matam-is nga Nawong, ug lipayon Ikaw tungod sa pagtamay sa mga daotan. Sa ilang mga mata, Ikaw sa gihapon “daw natago . . . ilang giisip Ikaw nga angay pakaulawan.”[5]

O Bulahang Nawong, nga mas matahom pa kay sa mga liryo ug mga rosas sa tingpamulak, wala Ka matago kanamo. Ang mga luha nga nakapalubog sa Imong mga Mata sama sa mahalong mga perlas nga malipayon namong tigomon, ug pinaagi sa ilang walay kinutobang bili, paliton ang mga kalag sa among mga igsoon.

Gikan sa Imong mga Ngabil nga Takos sa Pagsimba nadungog namo ang Imong mahigugmaong pag-agulo: “Giuhaw Ako.” Sanglit nahibalo kami nga kining kauhaw nga nag-ut-ot Kanimo usa ka kauhaw sa gugma, buot unta namong makabaton og gugma nga walay kinutoban aron mapalong kini.

Hinigugmang Pamanhonon sa among mga kalag, kon makahigugma lamang kami sa gugma sa tanang kasingkasing, kana nga gugma maimo. . . . Ihatag kanamo, O Ginoo, kining gugmaha! Unya umari Ka sa Imong mga Pangasaw-onon ug tagbawa ang Imong Kauhaw.

Ug hatagi kami og mga kalag, hinigugmang Ginoo . . . Giuhaw kami sa mga kalag!—Labaw sa tanan, sa mga kalag sa mga Apostoles ug mga Martir . . . aron pinaagi kanila mapasilaob namo ang tanang makaluluoy nga mga makasasala sa gugma Kanimo.

O Nawong nga Takos sa Pagsimba, molampos kami sa pag-angkon niining grasya gikan Kanimo! Dili maghunahuna sa among pagkadestiyero, “sa daplin sa mga suba sa Babilonia,” awiton namo sa Imong mga Igdulungog ang labing matam-is nga mga honi. Sanglit Ikaw ang tinuod ug bugtong Puloy-anan sa among mga kalag, ang among mga awit dili pagaawiton sa langyaw nga yuta.[6] O Hinigugmang Nawong ni Jesus, samtang nagpaabot kami sa Adlaw nga Walay Kataposan nga among masud-ong ang Imong Walay Kinutobang Himaya, ang among bugtong tinguha mao ang paglipay sa Imong Diosnong mga Mata pinaagi sa pagtago usab sa among mga nawong, aron walay usa dinhi sa yuta nga makaila kanamo . . . Hinigugmang Jesus, ang Langit alang kanamo mao ang Imong Natagong Nawong!

NAGKALAINLAING MGA PAG-AMPO

“Kon mangayo kamo sa Amahan og bisan unsa sa Akong Ngalan, ihatag Niya kini kaninyo.”— Juan 16:23.

O Amahan nga Walay Kataposan, ang Imong Bugtong Anak, ang hinigugmang Batang Jesus, ako na sanglit gihatag Mo Siya kanako. Gitanyag ko Kanimo ang walay kinutobang mga merito sa Iyang Diosnong Pagkabata, ug nangamuyo ako Kanimo sa Iyang Ngalan nga ablihan ang mga ganghaan sa Langit alang sa dili maihap nga panon sa mga gagmay nga mosunod niining Diosnong Kordero hangtod sa kahangtoran.

“Ingon nga ang larawan sa Hari usa ka anting-anting nga pinaagi niini mapalit ang bisan unsa sa iyang Gingharian, mao usab nga pinaagi sa Akong Nawong nga Takos sa Pagsimba—kanang dili mabayrang sensilyo sa Akong Pagkatawo—maangkon ninyo ang tanan ninyong gitinguha.” Ang Atong Ginoo ngadto kang Madre Maria ni San Pedro.[7]

Amahan nga Walay Kataposan, sanglit gihatag Mo kanako isip akong panulondon ang Nawong sa Imong Diosnong Anak nga Takos sa Pagsimba, gitanyag ko Kanimo kana nga Nawong, ug nangamuyo ako Kanimo nga, baylo niining sensilyo nga walay kinutobang bili, kalimtan Mo ang pagkadili mapasalamaton sa mga kalag nga gikonsagrar Kanimo, ug pasayloon ang tanang makaluluoy nga mga makasasala.

PAG-AMPO NGADTO SA BALAANG BATA

O Jesus, hinigugmang Balaang Bata, akong bugtong bahandi, gitugyan ko ang akong kaugalingon sa
matag buot Nimo. Wala akoy laing kalipay nga gipangita gawas sa pagpahiyom Kanimo sa Imong
matam-is nga Pahiyom. Itugot nga madawat ko ang mga grasya ug mga hiyas sa Imong
Balaang Pagkabata, aron sa adlaw sa akong pagkatawo ngadto sa Langit ang
mga Anghel ug mga Santos makaila diha sa Imong Pangasaw-onon kang: Teresa sa
Batang Jesus.

PAG-AMPO NGADTO SA BALAANG NAWONG

O Nawong ni Jesus nga Takos sa Pagsimba, bugtong katahom nga nagbihag sa akong kasingkasing, ikahimut-an unta Nimo nga ipatik sa akong kalag ang Imong Diosnong Dagway, aron dili Mahimo Nimo nga tan-awon ang Imong Pangasaw-onon nga dili makita ang Imong Kaugalingon. O akong Hinigugma, tungod sa gugma Kanimo kontento ako nga dili makita dinhi sa yuta ang katam-is sa Imong Pagtan-aw, ni mabati ang dili mahulagway nga Halok sa Imong Balaang mga Ngabil, apan nangamuyo ako Kanimo nga pasilaubon ako sa Imong Gugma, aron dali kining motupok kanako, ug aron sa dili madugay si Teresa sa Balaang Nawong makasud-ong sa Imong mahimayaong Panagway didto sa Langit.

PAG-AMPO

Gidasig sa pagkakita sa usa ka estatuwa ni Beata Juana de Arco

O Ginoong Dios sa mga Panon, nga miingon sa Imong Ebanghelyo: “Wala Ako moanhi aron magdala og kalinaw kondili og espada,”[8] sangkapi ako og mga hinagiban alang sa gubat. Nagdilaab ang akong tinguha sa pagpakig-away alang sa Imong Himaya, apan nangamuyo ako Kanimo nga palagsikon ang akong kaisog. . . . Unya, uban sa balaang David, makahimo akong mopahayag: “Ikaw lamang ang akong taming; Ikaw, O Ginoo, ang nagtudlo sa akong mga kamot sa pagpakig-away.”[9]

O akong Hinigugma, nahibalo ako sa gubat nga akong sudlan; dili sa dayag nga kapatagan ako makig-away. . . . Usa ako ka binilanggo nga gibihag sa Imong Gugma; sa akong kaugalingong kagawasan sa pagbuot, lig-on kong gitak-op ang mga kadena nga nagbugkos kanako Kanimo, ug nagbulag kanako sa kalibotan hangtod sa kahangtoran. Ang akong espada mao ang Gugma! Pinaagi niini—sama kang Juana de Arco—”abugon ko ang mga langyaw gikan sa yuta, ug ipaproklamar ko Ikaw nga Hari”—sa Gingharian sa mga kalag.

Sa pagkatinuod, wala Ka magkinahanglan og usa ka huyang nga galamiton sama kanako, apan si Juana, ang Imong putli ug maisog nga Pangasaw-onon, miingon: “Kinahanglan kitang makig-away sa dili pa ihatag sa Dios ang kadaugan.” O akong Jesus! Busa makig-away ako tungod sa akong gugma Kanimo, hangtod sa pagkagabii sa akong kinabuhi. Ingon nga wala Ka magbuot nga magpahimulos og pahulay dinhi sa yuta, buot kong mosunod sa Imong panig-ingnan; ug unya kining saad nga naggikan sa Imong Balaang mga Ngabil matuman kanako: “Kon adunay moalagad Kanako, pasunda siya Kanako, ug diin Ako atua usab didto ang Akong alagad, ug . . . siya pasidunggan sa Akong Amahan.”[10] Ang makauban Ka, ang maanaa Kanimo, mao kana ang akong bugtong tinguha; kining saad sa katumanan nga Imong gihatag makatabang kanako sa pag-antos sa akong pagkadestiyero samtang nagpaabot ako sa malipayong Adlaw nga Walay Kataposan diin makita Ko Ikaw nawong sa nawong.

PAG-AMPO ARON MAKABATON OG PAGKAMAPAUBSANON

Gisulat alang sa usa ka Novisya

O JESUS! Sa nagpanaw Ka dinhi sa yuta, miingon Ka:—”Pagkat-on kamo gikan Kanako, kay Ako Malumo ug Mapaubsanon sa Kasingkasing, ug makakaplag kamo og pahulay alang sa inyong mga kalag.”[11] O Makagagahom sa Tanan nga Hari sa Langit! Ang akong kalag sa pagkatinuod makakaplag og pahulay sa pagkakita Kanimo nga mipaubos aron manghugas sa mga tiil sa Imong mga Apostoles—”nga mikuha sa dagway sa usa ka ulipon.”[12] Nahinumdom ako sa mga pulong nga Imong gisulti aron tudloan ako sa pagkinabuhi nga mapaubsanon: “Gihatagan Ko kamo og panig-ingnan, aron kon unsay Akong gibuhat kaninyo, mao usab ang inyong buhaton. Ang alagad dili labaw sa iyang Ginoo . . . Kon nahibalo kamo niining mga butanga, bulahan kamo kon inyong buhaton kini.”[13] Nakasabot ako, hinigugmang Ginoo, niining mga pulong nga naggikan sa Imong Malumo ug Mapaubsanong Kasingkasing, ug buot kong buhaton kini uban sa tabang sa Imong grasya.

Nagtinguha ako nga magpaubos sa akong kaugalingon uban sa bug-os nga pagkasinsero, ug ipailalom ang akong kabubut-on sa kabubut-on sa akong mga Igsoong madre, nga dili gayod mosupak kanila, ug dili mangutana kon may katungod ba sila sa pagmando. Walay bisan kinsa, O akong Hinigugma, nga adunay ingon nianang katungod ibabaw Kanimo, apan mituman Ka dili lamang sa Mahal nga Birhen ug kang San Jose, kondili bisan pa sa mga mipatay Kanimo. Ug karon, diha sa Balaang Eukaristiya, nakita Ko Ikaw nga naghingpit sa Imong pagpaubos sa kaugalingon. O Diosnong Hari sa Himaya, uban sa kahibulongang pagkamapaubsanon, nagpasakop Ka sa tanan Mong mga Pari, nga walay bisan unsang kalainan tali niadtong nahigugma Kanimo ug niadtong, alaot, dagaang o bugnaw sa pag-alagad Kanimo. Mahimo nilang sayohon o langanon ang takna sa Balaang Sakripisyo: Andam Ka kanunay nga mokunsad gikan sa Langit sa ilang pagtawag.

O akong Hinigugma, ilalom sa puti nga Tabon sa Eukaristiya, makita Ko gayod Ikaw nga Malumo ug Mapaubsanon sa Kasingkasing! Aron tudloan ako sa pagkamapaubsanon, dili na Ka makapaubos pa sa Imong kaugalingon, busa buot kong motubag sa Imong Gugma pinaagi sa pagbutang sa akong kaugalingon sa labing ubos nga dapit, pinaagi sa pag-ambit sa Imong mga kaulawan, aron ako “adunay bahin uban Kanimo”[14] sa Gingharian sa Langit.

Nangamuyo ako Kanimo, hinigugmang Jesus, nga padad-an Mo ako og kaulawan sa matag higayon nga mosulay ako sa pagpataas sa akong kaugalingon labaw sa uban.

Apan, hinigugmang Ginoo, nahibalo Ka sa akong kahuyang. Matag buntag mohukom ako nga magmapaubsanon, ug sa pagkagabii mailhan ko nga sa makadaghang higayon nakasala ako tungod sa garbo. Ang pagkakita niining mga sayop makatental kanako sa pagkaluya sa buot; apan nahibalo ako nga ang pagkaluya sa buot mismo usa lamang ka matang sa garbo. Busa buot ko, O akong Dios, nga itukod diha Kanimo ang tanan kong pagsalig. Sanglit makahimo Ka sa tanang butang, hinaot nga itanom Mo sa akong kalag kining hiyas nga akong gitinguha, ug aron maangkon kini gikan sa Imong Walay Kinutobang Kalooy, kanunay kong isulti Kanimo: “Jesus, Malumo ug Mapaubsanon sa Kasingkasing, himoa ang akong kasingkasing nga sama sa Imo.” _____________________________

[1] Juan 16:23.

[2] Sal. 39[40]:4.

[3] Awit sa mga Awit 4:6.

[4] Itandi sa Awit sa mga Awit 5:2.

[5] Itandi sa Isa. 53:3.

[6] Itandi sa Sal. 136[137]:4.

[7] Si Madre Maria ni San Pedro misulod sa Carmelo sa Tours niadtong 1840. Tulo ka tuig sa ulahi, nadawat niya ang una sa sunodsunod nga mga pagpadayag mahitungod sa debosyon sa Balaang Nawong isip paagi sa pagpasig-uli alang sa pagpasipala sa Dios. Tan-awa ang Kinabuhi ni Léon Papin-Dupont, nga nailhan nga “Ang Balaang Tawo sa Tours.”

[8] Mat. 10:34.

[9] Itandi sa Sal. 143[144]:1, 2.

[10] Juan 12:26.

[11] Mat. 11:29.

[12] Fil. 2:7.

[13] Juan 13:15-17.

[14] Itandi sa Juan 13:8.

_____________________________

PANULTIHONG GIYA SA GAMAYNG BULAK

Gikan kang San Juan de la Cruz

“ANG GUGMA MABALUSAN LAMANG OG GUGMA”

Talaan sa mga Sulod sa Kasaysayan sa Usa ka Kalag

Talaan sa mga Sulod sa Mga Pagtulon-an ni Santa Teresita: Ang Kaalam sa Gamayng Bulak sa Dios